Entries' title containing ո : 10000 results

Ոսկեփունջ

adj. s.

like a gold tassel;
golden or yellow bouquet;
— հասկք, — հունձք, golden ears;
golden harvest.

· Calfa

NBHL (2)

Իբրեւ փունջ ոսկեղէն.

Զաղէբեկ ծաղկեալ մօրուսն ոսկէփունջ (կամ ոսկեփունջս) կազմեալ. (Յհ. կթ.։ Ասող. ՟Բ. 2։)


Ոսկեքաղ

adj.

collecting gold.

· Calfa

NBHL (2)

ՈՍԿԵՔԱՂ կամ ՈՍԿԵՔԱՂՈՑ. գ. χρυσολόγος aurilegulus. Քաղիչ ոսկւոյ. կամ Քաղեալ ոսկի.

Ի մրջնառիւծոց ծիլ ոսկեքաղոց՝ կոյս քեզ գնդանոց. (Գանձ.։)


Ոսկեքանդակ

adj.

gold plated;
incrusted, embossed with gold;
chased in gold.

· Calfa

NBHL (3)

որ եւ ՈՍԿԻԱՔԱՆԴԱԿ. Ոսկւով քանդակեալ. ոսկեխաղաց.

Տայր նմա երկու նիզակս ոսկի, եւ երկուս վահանս ոսկէքանդակս. (Կաղանկտ.։)

Զնկարս ոսկեքանդակս. (Եփր. թագ.։)


Ոսկեքար, ի

s.

chrysolite, peridote, olivine.

· Calfa

NBHL (3)

χρυσόλιθος chrysolithus. որ եւ ՈՍԿԵԱԿՆ. Քար պատուական ոսկեփայլ. եբր. թարշիշ.

Զոսկեքարն, զբիւրեղն։ Եօթներորդն ոսկեքար. (Եզեկ. ՟Ի՟Ը. 13։ Յայտ. ՟Ի՟Ա. 20։)

Ակն սարդիոն, եւ ոսկեքար։ Ուր ոսկէքարն գործի. (Խոր. աշխարհ.։ Ճ. ՟Ա.։ Իսիւք.։)


Ոսկէօղ

adj.

adorned with, or wearing gold rings or buckles.

· Calfa

NBHL (2)

Ունօղ զոսկի օղ.

Հանեալ զոսկէօղ շիկափոկ պարանն ... եւ ձգեալ զոսկէօղ շիկափոկ պարանն. (Խոր. ՟Բ. 47։)


Ոսկի, կւոյ

s. adj. bot.

gold;
gold coin;
gold, golden, of gold;
մուսիոնեան —, massive gold;
— շանթաձիգ, rum fulminans, fulminating gold;
մանեակ —, gold necklace;
— եղէգն, lysimachia, money-wort, loose-strife;
cf. Ընդելուզանեմ;
cf. Կշիռ.

· Calfa

Etymologies (5) · Adjarian

(-կայ, -կւվ, -կեաց) «ոսկի մետա-ղը. 2. ոսկեղէն, ոսկուց շինուած» ՍԳր. Ա-գաթ. ածանցման մէջ մտնում է հետևեալ ձե-ւերով. 1. ոսկե-. ինչ. ոսկեղէն ՍԳր. Եւս. քը ոսկենկար Եփր. թգ. ոսկեպատեան Բուզ. ռոկեզարդել Եւագր. ոսկեսէր Ոսկ. ես. ոսկե-րիչ ՍԳր. Կոչ. Եփր. մն. 477. Ոսկ փիլիպ. (հմմտ. Meillet MSL 17, 262).-2. ոսկէ-, որով կարող են գրուիլ բոլոր նախորդ ձևերը, բայց յատկապէս ոսկէօղ Խոր. ոսկէօծ Յայսմ. -3. ոսկի-(առանց յօդակապի). ինչ. ոսկի-վարաւանդ Բուզ. ոսկիգիսակ Եւս. քր. ոսկի-կմբեայ Բուզ. բազմոսկի Վանակ. յոբ. յոգ-նոսկի Փիլ. իմաստ.-4. նոյնը յօդակապով. ինչ. ոսկիազէն Բ. մկ. ժա. 8. ոսկիածին Ա-գաթ. ոսկիապատ Ել. իզ. 32. լզ. 36. Ես. լ. 22. Թղթ. բարուք. Կոչ. 20. Ագաթ. ոսկիա-կուռ Կոչ. 20։-Նոր բառեր են ոսկեգեղմն, ոսկեզօծել, ոսկեդրամ, ոսկեդար, ոսկեդար-եան, ոսկերչական, ոսկերչապետ ևն։

Böttich. Arica 48, 35 կցում է սանս. piçanga, pista, peças ձևերի հետ։ Pic-tet 1, 157 սանս. vastu, իռլ. fost, afost, ֆինն. waski «արոյր»։ Lag. Armen Stud. § 1733 հիմնւում է վերջինիս վրայ և ոնդունում է որ մետաղների անուն-ները նիւթի հետ միասին թուրանեան

ժողովուրդներից անցել են Հայաստան, իսկ «անագապղինձը» յետոյ նշանակու-թեան փոփոխութեամբ դարձել է «ոս-կի», ինչպէս որ ըստ J. Grimm յուն, ὄίδηρος «երկաթ»=գերմ. silber «ար-ծաթ»։ Մորթման ZDMG 31, 412 բևեռ. usgini «ոսկեղէն»։ Պատկ. Փորձ 1880 մարտ, էջ 97 աւելի մօտիկ է գտնում ակկադ. gušqi «ոսկի»։ Lag. Gött. Nachr. 1882, 164 սումեր. [other alphabet] guski(n)։ Schrader, Sprachverglei-chung und Urgeschichte, Jena 1890 դնում է ո՛չ-հնդևրոպական նախահայ-կական բառ և կցում սումեր. guškin gusgin, վրաց. okro, oker «ոսկի» և ու-րիշ կովկասեան ձևերի հետ. «դսկի» և «պղինձ» նշանակութեանց յարաբերու-թեան համար յիշում է եաքութ. altun «պղինձ» և թրք. altun «ոսկի». հմմտ. նաև Jensen ZAss. 1, 254-5։ Busge IF 1, 444 այս հիման վրայ ենթադրում է թէ հյ. ոսկի ծագած է նախաւոր *goski ձևից, g-ի անկումով։ Յ. Արշէզ, Բազմ. 1897, 51 ակկադ. guski, guskin, ֆինն, waski։ Riabinin MSL 10, 19 ֆինն. waski, էսթ. wask «պղինձ», հունգ. vas «երկաթ»։ Jensen, Hitt. u. Arm. 209 դնում է սումեր. guškin ձևից՝ հաթերէ-նի միջնորդութեամբ։ Հիւնք. ոսկր բա-ռից է հանում։ Patrubány SA 2, 12 հայ բառը նոյնպէս դնում է ոսկր-ից. իսկ ՀԱ 1908, 278 հնխ. aves «փայլիլ» ար-մատից, որով ֆինն. և հունգ. ձևերը փոխառեալ հայերէնից։ Karst, Յուշար-ձան 401, 405 սումեր. guški «ոսկի»։ Մառ. ЯՓeт. cбор. 1, 128 կապում է Սկիւթացոց անուան հետ. իսկ O полож. aбхaз. 34 և Aбхазскии aнал. aлф. էջ 47 իրար է կապում հյ. ոսկի, ափխ. axə՝, վրաց. ոքրո, ռուս. золотo, գերմ. gold, չուվաշ. ыltən, թրք. altan։-Պա-տահական նմանութիւն ունի ճապոն. [other alphabet] kin «ոսկի»։-Ֆիննական ձևերի համար A. Ahlquist, Die Kulturwörter der westfinnischen Sprachen. Helsing-

