like a sea-rover or corsair.
Իբրեւ զհէն. աւազակօրէն.
Հինաբար յափշտակէին. (Եղիշ. ՟Բ։)
aggression, assault by brigands.
Ուր իցէ հալածումն յերեսաց հինից կամ ասպատակաց.
Փոխեցին զաթոռ հայրապետութեանն աղուանից ի չորայ քաղաքէ ի քաղաքն պարտաւ վասն հինահալած արշաւանացն թշնամեաց խաչին քրիստոսի։ Մինչեւ ցգետն եփրատ հինահալած արարեալ արշաւանօք զհետ ընթանայր թշնամին։ Հինահալած արշաւանօք տարեալ զնոսա անցուցանէր ընդ գետն. (Կաղանկտ.։)
marauder, plunderer, robber, brigand;
— առնել, to go marauding, to plunder, to pillage, to sack, to ravage, to rifle.
Որ հարկանէ որպէս զհէն. հէն. յելուզակ.
Դրժող ըստ աւազակաց եւ հինահարաց. (Տօնակ.։)
Գադ՝ աւազակ հինահար. (Վրդն. ծն.։)
ՀԻՆԱՀԱՐ ԱՌՆԵԼ. Ասպատակել. աւար հարկանել.
Արարին զնա տինահար. (Եփր. ծն.։)
marauding, plundering, invasion, pillage.
Արշաւանք հինից. ասպատակութիւն. յելուզակութիւն. աւարհարութիւն.
Հինահարութեամբ ուղխեալ յաշխարհ հեղեղեն։ Ի գերութեան տանել հինահարութեամբ։ Վարին յաւազակութիւնս, եւ յաւարիցն հինահարութիւնս։ Ի դժնդակ հինահարութենէն զերծեալք. (Պիտ.։)
Ի բազում հինահարութեանց այլազգեացն. (Ճ. ՟Ը.։)
Ի բազում աւերմանց եւ հինահարութեանց կորուսեալ էր. (Ուռպ.։)
of five hills;
quinquejugum.
ՀԻՆԳԱԿԱՏԱՐ կամ ՀՆԳԱԿԱՏԱՐ. πεντάλοφος quinquejugum. Որոյ են հինգ կատարք, իբր ծայրք, բլուրք.
Քաղաք նշանաւոր ... հինգակատար գագաթամբք. (Պտմ. աղեքս. (երկիցս) յորմէ եւ Խոր. ՟Գ. 62։)
burnt by sulphur.
rock-sulphur.
Ծծումբ քարացեալ՝ որպէս արձան աղի.
(Կինն զովտայ), որ ծծմբաքար եղեւ. (Վրդն. ծն.։)
cricket.
• «աշնանային գիշե-րախօս ճպուռ» Բժշ. արդի գրականում գոր-ձածական է ծղրիտ ձևով (արևմ. գրական)։
• = Թւում է թէ բնաձայն բառ է. հմմտ. գւռ. ծղրալ «ճպուռի, ծղրիդի ձայն հանել», ծղրտալ «ճչալ, բղաւել», ծղրտան «ճչացող, բղաւող», ბղրտոց «գոչիւն, բղաւոց»։ Այս-պէս նաև թրք. čirγid, čərγət «ծորիռ» ռուա ǰiliti «ճնճուղ, ճնճղուկ», չեչէն. čiēγardig «ծիծեռնակ», զազա čirtele «ճպուռ»։
• Lag. Arm. Stud. § 1056 յիշում է ասոր. [arabic word] lrd «մարախ, մորեխ»։ Հիւնք. թրք. ջիրղիթ։ Pictet բ. տպ. Ա. 666 սանս. jhiri հոմանիշի հետ, որ դնում է բնաձայն։
• ԳՒՌ.-Զթ. ձը'յխը՛թ, ձը'րխը՛թ, Խրբ. ձ'ըռխըդ'իգ։
ԾՂՐԻԴ կամ ԾՂՐԻԹ. Ճպուռն աշնանոյ, գիշերախօս, իբր մամախ փոքր. լտ. իտ. կռի՛լլուս, կռի՛լլօ. ի յն. ղռի՛լլօս, իբրեւ ճչօղ, կռնչօղ։ (Բժշկարան.։)
to become lean, extenuated, weakened, debilitated.
ԾՄՐԴԻԼ. Կարի ծմրեալ, յոյժ ճմրեալ, ճնշճնշեալ լինել. ճմըրդքած ըլլալ.
Ծիւրեալս, ծմրդեալս, եւ կասեալս ի զօրութենէ. (Յհ. իմ. պաւլ.։)
to be grieved, cast down, disheartened, unnerved;
to take to heart, to fret;
ծմրեալ ի տրտմութենէ, weighed down with sadness, sorrowful, oppressed with grief.
κάμπτομαι flector animo. Քամակակոր՝ կորկոր գտանիլ. որպէս թէ ճմրիլ, կամ զմբրիլ թմբրիլ. սրտաբեկիլ, միջաբեկիլ յերեսաց նեղութեանց. տագնապիլ ցնուաղումն. լքանիլ. վհատիլ. պակուցեալ շուարիլ. տխրիլ.
Օրինկադրեալ եղեւ խողխողել զորդին. ո՛չ զգոյն երեսաց փոխեաց, եւ ոչ յոգիսն պտկուցեալ ծմրեցաւ. (Փիլ. իմաստն.։)
Յարտասուս եւ ի դէմս տխուր, եւ ի ծմրեալ կերպարան հասակիդ նայիցիք. (Պիտ.։)
Տխրեալ ծմրեր։ Ծմրիմք ի տապոյ սրտից. (Պտմ. աղեքս.։)
Հեծեա՛ հառաչեա՛, ծմրեա՛ց, սգացի՛ր. յն. մի բայ. (Ոսկ. փիլիպ. ՟Գ։)
Որք միշտ յախտիցն ցանկութիւնսն ծիւրին եւ ծմրին եւ ծորան. (Մանդ. ՟Ժ՟Ը։)
genuflection, kneeling.
loving one's progeny;
fond, paternal, maternal.
Զաւակասէր. եւ Սեպհական ծնողական սիրոյ.
Ոչինչ ընդհատ ի ծնողացն ծնելասէր յանձանձանաց յայսմ գտանել խնամածութեան. (Պիտ.։)
an Armenian note.
ԾՆԵՐ կամ ԾՆԿՆԵՐ. Ըստ երաժշտաց է անուն խազի։ (Ոսկիփոր.։ Շար.։)
cf. Ծներ.
ԾՆԵՐ կամ ԾՆԿՆԵՐ. Ըստ երաժշտաց է անուն խազի։ (Ոսկիփոր.։ Շար.։)
modest, bashful, retiring, timid, shy.
• «պարկեշտ, ընտանեսէր». մէկ անգամ ունի Գ. մակ. դ. 6 «Ամրածածուկ թօղաձիգ ծնկասէր հարսունք վարսս մեր-կացեալ»։
• ՀՀԲ հանում է ծնգիլ «նեղուիլ, ծիւ-րիլ» բայից։ ՆՀԲ մեկնում է «որ սիրէ առտնին նստել ի ծունկս»։ Հաւանա-կան է Հիւնքեարպէյէնտեանի մեկնու-թիւնը, որ կարծում է թէ յուն. φιλόγο-νος «ծնելասէր, երեխասէր, իր զա-ւակներին սիրող» բառից է թարգմա-նուած, շփոթելով γόνος «ծնունդ» բա-ռր γόνν «ծունկ» բառի հետ։
Որ սիրէ առ տնին նստել ի ծունկս, կամ կապիլ ի տուն պարկեշտութեամբ. ընդասուն. տնասէր.
Ամրածածուկ քօղաձիգ ծնկասէր հարսունք վարսըս մերկացեալ. (՟Գ. Մակ. ՟Դ. 16։)
genitor, parent;
engendering;
prolific, productive, fruitful.
γενεσιουργός, γονιμοποιός, γόνιμος conferens ad generationem, fecundus. Գործօղ կամ պատճառ եւ առիթ եւ սատար ծննդեան. ծննդական. ծնական. բեղմնարար. բեղմնաւոր.
Յամանս երիկամանց, որ բեղմնաւորագոյն եւ ծննդագործ։ Չարն ո՛չ է, եւ ո՛չբարի, եւ ոչ ծննդագործ։ Յնդունելութիւն ծննդագործիցն անձրեւաց. (Դիոն. եւ Շ. հրեշտ.։)
Ցրտութիւնն անծին է. (իսկ չափաւորապէս ջերմն՝ ծննդագործ. Մաքս. ի դիոն.։)
Արեգակն ջեռուցանէ, եւ ծննդագործս գոլ առնէ, եւ աճեցուցանէ. (Դիոն.։)
Աճեցականեւ ծննդագործ յերիս որոշմունս. (Վանակ. յոբ.։)
Յաւուրս գարնանոյ ծննդագործ ժամանակին արմատանայ եւ բուսանի. (Ոսկիփոր.։)
to engender;
to give birth to;
to conceive, to form an idea.
