Entries' title containing գ : 6232 Results

Ցանգամ

NBHL (1)

ՑԱՆԳ ՑԱՆԳԱԼ ՑԱՆԳԵԼ ՑԱՆԳՈՐԴԵԼ ՑԱՆԳՈՒԹԻՒՆ. cf. ՑԱՆԿ. ՑԱՆԿԱԼ. ՑԱՆԿԵԼ. ՑԱՆԿՈՐԴԵԼ. ՑԱՆԿՈՒԹԻՒՆ. (զի գ ընդ ն մեղմ հնչի իբր կ)


Ցանգեմ, եցի

NBHL (1)

ՑԱՆԳ ՑԱՆԳԱԼ ՑԱՆԳԵԼ ՑԱՆԳՈՐԴԵԼ ՑԱՆԳՈՒԹԻՒՆ. cf. ՑԱՆԿ. ՑԱՆԿԱԼ. ՑԱՆԿԵԼ. ՑԱՆԿՈՐԴԵԼ. ՑԱՆԿՈՒԹԻՒՆ. (զի գ ընդ ն մեղմ հնչի իբր կ։


Ցանգորդեմ, եցի

NBHL (1)

ՑԱՆԳ ՑԱՆԳԱԼ ՑԱՆԳԵԼ ՑԱՆԳՈՐԴԵԼ ՑԱՆԳՈՒԹԻՒՆ. cf. ՑԱՆԿ. ՑԱՆԿԱԼ. ՑԱՆԿԵԼ. ՑԱՆԿՈՐԴԵԼ. ՑԱՆԿՈՒԹԻՒՆ. (զի գ ընդ ն մեղմ հնչի իբր կ։


Ցանգութիւն, ութեան

NBHL (1)

ՑԱՆԳ ՑԱՆԳԱԼ ՑԱՆԳԵԼ ՑԱՆԳՈՐԴԵԼ ՑԱՆԳՈՒԹԻՒՆ. cf. ՑԱՆԿ. ՑԱՆԿԱԼ. ՑԱՆԿԵԼ. ՑԱՆԿՈՐԴԵԼ. ՑԱՆԿՈՒԹԻՒՆ. (զի գ ընդ ն մեղմ հնչի իբր կ։


Փափագանք, նաց

NBHL (3)

Փափագանաց ձերոց առիք զկատարումն։ Փափագանօք մերձենամք առ սուրբ քո. (Շար.։)

Արբեցութիւն է՝ ընչից փափաքանք։ Զփափագանս կենաց սերմանեաց՝ արգելլով ի սպանանելոյ զանձինս. (Ոսկ. ՟ա. թես.։ եւ Ոսկ. յհ. ՟Բ. 39։)

Իղձք փափագանացն ձերոց աճիցեն զայնպիսի զփառսն տեսանել. գն.։)


Փափագութիւն, ութեան

NBHL (1)

Ոմանք փափաքութիւնք զգայութեանց որոց ոչն հասանեն, մարտնչին. (Փիլ. իմաստն.։)


Քաջազգի, զգւոյ, զգեաց

NBHL (3)

Որ է յընտիր եւ ի լաւ ազգէ՝ ցեղէ՝ տեսակէ. աղեկ սօյե. սօյլու.

Ո՛չ զձի՝ քաջազգի՝ կամ ազնիւանուանեմք վասն բազմապատիկ արծաթակուռ փոկոցն։ Զոսկեփետուր՝ քաջազգի վարուժանն իմ հաւտհար առնել. (Ոսկիփոր.։ Արծր. ՟Դ. 12։)

Ընդ քաջազգւոյ (կամ քաջազգոյ) կոյս օրիորդիս ալանաց. (Խոր. ՟Բ. 50։)


Քաջազգութիւն, ութեան

NBHL (1)

Ի նախահարց քաջազգութիւն մի՛ ոք պարծեսցի. (Ոսկիփոր.։)


Definitions containing the research գ : 10000 Results

Խողովակ, աց

s.

pipe, tube, canal, conduit;
— ջրոյ, spout.

NBHL (2)

ԽՈՂՈՎԱԿ σωλήν tubus, canalis αὑλών convallis. (գրի եւ ԽՈՂՈՒԱԿ. եւ իբր ռմկ. յուղղականն Խողովակի) ջրանցք. ագուգայ. ուրդ. փողերակ. եւ Երակ. եւ Ծործոր. փողրակ. ջրորդան.