պղինձն են գտած և գործածած, որով-հետև պղինձը արծաթից և երկաթից նուազ աստիճանի ջերմութեամբ է հալ-ւում և ռտնւում է երկրի երեսը։ Հաւա-նաբար Ուրալում ֆինները արդէն գի-տէին այս մետաղը բանիլ և նրանից զէնքեր ու կարասիք շինել. ֆիննական հնագոյն դարբնութիւնը պղնձով էր. Ռուսները Սիբերիայի, ինչպէս և Ուրա-լի և Ալթայի մէջ բազմաթիւ պղնձէ գոր-ծեր երևան հանեցին... կասկած չկայ բնաւ թէ այս մետաղը շատ կանուխ ծա-նօթ էր ֆիններին... որին վկայում Հ նաև իրենց լեզուն. ամէն կողմ, Արև-մուտք, Բալթիկ, Արևելք, Ուգրեան ֆին-ների մէջ տարածուած է մի՛ բառ. այս բառն է vaski, որ բալթիկ-ֆիննեան լե-զուներում vask, vasjk, vašk, vahči և աապեան լեզուներում էլ vešk, viešk, veikke, vöikke ձևերն ունի. -ki մասը հաւանաբար աճական է. հին բառն է vas, որ աւելի ուշ դարձել է vaš. սրանց հետ նոյն է հունգ. vas, որ այժմ նշա-նակում է «երկաթ» և ո՛չ թէ «պղինձ». այս էլ բառերի նշանակութեան մի փո-փոխութիւն է, որ ուրիշ լեզուների մէջ էլ կայ. ինչ. գերմ. eisen, անգլ. iron «երկաթ», գոթ. ais, սանս. ayas, լտ. aes «աղինձ»։ Ուգրեան Օսթյաքների մօտ բառը դարձած է vox և նշանաևում և «կոպէկ, դրամ» և ընդհանրապէս «մե-տառ»։ -Ուգրօ-ֆիննական ձևերը դա-սաւորւում են հետևեալ կերպով. մորդվ. vis'k'a, us'k'ä «երկաթէ թել», վօտյ. ❇ves' (որից azves «արծաթ», uzves «անագ, կապար»), սիրյ. -ys, -is (որից ezys, ezis «արծաթ», ozys «անագ, կապար»), ֆինն. vaske-«պղինձ», էսթն vas'k «պղինձ», հունգ. vaš «երկաթ». äz-úšt «արծաթ», վօգուլ. bos, -š (որից atbōs, atfš «անագ, կապար»), չերե-միս. baž «արոյր», լապպ.viašk, vieške, veäīhki «պղինձ» (տե՛ս J. Szinnvei. Finnisch-ugrische Sprachwissenschaft, Leipzig 1910, էջ 41)։

ԳՒՌ (dialectal) Ալշ. Ախց. Կր. Հմշ. Մշ. Ննխ. Տփ. օսկի, Ջղ. Սլմ. Վն. վոսկի, Երև. Շմ. վօսկի, Հճ. Պլ. Սեբ. օսգի, Ակն. օսգի, վօսգի. վէօսգի, Սչ. օսգ'ի, վօսգ'ի, Խրբ. Ռ. օսքի, Տիգ. օսգի, օզգի, Մկ. տսկը՛, Մրղ. վսկ'ը, վըիսկի, Գոր. վէ՛սկէ, Ղրբ. վրէ՛սկէ, յըսկէ, Ասլ. էօսգի, Զթ. իսգի, Ագլ. ա՛սկի, Սվեդ. իսքա։ Նոր բառեր են ոսկերել «ոսկեջրել», ոսկերած «ոսկեջրած», ոսկեբեռն, ոսկեծիլ ոսկեկտուց, ոսկեշալակ, ոսկեպղոճ, ոսկե-ջուր, ոսկեջրել, ոսկեքոչոր։

NBHL (9)

Անդ՝ ուր ոսկին է. եւ ոսկի երկրին այնորիկ ազնիւ։ Մեծատուն անասնով եւ արծաթով եւ ոսկւով։ Պատեսցես զնա ոսկւով սրբով։ Անօթս ոսկւոյ (այսինքն ոսկեղէնս), եւ անօթս արծաթոյ. եւ այլն։

Մանեակ ոսկի։ Գինդս ոսկիս։ Ծնօտս ոսկիս։ Օղամանեակս ոսկիս։ Քրոբէս ոսկիս.եւ այլն։

Ձոյլ ոսկի կամար։ Գրեալ ոսկի գրով։ Ոսկովք պսակօք. (Եղիշ. ՟Է. Փարպ.։ Ագաթ.։)

Լոմայից պղնձեաց, եւ ոսկւոց գահեկանաց. (Սարկ. հանգ.։)

ՈՍԿԷ՛՛ Տե՛ս ի վեր անդր զամենայն բարդութիւնս ոսկե՛. զորս գրիչք առ դիւրութեան հնչման ստէպ է տառիւ դրոշմեն։

ՍՈՓԵՐԱԿԱՆ ՈՍԿԻ. Ոսկի երկրին սոփերայ։ (Երզն. քեր.։)

χρυσίον, χρυσός aurum. իտ. oro. Շեկ եւ շողշողուն՝ հրափայլ մետաղ, կուռ, խիտ, ծանր, եւ քաջ կռանելի՝ ծաւալական. իբր անապական.

ՈՍԿԻ. ա. χρυσέος, χρυσοῦς, χρύσειος aureus. Ոսկեղէն. ոսկիէ.

ՈՍԿԻ ԵՂԷԳՆ. λυσιμαχία lysimachia. Անուն խոտոյ. ... (Բժշկարան.։)


Ոսկիազէն

s. adj.

gold armour;
gold-armoured.

· Calfa

NBHL (2)

Զէն ոսկի. կամ որպէս դնի ի յն. սպառազինութիւն ոսկեղէն.

Այր մի սպիտակաձի յոսկիազէն վառեալ՝ ճօճէր զնիզակն. (՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Ա. 8։)


Ոսկիածին

adj.

born of gold;
producing gold.

· Calfa

NBHL (2)

χρυσόγονος auro natus. որ եւ ՈՍԿԵԾԻՆ. Ծնեալ յոսկւոյ. ծնունդ ոսկւոյ.

Մեհեանն ոսկիամօր ոսկիածին դից. (Ագաթ.։)


Ոսկիակազմ

cf. Ոսկեկազմ.

· Calfa

NBHL (3)

որ եւ ՈՍԿԵԿԱԶՄ. Յոսկւոյ կազմեալ. ոսկեղէն.

Վախթանգ արար ի վերայ ոսկիակազմ սաղաւարտին պատկեր գայլոյ եւ առիւծու. (Պտմ. վր.։)

Ոսկիակազմ աթոռ, գահոյք, տապանակ, հանդերձք. (Հ=Յ. յուլ. ՟Ժ՟Դ.։ Վրդն. երգ.։ Երզն. լս.։ Ոսկ. յհ. ՟Ա. 7։)


Ոսկիակալ

adj.

carrying gold.

· Calfa

NBHL (2)

Ունօղ յիւր վերայ զոսկի կամ զհրեղէն ինչ.

Ի ցուցեալ տեղին հրեղէն սեանն ոսկիակալ խարսխին. (Ագաթ.։)


Ոսկիական

s. chem. auric acid, oxide of gold.

· Calfa


Ոսկիակապ

adj.

woven with gold.

· Calfa


Ոսկիակառք

adj.

having golden carriages.

· Calfa

NBHL (2)

Ունօղ կառս ոսկեղէնս.

Ճոխ թագաւորքն ոսկիակառք. (Ճ. ՟Գ.։)


Ոսկիակիր

adj.

containing gold.

· Calfa

NBHL (2)

Որ կրէ ի միջի իւրում զոսկի. ընդունարան ոսկւոյ.

Յարծաթունակ եւ յոսկիակիրն կորբան տապանակին ընդունարան. (Նար. խչ.։)


Ոսկիակուռ

adj.

made of gold;
— զգեստ, brocade.

· Calfa

NBHL (5)

որ եւ ՈՍԿԵԿՈՒՌ, ՈՍԿԻԿՈՒՌ. Ոսկւով կռեալ, հոծեալ, ձուլեալ. ոսկեհուռ.

Ոսկիակուռ աթոռ. (Ագաթ.։ ՃՃ.։ Կոչ. ՟Բ։)

Ի բաց ընկեցեր զոսկիակուռ թագ թագաւորին. (Գիւտ թղթ. առ վաչէ։)

Ոսկիակուռ զգեստ։ Ի զէնս ոսկիակուռս. (Յհ. կթ.։)

Հանէ յոսկիակուռ կառս. (Տօնակ.։)


Ոսկիակոփ

adj.

sculptured in gold.

· Calfa

NBHL (2)

Կոփեալ յոսկւոյ.

Զոսկիակոփ դրանցն, եւ զստորակայ քանդուածոցն սքանչանս. (Մագ. ՟Ժ՟Դ։)


Ոսկիահատ

s.

gold nugget;
small piece of gold.

· Calfa

NBHL (1)

Ոսկիահատ ոսկէմօր դիցն. (Ագաթ.։)


Ոսկիաձոյլ

adj.

cast in gold;
of massive gold, golden.

· Calfa

NBHL (7)

Ձուլեալ յոսկւոյ կամ իբրեւ ոսկի. ձոյլ ոսկի, իրօք կամ նմանութեամբ. ոսկիէ շինած. թափծու.

Սուրբ աշտանակ ոսկիաձոյլ։ Ոսկիաձոյլս (կամ ոսկիաձոյլ) կազմեցին. (Շ. ոտ. բարձր.։)

Ոսկիաձոյլ գերագոյն պատուական գլխոյն. (Շար.։)

Յոսկիաձոյլ ապարանիցն զի՞նչ օգտի մարմինս. (Լմբ. պտրգ.։)

Զոսկիաձոյլ փողն, զաստուածաշունչ քնարն (զյհ. ոսկեբերան). (Ժմ. յն.։)

Վարդ բոցատերեւ՝ ոսկիաձոյլ փայլմամբ. (Շ. տաղ.։)

Ոսկիաձոյլ բաղձանօք, արծաթափայլ սուրբ սրտիւ զմեր կենարարն օրհնեսցուք. (Տաղ.։)


Ոսկիամայր, մօր

s.

Aurea mater (title of Diana).

