place for walking, covered walk, walk, alley;
school of the Peripatetics;
academy, Institute;
dwelling, abode;
throne;
—ք, walk, gait, step;
— բանասիրական, գիտութեանց Academy of belles-lettres, of sciences;
գաղղիական —, the French Academy.
περίπατος ambulacrum, ambulatorium եւ schola peripatetica. Տեղի ճեմելոյ զբօսալի. ճեմելիք. եւ վերելանելիք. եւ Բնակարան. սրահ.
Ձոյլ ոսկի, եւ ճեմարան բանին աստուծոյ. (Շար.։)
Ճեմարան թագաւորին, արքայից արքային՝ բուրաստան ցանկալի. (Տաղ կուսին.։)
Ճեմարան եւ ընդունարան երկնից արքային՝ նշան աստուածընկալ. (Նար. խչ.։)
Երկին ճեմարան եղիցի. (Սահմ. ՟Ժ՟Զ։)
ՃԵՄԱՐԱՆ. Դպրոց ճեմական փիլիսոփայից. ուստի եւ ամենայն վարժարան ուսմանց.
Արիստոտէլէս, եւ որք ի ճեմարանէն, կամ ի ճեմարանին. (Փիլ. լին. ՟Գ. 16։ Պորփ.։ Առ որս. ՟Դ։ Մագ. ՟Ի՟Ա։)
Ի ստոյգ յօդանալ ճեմարանին վերաբանութեան. (Խոր. ՟Գ. 62։)
Արասցէ քեզ ճեմարան (զարքունիսդ)։ Անտեղեակ ի ճեմարանիս։ Տրամախոհին ի միջոյ ճեմարանիս. (Մագ. ՟Ի՟Ա. ՟Ծ՟Է։)
Ի ճեմարանս փառամոլ բարրանօք զցայգն ի ցերեկ փոխարկէին. (Անան. եկեղ։)
Իսկ (Առ որս. ՟Ա.)
Ճեմարանքն ամբարտաւանեցին. իմա՛, ճեմարանեանք. դպրոցականք։
ՃԵՄԱՐԱՆ. իբր Ժողովարան. մզկիթ։ Ուռհ. ՟Մ՟Խ՟Զ. ՟Մ՟Կ՟Ա։
ՃԵՄԱՐԱՆՔ իբր Ճեմ. ճեմելն.
Վազս առեալ սիգաքայլ ճեմարանօք ընդ կապուտակաձեւ ասպարէզս. (Արծր. ՟Դ. 11։)
academic, academical;
— նիստ, academic sitting.
having an odour of burnt grease.
Ունօղ զհոտ ճենճերոյ. ճենճի կամ մսի հոտ ունեցօղ.
Զգարշելի ծխեալ ճենճերահոտ զոհից. (Վանակ. յոբ.։)
to buzz, to hum, to whiz.
ՃԵՆՃԵՐԱԼ կամ ՃԵՆՃԵՐԵԼ. Ձայն հանել ճանճերոյ կամ մեղուաց. բզզալ.
Շատ ճենճերաս ի ծակն, ի փեթակն ճանճիկ, անդ տըզզա՛ բզզա՛։ Ակկարովնեան ճանճիցն ճենճերելով ճեմեալք ճոռոմաբանեն. (Մագ. ՟Ը։)
ՃԵՆՃԵՐԵՄ, եցի. ն. Եփել զմիսն՝ մինչեւ ի բուրել զճենճերն. տալ հանել զծուխն. ծխել. բուրել. եւ Զոհել.
Ճենճերեաց զողջակէզս իւր եւ զզոհս։ Մինչչեւ ճարպն ճենճերեալ էր։ Ճենճերեսցի նախ ճարպն։ Ճենճերեսցի զոհ քո։ Ճենճերեաց զամենայն քուրմս բարձանց.եւ այլն։
Կենարարին յիշատակաւն միշտ ճենճերիմ. (Նար. ՟Ժ՟Բ։)
to exhale an odour of cooking or burning flesh, a smell of roast meat;
to burn;
to sacrifice.
ՃԵՆՃԵՐԵԼ. ՃԵՆՃԵՐԱԼ կամ ՃԵՆՃԵՐԵԼ. Ձայն հանել ճանճերոյ կամ մեղուաց. բզզալ.
Շատ ճենճերաս ի ծակն, ի փեթակն ճանճիկ, անդ տըզզա՛ բզզա՛։ Ակկարովնեան ճանճիցն ճենճերելով ճեմեալք ճոռոմաբանեն. (Մագ. ՟Ը։)
ՃԵՆՃԵՐԵՄ, եցի. ն. θυμιάω, θυμιάζω եւ ὁσφραίνομαι suffio, adoleo, olefacio, olfio. Եփել զմիսն՝ մինչեւ ի բուրել զճենճերն. տալ հանել զծուխն. ծխել. բուրել. եւ Զոհել.
Ճենճերեաց զողջակէզս իւր եւ զզոհս։ Մինչչեւ ճարպն ճենճերեալ էր։ Ճենճերեսցի նախ ճարպն։ Ճենճերեսցի զոհ քո։ Ճենճերեաց զամենայն քուրմս բարձանց.եւ այլն։
Կենարարին յիշատակաւն միշտ ճենճերիմ. (Նար. ՟Ժ՟Բ։)
to burn, to be burnt;
— յիշատակաւ սիրոյ ուրուք, to pine for, to languish;
—րեսցի զոհ քո, may he accept your sacrifice !.
to be soiled with grease and smoke;
to be half burnt.
ՃԵՆՃԵՐՈՏԻԼ. Ծխոտիլ, կամ այրիլ. առնուլ կամ տալ զհոտ ճենճերոյ.
Չտեսանես անդ թեւս թռչնոց խանձատեալս, եւ ճենճերոտեալ. (դրածն, ճենճերոխեալ. յն. զծուխ վերատուեալ). (Ոսկ. եփես. ՟Ժ՟Ը։)
cf. Սպիտակ;
— երիվար, a white horse.
• (ի-ա հլ. ըստ ՆՀԲ, բայց ա-ռանց վկայութեան) «սպիտակ» (գործած-ուած միմիայն ձիու համար) Բուզ. Սեբ. Մեսր. Եր. Նար. խչ. որից ճերմակածի «սպի-տակ ձի հեծնող» Բուզ. ճանճաճերմակ «պի-սակաւոր սպիտակ գոյնով, ճանճկէն» Մագ. արևմտեան գրականում՝ գաւառականների համաձայն՝ գործածւում է ընդհանրացած «սպիտակ» նշանակութեամբ. իսկ սպիտակ բառը անսովոր է. ճիշտ սրա հակառակը, արևելեան հայերէնում գործածւում է սպի-տակ և անսովոր է ճերմակ։-Գրուած է հար-մակ Անկ. գիրք հին կտ. 379, 381-2
• = Պհլ. *čermak ձևից, որ թէև աւանդուած չէ, բայց հմմտ. պրս. [arabic word] čarma «ճեր-մակ ձի, շագանակագոյն կարմիր ձի» (Vul-lers), «հասարակօրէն ձի, իսկ յատկաբար այն ձին, որ կոչի թրք. գուլա աթ (իմա՛ «աշ-խէտ, կարմրագոյն ձի») և ուրեք գրի նշա-նակել գորշ ձի» (ԳԴ). գրուած է նաև [arabic word] ǰarma «գորշ ձի». քրդ. čerme «սպիտակ, ճերմակ» (ZDMG 38, 61)։ Իրանականից փոխառեալ են նաև վրաց. ბარმაι ճար-մակի կամ ჭარმაგი ճարմագի «սևերի հետ խառն ճերմակ մազեր», ჭარმალი ճար-մաղի «ալևոր քաջ ծերունի», ჭარმაკი ცხენი ճարմակի ցխենի «ճերմակ ձի», ჭარმაგოხანი ճարմագոսանի «ալեհեր». (սրանք չեն կա-րող հայերէնից լինել՝ առաջին վանկի ա-և պատճառաւ)։-Հիւբշ. 189։
• Klaproth, As. polygl. 106 վօգուլ, sarni, սամոյէդ syr ձևերի հետ։ ՆՀԲ պրս. չէրմէ։ Հիւնք. «ձի» նշանակու-թեամբ=պրս. ճէրմէ, իսկ «սպիտակ» նշանակութեամբ՝ նոյն ընդ գերմակ։
• ԳՒՌ.-Ախց. Երև. Կր. ճէրմակ, Մշ. ճէր-մագ, Ակն. Խրբ. Հմշ. Ննխ. Պլ. Ռ. Սեբ. Սչ. ջէրմագ, Ասլ. ջէրմագ, ջէրմայ, Զթ. ջիյմօգ, ջիրմոգ, Ջղ. ճարմակ։ Նոր բառեր են ճեր-մակերես, ճերմակլաթ, ճերմակկապ, ճեր-մակկեկ, ճերմակորակ, ճերմկոտիկ, ճերմը-կուկ, ճերմլուկ, ճերմկնալ, ճերմկոտիլ, ճեր-մըկուց, ճերմկուցք, ճերմակջուր. սաստկա-կանն է ճեփ-ճերմակ Արբ. Պլ., ճիփ-ճերմակ Ննխ. ճերճերմակ Ախք.։
որ եւ ռմկ. իբր Սպիտակ. ... cf. ԳԵՐՄԱԿ, ըստ ՟Բ. նշ։ Առաւել ասի զսպիտակ ձիոյ որպէս եւ պ. շէրմէ .... cf. ՃԱՆՃԱՃԵՐՄԱԿ.
Գառն հեծեալ ի ճերմակ երիվար. (Նար. խչ.։)
Ճերմակ երիվարօք ճակատամարտեալ։ Նկարել զմուշեղ ճերմակ երիվարաւն. (Մեսր. երէց.։)
riding on a white horse.
linen.
claw, talon, nail, pounce;
fang;
paw;
զ—սն ցցել, to stretch out the claws;
—ամբք խղել, to claw, to scratch;
cf. Մագիլ.
• , ի-ա հլ. (բայց յգ. ն հլ. -նունք, -նանց, -նամբք) «մագիլ, գազանի կամ գի-շակեր թռչունի ճանկ» Եփր. վկ. արև. Վեց-օր. 161. Կիւրղ. ղկ. որից ճիրանաւոր Վրդն. ծն։
• = Հնառոյն *ճէրան ձևից ծագած։
• Հիւնք. պրս. šīrāna «առիւծային» բառից։
ὅνυξ unguis. Ճապուռ. ճիւղք մատանց, եւ եղնգուք՝ առաւել պատառօղ գազանաց եւ գիշակեր հաւուց.
