narrated gracefully.
Ունիմք եւ զկանոնական յաջորդեալ յառաքելոցն անտի զշնորհապատում գրեալսն։ Ականատես եղեալ կերպարանացն եւ լսող շնորհապատում վարդապետութեան. (Կորիւն.։)
cf. Շնորհատու.
Ընծայատուք շնորհապարգեւք կամաց անեղին. (Նար. առաք.։)
Յաւուրն շնորհապարգեւ սրբարար պենտեկոստէին. (Շիր. յայտն.։)
much obliged, very grateful, mindful of benefits received;
— գոհութիւն, gratefulness, gratitude, thankfulness;
— գտանիլ ումեք, -զանձն դաւանել առ ոք, to be indebted for, to owe, to be under obligations, to be beholden to;
— կացուցանել զոք, to oblige a person, to obtain a right to his gratitude;
— եմ բիւրուց խնամոցդ, ով եղբայր, I am grateful to you for all your care, my brother.
Պարտական շնորհին առելոյ. երախտապարտ. երախտագէտ. շնորհակալու. որպէս լտ. obligatus եւ gratiarum memor.
Դարձան առ նա խնդութեամբ իբրեւ շնորհապարտք պարգեւաց նորա։ Եկեալ անկաւ առ ոտս՝ շնորհապարտ լինել եւ գոհանալ վասն բարեգործելոյն առ նա. (Իգն.։)
Աստուծոյ լիցի շնորհապարտ, որ պարգեւէ. (Սարգ. ՟բ. պ. ՟Գ։)
Նիկողայոսի լինիջիք շնորհապարտք. (Ճ. ՟Գ.։)
Եւ որ պարտական ունի զայլս վասն շնորհացն՝ զոր արար. երախտաւոր. բարեացապարտ. բարերար. իբր լտ. obligans, qui meritum habet, benefactor.
Եթէ կարիցեմք գոնէ մասն մի հատուցանել շնորհապարտին մերոյ. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Թ։)
Շնորպապարտս համարիմ զձեզ, զի յաղագս փոքր այսոցիկ ցաւոց եւ չարչարանաց՝ մնամ ես մեծի ողորմութեան աստուծոյ. (Վրք. հց. ՟Ը։)
head-stall;
frontlet.
Զերիվարս եւ զհեծեալս նոցա զինեալ սպառազինուք, շըռընչապահս ձիոցն, եւ տաշտս գաւակացն, եւ մանեակս զանգակեալս, եւ մահիկս լուսնաձեւս. (Արծր. ՟Գ. 2։)
cf. Շտապիմ.
Գոչեաց մեծաձայն, եւ շտապացաւ ցաւօքն՝ յուսահատեալ ի կենաց. (Պտմ. աղեքս.։)
cf. Շտեմարանապետ.
Հրամայեն շտեմարանապահաց իւրեանց զծառայակցացն իւրեանց տալ զկերակուրս. (Խոսր.։)
Առցեն զամենայն պիտոյս ի շտեմարանապահէն. (Լմբ. կան. բենեդ.։)
Շտեմարանապահք երկրագործք ամենապատիկք. (Բրս. ընչեղ.։)
lifeguardsman.
Շուրջ պահօղ. թիկնապահ.
Ոչ էր նորա բազմութիւն ընդոծնաց, ոչ զինուորաց շրջապահից հաւաքումն. (Ճ. ՟Գ.։)
surrounding, ambient;
turn, round, circumference, compass, outline, circuit, fence, wall, enclosure;
periphery, circumference.
Պարիսպ կամ պարիսպք շրջապատ. (Վեցօր. ՟Է։ Շար.։ Երզն. լուս.։)
Շրջապատիւ սահմանէ զվայրն ամենայն. (Ուռպ.։)
Եւ էր գետն խուրիան շրջապատ (զքաղաքաւ). (Ուռհ.։)
Սուրբն գրիգորիոս աղօթիւք շրջապատ պարսպեաց զքեզ ո՛վ աստուածաբնակ լեառն. (Երզն. լուս.։)
to surround, to compass, to encircle;
to envelop;
շրջապատիմ.