ԾՆՆԴԱԳՈՐԾԵԼ. γονοποιέω foetifico. Պատճառել զծնունդ. ծնանել. եւ Երկնել. կամ յղանալ զխորհուրդս.
Արարիչ չորեքկին նիւթոցս, յորմէ ամենայքն ծննդագործին հրամանաւ արարչին իւրեանց. (Եղիշ. ՟Բ։)
Արքայ ծննդագործեալ ի միտս իւր՝ բարեաւն յաղթել չարին. (Յհ. կթ.։)
faculty of reproduction, generative faculty.
γονοποιΐα fortificatio γονημότης fecunditas. Ծնանելն. զաւակագործութիւն. եւ Ծննդականութիւն. բեղմնաւորութիւն.
Միայն ծննդագործութեամբ սպասաւորեն արարչադիր հրամանին. (Գր. հր.։)
Զի տացէ նոցա բնութիւն եւ զօրութիւն ծննդագործութեան. (Վրդն. ծն.։)
Գերաբղխէ սեպհականութեամբ խաղաղականին ծննդագործութեան. (Դիոն. ածայ.։)
time for child-birth or delivery.
Կարգ եւ ժամանակ ծննդեան.
Երիւք ամսով յառաջագոյն կանխեալ լինէին ծննդակարգ խաչեաց. (Եփր. ծն.։)
eating or devouring its young.
Ուտելն զիւր ծնունդս՝ զպտուղս որովայնի իւրոյ
Անդր եւս քան զխոզիցն գտանին զանզնգայ ծննդակերութիւն. (Յհ. իմ. պաւլ.։)
fatherly, motherly, like a father or mother.
հայրաբար, կամ մայրաբար.
Խնդրեաց ի նմանէ ծնողաբար. (Եփր. ծն. քրիստոսի.։)
loving, fond of one's parents.
Սիրօղ զծնօղս իւր. հայրասէր. մայրասէր.
Ամենայն աստուածասիրաց պարտ է ծնողասէրս լինել. (Տօնակ.։)
Կէսք նախահոդակք եւ ծնողասէրք, որպէս զճայ եւ զարագիլ. (Վրդն. ծն.։)
geunection, kneeling.
γονυκλησία genuflexio. Ծունր դնելն, կրկնելն. երկրպագութիւն.
Ծնրադրութիւն արարչին. (Նար. ՟Կ՟Զ։)
Ծունկքն խստացեալ էին ի ստէպ ծնրադրութենէն. (Սարգ. յկ. ՟Ժ՟Ա։)
Գետնամածեալ ծնրադրութեամբ ծունկք մարմնոյ քո սուրբ. (Շար.։)
Ընկա՛լ ի մէնջ զծնրադրութեան աղաչանս. (Ճշ.։)
Բոլոր անձամբ իմով անկեալ կամ առավի քո ի տեղիս ծնրադրութեան եւ աղօթից քոց (ի գեթսեմանի). (Մարաթ.։)
cheek-pouch.
serpillum, wild thyme.
ԾՈԹՈՐ որ եւ ԾՈԹՈՐԻՆ, կամ ԾՈԹՐԻՆ, կամ ԾՈԹՈՐՈՒՆ. սեռ. ծոթրնոյ. ծոթորնոյ. ἑπίθυμον, θύμον, ἔρπυλον thymus, serpyllum եւ այլն. Ազգ զոպայի, բոյս մանրատերեւ՝ գեղեցկափունջ՝ անուշահոտ, ջերմ կծուահամ, եւ այն կրկին եւ երեքկին տեսակաւ. տե՛ս եւ ԶՈՒՐԱԿ, եկ ԹԻՒՄԱՅ.
Զոպայն, կանաչ ծոթորն. (Վանակ. հց.։)
Ծոթորելով արածին մեղուք. (Բժշկարան.։)
Կորդոյն կոչեցեալ արդ, կամ ծոթրին. (Վրդն. ել.։)
Իսկ ի բառս Գաղիանոսի գրի.
Եպիթիմոն. ծաղիկ վայրի ծոթորնոյ (կամ ծոթրնոյ, կամ ծոթորնոյ)։
Խորտակ ծոթորուն. փրասիոն։ Տան ծեթւոն. սաթար փերուս.
Եւ (Ստեփ. լեհ.) զծոթորն համարի որպէս լտ. thymus եւ զծոթրինն՝ որպէս cunila, thymbra։
lemon thyme.
Իսկ ի բառս Գաղիանոսի գրի.
Խորտակ ծոթորուն. փրասիոն։ Տան ծեթւոն. սաթար փերուս.
Եպիթիմոն. ծաղիկ վայրի ծոթորնոյ (կամ ծոթրնոյ, կամ ծոթորնոյ)։
ԾՈԹՈՐ որ եւ ԾՈԹՈՐԻՆ, կամ ԾՈԹՐԻՆ, կամ ԾՈԹՈՐՈՒՆ. սեռ. ծոթրնոյ. ծոթորնոյ. ἑπίθυμον, θύμον, ἔρπυλον thymus, serpyllum եւ այլն. Ազգ զոպայի, բոյս մանրատերեւ՝ գեղեցկափունջ՝ անուշահոտ, ջերմ կծուահամ, եւ այն կրկին եւ երեքկին տեսակաւ. տե՛ս եւ ԶՈՒՐԱԿ, եկ ԹԻՒՄԱՅ.
Զոպայն, կանաչ ծոթորն. (Վանակ. հց.։)
Ծոթորելով արածին մեղուք. (Բժշկարան.։)
Կորդոյն կոչեցեալ արդ, կամ ծոթրին. (Վրդն. ել.։)
Եւ (Ստեփ. լեհ.) զծոթորն համարի որպէս լտ. thymus եւ զծոթրինն՝ որպէս cunila, thymbra։
garden thyme.
ԾՈԹՈՐ որ եւ ԾՈԹՈՐԻՆ, կամ ԾՈԹՐԻՆ, կամ ԾՈԹՈՐՈՒՆ. սեռ. ծոթրնոյ. ծոթորնոյ. ἑπίθυμον, θύμον, ἔρπυλον thymus, serpyllum եւ այլն. Ազգ զոպայի, բոյս մանրատերեւ՝ գեղեցկափունջ՝ անուշահոտ, ջերմ կծուահամ, եւ այն կրկին եւ երեքկին տեսակաւ. տե՛ս եւ ԶՈՒՐԱԿ, եկ ԹԻՒՄԱՅ.
Զոպայն, կանաչ ծոթորն. (Վանակ. հց.։)
Ծոթորելով արածին մեղուք. (Բժշկարան.։)
Կորդոյն կոչեցեալ արդ, կամ ծոթրին. (Վրդն. ել.։)
Իսկ ի բառս Գաղիանոսի գրի.
Եպիթիմոն. ծաղիկ վայրի ծոթորնոյ (կամ ծոթրնոյ, կամ ծոթորնոյ)։
Խորտակ ծոթորուն. փրասիոն։ Տան ծեթւոն. սաթար փերուս.
Եւ (Ստեփ. լեհ.) զծոթորն համարի որպէս լտ. thymus եւ զծոթրինն՝ որպէս cunila, thymbra։
nape of the neck;
occiput, back of the head;
խորոփոք —ի, nape.
• «գլխի կամ պարանոցի ետևի կողմը» Ագաթ. Ճառընտ. (Ագաթ. այլ ձեռ. ծոծրակ, ծործորակ). արդի գրականում ընդունուած է միայն ծոծրակ ձևը։
• ՆՀԲ մեկնում է «որպէս ծորակ՝ ե-րակ և անցք ուղղոյ կամ ծծոլ ընը ան-րակն և իբրու ծործոր կամ ձորամէջ»։ Պատահական նմանութիւն ունին ա-սոր. ❇օ saurā, եբր. sav-var «վիզ»։
• ԳՒՌ.-Երև. ծօրծօրակ (Ամատ. Հայոց բառ ու բան, էջ 317ա), Ախց. Կր. ծօրծակ, Ակն. Խրբ. Սեբ. ձօրձագ, Զթ. ձիձիյօգ, ձի-ձիրոգ, Հճ. ձիրօգ, Հմշ. ձօնձրագ (ունիմ նաև Հմշ. ձօձր ձևը. բայց աղբիւրը մոռացել եմ նշանակել)։
ԾՈԾՈՐԱԿ եւս եւ ԾՈԾՐԱԿ. κοτίς occiput. Յետին կողմն գլխոյն կամ պարանոցին, րպէս ծորակ՝ երակ եւ անցք ուղղոյ կամ ծծոյ ընդ անրակն, եւ իբրու ծործոր կամ ձորամէջ.
Զլեզու դորա ընդ ծոծորակն հանէ՛ք. (Ճ. ՟Բ. ՟Ը. եւ այլն։)
Զլեզուն ընդ ծոծորակսն հանել։ ծակեալ զծոծորակսն, եւ զլեզուն ընդ այն հանէին. (Ագաթ.։) (կայ եւ ձ. ըստ հին տպ. ծոծրակս, կամ ծործորակս։)
cf. Ծոծորակ.
