Entries' title containing բան : 739 Results

Փաստաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

argumentation, reasoning, pleading;
advocacy, bar.

NBHL (4)

αἱτιολογία caussae redditio. Պատճառաբանութիւն. իրաւաբանութիւն. ապացոյց. պատճառք. եւ պատճառանք.

Թերեւս եւ սուղ ինչ բաղբաղեալ գտցէ տեղի փաստաբանութեան. (Պիտ.։)

Խորհուրդ ընդ ամիրապետին դնէր հնարիմաց փաստաբանութեամբ. (Յհ. կթ.։)

Հրաւիրեցաւ ի հարսանիսն, եւ ոչ փաստաբանութեանց (տեղի ետ, կամ փաստաբանեաց) զգայնոց լծակցութիւնս. (Սկեւռ. լմբ.։)


Փաստբանական, ի, աց

See full entry →

adj. gr.

blamable;
causal.

NBHL (3)

Շաղկապք փաստբանականք են, ոյք ի բացատրութեան սակս բաղայց յարառոցին. եւ են այսք. զի, վասն որոյ, վասն զի. (Թր. քեր.։)

Փաստբանականք, այսինքն պատճառաբանականք։ Եւ վարժեսցուք զփաստբանականդ այսպէս։ Իսկ զկնի փաստբանականին՝ է տարակուսեալ, որ է ընդդէմ փաստբանականին. (Երզն. քեր.։)

Պետրոս ճանաչօղ տեառն ե՛ւ յուրաստ փաստբանական. (այսինքն եւ յուրանալ անդ պատճառանօք, կամ ի մեղադրելի ուրացութեան). (Ճ. ՟Ա.։)


Օդերեւութաբան, ից

See full entry →

s.

meteorologist.


Օդերեւութաբանական, ի, աց

See full entry →

adj.

meteorological.


Օդերեւութաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

meteorology.


Օրհնաբան, ից

See full entry →

adj.

singing hymns, lauding, praising God.

NBHL (7)

Օրհնաբանիչ. օրհնաբանօղ. եւՕրհնաբանական, կամ օրհնաբանութիւն.

Ստացար քեզ օրհնաբանս։ Զքարինս բաւական է պատրաստել օրինաբանս։ Սովոր են վասն առ մեզ շնորհացն լինել աստուծոյ օրհնաբանք. (Նար. կուս.։ Իգն.։ Լմբ. պտրգ.։)

Եւ ընդ օրհնաբան մանկանցն արժանաւորեա՛ զմեզ ձայնակից լինել։ Իջեր ի մէջ հնոցին, եւ պարակցեալ օրհնաբանիցն՝ զհուրն շիջուցեր. (Հարցնափառ.։)

Օրհնաբան դասիւքն ընդ առաջ երեալ՝ մատուցանեն զոստս ի ծառոց. (Մեկն. ղկ.։)

զեռահիւսակն առնու զօրհնաբան՝ զփառաւորութիւնն սրոբէական. (Գանձ.։)

Եւ որպէս Օրհնաբանեալ. օրհնաբանելի.

Առ հայր քո օրհնարան՝ ահաւոր անուն՝ ձգեալ մատուսցես։ Հաստատուն եղեալ մեծապէս օրհնաբան աւետեաց քոց ձայն. (Նար. ՟Ղ՟Բ. ՟Խ՟Բ։)


Օրհնաբանեմ, եցի

See full entry →

va.

to sing hymns, to bless, to exalt, to give praises.

NBHL (6)

εὑλογέω, εὑφημέω benedico. Բանիւ եւ երգով օրհնեալ. բարեբանել. փառաբանե.

Ընդ հօր եւ ընդ հոգւոյն սրոյ (զորդին) օրհնաբանէ։ Քրիստոս աստուած՝ օրհնաբանեմք զքեզ։ Օրհնաբանեմք յաւուր քո ծննդեան։ Անեղծական կենդանեօք նա օրհնաբանի. (Խոսր.։ Շար.։ Նար. կուս.։)

Արդ զայսոսիկ փափագէ բանս օրհնաբանել զնախախնամութեանն յայտնաբանականսն ատուածանունութիւս։ Բան օրհնաբանի աստուած առ ի սրբազանիցն ասացելոց (Դիոն. ածայ.։)

Յետ զխաչն եւ զչարչարանսն, զյարութիւնն եւ զհամբարձումն քրիստոսի օրհնաբանելոյն. (Լմբ. պտրգ.։)

Բանք աղօթիցս ... օրհնաբանի յառաւօտուն ժամու. (Ի գիրս խոսր.։)

Եղիսաբէթ զծնունդ սրբոյ կուսին՝ պտուղ որովայն նորա օրհնաբանէր. (Վահր. հմբ.։)


Օրհնաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

benediction, praise, canticle, hymn.

NBHL (5)

ὐμνολογία, ὔμνος hymnologia, hymnus, laus, laudatio. Օրհնութիւն բանիւ եւ երգով. բարեբանութիւն. փառաբանութիւն. օրհնաբանեն եւ իլն.

