cf. Չարակնեայ.
to look on with an evil eye, with displeasure, enviously, to envy.
Ընդ ոմանս նախանձել եւ չարակնել։ Ոչ չարակնեմ ընդ արժանիս. (Փիլ. իմաստն.։)
Չարակնելով չարակնէք, եւ խաբէք զիս». (Մաղաք. ՟Գ. 9.) իմա՛ խոժոռ հայել ի բացուստ. խնայել չարակնութեամբ։
Եթէ չարակնելն չարամահ սատակէ, ո՞րչափ եւս առաւել նախանձն։ Զանդաստանս նորա չարակնէ՝ ըղձանալով ցասմունս եւ երաժշտութիւնս վասն նորա. (Մանդ. ՟Թ. եւ ՟Ժ՟Գ։)
cf. Չարակամ.
Վասն դժխեմ եւ չարակնճիռ մտաց իւրեանց. (Մծբ. ՟Ժ՟Գ։)
evil eye, malevolence, envy, jealousy;
immodest, lascivious glance.
very painful or oppressive.
Չարաչար կսկծեցուցիչ. դժնդակ.
pain, suffering;
ill usage.
Բազում արտասուօք եւ հեծութեամբ եւ չարակրութեամբ դատեսցիս մինչեւ ի մահ։ Զամենայն չարակրութիւնս սիրեսցես։ Գետնախշտութիւն եւ պահք եւ աղօթք եւ չարակրութիւն։ Բազում (տպ. յոյժ) չարակրութեամբ լեալ ես դու ի կեանս քո. (Վրք. հց. ՟Զ. ՟Ը. ՟Ժ՟Ա։)
healing, driving away pain and sickness;
salutary.
Առաքինին բժիշկ է ազգիս մերում, եւ անսուտ եւ ճշմարիտ բուժակ եւ չարահալած. (Փիլ. լին. ՟Գ. 10։)
ill-flavoured, ill-tasted.
Զմնացորդս ժահահոտ եւ չարահամ խորտկին իւրոյ եթող զաւակին իւրում. (Փարպ.։)
of ill-repute;
defamed.
Զչարահամբաւսն եւ զախտացեալ անզեղջսն հոգւով ոչ թողուլ ընդ մեզ ի ժողովս սրբոց. (Մխ. առակ.։)
to defame, to disparage, to sneer at, to blacken, to asperse.
Զսոսկալի խորհրդոյն ժամն չարահամբաւել. (Կլիմաք.։)
of evil origin, bad, wicked;
bad, unpleasant, disagreeable.
Կարի յոյժ անվայելուչ է նախածնողին (այսինքն աստուծոյ) եւ զչարահաւս անուանել պատճառ. (այսինքն կոչիլ սկզբնապատճառ չարի) (Պիտ.։)
author, origin of ill, of evil, of misery.
Դրժողութեամբ չարահաւակ առ արքայ լինէր. (Յհ. կթ.։)
false, faithless, perfidious.
Անհաւատքն ուրանան զամենայն վասն յարութեանն. իսկ չարահաւատքն անարժանապէս եւ անզգայութեամբ ի ճշմարտութեան յուսոյն անկան. (Եպիփ. յար.։)
meditating or contriving evil, malignant, malicious, bad, wicked.
Այր չարահնար եւ դժնամիտ. (Փարպ.։)
nasty-smelling, rancid, stinking, fetid, infected, foul.
κάκοσμος, δυσώδης, δυσωδέρος malum odorem sprians, foetidus. Որ ունի զհոտ չար. ժահահոտ. չարաւահոտ. գէշ հոտով. ...
stench, stink, fetor.
harsh-voiced;
ill-sounding;
defamed;
blaspheming;
cacophonic.
κακόφωνος malam vocem habens δύσφημος blasphemus. Որոյ ձայնն է չար, անախորժ, անյարմար. եւ Վատահամբաւ, եւ Հայհոյական.
Բարբառ հնչիցէ ընդ բերանն՝ ահագին ինչ եւ չարաձայն եւ չախորժելի։ Արք չարաձայնք. (Ոսկ. մտթ. Մանդ.։)
disagreeable or harsh voice;
ill sound;
cacophony.
κακοφωνία vox mala. Չարաձայնն գոլ. ձայն տգեղ. անախորժ.
