orthodox, catholic.
Ամենայն ճշմարիտ ուղղափառ հաւատք վարդապետք մերժեցան յիւրաքանչիւր ժողովրդոց. (Բուզ. ՟Դ. 5։)
of false religion, infidel, misbelieving;
of little faith, incredulous.
Սնոտի կամ անգործ հաւատով. թերահաւատ. (յն. նոր հաւատք)
Ո՛ւնայնահաւատ, զառանց գնոյ ձիրս ո՞յր աղագաւ ի գինս ձգել յօժարիս. (Լմբ. պտրգ.։)
Դարձեալ թշնամանես՝ ո՛ւնայնահաւատ. փոքր ինչ անսա՛ (կամ սանձեա՛) զսպառնալիսդ. (Առ որս. ՟Ը։)
graceful.
Եւ երկոքին ընդ առն շնորհաւորի. (Սիր. ՟Ժ՟Ը. 17։)
Ըստ շնորհաւոր կարգիս (քրիստոնէութեան) ծառայք քրիստոսի եմք. (Եղիշ. ՟Ը։)
Զուրումն զշնորհաւոր լրջմտութիւն, զուրումն զսէրն ի միտսն հաստատէր. (Աթ. անտ.)
Գտեալ զբենիամին ոմն շնորհաւոր թարգման. (Խոր. ՟Գ. 54։)
Ըստ իմաստնոցն՝ եօթնամսեայ ծնեալ մանկոնք ապրին, եւ շնորհաւոր լինին։ Բարեսէր եւ շնորհաւոր կինն. (Տօնակ.։ Մաղաք. աբեղ.։)
Ոչ ծաղրածու, եւ առ մերձաւորսն շնորհաւոր. (Առ որս. ՟Ը։)
Սեղան շնորհաւոր՝ զկնի պահոցն. (Բրս. գոհ.։)
Յորժամ զպտուղն ատոք եւ հասուն ի ծայրսն ունիցի (ծառն), առաւել իմն շնորհաւոր տեսողացն երեւի. (Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Ը։)
Բանք սնոտիք՝ այսպիսիք են, որք առ ժամանակ մի շնորհաւորք երեւին, եւ դիւր թուին. (Ոսկ. եփես. ՟Ժ՟Ը։)
to grant favours, to endue or adorn with favours;
to congratulate, to felicitate, to wish joy, to pay compliments.
Պատուի ի կայսերէ՝ շնորհաւորեալ նմա զանուն պատրիարգութեանն. (Վրդն. պտմ.։)
Խոստովանի շնորհաւորեալ (այսինքն շնորհեալ գոլ) իմաստագունիւ բանիւ զհաւաքումն յերբեմն ժամանակի ի սա. (Պիտ.։)
Ունայնացաւ մարդանալով, որ ի լրութենէ իւրմէ զամենեսին զմեզ շնորհաւորեաց. (Սարկ. հանգ.։)
ՇՆՈՐՀԱՒՈՐԵԼ. որպէս Շնորհաւո՛ր եւ բարենշան լիցի ասել.
Երբ գայր տարին եւ ի կատար ելանէր, ընծայք տային նաեւ սիրելեաց եւ ազգականաց, շնորհաւորելով զառաջիկայն, եւ զանցելոյն գոհանային. (Վանակ. տարեմտ.։)
Զգօն (սիմէոն ծերունին) շնորհաւորի. անճառս շնորհի մնայ. (Տաղ.։)
Զաճիլն ըստ մարմնոյ, զշնորհաւորիլն, զիաստնանալն. (Սարկ. հանգ.։)
ՇՆՈՐՀԱՒՈՐԵԱԼ. Շնորհազարդեալ. շնորհալից. շնորհաւոր. եւ Աստուածահաճոյ.
Ենօք՝ շնորհաւորեալ։ Զօրութեամբ մարմնոյն շնորհաւորեալ (սամփսոն). (Փիլ. իմաստն. եւ Փիլ. սամփս.։)
Ուրա՛խ լեր մարիամ սրբաբանեալ, կո՛յս շնորհաւորեալ. (Ճ. ՟Գ.։)
Տէր Ներսէս Շնորհաւորեալն վարդապետութեամբ՝ եղբայր տեառն Գրիգորի. (Ոսկիփոր.) այն է շնորհալին Ներսէս կլայեցի։
cf. Շնորհազարդ;
cf. Շնորհալից;
cf. Շնորհաւոր.
congratulation, felicitation.
starling.
