to exalt, to elevate, to extol, to deify.
Վեհացեալ տեսանեմք յաւէտ՝ քան թէ վեհացուցեալ։ Վեհագոյն երեւեալ, եւ ոչ վեհացուցեալ զնա. (Կիւրղ. գանձ.։)
cf. Վեհերիմ.
Յօրանջեմք եւ վեհերիմք, թոյլանդամ եւ իբր լուծեալ գտանիմք։ Տագնապին վեհերին, եւ ոչ խնդութեամբ ընթանան։ Ոչ ներեմք լսել, ինչ յասացելոցն, այլ վեհերեմք եւ հեղգամք. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 12. 30։)
Դանդաղիմք եւ վեհերեմք այնմ պարապել։ Ոչ երբէք զանգիտէ եւ վեհերէ. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 1։ ՟Բ. 8։)
endowed with supernatural excellence, most glorious.
Ճեմարան վեհին. կամ զգեցեալ որպէս ճամուկ զփառս վերինս.
Տիրամայր, հուպ երրակին, լոյս գերազանց, լուսոյն արփի վեհինաճեմ (կամ վեհիցնաճեմ). (Նար. տաղ.։)
to analogize.
to elevate, to raise;
to appose, to subjoin, to superadd;
to manifest, to disclose;
to utter, to pronounce;
to translate;
to present, to offer;
to attribute, to ascribe, to refer;
to eructate, to retch, to vomit, to cast up, to reject.
ἁναφερόμενος, ἁνωφόρος sursum tendens. եւ բայիւ ἁναφέρω, -ομαι, ὐπερφέρω, -ομαι sursum fero, -or. Որ ինչ ի վեր ի բարձունս բերի, դիմէ, ձկտի. եւ Բարձր. վսեմ.
Սաբեկայ ծառոյն վերաբերեալ խոյ յողջակէզ։ Զերեւումն հոգւոյն տօնեմք, վերաբերեալ (միանգամայն՝ կամ ի ձայն բարձր) աստուած խւստովանիմք. (Շար.։)
Զամենայն խնդիր քո ես վերաբերեմ առ աստուած. (Տէր Իսրայէլ. մարտ. ՟Ժ՟Գ.։)
ՎԵՐԱԲԵՐԵԼ. Յարաբերել, վերածել. վերագրել. ընծայել որպէս յանկաւոր եւ ճահաւոր. ձգել. ուղղել. համեմատել. ակնարկել.
cf. Վերագլխեմ.
to conclude, to recapitulate, to sum up, to abridge.
to cry out, to exclaim;
to predict;
— առ աստուած, to invocate divine help.
Զոր եսայիաս կանխաւ վերագոչեաց։ Վերագոչեմք առ քեզ տէր. (Շար.։)
to write upon, to inscribe;
to attribute, to refer to;
to write above, before.
to put in the first place, to prefer before others.
to cause to return;
to transport, to transfer.
to look up, to gaze at, to contemplate;
to consider, to examine, to scrutinize.
to impose, to put upon, to add, to join.
Առ աստուծոցն վերադրութիւնս պարտ է համեմատ առն չափաւորի վերադրել եւ պարգեւել. (Պղատ. օրին. ՟Ժ՟Բ։)
to fly away, to take flight;
— յերկինս, to be borne to heaven.
to number or count from the first to the last.
to elevate, to raise, to bear on high;
to reduce;
— զոք ի զառածանացն, to reclaim a person from disorderly or ill conduct.
to regenerate, to endow with new life, to cause to be born again, to revive, to reproduce.
to raise again, to restore, to set up again.
to accomplish or fulfill totally, perfectly.
to put in the highest seat, to place above all.
cf. Վերակնեմ.
Այլ յուսով վերակնարկեմ քեզ, որ պետրոսի ձգեցեր յօգնութիւն զձեռն. (Գանձ.։)
to look on high, to lift up one's eyes.