Զխոյս եւ զմաքիս առ ոտս կոխէր, եւ զորոջսն թունաւոր ճիրանամբքն պատառէր. (Եփր. վկ. արեւ.։)
Փշրեալ զժանիս առիւծու, եւ ի բաց կորզեալ զճիրանունս նորա. (Կիւրղ. ղկ.։)
Եղջիւրս, եւ խայթոցս, եւ ճիրանս յինքեան բերեալ։ Քան զճիրանացն սրութիւն հզօրագոյն եւ հատու ի հնարս գտին մարդիկ զերկաթ. (Նիւս. կազմ.։)
Գիշակեր հաւուցն ճիրանունք տուան։ Ժանիս՝ ճիրանունս, եւ մագիլս. (Վեցօր. ՟Ը։ Վրդն. ծն.։ Ոսկիփոր.։)
Գազանք ճիրանօք։ Դեւն որպէս զառիւծ եղեալ՝ զճիրանսն ի վերայ երկուց ուսոցն ցցեալ. (Լմբ. իմ. եւ Լմբ. սղ.։)
Ոմն, եւ ճիրանք իւր։ Նկուն ճիրանք աղկաղկաց մնոցն. (Նար. ՟Զ. ՟Կ՟Ը։)
Հառաչմամբ մեծակական ողբովք զնորափթիթ մուրուացն ճիրանամքն զխղումնն. (Արծր. ՟Դ. 11։)
Յօրինեցին զճիրանացն լինելութիւն (ի մարդիկ՝ փոխանակ մագլաց անասնոց). (Պղատ. տիմ.։)
clawed, furnished with claws.
Ունօղ զճիրանս. ճապռաւոր. ճանկաւոր.
Եւ ոչ ճիրանաւոր իբրեւ զարծուի. (Վրդն. ծն.։)
wild, ferocious, savage, inhuman;
boorish, awkward.
ՃԻՒԱՂԱԲԱՐՈՅ կամ ՃՈՒԱՂԱԲԱՐՈՅ. Բարուք նման ճիւաղաց. գազանաբարոյ. դիւանման. վայրենամիտ. անուսումն.
Ժողովեսցեն զվայրենագոյն եւ զճիւաղաբարոյ զաշխարհաբնակն. (Ագաթ.։ Կորիւն.։)
Ուսուցիչ ճիւաղաբարոյ ազգին. (Վրդն. աշխարհ.։)
Հրամանատար ճուաղաբարոյ ազգացն այնոցիկ ուտի գաւառի. (Յհ. կթ.։)
genealogy.
cf. Ճղճիմ.
Առն ճըղճասրտի չէ՛ բարւոք մեծութիւն. (Սիրաք. ՟Ժ՟Դ. 3։ (նոր թարգ. ոչ բարւոք դնէ, առն կարճամտի։))
worm-eaten, rotten.
ՃՃԵԿԵՐ ՃՃԵՀԱՐ. εὑρωτιῶν, καὶ βεβρώμενος cariosus, situ obsitus, et corrosus. որ եւ ՃԻՃԵԿԵՐ, ՃԻՃԵՀԱՐ. Կերեա կամ հարեալ ի ճճեաց. կրծեալ յորդանց, ի ցեցոյ, եւ այլն.
Հաց պաշարի իւրեանց չորացեալ, եւ եղեւ ճըճեկեր. (Յես. ՟Թ. 5. 12։)
Ճիճեկեր չտայ բնաւ լինել։ Ճիճեհար ծառք. (Վստկ. ՟Մ՟Ծ՟Է։)
exact, just, punctual, precise, categorical, strict, effective;
—, ճշգրտիւ, cf. Ճշդիւ;
— ասել or ասելով, properly speaking.
• , ի հլ. «ուղիղ, ճիշտ, շիտաև. հա-ւաստի» Եւս. քր. Սեբեր. Ոսկ. մ. ա. 45 որից են՝ ճշգրտիւ Եղիշ. Եւս. Նխ. աւետ. ճշգրտել Թուոց. իգ. 10, Ոսկ. մ. ա. 5, 7. ճշգրտեցուցանել Իմ. ժգ. 14. ճշգրտագործ Ագաթ. ճշգրտահան Պիտ. ճշգրտագեղ «ճիշտ նման և գեղեցիկ նկարուած» (նորագիւտ բառ) Մ. Մաշտ. 278 բ. -ունինք նաև գրուած ճժգրտապէս Տիմոթ. կուզ, էջ 153։ Կաւ և ճշգիր կասկածելի ձևը, որ ունի Բառ. երեմ. էջ 198։
• Բագրատունի, Քեր. զարգ. 1496 -իտ համարում է մասնիկ։ Հիւնք. բարդուած լտ. ǰus «իրաւունք» և յն. ϰριτής «դա-տաւոր» բառերից։ Մառ. ЗВО 11, 300 ճեշեկ<պրս. [arabic word] časmck «աչք» + զնդ. dīta «տեսանելի» բառերից բարդուած։ Pedersen, Հայ. դր. լեզ, 157, 219 ճիշտ + գիր բառերից։
ἁκριβής, ἑξαίρετος certus, accuratus, exactus, exemptus, eximius. Ճշմարիտ. ճիշդ. անվրէպ. ստոյգ. հաւաստի. իսկական. բուն. յար եւ նման.
Տեսանես զայսոցիկ ճշգրիտ պատկերս քահանայաբար կատարեցելովքն։ Ո՞ւր է ապա ճշգրիտն՝ որ ճշմարիտ որդւոյն է բաժանելն եւ որոշելն յարարածոց. (Դիոն. եկեղ. ՟Բ։ Ոսկ. յհ. ՟Ա. 45։)
Որ է ճշգրիտ պատկեր յանցաւորութեան. (Նար. ՟Ի։)
Ճշգրիտ յառաջին ժամանակսն նայիցի. (Եւս. քր. ՟Ա։)
Ոչ այնչափ ինչ ճշգրիտ ի հանդերձսն հային, որպէս յօնացն կերպարանս. (Սեբեր. ՟Զ։)
Ճշգրիտ գիտել, կամ իմաստասիրել, կամ մեկնիլ. (Լմբ. ատ. Լմբ. սղ. Լմբ. ժղ.։)
Այսչափ ինչ ճշգրտիւ իմանայաք. (Եղիշ. ՟Գ։)
Ճշգրտիւ փոյթ ի մէջ առեալ. (Եւս. նախ. աւետ.։)
Ճշգրտիւ տեսակ կերպի. (Նար. ՟Հ՟Ե։)
veridical, truth-telling.
to speak truth, to assure, to verify, to prove, to demonstrate.
եւ չ. Ճշգրիտ խօսել. զիսկն յայտնել, ճառել.
Որովք արդարապատումն ճշգրտաբանեալ զեդեալ ի վեր քան զիս գործոյս հարկաւորութիւն. (Փարպ.։)
Իրօրէն ճշգրտաբանեաց առ ճշմարտութեան հաւաստութիւն. (Նար. խչ.։)
truth of a discourse, veracity;
acribology.
Ճշգրտաբանութեամբ միշտ նշանակեալ. (Նար. խչ.։)
exactly alike, the same;
painted from nature;
painting from life.
Ճշգրտիւ յար եւ նման գործօղ, եւ գործեալ, գործելով. անվրէպ. ճիշդ.
Պատկերագործք նմանահանք ճշգրտագործք. (Ագաթ.։)
Նկարագրել զքարինսն ճշգրտագործ նմանահանութեամբ. (Արծր. ՟Ե. 8։)
Ճշմարիտ եւ ճշգրտագործ զնախատիպ նորա յօրինեաց. (Ճ. ՟Ա.։)
to paint to life.
ՃՇԳՐՏԱԳՈՐԾԵԼ. Յար եւ նման գործել ճշգրտիւ. քաջ նկարել.
Ճշգրտագործեալ զչորից աւետարանչացն պատկերս. (Արծր. ՟Ե. 8։)
strikingly, perfectly resembling, the same;
hitting off or catching the exact likeness;
— կենդանագիր, living likeness.
Պատկերահան քաջ. եւ կենդանի նկարագրեալն.
Ի ճշգրտահան կենդանագրութեանն բերել ձեւ եւ այլն. (Պիտ.։)
cf. Ճշմարտապատում.
Ճշգրիտ գրօղ, եւ գրեալ, պատմեալ, ճառեալ.
Զյունական տառ ճշգրտապատում առընթեր ունիմ. (Լմբ. սղ.։)
Եւ այժմու տեսողացս ճշգրտապատում մատենագրութիւնս երեւեսցի. (Մագ. ՟Ի՟Ե։)
Ճշգրտապատումս գրեաց. (Նար. կուս.։)
rigorously examining.
Ճշգրիտ եւ անվրէպ քննիչ.
Ճշգրտաքնին ունիմ դատաւոր եւ տէր. (Շ. ՟ա. յհ. ՟Ծ՟Է։)
to verify, to prove the truth, to certify, to assure;
diligently or exactly to investigate;
to seek with accuracy, to inform oneself minutely;
cf. Ճշգրտեցուցանեմ.
ἑξακριβάζω, ἑξακριβεύω, ἑξακριβόω investigo, exacte vel accurate perscrutor, certifico, diligentius observo στοχάζω conjecto χαρακτηρίζω, ὀμοιόω exprimo, assimilo. Ճշգրիտ հետազօտել. ստուգել. զննել եւ իմանալ. հաւաստի առնել, կամ լինել. եւ Քաջ դիտել եւ նկարել զնմանութիւնն.
Ո՞ ճշգրտեաց զզաւակն յակոբայ. (Թուոց. ՟Ի՟Գ. 10։)
Յայտնի զյարութեան ճշգրտեցէ՛ք զհաւաստութիւն։ Երթայք ճշգրտեցէ՛ք վասն մանկանն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 5. եւ 7։)
Տեսաք, եւ ճշգրտեցաք, որպէս էր ակնկալութիւնն։ Որք ի մեղսն խուզեցան, առաւել եւս ճշգրտել պարտ է. (Բրս. հց.։)
Որով յաւէտ ճշգրտի բանիս տեսութիւն. (Խոսր.։)
Երկոց եւ քրտանց յոլովութիւն, կամ ճշգրտելով ասել՝ անբաւութիւն. (Սարկ. խրատ ուսմ.։)
Ոչ միոյ լուսոյ կարացեալ զնա ճշգրտել. (Դիոն. երկն.։)
to resemble life itself, to depict faithfully, to cause to resemble;
ո՞ —եաց ղզաւակն յակոբայ, who can number the seed of Jacob ?
cf. ՃՇԳՐՏԵՄ. որպէս Ճշգրտիւ նմանեցուցանել. յար եւ նման առնել. ճշգրտագործել.
Յայտնապէս զոյգ ճշգրտեցուցանէր նոցա. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)
Նմանեցոյց զնա պատկեր մարդոյ, կամ անասնոյ վատթարի ճշգրտեցոյց (կամ ճշգրտիւ նմանեցոյց). (Իմ. ՟Ժ՟Գ. 14։)
truth;
exactitude, punctuality;
correctness, precision;
likeness, naturalness.
ἁκρίβεια diligentia, accuratio ἁσφάλεια certitudo γνησιότης genuitas. Ճշգրիտն գոլ. անվրէպ ստուգութիւն. հաւաստիք. անվրիպութիւն. զգուշութիւն. փոյթ պնդութեան. եւ Յար եւ նմանն գոլ.