Ուր (Նչ.) գրէ.


Խոճկորակ, աց

cf. Խոճկոր.

NBHL (2)

ԽՈՃԿՈՐ կամ ԽՈՉՔՈՐ, ԽՈՃԿՈՐԱԿ ԽՈՉՔՈՐԱԿ. χοιρίδιον, χοιρίσκος porcellus. Խոզի քուռակ կամ կորիւն, այսինքն ձագ.

Փաղաքշական ոգոյն, այրիկ քարուկ, խոճկորոկ (կամ խոճքորակ). (Թր. քեր.։)


Խոճոճեմ, եցի

vn.

to be thoughtful, anxious, absorbed in thought.

NBHL (2)

(լծ. հյ. խոկալ. լտ. գօճիթա՛ռէ. թ. հիճէլէմէք) որպէս Խորհիլ. վարանիլ ի խորհուրդս. որոճել ընդ միտս.

Ինքեանք միայն խոճոճելով առանձին զարմացմամբ՝ որպէս յանզգայութիւն ընկղմէին. (Փարպ.։)


Խոյակ, աց

s.

capital of a column.

NBHL (4)

κεφαλίς capitellum, capitulum ἑπίθεμα quod superimponitur եւ ψαλίς forfex, fasciae եւ այլն. Գլուխ կամ վերնախարիսխ սեան՝ ոլորտացեալ ի ձեւ գլխոյ խոյից.

Երկուս սիւնս արասցես. ըստ նմին օրինակի լինիցին զոյգք խոյակաց նորա։ Ի վերայ ոսկիապատ սիւնացն, եւ խոյակք նորա ոսկիք։ Խոյակս իվերայ գլխոց սեանցն։ Շուրջ զերկրորդիւ խոյակաւն. եւ այլն. (Ել. ՟Ի՟Զ. 23. 32։ ՟Գ. Թագ. ՟Է. 16. 18. 20։)

Սիւնք ամպեղենք, եւ խոյակք հրեղէնք. գաթ.։)

ԽՈՅԱԿ կոչին եւ Վերին ծայրք սիւնակաց խորանին եւ վարագուրի. Նոյնպէս եւ զօդիչ զարդք դրանդեաց կամ բարաւորաց դրանց. Տե՛ս (Ել. ՟իզ. 37։ ՟իէ. 10. 11։ ՟լը. 26։ Թուոց. ՟գ. 36։ Եզեկ. խ. 48։ ՟Խ՟Ա. եւ 3։)


Խոյանամ, ացայ

vn.

to soar up, to fly on high, to dart forward, to swoop down, to rush headlong on, to dash at, to pounce on, to fall on.

NBHL (5)

ὀρμάω, ὀρμῶμαι impetum capio, irruo, praerumpo. Բուռն յարձակիլ որպէս զխոյ. թափով իմն դիմել. սլանալ. սրանալ. վարգել.

Ածցէ ի վերայ քո ազգ ի հեռաստանէ՝ իբրեւ զխոյանալ արծուոյ. (Օր. ՟Ի՟Ը. 49։)

Ինքն խոյացեալ սլացեալ գայր ըստ արագաթեւ նմանութեան արծուոյ. գաթ.։)

Որպէս արծուի խոյացեալ ի տկար թռչունս, այսր անդր ցրուեալ տապաստ դաշտացն արկեալ վանէր. (Կաղանկտ.) (գրեալ էր, խոյացեալ, ի սխալագիր մատենիս։)

Սրաւառեալ խոյանայր զկնի գիշատեալ այլազգեացն. (Յհ. կթ.։)


Խոյեանք

s. pl.

rams.

NBHL (1)

ԽՈՅԵԱՆՔ Իբր Խոյք. գրի եւ ԽՈՅԱՆՔ.


Խոյթ, խթի

s. zool.

crocodile.

NBHL (1)

cf. ԽԻԹ, որպէս խեցեմորթ գազան ծովու, կամ կոկորդիլոս.


Խոյլ, խուլից

s.

swelling, blotch;
schirrus, scrolula;
— պարանոցի, wen, goitre.

NBHL (3)

ռմկ. խուլ. գրի եւ ԽՈԼ. (յորմէ եւ ԽՈԼԽԵՑԳԵՏԻ) Ուռոյցք. ելունդ. խաղաւարտ, պալար. սպի. բիծ. (ըստ Հին բռ. Բողճն կամ բղճուն, գուցէ պաղպաջ)

Իսկ (Ստեփ. լեհ.) գրէ.