ԾՈԾՈՐԱԿ եւս եւ ԾՈԾՐԱԿ. κοτίς occiput. Յետին կողմն գլխոյն կամ պարանոցին, րպէս ծորակ՝ երակ եւ անցք ուղղոյ կամ ծծոյ ընդ անրակն, եւ իբրու ծործոր կամ ձորամէջ.
Զլեզու դորա ընդ ծոծորակն հանէ՛ք. (Ճ. ՟Բ. ՟Ը. եւ այլն։)
Զլեզուն ընդ ծոծորակսն հանել։ ծակեալ զծոծորակսն, եւ զլեզուն ընդ այն հանէին. (Ագաթ.։) (կայ եւ ձ. ըստ հին տպ. ծոծրակս, կամ ծործորակս։)
Հարեալ յետոյ ճոկանովնզծոծրակն նորա։ Զյետոյ հարեր զծոծրակ նորա, եւ ի բարձրութենէ աշտարակին ի վայր արկեալ ագաներ. (Ոսկիփոր.։)
Միոյն արտաքս ոստեան աչք նորա, եւ միւսոյն դէմքն դարձան յետս ի ծոծրակս. (Ոսկիփոր.։)
hydrographer.
hydrographical.
hydrography.
very deep, bottomless.
Խոր կամ քորին ըստ ծովու. անդնդախոր.
Հերձեալ զանդունդս ծովախորս. (Ագաթ.։)
sea-girt or surrounded.
Ծիր ունօղ զծով. շուրջ պատեալ ի ծովէ.
Շրջափակեալ յամենայն կողմանց ծովածիր էր տեղին (բիւզանդիոյ). (Փարպ.։)
immersed, drowned, wrecked, lost;
— լինել, to be the prey of the sea;
— կորնչել, to perish among the waves.
καταποντίσθεις, θαλασσόμενος mari mersus, obrutus. Ծովու կուր՝ այսինքն կերակուր եղեալ. ծովակուլ. ծովասոյզ.
Զհանապազորդ զծովակուրսն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 13։)
Աւազակ ծովակուր. (Նար. ՟Ժ՟Զ։)
Ոմանք հրկէզ լինէին, ոմանք ծովակուր։ Ծովակուր առնել (այսինքն ընկղմել) զնոսա ի խորս ծովւկն. (ՃՃ.։)
Ծովակուր եւ հեղձամղձուկ լինել։ Ծովակուր առնեն զանձինս բազմաց։ Ծովակուր ընկղման մատնել. (Պիտ.։)
sea-sick.
that cuts, divides, cleaves or ploughs the sea.
Հեղձուցիչ զծով. եւ Որ ինչ լինի հերձմամբ ծովու. Ծովահեղձ գաւազան մովսեսի. (Ճշ. ջրօրհ։ Անան. եկեղ։)
Ձեզ ետու զգաւազանն ծովահերձ. (Ոսկիփոր.։)
Ծովահերձ ճանապարհ. (Տօնակ.։)
Եւ ծովահերձսառմամբ ցրտին. (Յիսուս որդի.։)
Հաստատութիւն ջրամած, սառնեղէն, ծովահերձ. (Ագաթ.։)
Ծովահերձ ընկղմէր փարաւոն. իբր մ. (գուցէ ծովահեղձ) (Աթ. խչ.։)
combatting by sea;
naval;
— զօրութիւն, navy, naval service.
Ի ծովու մարտնչօղ, եւ մարտնչելով.
Ի նաւս վերելակեալ՝ գնային ծովամարտիկ առ թշնամիսն. (Յհ. կթ.։)
sea-fight, battle by sea.
Մարտ ծովային. նաւամարտութիւն.
Ծովամարտութեամբ, ձիավարութեամբ, եւ հետեւակամարտութեամբ. (Պիտ.։)
Նաւամարտ մակացու եւ հմուտ ... ի ծովամարտութիւնս ոչ ընթացուցանէ. (Մագ. ՟Ա։)
sea-scape, sea-view;
marine-painter
frigate-bird, sea-swallow.
meerschaum.
maritime, bordering on the sea;
—ք, coasts, shores.
sea-coast, sea-side, shore, strand, beach;
առ or ի ծովեզերին, on the sea-shore.
αἱγιαλός (յորմէ թ. եալը ). litus, littus, ora maritima παράλιον, -ια maritimum, -ma. որ եւ παραθαλάσσιος, -ιον, -ια եւ θάλασσα . Եզր ծովու. ծովափն.
ընդ հարաւ, եւ ընդ ծովեզրն քանանացւոց։ Յամենայն ծովեզեր ծովուն մեծի։ Որ առ ծովեզերն հրէաստանի էր։ Նստաւ առ ծովեզերն։ Առ ծովեզերբ ծովուց։ Ի ծովեզերէն տիւրոսի եւ սիդոնի։ Կալ կամ բնակել առ ծովեզերբ կամ առ ծովեզեր։ Բնակել զծովեզերբ կամ ի ծովեզերին։ Եդեալ րունր առ ծովեզերին կացաք յաղօթս։ Հրաման տայր շուրջ զծովեզերօքն.եւ այլն։
Յերի կամ առ երի ծովեզերին. (Խոր. աշխարհ.։)
Քաղելով առ ծովեզերին. (Նոննոս.։)
Սկիզբն կալեալ ի ծովեզերէն. (Յհ. կթ.։ Ի ծովեզերին կիղիկեցւոց. Եւս. քր. ՟Ա։)
Բնակեալ էր իսաքար ի ծովեզերի եւ ի լերին. (Եփր. օրին.։)
Ի ծովեզեր կողմն։ Որք բնակեալ իծովեզերսն իցեն քաղաքք. (Պիտ.։)
Ռամկական է հոլովս՝ իբր յատուկ անուն տեղւոյ,
Զգաւառն ծովեզրի, յորում է բերդն ամիւկ. (Արծր. ՟Ե. 3։ Յորմէ Ծովեզրեցի։)
dwelling on the coast.
Բնակիչ ծովեզերեայց, կամ մասնաւոր տեղւոյ ծովեզր կոչեցելոյ յերկրին վանայ.
Տալ պատերազմ ընդ ծովեզրեցիսն, որ ութմանիկք կոչին, որք ամրանային ի յամիւկ անկասկածելի քարանձաւին. (Արծր. ՟Գ. 17։)
marines.
sea-gull, sea-mew.
dropping, trickling;
barberry;
new-mown hay.
• «կոծոխուր, berberis vulgaris L» (Տիրացուեան, Contrib. § 198, Seidel Մխ. հեր. § 138) Բժշ. Գաղիան. Մխ. բժշ. 122, որից ծորենի «նոյն պտուզի թուփը» Բժշ. Վստկ. 208. Գաղիան. որ և ծորի «կոծո-խուր» Բժշ.-(ուրիշ է ծորենի «կուենի» Գա-ղիան. որ պէտք է դնել յաջորդ ծոր արմա-տից իբր «խէժ ծորեցնող»)։
• ԳՒՌ.-Սեբ. ձէօր, Բբ. ձօրáօր։
• ՓՈԽ.-Վրաց. მწორო մծորո «սին պտու-որ», წორო ծորո «մի տեսակ ծառ է»։
• «հոսած՝ վազած նիւթը» Շնորհ. ա-ռակ. որից ծորել «հոսիլ, վազել» ՍԳր. Մծբ. «պտուղների հասնելով թափուիլը» Վստկ 25 ծորաւ Մանդ. Մագ. ծորեցուցանել Ա. թագ. իա. 13. ծորածոյ «ինքնաքամ» (մեղ-ռե համառ ասուած) Եւս. պտմ. 606. ծորան Կոչ. 147. ծորումն Ղևտ. ժե. 2. անծորելի «ծառից չթափուող (պտուղ)» Տաթև. հարց. 223, ամ. 393. ծորուն Փիլ. երկնածորան Ո. կիփ. հրածորան Շար. շարաւածոր Մարաթ. թարախածոր Խոր. առ արծր. նաև ծորենի ձևուենի» (ըստ Տիրացուեան, Contributo § 371 կայ նաև ծործորակ «sуmphytum as-perrimum Sims.) Գաղիան. (տե՛ս նախորդ ձոր բառի տակ).-կրկնաւոր ձևեր են՝ ձոր. ծոր (գրուած նաև ծոծոր) «ձոր, հովիտ» ՍԳր. ծործորակ (գրուած նաև ծոծորակ) «ձորակ, փոքր հովիտ» Եփր. թα. ծորձո-րարդ «գոգաւոր» Ոսկ. եփես. 871, մեռօեն-ներիս համար հմմտ. արաբ. [arabic word] vād «ձոր և ռետ», թրք. օ︎ dere «ձոր և գետ» և հյ. խոխոմ «ձոր»՝ խում արմատից.-նոր բա-ռեր են ծորակ, ծորակաւոր, մեղրածորան ին։