· Calfa

NBHL (2)

որ եւ ՈՍԿԵՄԱՅՐ, կամ ՈՍԿԷՄԱՅՐ. Որ է որպէս մայր ոսկեղէն, կամ որոյ մայրն է իբր ոսկի. յոսկի մօր է ծնեալ. ոսկիածին. (մակդիր անահտայ, այսինքն լուսնի, ծնունդ կամ քոյր արեգական համարելոյ առ հեթանոսս)

Երկրորդ (մեհեանն) ոսկիամօր ոսկիածին դից. եւ բագինն իսկ յայդ անուն անուանեալ ոսկիահատ ոսկէմօր դիցն. (Ագաթ.։)


Ոսկիայարկ

adj.

golden-ceiled.

· Calfa

NBHL (2)

Որոյ յարկն կամ ծածկոյթն է ոսկեղէն.

Զարքունիսն տեսանէր փայլակունս՝ ոսկիայարկ ձեղուամբք. (Պտմ. աղեքս.։)


Ոսկիանակ

s.

gold money.

· Calfa

NBHL (2)

Տուեալ ըստ ամսոյ ամսոյ առն հարստի ոսկիանակս երիս, եւ հեծելոյ ոսկիանակս հինգ. (Պտմ. աղեքս.։)

χρυσίον aurum, aureolum. Ոսկի դահեկան, կամ ձոյլ ինչ եւ զարդ ոսկի.


Ոսկիանամ, ացայ

vn.

to become gold, to be transmuted into gold.

· Calfa

NBHL (5)

ἁποχρύσουμαι in aurum veror. գրի եւ ՈՍԿԱՆԱԼ. Որպէս ոսկի լինել. յոսկի փոխարկիլ. ոսկի դառնալ՝ ըլլալ.

Մինդաս ըղձացաւ, թէ յոր ինչ եւ մերձեսցի, ոսկի լինիցի. եւ տուեալն նմա կերակուր ի ձեռն բերանոյն ոսկիացեալ լինէր. վասն որոյ եւ ապականեցաւ սովով. (Նոննոս.։)

Անդաստանք՝ ոսկիացեալքն հաւատով առաքեալք եւ մարգարէքն. (Համամ առակ.։)

Աստուածեղէն զօրութեամբն ոսկիացեալ։ Ոսկիացան առաքեալքն եւ աւետարանիչքն։ Անմաքուրքն սրբեցան աւազանաւն, եւ ոսկիացան հաւատովք, եւ ամբիծ գործովք. (Տօնակ.։)

Գինի յոսկի փոխի, աստ ոսկանայ. (Բրս. սղ.։)


Ոսկիապատ, աց

cf. Ոսկիապատակ.

· Calfa

NBHL (8)

κεχρυσώμενος, περικεχρυσώμενος, περιχρύσος deauratus, inauratus, auro obductus. Ոսկեպատ, ոսկւով կամ ոսկի թիթղամբ պատեալ. ոսկեզօծ.

Անփուտ եւ ոսկիապատ սեանցն։ Ի վերայ չորից սեանցն յանփուտ փայտից ոսկիապատաց։ Գարշեցուսցես զկուսսն զարծաթապատս եւ զոսկիապատս։ Հուր անկանի ի տուն դիցն ոսկիապատացն եւ արծաթապատաց. (Ել. ՟Ի՟Զ. 32։ ՟Լ՟Զ. 36։ Եսօլ. 22։ Թղթ. բարուք.։)

Ոսկիապատ գահաւորակք։ Ոսկիապատ կառք. (Ագաթ.։)

Ոսկիապատ պատկերն (նաբուգոդոնոսարայ). (Հարցնափառ.։)

Զարդարեաց ի զարդ ոսկիապատ. (Ասող. ՟Բ. 6։)

Արծաթապատ եւ ոսկիապատ զսուրբ տեղիդ կանգնեցին. (Կոչ. ՟Ժ՟Դ։)

Այսօր ի մոգուցն ընծայեալ ոսկիապատ թագիւն՝ թագաւոր փառաց. (Շ. տաղ.։)

Սերովբէն նստէր ի վերայ վիմին ոսկիապատ թեւօքն. (Տաղ կոստանդեայ.։)


Ոսկիապատակ

adj.

vered with gold, gilt.

· Calfa


Ոսկիգիսակ

adj.

golden-fleeced.

· Calfa

NBHL (2)

որ եւ ՈՍԿԵԳԻՍԱԿ. χρυσόμαλλος aureum vellus habens, velleris aurei. ըստ յն. ոսկեգեղմն. այն է Ոսկեկիզն.

Փրիքսոս համարեցաւ հեծանել ի խոյ ոսկիգիսակ. (Եւս. քր. ՟Բ. յորմէ եւ Շիր. քրոն.։)


Ոսկիկմբեայ

cf. Ոսկիկմբէ.

· Calfa

NBHL (3)

ՈՍԿԻԿՄԲԵԱՅ ՈՍԿԻԿՄԲԷ. որ եւ ՈՍԿԵԿՄԲԵԱՅ, կամ ՈՍԿԵԿՆԲԵԱՅ. Ունօղ ի միջավայրի զկումբ ոսկի. այն է պորան կամ միջին ուռուցիկն վահանի գմբեթաւորեալ.

Սակրաւորքն երկու ի թիկանց կուսէ կային ի սպասու ոսկիկմբէ վահանօքն. (Բուզ. ՟Ե. 32։)

cf. Կմբեայ, Կմբրաւոր։


Ոսկիկմբէ

adj.

having a golden boss.

· Calfa

NBHL (3)

ՈՍԿԻԿՄԲԵԱՅ ՈՍԿԻԿՄԲԷ. որ եւ ՈՍԿԵԿՄԲԵԱՅ, կամ ՈՍԿԵԿՆԲԵԱՅ. Ունօղ ի միջավայրի զկումբ ոսկի. այն է պորան կամ միջին ուռուցիկն վահանի գմբեթաւորեալ.

Սակրաւորքն երկու ի թիկանց կուսէ կային ի սպասու ոսկիկմբէ վահանօքն. (Բուզ. ՟Ե. 32։)

cf. Կմբեայ, Կմբրաւոր։


Ոսկիվարաւանդ

cf. Ոսկեսար.

· Calfa

NBHL (2)

Որոյ է վարաւանդ կամ վարապան ոսկի, ոսկեսար, ոսկեսանձ.

Բազում նժոյգս ... ոսկիվարաւանդ ապրդմովն. (Բուզ. ՟Դ. 12։)


Ոսկր, կեր, աց

s.

bone;
տարաբուն —, process, apophysis;
— արմատոյ լեզուի, hyoides;
անանուն —, ossa innominata;
— ցայլից, os pectinis or pubis;
— սրբանի, os sacrum;
— կիտի, whale-bone;
— փղաց, ivory;
cf. Փղոսկր;
գերեզման ոսկերաց, charnel-house;
փոխարկութիւն յ—, ossification;
հաստատիչ խախտեալ ոսկերաց, bonesetter;
կցել զ—ն բեկեալ, to bonset;
փոխարկել յ—, to ossify;
հանել զոսկերս, to bone, to take out the bones;
գողացուցանել զոսկերս, to cause the bones to shake;
cf. Լեզու.

· Calfa

Etymologies (5) · Adjarian

, ր հլ. (-կեր, -կերք, -կերաց, -կե րօք) «ոսկոր» ՍԳր. Ագաթ. Կիւրղ. ղկ. Եղիշ. դտ. որից ոսկերոտի Ագաթ. կամ ոսկրոտի Փարպ. ոսկրաքանց Եփր. վկ. արև. հաստ-ոսկր Եփր. վկ. արև. ոսկրկուլ Բժշ. փղոսկո Խոր. Նիւս. երգ. փղոսկրեայ ՍԳր. նոր գրա-կանում՝ ծղոսկր, ճակատոսկր, կրծոսկր, զստոսկր ևն։

