to hurt, to iujure, to prejudice, to damage, to bring loss or harm, to offend, to wrong, to shock, to wound;
— միմեանց, to injure one another.
Եթէ իցես փոյթ, մանկութիւն զքեզ վնասել ոչ կարէ. եւ ո՛չ սմա (դանիէլի) մանկութիւն ինչ վնասեաց։ Մի՛ սգասցուք աւուրս բազում. զի մի՛ զննջեցեալսն եւ զմեզ ընդ նմին վնասեսցուք. (Ոսկ. ապաշխ. եւ Ոսկ. ննջ.։)
afflicted, sorrowful, deeply grieved, in pain, in affliction;
doleful, grievous, sad, vexatious, hard, mournful, painful.
passionate.
περιπαθής passione adfectus. Որ դիւրաւ վշտագին. կարեկիր. տխրազգեաց.
living in trouble or care, unfortunate, wretched, miserable.
Վշտակեաց տկարութեան (այսինքն ճգնութեան) զանձինս տուեալ. (Ագաթ. եւ Կորիւն.։)
sympathizing, sensible to another's woe, compassionate, condoling with;
— լինել ումեք, to grieve or condole with, to sympathize in suffering, to partake one's grief, to share in one's affliction, to take pity on, to pity, to commiserate, to compassionate.
Վշտակիցդ գայթագղելոց։ Բարի վշտակից հեծութեան կարեացս. (Նար. ՟Լ՟Բ. եւ ՟Ծ՟Ը։)
compassionately, sympathizingly.
Վշտակցաբար պատմել, կամ կշտամբել, կամ կարեկից լինել. (Մշխ. երեմ։ Գէ. ես.։ Մարաթ.։)
cf. Վշտակից լինիմ.
ՎՇՏԱԿՑԵՄ ՎՇՏԱԿՑԻՄ. συμπάσχω, συμπαθέω simul patior, compatior, commiseror. Վշտակից լինել. ախտակցիլ, կարեկցել.
Սոցա վշտակցելն ի բնական կարիքն՝ արդարութիւն է, եւ ոչ վշտակցելն՝ ամբարշտութիւն։ Յողորմելի տեսութենէն որպէս ի կրից վշտակցեալ։ Ողորմութեամբ ոչ ձանձրացաւ, փարթամ արիւք վշտակցեցաւ. (Լմբ. առակ. Լմբ. պտրգ. եւ Լմբ. ի շնորհ.։)
sympathy, compassion, commiseration, condolence.
συμπάθεια, τὸ συμπαθές commiseratio. Ցաւակցութիւն. կարեկցութիւն. ախտակցութիւն. գութ.
to suffer, to endure, to bear;
to be sad, afflicted, to sorrow, to mourn, to be deeply grieved, to have one's heart full of affliction, to fret for;
to be offended, vexed, irritated.
Իւրացոյց իւր մարմին, որ վշտանալն կարէ։ Ի հասարակ անուն փայտն վշտացեալ. (Յհ. իմ. երեւ.։ Նար. խչ.։)
in distress, in pain, plagued, discomposed, suffering.
յն. ὀ ἑν ἁνάγκῃ (որ է ի կարիս). qui est in necessitate ταλαίπωρος miser ἑπίμοχθος laboriosus, aerumnosus. Որ տեսանէ յանձին կամ կրէ ուստեք զվիշտս. վշտակիր. վշտահար. վշտացեալ. տառապեալ. կարօտեալ.
to cause displeasure, to sadden, to offend, to afflict, to grief, to plague, to discompose, to vex, to torment.
Զի եւ միոյ աւուր հոգքն կարեն վշտացուցանել (զ)մեզ։ Դիւրագոյն է ոչն անկանիլ, քան թէ անկեալ՝ վշտացուցանիցէ զինքն յառնել. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 22։ Ոսկ. յհ. ՟Բ. 25։)
cf. Վէս;
cf. Հէք;
boldness, effrontery;
cf. Վզանութիւն;
ի — գալ, to grow bold, to withstand, to oppugn, to impugn, to contend, to dispute.
cf. Վսեր.
cf. Վսեր.
cf. Վսեր.
brooks, rivulets;
— վայրք, places interspersed with rivers or brooks.