• ՆՀԲ լծ. ջուր, սոր, թոր։ Peterm. 62 ւծ. սորիլ, թորիլ։ Pictet 1, 134 սանս. dardara և հյ. ձոր բառերին է կցում ծործոր։ Տէրվ. Նախալ. 78 սանս. gal «ծորիլ, սորիլ», jala «ջուր», գերմ. Ouelle «աղբիւր», յն. βάλλω «արկա-նել» և հյ. ծոր, ծորել, ծործոր հանում է հնխ. gar «ծորիլ» արմատից։ Justi, Dict. Kurde 129 հյ. ծորակ բառին է կցում քրդ. [arabic word] čerik «ծորակ, ճա-խարակ» (իմա՛ հյ. ճռիկ)։ Հիւնք. թո-րել կամ սոր բառերից։ Դ. Սարգսեան, Բիւր. 1898, 484 դնում է որ ձևով մի արմատ, որից հանում է խոր, հոր, ո-րոգայթ, ձոր, ծործոր։ Scheftelowitz BВ 28, 296 սանս. jrayati «գնալ, շտա-
• պել», զնդ. zrayo և հպրս. daraya «ծով»։ Patrubány ՀԱ 1910, 118 հնխ. ago «բերել» արմատից։ Karst, Յու-շարձան 407 սումեր. sur «անձրևել», 420 թթր. sub, suv, su «ջուր», իսև 425 ծորիլ=թթր. ter «քրտինք, թացու-թիւն», ծործոր=թթր. terin «խոր», tere, dere «ձոր»։ Մառ, O полож. aбх. էջ 38-39 հյ. ջուր, ձոր, չերք. աձը «ջուր», վրաց. ծղալի «ջուր» բառերի պհլ. surak, պրս. [arabic word] sūrāx «ծակ» բառերից։ Petersson, Ar. u. Arm. Stud. 90 յն. γόργυρα «ստորեր-կըրեայ բանտ», γοργύρα «ջրի փող--ոակ»։
• ԳՒՌ.-Ղրբ. ծօ՛րէլ, Ալշ. Ախց. Մշ. Սլմ. ծօրալ, Ննխ. ձօրալ, Մկ. ծուոալ, Շմ. ծէօ-րիլ, Զթ. ձիւյիլ, ձիւրիլ.-Երև. Ղրբ. δοι «մեղրից կաթած ու երկարած թելը», Ախց. ծօր մէրղ «պարզ մաքուր մեղր».-նոր ձևեր են ծոր անել, ծոր գցել, ծոր ընկնել, ծոr կապել, ծոր տալ, ծորել «խօսքի ծայրը եր-կարելով արտասանել», ծորեցնել Հմշ. «զը-տել, մաքրել», ծորթփել «հունձը փռել՝ որ չորանայ», ծորան «յստակ (ջուր)», ծո-րորդ, ծորւոր «չորացնելու համար հունձքը փռող մշակ», ծործորոտ Ղրբ. «դարուփռս տեղ», ծորուցք «հունձը փռելով չորացնելը»։
• ՓՈԽ.-Ուտ. cor «ծոր», ծորեսուն «հոսիլ, ծորիլ, վազել», ծորեբսուն, ծորոբեսուն «թո-րիլ, մզիլ, ծորիլ», corodesun «քամել», cor-čorkal «ծործորող», վրաց. წურვა ծուրվո «սեղմել, քամել, մզելով թորել, սեղմելով վազեցնել (շոր ևն)», აურვა ածուրվա-ბაწურვა գածուրվա «մզել, թորել», წურვილ, ծուրվիլի «քամել», მწურავი մծուրավի «թո-սող, մզող», წურწური ծուրծուրի «թաց բա-նից կաթած կաթիլ»։
Որպէս արմատ Ծորելոյ, Ծորեալ ինչ. Հիւթ ախորժ. (լծ. ընդ ջուր, սոր, թոր.)
Կարմիր մեղուք ի ներս աղուոր (հատք նռան), եղբայր դու կե՛ր զինչ մեղրի ծոր. (Շ. առակք.։)
βέρβερις, ὁξυάκανθα uva spina sine crispina, spinae racemariae bacca. Պտուղ վայրի փշուտ թփոյ՝ Որպէս հատ մանր խաղաղոյ՝ կարմիր կամ կանաչ, թթուաշ. զրիշկ, զիրիշք, զզամպուխ, ֆռէնկ իւզիւմի, էմպէրպարիս, պէրէրիս, թիքէն իւզիւմի. (Բժշկարան.։ Հին բռ.։)
virgin honey.
cook, tap;
— մաթրիչ, purging-cock.
uninterrupted, continual, successive;
uninterruptedly, successively.
ἁδιάστατος. non interruptus, continuus. Ոչ ընդհատեալ. շարունակ. անդուլ անդադար. չմիջահատած. արասըզ. վէթիրէսիզ.
Աստուծոյ շնորհքն յաւէտախաղաց են, եւ անպակաս, եւ անընդհատ։ Ի խաղաղութեան անընդհատ պատերազմ։ Աչացն ներգործութիւնք՝ շարունակք եւ անընդհատք են. (Փիլ.։)
Անընդհատ հրահանգիւք կրթութեամբ։ Անընդհատ շրջագայութեամբ, կամ յերկարութեամբ. (Պիտ.։)
Յարտասուս անընդհատ. (Սկեւռ. լմբ.։)
Անընդհատ խնամոցն Աստուծոյ առ ժողովուրդ. (Սարկ. քհ.։)
Կամ ոչ զատեալ. անանջատ. այրըլմազ. եւ ոչ ինչ ընդհատ կամ աննման. անխտիր.
Միշտ անընդհատ եւ անորիշ էր յինէն. (ՃՃ.։)
Ողջոյն ձայնի ելեալ ի տուողէն՝ երթայ առ լսօղն, եւ անընդհատ է առ լսօղն. (Երզն. մտթ.։)
Ընդ շատ յամելոյն իւրեանց՝ անընդհատ ամենեցուն առին զհատուցումն. (Բրսղ. մրկ.։)
Առանց ընդհատելոյ. անդադար. միշտ եւ հանապազ. յաւէժ. շարունակաբար. արտը արասը օլմայարագ, պիր տիւզիւյէ, տայիմ.
Ի վերայ ամենայնի՝ որք յԱստուծոյ եղեալ են, անընդհատ խնդա՛ միշտ։ Երթայ զհետ պարգեւ բնութեանն անընդհատ ի մանկութենէ ի ծերութիւն. (Փիլ.։)
Անընդհատ ի քուն կալ. (Մամբր.։)
Անընդհատ յորդիութեան սակի գոլով՝ ի ծառայութիւն բերէր. (Յհ. կթ.։)
Անընդհատ տիրէր ի վերայ նորա արդար իրաւունքն. (Լմբ. պտրգ.։)
Կա՛մ ի յաստի կեանքս անընդհատ, կամ ի վերջին օրըն հաստատ. (Շ. այբուբ.։)
inseparable, indivisible;
continual.
Որ մերձ է առանց իրիք միջոցի. անորոշելի. անանջրպետ. անբաժան. արալըգսըզ. էն եագըն.
Անընդմիջելի մերձաւոր։ Աստուածութեանն անընդմիջելի ի մերասերն մարմնոյ. (Նար. ՟Ի՟Գ. ՟Հ՟Ե։)
Անընդմիջելի հպաւորութեամբ. (Լմբ. պտրգ.։)
Եւս եւ հեռաւոր առանց իրիք միջնորդի. այրը, իրագ.
Անընդմիջելի անսահման միջոցաւ անջրպետեալ բաժանեցար. (Անան. եկեղ։)
Որպէս անընդմիջաբար. եւ անընդհատ.
Հոգւոյդ առաջնորդութեամբ միանալ ի քեզ անընդմիջելի. (Նար. ՟Ղ՟Բ։)
Այլ թէ հիւանդ խօխաբերիցէ անընդմիջելի, մի՛ տացեն հաղորդ. (Կանոն.։)
that cannot be jolted out of its place, fast;
firm, steadfast.
ԱՆԸՆԴՈՍՏ որ եւ ԱՆՈՍՏ. Որ ոչ ընդոստնու. անշարժ. հանդարտ. անխռոջ. եւ պղերգ. խստասիրտ. գըմըլտանմազ.
Մնաց իբրեւ զսել դարբնաց անընդոստ. (Լմբ. ժղ.։)
Ծանրագոյն զգայութիւնք անընդոստ կան, մինչեւ յօդոյս բախեալ ընդոստիցեն. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)
Անընդոստ, անշարժ. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 9։)
Անընդոստ եւ խորին խաղաղութեամբ։ Յանընդոստ յապահովութեան. (Պիտ.։)
Հայեա՛ց ասեն ի մեզ անընդոստ մտօք. (Փարպ.։)
Զանընդոստն կակղացուսցես զարթնուլ եւ զգաստ լինել. (Նար. ՟Ղ՟Բ։)
Մի՛ անընդոստ կայցես ի գերակայ բարիսն. (Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Ը։)
incapable, unqualified, insufficient.
Անընդունակ բնութիւն. (Առ որս. ՟Ե։)
ἅδεκτος, ἁμέτοχος. incapax, expers. Որ չէ՛ ընդունակ. անկցորդ. անբաժ. անտեղի տալի. տեղիք չտուօղ, անյարմար. գապուլ էթմէք. կէօթիւրմէզ. գապիլիյէթսիզ. իսթիտատսըզ.