Զանծանօթ երկրէ ասէ՝ շրջապատեալ զբնակութիւն մարդկըային բնութեանս։ Ի ծովուն՝ որ շրջապատեն զերկիր. (Խոր. աշխարհ.։ Շիր.։)
Շրջապատեցին զինուորքն զեկեղեցին բազում սպառազինութեամբ։ Շրջապատէին զտաճարն աստուծոյ լինուք բազմօք։ Հասին ի վերայ, եւ շրջապատեցին զքաղաքն։ Շրջապատեալ հուրն զհրէայսն՝ կիզեաց արս եօթն. (Հ. կիլիկ.։ Ճ. ՟Բ.։ Լաստ. ՟Ժ՟Բ։ Խոր. առ արծր.։)
Ապականութիւնն շրջապատեալ՝ մեռոյց աստուծոյ. (Նար. ՟Խ՟Դ։)
Ահա շրջապատեալ պահեն զմեզ չարք, որոց ոչ գոյ թիւ. (Ղեւոնդ.։)
Մի՛ ապարանս մեծս շրջապատեսցես. (Ոսկիփոր.։)
Պարիսպ ամուր ապաստանի ամենայն առաքինութեամբք շրջապատեալ է. (Յճխ. ՟Ժ՟Ա։)
Ղազարոս յայսպիսի ի վէրս շրջապատեալ. (Բրս. հց.։)
Շրջապատեցան ի տրտմութեան հոգս. (Ոսկ. ամբակ.։)
Ամենեւին յորս մեղադրեմբ ընկերին՝ ի նոյն շրջապատեալ թաւալիմք մեք. (Կլիմաք.։)
Քաջագօտւոյ առն շրջապատեալ ճանապարհաւ. (Խոր. ՟Ա. 11։)
Զամենայն երկիրն եւիլատայ շրջապատէ փիսոն. (Շիր.։)
Զօրութեամբն քրիստոսի շրջապատեցաւ խաչն ինքնին, եւ դարկձաւ յարեւելս. ((ռմկ. պտըտիլ) Տէր Իսրայէլ.։)
Փառք նորա զքեւ շրջապատեսցեն։ Ծագեաց լոյս երկնային, եւ, շրջապատէր զմարմնով նորա։ Ընդ շրջապատեալ առագաստն ի կոշոյ եւ ի կտաւէ. (Զքր. կթ.։ Ճ. ՟Բ.։ Խոր. ՟Բ. 43։)
Ետես գունդս դիւաց սեաւս, զի շրջապատեցան զնովաւ իբրեւ զհնդիկս. (Վրք. հց. ՟Ղ։)
to take a turn;
to turn round, to whirl;
to be surrounded, enclosed.
Շրջապատեցան զինեւ աղէտք չարեաց. (Պիտ.։)
circuit.
Իբր Շրջապատ. շրջաչափութիւն.
Շրջապատութիւն սարդոնեայ (կղզւոյն) եօթնհարիւր ութսուն մղոն. (Խոր. աշխարհ.։)
rotation;
circumlocution, ambages.
Յորում ոչ ամք եւ ոչ ամիսք՝ են թուական, ո՛չ հազարաց շրջապատումըն բիւր անգամ. (Շ. իմ. եղակ.։)
Զի՞նչ պիտոյ էր նմա այս ամենայն շրջապատումն, եւ առակքս. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 18։)
Ոչ եմ ես մոռացեալ զշրջապատումն իրացդ. (Ածազգ. ՟Ժ՟Գ։)
fortification, enclosure.
Պատուար շրջապարիսպ ըստ դաւթայ. (Նար. կուս.։)
(Տաճարքն՝ սուրբն սոփի եւ իռինէ) այժմ են ընդ միով շրջապարսպաւ. (Սոկր. ՟Բ. 16։)
majestic, illustrious, dignified.
cf. Ոխակալ.
Ուղտն չարայուշ է եւ ոխապահ։ Ոխապահն իբրեւ զուղտս։ Ոխապահք, քինաթաքոյցք. (Ոսկ. եբր.։ Տօնակ.։ Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)
Վասն ոխապահաց եւ քինահանաց։ Քինախնդիր ոխապահացն. (եւ այլն. Մանդ. ՟Ժ՟Գ. եւ ՟Ը։)
provided with a smooth or even shell;
mollusk.
Միւս եւս ազգք (խեցեմորդաց) կոչին ողորկապատեանք. այսինքն կապք, եւ խեցգետինք. հանդերձ այլ եւս բազմօք՝ որ սոցին նման են. (Վեցօր. ՟Է։)
fibrous, stringy, muscular, brawny;
ligamentous;
tendinous, sinewy.
Խորտակեցից զբազուկս նորա հզօրս նեարդապատս եւ աճառապատս. (Եզեկ. ՟Լ. 22։)
to dumbfound, to put to silence, to non-plus, to run down, to confound, to refute, to overcome.
Ընդդէմ դնել նոցա զսուրբ հարցն վարդապետութիւնս, որ եւ զԵւտիքէս պապանձեցին. (Սիւն. առ գերմ.։)
cf. Պապանձեմ.
φιμόω capistro, os obturo. Տալ պապանձել. ափիբերան առնել. ըմբերանել. սանձել. պապանծեցնել.
Պապանձեցոյց զսադուկեցիսն։ Բարեգործացն պապանձեցուցանել զանզգամ մարդոց զանգիտութիւն. (Մտթ. ՟Ի՟Բ. 34։ ՟Ա. Պետ. ՟Բ. 15։)
Լռութիւն երկնաւորին բերանոյ զնա պապանձեցուսցէ. (Նար. ՟Հ՟Զ։)
Պապանձեցոյց Տէր զգոռոզն մահարար. (Տաղ.։ 1)
to be silent, mute or speechless, to be unable to answer, to hold one's tongue, to be dumfounded, non-plussed.