Վասն ճշգրտութեան կշռոց եւ չափոց. (Սիրաք. ՟Խ՟Բ. 4։)
Ճշգրտութիւն գործոյ, կամ վարուց, կամ պահպանութեան, կամ պատուիրանին, կամ բանից եւ իրաց. (Բրս. հց. ՟Ե. ՟Ի՟Ա. ՟Լ՟Դ։ Լմբ. սղ.։ Աթ. ՟Ը։)
Ճշգրտութեամբ ապաշխարել, կամ ասել. (Բրս. հց.։ Ճ. ՟Բ.։)
Նմանահան ճշգրտութեամբ. (Արծր. ՟Ե. 8։)
Յերեւելեացս ճշգրտութիւն ածեն զաներեւոյթս. (Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Ը։)
Ո՛վ ճշգրտութեան մարգարէին, մանաւանդ եթէ հոգւոյն սրբոյ ամենադիտողի. (Մեկն. ղկ.։)
true, unquestionable, real, certain, sure;
veridical, faithful, upright, frank, sincere;
in truth, truly, indeed, really, in realty, verily;
— իցէ ? is it true ?
• , ի, ի-ա հլ. «իրաւ, ճիշտ, ըս-տոյգ, աննենգ» ՍԳր. Եզն. Կոչ. Կիւրղ. թգ. որից ճշմարտել ՍԳր. Եւս. քր. ճշմարտիւ ՍԳր. ճիշմարտագոյն ՍԳր. Ագաթ. Կոչ. Ոսկ. բ. կոր. ճշմարտակորոյս Վեցօր. ճշմարտա-պատում Կորիւն. Ագաթ. ճշմարտասոյզ Եփր. թգ. ճշմարտանման, անճշմարտանման (նոր բառեր) ևն։
• ՆՀԲ վրաց. ճէշմարիտի. արմատը հա-մարում է ճիշդ։ Տէրվ. Նախալ. տե՛ս ճիշդ բառի տակ։ Հիւնք. լտ. jcus) «ի-րաւունք» և պրս. šumārdan «համա-րել» բառերից կազմւած։ Մառ ЗВО 5 (1891), 318 և 11 (1899), 298-300 փոխառութիւն է համարում զնղ. čašma + dīta-«ականատես, աչքով տեսնուած» ձևից. հմմտ. պհլ. [other alphabet] cašmi-dīt «երևոյթ»։ (Այսպէս նաև M. Kīa-binin MSL 10, 18)։ Müller WZKM 6 (1892), 267 մերժում է այս մեկնու-թիւնը, որովհետև այս պհլ. ձևը պիտի տար հյ. *ճաշմարիտ. միւս կողմից կայ հյ. ճշգրիտ։ Հակառակ է նաև Հիւբշ. 513 և IF Anz. 8, 48՝ սպասելով սոյն պհլ, ձևի դէմ հյ. *ճաշմադիտ. ըստ իրեն հյ. ճշմարիտ կարող է գալ միայն պհլ. čismaδīt ձևից։ Pedersen, Հայ. դր. լեզ. 157, 219 հյ. ճիշտ+մար «չափ։ բառե-րից է դնում։
• ԳՒՌ.-Սլմ. Տփ. ճշմարիտ, Ալշ. Երև. Մշ. Ջղ. ճշմարիդ, Ակն. Խրբ. ջիշմարիդ, Ասլ. 14-488 ջշմարիդ, ջշմարի*, Պլ. Տիգ. ջշմարիդ (Պլ. միայն «ճշմարիտ Աստուած» երդման մէջ)։
• ՓՈԽ.-Վրաց. ჭემმარიტი ճեշմարիտի «ճշմարիտ, իրաւացի», ჭემმარიტად ճեշ-մարիտադ «իրաւցնէ», ჭემმარიტობა եշմա-րիտոբա կամ ვემმარიტება ճեշմարիտեբա «ճշմարտութիւն», საჭემმარიტი սանեշմա-րիտի, საჭეϑმო սաճեշմո «ճիշտ, ճշմա-րիտ, վաւերական», թուշ. ჭემმარიჯ ճեշ-մարիտ «ճշմարիտ»։ Վրաց. վերջին ձևը են-թադրել է տալիս հյ. *ճիշմ, որ իրօք էլ գտնւում է Ախց. ճշմի «ճշմարիտ, իրաւ» ձևի մէջ (ստուգելի1)
ἁληθινός, ἁληθός verus, verax, certus. Անսուտ. անշուշտ. իրաւ. ստոյգ. ճշգրիտ. ճիշդ. հաւաստի. աներկբայ. ... զաթի (որ եւ Բուն, Իսկական)
Բանք քո եղիցին ճշմարիտ։ Ճշմարիտ էր բանն՝ զոր լուայ։ Ճշմարիտ է երազն։ Ուսուցանեմ ձեզ զբանս ճշմարիտս։ Ասասցեն զճշմարիտն.եւ այլն։
Ճշմարիտ հաւատացեալք։ Վկայ ճշմարիտ։ Ճգնաւորք ճշմարիտք. (Եզնիկ.։ Ժմ.։ Շար.։)
Ոչ երբէք ճշմարիտ ճշմարտում ներհական. (Պերիարմ.։)
Կամ Արդար. ուղիղ. հաւատարիմ. ճշմարտախօս. աննենգ. շիտակ. սադըգ (լծ. ստոյգ)
Տէր աստուած՝ բազումողորմ, եւ ճշմարիտ։ Օրհնեսցեն զաստուած ճշմարիտ։ Երդուիցեն յաստուած ճշմարիտ։ Կոչեսցի երուսաղէմ քաղաք ճշմարիտ։ Էր այրն այն ճշմարիտ, անարատ, արդար։ Իբրեւ մոլարք, եւ ճշմարիտք։ Բանք ճշմարտի։ Բերանք ճշմարտից։ Գիտեմք, զի ճշմարիտ ես.եւ այլն։
Զի գողասցի նա զմիտս ճշմարտաց. (Եփր. ՟բ. թես.։)
Յարկս ճշմարտացն (կամ ճշմարտեացն) օրհնութիւնս հանդերձել. (Համամ առակ.։)
Այս է սէր ճշմարտից. որչափ մտանէ ի քննութիւն, եւս քան զեւս վառի եւ նորոգի. (Եփր. վկ. արեւ.։)
Այո՛ ճշմարիտ ես։ Ճշմարիտ էք. (Կլիմաք.։)
Յոքն. գ. իբր Ճշմարտութիւն, եւ ուղղութիւն.
Վրիպելոցն ի ճշմարտիցն։ Մեկնեալ ի ճշմարտիցն. (Յճխ. ՟Ի՟Բ. ՟Խ։)
ՃՇՄԱՐԻՏ. մ. ἁληθῶς vere. Ճշմարտիւ. ճշմարտապէս. ստուգութեամբ. ստուգիւ. արդարեւ. յիրաւի. անշուշտ.
Այնպէս ճշմարիտ մեծ զօրութիւն նստի անդ։ Սա է ճշմարիտ՝ մարգարէն։ Մարմին իմ ճշմարի՛տ կերակուր է։ Ճշմարի՛տ աշակերտք իմ օք։ Գիտեմ ճշմարիտ.եւ այլն։
Յարեաւ ճշմարիտ։ Ճշմարիտ յարոյց զնա։ Մարմին զգեցեալ՝ ճշմարիտ, եկեր իբրեւ զմեզ ճշմարիտ, եւ էարբ իբրեւ զմեզ ճշմարիտ. (Եղիշ. յար.։ Ոսկ. յհ. ՟Ա. 36։ Կոչ. ՟Դ։)
Ճշմարիտ մակացու լինելով. (Խոսր.։)
Ճշմարիտ վաճառեցաւ. (Նոննոս.։)
Եթէ մարնչիմք ի դիւրոջ, ճշմարիտ յաղթեմք նոցա. (Կիւրղ. թագ.։)
Այսպիսի ինչ պատճառաւ. այլ ճշմարիտ՝ խափանել զքրիստոնէութեան ուսումն. (Խոր. ՟Գ. 36։)
truth-speaking, truthful, veracious.
Ճշմարիտ խօսօղ, եւ խօսելով.
Ճշմարտաբան դատախազք։ Ճշմարտաբան բերանով. (Նար. ՟Ձ՟Ա։ Պիտ.։)
Այլ մեք ասեմք ըստ սուրբ գրոց՝ ճշմարտաբան. (Երզն. ոտ. երկն.։)
to speak or tell the truth, to verify, to confirm.
Ճշմարտութեամբ խօսել. ճշգրտիւ ճառել.
Զայս անօրէնութեան տեառն ճշմարտաբանեցին հարքն սուրբ հաւատ։ Բազում եւս տէրն ի կենսատու աւետարանին ճշմարտաբանէ. (Լմբ. հանգ.։)
truthfulness, veracity.
Ճշմարտախօսութիւն. բան ճշմարիտ.
Զամօթ կրեսցեն, եւ սանձակոծ եղիցին այսու ճշմարտաբանութեամբ. (Լմբ. հանգ.։)
Պարծանս առնուլ ի վերայ ճշմարտաբանութեան նորա. (Վանակ. յոբ.։)
Աւետարանն՝ ինքնախօս ճշմարտաբանութիւն տէրունի։ Առաքելական ճշմարտաբանութիւն. (Տօնակ.։)
cf. Ճշմարիտ.
Առաւել կամ յոյժ ճշմարիտ. ստուգագոյն.
Զճշմարտագոյնսն առաջի եդեալ։ Ոչինչ ճշմարտագոյն ունիմ պատմել։ Ճշմարտագոյնք են սողոմոնեանքն (բանք). (Ագաթ.։ Խոր. ՟Ա. 30։ Արծր. ՟Դ. 2։)
Ընդ խաւար զճշմարտագոյնն շօշափեցեր լոյս. (Յհ. իմ. երեւ.։)
Ճշմարտագունի պատմութեանս։ Բանիւ ճշմարտագունւ. (Շ. թղթ. եւ Շ. մտթ.։)
Մանկական շինուածովքն խաղալ պարտ է (տղայոց), եւ գործիս՝ ճշմարտագունիցն նմանս կազմել. (Պղատ. օրին. ՟Ա։)
ՃՇՄԱՐՏԱԳՈՅՆ, գոյնս. մ. Ճշմարտութեամբ. եւ Ճշդիւ. ճշգրտիւ.
Ճշմարտագոյն ասել, կամ ուսուցանել, կամ մեկնել. (Խոր. ՟Բ. 83։ Կոչ. ՟Ժ՟Զ։ Ոսկ. յհ. ՟Ա. 7։)
Ճշմարտագոյնս պատմեցին. (Գծ. ՟Ժ՟Զ. 5։)
Ճշմարտագոյնս ասելով. (Փիլ. իմաստն.։)
Որ եւ ճշմարտագոյնս երեւի. (Ոսկ. ՟բ. կոր.։)
judging equitably, just, equitable.
