Նազելով եւ սիգալով իբրեւ զկորիւն առիւծու ճեմէր. (Արծր. ՟Գ. 2։)
Մեծ հաւատով խնդրէր յաստուծոյ՝ որպէս որդի, որ խնդրեսցէ ի հօրէ սիրով եւ նազելով. (Ճ. ՟Ժ.։)
Եւ մայր նորա ասէր որպէս մարդոյ նազելով, եթէ հայր քո եւ ես տառապէաք խնդրէաք զքեզ. (Մեկն. ղկ.։)
Աստուծոյ նախահոգութեամբն ամենայն ինչ ըստ պատշաճի ամենայն ուրեք վճարեալ լինէր. (Իգն.։)
Եթէ զքո իսկ ոգիդ նախամեծար քան զիմ սէրն առնիցես, չես ինչ մօտելոց յիմ աշակերտութիւն. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 10։)
Տեսանէր (մովսէս) նախանձախնդիր զվրիժառուն հեղիաս. (Եփր. այլակերպ.։)
Հերա ծնիցելոցն յարամազդայ նախանձախնդիր էր. (այսինքն ընդդէմ օտար զաւակաց առնն). (Նոննոս.։)
Հերա նախանձայոյզ էր հերակալեայ (սակս զաւակաց նորա յայլմէ). (Նոննոս.։)
Յառաջ քան զայս նախապետութիւն թագաւորեցին նոքա։ Եկն նախապետութիւն ի ձեռն Դաւթի։ Զճոխութիւն նախապետութեան թերեւս իւր յափշտակէր նա։ Մովսէս ունէր զնախապետութիւնս ժողովրդեանն. (Եփր. ծն.։)
Եթէ ունիցի իշխան այր, բանիւք իւրովք զնա մղեալ նգաբեկէ, եւ առ նենգութիւն սպանման սրէ. (Ոսկ. հերոդ. (գրեալ էր, ընգաբեկէ)։)
Առ հոգւոյն նուաստացուցիչսն ասէր. (Շ. թղթ.։)
Միւսն նօթճէր (յն. բարբառէր) երուսաղէմի, եթէ ուրա՛խ լեր յոյժ դուստր սիովնի. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 19։)
Զնոյնդ եւ զաքարիաս նօթճէր նոր սիոնի, ուրախացի՛ր, զի թագաւոր գայ քեզ յաւանակաւ՝ առնել փրկութիւն. (Գանձ.։)
Անտանօր նօթճեաց մեզ զյաւիտենական փրկութիւնն։ Եւ յետ գոյութեանն դարձեալ նովին խնամօքն նօթճէ։ Գործի առեալ զլեզուն դաւթի՝ զայս մեզ նօթճէր. (Լմբ. ատ. Լմբ. պտրգ. Լմբ. սղ.։)
Ծածուկ ի սրտին նիւթէր նօթճէր զդառն ոխութիւնն. (Ուռպ.։)
Ոչ լինին շնորհահատոյցք բարութեանց նորա։ Շնորհահատոյց լինել պարտ էր, եւ ոչ հակառակաւն վարել ձայնիւ։ Աբրահամ որդւոցն քետայ երկիր պագանէր, եւ շնորհահատոյց լինէր. (Եփր. մն.։ Պիտ.։ Սարկ. պատկ.։)
Եղեւ նոցա շնորհահատոյց տէրն աբրահամու։ Յաղագս այդորիկ շնորհահատոյց աստուած եղիցի տեառնդ. (Եփր. թագ.։ Ոսկիփոր.։)
Ունէր ջահ ի ձեռնն, ո՛չ որ ի ձիւթոյ վառի, այլ՝ ոզորած փայտ եւ չորացուցած, որ ի հողմոյ ոչ անցանի. (Կեչառ. աղեքս.։)
Առ ոչինչ համարեալ զկախաղանն, եւ ոչ զբրածեծ գանին գրեաց ինչ զվիշտս. զի ջարդեալ էր զամենայն մարմինսն յոզորածեծ առնելոյ. (Ագաթ.։)
Այլեւ սուրբն մարիամ պսակէր զտղայն, եւ ոսկէզարդէր ի նիւթս առեալս ի մոգուցն։ Տապանակ անփուտ՝ անապական վարուք ոսկէզարդեալ. (Վրդն. երգ. եւ Վրդն. օրին.։)
Ուխտանենգութիւն սրբոյ աւետարանին եկեալ հասեալ ի վերայ նորա։ Ահա ընկա՛լ զայս ձաղսս՝ ասէր, զոր ետ բերել քեզ ուխտանենգութիւն սրբոյ աւետարանին. (Փարպ.։)