= Բնիկ հայ բառ, որի ցեղակիցներն են սանս. ásthi ոնդ. ast, asti-«ոսկոր», ascu. «սրունք, ոլոք», պրս. ast, ustuxvan, պհլ. ast քրդ. hesti, hestik, esk, yesk, օսս. stag, štäq (Horn § 81, 85), յն. ὄστέον «ոսկոր». ὄστραϰον «խեցի», ὄσφός «զիստ, ազդը», կա-միս haštāi «ոսկոր. 2. դիմադրութեան ուժ» (BSL հտ. 38, л 99, էջ 139), լտ. os, oss, ossis, հլտ. ossu, ossua, ալբան. ašt, ašte, կիմր. ascorn, բրըտ. askourn (Pokorny 1, 186. Walde 548, Ernout-Meillet 628, Boi-sacq 723, Berneker 583)։ Ըստ Meillet MSL 23, 259-260 բառիս նախաձևն է es, որ իր չափազանց կարճութեան պատճառաւ ո՛չ մև լեզուի մէջ անվթար չէ պահուած. նոյն իսկ լատիներէնում բաղաձայնի կրկնութեամբ դարձել է oss։ Այս բառը, «լեզու» և «փայ-ծաղն» բառերի նման, մէկն է այն ժողովըը-դական ձևերից, որոնք ենթարկուած են շատ մեծ փոփոխութեանց՝ իւրաքանչիւր լեզուի մէջ։ Շատերի մէջ ստացել է ost-ձևը, որի վրայ աւելացել են նոր մասնիկներ. այսպէս յն. ὄσφός <*ost-bhū, կիմր. asgwrn, կորն. ascorn<*ost-cornu. Սլաւականը սկզբին ռրել է k յաւելուածը, որի ծագումը անյայտ է. այսպէս հսլ. kosti, ռուս. коcть, լեհ. kos'c ևն, ճիշտ ինչպէս «այծ» բառի ծայրին-koza (Meillet, Rev. des études slaves, 1925, էջ 9), որ և գտնւում է յունարէնում. ինչ. յն. ϰάπρος =լտ. aper, հբգ. ebur «վարազ»։ Հյ, ոսկր ենթադրում է *ostw-er նախաձևը (Meillet, Esq. 14, 28), որի մէջ w համա-պատասխանում է լտ. u-ին (ossu, ossua) և թերևս գտնւում է նաև յն. ὄστέον բառի մէջ, ուր ε և o ձայների միջև կար s կամ y կամ w։ Նախալեզուի stw ձայնախումբը տուած աիտի լինի հյ. սկ, ինչպէս ցոյց է տալիս նաև իսկ<հնխ. istwo-ձևից։-Հիւբշ. 482։

Klaproth, Asia pol. էջ 102 լտ. os, վալերէն asgurn և բրըտ. askurn ձևե-րի հետ։ ՆՀԲ յիշում է յն. և լտ. ձևերը։ Ուղիղ համեմատութիւններ ունին Pe-term. 25, Böttich. ZDMG 1850, 359. Arica 68, 117, Muller SWAW 38, 576, 593, Justi, Zendsp. 37 ևն։ Müller հյ, ր համարում է մասնիկ։ Տէրվ. Երկրա-գունտ Ա, էջ 20 ցեղակիցների t ձայնը մեր մէջ դարձած է համարում կ, իսև ը դնում է ւ ու ձայնից. ինչպէս մանր-մա-նու։ Հիւրշ. բառիս համար երկու մեկ-նութիւն է տալիս. նախ՝ իբր ὄσքίა, ascu. (չի ընդունում Meillet MSI 8 294) և երկրորդ՝ իբր ὄστέον, ásthi ևն (ըստ Bugge KZ 32, 30, Bartholomae IF 3, 164, Meillet MSL 8, 296). (բայց այս երկու խումբերը ըստ նորագոյն քննու-թեանց իրար հետ նոյն են և կմեկնուին վերոնշանակեալ ձևերով)։ Հիւնք. յուն. σϰωριά (ρωϰσ, σϰωρ) «փրփուր՝ կղկղանք մե-տաղաց»։ Մառ, Яз. и Лит. I. 272 բասկ. asur, gesur, չուվաշ šəmə, սվան. ǰiǰv, վրաց. ձվալի, լազ. xvīlī, յն. ὄστεον, պրս. ustuxvān ևն հոմանիշների հետ.

ԳՒՌ (dialectal) Երև. Կր. Ննխ. Տփ. օսկօր (Տփ. մնկ. օ'կօր), Ալշ. Մշ. օսկոռ, Խրբ. Սչ. օսգ'օր, Ախց. օսկօռ, Ակն. Ռ. օսգօր, Պլ. օսգօռ (մնկ. օգօր), Վն. ուսկոռ, Հմշ. օսկէօր, Տիգ. օս-քուռ, Ասլ. ըսգէօ՜ր, Ղգլ. սկօռ, Սլմ. վըս-կոռ, Մրղ. վըսկօռ, վուսկօռ, Մկ. տսկուր, Ագլ. ո՛ւսկուռ (յգ. ըսկըռա՛տիք՝), Ջղ. վոս-կուռ, Շմ. վօսկուռ, Գոր. վօ՛սկէռ, Ղրբ. վըէ՛սկըէռ, վըսկըռ, Սեբ. օսգէր, Հճ. ուսգոյ, Զթ. իւգիւյ, իւգիւր, Սվեդ. իւգիւր։ Նոր բառեր են անոսկոր, ոսկորկոտրէք, ոսկորոտ, ոսկորտանք, ոսկրագլուխ, ոսկրախաղ, ոսկ-րահան, ոսկրահաստ, պետառսկոր, ոսկրա-ջուր, ոսկրացաւ, ոսկրթփել։

ՓՈԽ (borrowing) Թրք. գւռ. Կր. osgor «ոսկոր» (ըստ Բիւր. 1898, 627)։-Գ. Փառնակ, Անահիտ 1906, 233 մեզանից է դնում ալբան. koske «ոսկոր», հայերէնի նախաձևը ենթադրելով *կոսկր!

NBHL (5)

ὁστέον, ὁστοῦν os, ossis. Կարծրագոյն մասն ի մարմնի կենդանեաց՝ պնդակազմ պահանդ այլոց մասանց. ոսկոր .... (յն. օսդէ՛օն. լտ. օ՛ս, օ՛սսիս ).

Ոսկր յոսկերաց իմոց, եւ մարմին ի մարմնոյ իմմէ։ Հանջի՛ք եւ զիմ ոսկերս աստի ընդ ձեզ։ Յօշեաց զնա ոսկերաց իւրոց յերկոտասան մասն։ Խռովեցան ոսկերք իմ։ (Դաշտն) լի էր ոսկերօք մարդկան. եւ շրջեցոյց զիս շուրջ զոսկերօքն։ Մերձեցաւ ոսկր առ ոսկր առ իւրաքանչիւր յօդս. եւ այլն։

Տկար էր զօրութեամբ յոսկերաց. (Ագաթ.։)

Այլեւ յոսկերաց մարտիրոսացն զարհուրեալ. փախստեայ կորնչի. (Կիւրղ. ղկ.։)

Սամփսոն զյայտնի պատերազմ ոսկերբ վճարեաց». այսինքն ծնօտիւ իշոյ. (Եղիշ. դտ.։)


Ոսկրաբանութիւն, ութեան

s.

osteology.

· Calfa


Ոսկրաբեկ

s. adj.

bone-crusher;
bone-breaking;
broken-boned.

· Calfa

NBHL (2)

Ուր իցէ բեկումն կամ խորտակումն ոսկերաց.

Յետ այնչափ ոսկրաբեկ եւ անդամամաշ կախաղանաց. (Ոսկ. լուս.։)


Ոսկրաբեկութիւն, ութեան

s. med. osteocope.

· Calfa


Ոսկրագրութիւն, ութեան

s.

osteography.

· Calfa


Ոսկրազօդք

s.

joints, articulations.

· Calfa


Ոսկրակեր

adj.

ossivorous.

· Calfa


Ոսկրահատութիւն, ութեան

s.

osteotomy.

· Calfa


Ոսկրամածոյց

s.

osteocolla;
bone-binder.

· Calfa


Ոսկրամիզն

s.

periosteum.

· Calfa


Ոսկրապատ

adj.

shelled, shelly.

· Calfa

NBHL (2)

Ոսկերբ պատեալ. ոյր պատեանն է ոսկր.

Կրիայն անմիտ է, եւ ոսկրապատ անզօր. (Ոսկիփոր.։)


Ոսկրատուն

s.

ossuary, charnel-house.

· Calfa


Ոսկրաքանց առնեմ

sv.

to dislocate, to put out of joint, to disjoint, to luxate or lux.

· Calfa

NBHL (2)

ՈՍԿՐԱՔԱՆՑ ԱՌՆԵԼ. Քանցել յոսկերաց. կամ խախտել զոսկերս.

Զկէսս գլխիվայր կախէին, ի միջօրեայ ժամանակսն՝ ոսկրաքանց առնէին, եւ սպանանէին. (Եփր. վկ. արեւ. յորմէ եւ Ճ. ՟Ժ.։)


Ոսկրաքար

s.

osteolite.

· Calfa


Ոսկրեղէն, ղինի, նաց

adj.

bony, made or consisting of bone.

· Calfa


Ոսկրկուլ

s.

ossifrage, osprey, sea-eagle.

· Calfa

NBHL (1)

Կլանօղ զոսկերս. որ է թռչուն գիշակեր՝ մեծ եւ սրաթռիչ ի բարձունս. (Բժշկարան.։)


Ոսկրոտի

s.

bones, skeleton.

· Calfa

NBHL (3)

այս ինքն Ոսկերք. ոսկրտանք.

Արդ ոսկրոտին իսկ ո՞ւր իցէ. (հին տպ. ոսկերոտին). (Ագաթ.։)

Որպէս զի գիշատեալք ի թռչնոցն՝ ընկեսցի այսր անդր ոսկրոտին ի գլուխ լերանց. (Փարպ.։)


Ոսկրուտ

adj. fig.

bony, full of bones;
abstruse, obscure, difficult, knotty.