Ճշմարտութեամբ դատէ. արդարադատ.
Դու միայն իրաւակշիռ եւ ճշմարտադատ բարերար. (Նար. ՟Ծ։)
cf. Ճշմարտաբան.
ἁληθοεπής veriloquus, verus. Որ խօսի զճշմարտութիւն. ճշմարտաբան. ուղղախօս. անսուտ. cf. ՃՇՄԱՐԻՏ.
Քահանայ ճշմարտախօս եւ իրաւաբան. (Ճ. ՟Բ.։)
Լուաք ի ճշմարտախօս արանց։ Ի ձեռն առն ճշմարտախօսի. (Ղեւոնդ.։ Ճ. ՟Ա.։)
Հաւանեսցուք ճշմարտախօսիս. (Լմբ. առակ.։)
Ամենայն բերան ճշմարտախօս՝ դուռն է հոգւոյն ճշմարտութեան. (Տօնակ.։ եւ Երզն. խրատ.։)
truthless, that has lost the sight of truth;
far from the truth, false.
Որյ կորուսեալ իցէ զճշմարտութիւն. մոլորեալ.
Ընդդէմ ճշմարտակորոյս վրիպելոցն. (Վեցօր. ՟Զ։)
orthodox, having a true belief, believing, faithful;
of sound mind.
Ողջամիտ, եւ Հաւատարիմ.
Ճշմարտահաւատ ժողովք ուղղափառաց. (Գանձ.։)
Գտեալ զայր թարգման՝ գրագէտ եւ ճշմարտահաւատ։ Ազգ առնէին ճշմարտահաւատ փառաւորչացն սահակայ եւ մաշթոցի. (Կորիւն.։)
worshipping truth.
Պաշտօնեայ եւ քարոզ ճշմարտութեան. աստուածապաշտ ճշմարիտ.
Ղեւոնդիոս այր հաւատարիմ եւ ճշմարտապաշտ. (Կորիւն։)
adoration, worship of the truth.
relating or narrating the truth;
faithfully and truly reporting or reported, veridical, true, veritable.
Պատմօղ ճշմարտութեան. որ ճառէ զճշմարիտն. եւ Ճառեալն ճշմարտութեամբ. հաւաստաբան. ստուգաբան. ճշմարտաճառ. ճշմարտախօս.
Աշակերտ վարդապետասէր եւ ճշմարտապատում։ Ո՛վ ճշմարտապատում աւետարանիչ. (Կորիւն.։ Նանայ.։)
Ճշմարտապատում վարդապետութիւն, կամ պատմագրութիւն, ճառք, քննութիւն. (Ագաթ.։ Ասող.։ Ոսկիփոր.։ Սկեւռ.։)
Ասէ ճշմարտապատումն եւսեբի. (Սամ. երէց.։)
Զանազան մասանց յանդիմանողաց ճշմարտապատմից. (Նար. ՟Ա։)
cf. Ճշմարտիւ.
ἁληθῶς vere. Ճշմարտութեամբ. առանց ստութեան. ստուգութեամբ. իսկապէս. ճշմարտաբար. ճշմարտիւ. ճշմարի՛տ. արդարեւ. յիրաւի.
Ճշմարտապէս, եւ ո՛չ կարծեօք (կամ կարծիս ունելով)։ Եղեւ մարմին բանն ճշմարտապէս. (Հանգ.։ Աթ. ՟Գ։)
Որպէս եղեւ ճշմարտապէս տղայ, այսպէս եւե աճումն ընկալաւ. զի մի՛ առ աչօք զայն համարեսցին. (Կիւրղ. ղկ.։)
Ճշմարտապէս ծնաւ, ճշմարտապէս աճեաց, ճշմարտապէս խաչեցաւ եւ մեռաւ, եւ թաղեցաւ եւ յարեաւ. (Ածազգ. ՟Ժ՟Գ։)
Ճշմարտապէս յարեաւ տէր, եւ երեւեցաւ սիմովնի. (Սկեւռ. յար.։)
Հաւատաց ճշմարտապէս իբրեւ արդարեւ որդի աստուծոյ. (Խոր. ՟Բ. 24։)
Ճշմարտապէս գոհանամք. (Շար.։)
Ճշմարտապէս բաւական ես. (Նար. ՟Լ՟Ա։)
Ճշմարտապէս պատմէր. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 16։)
Ճշմարտապէս անմահ գոլ հոգի. (Պղատ. օրին. ՟Ժ՟Բ։)
Կամ ա. իբր Ճշմարիտ. ճշմարտակա. աներկբայ. իսակական.
Զճշմարտապէս եւ զմիագոյն ասէ. (Ագաթ.։)
Բնութեամբ եւ ճշմարտապէս աստուած, կամ որդի։ Զբնութեամբն եւ զճշմարտապէս. (Պրպմ.։)
truthful, sincere, upright.
φιλαλήθης veri, seu veritatis amans. Սիրօղ ճշմարտութեան.
Եթէ ճշմարտասէրք էիք, դուք ձեզէն իսկ առնուիք վրէժս ի նմանէ. (Եղիշ. խչ.։)
Ցրուելոց ճշմարտասիրաց ժողովիչ է։ Ճշմարտասէր տեսողաց. (Յճխ. ՟Ժ՟Ա. ՟Ի։)
Ճշմարտասիրացն, եւ ըստ աստուծոյ հաճոյիցն ճգնողացն. (Խոսր.։)
Ճշմարտասէր սիրտ, կամ միտք, կամ բարք, կամ սովորութիւն. (Լմբ. սղ.։ Աթ. ՟Ը։ Երզն. մտթ.։ Ոսկ. յհ. ՟Բ. 2։)
truthfully, sincerely, uprightly.
ՃՇՄԱՐՏԱՍԻՐԱԲԱՐ ՃՇՄԱՐՏԱՍԻՐԱՊԷՍ. φιλαλήθως veri amore, studio veritatis. Իբրեւ ճշմարտասէր. սիրով ճշմարտութեան.
Եւս առաւել ճշմարտասիրաբար (ըստ սուտ համբաւոյ). (Յհ. կթ.։)
Ճշմարտասիրապէս խոստովանեա՛ ինձ. (Աթ. ՟Ը։)
Ճշմարտասիրապէս առնէր զպատասխանիսն կոյրն. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 13։)
love of truth, veracity, sincerity, equity.
φιλαλήθεια amor vel studium veritatis. Սէր եւ փոյթ ճշմարտութեան.
Միայն զի ճշմարտասիրութեամբ եղիցի, եւ մի՛ վիճողապէս. (Աթ. ՟Ը։)
Դիտեա՛ ինձ եւ զճշմարտասիրութիւն առաքելոյն. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 41։)
Եղիցի յամենեսեան ճշմարտասիրութիւն. (Յճխ. ՟Ի՟Գ։)
Վասն ճշմարտասիրութեան եւ արդար իրաւանց գալ եւ մարմին զգենուլ, եւ զսոյն արդար երեւեցուցանել, եւ մահուամբն իւր փրկել. (Լմբ. սղ.։)
enemy of truth, hating, detesting the truth.
μισάληθος qui verum odit. Ատեցօղ ճշմարտութեան.
Թուի ինձ, եթէ ճշմարտատեացք ոմանք էք դուք. (Եղիշ. ի չարչարանս.։)
Դեւն չարասէր եւ ճշմարտատեաց. (Յհ. իմ. պաւլ.։)
seeing the truth;
having no respect for persons, severe, perspicacious.
ἁληθινῶς ὀρών vere videns. Տեսօղ կամ գիտակ ճշմարտութեան. եւ Ստուգապէս տեսօղ. տեսանօղ, մարգարէ. եւ Անաչառ կամ նրբատես.
Ասէ այրն ճշմարտատես. (Թուոց. ՟Ի՟Դ. 4. 15։)
Մովսէս ճշմարտատեսն. (Վանակ. յուրախացիրն.։)
Բացան գերեզմանք մարգարէիցն, եւ համբարձին զգլուխս իւրեանց ճշմարտատեսքն. (Ճ. ՟Ժ.։)
Ճշմարտատես քննօղքի զստուգագոյնսն տեղեկասցին. (Նչ. եզեկ.։)
cf. Ճշմարտատիպ.
Ճշմարիտ տեսլեամբ. անխաբ. հաւաստի.
Սքանչելիս աստուածագործանշանս ճշմարտատեսիլս. (Նար. ՟Լ՟Ե։)
true, real, exact, striking.
Քումդ ճշմարտատիպ պատկերի. (Նար. ՟Լ՟Գ։)
cf. Ճշմարտեմ.
Նոյնպէս նշանքն՝ որ եղեն ի ձեռն առաքելոցն, ճշմարտացուցին զվերանալ տեառն մերոյ, զոր առաքեալքն քարոզէին տիեզերաց. (Մեկն. ղկ.։)
Զերկուցն ճշմարտացուցանէր. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 2։)
Գործովք ըզնոյն ճշմարտեցո՛. (Շ. խոստ.։ Իսկ Մծբ. ՟Բ. ըստ ձ. ճշմարտեցոյց. ըստ տպ. շամրտացւոց։)
verificator.
Որ ճշմարտէ, կամ ջանայ ճշմարիտ երեւեցուցանել.
Գովիչք ճշմարտացուցիչք ստախօսաց. (Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)
unfruitful, barren.
Որպէս անբողբոջ. ոչ բուսուցանօղ ինչ. ուր ոչ լինի բոյս ինչ. անբեր. չիբուսցընօղ. զայրի միւմպիթ.
Քարինք՝ որ անբոյսք են՝ ի խոտոց։ Անբոյս էին յաստուածային բարեպաշտութենէն. (Մամբր.։)
Նման աւազոյ բազմացան անբոյս չարիք նոցա. (Մխ. երեմ.։)
Մի՛ ցրտացուսցէ զերկիր, եւ լինիցի անբոյս եւ անպտուղ. (Վեցօր. ՟Զ։)
Ոչ բուսեալ. չիբուսած, որ չիբուսնիր. պիթմէզ.
Ընդարմացեալ կային ընդ հողով անբոյսք. (Մամբր.։)
Արտաքս հանեալ զսերմն յանդաստանէն՝ անբոյս առնէ. (Կանոն.։)
incomprehensible, inconceivable.
Այսոցիկ անբովանդակիցս ամենեցունց, եւ չարաց՝ սկիզբն եւ վախճան եղիցի բարին. (Դիոն. ածայ. ՟Դ։)
Անփակն եւ անբովանդակն երկնի եւ երկրի. (Թէոդոր. կուս.։)
Անբովանդակ բնութիւն. (Խոսր.։)
Անբովանդակ, որ զամենայնն բովանդակէ, եւ ինքն յումեքէ ոչ բովանդակի. (ՃՃ.։)
Չի՛ք չափ ինչ հանգոյն անբովանդակական ձեռինն ... Զարարչական նորա ուսար, եւ զիմաստնականն, եւ զանբովանդակականն (զօրութիւն). (Ոսկ. ես. յորմէ եւ Գէ. ես.։)
cf. Անբովանդակ.