Հրեշտակք անկցորդք են եւ անընդունակ ամենայն ախտի. (Փիլ.։)
Անընդունակ են ամենեւին մերոյս ախտաւոր խնդութեան։ Նիւթականաց ինչ ցնորից անընդունակ եղեալք. (Դիոն.։)
Արեգակն անընդունակ ասի լինել խաւարի. (Սահմ. ՟Ժ։)
Ոչ ոք է անընդունակ Աստուծոյ շնորհացն. (Բրս. հց.։)
Կատարեալ է Աստուածութիւնն, եւ անընդունակ նուաստութեան. (Աթ. ՟Բ։)
Որպէս բնութիւնն անխառն եւ անընդունակ է վատթար կրից, նմանապէս եւ արդարութիւն նորա անընդունակ է չարաչար կրից։ Անընդունակ չարաչար գանձուց բանսարկուին. (Սարգ. յկ. ՟Դ։ եւ Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Ժ՟Բ։)
Անընդունակ յանցման մեղաց, կամ ապականութեան. (Նար.։)
Ամպ թեթեւ լուսաւոր՝ անընդունակ խոնաւութեան. (Շար.։)
Ոչ խիստ եւ անընդունակ առ իրսդ. (Թղթ. յն.։)
Անարժանս բարեաց, անընդունակս սիրոյ. (Նար. ՟Կ՟Է։)
Ոչ եթէ զամենեսեան անընդունակս ասէ լինել նորա վկայութեանցն. (Նանայ.։)
Անընդունակք լինէիք՝ որ ի մէնջ առաքեցեալքն գային առ ձեզ. (Արծր. ՟Ա. 5։)
Ասեն՝ թէ անընդունակ է (այդր հատուածոյ՝) առաջին թարգմանութիւն Աւետարանին. (Թէոդոր. մայրագ.։)
իբր անընդունելի. չընկալեալ. անընկալ. գապուլ օլունմազ.
Առանց ուղիղ հաւատոյ եւ առաքինութեան անընդունակ է պաշտօնն. (Խոսր.։)
Քամահեսցեն զնա, եւ անընդունակ զվարդապետութիւնսն ցուցցեն. (Նանայ.։)
Գնաց ի կողմանս մարաց եւ եղիմացւոց, եւ անընդունակ եղեալ ի նոցանէ՝ ոչ կարաց կատարել անդ զօրութիւնս. (ՃՃ.։)
Զանընդունակն լայնատարած դիմաց երկրիս՝ առ իւր պարփակել. (Նար. խչ.։)
incapacity, inability.
Իբր չընդունելն. անհաւանութիւն. որ եւ ԱՆԸՆԴՈՒՆԵԼՈՒԹԻՒՆ.
Զի մի՛ ինքն լիցի պատճառ, այլ հրէից անընդունակութիւնն. (Երզն. մտթ.։)
inadmissible.
Բայց զի ի բնագրին ոչ գտանի, մեզ անընդունելի է. (Արշ. ՟Ժ՟Ե։)
Անընդունելի են պատարագք նորա. (Մծբ. ՟Դ։)
Զաղօթսն անգործ եւ անընդունելի առնել. (Սարգ. յկ. ՟Ժ։)
Զի կարասցեն զայրն Աստուծոյ անընդունելի առնել թագաւորին. (Սոկր.։)
Իբր անընդունակ. անկցորդ.
Աստուածութիւնն անընդունելի է ամենայն չարութեան. (Փիլ. լին.։)
Անընդունելի է ի բարւոյն բնակութենէ՝ չարութեամբ իւիք ըմբռնեալ հոգի. (Նիւս. կուս.։)
Եւ այն ինչ՝ զոր չկարէ ընդունել կամ տանել ոք.
Անընդունելիք են իսկութեան էութեան նորա այնպիսիքն. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 37։)
illegible, unreadable.
Զոր չէ մարթ ընթեռնուլ. անվերծանելի. անկարդալի, գաղտնի. օգունմազ.
Տումար անընթեռնլի. (Պետր. սիւն.։) եւ (Տօնակ.։)
cf. Անընդունելի;
— լինել, to be inadmissible.
(որ գրի եւ ԱՆԸՆԳԱԼ). Չընկալեալ. անընդունելի.
Զի մի՛ յանկարծ երեւեալ՝ անծանօթ անընկալ լիցի։ Անընկալ եղեւ (ի մարդկանէ). (Ագաթ.։)
Ապաշխարութիւն նոցա անընկալ լիցի։ Անընկալ լիցի տօնն. (Կանոն.։)
Իբր անընդունակ. անկցորդ.
Քաղցեաւ եւ ծարաւեցաւ՝ անընգալ ի հաշանաց, եւ մաքուր ի մեղաց. (Թէոդոր. մայրագ.։)
Մեծամեծ պարգեւօք պատուել. վասն որոյ հաւանեցուցեալ զարքունիսն՝ անընկալ թողոյր (Մեսրոպ). (Կորիւն.։)
ԱՆԸՆԿԱԼ ԼԻՆԵԼ. որպէս Չընդունել. չանսալ.
Անընկալ եղեալ՝ եւ ոչ կատարէ զհրաման իշխանին իւրոյ։ Անընկալք եղեն բանից նորա. (Ղեւոնդ.։)
indomitable, invincible, inflexible, unconquerable.
Որ ոչն ընկճի.չիսմքած, տակ չեղած.
Անընկճելիք լինելով ի վայրաբեր խորհրդոց. (Պիտ.։)
want of fortune, poverty.
ԱՆԸՆՉԵՂՈՒԹԻՒՆ ԱՆԸՆՉՈՒԹԻՒՆ Ոչ գոլն ընչեղ. անինչ եւ անստացուած կեանք. աղքատութիւն՝ մանաւանդ կամաւոր.
Վասն անընչեղութեանն ի բազում խաղաղութեանն եւ յանհոգութեան են կեանք աղքատին։ Անընչեղութիւն, ողորմութիւն. անընչութիւն. (Մանդ.։)
Զողորմածութիւն եւ զանընչութիւն։ Անընչութեամբ զկեանս իւր տնօրինել. (Սարգ.։)
Զի՛նչ օգուտ է ինձ անընչութիւնն, յորժամ սէր խեղկատակութեանն ծառայ զիս ունի գրաւեալ. (Լմբ. սղ.։)
Եթէ կամիս զանընչութիւն, ատեա՛ զարծաթսիրութիւն։ Գանձարան մեծ է կրօնաւորի կամաւոր անընչութիւն. (Վրք. հց. ՟Բ. ՟Է։)
cf. Անստգիւտ.
ԱՆԸՍՏԳԻՒՏ ԱՆՍՏԳԻՒՏ Ըստ յն. անըստգիտելի. ἁκατάγνωστος. irreprehensibilis, qui damnari nequit. Ուր չիցէ ստգիւտ կամ ինչ մի ըստգտանելի. անպարսաւ. անարատ. անթերի. կատարեալ. ստոյգ. անկասկած.
Ոչ մի ինչ պակասութիւն ի բոլորն անդամոց, յամենայնէ այսպիսեացս անըստգիւտ եղեալ. (Պիտ.։)
Անըստգիւտ հաւատով։ Անըստգիւտ սրտիւ վստահ։ Անստգիւտ ուրախութիւն, կամ հաստատութիւն. (Լմբ.։)
Անստգիւտ բարգաւաճանօք. (Պիտ.։)
Անըստգիւտ գանձ. (Նար. ՟Ի՟Ը։)
Եւ ոչ ստգտեալ ի խղճէ անձին. անխիղճ. (որ եւ վերածի ի նախագրեալս).
Զմեղացն մահ որպէս զկեանս սիրով եւ անըստգիւտ մտօք ողջունեն։ Անստգիւտ մտօք բերին ընդ նոյնն (ընդ մեղս). (Լմբ.։)
Իրք՝ ստգտանօք մտաց դատապարտիմք, նորա է, եւ անստգիւտն՝ մեր. (Լմբ. էր ընդ.։)
without importunity, without intrusion.
Զայլ ստացուածսն ետ ի քաղաքին մատակարարսն՝ վասն անթախանձ լինելոյ նմա ի հարկէ դիմոսական պահանջմանէն. (Վրք. ոսկ.։)
unburied.
ἅταφος. insepultus. Ոչ թաղեալ. առանց թաղման կամ գերեզմանի. չթաղուած. կէօմիւլմէմիշ.
Եւ ոչ գերեզմանի արժանի առնել, անթաղ բառնալ ընկենուլ. (Փիլ. նխ. ՟բ.։)
Զդիակունս նոցա քարշել ընկենուլ անթաղ. (Խոր. ՟Գ. 32։)
Անթաղ իսկ ընդ վայր ընկեաց. (Եւս. քր. ՟Ա։)
Մերկս՝ անզէնս՝ անթաղս տեսանէին. (Ոսկ. ես.։)
armful, any thing carried under the arm-pit.