· Calfa

NBHL (3)

(ռմկ. ոսկրոտ. յն. օսդօ՛տիս. լտ. օ՛ստէուս ). ὁστώδης osseus, ossibus abundans. Ուր կամ ոյր իցէ ոսկր շատ կամ խոշոր. անծասկելի. նմանութեամբ՝ Դժուարիմաց. կէմիքլի. եւ ոճով՝ տէմիրտէն լէպլէպի, լիյնէմէւի կիւճ.

Ոսկրուտ եւ անուտելի, եւ մեզ դժուարաւ տեսանելի. (Ածաբ. պասք. ՟Բ. յորմէ եւ Մագ. ՟Կ՟Գ։ Շ.։ Լմբ. եւ այլք։)

Ոչ թողից չասել զտենչալին քեզ կարծրագոյն եւ զոսկրուտն՝ պղատոնական եւ հռետորաբար պուետիկոսութիւնս. (Մագ. լ։)


Ոսնիմ, եցայ

vn.

to be stunted, emaciated, withered;
to etiolate, to dry up.

· Calfa

NBHL (3)

(ռմկ. հոսնիլ ). Ոսին լինել. սնանալ. ազազիլ. տկարանալ.

Յաշունն ոսնին բոյսք աճունք, չորացեալք՝ տերեւ ընկէց լինին. (Ագաթ.։)

Ոսնեալ եւ չորացեալ ոսկերքն յառնեն. (Տօնակ.։)


Ոսնութիւն, ութեան

s.

astrophy, emaciation.

· Calfa


Ոսոխ, աց

s.

adversary, enemy, opposite;
antagonist, rival, competing.

· Calfa

Etymologies (2) · Adjarian

, ի-ա հլ. «հակառակորդ, թշնամի» ՍԳր. Ոսկ. ես. «վրէժխնդիր, նախանձայոյզ» Պիտ. «վրէժ, քէն, ոխ» Վրք. հց. որից ոսոխի Ոսկ. մ. գ. 11. Սեբեր. Եւս. քր. ոսոխասէր Խոր. ոսոխութիւն Մաշտ. հակառակոսոխ Փիլ. ժ. բան. դառնոսոխ «չարաչար թշնամի» Երզն. մտթ. 170. գրուած է նաև աւսոխ, օսոխ Եփր. թգ. Մեկն. ծն.։

ՆՀԲ լծ. ոխ, թրք. ōǰ «քէն»։ Հիւնք. դատախազ բառից։ Meillet, REA 1, 9 անշուշտ իրանեան բառ է, որ չէ աւանդ-ուած։ Բառիս երկրորդ մասը պէտք է լի նի պհլ. -saxv, որ գտնում ենք նաև pa-saxv>պատասխանի բառի մէջ։

NBHL (9)

ՈՍՈԽ ἁντίδικος adversarius, litigans κατήγορος accusator. գրի եւ ՕՍՈԽ, ԱՒՍՈԽ. (լծ. ոխ. եւ էօճ ). Հակառակորդ յատենի կամ ի կռուի. դատախազ. թշնամի. դիմամարտ. ախոյեան. դէմ եղօղ՝ կեցօղ.

Յորժամ սկսանի ոսոխն, յանդիմանի։ Լե՛ր իրաւախոհ ընդ ոսոխի քում։ Ընդէ՞ր եդեր զիս քեզ (կամ զքեզ) ոսոխ։ Դատեսցի դատաստան ընդ ոսոխս իւր.եւ այլն։

Արդարն յառաջին իսկ պատասխանոջն ոսոխ լինի անձին իւրում. (Ոսկ. ես.։)

Որում նոյն ինքն ճշմարտութիւնն ոսոխ է, եւ՛ բանաւորն անբան լինի. (Աբր. մամիկ.։ Ճ. ՟Բ.։)

Պսակք եւ պարգեւք կան ի մէջ ոսոխացն (ի ստագին). (Մանդ. ՟Ժ՟Ա։)

Մերթ՝ Նախանձայոյզ, քինախնդիր.

Ոսոխք աստուածայինն լինելով իրաւանց եւ վրէժխնդիրք. (Պիտ.։)

ՈՍՈԽ. գ. Ոխակալութիւն. քէն. հակառակութիւն.

Բազում ոսոխ կրել ի դիւաց. (Վրք. հց. ՟Բ։)


Ոսոխասէր

cf. Հակառակասէր.

· Calfa

NBHL (3)

Նախարարացն թշնամանակամաց եւ ոսոխասիրայն. (Խոր. ՟Գ. 64։)

Ոչ ըստ ոսոխասիրաց եւ վիճողաց, այլ զիրաւունս պահանջողաց. (Սարկ. հանգ.։)

Զոսոխասէրն զսուրմակ ի տեղի սրբոյն սահակայ (կացուցանեն). (Սամ. երէց.։)


Definitions containing the research ո : 10000 results

Դիւրահամար

adj.

that can be easily related.

· Calfa

NBHL (3)

Փախիցեն իբրեւ ի հրոյ, եւ լինիցին դիւրահամարք. (Ոսկ. ես.։)

Ոչ ռամկի ումեմն, այլ եւ մեծ թագաւորի դիւրահամարս թերեւս գտանել զսոսա. (Պղատ. սոկր.։)

εὑαρίθμητος facile numerabilis Զոր դիւրին է ի համար արկանել. դիւրաթիւ.


Դիւրահաշտ

adj.

that agrees easily with his enemies.

· Calfa

NBHL (5)

εὑπραμύθητος, εὑμενής benevolus, benignus, facile placabilis Որ դիւրաւ հաշտի. եւ Հեզ. բարեմոյն. դիւրահաւան. դիւրանսաց.

Դիւրահաշտ գոլ՝ զոհիւք եւ ուխտիւք ածանցելով ... Աստուածքն են դիւրահաշտք պատարագօք եւ ուխտիւք. (Պղատ. օրին. ՟Ժ։)

Ամենեցուն միաբանելն յաստուծոյ պաշտօնն՝ դիւրահաշտ առնէ զաստուած. (Խոսր.։)

Դիւրահաշտ թշնամի (մարմինն ընդ հոգւոյն). (Սարգ. յկ. ՟Թ։)

Զլսօղն՝ դիւրահաշտ լինելով՝ քաջ ուսումնագոյն գործիցէ. (Պղատ. օրին. ՟Դ։)


Դիւրահաս

adj.

that happens quickly;
easy, conceivable, that can be easily understood.

· Calfa

NBHL (8)

Որպէս Դիւրաւ հասու լինելի, հասկանալի. դիւրիմաց. դիւրին.

Հեշտընկալ եւ դիւրահաս տխմարագունիցն լիցին. (Ագաթ.։)

Թողլով զբազմաքնին բան, զդիւրահասն եւ զառձեռնպատրաստ դիցուք առաջի. (Շ. հրեշտ.։)

Դիւրահաս զոտանաւորս սկսայ կատարել. (Մագ. ՟Ի։)

Խոնարհութիւնն՝ որ ամենեցուն է դիւրահաս. (Լմբ. սղ.։)

Զի մի կնտացեալ սողասցեն դիւրահաս թշնամեացն. (Մագ. ՟Ծ՟Ե։)

Հնարաւոր դիւրահաս՝ առ ամենայն անբաւ գերամբարձութիւն յաւէտ յառաջեալ. (Նար. ղ։)

Հողեղէն բնութեանս եղեր դիւահարս պատճառ (փրկութեան). (Շ. տաղ խչ.։)


Դիւրահաւան, ից

adj.

easy, condescending;
credulous;
credible, that can be easily believed.

· Calfa

NBHL (9)

εὑπειθής qui facile paret, vel obsequitur, credulus Որ դիւրաւ հաւանի. դիւրալուր. հլու. միամիտ. բարեմիտ. դիւրախաբ.

Դիւրահաւան գոլով առ բարեպաշտութիւնն. (Ճ. ՟Ա.։)

Առ կամս ուղղողին դիւրահաւան ելով (կամ դիւրահաւանելով). (Պիտ.։)

Առ դիւրահաւանս ոմանս, եւ յոյժ ունկնդիրս իւրոյ վարդապետութեան գրէր. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 4։)

Տե՛ս եւ զնոսա դիւրահաւանս (կամ դիւրհաւանս) ոմանս եւ արհամարհելիս. (Ոսկ. գծ.։)

Դիւրահաւան է ազգ մարդկան ի հեշտասիրութիւն. (Լմբ. սղ.։)

Առ ի խաբէութիւն պարզմտացն, կամ դիւրահաւանիցն. (Առ որս. ՟Գ։ եւ Ոսկ. ՟բ. կոր.։ եւ Սանահն.։)

Զի կրկին կոչմամբն դիւրահաւան ձգեսցէ առ ինքն. (Շ. մտթ. ՟Դ. 16.) իբր մ. դիւրաւ։

Չի՛ք այլ ինչ, որ ճաշակողաց նորին ոչ է դիւրահաւան. (Լմբ. պտրգ.։)


Դիւրահաւատ

adj.

credulous, that believes easily.

· Calfa

NBHL (1)

Որ դիւրաւ հաւատայ. դիւրահաւան. դիւրորսալի.