Հրաւիրեցին յօրհնաբանութիւն սուրբ երրորդութեանդ. (Շար.։)

Քեզ միայնոյ սուրբ երրորդութեանդ օրհնաբանութիւն, գոհութիւն։ Օրհնաբանութեամբ անթարգմանելեաւ։ Անեղծ պաշտօնէիցդ օրհնաբանութեամբ. (Նար.։)

այսօրհնութիւն առհաւատչեայ է հանդերձելոցն օրհնաբանութեանց. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Թ։)

Զայսոսիկ զգերագոյնս օրհնաբանութիւնս երկնայնոցն իմացութենց, յորում յաղագս աստուածայնոցն օրհնաբանութեանց ... ցուցաք. (Դիոն. եկեղ.։)


Քերթողաբանեմ, եցի

See full entry →

vn.

to speak or write like a poet, to poetize, to versify.

NBHL (1)

Սոկրատէս իմաստասիրէ, հոմերոս քերթողաբանէ. (Անյաղթ ստորոգ.։)


Քծնաբան

See full entry →

adj.

sweet-spoken.

NBHL (2)

Որ քծնի բանիւք. շողոքորթ. շողոմարար.

Քծնաբանք. (Թէոդոր. մայրագ.։)


Քննաբան, ից

See full entry →

s.

critic, censor.

NBHL (2)

Քննող բանց.

Քննաբանքն հանդիպին. (Մաշկ.։)


Քննաբանական, ի, աց

See full entry →

adj.

critical.


Քննաբանեմ, եցի

See full entry →

va.

to criticize, to censure.

NBHL (2)

Քննել զբանս. խուղարկել. հարց եւ փորձ առնել.

Քննաբանքն հանդիպին, քննաբանեն, դատապարտեն ... Քննաբանիմք յայն մեծ եւ յանհեղ ատեան. (Մաշկ.։)


Քննաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

criticism, censure.


Օդաբան, ից

See full entry →

adj. s.

idly speaking, talking to the winds;
aerologist;
cf. Օդերեւութաբան.

NBHL (2)

Ունայնաբան արագախօս՝ որպէս ընդ օդս բարբառեալ. եւ ՕԴաբանութիւն. անհիմն կամ հարեւանցի զրոյցք.

Ոչ թէ ծայրաքաղ տիչ արարեալ՝ օդաբանս կամ սրաւարս խօսեցաւ. (Ագաթ.։)


Օդաբանական, ի, աց

See full entry →

adj.

aerological.


Օդաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

aerology.


Քաղբան, աց

See full entry →

s.

galbanum;
— երեւելի, transparent -.

Etymologies (3)

(ի-ա հլ. ըստ ՆՀԲ, բայց ա-ռանց վկայութեան) «մի տետակ բուսական խէժ, galbanum» Ել. լ. 34. Սիրաք իդ. 21. Բրս. և Վրդն. սղ. յետնաբար գրուած ըստ լտ. գաղբան, գաղբանոս։

= Յն. γαλԲά́νν «քաղբան, Ասորիքին յա-տուկ կծու մի խէժ», որ փոխառեալ է սե-մականից. հմմտ. եբր. [hebrew word] xeləbbəā, ասոր. [syriac word] ︎ xelbənītā (Boisacq 1048). = նոյնից նաև արաբ. ❇ ǰulban, վրաց. ჭალბანა քալբանա, լտ. galbanum ևն, բո-լորն էլ նոյն նշ.-Հիւբշ. 387։

ՀՀԲ գալբանոս «է բառ եբրայական»։ ՆՀԲ յիշում է եբր. ձևը՝ առանց ծագու-մը ցոյց տալու։ Տէրվ. Altarm. 69 և Հիւնք. յունարէնից։

NBHL (5)

καλβάνη galbanum, -us. (յորմէ առ յետինս գրի եւ Գավբանոս) Հոյզն կամ խիժ ծառոյ ծխանելի.

Ստաշխն եւ եղունդն, եւ զքաղբանն զանոյշ, եւ զկնդրուկն զերեւելի. (Ել. ՟Զ. 34։)

որպէս զքաղբան եւ զեղունկն եւ զտաշխն. (Սիրաք. ՟Ի՟Դ. 21։)

Զքաղբան երեւելի (այսինքն թափանցիկ), կամ զխառնուածոյն զայն խունկ. (Բրս. սղ.) (ուր լիբանոն)։

Խունկ էին քաղբանն, ստաշխն. (Վրդն. սղ.։)


Քաղցրաբան, ից

See full entry →

adj.

sweet-spoken, mealymouthed, smooth-tongued;
flattering.

NBHL (3)

χρηστολόγος suaviloquus, blandiloquus. Ոյր բանն քաղցր է ի լսելիս. քաղցրախօս. եւ Որ ինչ հայի ի քաղցրաբանութիւն.