φιμόομαι obturor, obmutesco ἑνέος, κωφός γίνομαι mutus fio. Կապիլ լեզուի, կարկիլ, համրանալ. ափիբերան լինել. ըմբերանիլ. (պա՛ պա՛ շշնջել համերց) պապանծիլ.
Պապանձեցաւ՝ եւ համարեցաւ թէ իմաստուն իցէ. (՟Ժ՟Է. 28։)
Պապանձեցաւ, եւ ոչ կարէր խօսել բան մի. (՟Ա. Մակ. ՟Թ. 55։)
Ընկեր, զիա՞րդ մտեր այսր. եւ նա պապանձեցաւ։ Նշանացի խօսէր ընդ նոսա, եւ կայր պապանձեալ։ Պապանձեա՛ց, եւ ե՛լ ի դմանէ. (Մտթ. ՟Ի՟Բ. 12։ Ղկ. ՟Ա. 22։ եւ ՟Դ. 35։)
Պապանձեցաւ, եւ չգտաւ բան ի բերան նորա. (Եղիշ. ՟Է։)
Լռեա՛ պապանձեցի՛ր. (Նիւս. երգ.։)
muteness, speechlessness.
Պապանձիլն. կարկումն.
Պապանձումն Զաքարիայի ի թշրին ամսոյ էր. (Ուռհ.։)
(Շրթունք Զաքարիայի) բանիւն իւրեանց մատնեցան ի պապանձումն, զի ուսցին զծանրութիւն. (Եփր. համաբ.։)
Զաքարիաս զի եհարց երկմտութեամբ, զդատապարտութիւն ընկալաւ պապանձմամբն. (Եփր. ի ծն. քրիստոսի.։)
Բա՛ց զբերանոյ իմոյ զպապանձմունս յամօթոյ անօրէնութեան. (Սարկ. աղ.։)
bleat.
cf. Պապաչ.
to bleat;
to stutter, to stammer.
Պապաչեաց (ա՛յլ ձ. պապանջեաց) խախանջելով իւրով թաւ լեզուաւն. (Պտմ. աղեքս.։)
Բառաչել, կամ պապաչել, կամ հաջել, եւ կամ խխնջել. (Նիւս. կազմ. ՟Թ։)
Հանգոյն կապկաց զսովորականն միշտ ի բերան առեալ պապաջելով (ա՛յլ ձ. պաղաջելով). (Խոսր.։)
Իբրեւ զազգ կապկաց՝ զմի ինչ ծանուցեալ՝ սովորաբար զնոյն պապաջել. (Ի գիրս խոսր.։)
Բջօղն՝ զարջառոցն ասէ. բառաչօղն՝ զոչխարէն, խառընչօղն՝ զիշոցն. իսկ պապաչօղն զայծիցն. (Ոսկիփոր.։)
bleating.
priest.
• Ուղիղ մեկնութեան ծանօթ էր հներից Լմբ. մատ. 83, որ ասում է. «Հինգերորդ դաս աստիճանի եկեղեցւոյ երեփսունք և պապասք, որ թարգմանին քահանայք և երիցունք»։ Ուղիղ մեկնեցին նորերից նախ ՀՀԲ և ՆՀԲ.
Տեսանէին եռիեսունս եւ պապասս աւետարանօք եւ մոմեղինօք եւ խնկօք. (Ղեւոնդ.։)
Երեփսունք եւ պապասք, որ թարգմանին քահանայք եւ երիցունք. (Լմբ. պտրգ.։)
Հինգերորդ դասք եկեղեցւոյ՝ եռիսունք եւ պապասք, որք են քահանայք եւ երիցունք. (Մխ. դտ.։)
bought, suborned.
Բաղակ թագաւոր Մովաբու առաքեաց առ Բաղաամ փաթու, որ ասի պատառապատիր. որ եւ խաբի պատառով կարասւոյ. (Վրդն. թուոց.։)
deserving punishment, found guilty, punishable, culpable, criminal.
Առցէ զայս կշտամբութիւն պատժապարտն՝ առիթ ազատութեան։ Ինձ պատժապարտիս համբարձեալ միշտ անդուլ դատիչ, անաչառ կշտամբիչ. (Նար. ՟Կ՟Զ. ՟Ձ՟Ը։)
Այնչափ պատժոց պատժապարտ իցես։ Յորժամ ոք նորին մեղաց պատժապարտ իցէ։ Շրջել առանց համարձակութեան իբրեւ զպատժապարտ։ Զպատժապարտն սպանանէ (դահիճ)։ Յանցանաց պատժապարտս առնեն (օրէնքն)։ Պատժապարտ անիծիցն գտան. (Ոսկ. հռ. Ոսկ. ՟բ. կոր. Ոսկ. եբր.։)
Որ ոչ լուաւ, եւ ոչ եհար, պատժապարտ գտաւ. (Իգն.։)
Պատժապարտմեծաց տանջանաց առնէ, յորժամ անձին ոք սուրբ անուն յորջորջէ. (Սեբեր. ՟Ե։)
Առնէ ցուլ պղնձի, յոր պարտ վարկանէր արկանել զպատժապարտսն. (Նոննոս.։)
Թէ եւ ի պատժապարտ եւ ի թիւր ծառայից իցեմք. (Լմբ. պտրգ.։)
Այլ այս Աստուծոյ գթութեանն է, սակաւ տանջել, եւ մեծամեծս համարել զգանն. զի ոչ ժուժայ զբազում տանջանս պատժապարտիցն տեսանել. (Գէ. ես.։)
to declare guilty;
to condemn, to punish.