Դիւրահեշտի

adv.

easily, with great facility

· Calfa

NBHL (1)

Զամենեցունց ախորժակս դիւրահեշտի կատարէ ի սուղ ժամանակի. (Պիտ.։)


Դիւրահնազանդ

adj.

that obeys easily, ready or easy to obey.

· Calfa

NBHL (1)

Յորժամ տեսանեն զոք դիւրահնազանդ իւրեանց. (Վրք. հց. ՟Բ։)


Դիւրահնար

adj.

very easy, or possible.

· Calfa

NBHL (7)

Պարթեւազանցդ դիւրահնար գոգցես ի ձեռն կեղծաւոր սիրոյ զդաւելն. (Խոր. ՟Բ. 71։)

Որում ամենայն ինչ անհնարին՝ դիւրահնար է յոյժ. (Սարկ. հանգ.։)

Դիւրահնար ճանապարհ ցուցանելով. (Փարպ.։)

Դիւրահնար կենդանի մարդ։ Այնպիսի տեսի ես երբեմն զկախարդութիւն հաւու դիւրահնար. (Բրս. վաշխ.։)

Զդիւրահնարս զայս զձեռաց գործիս պիտանացու ունի. (Նիւս. կազմ.։)

դիւրահնար. մ. դիւրահնարաբար. Դիւրին հնարիւք. ճարտարութեամբ.

Դիւրահնար ազատեցաւ ի դատապարտութենէ։ Դիւրահնարաբար գործել, կամ կլանել. (Փիլ. լին. եւ Փիլ. լիւս.։)


Դիւրամաշ

adj.

what soon wears out.

· Calfa

NBHL (2)

Բոցն դիւրամաշ. (Ոսկ. սղ.։)

Այսոքիկ դիւրամաշք են, եւ ի ցեցամէց ուտճաց ապականին. (Երզն. մտթ.։)


Դիւրամեռ

adj.

easy to die.

· Calfa


Դիւրամէտ

adj.

inclined.

· Calfa

NBHL (4)

Որ դիւրաւ միտէ ի մի կողմն. հակամիտեալ իբրեւ ի բնէ. առաւել յօժարեալ.

Դիւրամէտ է առ ի վատթարագոյնսն բնութիւնս. (Շ. մտթ.։)

Մարդկային բնութիւնս դիւրամէտ գոլով, միշտ ընդ մեղօք անկանի. (Խոսր.։)

Ետես եւ զմտացն դիւրամէտ ոտնառութիւնն. (Սեբեր. ՟Ե։)


Դիւրայաղթ

adj.

what is soon overcome.

· Calfa

NBHL (1)

Դիւրայաղթ (եմք) մարմնոյս տկարութեամբ. (Լմբ. սղ.։)


Դիւրայարմար

adj.

very suitable, proper, becoming, convenient.

· Calfa

NBHL (5)

εὕθετος appositus, aptus Քաջայարմար. դիպօղ. աջող.

Առ ամենայն պատշաճագոյն սպասաւորութիւնն դիւրայարմար լինի. (Նիւս. երգ.։)

Դիւրայարմարս սպասաւորս առ իւրեանց կարօտութեանն պէտս։ Դիւրայարմարք մատուցանելոյ ի պէտս շինողացն. (Պիտ.։)

Միայն աստուծոյ կարողի եւ յամենայնի խնամողի կարողութիւնս այս է դիւրայարմար. (Արծր. ՟Գ. 1։)

Որպէս երկաթ՝ հրատեսակ լինելով՝ կակղագոյն լինել, իբրու դիւրայարմարք պատահել կարողին եւ մակացողին խրատել զստ. (Պղատ. օրին. ՟Բ։)


Դիւրայեղ

adj.

mutable, changeable, easily changed.

· Calfa

NBHL (2)

Դիւրաւ յեղլի. դիւրաշրջիկ. յեղյեղուկ. դիւրափոփոխ.

Այնպիսին ո՛չ ասի բարկացօղ, զի դիւրայեղ առ հեզութիւն լինի. (Արիստ. որակ.։)


Դիւրայրեաց

cf. Դիւրակէզ.

· Calfa

NBHL (3)

Մորենի՝ դիւրայրեաց է. (Կիւրղ. ծն.։)

Զդիւրայրելի անտառն (կամ զնիւթն) խնամով մերով հեռագոյն ի հրոյն ի բաց դնել. (Բրս. մախ.։)

Դիւրայրելի ցօղուն, կամ նիւթ հրոյ, փայտ, մարմին. (Սարգ.։ Գէ. ես.։ Մխ. ապար.։ Տօնակ.։)


Դիւրայրելի

cf. Դիւրակէզ.

· Calfa

NBHL (3)

Մորենի՝ դիւրայրեաց է. (Կիւրղ. ծն.։)

Զդիւրայրելի անտառն (կամ զնիւթն) խնամով մերով հեռագոյն ի հրոյն ի բաց դնել. (Բրս. մախ.։)

Դիւրայրելի ցօղուն, կամ նիւթ հրոյ, փայտ, մարմին. (Սարգ.։ Գէ. ես.։ Մխ. ապար.։ Տօնակ.։)


Դիւրանամ, ացայ

vn.

to make one's self easy;
to accomodate one's self;
to be at one's ease, to make one's self at home.

· Calfa

NBHL (4)

Գտանել զդիւրութիւն, զհանգիստ. սփոփիլ.

Դիւրանան չարչարեալքն ի փորձանաց. (Վրդն. սղ.։)

Դաւիթ քնար հարկանէր, եւ դիւրանայր սաւուղի. (Սեբեր. ՟Է։)

դիմազ. ԴԻՒՐԱՆԱՅ. դիմազ. ἁγαθόν εἱ commodum fit Դիւր կամ դիւրութիւն լինի.


Դիւրանց

adj.

transitory, transient, of short duration.

· Calfa

NBHL (1)

Խոր դիւրանց։ Տախտակն դիւրանց թուի գոլ։ Տկար եւ դիւրանց. (Վրդն. ել.։ Վրդն. օր.։ Վրդն. սղ.։)


Դիւրաշահ

adj.

easy to be gained.

· Calfa

NBHL (1)

Աղցաւորացն դիւրագիւտք եւ դիւրաշահք լինէին. (Փիլ. քհ.։)


Դիւրաշարժ

adj.

nimble, moveable, light, lithe, active, free.

· Calfa

NBHL (13)

Նուրբ, դիւրաշարժ. (Իմ. ՟Է. 22։)

Գունդք (գնտակք) դիւրաշարժք են. (Փիլ. նխ. ՟բ.։)

Յամենայն տեղ՝ ուր եւ նստցիս, մի՛ դիւրաշարժ լիցիս. (Վրք. հց. ձ։)

Մի՛ անհաստատք, եւ առ քննութիւնս (դատմունս) դիւրաշարժք. (Բրս. հց.։)

Ձեռք առ արուեստս եւ տուրեւառութիւնս պատրաստք եւ դիւրաշարժք եղիցին. (Սարկ. քհ.։)

Եղէգն դիւրաշարժ ի հողմոյ. (Իգն.։)

Տրամադրութիւնք ասին, որ են դիւրաշարժք եւ արագափոխք. հիկէն, ջերմութիւն եւ ցրտութիւն. (Արիստ. որակ.։)

εὑκίνητος mobilis, agilis, pronus, expeditus Որ դիւրաւ շարժի, բերի, փոփոխի. շարժուն.

Ըստ կանացի եւ կնատ բնութեանն դիւրաշարժք. (Պիտ.։)

Ցուցցի դիւրաշարժ առաջարկութիւն ձեր. այսինքն անհաստատ, փուտ. (Կիւրղ. գանձ.։)

Մեղք դիւրաշարժք. այսինքն ի դոյզն իրաց առթեալք. (Յճխ. ՟Ի՟Գ։)

Ջուրք ի հաստատուն վիմաց բղխեն, եւ ոչ ի դիւրաշարժից. (Լմբ. սղ.։)

Յամենայն տեղ՝ ուր եւ նստցիս, մի՛ դիւրաշարժ լիցիս. (Վրք. հց. ձ։)


Դիւրապատիր

adj.

that deceives himself easily;
easily deceived.

· Calfa

NBHL (1)

Դիւրապատիր մարմին, կամք, բնութիւն, եւայ, կանայք, մարդիկ. (Նար. ՟Խ՟Ը։ Լմբ. պտրգ.։ Վրդն. ծն.։ Սանահն.։ Ոսկ. ՟բ. կոր.։)


Դիւրապատրաստ

adj.

active, prompt, nimble, resolute.

· Calfa

NBHL (2)

Առ ձեռն պատրաստ. մերձաւոր. եւ Յօժարամիտ.

Անհնարիցդ ամենից դիւրապատրաստ հնարաւորութիւն. (Նար. ՟Ժ՟Զ։)


Դիւրառ

adj.

expugnable, that can be easily taken.

· Calfa

NBHL (2)

ԴԻՒՐԱՌ եւ ԴԻՒՐԱՌԻԿ. Դիւրին յառնուլ. իբր ախորժելի, կամ զբռամբ ածելի.