Այլ յուսով վերակնարկեմ քեզ, որ պետրոսի ձգեցեր յօգնութիւն զձեռն. (Գանձ.։)
to confirm, to affirm, to re-establish.
to invoke, to implore, to call on;
to recall, to call back;
to surname, to call.
to cut off, to retrench.
to ask from above, to implore, to invoke.
Վերահայցեմք ընդ հրեղէն լեզուացն. (Շար.։)
to give repose in paradise.
to cause to know, to enlighten.
to exclaim, to raise the voice, to cry out.
to cry or pronounce aloud, to vociferate, to proclaim;
to call, to name.
Վերաձայնեալս այս խոստովանութիւն։ Ընդ հոգւոյդ սրբոյ բարձրացեալ եւ վերաձայնեալ։ Փառաւորեմք վերաձայնեալ նուագօք օրհնութեան երգոց. (Նար. ՟Ժ՟Գ. ՟Ժ՟Թ. ՟Հ՟Ե։)
Հաւանեալ եմ ճշմարտութեան, որ ի պօղոսէ վերաձայնի. (Լմբ. ատ.։)
to uplift, to stretch;
to carry up, to elevate, to raise.
to give a helping hand.
to repeat, to treat again;
to state above.
cf. Վերասրբեմ.
to renew.
to breathe.
to go up wards, to fly on high.
to praise aloud, openly, to extol, to cry up, to celebrate.
to revere, to honour, to respect.
Զգրիգորիս սուրբ հայրապետն եկա՛յք վերապատուեսցուք։ Վերապատուեն զքահանայապետն սուրբ։ Վերապատուեմք զքոյին աստուածամայր զհանգստեան տօնս։ Զոր ի հռովմայ գահիցն վերապատուեցեր. (Շար.։)
Վերապատուեմք զձեր աստուածիմաստ ուղղափառ խոստովանութիւն. (Միք. պատր. առ գր. տղ.։)
Գթասցի՛ս ի մեզ ... ի կարապետիդ քո ձեռն, զոր վերապատուեմք այսօր. (Տաղ.։)
to send on high.
Արժանաւոր գոհութիւնս վերառաքեսցուք ամենեցունց տեառն եւ փրկչին։ Եւ քեզ փառս վերառաքեմք։ Մեծապէս գոհութիւն վերառաքեցի աստուծոյ։ Գովեստ ներբողից բուրմամբ խնկոց վերառաքեմ քեզ ամենախնամ. (Բրս. ղկ.։ Պտրգ. բրս.։ Փոտ. առ զքր. կթ.։ Նար. ՟Ղ՟Բ։)
to purify again.
to palliate, to veil, to cover, to cloak, to shroud.
to raise, to lift on high, to set up;
— մտօք, to abstract.
to transport, to convey, to bear or carry on high, to transform.
to preach, to announce, to publish, to divulge.
cf. Վերաբերեմ.
to mount on, to ascend;
— ի նաւ, to go on board ship, to embark;
— սանդղօք, to ascend, to scale.
to sing loudly, to fill the air with song, to warble, to trill;
to extol, to praise highly, to laud, to magnify.
Սկսան ապա նոր եղանակաւ զերգս նմին վերերգել։ Վերերգեմք ասելով, փա՛ռք քեզ քրիստոս. (Լմբ. համբ.։ Շար.։)
to present, to offer.
Ձայն հառաչանաց.. քեզ վերընծայեմ տեսօ՛ղդ գաղտնեաց։ Գոհաբանութիւն քեզ վերընծայեմ. (Նար. ՟Ա. ՟Ղ՟Գ։)
to repullulate, to shoot or bud again.
eve of a feast.
Գեղեցիկ էր եւ երէկ մեզ պայծառազգեցութիւն, իբրեւ ուրախութիւն իմն նախատօնակ. իսկ այսօր զնոյն ինքն զյարութիւն տօնեմք. (Ածաբ. պասք. ՟Բ։)
priority.
Զնախաւորութիւն երկուց ազգացն Սեմայ եւ զՔամայ արտասանեալ համառօտեցաք. (Սամ. երէց.։)
offered previously;
preliminary;
premices;
primitively, at first;
— օրինակ, first example.