Համագունդ երամ շրջին կռունկ եւ ճայք եւ սարիկք եւ տարմահաւք. (Վեցօր. ՟Ը։)
Զտարմահաւ թռչունն ի բարեգործութիւն մարդկան գոլ ստացօղն բոլորեցուն հնարեցաւ. (Բրս. ընչեղ.։)
of little faith, hesitating, vacillating.
ὁλιγόπιστος modicae fidei. Թերահաւատ. փոքրահաւատ. կարճամիտ.
Ընդէ՞ր վատասիրտք էք սակաւահաւատք. (Մտթ. ՟Ը. 26։)
gathered together in the Lord's name.
Ի տեառնէ կամ տիրամբ հաւաքեալ.
Պատարագելի ամոլք գառանց, տիրահաւաք գումարք հօտից. (Նար. առաք.։)
Զիա՞րդ ամբարհաւաճեցաւ ընտրողն. (Նար. ՟Խ՟Ը։)
Յատուկ է փոքրահոգութեան փոքր ինչ բարեբախտեալ ամբարհաւաճիլն. (Արիստ. առաք.։)
Հանդերձ ամբարհաւաճեալ գոռոզաւն. (Պիտ.)
Ամպարհաւաճեցայ կաւս ձայնաւոր. (Նար. ՟Ի։)
Ամպարհաւաճեալ, որպէս կարծէր. (Յճխ. ՟Բ։)
ibis.
Հողամաղ, եւ քաջահաւ, եւ արագիլ։ Զարագիլ եւ զփոր, եւ զհողամաղ, եւ զհողամաղ եւ զքաջահաւ. (Ղեւտ. ՟Ժ՟Ա. 17։ Դտ. ՟Ժ՟Դ. 16։)
very faithful;
most confiding.
εὕπιστος fidelis. Զօրաւոր հաւատով. հաստատուն ի հաւատս. մեծահաւատ. հաւատարիմ, եւ Վստահ.
Քաջահաւատն պետրոս. (Ճ. ՟Ա.։)
Փորձեալ քննեսցէ զքաջահաւատսն. (Ագաթ.։)
Եթէ դու քաջահաւատ ես, քահանայն չկարէ արգելուլ զԱստուածոյ ողորմութիւնն. (Համամ առակ.։)
Ո՛վ մայր քաջահաւատ. (Սիսիան.։)
Տեռատեսն՝ քաջահաւատ կինն բժշկեցաւ։ Տեռնատես կինն եւ քաջահաւատ. (Սարկ. հանգ.։)
Լրտեսքն քաջահաւատ եւ կորովի. (Վրդն. ծն.։)
Կարի քաջահաւատ եւ կորովի. (Վրդն. ծն.։)
Կարի քաջահաւատ եւ համարձակախօս իսկ էր. (Տօնակ.։)
Եթէ քաջահաւատ ես յառաջանորդն, տո՛ւր զառօրեայ կեանս քա նմա. (Նեղոս.։)
Քաջահաւատ մանկունքն զամենայն արարածս յօրհներգութիւն կոչէին. (Հարցնափառ.։)
Զքաջահաւատ քո զաշակերտսն ընտրեցեր՝ հանելով ի լեառ բարձր. (Գանձ.։)
Քորք քաջահաւատ յուսով ընդ առաջ ելանեն փրկչին. (Նար. տաղ.։)
great faith.
Հաստատութիւն ի հաւտս. մեծահաւատութիւն.
Առ ի ցուցանել զքաջահաւատութիւն նորա. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 16։)
Ոմն քաջահաւատութեամբ, եւ ոմն թերահաւատութեամբ. (Համամ առակ.։)
Իբրեւ ի հաւէ հարեալ, յափշտակեալ ի թռչնոց.