Մեծիմաստ եւ քաղցրաբան։ զքաղցրաբանսն՝ որ զլսելիսն կախարդեն։ իբրեւ տեսանեն զձեզ քաղցրաբանս, չարախօսեն զձէնջ իբրեւ զմոգաց եւ զպատրողաց։ Յունկն քո քաղցրաբանք են (չարքն). որպէս որոգայթն թռչնոց. (Յհ. կթ.։ Սարգ. յկ. ՟Ը. եւ Սարգ. ՟ա. պ. ՟Ը։ Լմբ. առակ.։)

Քաղցրաբան րանւք մի՛ ձկտիր։ Մի՛ իցէ թէ հայեսցիս ի նորա քաղցրաբան պատճուճանս։ Քաղցրաբան օրհնութեամբ. (Եւագր. ՟Ժ։ Կոչ. ՟Զ։ Գէ. ես.։)


Քաղցրաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

sweet tongue, kind things, honeyed, fine or soft words, flattering discourse, flattery, wheedling, blarney.

NBHL (6)

ունիցիք բանս քաղցրունս ... քաղցրաբանութեամբն կակղացուցանէ ... քաղցրաբանութեամբ շահել զամենեսեան. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Ը։)

Լսէր զքաղցրարանութիւնն եւ զշնորհալի բանս երանելոյն. (Փարպ.։)

Քաղցրաբանութեամբ եւ օրհնութեամբ պատրեն զսիրտս անմեղաց. (Հռ. ՟Դ՟Զ. 18։)

Զկեղծաւոր քաղցրաբանութիւն նոցա յանդիմանելով. (Խոր. ՟Գ. 65։)

Ի դէպ է ի հասակակցացն պատրիլ, եւ ի քաղցրաբանութենէն մոլորիլ ... Քաղցրաբանութեամբ ասէ ջանան արբուցանել քեզ հրապոյրս պղտորս. (Լմբ. առակ.։)

Ալէլուն քաջահնչօղ ձայնիւ զհրեշտակացն քաղցրաբանութեանն օրհնաբանութիւնսն նշանակէ. (Յհ. իմ. եկեղ.։)


Քաջաբան, ից

See full entry →

cf. Քաջաբանիկ.

NBHL (3)

ՔԱՋԱԲԱՆ ՔԱՋԱԲԱՆԻԿ. εὗ λέγων, εὑλόγιστος, εὕλογος . Քաջ եւ աջողակ ի բանս. պերճախոս. ճարտարասան, եւ բանիբուն. ճարտար. խոհական.

Հրամայեաց վռամ արծաթ բազում տալ նմա իբրեւ քաջաբանի եւ ուժգնասրտի առն։ Առ ի յիմաստութիւն ճահաւոր՝ գեղեցկագոյնքն ի համբակացն. քանզի զքաջակերպն ասեն եւ քաջաբանս գոլ։ Քաջաբան եւ լի իմաստութեամբ շարադրած. (Խոր. ՟Գ. 65։ Նոննոս.։ Արծր. ՟Ա. 15։)

Գիտաց գաւիթ, եթէ յովաբ քաջարանիկ՝ է խրատտու գործոյս այսմիկ քաջաբանիկ՝ է խրատտու գործոյս այսմիկ։ Իզբէլ (այսինքն յեզաբէլ) քաջաբանիկ արբանեակ սատանային. (Եփր. թագ.։)


Քաջաբանիկ

See full entry →

adj.

well-spoken, abounding in words, eloquent, fluent.

NBHL (3)

ՔԱՋԱԲԱՆ ՔԱՋԱԲԱՆԻԿ. εὗ λέγων, εὑλόγιστος, εὕλογος . Քաջ եւ աջողակ ի բանս. պերճախոս. ճարտարասան, եւ բանիբուն. ճարտար. խոհական.

Հրամայեաց վռամ արծաթ բազում տալ նմա իբրեւ քաջաբանի եւ ուժգնասրտի առն։ Առ ի յիմաստութիւն ճահաւոր՝ գեղեցկագոյնքն ի համբակացն. քանզի զքաջակերպն ասեն եւ քաջաբանս գոլ։ Քաջաբան եւ լի իմաստութեամբ շարադրած. (Խոր. ՟Գ. 65։ Նոննոս.։ Արծր. ՟Ա. 15։)

Գիտաց գաւիթ, եթէ յովաբ քաջարանիկ՝ է խրատտու գործոյս այսմիկ քաջաբանիկ՝ է խրատտու գործոյս այսմիկ։ Իզբէլ (այսինքն յեզաբէլ) քաջաբանիկ արբանեակ սատանային. (Եփր. թագ.։)


Քաջաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

eloquence, fluency of speech.

NBHL (2)

εὑλογία . Քաջաբանն գոլ. եւ Ուշիմութիւն. ուշեյութիւն. եւս եւ Բարեբանութիւն. օրհնութիւն.

Գտանել կարացեալ երագութեամբ եւ սրութեամբ ըստ քաջաբանութեանն։ Եղէց ընդ քեզ, եւ օրհնեցից զքեզ. քանզի Աստուածոյ առ մարդիկ միաբանութիւն՝ քաջաբանութիւն եւ քաջաբանակութիւն ի հարկէ մատուցանէ. (Փիլ. լին. ՟Դ. 207. եւ 179։)


Փոքրաբան

See full entry →

adj.

low-speaking.