որ գրի եւ ԱՆԲԱՒԱՆԴԱԿԵԼԻ. ἅπειρος, ἅπλετος, infinitus, immensus. Զոր ոչ լինի բովանդակել՝ պարագրել կամ լնուլ. անբաւ. անեզրական. անչափ. անսահման. անհուն, եւ անհաս. անճառ. անիմանալի. որ չամփոփուիր տեղով կամ խելքով. հիչ պիր եէրէ՝ ագըլա սըզմազ, ֆէհմ օլունմազ.
Աստուածպետականին լուսոյ անբովանդակելի եւ առատ անդունդքն։ Անբովանդակելի լուսոյն (հաղորդութեամբ)՝ համեմատաբար լցեալ. (Դիոն.։)
Որ յարարածոց ես անբովանդակելի. (Շար.։)
Ո՛րպէս անբովանդակելին բովանդակեցաւ. (Սարգ.։)
Անբովանդակելոյն՝ եւ բարերարելն է անճառելի. (Նար.։)
Լայնաբար եւ զայլոց իրաց.
Անբովանդակելի է ըստ մասինն տարբերութիւն (անհատից)։ Անբովանդակելի է ուրեմն եւ պատշաճ նախախնամութեան նոցա բան. իսկ եթէ անբովանդակելի, (ապա) եւ անգիտելի մեզ. (Նիւս. բն.։)
Քո են այս ամենայն բարութիւնք անբովանդակելիք. (Նար. ԼԷ։)
Ո՛վ անբովանդակելի տրտմութեանս, Աստուած զղջանայ անզղջանալի բնութիւնն. (Սարգ. ՟բ. պետ. ՟Ե։)
Նոքա՝ որ արդարքն էին, անբովանդակելիք էին յուսով եւ հաւատով. (Վրդն. դան.։)
infinity, immensity.
Անպարագրութիւն. անչափութիւն. անսահմանութիւն. ըստ յն. անհնութիւն կամ անբաւութիւն կամ անեզրականութիւն. ἁπειρία. infinitas.
Բովանդակութեան հակակայ անբովանդակութիւնն ... իսկ Աստուած զամենայնիւք գերազանցեալ է. քանզի ի նա բովանդակ ամենայն, եւ անբովանդակութիւն է յամենեցունց անբովանդակելի. (Մաքս. ի Դիոն.։)
Յամենեսեան ընկալեալ լինի ... յորմէ յայտ է անբովանդակութիւնն. (Առ որս. ՟Զ։)
without flame.
Ուր չիք բոց. առանց բոցոյ. ալէվսիզ.
Աստստին կիզեալ անբոց այրեցայց. (Նար. ՀԸ։)
Զհուր եթէ թաքուցանէ ոք ի յարդի, կայ մնայ ի մէջ յարդին անբոց. (Սարգ. յկ. ՟Ժ։)
cf. Անբուժելի.
ԱՆԲՈՒԺ ԱՆԲՈՒԺԱԿԱՆ ԱՆԲՈՒԺԵԼԻ. cf. ԱՆԲՈՅԺ. որ եւ ԱՆԲԺՇԿԱԿԱՆ, ԱՆԲԺՇԿԵԼԻ.
Զանբուժ տրտմութիւնն կրիցէ. (Ոսկ. գծ.։)
Անբանաբար յարձակմանց անբուժ. (Լմբ. հանգ.։)
Զանբուժականն մարմնեղէն ախտին ի մարդկեղէն դեղարանաց. (Սհկ. գալստ.։)
Անբուժելի վտանգ, բեկութիւն, դատաստան, կատաղութիւն. (Պիտ.։ Նար. ՟Ը։ Կամրջ.։ Արծր.։)
Զի մի՛ ինչ անբուժելի կրեսցեն. (Փիլ. լիւս.։)
Զի մի՛ հարցիք յօձէն չարաթոյն եւ անբուժելի. (Երզն. լս.։)
cf. Անբուժելի.
ԱՆԲՈՒԺ ԱՆԲՈՒԺԱԿԱՆ ԱՆԲՈՒԺԵԼԻ. cf. ԱՆԲՈՅԺ. որ եւ ԱՆԲԺՇԿԱԿԱՆ, ԱՆԲԺՇԿԵԼԻ.
Զանբուժ տրտմութիւնն կրիցէ. (Ոսկ. գծ.։)
Անբանաբար յարձակմանց անբուժ. (Լմբ. հանգ.։)
Զանբուժականն մարմնեղէն ախտին ի մարդկեղէն դեղարանաց. (Սհկ. գալստ.։)
Անբուժելի վտանգ, բեկութիւն, դատաստան, կատաղութիւն. (Պիտ.։ Նար. ՟Ը։ Կամրջ.։ Արծր.։)
Զի մի՛ ինչ անբուժելի կրեսցեն. (Փիլ. լիւս.։)
Զի մի՛ հարցիք յօձէն չարաթոյն եւ անբուժելի. (Երզն. լս.։)
incurable, irremediable.
ԱՆԲՈՒԺ ԱՆԲՈՒԺԱԿԱՆ ԱՆԲՈՒԺԵԼԻ. cf. ԱՆԲՈՅԺ. որ եւ ԱՆԲԺՇԿԱԿԱՆ, ԱՆԲԺՇԿԵԼԻ.
Զանբուժ տրտմութիւնն կրիցէ. (Ոսկ. գծ.։)
Անբանաբար յարձակմանց անբուժ. (Լմբ. հանգ.։)
Զանբուժականն մարմնեղէն ախտին ի մարդկեղէն դեղարանաց. (Սհկ. գալստ.։)
Անբուժելի վտանգ, բեկութիւն, դատաստան, կատաղութիւն. (Պիտ.։ Նար. ՟Ը։ Կամրջ.։ Արծր.։)
Զի մի՛ ինչ անբուժելի կրեսցեն. (Փիլ. լիւս.։)
Զի մի՛ հարցիք յօձէն չարաթոյն եւ անբուժելի. (Երզն. լս.։)
of a different nature, bastard, spurious.
Որ չէ իւր բունն. անբնական. օտար բնութեամբ. παρὰ φύσιν. բնութենէն դուրս.
Յանբուն ի բարի ձիթենւոջն պատուաստեցար. (Հռ. ՟Ժ՟Ա. 24։)
Քեզ (Եսաւայ) անընտանի եւ անհարազատ եւ անբուն ստացուած է առաքինութիւն. (Փիլ. լին.։)
voluntary;
inviolable
Ազատ ի բռնադատութենէ. առանց բռնադատութեան. զարուրէթսիզ, ճէպր եթմէյէրէք, մէճպուր օլմայարագ.
Անբռնադատ կիրք, կամ եկաւորութիւն. (Նար. ՁԳ. եւ Գանձ. եկ։)
Որ անբռնադատ հնազանդեցուցանես լծոյն քաղցրութեան. (Նար. ԽԹ։)
cf. Անկ.
cf. ԱՆԿ, իբր ա. Անկաւոր. յանկաւոր. պատեհ. պատշաճ. ճայիզ, տիւշեր, միւնասիպ. ἑπιτήδειος. conveniens. եւ իբր գ. յանգ. յանգումն, նիհայէթ, եւ այլն.
unsuccessful, unsatisfied.
ԱՆԳԱՄԱԳԻՏ ԱՆԳԱՄԱԳԻՒՏ. Ուր չիցէ մարթ գամագիտ լինել, կամ կռիւ ոտից գտանել. անըմբռնելի. անձեռնհաս.
Տուեալ պատերազմ ընդ քաղաքին զտարի մի, անգամագիտ լինելով դառնայ. (Արծր. ՟Դ. 1։)
Նաեւ տէրունեան դրոշմն, զի անգամագիտ լիցի գողոց. (Լծ. ածաբ.։)
Անգամագիւտ էր Յոբ ի չարէն խնամօքն Աստուծոյ. (Տօնակ.։)
Անգամագիւտ պատառօղ նորա ժանեաց ի բնաւիցն կացեր արկածից. (Կկեւռ. աղ։)
not liable to stumble, surefooted;
not liable to scandal.
Որ ոչ գայթէ. որ ոչ գթէ. անկործան, անշարժ. սերտ. որ չիսահիր, հաստատ. գայմազ, տիւշմէզ, հարեքեթսիզ. ἅπταιστος.
Անգայթ գնացիւք վարի. (Փիլ. իմաստն.։)
Զմնալն հոգւոյն անգայթ յառաքինի գործս. (Լմբ. սղ.։)
Հաստատնոցդ դեռեւս եւ անգայթիցդ. (Փարպ.։)
Անգայթ, անվրէպ, եւ անսխալ յառաջբերութիւն. (Երզն. քեր.։)
thin, incompact, porous;
rare, subtile;
soft, liquid.
Իբր անխիտ. անօսր. նօսր. ոչ հոծ. նօսր, լանկեկ, ցանցառ. սէյրէք. իմճէ.. μανός, ἁραιός. rarus, tenuis.
Անգայտ, եւ հոծ որակութեան զանազանութիւն. (Սարկ. քհ.։)
Անգայտ մաղովք զգործած գբոցն յօրինէ (մեղուն). (Վեցօր. ՟Ը։)
Որք զպաստառակն յանգայտս յանգեն. (Մագ. լ։)
Հոծն՝ վասն մասնկացն շարամօտն գոլ առ միմեանս, եւ անգայտն՝ վասն տարակաց ելոյն ի միմեանց. (Արիստ. որակ.։)
Կամ անօսր, որպէս նուրբ, թեթեւ. բարակ. ինճէ. եուֆգա. μανώτατος.
Զանգայտ ամպոց զճնշումն. (Առ որս. ՟Է։)
Ակն յոռի, անգայտ, եւ բիրտ, (Ոսկ. մ. ՟Բ. 9.) յն. τραχύς խիստ)։
Ըստ քերթողաց ԱՆԳԱՅՏ ասի բառ երկավանգ՝ բաղկացեալ յերկուց աղօտ եւ սուղ (իբր նուրբ) ձայնաւորաց. որպէս յն. πυρρίχιος, pyrrhichius.
Անգայտն՝ ներկուց աղօտաց երկամանակ. հի՛պէս. Եօնոօք։ Զանգայտն եւ զմեծասարն գործիցէ երկայն. (Թր. քեր.։)
to be dilated, to rarefy;
to become liquid, to liquefy.
Անօսրիլ. ցանցըռնալ. սէյրէքլէնմէք. ἁραιοῦμαι. raresco
Կառուցեալ ի ցրտութենէն ի գիջագոյնն՝ առ ի յոչ հեղուլ, այլ անգայտացեալ. յն. եւ ո՛չ անգայտացեալ. (Արիստ. աշխ.։)
to rarefy;
to liquefy.
Անօսրացուցանել. սէյրէկչէթմէք. ἁραιόω. rarefacio
Զօրէն սպնգի անգայտացոյց, զի օդ բազում ընդունելով ընդ նմա թեթեւագոյն համբարձցեն յընթացս. (Փիլ. լիւս.։)
rarefaction;
liquefaction.