Վարդատեսակ արիւն սուրբ վկայիցն. որոց նախընծայ՝ մանկանցն Բեթղեհեմի ծաղկաձեւ ցօղ արեան նոցա զարդարեաց զեկեղեցի. (Տօնակ.։)
slaughter, carnage, blood;
great loss, prejudice, waste;
—րս արեան գործել, to slaughter;
—րս գործեցին դժնդակս ընդդեմ թշնամեաց, they made a dreadful slaughter of the enemy.
primitive, ancient;
primordial, primitive (soil);
— թիւ, primary number.
ἁρχαῖος antiquus, pristinus, priscus, vetus. Սեպհական նախնի իրաց եւ նախնեաց. հին. վաղեմի. հայրենի, եւ նախկին. առաջին. նախագոյ. սկզբնական, եւ անսկզբնական.
Նախնական է այն աւանդութիւնն նոցա. (Մխ. երեմ.։)
first, primitive, ancient, old;
ancient, chief;
—ք, the ancients, ancestors, antecessors, forefathers;
ի —նումն, anciently, formerly, in times past, in former ages.
Զնախնւոյն պարտիս ինքեան վարկուցեալ։ Նախնիս ամբարշտաց՝ գլուխս մեղաւորաց։ Գլխաւորն ընտրելոց Պօղոս, որ երբեմն նախնին էր անօրինաց. (Նար.։)
Ի նախնեաց օրինաց։ Ըստ օրէնս նախնեաց իւրեանց։ Զոր պաշտեմն ի նախնեաց. (՟Բ. Մակ. է. 24։ ՟Ը. 17։ ՟Ժ՟Ա. 25։ ՟Բ. Տիմ. ՟Ա. 3։)
retreat, rout, defeat;
bissextile;
— ամ, leap-year.
Առնեն զագոնն (ոլոմպիադաց) ի հինգերորդ ամին, յորժամ դ լնու, եւ ե սկսանի. եւ այս է նահանջն, որով տոմարական արուեստն յառաջանայ ի ժողովումն. (Վանակ. տարեմտ.։)
patriarchate;
principality;
family house.
Իշխանք նահապետութեան ցեղից որդւոցն Իսրայէլի։ Իշխանք նահապետութեանց ցեղիցն Իսրայէլի։ Այր ըստ իւրաքանչիւր նահապետութեան հանդերձ զօրու իւրեանց։ Դնեմ ծունր առ Հայր տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի. ուստի ամենայն նահապետութիւն յերկինս եւ յերկրի անուանի, եւ այլն. (այսինքն հայրութիւն՝ հայրապետութիւն՝ եւ իշխանապետութիւն)։
damp, moist, humid.
Հրով մաքրողին վերառաքեմք իննաբար երգ ի նամէտ (կամ իննամէտ) եօթնաղի շնորհաց հոգւոյն սրբոյ. (Նար. տաղ.։)
humid;
semi-vowel, liquid letters.
Նայս (կամ նայքս) ըստ խոնաւութեան եւ ըստ ցամաքութեան համանգամայնք են. վասն զի սովորութիւն է նային զօրէն մոմոյ երբեմն կակղանալ, եւ երբեմն խստանալ. (Մագ. քեր. յորմէ եւ Երզն. եւ Նչ.։)
vain, useless, futile, frivolous;
ի —, in vain, vainly, to no purpose, uselessly;
ի — աշխատ լինել, to labour in vain;
ի մոտօյ, ի նանիր, cf. Մօտ, cf. Նանիր.
Պանդուխտ եւ ի սուգ եմք ի նանի՛րս կեանք. (Լմբ. պտրգ.։)
vanity, futility, frivolity;
nothingness, inanity;
injustice, iniquity, wrong.