Ո՞վ ոք (իշխեաց) զոսկեփետուր վարուժանն իմ հաւահար առնել. (Արծր. ՟Դ. 12։)
ՀԱՒԱՆԵՑՈՒՑԱՆՈՂԱԿԱՆ ՀԱՒԱՆԵՑՈՒՑԻՉ. πειθανός persuasorius. Որ կարէ կամ օգտէ հաւանեցուցանել. ամոքիչ.
Նուաճել հաւանեցուցանողականաւ կամ բռնաւորականաւ բանիւ. (Խոր. ՟Բ. 89։)
Դարձեալ կապանքն եւ ոչ հաւանեցուցիչք էին. (Ոսկ. փիլեմ.։)
Այլ ինչ հիմն քան զայն մի՛ խնդրեր, եւ մի՛ միտս ինչ հաւանեցուցիչս. (Ոսկ. ես.։)
Զզօրաւորն եւ զհաւանեցուցիչն առնու ի ձեռն զզէն. (Սկեւռ. աղ.։)
Կամաւորապէս եւ հաւանողական հաճութեամբ. (Նար. ՟Ժ՟Ե։)
Զոմանս հաւանողականաւ, իսկ զոմանս բռնաւորականաւ. (Յհ. կթ.։)
ՀԱՒԱՏՈՅ իբր արժանահաւատ. πιστός credibilis. հաւատալու արժանշ հաւատալու բան ըստ յն. եւ լտ. հաւատալի կամ հաւատարիմ չ
Եթէ այն հաւատո՛յ է, եւ այս հաւատարիմ է. (Կոչ. ՟Ժ՟Դ։)
συλλογιστής syllogista, ratiocinator. Որ հաւաքաբանէ, ձեռնարկօղ.
Որպէս զգիտունսն հաւաքաբանից հնարից. (Անյաղթ վերլծ. արիստ.։)
Այս նիւթ ջահաւորական (այլ ձ. (ճահաւորական) բանիդ անջրպետեցաւ. Նար. ՟Ղ՟Գ. եւ Նար. մծբ.։)
Արասցես լինել զայս իր նշանակիչ ջնար ջահաւորական. (՟Ղ՟Բ.) մարթ է իմանալ նաեւ ճահաւորական։
αὑγή splendor. Պայծառութիւն ըստ ջահի. ջահաւառութիւն. լուսաւորութիւն.
Ի գիշերին լապտերաց երեւալով իբրեւ ամենագիշեր ջահաւորութիւն. (Նիւս. ի Թէոդոր.։)
clock;
գագացել —ի, crowing of a cock.
որ եւ լտ, կա՛լլուս. ἁλέκτωρ gallus Որձ հաւ. խօսնակ. որձակ, աքլոր .... գրի եւ ԱԳԱՂԱՂ. եւ պարզապէս Հաւ ասի.
to exile, to banish, to transport, to send away, to confine, to proscribe.
Որում ոչ հաւանեալ՝ աքսորեցաւ. (Խոր. ՟Բ. 30։)
collectively.
collective.
to amass, to gather, to collect.
ԲԱԳՁԱՁԵՄ կամ ԲԱԿՁԱՁԵՄ. περιλαμβάνω, ἑμπεριλαμβάνω completor, comprehendo Բովանդակել. բոլորել. պարփակել. պարագրել. ամփոփել. հաւաքել։
collection.
Բովանդակումն. հաւաքումն. մթերումն.
that fowls with, carries or has a falcon, falconer.
Ասեմ եւ զհաւնունիսդ՝ բազէակիրս եւ բազէակալս՝ յաղագս ի մայրիս բնակելոյ. (Խոր. ՟Բ. 7։)
helper, coadjutor.
Զանշունչ տարերս առնուն բազկակից եւ ջատագով հաւատոցն. (Լմբ. ատ.։)
much fertility.
cf. Աղանդաւոր.
Պաշտօնեայ աղանդոյ իրիք. մոլորահաւատ.
sectary;
magician, enchanter, sorcerer.
Ունօղ եւ հետեւող աղանդոյ իրիք. մոլորահաւատ. այլափառ. հերետիկոս. է՛հլի պիտաաթ.
to spoil, to corrupt, to adulterate, to taint, to impair, to disorder, to discompose, to vitiate.