Սոցա քննութիւնս վասն չարաձայնութեան եղեւ. զի խոշորութիւն ինչ ծանեան լինել ի նոսա վարժասէրքն։ Առ ի գեղեցկաձայնութիւն ինչ կամ ի չարաձայնութիւն. (Քեր. քերթ.։ Նիւս. բն.։)
impious, sectarian.
Զորս եւ այժմ կրէ բանն երկակողմանի չարաղանդիցն. (Լծ. ածաբ.։)
very painful, very atrocious, insufferable, insupportable.
Որ բերէ զչար աղէտս. դժնդակ. անբերելի.
worthy of a cruel death;
mortally, to death;
— առնել, սատակել, to kill, to slay barbarously, to massacre;
— լինել, զմահ — մեռանել, to die, to perish miserably.
Չարաչար մահու արժանի. եւ Որ ինչ լինի չարաչար մահուամբ.
Չարիմաց եւ չարամահ, եւ ամենայն անարգանաց արժանի. (Ճ. ՟Գ.։)
a bad or wicked mother;
unhappy mother.
Այսպէս չարամայրքն՝ քորք քերցն, դստերք երկուցն ցանկութեանց (ընչից եւ մարմնոյ) աւելի ժանտագոյն զտեսակսն ունին. (Անյաղթ հց. իմ.։)
full of wicked people.
fighting with rabid fury;
combatting with malice.
evil-minded, ill-intentioned, malevolent, malignant, malicious, wicked;
cunning, crafty, cheating.
forgiving, without rancour, pardoning injury.
resentful, revengeful, rancorous, spiteful;
— լինել, to bear or owe a grudge, to foment rancour or hate.
Չարայուշքն յանդիմանին ի պատժին. (Համամ առակ.։)
Մի՛ չարայուշ լինիք, եւ մի՛ վրէժ խնդրէք. (Ոսկ. հռ.։)
extremely envious;
vying in evil.
Այս գործ էր չարանախանձ դիւին։ Յայնժամ չարանախանձքն՝ եւ անդր եւս յաչաղելով՝ փոխեցին զնա ի կոկիսոնէ յարափսուս. (Վրք. ոսկ.։)
Յոյժ չարանախանձ է գազանն՝ առնն վարդապետի։ Յոյժ չարանախանձ է դեւն մարդոյ աղօթելոյն. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Ժ՟Բ։ Վրք. հց. ՟Ժ՟Բ։)
Դժնեայ եւ չարանախանձ եւ պարսաւելի՝ միանգամայն եւ կոյր իսկ վատթարն. (Փիլ. լին.։)
Հի՞մ չարանախանձ ժանեօք ի կորստեանն յուղարկէք խորխորատ. (այլ ձ. չարախանձ) (Պիտ.։)
to behave or act wickedly, to become worse, to fester, to rankle, to sour, to become exasperated;
cf. Նախանձիմ.
Կամօք չարանայ, եւ յորժամ կամի՝ կարօղ է զգօնանալ։ Տեսանեմք եւ զչարսն զգօնացեալս, եւ զգօնսն չարացեալս. (Եզնիկ.։)
ՉԱՐԱՆԱԼ. βασκαίνω invideo, aegre fero. Զչարիլ. չարանախանձ լինել. դժկամակիլ. զայրանալ.
foul, very stinking.
ill-contriving, malignant, malicious.
illicit gain, usury.
αἱσχροκερδία, -δεια turpis quaestus studium. Չար եւ անարժան շահ. զօշաքաղութիւն.
Անազատութեան տեսակք երիս են. չարաշահութիւն, ժլատութիւն, եւ անհաղորդութիւն։ Իսկ չարաշահութիւն է, ըստ որում յամենայն կողմանց շահել խնդրեն, զշահսն քան թէ զամօթն վերագոյն համարելով. (Արիստ. առաք.։)
disastrous, dismal, very grievous;
baleful, atrocious, ferocious.
Որ ինչ ունի զչար շշուկ. չարաղէտ. բօթալից. դժնդակ. անողորմ (ինչ, եւ ոք).
pestiferous, venomous, pernicious, deadly.
Որոյ շունչն է չար եւ վնասակար. մահառիթ. դժնդակ.
bad, very ignoble, vile, infamous;
wicked, ferocious, cruel;
unfortunate, miserable, pitiful.