Աղբիւր քաղցրաճաշակ՝ կարկաչահոս վըտականին (կամ ի վըտակին)։ Զաղբիւր անդ ի վիմին՝ զերկոտասան վըտականին. (Մագ. ոտ.։)
dangerous.
Ոչ միայն աւելորդ է, այլեւ կարի իմն վտանգագործ. (Ոսկ. գաղ.։)
chasing, driving out, expulsive;
— լինել, to be driven out, banished, exiled.
Որ եւ ասի Ի բաց վտարական, Արտաքս վտարական. ἁποκριτικός, -κή expulsor, expultrix. Որ ինչ ունի զկարողութիւն վտարելոյ, ի դուրս կամ ի մի կողմն վարելոյ. արտաքսողական. քշօղ. սիւրէն.
cf. Վտարանդիկ.
Ոչ եթէ յիմմէ անկարութենէ վտարանդի լինին իրաւունք ճշմարտութեանն. (Սեբեր. ՟Թ։)
to dislodge, to remove, to expel, to drive away, to send off, to banish, to exile;
to usurp, to seize, to assume wrongfully.
Վտարեցին զկարծիսն։ Յաշխարհէն վտարեաց։ Ո՞ւր վտարէ զիս բանս. (Փիլ. լին. ՟Դ. 2։ Եւս. քր. ՟Ա։ Խոսր.։)
cf. Վտտիմ.
ՎՏՏԱՆԱՄ ՎՏՏԵՄ ՎՏՏԻՄ. διαφθείρω, -ομαι, ἁποσκορακίζω , ἁπόλλυμι եւ այլն. corrumpo, -or, diminuo, -or διενοχλέω moestus sum, turbo եւ այլն. Վտիտ լինել, եւ առնել. նուազիլ. նուազեցուցանել. նեղել. իլ. տկարանալ, տկարացուցանել.
to make lean or thin, to emaciate, to weaken.
ՎՏՏԱՆԱՄ ՎՏՏԵՄ ՎՏՏԻՄ. διαφθείρω, -ομαι, ἁποσκορακίζω , ἁπόλλυμι եւ այլն. corrumpo, -or, diminuo, -or διενοχλέω moestus sum, turbo եւ այլն. Վտիտ լինել, եւ առնել. նուազիլ. նուազեցուցանել. նեղել. իլ. տկարանալ, տկարացուցանել.
the inmost division or room in a tent.
Յարկ կամ բնակարան վրանի. ներքսակողմն կամ ներքին սենեակն վրանի.
Georgian;
— կոճ, hellebore, bear's foot;
տարազ — կոճակի, agaric, mushroom.
Սեւ եւ սպիտակ վրացի կոճ. (Բժշկարան.։)
cf. Վրդովեցուցանեմ.
Աղէ՛ զարհուրեցո՛ դու զտունկ, վրդովեցո՛ զգետս։ ամենայն հոսանք փորձութեանց ոչ կարէն. իւիք վրդովեցուցանել զնա. (Թէոդոր. մայրագ.։ Իգն.։)
to alarm, to rouse, to disquiet, to trouble, to disturb, to perturb, to agitate.
Աղէ՛ զարհուրեցո՛ դու զտունկ, վրդովեցո՛ զգետս։ ամենայն հոսանք փորձութեանց ոչ կարէն. իւիք վրդովեցուցանել զնա. (Թէոդոր. մայրագ.։ Իգն.։)
revenge, vengeance;
ի —, in return, in requital;
առնուլ, խնդրել, հանել զ—ն, —ս պահանջել, հանել զքէն վրիժուն, to avenge, to revenge, to avenge oneself, to take vengeance, to be revenged, to have revenge;
—ս լուծանիլ, պահանջիլ, տալ, to suffer vengeance, to bear punishment, to pay dear for, to smart for;
ի — նախատանաց դստեր իւրոյ, to avenge his daughter;
առից ի նմանէ զ— իմ, I will revenge myself or him, he shall pay me dearly;
խնդրեաց զ— զրկելոյն, he avenged the wrongs of him who suffered;
հատուցից —ս թշնամեաց իմոց եւ ատելեաց իմոց հատուցից, I will be avenged of my enemies and I will requite them who hate me;
եօթն —ս լուծցէ, he shall be avenged seven fold.