Խոյլ. Ուռոյց՝ որ շուրջ զկոկորդաւն ի թարախոյ եւ յարենէ լցեալ ծնանի. զոր Գաղիան. բռ. խոզատանձ կոչէ վասն առաւել զխոզս լլկելոյն. որ է անստոյգ մեկնաբանութիւն։


Խոյրադիր

adj.

crowning, covering anothers head.

NBHL (2)

Որ դնէ ի գլուխ իւր կամ այլոց զխոյր. եւ Խոյրարար.

Մեծն յոհաննէս որդի քահանայապետին, նորուն վակասիր քահանայութեան՝ խոյրագիր պատուին. գաթ.։)


Խոյօղ, աց

s.

hook;
pick-lock.

NBHL (2)

ἁγκύλη ansa, ansula, cochlea (ի բառէս Օղ, եւ Խոյ կամ խոյակ) Նոյն ընդ Ճարմանդ. զօդ եւ դրուագ. ունկունք. եբր. վավ, այն է ձեւ վեցերորդ տառի նոցա նման ըստ իմիք տառիցս ւ. υ. y.

Խոյօղքն նոցա եւ խոյակք սեանցն պատեալ արծաթով։ Դրուագք սեանցն, եւ խոյօղք նոցա արծիւք։ Ի խոյօղսն սեանցն. (Ել. ՟Ի՟Է. 11։ ՟Լ՟Ը. 17. 19. 28։)


Խոնարհաբար

adv.

humbly, submissively.

NBHL (1)

Խոնարհաբար հետեւիս հայցել. (Մագ. ՟Ի՟Թ։)


Խոնարհակողմն

s.

the lower part.

NBHL (2)

Ցածագոյն կողմըն.

Դարձան ջուրք ի խոնարհակողմն անդր ընդ ճանապարհ ճապաղ գնացից իւրեանց. (Եփր. յես.։)


Խոնարհահակ

adj.

inclining, aslant.

NBHL (1)

Զխոնարհահակ եւ զ՝ի վայրաձիգ ծանրութիւն յայտ առնեն. (Վեցօր. ՟Գ։)


Խոնարհամիտ

adj.

humble, meek, modest.

NBHL (1)

Խոնարհամիտն յամբարտաւանութենէն զատուցեալ է. (Նիւս. երգ.։)


Թօսեմ, եցի

va.

cf. Թաղեմ.

NBHL (1)

ԹՕՍԵԼ. Այսպէս գրի ի Վրք. հց. տպ. ՟Ի՟Զ. փոխանակ գրելոյ ԹԱԶԵԼ, զոր տեսցես։


Ժ (jé)

s.

the tenth letter of the alphabet, and the sixth of the consonants;
ten, tenth.

NBHL (5)

Տառ բաղաձայն, անուանեալ Ժէ, ի կարգէ կիսաձայնից, միջակ ըստ հագագին՝ ընդ շ եւ չ.

Ժ. Լծորդ գտանի ընդ շ. զի գրի նժդեհ, նշդեհ. արխոյժ, աշխոյժ. որպէս եւ անունս աժդահակ ժաժդահակ. որ է աժտէր, վիշապ։

Ժ. Զկնի տասներորդ դարու ի յաճախել գաղղիացւոց յարեւելս, որպէս նոքա ժ հնչէին զյունական տառդ γ եւ լատ. g, որ լինին ի մեզ գ, եմուտ եւ առ ոմանս ի հայոց գրել ժ ի բառս ինչ, ուր սովորաբար եդեալ լինէր գ, ուստի եղեւ անխիտր գրել՝ մագիստրոս, եւ մաժիստռ. դիոգինէս, եւ դիոժէն. տէր յովհան, եւ կիւռժան. որպէս եւ պերփեռուժէն, իբրու պորփիւրոգէն, այն է ծիրանածին։ այլ առաւել անհեթեթ է գրչութիւնն ի (Քեր. Մագ. եւ Երզն.)

Ո աժիոս ապոստոլոս. ի աժիա թէոդոքոս. իբրու օ այիօս աբօսդօլօս. ի այիա թէոդոգոս. այսինքն սուրբ առաքեալն, սուրբ աստուածածինն։

Ժ. Ի խորհուըդ գրոյս բարւոք գրեաց՝ որ ասացն.