Յորժամ մեղաց դառըն պատառ, մեզ երեւի քաղցր եւ դիւրառ. (Շ. այբուբ. ՟Բ։)


Դիւրառիկ

cf. Դիւրառ.

· Calfa

NBHL (2)

ԴԻՒՐԱՌ եւ ԴԻՒՐԱՌԻԿ. Դիւրին յառնուլ. իբր ախորժելի, կամ զբռամբ ածելի.

Յորժամ մեղաց դառըն պատառ, մեզ երեւի քաղցր եւ դիւրառ. (Շ. այբուբ. ՟Բ։)


Դիւրասաղապ

adj.

slippery;
fragile, weak.

· Calfa

NBHL (2)

Մեք տկարք, եւ դիւրասաղապ բնութիւնս. (Ի գիրս խոսր.։)

Դիւրասայթաք բնութիւն. (Սկեւռ. աղ.։)


Դիւրասայթաք

cf. Դիւրասաղապ.

· Calfa

NBHL (2)

Մեք տկարք, եւ դիւրասաղապ բնութիւնս. (Ի գիրս խոսր.։)

Դիւրասայթաք բնութիւն. (Սկեւռ. աղ.։)


Դիւրասխալ

adj.

easy to miss or mistake.

· Calfa

NBHL (1)

Դիւրասխալ բնութիւն, անդամք (կամ զգայարանք). (Իգն.։ Շ. յկ. ՟Ժ՟Թ։)


Դիւրաստաց

adj.

easy to gain, to acquire.

· Calfa

NBHL (1)

Զհարկաւորսն մեզ դիւրաստացս արար. իսկ զդժուարաստացսն ո՛չ հարկաւոր. (Ոսկիփոր.։)


Դիւրավնաս

adj.

delicate, sinsible.

· Calfa

NBHL (3)

ԴԻՒՐԱՎՆԱՍ ԴԻՒՐԱՎՆԱՍԵԼԻ. Որ դիւրաւ կամ փութով մարթի վնասիլ. եղծանելի. դիւրագլոր.

Դիւրավնաս է բնութիւնս ի մեղս։ Արտաքին եւ դիւրավնասելի ... ներքին եւ հաստատուն. (Սարգ. յկ. ՟Ը. եւ ՟Դ։)

Մազ մի՝ որ դիւրավնասելին է. (Իգն.։)


Դիւրատար

adj.

light;
portable;
condescending.

· Calfa

NBHL (1)

Եւ ահա պարզաբար ասացեալ դիւրատար լուսաւորութեամբ յականջս ամենեցուն. (Եղիշ. ՟Բ։)


Դիւրարհամարհ

adj.

very vile, very despicable.

· Calfa

NBHL (2)

ԴԻՒՐԱՐՀԱՄԱՐՀ ԴԻՒՐԱՐՀԱՄԱՐՀԵԼԻ. Դիւրաւ արհամարհելի, անգոսնելի. որ ասի եւ ԴԻՒՐԱԽՈՇՏԱՆԳ.

Կարի յոյժ փոքր, եւ դիւրարհամարհ լինի. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 43։)


Դիւրաւ

adv.

easily, with facility, at pleasure;
pliantly;
currently.

· Calfa

NBHL (9)

εὑχερῶς, ῤᾳδίως faciliter, facile (Ի բառէս դիւր). որ եւ ԴԻՒՐՈՎ. ԴԻՒՐԵԱՒ. ԴԻՒՐԱԲԱՐ. ԴԻՒՐԱՊԷՍ. Հեշտեաւ. առանց դժուարութեան. անաշխատ. եւ Յօժարութեամբ. մտադիւր. անխտիր. համարձակ.

Դիւրաւ երեւի սիրողաց իւրոց. (Իմ. ՟Զ. 13։)

Եւ զհանճար առ յիմաստնոց դիւրաւ (գտցես). (Առակ. ՟Ժ՟Դ. 6։)

Դիւրաւ հասանելին ամենայն՝ դիւրաւ արհամարհելի։ Ոչխար դրոշմեալ ոչ դիւրաւ դաւաճանի. (Ածաբ. աղք. եւ Ածաբ. մկրտ.։)

Զայսոսիկ լութեալ՝ եւ այլքն դիւրաւ իմասցին. (Աթ. ՟Ա։)

Դիւրաւ ձգին, եւ դիւրաւ ածեալ լինին առ ի յառաքինութիւն միտք կուսին. (Փիլ. քհ. ՟Թ։)

Որ զիւր պակասամտութիւնն եւ զդառնամաղձութիւնն իմանայ, դիւրաւ ներէ ընկերին. (Կլիմաք.։)

Զկնի դժուարագունին զդիւրաւն յարմարեաց. (Եպիփ. յար. մեռ.։)

Աղօթիւք քո արդ եւս դիւրաւ եմ. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Ա։)


Դիւրաքակ

adj.

very dissoluble.

· Calfa

NBHL (3)

Դիւրաքակ բարձրութիւնն (մարդ). (Ոսկ. սղ.։)

Մոխիր ասաց, զի զդիւրաքակն անձն երեւեցուցանել մարթասցէ. (Կոչ. ՟Զ։)

ԴԻՒՐԱՔԱԿ ԴԻՒՐԱՔԱԿԵԼԻ. εὑδιάλυτος, εὑκαθαίρετος facile dissolubilis Որ դիւրաւ քակի, քակտի, կործանի, լուծանի, ցրուի.


Դիւրաքայլ

adj. adv.

easy, commodious;
that walks easily;
currently.

· Calfa

NBHL (2)

Դիւրին ի քայլել. դիւրակոխ. դիւրագնալի.

Որպէս սակաւ ինչ եւ զնուրբ միջոց՝ դիւրաքայլ համարեցաւ. (Ճ. ՟Գ.։)


Դիւրեաւ

cf. Դիւրաւ.

· Calfa

NBHL (1)

cf. Դիւրաւ, եւ հեշտեաւ։ (Փիլ. լին. ՟Դ. 24։ Ագաթ.։ Փարպ.։ Խոսր. պտրգ.։)


Դիւրեղծ

adj.

easily cancelled or soon effaced.

· Calfa

NBHL (1)

Եւ որ եւս է նուազական առակեալն սարդն .. եւ ոստայն նորա դիւրեղծ. (Համամ առակ.։)


Դիւրեմ, եցի

va.

to facilitate, to make easy;
to accommodate;
to allay, to solace, to relax, to soften;
to unravel;
to level;
to defer;
to untie;
to abate.

· Calfa

NBHL (9)

Դիւրել բարի առնել։ Դիւրել անձանց։ Դիւրեցեր ժողովրդեան քում. (՟Ա. Մակ. ՟Ժ՟Ա. 33։ Ես. ՟Լ՟Զ. 16։ Իմ. ՟Ժ՟Զ. 2։)

Ամենեցուն դիւրեաց։ Դիւրել վտանգելոյ, կամ մարմնոց ախտացելոց. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 7։ Խոսր.։)

Դիւրէր սաւուղի ի լուր երգոց ի չարչարանաց այսոցն. այսինքն դիւրեալ լինէր. (Լմբ. պտրգ.։)

Դիւրեաց զերկիրն արքունական. (որ ասի եւ ԴԻՒՐԱՑՈՒՑԱՆԵԼ. Ճ. ՟Բ.։)

Զմեղացն թակարդ դիւրել ի խորհուրդս. (Լմբ. սղ. ՟Ժ՟Ը։)

ներգործական բայ չէզոքական բայ ἁγαθοποιέω, εὑεργετέω, εὑλογέω prosum, benignus sum Դիւրութիւն առնել. անդորրութիւն տալ. հանգուցանել. եւ Դիւրացուցանել. բարեգործել, օգտել.

Զերկոսին խնդիրսն դիւրէ մովսէսի. (Վրդն. թուոց.։)

ԴԻՒՐԵԼ. որպէս Հարթել. դուրել։ Վստկ. ՟հա. ՟հզ։ Ըստ իմիք եւ այն.

Դիւրեալ եւ պատրաստեալ են ճանապարհք աստուածապաշտաց. (Ես. ՟Ի՟Զ. 7։ (յն. լոկ՝ պատրաստեալ)։)


Դիւրըմբեր

adj.

tolerable, supportable.

· Calfa

NBHL (1)

Դժուարակիրս եւ ծանունս զդիւրըմբերսն եւ թեթեւագոյնս ստեղծանելով յանձանց. (Սարկ.։)


Դիւրըմբռնելի, լւոյ, լեաց

adj.

easy to take;
easy to understand.

· Calfa

NBHL (6)

εὑάλωτος captu facilis Զոր դիւրին է ըմբռնել, զբռամբ ածել, որսալ, ստանալ, եւ պատրել.