Դատապարտել. պատուհասել որպէս պատժապարտ.
Պատժապարտէ զանդրանիկն եւ զառաջնորդըն դիւաց։ Եկն ի պատժապարտել զլեգէոն բանակս դիւացն. (Զքր. կթ.։)
Մի՜ վասն անօրէնութեան նոցա պատժապարտեսցես զնոսա. (Մամիկ.։)
Տես, Սիմոն մոգն զիա՜րդ պատժապարտեցաւ. (Արծր. ՟Գ. 6։)
culpability;
condemnation.
Պատժապարտն գոլ. յանցաւորութիւն. դատապարտութիւն.
Նախ հատցէ ոք զպարտս պատժապարտութեան իւրայոցն ընդ վայրաբոյս սովորութեանց. (Ագաթ.։)
Ըստ պատշաճի մերոց պատժապարտութեանցն եւ վնասուցն. (Նանայ.։)
Կասկածաւոր պատժապարտութեամբ վերակնարկելով քեզ բարերարի. (Նար. ՟Ի՟Զ։)
Յանզրաւական եւ յանսպառ պատժապարտութեան. (Մագ. ՟Ժ՟Ե։)
Ոչ է առանց պատժապարտութեան։ Բիւրապատիկ պատժապարտութեան է արժանաւոր. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Ժ՟Բ։ եւ Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Է։)
iconolater;
idolater.
Պաշտօնեայ պատկերաց դից. կռապաշտ.
Զպատկերասէրսն եւ զպատկերապաշտսն. (Ագաթ.։)
Ոչ զսրբոցն պատիւ կամիմ փոքրկացուցանել, այլ զոմանց պատկերապաշտաց չար վնասամտութիւն եւ սխալանս կամիմ զգաստացուցանել. (Սարկ. պատկ.։)
Ոչ նիւթապաշտ եւ պատկերապաշտ լինել (ի պատուելն զպատկերս սրբոց). (Սարկ. հանգ.։)
iconolatria;
idolatry.
Կռապաշտութիւն.
Սկիզբն պատկերապաշտութեան եղեւ Բէլ (Նեբրովթ). (Արծր. ՟Ա. 2։)
(Հայկ) խրախուսեալ յԱստուած՝ սատակեաց զնոյն ինքն զկենդանին զառաջնորդն պատկերապաշտութեան (զբէղ). (Վրդն. լուս.։)
to tear one's clothes.
Ամենայն արարածք անզգայք՝ քրձազգածք եղեալ եւ պատմուճանապատառք՝ զերեր հարեալ տատանին. (Սանահն.։)
observer of precepts;
fulfilling what is prescribed.
Զպատուիրանապահսն անմահացուսցէ յիւր աստուածութիւնն. (Ագաթ.։)
Զոսկերսն փտեալս առ պատուիրանապահաւն եղեկիէլիւ. (Ոսկ. լս.։)
Պատուիրանապահն փոխադարձի՛ յԱյ սիրիլ, եւ զնա տեսանել։ Ցուցանե զինքն պատուիրանապահաց իւրոց. (Խոսր.։)
Պատուիրանապահք էին սուրբ կտակարանացն։ Պատրաստել կայ պատուիրանապահ (մի ձ. պատուիրապան) համբերողացն. (Եղիշ. ՟Ա ՟Բ։)
observance, fulfillment of a commandment or order.
Ի լռել մարդոյն զպատուիրանապահութիւն՝ լռէր եւ աստուած զբարեգործութիւն։ Ի լռելն պատուիրանապահութեանն՝ լռէր եւ աստուածագործ հրաշքն. (Մամբր.։)
Սէրն Աստուծոյ՝ պատուիրանապահութեամբն ճանաչի. (Խոսր.։)
Այ պատուիրանապահութեամբն զնախանձելի զաստուածատուր իմաստութիւն պահեալ. (Ագաթ.։)
Հաստատուն կալ եւ մնալ ... ի պատուիրանապահութեան քո. (Ժմ.։)
to surround, to encircle, to environ.
Անըմբերելի պարապատեն զդէմս իւրեանց բոցանիւթ թեւօք. (Բենիկ.։)
to scratch oneself, to stretch, to yawn on awaking.