Ժաժմուկք

s.

witchcraft, sorcery.

NBHL (2)

ԺԱԺՄՈՒԿՔ որ եւ ասի ՇԱՐԺՄԱԿ ԲԺԺԱՆԱՑ. մրմունջ դիւթական բանից, կամ գրուած կախարդական.

Ուռութս ուսանին, եւ գրել պահարանս. եւ ի փողս ցաւածիցն արկանեն, եւ ժաժմուկս մտացածին բանից. (Մանդ. ՟Ի՟Զ։)


Ժահադիմութիւն, ութեան

s.

ugliness of countenance, ghastly, dreadful look or appearance.

NBHL (2)

գարշ տեսիլ դիմաց. տգեղութիւն. ձառադիմութիւն. պէթ սուրաթ.

Վասն առաւել ժահադիմութեան ձայնէին անգեղեայ. (Խոր. ՟Բ. 7։)


Ժահահոտ, ոյ, ի

adj. s.

stinking, mephitic, infectious, fetid;
շունչ —, foul or tainted breath;
տեծղի —, stinking hole;
infected spot;
— առնել, to infect, to taint;
cf. Ժահահոտութիւն.

NBHL (4)

δυσώδης male olens, teter գարշահոտ, չարահոտ, ծանրահոտ. հոտած. ֆէնա գոգուլու.

Յայնպիսի ժահահոտ եւ ի խաւարային բանդի կապանօք արգելեալ էր. (Հ=Յ. նոյ. ՟Ի՟Գ.։)

Թզենին բնութիւն ունի ժահահոտ եւ ջերմին. (Սարգ. յկ. ՟Ը։)

ԺԱՀԱՀՈՏ ոյ. գ. cf. ԺԱՀԱՀՈՏՈՒԹՅՈՒՆ.


Ժահահոտութիւն, ութեան

s.

stink, stench, offensive smell, taint;
mephitism, miasma;
****-*****, to stench, to cause to stink, to taint.

NBHL (7)

δυσωδία, ἁηδία teterodor, foetor τὰ νωσώδη pestifera res Հոտ ժահից, գարշահոտութիւն. ապականութիւն. աղտեղութիւն. գէշ հոտ, հոտածութիւն, հոտած բան.

Ի ժահահոտութենէ օդոյն, կամ ի գէջ խոնաւութենէ. (Կանոն.։)

Ո՞չ տեսանես զարեգակն ի վերայ աղտեղութեանց ծագեալ, եւ ի ժահահոտութենէն ոչինչ վնասեալ. (Բրս. ծն.։)

Արեգակնս այս զգալի ճառագայթիւքն իւրովք զաղտեղութիւն մաքրէ, եւ զժահահոտութիւն ցամաքեցուցանէ. (Խոսր.։)

Ժահահոտութիւն դիոյն զմերձաւորս եւ զհեռաւորս փախուցանէ։ Արար.. . . անուշահոտ ի ժահահոտութենէն. (Սարգ. յկ. ՟Դ։ եւ Սարգ. ՟ա. պ. ՟Ը։)

Շոգեացն սեռականագոյն տարբերութիւն է անուշահոտութիւն եւ ժահահոտութիւն։ Նիւս. (բն.։)

Ժահահոտութիւն բանսարկուին են մեղաց գործք. (Մաքս. ի դիոն.։)


Ժամաբաշխ, ից

s.

astrologer, caster of nativities.

NBHL (2)

ὠρονόμος horas distribuens, vel regens Աստեղագէտ ծննդաբան, որ ըստ մտի բաշխէ զժամս ծագման աստեղաց՝ առ ի գուշակել զբախտ մանկան ծնելոյ յայն ինչ պահու.

Եթէ այլուր եւս դիպեսցի ժամաբաշխն եւ րոպէահամարն արտաքոյ տանն, ուր ծնաւ մանուկն, եւ ի նմին ժամաբաշխ րոպէահամար աստղագիտին պարտ եւ պատշաճ է փոյթ յանձին ունել առ ի գիտել ճանաչել զժամ մանկան՝ ուր ծնաւ. (Վեցօր. ՟Զ։)


Ժամադէտ

s.

horoscope, nativity.

NBHL (1)

Երկակի տրոհեալ քառակի միջօրէի եւ ժամադիտի շարժմամբ. լինի իմանալ կա՛մ զաստղն, կամ զգործին դիտելոյ զաստեղս։


Ժամադրեմ, եցի

va.