ματαιότης, ματαίον, κενόν, ἅδικον vanitas, inanitas, vanum, injutum Ունայնութիւն. ընդունայնութիւն. իրք նանիրք. սնոտիք. եւ Անիրաւ ինչ. անիրաւութիւն. Տե՛ս (Սղ. ՟Դ. 3։ ՟Լ՟Թ. 6։ ՟Ծ՟Ա. 9։ ճժը. 37։ ճխգ. 8. 11։ եւ Ես. ՟Ի՟Բ. 1։ ՟Լ՟Բ. 6։ Եզեկ. ՟Ի՟Ա. 29։ Սղ. ՟Ի՟Գ. 4։ Ովս. ՟Ժ՟Ա. 1։ Երեմ. ՟Ի՟Ը. 15։ ՟Ի՟Թ. 31։)
cf. Նաւագործ.
Նաւ արուեստաւ հանճարով կազմեալ տեսեալք՝ զնաւակառուն գովեմք. (Փիլ. նխ. ՟ա.։)
naval engagement;
mock sea-fight, naumachy.
Զնաւամարտութենէն՝ որ եղեւ յելլենացւոցն առ բարբարոսսն, մեք ասեմք. (անդ. ՟Դ։)
command, steering, working, piloting a vessel.
Լա՛ւ է ընդ խոհեմագունի լինել նաւապետութեամբ. (Սկեւռ. ի լմբ.։)
cf. Նաւուղղակ.
Եւ ոչ զնաւուղիղ գովեմ, որ փոխանակ զօրանալոյ առ նաւեալսն՝ ործացեալ եւ լքեալ. (Բրս. յուդիտ.։)
cloak, mantle;
monk's long mantle;
cope, chasuble.
Քահանայ եւ եպիսկոպոս իւրով նափորտամբն։ Եպիսկոպոսն հանէ զեմիփոռոնն, եւ գայ առաջի սրբոյ սեղանոյն՝ միայն նափորտամբն. (Պտրգ. աթ.։)
copes.
Ըզպատուական նափորտանին, զեմիփորոն սուրբ խորհրդին. (Շ. եդես.։)
to envy to be envious of, to pine away with envy, to be eaten up with envy;
to bear malice, to disparage, sneer or rail at, to attack through ill-will or malevolence.
to delay, to tarry, to remain;
to linger, to loiter, to be late.
to prosper, to be prosperous, successful or fortunate, to have great success, to thrive, to succeed in, to contrive to, to get on prosperously, to reach or attain one's aim, to come to a good issue, to terminate propitiously;
— ի վեր քան զակնկալութիւն or զկարծիս, to succeed against all probability;
ոչ-, չ-, to be unsuccessful, to fail, to miss one's aim, to be baffled, to miscarry, to be greatly disappointed;
յաջողեսցին, յաջողեսցի քեզ, you will fully succeed;
all will be well with you.
success, prosperity, good luck or fortune, thriving, happy state of affairs;
efficacy, virtue;
convenience, leisure, ease;
opportunity, occasion;
—ք, achievements, exploits, heroic acts;
յաջողութեամբ, successfully, with success;
— ի դէպ գալ ումեք, to be favoured, befriended;
— ըստ բաղդի լեալ նմա, fortune befriended him, he had the fortune to;
cf. Ըմպեմ.
successor;
heir, inheritor;
following, next;
succeeding, subsequent, posterior;
—ք, posterity.
διάδοχος successor, secundus, sequax, posterior. Հետեւորդն նախորդին (իբրու երբեմն աջակից կամ ճորտ նորա). պայազատ. ժառանգ. փոխանակ կամ փոխանորդ. աթոռակալ, որպէս ունօղ յետ նորա զնորա տեղի եւ զաթոռ. յետնորդ. զաւակ. մնացորդ. էտեւէն նստօղ կամ եկօղ, տեղը բռնօղ. խալիֆ.
cf. Յառաջս.
ՅԱՌԱՋ. ՅԱՌԱՋՆ. մ. ἕμπροσθεν prius, ante, antea, jam, olim եւ բայիւ προερέω praedico, -cis προορίζω , προγινώσκω praenosco, praescio προτίθημι propono եւ այլն. Նախ զառաջինն. ի սկզբանն. յառաջագոյն. յառաջնմէ. յառաջ ժամանակաւ. երբեմն. առաջ, նախ եւ առաջ, առաջուց.
preface, prologue, preliminary dissertation, prefatory discourse, preamble, exordium, prelude, prolegomena;
speaking first.