այնուհետեւ պարապատեալ զիւրայնովքն՝ զմեզ արասցէ ... զգենուալ զանապականութիւն. (Պրպմ.։)
Սկսանի այնուհետեւ մերթ յորանջել՝ յողն երթալ, մերթ ձգտել՝ պարապատել. (Վեցօր. ՟Ե։ 1)
amenable to fine.
Տուժից կամ տուգանաց պարտական. վնասապարտ. վրիժապարտ.
Արդ ե՞ս միայն տուժապարտ եմ իսրայէլի. (Եփր. թագ.։)
book or treatise on feast-days.
Սամուէլ կամրջաձորոյ հայրն արար զտօնապատճառն իմա՛ զառանձին գործ ինչ նորա՝ որ վասն խնդրոց ի վերայ գլխաւոր տօնից։
night-sentry.
nocturn (religious service in the night).
Թէ արժան է կիւրակէի աւուր ցայգապաշտօն առնել. (Ցանկ յհ. իմ. ատ.։)
Յայնմ գիշերի ցայգապաշտօն մեծ եղեւ։ Միաբան ի հսկումն ցայգապաշտամանց բերցին զմի գիշեր, որ ի կիւրակէն լուսանայր։ Եւ ամենայն իսկ աւուրս ցայգապաշտամանն յոյժ սրտառուչ գոչմամբ ծածկաբար լինէին աղօթք արքային. (Բուզ. ՟Դ. 15։ Յհ. կթ.։ Ճ. ՟Գ.։)
Զկնի ցայգապաշտամանն ընտրեալ ժողովոյն զայր ոմն վանական՝ կամեցան առնել կաթողիկոս. (Կաղանկտ.։)
Ցայգապաշտտմամբ մաղթանս առ Աստուած մատուցանէր. (անդ։)
Զութ օր խնդրուածոց ցայգապաշտօն արարեալ ի նմին եկեղեցւոջն։ Յորդորն ցայգապաշտամամբ. (Ուռպ.։)
Ի հսկումն մտանել ցայգապաշտօն խորհրդաթութեամբ. (Տօնակ.։)
hedged in, surrounded with hedges.
Սրպրել ի հոգեւոր ցանկապատ յայգստեանս տեառն զօրութեանց. (Յհ. կթ.։)
hedge-breaking.
Աստուածամարտ եւ ցանկապատառ դիւամոլի՝ անօրինին սմբատայ։ Գողացեալքդ ի գայլէն սմբատայ, եւ ցանկապատառ հետեւողաց նորա. (Մագ. ՟Ա. ՟Բ։)
to surround with hedges;
to encompass, to encircle.
Յիշեա՛, զի արտաքսեալ եղեր յայնց կենաց, եւ ցանկապատեաց զգունակն (անախտ սերնդեան) բոցեղէն սուրն. (Անյաղթ հց. իմ.։)
Ցանկապատեալ շուշանօք մաքուր որովայնդ։ Ի քրովբէից բոցեղինաւ ցանկապատեալ. (Ճ. ՟Գ.։ Անյաղթ բարձր.։)
day-sentry.
Պահապան տուընջենային. որ պահպանէ զօրն ցերեկ.
Ըստ օրինի ցայգապահաց եւ ցերեկապահաց լինել վշտամբեր. (Սարկ. քհ.։)
bound round with a napkin, wrapped up in a linen, swathed round.
Երեսօքն վարշամակապանօք. (Յհ. ՟Ժ՟Ա. 44.) յն. σουδαρίῳ περιεδέδεστο.
sextuple, sixfold.
ՎԵՇԱՊԱՏԻԿ. ἐξαπλάσιος, -ον sextuplex, -lum. Վեցապատիկ, վեցպատիկ. (զի վեշ է նոյն ընդ վեց).
Կկրկնապատտիկ ... եւ վեշապատիկ. (Արիստ.։)
to praise aloud, openly, to extol, to cry up, to celebrate.
Վերապատմել տիեզերաց զաւետարանն փրկութեան։ Ելին քարոզք ընդ տիեզերս անստուերաբար բարբառով բանի վերապատմել զաստուածութիւն համագոյ. (Զքր. կթ. ննջ.։ Զքր. կթ. կուս.։ Ժող. շիրակ.։)
Տեսանողք ... անստուերաբար բարբառով բանի վերապատմեցին։ Ի յեկեղեցիս բազմութեան ազգաց վերապատմեցից բարձր ձայնիւ։ Դատաւոր արդարակշիռ յամենայն ազգաց վերապատմեցաւ. (Նար. ՟Լ՟Գ. ՟Լ՟Թ. եւ Նար. կուս.։)
Զոր կարեւոր է վերապատմել. (Անթիպատր։)
reverend.
to revere, to honour, to respect.
ἁνατιμάω, σέβομαι veneror, colo. Վերապատիւ տոնել. յարգել. մեծարել. մեծացուցանել. փառաւորել.