"cf. Ժամադիր առնել;
ի ժամադրեալն պահու, at the appointed time."

NBHL (4)

Զյիշատակ վկայիցն բերելոց ժամադրեաց ի տօն մեծ հռչակեալ. գաթ.։)

Բայց աշակերտք նորա գնացին՝ ի ժամադրեալ նոցա տեղին. (Յիսուս որդի.։)

Ի ժամադրեալ աւուրն գնացին ծառայքն ի ծովեզրն. (Հ=Յ. դեկտ. ՟Ժ՟Զ.։)

Ի ժամադրողին պայման լեառն գալիլեայ. (Նար. տաղ յար.։)


Ժամադրութիւն, ութեան

s.

appointment, time, place of meeting, rendez-vous;
fixed time, term, appointed time, assignation.

NBHL (4)

ԺԱՄԱԴՐՈՒԹԻՒՆ որ եւ ԺԱՄԱԴԻՐ. գ. συνταγή constitutio, coordinatio ὀρισμός τοῦ καροῦ definitio temporis եւ այլն։ Դրութիւն կամ սահման ժամանակի եւ տեղւոյ. պայմանեալ ժամանակ. Դաշն բանի վասն որորշեալ ժամու՝ ժամանակի, նշանի, եւ այլն. խօսք դնելը.

Աղաղակեաց մովսէս վասն ժամադրութեան գորտոյն, որպես ժամադիր եղեւ փարաւոնի. (Ել. ՟Ը. 12։)

Իբրեւ եհաս ժամադրութիւնն, եւ չտայ զգանձս փրկանացն. (Խոր. ՟Բ. 23։)

Կանխագոյն քան զասացեալժամադրութիւնսն յարուցեալ. (Եղիշ. թաղմ.։)


Ժամակալ լինիմ

sv.

cf. Ժամադրեմ.

NBHL (1)

Դարձեալ ժամակալ լինէր՝ ի դարձին միւսանգամ առ հասարակ սատակել. (՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Բ. 7։)


Ժամահամբոյր

adj.

transitory, temporal.

NBHL (1)

Որ հարեւանցի համբոյր իմն տուեալ ժամուց եւ աւուրց՝ սահեալ գնայ. անցաւոր։ (Հին բռ.։)


Ժամահար, ի

s.

rattle;
bell-ringer.

NBHL (1)

κρόταλον crepitaculum եւ այլն. որ եւ ԺԱՄԱՁԱՅՆ. Գործի ժամ հարկանելոյ. այսինքն ազդելոյ ժողովիլ յեկեղեցին. որպէս կոչնակ ի փայտէ, եւ զանգակ, եւ այլն.


Ժամաձայն

s.

cf. Ժամահար.

NBHL (2)

cf. ԺԱՄԱՀԱՐ. որպէս գործի ձայնելոյ ի ժամ, կամ Ձայն ժամահարի.

Արգելին զժամաձայն հայոց ի քաղաքէն սեբաստու. (Ասող. ՟Գ. 20։)


Ժամամուտ, մտի

s.

introit.

NBHL (1)

Մուտ ի ժամ պատարագի. այսինքն նախկին բան նուագելի ի դպրաց, որ երբեմն էր երգով, եւ այժմ ասի ի Ձայն ի միոյ դպրէ. Ժմ.։ Տօնաց.։ Յիշատ.։ յն. լտ. Մուտ ասի. εἵσοδος introitus.


Ժաման

adj.

arriving quickly;
that which hastens;
hurried, hasty, quick, prompt;
— առնել՝ կացուցանել, to cause to arrive, to forestall, to anticipate, cf. Ժամանեցուցանեմ, cf. Հասուցանեմ.

NBHL (2)

Առ ի՞նչ անուանդ կոչումն առանց ժաման լինելոյ գործոց. (Շ. յկ. ՟Լ՟Ա։)

Է որ պահէ յընչից ստացուածոց, զի ժաման արասցէ զանձն իւր ի վաստակս գործոց նորա. (Մծբ. ՟Գ։)


Ժամանակաբար

adv.

at a fixed or established time.

NBHL (1)

Յոլովք ժամանակաբար ասացեալքն (ի սուրբ գիրս՝) այլափոխելով ի ժամանակացն ցուցանին. (Առ որս. ՟Գ։)


Ժամանակական, ի, աց

adj.

of time;
temporal, worldly;
—ս, recent, modern, of our time.