NBHL (3)

Ո՛վ փոքրաբանդ ի մեծամեծս։ Զարիստոտէլի զփոքրաբան նախախնամութիւնն եւ զարուեստաւորն. (Ածաբ. յայտն.։ Առ որս. ՟Ա։)

Շնորհօք ըստ Քրիստոս, եւ ոչ ըստ պղատոնի եւ արիստոտեղեայ փոքրաբան արուեստաւորացն. (Ոսկ. ՟ա. կոր.։)

Կամիմ սակաւ խօսել եւ օգտակար, թո՛ղ ես փոքրաբանից է յաղագս մեծամեծացն ասել տեղի տալ. եւ այլն. (Սարկ. հանգ.։)


Փոքրաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

low expression.

NBHL (5)

μικρολογία oratio tenuis, et incompta. Նուսատաբանութիւն. բան նուազ եւ ստորին զարժանն.

Հետեւի անազատականութեանն փոքրաբանութիւն. (Արիստ. առաք.։)

Ի հրէական փոքրաբանութիւնն անկանել (զհայր միայն Աստուած ասելով, եւ ոչ զորդի եւ զհոգի). (Առ որս. ՟Բ։)

Որք ի նորայսն հակամիտեցին փոքրաբանութիւնս. (Լմբ. հանգ.։)

Փոքրաբանութեամբ իմաստասիրել կամիմք. (Կլիմաք.։)


Լիբանոս

See full entry →
Etymologies (2)

«կնդրուկի ծառ» Ովս. ժդ. 6. Միս. ի. (Բազմ. 1911, 261բ), որ և լիբան Կո։ 4։ (Զի բոյն շինէ իւր ի լիբան փայտէ և թ'կմուգս փագտէ). լիբանան Վրք. և վկ. Բ 120։

= Յն. λίβανος, որ ծագում է եբր. [hebrew word] ləbānōn հոմանիշից. այս բառը բուն նշա-նակում է «սպիտակ» և Լիբանան լեռան ա-նունն է. որից յետոյ անցել է նշանակելու նոյն լեռան վրայ աճող խնկաբեր ծառը.-յոյնից է փոխառեալ նաև հսլ. ռուս. ливанъ «կնդրուկ». հմմտ. վերը լիբանոն։-Հիւբշ. 552։

NBHL (3)

λίβανος, -νη arbor thurifera. եբր. լիպանօն. Կնդրկաբեր լեառն յերկիրն քանանացւոց, որ եւ կոչի Աներ լիբանանու. ուստի կարծի նշանակել եւ զծառն կնկրկի.

Արձակեսցէ զարմատս իւր իբրեւ զլիբանոս. (Ովս. ՟Ժ՟Դ. 6։)

Սա լիբանոս արձակեալ արմատովք յարեւելս. (Միսայէլ խչ.։)


Արբանեկեցուցանեմ, ուցի

See full entry →
NBHL (1)

Արբանեկեցուցանէ զմէգն եւ զմառախուղն իբրեւ զմոխիր. (Կոչ. ՟Թ։)


Բանագնաց

See full entry →
NBHL (2)

Նախ բանագնաց եղեն, սկսան խօսել ընդ նոսա, եւ ասեն. (՟Ա. Մակ. ՟Բ. 33։)

Զանխուլ փութացաւ հասուցանել չարիս՝ բանագնաց ի թշնամիսն ելով. (Պիտ.։)


Definitions containing the research բան : 7153 Results

Աղաւնաձագ

See full entry →

s.

cf. Աղաւնեակ.

NBHL (1)

Սուրբ Կիրակոս աղաւնաձագ՝ հեզաբանիկ քաղցրանուագ. (Գանձրն.։)


Աղբիւրաբար

See full entry →

adv.

like a fountain, fluently;
abundantly, copiously.


Աղեղնաւոր, աց

See full entry →

s.

archer;
Sagittarius.

NBHL (1)

τοξότης, τοξεύων, ἑκτείνων sagittarius, jaculator Որ գիտէ վարել եւ լարել զաղեղն. նետաձիգ. նետող. պատերազմական, եւ որսորդ. աղեղ բանեցնօղ, նետ ձգօղ. օգճի, քէմանքէշ. թիրէնտազ. գավվաս.


Աղերսալի

See full entry →

adj.

cf. Աղերսալից.

NBHL (1)

Աղերսալի պաղատանօք ի Քրիստոսէ հայցէր։ Յաղերսալի գոհութիւնս ծախէր։ Աղերսալի եւ հեշտալի բանս առաջի դնէին. (Յհ. կթ.։)


Աղերսալից

See full entry →

adj.

full of supplication, suppliant.

NBHL (1)

Աղերսալի պաղատանօք ի Քրիստոսէ հայցէր։ Յաղերսալի գոհութիւնս ծախէր։ Աղերսալի եւ հեշտալի բանս առաջի դնէին. (Յհ. կթ.։)


Աղերսանք, նաց

See full entry →

s. pl.

supplication, petition;
գիր աղեբսանաց cf. Աղերսագիր.

NBHL (2)

Զաղի եւ զողորմ եւ զաղերսանաց բանս խօսիցի. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 8։)

Հայեսցիս յաղերսանս բանիս. (Լմբ. պտրգ.։)


Աղերսարկու, աց

See full entry →

adj.

suppliant.