Ընդ այսքանեաց գործօղ նորագոյն լեալ վրիժուց երագագոյն եւ նորանշան ինչ օրէն է կարկառել պատուհաս. (Պիտ.։)
ill deed, spiteful action.
Անտար (ա անտանելի) վրիժագործութիւն։ Զկարի յոյժ զվրիժագործուեցն լսիցեն ձայնս. Գեր ի վերոյ զիւրն ցուցանէր վրիժագործութիւն քան զնորա եւ զայլոցն ամենեցուն չարաւ կեցելոց. (Պիտ.։)
cf. Վրէժխնդիր;
defensive weapon;
means of defence;
—ք կնճի, razors;
—ք փղի, tusks of an elephant.
Զդիր եղջերագեղ վրիժակացն (արջառոյ)։ Հեռագոյն վրիժակօք նետաձգութեանն կարծիս տալ անարութեան։ Սրովն եւ այլովք պատերազմական գործւեօք ոչ կարէր համարձակութիւն բերել զվրիժակն. (Պիտ.։)
to make use of defensive weapons;
— զոք, to slay with a weapon.
Համայն եւ զայն ի հեռաստանն եւ ի կարի անապատսն վրիժակելով տեղիս. (Պիտ. իմա՛, կա՛մ հարուածս առնել, եւ կամ չարիս գործել։)
to make mistakes in writing.
Ոմանք ի պատմագրաց վրիպագրեալք (կամ վիպագրեալք) կարծեցին, եւ այլն։ (Եւս.քր. ՟Ա. յն. սխալեալք։)
cf. Սուտանուն.
Առ միմեանս անպատկառացոյցք են պղծութեանն. իսկ ի մէնջ վրիպանուն պատրողաբանութեամբ զանխլանալ կարծեն. (Յհ. իմ. պաւլ.։)
cf. Վրիպեցուցանեմ;
cf. Վրիպիմ.
Ոչ կարէր վրիպել զնա յաստուածային գործոյ աղօթիցն. (Ոսկ. գծ.։)
to cause to fail or miss, to turn aside, to mislead, to deceive, to delude, to pervert;
to deprive of, to take away;
cf. Մազ.
neighing;
concupiscible;
concupiscence.
χρεμετιστικός, -κόν hinnitivus, et quod velut hinnitum edit. Ունօղ զկարողութիւն վրնջելոյ. որ ինչ հայի ի վրնջիւն. խխնջական. մատակախանձ.
Ի վեր ամփոփեալ զվրնջողականն մատակախազ ձիոց բանական գօտեաւն։ Են եւ այլ արուեստք յիմաստնոց գտեալ՝ թախծական, ծիծաղական, վրնջողական նշան կարդացման. (Վրդն. ել. եւ Վրդն. սղ.։)
the thirty first letter of the alphabet, and the twenty fifth of the consonants;
four thousand, four thousandth.
cf. Բաղաձայն տառ՝ անուանեալ Տիւն (կամ տի-ուն), ի կարգէ անձայնից՝ իբր նուրբ կամ լերկ քան զլծորդ իւր, որ է դ. որ եւ մեղմի երբեմն որպէս տ. վասն որոյ անխտիր գրի՝ բանտ, բանդ. արգանդ. արգանտ. ընտել, ընդել. դոփել, տոփել. որպէս եւ դրամն է տրամ։
cogent, urgent, violent, acute, sharp.
Ցաւ՝ մարմնոյն պատերազմող է եւ տագնապիչ։ Հեշտութեանցն, որ կարի իմն սաստկագոյն տագնապիչ է բնութեանս. (Սարգ. յկ. ՟Գ. եւ Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Ժ։)
cf. Տագնապ.
Որ ինչ տագնապութեան իրք կարծիցին։ Մովսէս նախ երկեաւ յօձէն բազում տագնապութեամբ. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 15։ ՟Բ. 3։)
cf. Տագնապ.