Որ ոչ գայ ի խոնարհ. անխոնարհելի. որ չիճըկիր. եկիլմեզ.
Անխոնարհ եւ վզան եւ անգայ, նմանեալ կաղնւոյ՝ որ բեկցի յառաջ քան զխոնարհելն եւ զգալ. (Փիլ. լին. ՟Դ. 161։)
Անգայտն գոլ. անօսրութիւն. նօսրութիւն. ցանցառութիւն. սէյրէքլիք. μανότης, ἁραιότης. raritas, laxitas
Ունել հրոյ՝ սրութիւն, անգայտութիւն, շարժութիւն. երկրի՝ բթութիւն, խտութիւն, կայս։ Արտաշնչութիւն, ըստ որում շոգիք իմն բազում ի ձեռն անգայտութեան մորթոյն թափանցիկ լինին. (Նիւս. բն.։)
Կարկուտ լինի ըստ ձիւնաբերին՝ դառնալով ի թաղկմանէ անգայտութեան ի սերտութիւն. (Արիստ. աշխ.։)
Յաղագս հոծութեան, եւ անգայտութեան. (Անյաղթ որակ.։)
Ընդ անգայտութեան ցան եւ ցիր հողոյն երկրի խառնեալ. (Շիր.։)
Որպէս անգայտութիւն օդոյ յամենայն տեղւոջ հեղլով, եւ ոչ հեռի գոլով յումեքէ. (Ոսկ. գծ.։)
that cannot be kept in a cage, wild, untameable.
որ եւ ԱՆԳԱՅՌԱԳԵՂ. Ոչ փակեալ ի գառագղի. արձակ արտաքոյ վանդակի. գաֆէսսիզ.
Զգուշացեալ յանգայռագեղ գազանէն։ Անգառագեղ գազանաց։ Իբրեւ զանգառագեղ գազան, կամ առիւծ. (Յհ. կթ.։)
handle;
cf. Անգեղազէշ.
ԱՆԳԵՂ ԱՆԳԵՂԱՂԷՇ ԱՆԳԵՂԵԱՅ. Յետնեալ ի գեղոյ. տգեղ. անշուք. չիրքին.
Վատթար է նիւթ իւր աստուածոց (կաւն), եւ անգեղ. (Լմբ. իմ.։)
Վասն առաւել ժահադիմութեանն ձայնէին անգեղեայ. (Խոր. Բ. 7։)
ԱՆԳԵՂ կամ ԱՆԳՂ. Ունկն կամ ունկունք ամանոց. ճարմանդ. անկղ, ճանկ.
Սփիւրիդս ունէր, եւ դնէր զանգեղս նորա։ Չունիմ անգեղս սփիւրիդիցն իմոց։ Գնաց եհան յիւրոց սփիւրիդիցն զանգեղսն, եւ մատոյց եղբօր իւրոյ. (Վրք. հց. ձ։ (Ի գիրս վաստակոց գրի ԱՆԿՂ)։)
deformed, ugly.
ԱՆԳԵՂ ԱՆԳԵՂԱՂԷՇ ԱՆԳԵՂԵԱՅ. Յետնեալ ի գեղոյ. տգեղ. անշուք. չիրքին.
Վատթար է նիւթ իւր աստուածոց (կաւն), եւ անգեղ. (Լմբ. իմ.։)
Վասն առաւել ժահադիմութեանն ձայնէին անգեղեայ. (Խոր. ՟Բ. 7։)
cf. Անգեղազէշ.
ԱՆԳԵՂ ԱՆԳԵՂԱՂԷՇ ԱՆԳԵՂԵԱՅ. Յետնեալ ի գեղոյ. տգեղ. անշուք. չիրքին.
Վատթար է նիւթ իւր աստուածոց (կաւն), եւ անգեղ. (Լմբ. իմ.։)
Վասն առաւել ժահադիմութեանն ձայնէին անգեղեայ. (Խոր. ՟Բ. 7։)
ignorant, unlearned, stupid, awkward;
յանգէտս, ignorantly, inadvertently;
at all events, at all hazards;
յանգէտս լինել, to connive, to dissemble.
ἁγνοῶν. nesciens, nescius, ignorans. Ոչ գիտօղ. տգէտ. անտեղեակ. անհմուտ. անուսումն. տխմար. չգիտցօղ. պիլմէզ. ահմագ. պէխապէր. նատան. իւմմի.
Զազդ մի զանգէտ եւ զարդար կորուսանիցե՞ս։ Զանգէտսն ճարտարին համարձակեաց առատութիւն արուեստգիտութեան. (Ծն. Ի. 4։ Իմ. ԺԴ. 18։)
Գիտութիւն պարգեւէ ամենայն անգիտաց. (Եզնիկ.։)
Պատկերք ոմանց անգիտից՝ իմաստնոց նախադասեալ մեծարեցան. (Սարկ. հանգ.։)
Անգէտ մարդկան. (Կորիւն.։)
Անգէտս հրամանի թագաւորին, կամ քո նենգաւոր գործոյդ. (Փարպ.։)
Թաքուցանել զամենայն չարութիւնն իւր առաջի ձերոյ անգէտ տէրութեանդ. (Եղիշ. ՟Ե.)
Անգէտք էին մերում արուեստի։ Ոչ անգէտ եմ, զի տան պատճառս. (Խոր. ՟Գ. 61։)
Եւ ոչ իւր անգէտ ելով (այս ինքն անգիտանալով) զոմանց երկբայութիւն. (Անյաղթ ստորոգ.։)
ՅԱՆԳԷՏՍ. Անգիտութեամբ. անգիտացեալք. κατ’ ἁγνοίαν, ἁγνοούντες, ἑλαθόν. ignoranter, ignorantes. չգիտնալով. պիլմէյէրէք, պիլմէզիքէն..
Յանգէտս կերիցէ զսրբութիւնսն։ Զի մի՛ յանգէտս կորնչիցին։ Յամենայն յանգէտս յանցաւորէ քաւել. (Ղեւտ. ԻԲ. 14։ Իմ. ԺԸ. 19։ Եզեկ. ԽԵ. 20։)
Յանգէտս ընկալան զհրեշտակս. (Եբր. ԺԳ. 2։)
Բարերարն յանգէտս (լինել զինքն) պատճառեալ՝ նախ ոտնաձայն առնէ. (Ագաթ.։)
Ոչ եթէ զանգէտէ ումեքէ զԱստուծոյ՝ որ չիցէ ումեք ծանուցեալ, ասէ զայս։ Զանգիտին Աստուծոյ ճառս ի մէջ բերեալ (յաթէնս). (Ոսկ. մտթ. եւ Տիտ.։)
Անգիտիցն չափոց չարութեան գործոց. (Նար. Ի։)
Անգէտ ճանապարհ. (Կոչ. ՟Թ։)
Անգէտ չարիք. (ՃՃ.։)
Անգէտ մեզ խառնակոչութիւն նոցա. (Անյաղթ պերիարմ.։)
Բժշկականն (արուեստ) յառաջագոյն անգէտ լեալ. (Նիւս. կուս.։)
Բայց այս նոցա անգէտ չեղեալ, որ զքերթողին տառ վերծանեալ. (Շ. վիպ.։)
Քե՞զ միայն անգէտ է Դարեհի անունս. (Պտմ. աղեքս.։)
Անճառելի բարեացն յայտնութիւն, զոր Պօղոսի անգէտք էին. (Արիստակ.։)
Յանապատի յանգէտ տեղիս թաքուցեալ բնակէր. (Եւս. պտմ. ՟Զ. 9։)
hardhearted, delighting in cruelty, cruel.
Ուր իցէ անգթութիւն. անխնայ.
Աղիք անգթականք։ Անգթական սառնացրտութիւն. (Նար. ԺԶ. ՂԳ։)
cruelty, inhumanity.
ἁποτομία. crudelitas, acerbitas. Պակասութիւն գթոյ. անողորմութիւն. անագորունութիւն. անխնայութիւն. մէրհամէթսիզլիք.
Եղեւ ողորմած քահանայապետ, ոչ եւս օրինականացն անգթութեանց իշխել հրամայեալ. (Պրպմ. Լ։)
Խլելով զանգթութեանն արմատ. (Խոր. ՟Գ. 20։)
Ընդ մեծատանն անգթութեան. (Շար.։)
Որ գթած է բնութեամբ, անգթութիւն երբէք առ մեզ ոչ ցուցանէ. (Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Ժ՟Ա։)
Ողորմութիւն յանգթութեան։ Զանգթութեանն իմ չարիս կրկնէ։ Եւ այլ ոմն անգթութեամբ. (Նար. ԼԱ. ՀԱ. ՁԶ։)
not described, not marked, not written;
that cannot be marked, hard.
Ուր ոչ գծէ երկաթ. կարծր յոյժ. անգծելի.
Մարմինն էր քան զանդամանդ անվթար եւ անգիծ. (Փիլ. սամփս.։)
Անգիծ եւ լպրծոտ լակոնացի վիմաց. (Մագ. լ։)
Եւ որ չունի զարտաքին նշանս երեւելիս. լռիկ. անբարբառ.
Հուր ծախիչ է եղեգան, եւ անգիծ արտասուք՝ ամենայն երեւելի եւ իմանալի մեղաց եւ աղտոյ. (Կլիմաք.։)
inestimable, invaluable, without price.
Որոյ չիք գին. պատուական. մեծագին. պահասըզ, փէք գըյմեթլի.
Անգին գանձ. (Նար. խչ.։)
Անգին մարգարիտ. (Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Է։)
Առանց գնոց. ձրի. ճապա.
Զանգին եւ զձրի զԱւետարանն քարոզելն. (Ոսկ. ՟բ. կոր.։)
Ձրի եւ անգին տուեալ ի ժառանգութիւն. (Երզն. լս.։)
ignorant.
Ոչ որպէս անգիտակ հանդերձելոց նմա պատահմանց, այլ եւ յոյժ իսկ ճանաչէր. (Աթ. ՟Ը։)
Յանդիպակաց ոմանց Աստուած կարծեցաւ. (Տօնակ.։)
Ոչ եթէ անգիտակ եղեւ բանից նոցա. (Վեցօր. ՟Թ։)
Միթէ անգիտա՞կ ես զխարդախութիւն եւ զչար հնարս սատանայի. (Վրք. հց. ԺԵ։)
Անգիտակ զմի՛ արդեօքն կարծեցին. (Թէոդոր. Մայրագ.) իբրու բան անգէտ եղելոյ։
to be ignorant;
to forget one's self.
ἁγνοέω. ignoro. Անգէտ լինել. չճանաչել. տգիտանալ. յանգէտս առնել ինչ. եւ ձեւանալ չգիտել. չգիտնալ. պիլմէմէք. խապէրի օլմամագ. թէճահիւլ եթմէք.