Լեզուանի եւ չարաբան եւ յանդուգն էր. (Վրք. հց. ՟Թ։)
Չարասէր եւ չարապաշտ դիւաբնակն բագնաց. (Անան. եկեղ։)
Զի սահմանս եւ կանոնս չոխակալութեան նոցա հաստատեսցէ։ Չոխակալութիւն նոցա առաւել էր. (Ոսկ. մ. ՟Գ. 28։)
Ոչ պատուիրանադրէր դարձեալ, թէ ոչ զի յաղթեալ լինէր. (Ճ. ՟Գ.։)
Սկսեալ այնուհետեւ պատուհասակոծ առնէր (տրդատ զգրիգոր). (Ագաթ.։)
Պատուհասակոծ առնէր զդպիրսն իբրեւ զկաշառաբեկս։ իբրեւ յանցանէ աղքատն, յարուցեալ ի վերայ՝ պատուհասակոծ առնեն զնա. (՟Գ. Մակ. ՟Դ. 15։ Սիր. ՟Ծ՟Գ. 27։)
Այլ զի մի՛ միայն պատուհասակած առնիցեմք, օն առեալ՝ եւ օրինակ ինչ ուղղութեան հնարեսցուք։ Կարծէր թէ գուցէ դարձեալ պատուհասակոծ լիցի։ Պատուհասակոծ առնէր զնոստ եւ ասէր։ Սաստէի եւ պատուհասակոծ առնէի ըզ ձեզ. (Ոսկ. մտթ. Ոսկ. յհ. եւ Ոսկ. հռ.։)
Իպատուական երանգէ նիւթոց զգեստաւորեալ պճնազարդէր. (Յհ. կթ.։)
Պայծառերանգ նիւթով զգեստաւորեալ պճնազարդէր։ Ընդէ՞ր այդպէս պճնազարդիս. (Ասող. ՟Բ. 2։)
Ջահապայծառ լապտէրօք առաջնորդեալ. (Թէոփիլ. պհ.։)
Որոյ առն անուղղայ կամակորութիւն ջախջախուն խորհրդին անդէն ընդհուպ երեւէր. (Ղեւոնդ.։)
Զայս նուազութիւն մասնաւոր պտղոյ ձեզ ջամբեցուցի։ Նախ կաթն ջամբեցուցանէ որպէս դեռածին մանկուց։ Ի խաչանց կաթն ջամբեցուցանէր. (Նար. ՟Հ՟Բ։ Շ. ՟ա. պ. ՟Ի՟Ա։ Հ=Յ. փետր. ՟Ժ՟Բ.։)
Ջերմեռանդն յոժարութեամբ բեւեռեսցէ զնոսա ի յանարատ սրբութեանն մաքրութիւն։ Զարդացուցանէի զջերմեռանդ սէրն ընդ անբաւ բարեացն պարգեւողին իմոյ քրիստոսի. (Պիտ.։)
Պետրոս՝ ջերմեռանդն փափաքմամբ խանդակաթ էր ի սէրն քրիստոսի։ Առ ջերմեռանդն սրտին սիրոյ խանդաղատէին. (Խոսր.։)
ῤαββονί, ῤαββουνί . cf. ՌԱԲԲԻ. որպէս Վարդապետ իմ. տէր իմ։
Սիրէր աստուած զերկիրն զայն վասն սգայուն ամանոյն, որ պաշտեցաւ ի նոսա աստուածութիւն. (Եփր. թուոց.։)
Կոյսն անփորձ էր, եւ երաշտ ի սերմանական ցօղոյն. (Ոսկ. ես.) (որ ի Ճ. ՟Գ. սերմնական)։
Զսիմովնական զմիտսն ունիս, որ ասէր, աղաչեցէք զտէր վասն իմ. (Ոսկ. ես.։)
մի երբեք լինիցիս սիմոնական, զի եւ զայս տէրն մեր ամենայնիւ ատեայ. (Մաշտ.։)
Սկզբնամօրն պարտեաց, եւ նախահօրն յանցանաց։ Զօրէն սկզբնամօրն երկանց եւ ցաւոց լուցիչ (սուրբ կոյս)։ Բժշկել զվէրս հարուածոց արգանդի սկզբնամօրն։ (Սանահն.։ Կամրջ.։ Գանձ.։ Սարկ. տոմար.։)
Զամենայն կերակուրս՝ յորոց մարդն ոչ գարշէր եւ սոսկէր. (Մծբ. ՟Ժ՟Գ։)
Այն ի վերուստ ի վայր հոսէր, եւ այս ի ստորուստ ի վեր ելանէր։ Ի ստորուստ յերկրէ աղբերց պատառեցելոց. (Փիլ. իմաստն. եւ Փիլ. լին. ՟Բ. 29։)