NBHL (1)

Անձն կամ բան նորա՝ որ աղերս արկանէ. աղերսական.


Աղերսեմ, եցի

See full entry →

va.

to supplicate, to implore, to entreat, to petition.

NBHL (1)

Որպէս աղերսաբանել. ջատագովել. ի չքմեղս լինել. ἁπολογούμαι excuso. բւզիւր տիլէմէք.


Աղէկէզ

See full entry →

adj.

pitiable;
afflicted with grief.

NBHL (1)

Զի մի՛ աղէկէզ բժշկութեամբս վասն ի խոր հարմանս զդեզ բանիս՝ երեւեցայց թշնամի. (Լմբ. պտրգ.։)


Աղէտ, ետի, իտի, ից

See full entry →

s.

misfortune, misery, evil, calamity, disaster;
ո՜վ աղետիցս, alas! oh how unfortunate I am !

NBHL (1)

Ոչ բան ունէի, որով եւ զցաւոցն աղէտ պատմէի։ Վիշտք աղէտից, խէթք մտաց. (Նար.։)


Աղի, աղւոյ

See full entry →

adj.

salt, saline, brackish;
cf. Աղիք.

NBHL (2)

Ծիծաղեալ սմբատայ ընդ աղի բանսն սուրենայ. (Մամիկ.։)

Յորժամ կին՝ զաղի եւ զողորմ եւ զաղերսանաց բանս խօսիցի։ Ի ձայն աղի եւ ողորմ աշխարանաց աշխարիցեն. (Ոսկ. մ. Բ. 8։ Եբր. ԻԳ։)


Աղիւսակ, աց

See full entry →

s.

little brick;
tablet;
draught-board;
arithmetical table, logarithm.

NBHL (1)

Քառասուն եւ հինգն ծննդական թիւ է՝ բաղկացեալ յաղիւսակէ երեքկնացն. եւ է աղիւսակն, ՟Զ. ՟Թ. ՟Ժ՟Բ. ՟Ժ՟Ը. շարադրութիւնն ՟Խ՟Ե։ Զամենայն երկին ընդ ոտիւք գոլ էին. քանզի եւ գոյնն՝ շափիղայի առաւել նմանեալ էր. եւ աղիւս՝ միահամուռ աստեղաց է աղիւսակ, դասիւ թուոց՝ բանից եւ համեմատութեանց յարմարեալ. (Փիլ. լին. ՟Դ. 27։ Փիլ. ել. ՟Բ. 37։)


Աղիք, աղեաց

See full entry →

s. pl.

bowels, guts;
tripe, garbage;
intestines, entrails;
strings, chords;
խռովին — իմ, I have pity, compassion;
որդի աղեաց, well loved son.

NBHL (2)

Առաքելական աղեացն են բանքս. (Ոսկ. հռ.։)

Քահանայք միաբանեալ ընդ եպիսկոպոսի իբրեւ զաղիս քնարի. (Ածազգ. ՟Գ։ Տե՛ս եւ ԱՂԻ՝ յեզականն։)


Աղխատրոյզ

See full entry →

adj.

rude, barbarous, coarse, uncivilised, gross;
that has a disagreeable sound.

NBHL (2)

Անդ ապա զնուաճեալսն առ ինքեամբ զաղխատրոյզսն բանիւք համոզեալ։ Ոչ սակաւ ինչ ձայն ամբոխի աղխատրոյզ շփոթից ի վերայ ածեալ. (Յհ. կթ.։)

Ցարդ եւս բան ըստ իւրեանց աղխատրոյզ բառին պատմի. (Յհ. կթ.։)


Աղճատախօս

See full entry →

s.

cf. Աղճատաբան.


Աղճատիմ, եցայ

See full entry →

vn.

to grow childish, to dote, to rave, to talk nonsense;
to stagger, to reel, to waver;
աղճատեալ ծեր, garrulous and decrepit old man.

NBHL (3)

Զառամիլ. ցնորիլ. զառանցել. ցնդիլ. յիմարիլ. մոլիլ. եւ աղճատաբանել. խռֆիլ. պունամագ. սայըգլամագ. չըլտըրմագ.

Ի վերջինն հասանիցէ ծերութիւն, եւ սկիզբն առնէ աղճատելոյ եւ բարբանջելոյ։ Մի՛ խոտան վարկանել վասն դողդոջ եւ աղճատեալ հասակին։ Աղճատեա՛լ ալեւոր, մինչեւ ցե՞րբ ընդ քեզ լինիմ ... Աղճատեալ ծեր. (Սահմ. ՟Թ։ Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Ժ՟Ա։ Վրք. հց.։)

Յիմարաց են այդպիսի կարծիք, որպէս եւ ոյք վասն լուսնոյ խաւարմանն աղճատին, ի տտնոյ վիշապին դատարկաբանելով։ Զի մի՛ անզուգութիւն ի զուգութեան երեւեցուցանել աղճատիցիմք. (Սարկ. շարժ.։)


Աղու

See full entry →

adj.

soft, sweet, agreeable, affable;
delicious, tender, delicate;
knavish, dodge.