Նոյն ընդ Մեհեւանդ, ըստ Հին բռ.։ Շար ոսկւոյ կամ լանջագեղ կամար՝ արկեալ ի միոյ ուսոյ ընդ միւս անթով։ cf. ԸՆԹԱՆՈՑ, որ է ղենջակ։
ἁγκαλίς. manipulus, fasciculus ulnis gestatus. Խուրձ ցորենոյ, զոր ժողովեալ աղքատաց՝ կրեն ընդ անթով. ցորենի կապոց՝ խօլթուխը զարկած.
Զանթանոցիկ սրբոյն յափշտակեցին. (Յոբ. ՟Ի՟Դ. 19։)
unfading;
incorruptible;
amaranth.
ἁμάραντος, ἁμαράντινος, ἁμίαντος. non marcescens, immarcidus. Որ ոչն թառամի. անթարշամ. միշտ դալար. անեղծ. անարատ. մշտատեւ. անփոփոխ, որ չիթօշնիր՝ չիթոռմիր. սօլմազ.
Լուսաւոր եւ անթառամ է իմաստութիւն։ Անթառամ նահատակութեանցն պատերազմի յաղթեալ։ Յանթառամ ժառանգութիւնն։ Ընդունիջիք զանթառամ փառացն պսակ. (Իմ. ՟Զ. 13։ ՟Ա. Պետ. ՟Ա. 4։ ՟Ե. 4։)
Անթառամ ծաղիկ. (Շար.։)
Զանթառամն եւ զերկնայինն ծաղկեցար ծաղիկ. (Անյաղթ բարձր.։)
Անթառամ զվարդ իմոյ կուսութեան պահելով. (Խոր. հռիփս.։)
Որ անթառամ փառօք պսակէ զսուրբս իւր. (Շար.։)
Անթառամ ասելովն՝ զմիշտ պայծառութիւնն նշանակէ, եւ զնոյնպէս ունելն։ Անթառամն ասելով՝ զնոյնօրինակ ունելն առակէ. (Սարգ.։)
Որք անթառամ պսակեցան յանվախճան յաւիտեանս. (Շար.։)
arm-pit.
Բառ ռմկ. որպէս Անթի տակն. ընդանթական մասն մարմնոյ. տեղիքն՝ որ ընդ անթովք.
մեռաւ ոմն իշխան՝ եւ ի լուանալն գտին բանալի մի յանթատակն. (Ոսկիփոր.։)
dry.
ἅβροχος, ἅνικμος. immadidus, homuris expers. Առանց թացեալ լինելոյ. անթանալի. անխոնաւ. չիթրջած. ըսլանմամըշ.
Անթաց ոտիւք գնայր ի վերայ խոնաւուտ եւ անհաստատ բնութեանն. (Դիոն. ածայ. ՟Բ։)
Զմեղացն հերձանելով ծով անթաց ոտիւք. (Խոր. հռիփս.։)
Անցո՛ ընդ գետս այս երկրային, անթաց յախտից՝ գարշապարին. (Յիսուս որդի.։)
Ամենեւին ցամաքեցոյց, զի էր առաւօտուն ծովն չոր եւ անթաց. (Նիւս. սքանչ.։)
Երաշտութիւն անթաց յանձրեւաց. (ՃՃ.։)
unspilt;
raw, unprepared.
ἅγναφος, ἅγναπτος. a fullone nondum purgatus, rudis. գավը տէօքիւլմէմիշ. խավլը.. Ոչ թափեալ ի բնիկ խաւոյ. չեւ լուացեալ ի թափչաց. նոր. անմաշ.
Ոչ ոք արկանէ կապերտ անթափ ի վերայ հնացեալ ձորձոյ. (Մտթ. ՟Թ. 16։ Մրկ. ՟Բ. 21։)
Անթափ, այս է՝ ոչ լուացեալ. (Երզն. մտթ.։)
Եւ ոչ ի բաց թափեալ, կամ բարձեալ. եւ անմոռաց.
Տայ զպտուղ ժամու անթափ տերեւով. (Վրք. հց. ձ։)
inconcealable, manifest, evident, public.
Որ չէ թաքուն կամ գաղտնի, այլ՝ յայտնի.
Որ է յայտնի եւ անթաքուն. (Շ. հրեշտ.։)
cf. Անթաքուն.
ԱՆԹԱՔՈՒՍՏ կամ ԱՆԹԱԳՈՒՍՏ Նոյն ընդ անթաքուն, եւ անթաքչելի. որ չկարէ թաքչել կամ փախչել.
Զի անթաքուստ լիցին ի վրէժխնդրութենէ անտի. (Ագաթ.։)
Գործք իւրաքանչիւր անթաքուստ առաջի նորա. (Արշ.։)
Անթաքուստ ստուերաւ (այս ինքն յերեսաց ստուերի) ամենեքեան պայծառացեալ լինէին վայրք։ Անթաքուստ յուզմամբ ելեալ ի վեր՝ փախչէին. (Պիտ.։)
cf. Անթաքուն.
Որ չկարէ թաքչել. անթաքուստ.
Զոր հրէիցն ծածկեալ զանթաքչելի (կամ զանթագչելի) զգանձն. (Շար.։)
cf. Անդեղայ.
cf. ԱՆԴԵՂԱՅ, (որ է ուղիղ գրչութիւն)։
without wings.
ἅπτερος. non alatis. Որոյ ոչ գոն թեւք. գանատսըզ.
Կէսք թեւաւորք, եւ կէսք անթեւք. (Վեցօր. ՟Ե։)
Ոչ ոք զմարդոյ բնութիւն սահմանելով՝ ասիցէ, անթեւ, ոչ չորքոտանի. (Կիւրղ. գանձ.։)
Թեւաւորին եւ անթեւին հասարակ ունէր զհրաման։ Առաքեալքն անթեւք. (Եղիշ. յես. եւ Եղիշ. դտ.։)
proconsulship.
Յամի չորրորդի անթիպատութեանն ղաւոդիկեայ. (ՃՃ.։)
innumerable, immense.
Կամ ոչ անկեալ ընդ թուով, որպէս մի, եւ յաւիտեանն կամ անյաջորդն. հիսապա կելմեզ.
ἁναρίθμητος. innumerus, innumerabilis. Որոյ ոչ գոյ թիւ. անթուելի. անհամար. բազում յոյժ յոյժ. համրանք չունեցօղ. սայըսըզ. հադսըզ հիսապսըզ.
Անթիւ են որսացեալք ի նմանէ։ Անթիւ լիցի ի բազմութենէ։ Մոռացաւ զիս զաւուրս անթիւս։ Բազումս եւ անթիւս օտարացոյց. եւ այլն։
Եթէ ի վերայ անթուոյ եդի զձեռն իմ. (Յոբ. ՟Լ՟Ա. 25։)
Ազգաց անթուոց. (Վրդն. սղ.։)
Դորա յանթիւ ճակատ մտեալ էր։ Անթիւ բազում սպառազէնս կոտորեաց. (Բուզ. ՟Ե. 36. 43։)
Աստուած՝ հոգի կենդանի է, հուր կիզելոյ, անթիւ. (Ագաթ.։)
Յանթիւ աւուրն ընտրութեան. (Նոյնն։)
Յանկէտ եւ յանթիւ աւուրն յետնում, որ ոչ ունի վախճան. (Խոսր.։)
Ութերորդի անթիւ դարուն՝ որ յաւիտեան, որում ոչ ամք՝ եւ ոչ ամիսք են թըւական. (Շ. իմ. եղակ.։)
uncircumcised.
Ոչ թլփատեալ. եւ ամենայն այլազգի՝ առ համեմատութեամբ եբրայեցւոց թլպատելոց. ἁπερίτημητος, ἁκρόβυστος. incircumcisus, praeputiatus.
Արուն անթլփատ սատակեսցի։ Ամենայն անթլփատ մի՛ կերիցէ ի նմանէ։ Տալ առն անթլփատի։ Յայլազգեաց անթլփատից։ Անկանիցիմ ի ձեռս անթլփատից։ Թողուլ զորդիս նոցա անթլփատս. եւ այլն։
Նմանութեամբ՝ իբր անհաւան. անհաւատ. անհնազանդ.
Ամաչեսցէ սիրտ նոցա անթլփատ։ Անթլփատ են ականջք նոցա։ Ամենայն ազգք անթլփատք են մարմնովք, եւ ամենայն տունն Իսրայէլի անթլփատք սրտիւք. (Ղեւտ. ՟Ի՟Զ. 41։ Երեմ. ՟Զ. 10։ ՟Թ. 26։)
Յաղագս Իսրայէլի՝ խստին եւ անթլփատի սրտիւ. (Ածաբ. կարկտ.։)
uncircumcision;
prepuce.
Զիա՞րդ համարեցան. մինչդեռ ի թլփատութեա՞ն էր, եթէ յանթլփատութեան. ո՛չ ի թլփատութեանն, այլ՝ յանթլփատութեան։ Հաստատեցին իւրեանց օրէնս անթլփատութեան. եւ այլն։
Հեթանոսք էիք մարմնով որ կոչեցեալն է անթլփատութիւն։ Հաւատացեալ է ինձ Աւետարանն անթլփատութեան, որպէս Պետրոսին՝ թլփատութեան։ Դատիցի՝ որ ի բնէ անթլփատութիւնն, զօրէնսն կատարելով, զքեզ՝ որ գրովն եւ թլփատութեամբն յանցաւոր օրինացն իցես. եւ այլն։
Եւ իբր անդամ անթլփատ.