Ոչ հաւանեալ աղաւաղել կամ փոխանակել զերկնաւոր կենացն զփրկութիւն ընդ անգիւտ կորստեանն. (Յհ. կթ.։)
excrement, dung;
muck, manure;
filth;
place for the reception of all filth.
ԱՂԲԵՒՔ որ եւ ԱՂԲԻՒՍՔ, եւ ԱՂԲԻՍ կամ ԱՂԲԵՒՍ. κοπρία sterquilinium, fimetum, stercus Աղբկուտոց. կոյտ աղբոյ, կամ կուտոց յաւելուածոց տանց. տեղի հաւաքման իրաց՝ որք աւել ածելով ի դուրս ձգին. աղտեղութիւնք. մոխրոց. չէօփլիւք, չիրքէֆ, կիւպրելիք. սիւփրիւնտիլիք. քիւլլիւք.
kingfisher;
halcyon.
բառ յն. ἁλκυών, ἁλκυδών alcedo, halcyion Թռչուն ծովային, (որպէս ձկնկուլ, ծոված հաւ, կամ ճայ ծովու. մարթը։)
bitterness, grief, trouble;
crime.
salt, saline, brackish.
Յաղտաղտուկ անհաւատութենէն ի վեր ամբարձան. (Ածաբ. նոր կիր.։)
cf. Աղտեղացուցանեմ.
Ընդէ՞ր զտանողացդ ոտից սրբութիւն ճանապարհաւն ժանդից աղտեղեր (այս ինքն աղտեղեցեր)։ Աղտեղեալ գունով զազրութեան։ Ոչ աղտեղիլ յուրուական ինչ պղծութենէ. (Նար. ՟Խ՟Զ. ՟Ի՟Ա. ՟Ղ՟Գ։)
poverty, indigence, beggary, want, necessity, penury;
meanness.
Ունէի եւ զաղքատութիւն մատենից, յորոց զնիւթս հաւաքել ի դէպ էր. (Մխ. դտ.։)
of or belonging to prayers;
that prays to God.
Պէտք են աղօթականին՝ աներկմիտ հաւատով զաղօթսն Աստուծոյ նուիրել։ Յօրինակ աղօթականաց. (Խոսր.։)
that prays to God;
suppliant.
Ընկալեալ զամօթ պատկառանաց զաղօթկերին (Աբրահամու եւ Սառայի)։ Պատուիրէ իբր սիրելեաց՝ աղօթկերաց եւ հաւանողաց. (Փիլ. լին.։)
obscurely, darkly, indistinctly, dimly.
summer-time;
in summer-time, during summer.
Անյայտ բառ՝ զոր ընթեռնու ի (Մագ. քեր.) Ստեփ. լեհ. եւ մեկնէ՝ հաւ ջրային գորշագոյն՝ փոքր ինչ մեծ քան զաղաւնին. (որպէս ճայ ծովու. մարթի) այլ ինքն դնէ ի լտ. fulica, lorus. որոց առաջինն կոչի յոմանց ռմկ. կերկեր. ըստ Մենինսքեայ, ինճիթ.
Որպէս ոչ եղելոյ լուղակացն՝ զամար հաւն կոչեն ամառ։
lever, a piece of wood to raise or move any burden.
Իսկ որ թեզանեացն ամբառնալիքն զուսովքն է, որ թեզանեացն ամբառնալիքն զուսովքն է, որ յօրինակ խաչին ի վերայ ուսոց նոցա պատի, նշանակ է ի քրիստոսն հաւատոց. (Եւագր. ՟Դ։)
accusation, complaint, information, action;
imputation.
Որդեակս ունիցի հաւատացեալս, եւ ոչ յանդիմանութիւն անառակութեան։ Ամբաստանեալն տեղի պատասխանւոյ առնուցու վասն ամբաստանութեանն։ Վասն ամենայն ամբաստանութեան հրէից զինէն. եւ այլն։
Զի մեծապէս յամբաստանութիւն ինքեան զփափաքելին մատուցանիցէ երկիր։ Յամենայն կողմանց հաւաքելով զամբաստանութեանցն բան։ Էառ զինքեամբ զյանդիմանական ամբաստանութեան պարսաւանս. (Պիտ.։)
impiously;
irreligiously, ungodlily, sacrilegiously, unrighteously, profanely.