NBHL (3)

Ելոյծ զնա պատիր, աղու, եւ դագ բանիւք։ Վատթարն չարաբարոյ՝ դժոխաբարկ, աղու, նենգաւոր։ Աղու իմաստութեամբ է լի, ոչինչ առողջ խորհեալ. (Փիլ. սամփս. եւ լին։)

Որ յոյժ դժոխախեռ՝ աղու եւ դագ բանիւքն վարէր։ Զոր ի վաղնջուցն աղուն որսացեալ խորամանկութեամբ. (Պիտ.։)

Դագ եւ աղու բանիւքն պատրանս զԱստուծոյ ուխտաւորին զՍամփսովնի. (Սարկ. հանգ.։)


Աղուութիւն, ութեան

See full entry →

s.

sweetness, insinuation;
knavery, craft.

NBHL (1)

Աղու կամ աղալեզու գոլն. քաղցրաբանութիւն. շատախօսութիւն. շաղաւաշուրթն աղուաշութիւն.


Աղտեղացուցանեմ, ուցի

See full entry →

va.

to soil, to dirty, to stain, to besmear with filth or grease, to befoul, to bedaub, to sully, to tarnish, to grease.

NBHL (2)

Զբերան բամբասանօք պղծեցի, եւ զլեզու իմ դատարկ բանիւք աղտեղացուցի. (Եփր. խոստ.։)

Քակելով զճշմարտութիւնն, եւ աղտեղացուցանելով զաստուածաբանութիւնն. (Բրս. ծն.։)


Աղտեղութիւն, ութեան

See full entry →

s.

greasiness, dirtiness, foulness, stain, impurity;
turpitude, excess;
sweepings;
excrement;
տուն աղտեղութեան, privy, necessary;
անօթ աղտեղութեան, chamber-pot or utensil.

NBHL (2)

Իբր աղտեղաբանութիւն.

Յօժարութեամբ լսէր աղտեղութեան բանիցն սուրմակայ. (Խոր. ՟Գ. 6։)


Աղքատ, աց

See full entry →

s. adj.

beggar, mendicant, pauper;
poor, indigent, needy, necessitous, miserable, beggarly.

NBHL (1)

Ի ձեռն մեր աղքատս բանի. (Լմբ. թղթ.։)


Աղքատաբար

See full entry →

adv.

poorly, beggarly, like a beggar.

NBHL (1)

Ընկալա՛յք յաղագս աղքատսիրութեան բանս, մի՛ աղքատաբար, այլ առատապէս. (Ածաբ. աղք.։)


Աղքատակերութիւն, ութեան

See full entry →

s.

act of spoiling the poor, extortion of the poor.

NBHL (1)

Ուտելն զինչս աղքատաց. հարստահարութիւն. յափշտակութիւն. աղքըտի բաներն ուտելը.


Աղքատանք

See full entry →

s. pl.

poverty.

NBHL (1)

Կերակրեսցիս յիմում բարին՝ յաղքատանաց եւ ի չնչին։ Ընկալարուք վեհք ի տնանկաց՝ զընծայս բանի աղքատանաց. (Շ. յիսուս որդի. եւ Շ. հրեշտ.։)


Աղքատիմաստ

See full entry →

adj.

cf. Աղքատիմաց.

NBHL (5)

Աղքատիմաստ իմոց խոհարանաց շարժումն։ Իմով աղքատիմաստ բանգիտութեամբ. (Արծր.։)

Տուաւ փոքր ի շատէ յաղքատիմաց եւ ի տկար իմաստից մերոց։ Աղքատիմաց մերով բանիւ. (Շ. թղթ.։)

Զիմ զաղքատիմաց եւ զդուզնաքեայ ընկալցիս բան. (Նիւս. ստէփ։)

Աղքատիմաց բայիւք զբանս յիշատակիս գրեցի. (Ասող. վերջ։)

Զայս չնչին եւ աղքատիմաց բան. (Սկեւռ. ես.։)


Աղքատիմաց

See full entry →

adj.

poor in understanding, shallow, empty, witless.

NBHL (5)

Աղքատիմաստ իմոց խոհարանաց շարժումն։ Իմով աղքատիմաստ բանգիտութեամբ. (Արծր.։)

Տուաւ փոքր ի շատէ յաղքատիմաց եւ ի տկար իմաստից մերոց։ Աղքատիմաց մերով բանիւ. (Շ. թղթ.։)

Զիմ զաղքատիմաց եւ զդուզնաքեայ ընկալցիս բան. (Նիւս. ստէփ։)

Աղքատիմաց բայիւք զբանս յիշատակիս գրեցի. (Ասող. վերջ։)

Զայս չնչին եւ աղքատիմաց բան. (Սկեւռ. ես.։)


Աղքատսիրութիւն, ութեան

See full entry →

s.

cf. Աղքատասիրութիւն.

NBHL (1)

Յաղագս աղքատսիրութեան։ Ընկալա՛յք յաղագս աղքատսիրութեան զբանս. (Ածաբ. աղք.։)


Աղօթական, ի, աց

See full entry →

adj. s.

of or belonging to prayers;
that prays to God.