Կարի անշուք, անպատիւ, անարգ. որպէս թէ ունօղ զչար կամ զվնասակար ստուեր. վատթար. դժնդակ. դառն. ժանտ. խրոխտ. խիստ.
Չարաշուք դժրողութեամբ գերեալս վաճառակուր լինել. (Յհ. կթ.։)
Փակեալ առ մի քէն զանիծիցն դժնդակ ըղձիցն չարաշուք ձայն. (Նար. ՟Ծ՟Ե։)
very ill, very bad, detestable, execrable;
excessive, extreme, great, enormous;
cruel, atrocious, unmerciful, insufferable;
very bad, worse, wickedly, cruelly, unmercifully;
very, much, enormously, extremely, greatly;
basely, miserably, detestably, abominably, execrably, devilishly;
— վարել, ի կիր ածել, to misuse, to make a bad use of.
χείριστος pessimus χαλεπός, χαλεπώτερος, τραχύς, δυσχερής difficilis, durus, saevus, asper. Կարի չար. յոյժ վատթար. սաստիկ. դառն. դժնդակ. անտանելի. անհնարին. անօրէն. խիստ գէշ.
Անկանէր ի չարաչար տանջանս։ Չարաչար տանջանօք։ Չարաչար դժուարին նեղութիւն չարեաց ի վերայ հասուցանէին։ Ազգի անիրաւի չարաչար կատարած։ Չարաչար օտարատեցութիւն հնարեցան։ Դիւահարք երկու՝ չարաչարք յոյժ.եւ այլն։
Մահք տարաժամք, եւ ախտք չարաչարք. (Եզնիկ.։)
idolatrous.
Լուեալ չարապաշտօն թագաւորն՝ յոյժ տրտմեցաւ. (Տէր Իսրայէլ. մայ. ՟Թ.։)
fatal, sinister.
Կշռակի եւ չափաւոր գոյութեամբն ի մէջ երկոցունց չարապատահ դժնդակութեանցն զուարճացեալ. (Պիտ.։)
cf. Չարաչար.
Չարապէս հարաւ ի դիւէն։ Չարապէս վիրաւորեալք, եւ ի ձայնէ պակասեալք՝ ուժգնակի շնչէին. (Լաստ. ՟Թ. ՟Ժ՟Ա։)
cf. Չարախօս.
producing evil fruit;
wicked offspring.
Սերմն ժանտ. չար ծնունդ.
inclined to evil, perverse, evil-minded, malevolent, malignant, wicked, mischievous.
Իմացեալ զախտասէր բարս նորա եւ զչարասէր։ Յիրերացն չարասէր մարդիկ յօժար են խողխողումն. (Խոր. ՟Ա. 16։ Պիտ.։)
detesting malice or iniquity, benign, perfectly good, virtuous.
Չարատեաց եւ առաքինասէր միշտ վարելով բնութեամբ. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)
pessimist, croaker;
cf. Չարատեսիլ.
ՉԱՐԱՏԵՍ ՉԱՐԱՏԵՍԱԿ ՉԱՐԱՏԵՍԻԼ. κακοειδής, δυσειδής mala specie, deformis. Չար տեսլեամբ. դժնեայ ըստ հայեցուածոյ իւրոյ կամ ըստ տեսութեան յայլոց. գարշ. յոռի. չարադէմ. ժանտ.
of a horrible appearance, ill-looking, evil-faced, very ugly, dreadful, horrible.
ՉԱՐԱՏԵՍ ՉԱՐԱՏԵՍԱԿ ՉԱՐԱՏԵՍԻԼ. κακοειδής, δυσειδής mala specie, deformis. Չար տեսլեամբ. դժնեայ ըստ հայեցուածոյ իւրոյ կամ ըստ տեսութեան յայլոց. գարշ. յոռի. չարադէմ. ժանտ.
evil-doing, mischievous, malevolent;
pernicious, hurtful, harmful;
unwholesome;
evil-doer, malefactor.
malicious, artful, shrewd, cunning, knavish;
— հնարք, artifices, intrigues.
artfulness, craft, shuffling, cheating.
to render bad, wicked or worse, to provoke or excite to evil;
to incite to anger, to exasperate, to envenom.
heterodox;
heretical, erroneous.