NBHL (5)

Բանականն եւ անբանն ոչ ունին ժամանակական բաժանումն. իսկ անուանեալ տեսակք ճարտասականիդ ժամանակական ունին առ միմեանս զանազանութիւնս. վասն զի բաղխոհական վասն ապառնոյ ժամանակի ունի զգոյութիւն. եւ այլն. (Սահմ. ՟Ժ՟Թ։)

Ամենայն որ լինելութիւն մարմնական ունի, համանգամայն եւ ժամանակական՝ ապականացու է եւ մահկանացու. (Նիւս. բն.։)

Եւ որպէս Ժամանակագրական.

Պատմութիւն ժամանակական որ գիրք մնացորդացն անուանին. (Նախ. թագ.։)

Ի ժամանակականս աւանդութեանց հրաժարեմք։ Բուռն հարցուք նախ զժամանակականս առկայացեալ անկարգութեանց. (Լմբ. պտրգ.։)


Ժամանակակէտ

s.

expiration, falling due, term, last moment, close;
— պայման, appointed time;
assignation;
expiration of a term agreed upon.

NBHL (1)

Ընդ հազարապետօք է եւընդ գաւառապետօք մինչեւ ի ժամանակակէտ հօրն. (Գաղ. ՟Դ. 2։)


Ժամանակակից, կցի, կցաց

adj.

contemporary, ceetaneous, synchronous, happening at the same time.

NBHL (1)

Չգոյր ինչ ժամանակակից աստուծոյ. (Եզնիկ.։)


Ժամանակաչափ

adj. s.

that measures or counts the time;
chronometer, time-keeper, time-piece.

NBHL (1)

Լինել լուսաւորացդլ նշանացոյցք, ժամանակաչափք. գաթ.։)


Ժամանակացոյց

adj.

that shows the time.

NBHL (1)

Իսկ զայս ո՛չ արդեօք կարէին ընդ նշանաւոր ժամանակացոյց արկանելշարագրութեամբ. (Պիտ.։)


Ժամանակաւոր

adj.

temporary, of short duration.

NBHL (6)

Յաղագս երկրային եւ ժամանակաւոր կենդանութեանս. (Մամբր.։)

Ժամանակաւոր թագաւորաց. (Կանոն.։)

Պատմեմք ոչ զժամանակաւոր կենացս կամ զանցաւոր, այլ զմշտնջենաւոր եւ զյաւիտենական կենացն. (Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Ա։)

ԺԱՄԱՆԱԿԱՒՈՐ. իբր ժամանակագրական.

Կաստովր յառաջնում ժամանակաւորացն համառօտ մատենի վիպագրէ։ Գրեալ ժամանակաւոր մատենիւք. (Եւս. քր.։)

Մասնաւոր եւ ժամաակաւոր ընդունէին մարգարէքն զշնորհս հոգւոյն։ Ոչժամանակաւոր, այլ մշտնջենաւոր ընդ նոսին կացեալ. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Բ։)


Ժամանակաւորութիւն, ութեան

s.

temporariness, transitoriness, perishableness.

NBHL (1)

լինելն ընդ ժամանակաւ. գոլն ժամանակաւոր.


Ժամանակեայ, կէից

adj.

temporary;
transitory;
—կեայ վարձք, temporal or mundane rewards;
—կեայք, earthly riches;
temporality;
—կեան, genitive of Ժամանակ.

NBHL (2)

Իսկ գ. Կենցաղ. կենցաղական իրք. աս աշխարքս, աս աշխրքիս բաները.

Ի ժամանակիս ծանրանայ մարմնաւոր կենօք։ Նուաստագոյն ժամանակէիւքս զանձն ամբառնան. (Նիւս. կուս.։)


Ժամանակեմ, եցի

va.

to assign, appoint or fix a term.

NBHL (1)

Նստին դեգերեալք ժամանակեալք ի մի ժամադրութիւն. (Վեցօր.։)


Ժամանեցուցանեմ, ուցի

va.

to cause to arrive or happen.

NBHL (3)

Որ բաւական է ի գիտութիւն իւրոյ անարար էութեան ժամանեցուցանել. (Եզնիկ.։)

Յայնժամ արագ ժամանանեցուցանէ զփրկութիւն. (Լմբ. պտրգ.։)

զարթուցեալ ժամանեցուցեր զմեզ կանխել յերկրպագութիւն։ Ժամանեցո՛ ... յաւիտենական ի կեանսդ. (Ժմ.։)


Ժամանիմ, եցայ

vn.

to arrive.