NBHL (3)

Պարգեւէ աղօթական բանիցն զվճիռ մահուն. (Փիլ. յովն.։)

Աղօթական է բանս, եւ յուսոյ. (Լմբ. առակ.։)

Աղօթական զբանն՝ նոցա առաջի դնէ. (Սարգ. յուդ. ՟Ա։)


Աղօթք, թից, թիւք

See full entry →

s. pl.

prayer, orison, supplication;
աղօթս առնել, յաղօթս կանխել, յաղօթս կալ, cf. Աղօթեմ.

NBHL (3)

Աղօթքն՝ խօսք ընդ Աստուծոյ թարգմանի, կամ ստուգաբանի. (Վրդն. յաւետ.։) (Տօնակ.։)

Դու Աստուած լուար աղօթից իմոց։ Տաց քեզ զաղօթս իմ օր ըստ օրէ։ Ուղիղ եղիցին աղօթք իմ։ Աղօթիւք եւ պահօք։ Յարուցեալ յաղօթիցն՝ եկն առ աշակերտսն։ Էին հանապազորդեալ միաբան յաղօթս։ Իմ կամք սրտի, եւ աղօթք առ Աստուած՝ վասն նոցա են ի փրկութիւն. եւ այլն։

Եզականս ԱՂՕԹ, է անսովոր. բայց նշմարի ուրեք ի բանս Ոսկ. եւ Յհ. իմ. եւ Սարկ. եւ ի Գանձ. ստէպ։


Աղօտ, ից

See full entry →

adj.

obscure, dull, dim, cloudy, dark, hidden, without lustre;
tawny;
wan;
feeble, indistinct, small;
— լոյս, darkness visible, glimmer, faint light;
ընդ — տեսանել՝ ակնարկել, to catch a glimpse of, to see indistinctly, to blink.

NBHL (1)

Աղբիւրանան միտք իմ, այլ սուղ է լեզուս, եւ ընդ աղօտ բանս. (Բրս. ծն.։)


Աճական, ի, աց

See full entry →

adj.

cf. Աճելական.

NBHL (1)

Էառ ճշմարտապէս զաճականն, զգայականն, եւ զբանականն. (Մխ. ապար.։)


Աճեմ, եցի

See full entry →

vn.

to grow, to increase, to be augmented, to grow tall or stout;
to make progress;
to vegetate, to sprout, to come up;
to be multiplied;
to be heightened, to grow upon or out of;
to grow dear.

NBHL (1)

Սերմանիքն բուսանիցին եւ աճիցեն։ Յորժամ աճիցէ, մեծ է քան զամենայն բանջարս։ Աճեաց մանուկն։ Աճեցին մանկունքն։ Մինչեւ աճեսցեն մօրուք ձեր. եւ այլն։


Աճեցական, ի, աց

See full entry →

adj.

vegetable, vegetative.

NBHL (1)

Հասարակ տեղի՝ է բան աճեցական էից բարեաց կամ չարեաց. (Պիտ.։)


Աճեցուցանեմ, ուցի

See full entry →

va.

to increase, to make to grow, to augment, to enlarge, to heighten, to make stout, to multiply;
to exaggerate;
to make dear, to raise the price of.

NBHL (2)

Եւ աճեցո՛ յիս վերըստին՝ զանապական սերմըն բանին. (Յիսուս որդի.։)

Այսպիսի բանիւք զբանս դրուատեաց նոցա աճեցուցանէ. (Նախերգ. փիլ.։)


Ամ, աց

See full entry →

s. adv.

year;
ամի ամի, ամ յամէ, ամ ըստ ամէ, yearly, annually, a year, every year;
յամէ եւս, the following year, the year after;
յառաջիկայ ամի, next year;
յանցելումամի, last year;
զայս —, յայսմ ամի, this year;
զամն ողջոյն, all the year;
ի վերջ կոյս ամին, towards the end of the year.

NBHL (1)

Յսկզբան ամին նորոյ (ըստ հայոց) ի մուտ Նաւասարդի. (Խոր. ՟Բ. 63։ Տօմար.։)


Ամայանամ, ացայ

See full entry →

vn.

to become desert, to be uninhabited or uninhabitable.

NBHL (2)

Ողբան սուրբ մարգարէքն զամայանալն Երուսաղէմի։ Հայրապետական աթոռն ամայացեալ ի բնակողէն։ Ամայացաւ ի բնակչացն երկիրս ամենայն. (Լաստ. ՟Ժ. ՟Ժ՟Ը։)

Զբազմամեայ ամայացեալ բանս բերի քեզ ի տեսութիւն. (Մագ. ՟Ի՟Ը։)


Ամաչեմ, եցի

See full entry →

vn.

to be ashamed, to blush with shame, to be confounded.

NBHL (1)

Յիւրեանց բանիցն իսկ ոչ ամաչիցեն. (Եզնիկ.։)


Ամարայնի, այնոյ, այնւոյ

See full entry →

s. adv.

summer-time;
in summer-time, during summer.