Որ ինչ տագնապութեան իրք կարծիցին։ Մովսէս նախ երկեաւ յօձէն բազում տագնապութեամբ. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 15։ ՟Բ. 3։)
worn out by fatigue, overwhelmed with labour, weary, tired out.
Ապա եւ ինձ յոյժ տաժանիս ոչինչ կարի հասցէ պատահել. (Անյաղթ բարձր.։)
cf. Տաժանելի.
Տաժանաւորս աջով նկարել։ Ի տաժանաւոր աղիւս արկութեանցն. (Նար. ՟Ի՟Ը. ՟Հ՟Ե։)
wooden.
Որ ինչ է ի տախտակէ. եւ Նկարեալ ի վերայ տախտակի.
stretched on the earth;
ի տախտապար արկանել, cf. Տախտապարեմ.
Հանից զքեզ կարթիւ իմով. տախտապարեցից զքեզ ի վերայ երկրի, եւ լցցինքեւ դաշտք. (Եզեկ. ՟Լ՟Բ. 4։)
to stretch on the earth;
to beat down, to overthrow.
Հանից զքեզ կարթիւ իմով. տախտապարեցից զքեզ ի վերայ երկրի, եւ լցցինքեւ դաշտք. (Եզեկ. ՟Լ՟Բ. 4։)
to care, to take care of, to preserve;
to nourish, to maintain, to sustain, to feed;
to cultivate;
to foment, to stir up;
— զախտս, to cherish, to flatter vices;
— զխռովութիւն, to foment disturbances;
cf. Ձու.
Օգտակարօքն տածեալ՝ առաւել յառողջութիւն գայցէ։ Անբան կենդանեաց տածօղք լինիք. (Խոսր.։)
cf. Տածող.
chief cup-bearer, butler.
οἱνοχόος, -οῶν, -όη pocillator, -trix, pincerna ἁρχιοινοχόος princeps pincernarum. (լծ. տաճարապետ. զոր տեսցես) Գլխաւորն ի մատռուակս. մատռուակ արքունի. մատակարար գինւոյ.
versification;
verses.
Զհագներգութիւն եւ զվանգ տաղաչափութեան շարադասեալ։ Պիտանիք այսոքիկ են ի տաղաչափութեանն, այլեւ օգտակարք ի պատմութիւնսն։ Եւ է լծորդութիւնս պիտանի ի տաղաչափութիւն յարմարութեան բանի. (Երզն. քեր.։)
cf. Տաղաւարաշինութիւն.
ՏԱՂԱՒԱՐԱՀԱՐՔ ՏԱՂԱՒԱՐԱՀԱՐՈՒԹԻՒՆ ՏԱՂԱՒԱՐԱՇԻՆՈՒԹԻՒՆ. σκηνοπηγία tabernaculi compactio, fictio, collocatio;
scenopegia, sacrum sive festum tabernaculorum Հարումն տաղաւարի. կանգնումն խորանի այսինքն վրանի. շինելն եւ կառուցանելն զտաղաւար. շաթըր կամ շաթը գուրմուսը, գուրուլմասը. ուստի եւ տօն կարգեալ ի յիշատակ վրանաբնակութեան յանապատի՝ կոչեցաւ Տօն տաղաւարահարաց կամ տաղաւարաց. գամըշ պայրամը.
cf. Տաղաւարաշինութիւն.
ՏԱՂԱՒԱՐԱՀԱՐՔ ՏԱՂԱՒԱՐԱՀԱՐՈՒԹԻՒՆ ՏԱՂԱՒԱՐԱՇԻՆՈՒԹԻՒՆ. σκηνοπηγία tabernaculi compactio, fictio, collocatio;
scenopegia, sacrum sive festum tabernaculorum Հարումն տաղաւարի. կանգնումն խորանի այսինքն վրանի. շինելն եւ կառուցանելն զտաղաւար. շաթըր կամ շաթը գուրմուսը, գուրուլմասը. ուստի եւ տօն կարգեալ ի յիշատակ վրանաբնակութեան յանապատի՝ կոչեցաւ Տօն տաղաւարահարաց կամ տաղաւարաց. գամըշ պայրամը.