Եւ էր կարգեալ ի թագաւորէն ի պատիւ ստրատելատութեան։ Զգեցոյց նմա պատիւ ստրատելատութեան (կամ ստրատելութեան). (Վրք. հց. ՟Ժ՟Դ։ Հ=Յ. սեպտ. ՟Ի.։)
Ոչ կոյրն, այլ սրատեսիլ մեծութիւն է՝ առաքինութեանցն աւելաստացութիւն։ Սրատեսիլ աչօք տեսեալ զսոսա։ Սրատեսիլ մտաց աչօք։ Կուրացեալք յայն, առ որմիայն սրատեսիլ լինել հարկաւոր էր. (Փիլ.։)
Սերովբէքն փառաւորեն երեքկին սրբասացութեամբն՝ ի մի հաւաքելով տէրութիւն. (Ածաբ. ծն.։)
Զսօլերաց փոկն կապէր։ Ընդ սօլերովն եղեւ (այսինքն զբազեցաւ). (Ոսկիփոր։)
Վաղու եւս արդեօք խորդով եւ մոխրով ապաշխարեալ էր. (Մտթ. ՟Ժ՟Ա. 21։)
Վաղուց եւս արդեօք ապաշխարեալ էր. (Ղկ. ՟Ժ. 23։)
Վաղուց մեռեալ ծերունիքն. (Տէր Իսրայէլ. յունիս. ՟Բ.։)
Զնոյն մեղս՝ զոր այլոց վաղուց գործեալ իցէ, գործիցեմք։ Նա եւս վաղուց եկեալ էին, եթէ ոչ աստուծոյ երկայնամտութեան էր խափանեալ. (Ոսկ. ես.։)
Վաղու եւս արդեօք խորդով եւ մոխրով ապաշխարեալ էր. (Մտթ. ՟Ժ՟Ա. 21։)
Վաղուց եւս արդեօք ապաշխարեալ էր. (Ղկ. ՟Ժ. 23։)
Վաղուց մեռեալ ծերունիքն. (Տէր Իսրայէլ. յունիս. ՟Բ.։)
Զնոյն մեղս՝ զոր այլոց վաղուց գործեալ իցէ, գործիցեմք։ Նա եւս վաղուց եկեալ էին, եթէ ոչ աստուծոյ երկայնամտութեան էր խափանեալ. (Ոսկ. ես.։)
Զհին եւ զվաղուց գործն պատմէր. (Տէր Իսրայէլ. օգոստ. ՟Ե.։)
Երթեալ այնուհետեւ ի վանկունսն իւր՝ բերէր մեզ կերակուր ինչ դուզնաքեայ, եւ ջուր։ Գնայր ի մէնջ ի վանկունսն իւր. (Փարպ.։)
Վարունկն կոչեցեալ պտուղ պարտիզի մեծարգոյ քան զայլսն կարծէր զանձնէ վասն կանխութեան։ Եդին առաջի նորա վարունգ եւ դանակ, որպէս զի հատցէ, եւ կարիցէ. (Մխ. առակ.։ Բուզ. ՟Ե. 7։)
Եթէ տակաւին կենդանի՞ իցէ հայրն ձեր։ Տակաւին բազում է զօրդ։ Տակաւին եւ դուք անմիտք էք։ Տակաւին եւս կայր։ Եւ ինքն էր տակաւին եւս մանուկ.եւ այլն։
Թեպէտեւ գիտէր զնոսա, զի ոչ էին ընդունելոց զբանս նորա, սակայն տակաւին գայ առ նոսա։ Եւ ոչ օգնէին տակաւին ներել։ Ի՞ւ տակաւին նուազ իցեմ։ Արքայութիւն խոստացաւ. եւ մեք տակաւին թշնամանեմք զնա եւ անպատուեմք. (Իգն. Գե. ես։ Աթ. ՟Ա. Սարգ. յկ. ՟Դ։)
Յետ ջրհեղեղին տիտանն ընդ կրովնի ի մարտ գրգռէր։ Սկսանէին զբարձրաբարձ զբուրգնն կանգնել. եւ յետ այնորիկ կրովնն եւ տիտանն մարտ պատերազմի ընդ միմեանս բախէին։ Հերկալէս եւ դիոնէսոս էին ի տիտանացն. (Եւս. քր. ՟Ա։)
Յետ ջրհեղեղին տիտանն ընդ կրովնի ի մարտ գրգռէր։ Սկսանէին զբարձրաբարձ զբուրգնն կանգնել. (եւ յետ այնորիկ կրովնն եւ տիտանն մարտ պատերազմի ընդ միմեանս բախէին։ Հերկալէս եւ դիոնէսոս էին ի տիտանացն. Եւս. քր. ՟Ա։)
Նստէր ի տօթաժամու աւուրն ընդ կաղնեաւն։ Ելին ի տօթաժամու առ սուրբսն։ Ել ի խրճթէն ի հասարակ աւուր ի տօթաժամու (կամ ի տօթոյ ժամու). (Եւս. պտմ. ՟Ա. 2։ Ճ. ՟Ա.։ Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)