Անժամնակ աստուած, վերապատուեալ բարձրութեամբ, եւ փառաւորեալ մեծութեամբ. (Մաշտ.։)
Զգրիգորիս սուրբ հայրապետն եկա՛յք վերապատուեսցուք։ Վերապատուեն զքահանայապետն սուրբ։ Վերապատուեմք զքոյին աստուածամայր զհանգստեան տօնս։ Զոր ի հռովմայ գահիցն վերապատուեցեր. (Շար.։)
Վերապատուեմք զձեր աստուածիմաստ ուղղափառ խոստովանութիւն. (Միք. պատր. առ գր. տղ.։)
Գթասցի՛ս ի մեզ ... ի կարապետիդ քո ձեռն, զոր վերապատուեմք այսօր. (Տաղ.։)
Յորմէ գրիգոր որդի ծընեալ, մագիստըրոսի վերապատուեալ. (Շ. վիպ.։)
omniscient, most wise, all-wise.
Զամենագէտն Աստուած՝ անգէտ համարեցաւ։ Թէպէտ եւ նա ամենագէտ է, դու մի՛ յապաղեր խոստովանել նմա զմեղսն. (Եփր. պհ. եւ Եփր. խոստ.։)
very amusing, full of pleasure.
Լի ամենայն զուարճութեամբ. բերկրապատար. սիրտը ճխացնօղ.
omnipotent, all-sufficient;
most powerful, very strong.
Ամենազօր նշան։ Յամենազօր քո բարեխօսութիւնդ միշտ ապաւինեալ. (Նար. խչ. եւ Նար. կուս.։)
of general assembly.
Ամենաժողով է հանդէս ապաշխարողաց։ Ամենաժողով լինելոյ ժողովոց ապաշխարողաց. (Կամրջ.։)
that takes care of all his creatures, all-provident.
Եւ մեզ լիցի հոգին պահապան՝ ամենախնամ շնորհօքն իւրական. (Գանձ.։)
all-consuming.
ԱՄԵՆԱԾԱԽ. Ամենայն ծախիւք եղեալ. անխնայ. բազմածախ. առատաբաշխ. բազմապատիկ. շատ ծախքով՝ ըստըկով եղած. չօգ հարճլը. մասրաֆլը. փահալը, պօլ. παντοδαπός կամ παντοδαπής (ի δαπανή ծախք. եւ δάπενον գետին) sumtuosus, pretiosus, omnigenus
very ingenious, very artful, very dexterous, skilful, most able.
Եւ մենքենաւոր. բազմահնար. ամենապատիր. չարարուեստ.
worst, very bad;
very wicked, very malicious, execrable, abominable.
Զկապիկս անապատական եւ ամենաչար՝ ուսուցանեն. (Եզնիկ.։)
very abundant, most plentiful;
very generous, most liberal.
ԱՄԵՆԱՌԱՏ որ եւ ԱՄԷՆԱՌԱՏ. Լի ամենայն առատութեամբ, եւ առատապարգեւ.
that has created all things, all-creating, omnipotent.
Որպէս ողորմած եւ ամենաստեղծ՝ ստացի՛ր վերստին։ Կապանք ամենաստեղծին զիս արձակեսցէ։ Կեցուցիչ կամաց ամենաստեղծիդ. (Նար. ՟Ծ՟Ե։)
most perplexed, very anxious, very embarrassed;
very irresolute, full of inquietude.
Յոգնապատճառեան ամենավարան (մեղաւորն)։ Ամենավարան տարակուսանաց։ Պատասխանատուութիւնս ամենավարանս։ Զամենավարան ձայն կողկողանաց սրտիս։ Եղիցի խաղաղութիւն հրամանաւ մեծիդ՝ ամենավարան բքոյս սասանման. (Նար. լ. ՟Ա. ՟Ի. ՟Լ՟Ա. ՟Հ՟Ա։)
very skilful, ingenious;
very instructive;
most wise.
Մերթ՝ չարարուեստ. նենգաւոր. ամենապատիր. ֆէնտպազ. հիլլէպազ.
sterility, infecundity, barrenness.
Արձակիլ ի կապանաց ամլութեան մտաց. (Կիր. ՟ը. խհ.։)
brought up together, comrade, companion, play-fellow;
familiar.
Զսոսա եւ զնոսա իբրեւ զամոխախս ի նոյն յանձանձիչ գոգս տանի զամենեսեան։ Յառաջին իսկ հասակէ ընդ օրինօքն սնեալք, զամողխախ սննդեանն զառաքինութիւնն թողեալ՝ փախեաք անկաք ի հաւատսն Քրիստոսի։ Զչարեացն (կամ զկարեացն) ասացեալ իսկ է մերովք ամոխախ անուամբքս. հուր է՝ ասէ՝ անդ, եւ խաւար, եւ կապանք, եւ որդն անվախճան. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 16։ եւ Գաղ. եւ Եբր.։)
to marry, to wed.
who has the knowledge of God.
Ծանօթ եւ տեղեակ ճշմարտի Ատուածոյ. ատուածապաշտ.
divine.
Միապատիւ է աստուածականն, եւ ոչ բազմաբար. (Կորիւն.։)
that bears God.