Մի՛ ինչ զձեզ հաւանեցուսցէ ամպարշտաբար ինչ խորհել. (Փիլ. նխ. ՟բ.։)
victualling, supply.
Ամբարելն, իլն. եւ ամբար. մթերք. հաւաքումն.
Ըստ հոմաձայնութեան յունին դնի եւ որպէս համամտութիւն. հաւանութիւն. συγκατάθεσις. adstipulatio, assensus, consensus
Ոչ ընդունի զհաւատոցն զամբարումն. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 29։)
pride, haughtiness, arrogance, presumptuousness.
ὐπερηφανία, ὔβρις, ἕπαρσις, ἁλαζονεία. superbia, fastus, elevatio, tumor, arrogantia, insolentia, jactantio, gloriatio Հպարտութիւն. անկարգ բաղձանք գերազանցելոյ զայլովք. ախտ բանսարկուին, եւ արմատ ամենայն մեղաց. որոյ ծնունդք են ամբարհաւաճութիւն, փքացումն, ինքնահաւանութիւն, եւ արհամարհութիւն այլոց, փառասիրութիւն, սնապարծութիւն, անհնազանդութիւն. եւ այլն. մազրուրլուգ. ֆօտուլլուգ. քիպր. թէքեպպիւր. ղուրուր. դաֆրա.
unsoiled, clean, neat;
immaculate, spotless, pure, innocent, honest, just.
Զամբիծ հաւատս՝ ստոյգ դաւանմամբ. (Նար. ՟Ծ՟Ը։)
cleanliness, purity, integrity, honesty, probity.
Զամբծութեանն ապականարարսն։ Անաղտ ամբծութեամբ։ Ուղիղ ամբծութեամբ։ Ի հաւատ ուղիղ եւ անխոտորնակ ամբծութեան. (Նար.։)
of general assembly.
Ամենաժողով բարեկենդանութիւն մահն իմ լինելոց է հաւատացելոց. (Երզն. մտթ.։)
preserving or governing all things, omnipotent, all-powerful.
ԱՄԵՆԱԿԱԼ, ի, աց. Պիտակաբար դնի որպէս ինքնակալ կամ տիեզերակալ յաշխարհի. որպէս հոգեպէս իշխեցօղ տիեզերաց, եւ որպէս յինքն պարունակօղ զամենայն հաւատացեալս.
all, total, whole;
each, every;
all, every thing;
— ոք, every one;
who ever, whosoever, whatever, whatsoever;
— ինչ, every thing, whatever;
ամենայնիւ, յամենայնի, altogether, entirely, quite;
— ուստեք, from all sides, from all parts;
— ուրեք, ընդ — տեղիս, every where, in all places;
զգիշերն —, all the night;
զ— աւուրս, every day;
յառաջ քան զ—, before all;
յետ —ի after all;
պատրաստ լինել —ի, to be ready for every thing;
ի վեր քան զ—, above all or every thing.
very prompt, very willing, very eager, very ready, very much inclined, very well disposed, very diligent.
Ամենայնիւ յորդորեալ՝ յորդառատ սիրով. փութաջան. յօժարամիտ. մտադիւր. բոլոր սրտանց ջանք ընօղ. փէք հաւեսլի. մուգայետ.
very abundant, most plentiful;
very generous, most liberal.
Աստուածային ամենառատ գանձուցն հաւատարիմ եւ իմաստուն տնտես. (Ոսկիփոր.։)
all-seeing.
not at all, by no means, no wise, not in the least;
quite, wholly, totally, entirely.
Յորժամ արձակեսցէ զձեզ, ամենեւին հանցէ զձեզ աստի։ Օրէն յաւիտենական տեառն ամենեւին կատարեսցի։ Ոչ կարէր ամենեւին ի վեր հայել։ Ամենեւին մի՛ երդնուլ։ Եւ արդ ամենեւին իսկ վատթարութիւն է ի ձեզ։ Որպէս եւ ես ամենեւին ամենեցուն հաճոյ լինիմ։ Ամենայնի հաւատայ, ամենեւին (յն. զամենայն) յուսայ։ Պատուիրեցին ամենեւին մի՛ խօսել։ Մոլախոտէ՛ ամենեւին։ Ոչ մերձենայր ամենեւին հուրն ի նոսա. եւ այլն։
cf. Ամենայն;
Այսպէս ասէ ամէնն, վկայն հաւատարիմ եւ ճշմարիտ. (Յայտ. Գ. 14։)
cf. Ամոլ.