Մինչեւ ի տասն ամն պահէր զցնցոտիկ հանդերձիցն. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)
Ճառագայթատեսիլ լուսով շուրջանակի փայլատակունս ընդունել։ Որպէս զճառագայթս իսկ զգեցեալ այնպէս պայծառագոյն առնէ, ոչ յերկիր ծագեալ զփայլատակունս, այլեւ քան զերկինս ի վեր տարածեալ։ Բացեալ տեսանելեացն՝ փայլատակունս արձակէր լուսոյ. (Փիլ. լին. ՟Գ. 43։ Ոսկ. մ. ՟Ա. 15։ Ոսկ. յհ. ՟Ա. 11։)
Կազմէր փայլատականց նմանութիւնս։ Ի տուն նորա փայլատակունք տեղացին, եւ նա խարաշատեալ սատակէր։ Ներոնի մինչդեռ սեղան առաջի կայր՝ փայլատակունք անկան ի վերայ. (Եւս. քր.։)
Հոգացեալ յարաժամ տրտմէր, փղձկացեալ յանձն իւր։ Որ արտասուեմքս փղձկալով. (Փարպ.։)
Մովսէս փղձկէր ի սրտին իւրում, եւ ի վեր ինչ ոչ հանէր. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 19։)
Այլ նա ոչ եւս նեղասրտութեամբ փղձկէր ըստ մանկական տիոց. (Յհ. կթ.։)
Մեծաձայն ճշել ոչ իշխէր, ի սրտին փղծկէր եւ հեղձնոյր. (Եղիշ. յար.։)
Եգիպտացին զգիշերն ամենայն փղձկէր (կամ փղծկէր, այսինքն մղձկէր ) ի խորհրդոցն. (Վրք. հց. ՟Ղ։)
Հոգացեալ յարաժամ տրտմէր, փղձկացեալ յանձն իւր։ Որ արտասուեմքս փղձկալով. (Փարպ.։)
Մովսէս փղձկէր ի սրտին իւրում, եւ ի վեր ինչ ոչ հանէր. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 19։)
Այլ նա ոչ եւս նեղասրտութեամբ փղձկէր ըստ մանկական տիոց. (Յհ. կթ.։)
Մեծաձայն ճշել ոչ իշխէր, ի սրտին փղծկէր եւ հեղձնոյր. (Եղիշ. յար.։)
Եգիպտացին զգիշերն ամենայն փղձկէր (կամ փղծկէր, այսինքն մղձկէր ) ի խորհրդոցն. (Վրք. հց. ՟Ղ։)
Այսպիսի եւ վայել էր մեզ քահանայապետ՝ սուրբ , անմեղ, անարատ։ Նայեցարո՛ւք ընդ առաքեալն եւ ընդ քահանայապետ խոստովանութեան մերոյ ընդ Յիսուս Քրիստոս։ Ունիմք այսուհետեւ քահանայապետ մեծ՝ անցեալ ընդ երկինս՝ զՅիսուս որդի Աստուծոյ.եւ այլն։
Քահանայապետ Աստուծոյ, եւ պատմօղ աստուածային օրինաց՝ տէր սուրբ գրիգոր։ Ի յիշատակի քահանայապետացս աստուածայնոյ։ Ընդ քահանայապետս աստուածային օրինօք պատուեալս. (Շար.։)
Ի սարկինոսացն՝ որք առ ժամանակ մի քաղրդականք կոչեցան, զոր ասէ իսկ աստուածային գիրք, եթէ քաղրթալեզուքն սրբեսին յարենէ անմեղաց. քանզի սկիզբն զօրանալոյ ազգին քազրթն եղեւ, որ էր իշխան սակաւ իսմայէլականաց շրջաբնակաց. (Պտմ. վր.։)
Եկեղեցի ունելով փեսայ քաջազարմ, եւ ինքն եղեալ հարսն պանծալի։ Ըստ օրինի քաջազարմից առ ինքնակալն յունաց ածեալ լինէր։ Է՛ եւ մանուկ (դանիէլ) առաջնորդ երիտասարդաց երից քաջազարմիցն. (Սկեւռ. ես. եւ Սկեւռ. լմբ.։ Թէոփիլ. պհ.։)