Աստուածակիր արգանդ կուսի։ Տապանակ բանին աստուածակիր։ Աստուածակիրսեղանոյ սրբոյ. (Գանձ.։)
that participates in the divine nature or grace.
ὀμόθεος ejusdem deitatis consors Կցորդ աստուածութեան, կամ հաղորչ Աստուծոյ, բնութեամբ. որպէս աստուածային անձինք ի մէջ իւրեանց, եւ համապատուութիւն նոցա.
pious, religious.
Ուր իցեն կրօնք եւ կարգք աստուածապաշտութեան.
that calms or appeases the anger of God.
Վասն աստուածահաշտ ապաշխարութեան. (Կլիմաք.։)
given by God.
that wars against Heaven, that is repugnant to God;
յ— մատչել, to declare against Heaven.
Դատապարտեցից զաստուածամարտիցն ժողովբ. (Ոսկ. նոր կիր.։)
divine, belonging to God;
sacred, pious.
Աստուածային համբաւով՝ հզօրապէս արիոթեամբ տապալեցին. (Նար. խչ.։)
to make one's self God;
to become God;
to unite one's self, to join one's self to God;
to resemble God.
Զանապական զաստուածացեալ մարմինն պատեալ սուրբ կտաւօք. (Շար.։)
given by God;
full of the grace of God.
ՅԱստուծոյ շնորհեալ. աստուածաձիր. Աստուածապարգեւ. աստուածատուր.
sent by God.
ԱՍՏՈՒԱԾԱՌԱՔ. ՅԱստուծոյ առաքեալ ի պատիժ աստուածասաստ. աստուածահար. աստուածապատիժ. θεήλατος
that loves God, pious.
φιλόθεος, θεόφιλος dei amans, pius Սիրօղ Աստուծոյ. ջերմ յաստուածապաշտութեան. բարեպաշտ.
given by God, infused.
θεόσδοτος, θεόδοτος, θεοδόσιος. a deo, sive divinitus datus. ՅԱստուծոյ տուեալ. Աստուածապարգեւ. աստուածաձիր. աստուածաշնորհ. աստուածաւանդ.
to make a god of any thing, to deify, to admit into the number of gods, to idolize.
Էառ բանն զդատապարտեալ բնութիւնս եւ իւրացոյց, եւ աստուածացոյց. (Սարգ. յկ. ՟Դ։)
knowledge of God, theodicy.
Զդարձ աշխարհիս հայոց յանգիտութենէ կռապաշտութեան յաստուածգիտութեան ճշմարտութիւն. (Փարպ.։)
chosen of God.
Աստուածընտիրն նոյ հաւատով կազմէր զտապանն. (Եպիփ. ծն.։)
divinity;
deity;
God.
that has received or embraced God.
Աստուածունակ մարմին (կուսի)։ Այս տապան աստուածունակ (սուրբ կոյս). (Ճ. ՟Ժ.։)
Աստուածունակ. իբր Աստուածանման. աստուածային. աստուածապարգեւ. աստոածահաճոյ. սուրբ.
piety, religion, love or worship of God.
θεοσέβεια, εὑσέβεια dei cultus, pietas Պաշտելն զԱստուած. պաշտօն ճշմարտին Աստուծոյ՝ ուղիղ հաւատով, եւ բարի գործովք. բարեպաշտութիւն. երկիւղածութիւն. տե՛ս (Ծն. ՟Ի 11։ Յոբ. ՟Ի՟Ը 28։ Բար. ՟Ե 4։ ՟Ա. Տիմ. ՟Բ 10։ ՟Դ 7 եւ այլն.) որպէս եւ Աստուածապաշտութեամբ. իբր յն. բարեպաշտաբար. (՟Բ. Տիմ. ՟Գ 12։)
Թէպէտեւ հեթանոսութիւնն եմուտ յաշխարհ, այլ աստուածապաշտութիւնն ոչ ամենեւին պակասեաց. (Եզնիկ.։)
Ընտրեցաք զմահ աստուածտուածապաշտութեամբ քան զկեանս ուրացութեամբ. (Եղիշ. ՟Գ։)
Որովք միանգամ աստուածապաշտութեանս մերոյ կատարին կամք. (Յհ. իմ. պաւլ.։)
Գլուխ ամենայն առաքինութեանց աստուածապաշտութիւն է. (Սարգ. ՟բ. պետ. ՟Ա։)
Հանդիպեցաք որոց առ ի քումմէ աստուածածապաշտութենէդ գրելոցս։ Քո աստուածպաշտութիւնդ, եւ այլն. (Աթ. ՟Է։)
to be capable, to be clever.