Ամոլք հաւատոյ այսօր փայլեն. (Շար.։)
Սեանցն եկեղեցւոյ՝ ամոլացն հաւատոյ։ Ածաք եզն ամոլեաց. (Կոչ. ՟Զ։ Շար.։ ՃՃ. պետր. պօղ.։)
Ամոլք ուղղաձիգք եւ հանդարտաքայլք ... Պատարագելի ամոլք գառանց։ Ամոլք կենաց հաւատոյ. (Նար. առաք. եւ Մծբ.։)
Ամոլք հաւատոյ, եւ պարծանք եկեղեցւոյ, եւ հովիւ քաջընթաց. (Շար.։)
Միաբանեցին երկու երկու (տիկնայք) իբրեւ ամոլք հաւանք եւ հաւասարք՝ ուղիղ տանելով զակօսն. (Եղիշ. ՟Ը։)
brought up together, comrade, companion, play-fellow;
familiar.
Զսոսա եւ զնոսա իբրեւ զամոխախս ի նոյն յանձանձիչ գոգս տանի զամենեսեան։ Յառաջին իսկ հասակէ ընդ օրինօքն սնեալք, զամողխախ սննդեանն զառաքինութիւնն թողեալ՝ փախեաք անկաք ի հաւատսն Քրիստոսի։ Զչարեացն (կամ զկարեացն) ասացեալ իսկ է մերովք ամոխախ անուամբքս. հուր է՝ ասէ՝ անդ, եւ խաւար, եւ կապանք, եւ որդն անվախճան. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 16։ եւ Գաղ. եւ Եբր.։)
discourse of God or with God;
theology.
Որ արտաքոյ զաստուածախօսութիւն ջահաւորէ. (Մամբը։)
godlike, in the form of God, divinely.
Աստուածակերպ օրինակ բարձրանալ։ (Մակ. ՟Բ 12. որպէս բարդեալ. զի եւ յն. է մի բառ, զուգԱստուած, կամ աստուածահաւասար.)
side or part of God
cf. Աստուածակողմն.
Mother of God.
Որք եւ սուրբ համաձայնեալ, յաստուածամայրն հաւատացեալ. (Գանձ.։)
that wars against Heaven, that is repugnant to God;
յ— մատչել, to declare against Heaven.
Ի սատանայական ամբարհաւաճութենէ, եւ յաստուածամարտ աւանդից. (Նիւս. ի թէոդոր.։)
divine, belonging to God;
sacred, pious.
Աստուածայինքն ամենայն հաւատովք իմացեալ լինին. (Իգն.։)
state of a divine or sacred thing.
Հետեւի արդարութեան եւ աստուածայնութիւն, եւ ճշմարտութիւն, եւ հաւատն, եւ չարատեցութիւն. (Արիստ. առաք.։)
inspired by God, divine, holy;
Bible, holy Scripture.
Այսօր աստուածաշունչ քնարն Յովհաննէս ի գլուխ ահաւոր եւ հրակէզ մերձենայր. (Թէոդոր. կուս.։)
who worships God, pious, religious, devout, spiritual.
θεοσεβής, εὑσεβής deum colens, pius Որ պաշտէ զԱստուած ճշմարիտ հաւատով եւ գործովք բարեաց. կամարար այ. բարեպաշտ. աստուածահաճոյ։ (Ել. ՟Ժ՟Ը 21։ Յուդթ. ՟Ժ՟Ա 14։ Յոբ. ՟Ա 1 եւ 8։ ՟Բ 3։ Յհ. ՟Բ 51։ Ես. ՟Ի՟Զ 7։ ՟Բ. Պետ. ՟Բ 9։)
that has seen, that sees God.
Իսրայէլ աստուածատես թարգմանի. եւ նա հաւատովք տեսանէր զԱստուած. (Կիւրղ. ծն.։)