Թլփատեսջիք զմարմին անթլփատութեան ձերոյ։ Թլփատեաց զմարմին անթլփատութեան նոցա, կամ իւրոյ, կամ որդւոյն իւրոյ։ Ոչ կամի արքայ վարձանս, այլ հարիւր անթլփատութիւնս նոցա. եւ այլն։
Նմանութեամբ՝ անհաւատութիւն. խստասրտութիւն.
Թլփատեցէ՛ք զանթլփատութիւն սրտից ձերոց. (Երեմ. ՟Դ. 4։)
unpardonable, inexpiable
Իբր անթողլի.
cf. Անթող.
Որում չէ օրէն թողութիւն տալ. աններելի. ներում չըլլալու. ավֆ օլունմայաճագ.
Անթողլի է ամբարշտութիւնդ ձեր. (Եղիշ. ՟Ը։)
Անթողլի մեղք այն է, որ ոք գործիցէ եւ պարծիցի. (Ոսկ. փիլիպ.։)
Քրէական մեղօք վտարանդի լինել անթողլովն. (Յհ. կթ.։)
without poison.
որ եւ ԱՆԹԻՒՆ. Որ չունի զթոյն. ազըսըզ, զէհիրսիզ.
Ի ձեռն անթոյն օձին բժշկեցաք։ Ի դրախտին թիւնաւորն զանթոյնն եհար։ Օձի նմանեցոյց զինքն, ո՛չ խածանողին եւ հարկանողին, այլ՝ անթիւնին եւ բժշկողին. (Եղիշ. խաչել.։)
without pension, wages;
without the last Sacrament.
Անմասն ի թոշակէ՝ որ մարմնաւոր կամ որ հոգեւոր. անկերակուր. եւ անհաղորդ. ճամբու պաշար չիտեսած. զահրէսիզ, ազըգսըզ.
Անապաւէն տանջեալ՝ անթոշակ կամ ողորմելի։ Անթոշակ ապաձեռնութեամբ ընդ անկատար ուղին հետեւել. (Նար. ՟Ի՟Զ. ՟Ձ՟Բ։)
without nephews or nieces.
Ոյր չիք թոռն. թոռ չունեցօղ. թօրունսուզ.
Անորդի եւ անթոռունս. (Մխ. դտ.։)
innumerable.
Յաչս մարդկան են յոքնակի՝ եւ անթուական. (Շ. իմ. եղ.։)
Զանթուական լուսեղինացն դասս նշանակէ. (Վրդն. դան.։ Իսկ Գանձ.)
Անհուն անթուական, կամ անուր անթուական. իմա՛, ոչ անկեալ ընդ ըուով ժամանակի, անժամանակ։ Եւ դարձեալ իբր անթիւ ասի անդ,
Հոգիք բանական, անհամարական, անհուն եւ անթուական։
Իմաստուն գտանել մի միայն՝ գո՛րծ է. իսկ վատթարացն բազմութիւն՝ անթուելի. (Փիլ. այլաբ.։)
Զայլ եւս անթուելիսն։ Անթուելի վարեցեալ չարեօք. (Պիտ.։)
Կարիք անթուելիք. (Նար.։) եւ (Սարգ.։)
Յանթուելի դիականցն վտակն ներկանէր արեամբ. (Լաստ. ՟Ի՟Դ։)
Կացոյց տէր հանդիսականս իւր անթուելիս եւ անհամարս։ Փոխանակ մեծամեծացն եւ անթուելեաց բարութեանց. (Սարկ. քհ. եւ Սարկ. հանգ.։)
Եւ որ ի սոյնս յարմարին անթուելեաց ախտից զանազանութիւնք. (Սկեւռ. ես.։)
too late;
unseasonable;
unforeseen, unexpected.
παρὰ καιρόν. praeter tempus, ἅκαιρος. inopportunus. Որ ինչ լինի արտաքոյ դիպող ժամու. տարաժամ. յառաջ քան զժամանակն կամ անագան. տարադէպ. պիվագթ, մահալսըզ.
Է՛ ինչ՝ որ բարի է. իսկ յորժամ իցէ անժամ, ոչ եւս հաճոյ է Աստուծոյ. (Բրս. հց.։)
Անժամ ծաղր. (Վրք. հց. ՟Բ։ եւ Ոսկ. մ. ՟Գ. 8։)
Անժամ բարկութիւն. (Տօնակ.։)
Անժամ հարսանիք (պատանեկաց). (Կանոն.։)
Եպերէր զանժամ խնամսն. (Սեբեր. ՟Թ։)
Անժամ կոչումն մեծարանաց. (Արշ.։)
Ոչ ըստ իրաց ինչ կարգի, այլ ըստ նոցա անժամ հակառակութեանն էին իրքն. (Ոսկ. գաղ.։)
Եւ ոչ պաղատանս ընդունի, քանզի անժամ է ժամանակն. (Մանդ.։ եւ Եփր.։)
Ընդդէմ անժամ աղաչողիս՝ մի՛ պատճառեր ըզդրանց փակին. (Յիսուս որդի.։)
Մի՛ անժամ եւ տարաժամ զբերանն ածել. (Նեղոս.։)
Անժամ ելանիցէ ի կենցաղոյս աստի. (Ոսկիփոր.։)
Մերձեցաւ ի կերակուրսն անժամ. (Բրս. հց.։)
Անցեալն զաւուրբք. եւ Քօսողն յանդէպ ժամու.
Եթէ անցանէ ընդ սահմանեալ կէտն, ո՛չ է կենդանի, այլ որպէս զանժամ ոք ցաւօք եւ հեծութեամբ. (Լմբ. սղ.։)
Զի թէ արտաքոյ արդեօք տօնիս զբան պատմութեանս ձգեցի, անգոսնեցէ՛ք որպէս զանժամ եւ շատախօս. (Աթ. համբ.։)
that cannot arrive;
not arrived, slow, tardy.
Սուրհանդակ անժաման. (Նար. ՟Ծ՟Զ։)
Որ ոչն ժամանէ. եւ անձեռնհաս. չի հասնօղ, ուշ մնացօղ, չատիկօղ. եէթիշմէզ.
Ապաժաման ասէ զանժամանսն. (Երզն. քեր.։)
not limited or subject to time, eternal;
unseasonable.
որ եւ ԱՆԱՄԱՆԱԿ. ἅχρονος. tempore carens. Անսկիզբն եւ յաւիտենական, որ ի վեր է քան զամենայն ժամանակս. ատենի տակ չինկնօղ. զէմանսըզ. էպէտի.
Անժամանակդ Աստուած. (Շար.։)
Անժամանակ յանժամանակէ. (Զքր. կթ. Ծն.։)
Անժամանակն ըստ աւուրց։ Անժամանակ տէրութեամբ։ Զդէմս ձեր գրել շնորհօք որդիք էութեան, թէպէտեւ ոչ անժամանակք. (Նար.։)
Ասաց (Նեբրովթ) զինքն՝ հնագունիցն լինել անժամանակ Բէլ (Բահազ չաստուած). այլ անժամանակն Բէլ ծախի ժամանակաւ ի Հայկայ. (Արծր. ՟Ա. 2։)
Ըստ քերականաց՝ ոչ յայտնօղ իւրեւ զժամանակ ինչ, որ սեպհական է բայի։ Հին քեր.։
Որպէս անժամանակաբար.
Մինն ծնօղ եւ յառաջառաքօղ. ասեմ, անախտաբար եւ անժամանակ, եւ անմարմնապէս. (Առ որս. ՟Գ։)
Անժամանակ ի Հօրէ ծնեալ. (Շար.։)
Հանապազ եւ անժամանակ ի հայրականն ծոց է Որդի. (Ոսկ. յհ.։)
ԱՆԺԱՄԱՆԱԿ. Որպէս անժամ.
Անձրեւք անժամանակք եւ անպիտանք. (Խոր. ՟Գ. 68։)
Հոտ քաղին անժամանակ իմն նախաբուրական պատահեաց մեզ. (Մագ. ՟Լ՟Դ։)
Անկեալ ի պղերգութիւնս, եւ անժամանակ զուարճանալ. (Պրպմ. ՟Լ՟Թ։)
Նշանակէ քարինք զտղայքն, որ անժամանակք էին (այս ինքն դեռահասակ). (Ոսկիփոր.։)
cf. Անժամանակ.
Անժամանակականն փեսայի. (Նար. կուս.։)
Մի՛ ժամանակ անժամանակականին համարեսցիս. (Սեբեր. ՟Ա։)
Անժամանակական է էրն. (Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Ա։)
cf. Անժամանակ.
cf. Անժամանակ.
mischance, disappointment;
unseasonableness.
ἁκαιρία. importunitas. Անժամ գոլն. տարադիպութիւն.