Ոչ ընդ ամենայն յունականսն անցանել ատակեալ սակս կարճրութեան ժամանակին։ Ոչ այնչափ ատակեաց աճապարել. (Խոր. ՟Գ 1. 46։)
carpenter, joiner.
tooth;
պարք, շարք ատամանց, set, row of teeth;
յօրինել ատամունս, to indent;
խորտակել, փշրել զատամունս, to break the teeth, to notch, to break off;
— ածել, bite;
առնուլ ատամանց, to set the teeth on edge;
հանել զ—, to extract or draw out a tooth;
ցաւ ատամանց, tooth-ache;
ցաւէ — իմ, I have the toothache;
փուտ —, carious tooth;
մաքրել զատամունս, to brush or clean the teeth;
կրճտել զատամունս, to gnash, to show the teeth.
Յատամանց վիշապաց։ Զատամունս օձից. (Նար. ՟Ձ՟Բ. եւ առափ։)
tribunal, court, audience, auditory, assembly of judges, seat, bar;
magistrate;
senate;
յ— մատնել, to call before a tribunal or council;
գումարել զ—, to convoke, to call together an assembly.
Տեղի կամ ժողովարան դատաստանի. բեմ. հրապարակ. դատաստան. եւ Նոյն ինքն ժողովն դատողաց. բազմութիւն ժողովելոց. ... Որպէս յն. κριτήριον tribunal եւ judicium
Յատենից ի բանտից եւ յամենայն տառապանաց զանձն ազատիցէ։ (Ոսկ.մ. ՟Ա 16։)
Ատեան կազմել։ Ատեան գործեալ հրապարակակոյտ ամբոխիւ. (Յհ. կթ.։ ՟Ա. Ճ։)
to harangue, to speak in public, to declaim.
Որպէս սուրբն ոնեսիմոս ի վկայութեան իւր հանդէս զսոյն ի նախատինս կռապաշտութեան ատենաբանեաց. (Լմբ. իմաստ.։)
that belongs to courts of justice, judicial;
public, oratorical;
orator;
magistrate;
judge;
practitioner.
δικαστικός forensis, δημόσιος oublicus Որ ինչ անկ է ատենի. եւ հանդիսական. հրապարակական.
to hurry ones self, to hasten, to be diligent.
ταχύνω, -ομαι accelero, σπεύδω festino, propero որ եւ ԵՐԱԳԵԼ (լծ. յառաջանալ) Փութալ. աճապարել. վաղվաղել. արտորալ.
to graze, to pasture, to keep, to take care of;
— զհողմս, to cherish vain hopes, to build castles in the air.
Զապականութիւն՝ որ տակաւին արածէր զմարմին նորա։ Թէ ի դնել սպասուցն մերձեսցի մուկն, եւ արածեսցէ ի նշխարոյն. (Կանոն.։)
Jupiter, Jove.
Զաղեղն իմ եդից յամպս, որ է ծիածանդ. զոր ասացին որդիք տարրապաշտիցն գօտի արամազդայ. (Արծր. ՟Ա 1։)
hard, strong.
որ եւ ԵՐԱՍՏՈՅ. գրի եւ ԱՐԱԶԴՈՅ. Կարի աստոյ կամ աստի. կամ իբր արու եւ ազդու. պինդ. կարծր. կուռ. ապառաժ. որձաքար.
that belongs to the creator;
that creates;
efficient, plastic.
Առաջին արաչական պատճառն՝ ո՛չ յումեքէ եւ նա եղեւ. (ապա թէ ոչ՝ ոչ առաջին է եղելոց արարչական պատճառ. Փիլ. նխ. ՟ա.։)
to serve;
— ցանկութեանց, to be the slave of one's passions.
Արբանեկել նոցա եւ սպասաւորել ի կապանսն. (Փարպ.։)
to get drunk, to intoxicate, to drink to excess.
Ո՞չ ապաքէն զուարթուն եւ իմաստուն իշխան ի վերայ արբեցելոց կացուցանել պարտ է, եւ ոչ զներհակն. (Պաղտ. օրին. ՟Ա։)
to intoxicate, to inebriate;
to soak, to make drink.
Բաժակ քո որպէս անապակ արբեցոյց զիս։ Արբեցուցից զանձինս քահանայից։ Արբեցուցանել արբեցութեամբ։ Արբեցոյց զամենայն հեթանոսս։ Արբեցուցից զնետս իմ յարենէ (իբրեւ զարբեալս). (Սղ. ՟Ի՟Բ 5։ Երեմ. ՟Լ՟Ա 14։ ՟Ժ՟Ա 57։ Յայտ. ՟Ժ՟Դ 8։ Օր. ՟Լ՟Բ 42։)
to have pity or compassion, to grieve, to console, to comfort;
to conjure, to entreat, to demand, to intercede.
Զամենապարգեւդ արգահատեցից։ Արգահատեցիր, եւ ոչ երբէք լուայ։ զայս՝ պուետիկոս ոմն բարեշնորհ արգահատէր։ Նենգողացն իմոց՝ հաշտութեան արգահատեցի։ Գիտողիդ գաղտնեաց արգահատեցից։ Հասատատեսցէ ըստ սրտի արգահատելոյս։ Արգահատեա՛ (սուրբ կոյս) միշտ զողոմութիւն՝ որոց պանդխտիմք ի վիհս ներքին. (Նար.։)