Անգիտանայցէ ակամայ։ Քաւեսցէ վասն նորա քահանայն՝ վասն անգիտութեանն, զոր անգիտացաւ։ Մի՛ ածեր ի վերայ մեր մեղս, զի անգիտացաք։ Ոչ անգիտացեալ, թէ չար է արար նոցա. (Ղեւտ. ՟Դ. 13։ ՟Ե. 18։ Թուոց. ՟Ժ՟Բ. 10։ Իմ. ՟Ժ՟Բ. 10։)
Պա՛րտ է ոչ զայն անգիտանալ. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)
Մի՛ յաճախագոյն անգիտասցուք զանձինս. (Առ որս. ՟Ա։)
Ո՞րպէս արդեօք զայլ ինչ ուսցի՝ որ զինքն անգիտանայ. (Նիւս. երգ.։)
Թէ զհայր գիտէ, զյետին օրն զիա՞րդ անգիտանայ. (Աթ. ՟Ա։)
Անգիտանաս զոր կրես. (Շ. թղթ.։)
Ոչ անգիտանայ ամենայն երագամիտ լսօղ զզօրութիւն առակիս. (Սարգ.։)
Հուրն անգիտանայր զբնութիւնն իւր, եւ անթառամ պահէր սուրբ զմանկունսն. (Հարցնափառ.։)
Գիտելով՝ որպէս անգիտանալով հարցանէր։ Ոչ գիտել ասէ զժամն զայն, եւ ոչ ճշմարտութեամբ անգիտանայ։ Գիտէ զամենայն որդի, թէեւ անօրինաբար անգիտանալ ինչ ասէ. (Կիւրղ. գանձ.։)
Տակաւին եւս անգիտանային առ ի մէնջ. (Անյաղթ պորփ.։) Այլ անսովոր է ասելն անդ.
Տակաւին եւս անգիտանիւր ի մէնջ։
Չէզ. իբր անտեղեակ լինել.
Այնմ արուեստի անգիտանալ. (Կորիւն.։)
Եղելոյ առ նա մարդասիրութեանն ոչ անգիտանայր. (ՃՃ.։)
Անգիտանաս, ո՛վ դու, իմոց բիւրաւոր եւ զանազան ախտից։ Անգիտանալոյ վասն տնօրինական մարդասիրին խորհրդոյ. (Շ. թղթ. եւ Շ. հրեշտ.։)
Ոչ անգիտանայր ինչ հայր առ հայցուածսն. (Նանայ.։)
Չգիտել՝ թէ զի՛նչ առնիցէ. վարանիլ. եւ անակնկալ իրաց հանդիպել. եւ իբր յայլոյ խելս լինել. ընելիքը չգիտնալ, շուարիլ, չկարծել, զինքը մոռնալ.
Եւ զի այսոքիկ այսպէս, անգիտանամ յերկաքանչիւրոցն ընտրութենէ։ Վասն որոյ անգիտանամ, թէ զի՛նչ գործեցից ... Եւ թէ զի՛նչ արարից, անգիտանամ զելս վտանգիս եղելոյ. (Շ. ատ. եւ Շ. ընդհ.։)
Իբրու հասանելով յանգիտացեալ դահագլխութեան աստիճան. (Պիտ.։)
Զայս ամենայն տեսի առ նոսա, եւ լուայ, եւ սակաւիկ մի զանձն իմ անգիտանալ եցէ. (Վրք. հց. ՟Դ։)
not to be understood, incomprehensible.
ἅγνωστος, ἁγνοούμενος. ignotus, quod ignoramis. Որ չէ գիտելի. անծանօթ. ոչ ծանուցեալ. անյայտ. անիմանալի. անհաս. չգիտցուած, խելք չհասնելու. պիլինմէզ. ագըլ էրմէզ. ֆէհմ օլունմազ.. Յաստուածայինս ասի.
Անգիտելիք են ի մարդկանէ, կամ մարդկան մտաց. (Շ. բարձր.։)
Միշտ ի գիտութիւն նորա վայելէ, եւ հանապազ անգիտելի զնա հաւատայ. (Լմբ. սղ.։)
Եւ յայլ իրս.
Զի թէ հրեշտակք անգիտելի են մեզ, ո՛րչափ եւս առաւել Աստուած. (Մաքս. ի Դիոն.։)
Անյայտ է օրն, եւ անգիտելի ժամն. (Սարգ. յկ. ՟Ժ։)
Կամեցաւ եւ այլոց յայտնել զհաւատսն Աբրահամու, զի ի մարդկանէ անգիտելի էր. (ՃՃ.։)
Անգիտելի էր մեզ գիրն, եւ գրողն. (Շ. թղթ.։)
Առանց գիտելոյ (մեր).
Որպէս եւ կապեցաւ անգիտելի ի մէնջ. (Սարգ. ՟բ. պետ. ՟Բ։)
Որ ինչ չանկանի ընդ գիտութեամբ. զորմէ չիք գիտութիւն.
Թէպէտեւ տամք զէն ի հոմանուանցն գոլ, այլ ոչ եթէ այսուիկ ինչ անգիտելի է։ Եթէ ընդ սահմանաւ եւ ընդ ստորագրութեամբ արկանեմք, յայտ է թէ ո՛չ է էն անգիտելի. (Սահմ. ՟Ա։)
Ոչ գիտելի առն. կոյս անփորձ յառնէ.
Որպէս զսեղան յանգործ քարանց, եւ զմայրն՝ նոր եւ անգիտելի առն ընտրեաց. (Բրսղ. մրկ.։)
ignorance, inexperience;
անգիտութեամբ, ignorantly.
Իբր անգիտելի գոլն. անյայտութիւն.
Ածէիր ի վերայ մեր անգիտութիւն։ Քաւեսցէ վասն անգիտութեանն՝ զոր անգիտացաւ։ Զմեղս մանկութեան իմոյ եւ զանգիտութեան իմոյ մի՛ յիշեր։ Զվասն մեղացն եւ զվասն անգիտութեանն։ Յորս էր Աստուծոյ անգիտութիւն։ Ծանրացուցանէ անգիտութեամբ զբանս։ Պապանձեցուցանել զանզգամ մարդոց զանգիտութիւն։ Գիտեմ զի անգիտութեամբ արարէք. եւ այլն։
Զանգիտութիւն ի բաց մաքրէ գիտութեամբ. (Դիոն. երկն.։)
Խաւարեալք անգիտութեամբ՝ տգիտանան ի բարւոյն ծանօթութիւն։ Երկուց այսոցիկ անգիտութեանց առեր զքեւ եպերանս. (Պիտ.։)
Գրոց սովորութիւն է միշտ խաւար զանգիտութիւնն անուանել. (Լմբ. սղ.։)
Յանգիտութենէ ի ճշմարիտ Աստուած գիտութիւն առաջնորդեաց։ Զիա՞րդ զճշմարիտ օրէնսն գրեսցուք առ ձեր անգիտութիւնդ. (Փարպ.։)
Անգիտութեամբն գնայ (նաւն) զուղեւորութիւնն ի ձեռն հմուտ ճարտար նաւապետին. (Եղիշ. ՟Ը.) իմա՛, յանգէտս, առանց գիտելոյ։
Զանսկզբնութեանն Աստուծոյ զանգիտութիւնն ի յէիցս՝ ցուցանէ. (Շ. հրեշտ.։)
Կամեցաւ գիտութեամբ ծայրիցն յայտնել զանգիտութիւն միջոցին. (Անյաղթ պերիարմ.։)
Սպասեաց արթնութեամբ տեառն գալստեան, իբր զանգիտութիւն լուաւ ժամուն. (Սկեւռ. լմբ.։)
unfindable, rare, precious, dear.
Որ ոչն գտանի, կամ չէ գտեալ, եւ անգտանելի. անդարմանելի. անհնարին. պուլունմազ. չարէսիզ.
Զթագաւորազին զմեծութիւն հաւատոցն անգիւտ յԻսրայէլի ասէ. (Կորիւն.։)
Զձեր անձինսդ անգիւտ արարեալ էիք ի կորստեանն. (Բուզ. ՟Գ. 14։)
Յանգիւտ կորուստն յուղարկի. (Եղիշ. ՟Բ։)
Կորնչել զանգիւտ կորուստն. (Փարպ.։)
Դժուարագիւտ. մեծագին. անգին. ազնիւ յոյժ յոյժ. աննման. մէնէնտի եօգ.
Մարգարիտ անգիւտ. (Զէնոբ։)
Անգիւտ բարի, կամ բարիք. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Է։ Շ. եդես.։)
Ոչ հասին յամս ժամանակաց մերոց ի բարի եւ յանգիւտ. (ՃՃ.։)
Եւ ուր ոչ գտանի օգուտ ինչ. անպիտան. փուճ.
Անգիւտ աշխատութիւն՝ սուտ վարդապետութիւն. (Ագաթ.։)
ՅԱՆԳԻՒՏ. իբր ի վայր անգտանելի, կամ ի կորուստ անգիւտ.
Զի մի՛ յանգիւտ մոլորեսցին. (Յիսուս որդի.։)
ՅԱՆԳԻՒՏՍ. իբր յոչ գտանիլն. առ ի չգոյէ.
Պասքեալ ի ծարաւոյ յանգիւտս ջրոյ՝ կայր յաղօթս (Սամփսոն). (Ոսկ. հերոդ.։)
without a head, headless;
without a leader or chief.
ἁκέφαλος. capite carens. Որոյ չիք գլուխ՝ իրական կամ նմանական. պաշսըզ.
Գազան անգլուխ. (Խոր. աշխարհ։)
Եւ զի գլուխ պատուիրանին սէր է, անգլուխ առնելով զպատուիրանն՝ մեռեալ առնեմք զնոսա ի մեզ. (Խոսր.։)
Առին զանգլուխ մոլորութիւն (հպարտութեան) զմերձեցեալն ի յիմար սիրտս. (Կլիմաք.։)
Եղէ այրի եւ անտերունչ եւ անգլուխ. (Վրք. հց. ԺԴ։)
Անգլուխ իմն եւ անկատար այնպիսին յանդիմանեալ լինի բան. (Նիւս. կազմ.։)
Գլուխըն բարձաւ ... անգլուխ (աստուած) ասացաւ (Յակոբոս Զեբեդեայ). (Գանձ.։)
that cannot be marked, hard.
Յանգծելի վիմին. (Անան. ի պետր.։)
Անգծելի երկաթոյ՝ վիմօք. (Երզն. մտթ.։)
Անգծելի կազմութեամբ՝ կարծր պահպանակաւ։ Անգծելի կարծրութեան. (Նար. ՂԳ. եւ Նար. առաք.։)
English;
— եկեղեցի, the Anglican church;
— բարբառ, the English language;
ոճ —, anglicism.
ungrateful, unthankful;
discontented, dissatisfied
Որ չէ գոհ. անգոհացօղ. եւ դժկամակ. գանգատական. տժգոհ. խօշնուտսուզ.
Անձինք անգոհք եւ անշնորհակալուք։ Ասէ անգոհ ձայնիւ, ես ննջեցի. (Վրք. հց. ՟Բ. ԺԶ։)
colourless.