Չիք ինչ դիւրըմբռնելի սատանայի քան զաներկիւղսն յաստուծոյ. (Խոսր.։)

Դիւրըմբռնելի նորա ձագքն էին. (Բրս. մկրտ.։)

Ձագու փոքու դիւրըմբռնելւոյ. (Նար. առաք.։)

Անդրոշմն (ոչխար) գողոց դիւրըմբռնելի է։ Եւ ոչ զմանկամարդսն՝ յաղագս դիւրըմբռնելի հասակին. (Ածաբ. մկրտ. եւ Ածաբ. յայտն.։)

Զայրիսն, որոց պօղոս թուլացուցանէ զայն վասն դիւրըմբռնելի հասակին. (Լծ. ածաբ.։)


Դիւրընթաց

cf. Դիւրաքայլ.

· Calfa

NBHL (1)

Աստեղբ դիւրընթացիւ պատմի. ա՛յլ ձ. աստեղատիւ ընթացիւք. (Պրոկղ. ի ստեփ.։)


Դիւրընկալ

adj.

susceptible, sensible, easy to understand, acceptable.

· Calfa

NBHL (8)

Որպէս Դիւրաւ ընդունօղ.

Մոմ դիւրընկալ (կնքոյ)։ Դիւրընկալ լսելիք։ Դիւրընկալ եղեն բանին։ Յամլութենէ մտաց առ դիւրընկալ փոփոխելով։ Այնու զնոսա դիւրընկալս առնիցէ։ Օդ դիւրընկալ բնութեամբն, եւ զամենեսեան պարունակելովն. (Բրս. հց.։ Դիոն.։ Շ. բարձր.։ Փիլ.։ Նանայ.։ Ի գիրս խոսր.։)

Առ ի դիւրընկալ գործել զնոսա (զժողովուրդն) առ քարոզութիւնն յովհաննու։ Զի դիւրընկալ զնոսա կազմեսցէ առ բարձրագոյն վարդապետութիւնն. (Կիւրղ. ղկ.։)

ԴԻՒՐԸՆԿԱԼ որպէս կր. Դիւրար ընդունելի. հեշտալուր. դիւրիմաց.

Դիւրընկալ առնել կամ ընծայեցուցանել զբանն. (Ոսկ. մ. ստեպ։)

Դիւրընկալ գործել զիրս, կամ պատշաճել, աւանդել. (Անյաղթ բարձր.։ Լմբ. սղ.։ Երզն. քեր.։)

Դիւրընկալ լինիցի խորհուրդն, կամ առ ի հաւատալ, կամ ի միտս, կամ արարածոց. (Ոսկ. մտթ.։ Շ. բարձր.։ ՃՃ.։)

Զի եւ՛ս դիւրընկալ լսողացն լինիցի. (Կիւրղ. ղկ.։)


Դիւրին, րնոց

adj.

easy, light, gentle, commodious;
flat.

· Calfa

NBHL (15)

ἑχερής, ῤᾴδιος, εὕκολος, κοῦφος facilis, levis եւ այլն. Ուր գոյ դիւրութիւն, կամ չիք դժուարութիւն. դիւր. անաշխատ. անարգել. անխափան. հեշտ. հեշտին. թեթեւ.

Մի՛ դիւրին ինչ ջան համարիջիք։ Բանք քո բարի են եւ դիւրինք։ Էր դիւրին նոցա արգելուլ զնոսա։ Զի՞նչ դիւրին է, ասե՞լ .. թէ ասել ... Դիւրին է մալխոյ. եւ այլն։

Լաւ իցէ այս, այսինքն թեթեւ եւ դիւրին. (Եփր. ՟ա. կոր.։)

Նախ յառաջնոցն եւ դիւրնոցն սկիզբն արասցուք. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 1։)

Զդիւրինն յառաքինութիւն դիւրաւ ի չարիսն դարձոյց. (Մաշկ.։)

Որք զցանկութիւն եւ զդիւրինս մարմնոյ իբրեւ զբարեպաշտութիւն համարէին. (Շ. յուդ. ՟Թ։)

Ոչ առնել պահանջէ զփոքրն եւ զդիւրինն մարմնոյ. (Մխ. երեմ.։)

Վարդապետութիւն նորա ականջաց դիւրին էր. (Եփր. համաբ.։)

Կանանց ազգ դիւրին է առ պատրանս. (Ոսկ. կոր.։)

յորմէ եւ (Տօնակ.)

ԴԻՒՐԻՆ. Հարթ. ողորկ. որ եւ ԴԻՒՐ. դուր, դուրան

Զշաւիղս արդարութեան զդիւրինս. (Առակ. ՟Բ. 20։)

Եղիցին ամենայն դժուարինքն ի դիւրինս. (Ես. ՟Խ. 4։)

Երկնչէին գազանք յորսողաց ի դիւրին տեղիսն իջանել. (Լմբ. սղ. ՟Ճ՟Գ։)

Դիւրին տնօրինի այժմ կեցուցանելն. (Լմբ. սղ.։)


Դիւրիչ

adj.

that makes easy.

· Calfa

NBHL (1)

Որ դիւրէ. դիւրացուցիչ. հեշտալի.


Դիւցազն, զանց

s.

hero

· Calfa

NBHL (7)

Սովոր են յոյնք զքաջս առ դիւցազունս ունել. (Եզնիկ.։)

ἤρως heros, ἠμίθεος semideus Դի՛ցազն համարեալ, իբր յազգէ չաստուածոց կամ քաջաց. կիսաստուած՝ որպէս անմահ եւ սրբազան ըստ հեթանոսաց. եւ Կարի ազնիւ եւ առաքինի.

Դիւցազունք անուանեալ՝ գեր ի վերոյ մարդկայնոյս համբառնային բնութեան. (Յհ. իմ. պաւլ.։)

Սկայիցն եւ դիւցազանց։ Հնազանդել դիւցազինն. (Խոր. ՟Ա. 1. եւ 9։)

Դից իմն, եւ այլոց ոմանց դիւցազանց առասպելս տողեն. (Եւս. քր. ՟Ա։)

Ի խիզախել դիւցազանն։ Զդիւցազինսն պատուասիրել. (Մագ. ՟Ի՟Ա։)

Պատէր ազնուագոյնս զքաղաքն պարսպօք եւ զդրունսն զարդարէր դիւցազունս. (Եւս. քր. ՟Ա.) իմա՛ դիւցազնաբար. յն. սրբազանավայելչաբար.


Դիւցազնաբար

adv.

heroically

· Calfa

NBHL (3)

Զողբերգութիւնն դիւցազնաբար վերծանեսցուք. (Թր. քեր.։)

Ոչ էր բնաւորեալ խաշնարած երբէք լինել, դիւցազնաբար տածեաց. (Փիլ. նխ. ՟բ.։)

Դիւցազնաբար զօրութեամբ. (իբր դիւցազնական. Պիտ.։)


Դիւցազնական, ի, աց

adj.

heroic;
epic.

· Calfa

NBHL (3)

Չորից դիւցազնական տաղից. (Պղատ. օրին. ՟Ժ՟Բ։)

Դիւցազնականն աղեքսանդրոս, ատեան, եւ այլն. (Պիտ.։)

Դիւցազնական մանկան դիպեալ, յարշակունոյ զարմէ սերեալ. (Շ. վիպ.։)


Դիւցազնային

adj.

that is become a hero, heroic.

· Calfa

NBHL (4)

Բացեալ դիւցազնայինցն տեսլարանաց յոլոմպիադս. (Փիլ. լիւս.։)

Գեղաւորքն ըստ ժամանակին (երեւէին) առ հասարակ դիւցազնացեալք. (Խոր. ՟Ա. 23։)

Զչքնաղագեղըն կոյս առեալ, ըզսաթենիկըն դիւցազնեալ. (Շ. վիպ.։)

Հրաման տայր դիւցազնային մոլորութեամբն առնել նուէրս զոհից. իմա՛, հեթանոսական։


Դիւցազնացեալ

adj.

cf. Դիւցազնային.

· Calfa

NBHL (4)

Բացեալ դիւցազնայինցն տեսլարանաց յոլոմպիադս. (Փիլ. լիւս.։)

Գեղաւորքն ըստ ժամանակին (երեւէին) առ հասարակ դիւցազնացեալք. (Խոր. ՟Ա. 23։)

Զչքնաղագեղըն կոյս առեալ, ըզսաթենիկըն դիւցազնեալ. (Շ. վիպ.։ Իսկ Կաղանկտ.)

Հրաման տայր դիւցազնային մոլորութեամբն առնել նուէրս զոհից. (իմա՛, հեթանոսական։)


Դիւցազնեալ

adj.

cf. Դիւցազնային.

· Calfa

NBHL (4)

Բացեալ դիւցազնայինցն տեսլարանաց յոլոմպիադս. (Փիլ. լիւս.։)

Գեղաւորքն ըստ ժամանակին (երեւէին) առ հասարակ դիւցազնացեալք. (Խոր. ՟Ա. 23։)

Զչքնաղագեղըն կոյս առեալ, ըզսաթենիկըն դիւցազնեալ. (Շ. վիպ.։)

Հրաման տայր դիւցազնային մոլորութեամբն առնել նուէրս զոհից. (Կաղանկտ.) իմա՛, հեթանոսական։


Դիւցախառն

adj.

deified, placed in the number of heroes or gods;
heroic.

· Calfa

NBHL (1)

Խառն ընդ դիս ազգակցութեամբ.