Յառաջաբան տեղի ունի. այլ զյառաջաբանին ստեղծանեմք զօրինակս. (Պիտ.։)
pronounced, uttered.
Բանս այս մարդկային, զյառաջաբերականս ասեմ։ Յառաջաբերական բանին. (Ճ. ՟Գ.։)
anterior, previous, precedent, former, prior;
before, heretofore, beforehand, antecedently, previously;
formerly, anciently;
— աւուրբք, some days before;
— քան, before;
ի —գունէ, a priori.
πρότερος prior, anterior. Որ ինչ առաւել յառաջն է. առաջին. հնագոյն. կանխագոյն. նախընթաց. վաղեմի.
advancing, progressing;
improving, making proficiency;
forward;
coryphaeus;
proficient;
— է, he is advancing in his studies;
երթալ — եւ մեծանալ, to improve;
to increase in prosperity;
իրք առնն — յաջողէին, that man prospered greatly.
Զառ ի յետոյսն մոռացեալ է, եւ ի յառաջադէմսն նկրտեալ եմ. (Փիլիպ. ՟Գ. 13։)
cf. Յառաջադիմեմ.
placed before, propounded.
Ըստ յառաջադրին պայմանի զազգն Սեմայ նշանակեցաք. (Սամ. երէց.։)
foreknown, predicted, foreseen.
Այր եկն, որպէս յաղագս անծանօթ իրի ասեմք. իսկ այրն եկն՝ զյառաջածանօթ իրս նշանակէ. (Սահմ. ՟Է։)
producer, author.
ամենայն միակի եւ բազմութեան յառաջածու։ Ումեմն պատճառ, եւ որպէս յառաջածու եւ ծնօղ։ Ինքն ինքեան՝ ինքեամբ (եւ առ ինքն) է յառաջածու եւ շարժողական. (Դիոն. ածայ.։)
preceding;
precursor, guide.
Վսեմական վարուց նախընթաց եւ յառաջաշաւիղ՝ Սուրբ Աստուածածին. (Նար. կուս.։)
to advance, to progress, to improve;
to outstrip, to surpass, to excel;
to push into, to penetrate.
cf. Յառաջադիմութիւն;
progression;
— հասակի, growth, increase;
— ի պատուի, promotion;
ի վատթարն —, getting worse, deterioration;
demoralization.
Ի վատթարս յառաջատութենէն ոչ դադարեմ. (Սկեւռ. աղ.։)
big-bellied, pot-bellied or tun-bellied.
Ասեմք զՍոկրատէս, լայնեղունկն, յառաջաքաղերթ. (Անյաղթ պորփ.։)
prescience.
Զյառաջգիտութեանն ոչ ըստ բնութեան ի նմա (յԱդամ) ասեմ գոլ նախատեսութիւն. (Յհ. իմ. երեւ.։)
Յառաջագոյն ուխտեաց (ազդեաց) Պօղոսի, որ ինչ անցք անցանելոց էին ընդ նա, զի բարեմտագոյն եւս լիցի յառաջգիտութենէ անտի առաւել. (Կոչ. ՟Ժ՟Զ։)
to precede, to forego, to go or march before;
to be or get before, to advance, to move or go forward;
to arrive before, to anticipate;
to govern, to lead, to guide;
ժամացոյց իմ —ջէ, my watch goes too fast;
—ջէ գործն, the work is progressing.
assault, attack.
bottom;
pavement;
floor;
ground, earth;
the buttocks;
— հայրենի or հայրենեաց, native land or country, birth-place, home;
— գետոց, canal, bed of a river;
— աղիւսակերտ, brick pavement;
— սալայատակ, stone pavement;
— նաւու, keel of a ship;
առ —աւ կործանել, քանդել մինչեւ ց— or —ս, to raze to the ground, to level or lay even with the ground, to demolish, to raze or pull down;
to sap, to undermine;
լի լինել գետոյն յամ —ս իւր, to be swelled very high, to rise, to swell beyond, to overflow.