NBHL (3)

Յորժամ օծումն ժամանեցաւ գագաթան նորին։ Յաստուածուստ են սպառնալիք ինձ ժամանեցեալք. (Նար. ՟Զ՟Գ. եւ ՟Կ՟Ը։)

Ի թիւ երեսնից ամացն ժամանեցավ. (Լմբ. պտրգ.։)

Միտք խորութեան գրեալ են ի բանս նորա.. . վերագոյն է՝ թէ յինէն ժամանեսցի. այսինքն բաւեցից հասու լինել. (Եւս. պտմ. ՟Է. 24։)


Ժամանոց, աց

s.

cruet (for the mass).

NBHL (2)

ληκύθιον (որ է Սրուակ). ampulla. ռմկ. բաժկաման. Փոքրիկ անոթ գինւոյ եւ ջրւոյ ի սպաս ժամու պատարագի.

Ա՛ռ ժամանոցս զայս ի հեղուլ զգինի. (Մաշտ.։)


Ժամանութիւն, ութեան

s.

arrival, coming.

NBHL (3)

Փառաւորել զքեզ, կենսատու, ի կանուխն ժամանութիւն, եւ յանագանն յարաձգութիւն. (Նար. ՟Ղ՟Զ։)

Ժամանութիւն արեգական առ ի մերժել զմութ գիշերի. (Արծր. ՟Դ. 1։)

Ընթացք արեգական՝ ժամանումն կիտէ ի կէտ. (Վրդն. ծն.։)


Ժամանումն, ման

s.

cf. Ժամանութիւն.

NBHL (3)

Փառաւորել զքեզ, կենսատու, ի կանուխն ժամանութիւն, եւ յանագանն յարաձգութիւն. (Նար. ՟Ղ՟Զ։)

Ժամանութիւն արեգական առ ի մերժել զմութ գիշերի. (Արծր. ՟Դ. 1։)

Ընթացք արեգական՝ ժամանումն կիտէ ի կէտ. (Վրդն. ծն.։)


Ժամաչար

s.

misfortune, mischance.

NBHL (1)

Որ անասնագոյն իցեն, նոքա բնաւ զօրաչար ժամաչար պարտ չարեաց եղելոցն դնիցեն. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 3։)


Ժամապահ

adj.

punctual, exact to the time appointed, watchful, vigilant;
— լինել, to seek, to look out for, to spy, to watch, to be on the watch, to keep watch;
— դարանակալ լինել, to lie in wait for, to be on the watch for.

NBHL (3)

Զգուշութեամբ պահօղ կամ դիտօղ ժամուց իրաց. եւ Զգուշաւոր պահպանութիւն.

Վասն այնօրիկ ասեն ժամապահ գիրք մուծանեն միանձնութեան. (Վեցօր. ՟Բ։)

Քանզի ժամապահ եղեն գիրք յայտնել զմնաձնութեան հոդւոյն. (Վրդն. ծն.։)


Ժամավաճառ, աց

adj.

that kills, or loses time, loitering, lounging, trifling;
— լինել, to kill, or lose time, to trifle, to loiter, to while away.

NBHL (1)

Ճշմարտիւ գիտեմ, եթէ ժամավաճառ լինիք. (Դան. ՟Բ. 8։)


Ժամատեղ, ի

s.

church, temple, chapel, house of prayer.

NBHL (1)

Ժամատեղ եդիք, աղօթս կարգեցիք.. . Ծոյլ ժամատեղաց, սիրող հեշտ կենաց. (Գանձ.։)


Ժամատուն, տան

s.

parsonage-house, vicarage;
— Հրէից, synagogue, Jewish chapel.

NBHL (2)

Ոչ ունին առընթեր ժամատուն (եկեղեցիք քայքայեալք). (Լմբ. պտրգ.։)

ԺԱՄԱՏՈՒՆ ՀՐէԻՑ. որպէս Աղոթանոց նոցա. սինովա, սինագովգա. (այսինքն ժողովարան)։ Ոսկիփոր.։ Որպէս եւ այլազգիացն ճամի ասի, իբր ժողովատեղի. ուստի եւ զժամն՝ ոմանք Ճամ ասեն։