NBHL (1)

Ամարայնի եւ ձմերայնի, ի տուէ եւ ի գիշերի զէն զգենուլ։ Ձմերայնի ջեռնուլ, եւ ամարայնի զովանալ (ըստ դրից տանց). (Փիլ. ՟ժ. բան. եւ Փիլ. նխ. ՟բ.։)


Ամբաստան, աց

See full entry →

s.

accuser, informer, plaintiff, complainant, prosecutor.

NBHL (1)

Մի՛ զամբաստանի կամ զդատախազի միայն լուիցէ զբան։ Սովորութիւն կալան ամբաստանք եւ դատախազք ի վարձու խօսել նոցա։ Ամբաստանաց եւ դատախազաց եւ տէր իսկ խրատ տայ. (Մխ. դտ.։)


Ամբաստանեմ, եցի

See full entry →

va.

to accuse, to inform against, to charge, to complain against;
to plead guilty, to confess.

NBHL (1)

Հելլենաբանութիւն է ասելն.


Ամբաստանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

accusation, complaint, information, action;
imputation.

NBHL (2)

Զի մեծապէս յամբաստանութիւն ինքեան զփափաքելին մատուցանիցէ երկիր։ Յամենայն կողմանց հաւաքելով զամբաստանութեանցն բան։ Էառ զինքեամբ զյանդիմանական ամբաստանութեան պարսաւանս. (Պիտ.։)

Այն՝ որ ի բնութեանն ասին ամբաստանութիւնք, տասն միայն ասեն գոլ. նիւթ (այս ինքն գոյացութիւն), որպիսութիւն, քանիութիւն, առինչ, եւ այլն. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)


Ամբարհաւաճ, ի, ից

See full entry →

adj.

proud, haughty, presumptuous, arrogant.

NBHL (1)

Յորոտալն միայն ունելով զկերպարանս վարդապետութեան, յամբարհաւաճ բանս խօսելն. (Սարգ. յուդ. ՟Բ։)


Ամբարհաւաճութիւն, ութեան

See full entry →

s.

presumptuous, ness, haughtiness, pride, arrogance.

NBHL (1)

Խրոխտ ամբարհաւաճութիւն (ձիոյ)։ Սնոտի պարծանք ամբարհաւաճութեան։ Ամբարհաւաճութեամբ ի բանսն. (Պիտ.։)


Ամբարշտութիւն, ութեան

See full entry →

s.

impiety, irreligion, ungodliness, iniquity, unrighteousness, profaneness, wickedness, flagitiousness.

NBHL (1)

ԱՄԲԱՐՇՏՈՒԹԻՒՆ կամ ԱՄՊԱՐՇՏՈՒԹԻՒՆ. Չարութիւն ամբարշտաց. անօրէնութիւն. աստուածընդդէմ մոլորութիւն բանից եւ գործոց. ἁσέβια, δυσσέβημα. impietas. տինսիզլիք. միւնաֆըգլըգ. իլհատ. քեաֆիրլիք.


Ամբարտաւանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

pride, haughtiness, arrogance, presumptuousness.

NBHL (1)

ὐπερηφανία, ὔβρις, ἕπαρσις, ἁλαζονεία. superbia, fastus, elevatio, tumor, arrogantia, insolentia, jactantio, gloriatio Հպարտութիւն. անկարգ բաղձանք գերազանցելոյ զայլովք. ախտ բանսարկուին, եւ արմատ ամենայն մեղաց. որոյ ծնունդք են ամբարհաւաճութիւն, փքացումն, ինքնահաւանութիւն, եւ արհամարհութիւն այլոց, փառասիրութիւն, սնապարծութիւն, անհնազանդութիւն. եւ այլն. մազրուրլուգ. ֆօտուլլուգ. քիպր. թէքեպպիւր. ղուրուր. դաֆրա.


Ամբոխիմ, եցայ

See full entry →

vn.

to be in confusion;
to be embroiled, disturbed, to riot, to be in commotion.

NBHL (1)

Զի միտք նոցա մի՛ զայլ ինչ բանիւք կամ գործով ամբոխեաք՝ ոչինչ կարասցեն ի միտ առնուլ. (Նանայ.։)


Ամբոխութիւն, ութեան

See full entry →

s.

perturbation;
commotion.

NBHL (1)

Որչափ ամբոխութիւնք մեռան։ Միաբանեալ ամբոխութիւն հիւսիսականաց. (Խոր. ՟Բ. 57. 62։)


Ամբրաւ

See full entry →

s.

cf. Արմաւ.

NBHL (1)

Սնուցի զնա ամբրաւով եւ բանջարով. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)


Ամեհեմ, եցի

See full entry →

va.

to become wild, to be unruly;
to make ferocious, ungovernable.

NBHL (1)

Մի՛ ի սկզբան միանգամայն զամենայն ծանրալուր եւ դժուարակիր բեռինս վարուց ի վերայ ամեհելոցն հոսեսցեն. (Մանդ. ՟Ը։)


Ամեհութիւն, ութեան

See full entry →

s.

ferocity, fierceness, savageness;
fury.

NBHL (1)

Զամեհութիւն անբանութեան մարդկան ցածուցին. (Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Բ։)