Ոչ թշնամութիւնն, եւ ոչ անժամութիւնն, եւ ոչ այլ ինչ կարիցէ լինել արգել. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 22։)
heirless.
ԱՆԺԱՌԱՆԳ գրի եւ ԱՆԺԱՌԱՆԿ. Ոյր չկայցէ արու զաւակ՝ ժառանգ զկնի իւր. անզաւակ. անորդի. ἅπαις. ժառանգ չունեցօղ. էվլատսըզ. վարիսի օլմայան.
Յարու մանկանէ անժառանգ վախճանէր. (Եւս. քր. ՟Ա։)
Ես այր մի անժառանգ եմ, բայց միայն ի դստերէն. (Արծր. ՟Ե. 1։)
Անժառանգ առնէին զաշխարհս ի նախարարաց. (Ղեւոնդ. ՟Թ։)
Անժառանգ գոլով. (Վրդն. պտմ.։)
Եւ հանեալն ի ժառանգութենէ. եվլատլըգտան՝ միրասընտան տիւշէն.
Տէրն մեր արեամբն իւրով գրեաց զհրէայսն անժառանգս. (Շ. բարձր.։)
to deprive of heirs;
to disinherit.
Անժառանգ՝ անորդի կացուցանել. ազգովին ջնջել.
Անժառանգել զանձն իմ խորհեցան յորդւոց ի մարդկանէ. (Սղ. ՟Լ՟Դ. 13։ (յն. անզաւակութիւն։))
heirless state, want of succession;
disinherison.
Եթէ յաղագս անժառանգութեանն տեսանիցէ զայրն տրտմեալ. (Մխ. դտ.։)
intolerant, impatient;
incontinent, intemperate, immoderate;
violent.
ἁκρατής, ἁκατάσχετος. intemperans, incontinens. Որ չունի ժոյժ. անհամբեր. անժուժկալ. անարգել. անսանձ. անկարգ. ցոփ. ի թիտալսըզ. սապըրսըզ.
Անժոյժք, վէսք, անբարեսէրք. (՟Բ. Տիմ. ՟Գ. 3։)
Սրտմտութիւն անժոյժ բարկութեան. (Յոբ. ՟Լ՟Ա. 11։)
Անժոյժ որկորստութիւն, կամ աղտեղութիւնք։ Մի՛ լիցուք որպէս զորդիսն հեղեայ անժոյժք. (Յճխ.։)
Զառաքինեացն եւ զանժուժիցն փորձս. (Արծր. ՟Ա. 1։)
Քան զորկորայսն անժոյժ եւ վատթար գտանէի. (Սարգ.։)
Անժոյժ որովայնիւ. (Մանդ.։)
Անժոյժ մեր բնութիւն. (Լմբ.։)
Եւ որ չկարէ տոկալ, տեւել. տայանամազ.
Զի մի՛ անժոյժ եղեալ կիզցին արարածք. (Ագաթ.։)
Տկար եւ անժոյժ (կամ թերեւս՝ անոյժ) են չարչարանքդ քո. (Ճ. ՟Ա.։)
Փոփոխելն ինքեամբ (ի գործոյ ի գործ) անժո՛յժ է. (Բրս. հց.։)
to lose patience, to grow impatient.
Անժոյժ լինել. չհանդուրժել. չհամբերել, անհամբեր ըլլալ, չդիմանալ. սապըրսըզ օլմագ. թէհամմիւլէթմէմէք.
Անժուժացեալ նա ճշմարտութեամբ. (Պիտ.։)
Զինքն ի յանժուժացելոյն (այլ ձ. անժուժկալելոյն) տեղին կարգեաց. (Բրս. ՟խ. մկ.։)
intolerable, insupportable.
որ եւ ԱՆԺՈՒԺԱԼԻ. Անհանդուրժելի. անըմբերելի. չդիմանալու. չէքիլմէզ. տայանըլմազ.
Ի բռնաւորագոյն եւ յանժուժելի դիպուածոյ. (Պիտ.։)
Անտանելի եւ անժուժելի՝ խազմարարաց. (Մագ. ՟Ի՟Է։)
Անժուժելի օր երեւմանն Քրիստոսի. (Երզն. քեր.։)
Անժուժելի էր սէր մարգարէին՝ զոր ունէր առ Աստուած. (Ոսկիփոր.։)
impatient;
incontinent, intemperate.
Որ ոչն ժուժկալէ. նոյն ընդ անժոյժ. չհամբերօղ, զինքը չբռնօղ. սապըրսըզ, տուրմազ, տայանմազ, ի թիտալսըզ.
Զանժուժկալսն լեզուաւ խրատէ. (Բրս. հց.։)
Մարմնով փոքրահասակ, եւ անժուժկալ լեզուաւ. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Ե։) եւ (Կլիմաք.։)
Որ անժուժկալք են, չարք են. (Փիլ. լին.։)
Ի վերայ ժուժկալին եւ անժուժկալին։ Յաղթեալ ժուժկալիւքն, եւ պարտեալ անժուժկալիւքն. (Նիւս. բն.։)
Զօրականք անժուժկալք. (Խոր. ՟Գ. 68։)
Զանժուժկալիցն զկորուստ. (Արշ. ՟Ի՟Է։)
Բանք անժուժկալք։ Սպառազէն անժուժկալ։ Յանուն չարութեան անժուժկալ դիւին (որ դրդէ անժուժկալ լինել). (Նար. ՟Ծ՟Ե. ՟Ծ՟Զ. եւ ՟Խ՟Ը։)
Երեւի տակաւին ի գէջ անձինս անժուժկալիցն. (Տօնակ.։)
impatience;
intolerance;
incontinence, intemperance;
immoderation, violence.
որ եւ ԱՆԺՈՒԺՈՒԹԻՒՆ. Չունելն զժուժկալութիւն. անհամբերութիւն. կարճմտութիւն՝ որպէս տղայոց եւ կանանց. սապըրսըզլըգ.
Զտղայս հրահանգէ՝ յանօգուտն ոչ զբաղնուլ անժուժկալութեամբ. (Յճխ. ՟Թ։)
Զճեպս եւ զանժուժկալութիւն կանանցն. (Փարպ.։)
Զանժուժկալութիւնն ի համբերութիւն ածեն եւ ի ժուժկալութիւն. (Կամրջ.։)
Ոչ հաւանեաց անժուժկալութեամբ սպասաւորիլ յայլոց. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)
Եւ անարգելութիւն ի կերակուրս եւ ի ցանկութիւնս, ընդդէմ բարեխառնութեան. ի թիտալսըզլըգ. ըստ յն. անխառնութիւն. ἁκρασία. intemperantia, incontinentia.
Առաջին անհնազանդութիւն վասն անժուժկալութեան եմուտ ի մարդ։ Եսաւ ընդ մեծամեծ չարեացն զանժուժկալութիւնն ամբաստանեալ եղեւ. (Բրս. հց.։)
Անժուժկալութիւնն էած եւ ի Սոդոմ զհրացան բարկութիւնն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 13։)
Եդան պահք խափանիչ անժուժկալութեանն ամենայն վնասուց։ Անժուժկալութեամբն մթերեալ ի հոգի եւ ի մարմին զվնաս. (Յճխ. ՟Թ։)
Ի ձեռն պահոցն զանժուժկալութիւնն Ադամայ յանդիմանէ. (Արիստակ.։)
Ի կիրակէի զայլ ինչ կերէ՛ք յաղագս անժուժկալութեան ձերոյ։ Եւ թէ ոք անժուժկալութեամբ սխալէ, բեռն ապաշխարութեան ի վերայ դնեմք. (Շ. թղթ.։)
Եւ անկարութիւն ի հանդուրժել. անբերելի նեղութիւն.
Անժուժկալութեամբ սաստիկ ցաւոցն տքնէր զամենայն գիշերն. (Վրք. հց. ձ։)
Յետ ընդարձակութեանն՝ վիշտք եւ ցաւք անժուժկալութեան (այս ինքն անժուժելիք). (Ոսկ. ղկ.։)
cf. Անժուժկալութիւն.
Որպէս անժուժութիւնն Ադամայ եւ Եւայի անէծս ի վերայ էած եւ մահ, նոյնպէս եւ ծնելոցս ի նոցանէ՝ որ զնոյն անժուժութիւնն ունին. (Յճխ. ՟Թ։)
Ըստ սովորական անժուժութեան մերոյ ազգիս՝ ցրուեցան ի տունս իւրաքանչիւր. (Խոր. ՟Գ. 15։)
Յանժուժութենէ կսկծեցուցիչ դեղոցն բամբասէ. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)
sorrowful, grave, serious (in countenance).
ԱՆԺՊԻՏ գրի եւ իբր ռմկ. ԱՆԺՄԻՏ. ἁμειδής. tristis, tetricus. Որ չունի զժպիտ. անծաղր. խոժոռ. տխուր. կիւլմէզ. չէհրէսիզ.
Ցնորք անժպիտք խոժոռադիմացն երեւէին. (Իմ. ՟Ժ՟Է. 4։) Անժմիտ. խոժոռ, կամ անծաղր. (Հին բռ.։)