Թէպէտեւ յատակ իսկ չարեացն հասանիցեմք, սակայն ստգտանեն միտք զգործսն յոռութեանց. (Ոսկ. եբր.։)
cf. Յատուկ.
Հեռի ուրեմն ի յատկական եւ ի գեղջուկ նուաստութենէ որոշեալ. (Նիւս. կազմ.։)
to be appropriated, separated, distinguished.
ԶԵփրեմ՝ զտասն ցեղսն ասէ, եւ Բենիամին՝ զինքն եւ զՅուդա, որ յատկացան առ Րոբովամ՝ ի տասանցն. (Վրդն. սղ.։)
property, attribute, particular, peculiarity, peculiar character;
— լեզուի, the character or genius of a language.
Զերկուցն յատկութիւն ցուցանեմք. (Շ. թղթ.։)
proper, own, particular, special, peculiar, private;
essential, natural;
alone, separate;
singular, unexampled, alone of its kind;
cutting, sharp, taunting (answer);
cf. Յատկաբար;
— անուն, proper name.
Երկնից եւ երկրի Տէր գոլով՝ ասեմք մեզ յատուկ, առաւել գութ այնու ձգել. (Ներս. մոկ.։)
adjacent, adjoining, contiguous, next, attached, joined;
equal, conformable;
always, continually, incessantly;
— եւ նման, — եւ յարմար, quite alike, resembling;
— միանգամայն, all at once;
— եւեթ, — եւ հանապազ, successively, often, frequently, very often, many times.
Միանգամայն յար ի ժամանակն թուիցեմք զազատութեանն խառն ընդ ծառայութեան։ Յար առ նոսա. (Եւս. քր. ՟Ա։ Եւս. պտմ. ՟Դ. 7։)
Անկեալ դնի խնամաբար յար ի չարիս ի մանկութենէ։ Յար հատուցանիցեմք։ Ոչ ի միում ժամանակի միայն, այլ յար հանապազորդաւ վարեցեալ քաջաբերութեամբ։ Յար պահել։ Զկերպարան զամենայնի ունել յինքեան երեւեցուցանիցէ յարն տեսլենէ. (Փիլ.։)
ՅԱՐ ԱՐԿԱՆԵԼ. ն. παρατίθημι appono, comparo, confero. Առընթեր դնել, համեմատել. բաղդատել.
to be near or present, to assist.
apposition;
addition, annexation;
combination, composition.
Ի յարադրութենէ հաւաստի համեմատութեանցս առ իրեարս. (Պիտ.։)
ever-living, imperishable, everlasting, permanent, perpetual;
continually, always, incessantly;
constantly, eternally;
epact;
preter-imperfect;
celestial hemisphere.
Անցեալն ունի զանազանակս չորս, յարաձգական, յարակայ, գերակատար, անորիշ. որոց բաղազանութիւնք են երեք. ներկային ընդ յարաձգին (զոր օրինակ գործեալ եմ), յարակային ընդ գերակատարին (զոր օրինակ գործեալ էի), անորոշին ընդ ապառնոյն (գործելոց գոլ)։ Յարակայի եզական, էկոփէի, եւ այլն. (այսինքն կոփեալ էր իմ, եւ այլն). (Թր. քեր.։)
Որ կոչի վերադիր կամ յարակայ. (Վանակ. տարեմտ.։)
to be joined, united, conjoined or connected.
con junction, connexion, coherence, cohesion, adhesion;
affinity;
— գաղափարաց, association of ideas;
— ընտրական, elective affinity.
Զյարակցութեանն եղանակ պատմելով՝ պարգեւեալ նմա ասեն առ ի նմանէ զհաւասարութիւն պատուոյն։ Ո՛չ ուրեմն է սոսկ յարակցութեամբ առ Աստուածն բան՝ պատուեալ մարդ Քրիստոս. (Պրպմ. ՟Ի՟Զ. ՟Լ՟Ա։)