Պակասեալ ի գունոյ. տժգոյն. եւ տժգունութիւն. րէնկսիզ, պօզուգլուգ.
Անգոյն ասացեալ ի (սուտ) գեղոյ. (Վրդն. սղ.։)
Ցաւք հասանիցեն, եւ յանգոյն հանիցեն եւ զգոյն. (Ոսկ. եբր.։)
nothingness, nothing.
Եւ ոչ թոռունք եղիցին յորդւոց անգոյութենէ. (Իսիւք.։)
Մահ է ի վերայ մեր՝ ո՛չ էութեանս անգոյութեան, այլ միաւորութեանցն անջատմունք. (Մաքս.։)
Գոգցես թէ յանգոյութիւն զգոյն խնդրէ ներածել. (Յհ. իմ. երեւ։)
Յանգոյութիւն ոչ անկանի, այլ փոխի նորոգմամբ. (Վանակ. տարեմտ.։)
Ցանկային յանգոյութիւն անկանել. (Վրդն. սղ.։)
to despise, to slight, to reprove, to blame;
to jeer, to ridicule, to mock.
ԱՆԳՈՍՆԵՄ գրի եւ ԱՆԿՈՍՆԵԼ, ԱՆԳՈՒՇՆԵԼ, ԱՆԿՈՒՇԵԼ. μυστηρίζω , ἑκμυκτηρίζω, ἑξουδενέω, ἁθετέω, φαυλίζω, περιφρονέω. contemno, vilipendo, praevaricor Անարգել. արհամարհել. ունչս առնել. կամ կշտով գրթցել. ստունգանել ( ի պրս. կիւլ ունկն) առ ոչինչ համարել. ընդ վայր կամ առ ոտն հարկանել. պախարակել. պարսաւել. նշկահել. ապախտ առնել. թօթվել, չսեպել. թօթվել, չսէպել. չէլմէք. թահգիր եթմէք. րէտտ էթմէք.
Անզգամն անգոսնէ զխրատ հօր։ Անգոսնէ զբանս անօրէն։ Արհամարհեաց անգոսնեաց զնա։ Քանզի արծաթասէրք էին, անկոսնէին զնա։ Անգոսնէին զնա իշխանքն։ Անգոսնէ կին զամուսին իւր։ Անգոսնեցին ծառայքն։ Անգոսնէին զվաստակս նորա. եւ այլն։
Զդիսն անկոսնել. (Եւս. քր. ՟Ա։)
Անկոսնել եւ անարգել զհրաման թագաւորաց. (Ագաթ.։)
Մեծաձայն ծաղու անգոսնեցին զբանիւքն։ Ըստ սրբասէր մերոց օրինաց արժանի է եւ անգոսնելոյ. (Փարպ.։)
Բռնադատիս ի մարդասիրութենէ, եւ ոչ անգոսնիս։ Ոչ անգոսնիս յերկայնմտութեանց. (Նար.։)
Բարեկամք են ազգի մարդկան, եւ ոչ եթէ անգոսնօղ. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Ա։)
Նզովելով զանգոսնողսն, որք զձեզ խռովեցուցին. (Յհ. կթ.։)
Զանգոսնելի գարշութիւնս. (Նար.։)
Զի՞նչ քան զծորումն ապականութեան անգոսնելի է ի մեզ. (Շ. թղթ.։)
Բոլորովին ազատ յամենայն անկոսնելի կրից մերոց. (Տօնակ.։)
incompassionate, unpitying, inhuman;
cruel, barbarous, implacable.
Իբր անկաւոր. յանկաւոր. արժանաւոր.
Աւետարանիչն Սիոնի, օծութեանն անգու, առեալ զպատիւ նախնեացն քահանայութեան. (Ագաթ.։)
Անմասն ի գթոյ. անգորով. անողորմ. մէրհամէթսիզ, խիյանէթ.
Անգութ աչօք, եւ անողորմ սրտիւ։ Անգութք աննուէրք. (՟Գ. Մակ. ՟Ե. 26։ ՟Բ. Տիմ. ՟Գ. 3։)
Անգթին եւ տմարդւոյն ողորմեսցի. (Ոսկ. ՟բ. տիմ.։)
not foretold, not predicted.
Առանց գուշակ գոլոյ կամ ազդելոյ ուրուք. անկարծ. անյայտ.
Տեսեալ զզօրականս՝ կարծեմ ճչել անգուշակս զարհուրելով. (ՃՃ.։)
cf. Անգիւտ.
Ոսկի շարս անգտական. (Նար. ԻԲ։)
Անգտանելի հետք։ Արուեստք անգտանելիք. (Նար. ՟Գ. ԺԶ։)
Թէպէտեւ դժուարագիւտ է, այլ ոչ ամենեւին անգտանելի. քանզի անգտանելոյն ազգակից է կորուստ, իսկ գտանելում՝ փրկութիւն. (Փիլ. լին. ՟Գ. 27։)
Ընկենուն զբազումս, մանաւանդ եթէ զանձինս ի կորստեան անգտանելի գուբ. (Սարկ. քհ.։)
without girdle.
Հոլանի, եւ անգօտի. (Լմբ. պտրգ.։ եւ Մխ. դտ. ստէպ։)
to examine, to search;
to think, to meditate.
ԱՆԴԱՃԵԼ. որ եւ ռմկ. ԱՆԴԻՃԵԼ, ԱՆՏԻՃԵԼ. ի պրս. էնտիշիյտէն. Մտածել, քննել, յուզել վարանօք. ողջաձեւ ընել.
limb, member;
— — յօշել, to dissect, to dismember, to anatomize, to carve.
պրս. էնտամ. μέλος. membrum. Մասն մարմնոյ կենդանեաց՝ որոշեալ կամ որոշելի յայլմէ մասնէ. իւզվ, եզա, ազա.
Մի յանդամոց քոց։ Անդամս բազումս ունիմք։ Անդամք բազումք են, եւ մարմին մի։ Լեզու փոքր ինչ անդամ է. եւ այլն։ Կամ նմանութեամբ.
Միմեանց անդամք եմք։ Մարմինք ձեր անդամք են Քրիստոսի. եւ այլն։
Փառաւորութիւն միոյ անդամոյն բոլոր անդամոցն բերէ զխնդութիւն. (Խոսր.։)
Պարտ է ի վերայ մեղուցեալ անդամոցն խնդրել զողորմութիւն. (Փարպ.։)
Զտիրագոյն անդամոցն գլուխ. (Պիտ.։)
Անպիտանս ի ձեռաց եւ յոտից առնէին, եւ ի բոլոր անդամոց. (Յհ. կթ.։)
Գլխաւոր թիւք անդամոց մարմնոյ երկոտասան. (Նար. ԽԶ։)
Անդամունք. զանդամունս. (Թէոփիլ. Խ. Մկ։ Վրք. հց.։)
Եւ այլ եւս անդամք չարեաց զմիմեանց կապեալ կան. (Նեղոս) իմա՛ մասունք հանգէտ անդամոց։
ԱՆԴԱՄՔ. իբր բոլոր մարմինն անդամօք, կամ մասունք՝ զորս պատէ զգեստն. կեօվտէ.
Պատառեցին զհանդերձս նոցա յանդամոց նոցա։ Կայտռային օձք զանդամօք իմովք։ Ընդ անդամս ոսկերացն բուսեալ էր խոզանաստեւ. (Ագաթ.։)
Մերկութեան անդամոցս այս է զգեստ. (Յհ. կթ.։)
Մինչեւ ի ներքին իսկ շապիկսն՝ որ յանդամսն զգեցեալ էր. (Վրք. հց. ՟Դ։)
Ամօթոյ անդամք առաւել եւս պարկեշտութիւն ունիցին. (Յճխ. Ի։)
Յանդամս ծածուկս՝ չարչարանս հասուցանէին. (Յհ. կթ.։)
ԱՆԴԱՄ ԱՆԴԱՄ. մ. Ըստ իւրաքանչիւր անդամոց. յօշ յօշ.
Մինչչեւ զամենայն մարմինդ անդամ անդամ լուծեալ է. (՟Բ. Մակ. ՟Ե. 7։)
the dissected parts.
Անդամք յօշեալք եւ ուրոյն ի թիւ անկեալք. մարմին յօշեալ. յօշուած. διχοτόμημα, σῶμα. segmentum, pars;
corpus, vel cadaver.
Ի վերայ յօշելոյ անդամաթուին։ Դիցես ի դմա զանդամաթիւդ զամենայն։ (Ծն. ՟Ժ՟Ե. 11։ եւ Ղեւտ. ՟Ա. 8։ ՟Ը. 20։ Եզեկ. ԻԴ. 4։)
Ոչ ճենճեր ինչ ընդ անդամաթիւս մսոյն ծախի. (Նար. ՂԳ։)
Եթէ եւ անդամաթիւ զյօդս կոտորեսցես, ոչ առնեմ զանօրէնութիւնդ զայդ. (Վրք. հց. ՟Զ։)
paralytic, palsical.
παραλυτικός, παραλυόμενος. paralyticus. Լուծեալ անդամօք. որոյ ջիլք եւ անդամք լուծեալ են. քէօթրիւմ, մեֆլուճ.
Անկեալ դնէր, կամ դնի անդամալոյծ։ Բերէին անդամալոյծ մի բարձեալ ի չորից։ Զլուսնոտս եւ զանդամալոյծս. եւ այլն։
Ողորմել անդամալուծացն. (Մանդ.։)
Ածէին օրինակ անդամալուծաց.
Եւ զայս ի յերկուց անդամալուծից է տեսանել. (Շ. թղթ.։)
Անդամալուծին գթացեալ ողորմեցար. (Նար. ԼԷ։)
to be struck with a palsy, to have a paralytic stroke.
Անդամալոյծ լինել. քէօթրիւն օլմագ.
Հայրն Ղունկինոս անդամալուծեցաւ ի բազում ցաւոց. (Վրք. հց. ՟Ե։)
Նեղեալ լինէր յայսոյն պղծոյ եւ անդամալուծեալ. (ՃՃ.։)
palsy, paralysis.
πάρεσις, παράλυσις. remissio, nervorum resolutio, pralysis. Լուծումն անդամոց, թուլութիւն ջղաց, եւ անկարութիւն շարժման. քէօթրիւմլիւք, ֆելճ.
Ի մեղաց անտի եղեւ անդամալուծութիւն նորա. (Իգն.։)
Պատճառք երեսունեւութամեայ անդամալուծութեան. (Շ. թղթ.։)
laimed, crippled.
Խեղ անդամօք, թոյլ եւ ցաւագար. անդամալոյծ. չորս դին բռնըւիլը, թուլնալը.
Կայր որդի Կեդրոնի անդամախեղ ի ծնէ. (Ճ. ՟Բ. վրք. Մծբ.։)
lameness.
Անդամախեղութիւնք, սեւամաղձք, պղերգութիւնք, տկարութիւնք. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 21։)
βλακεία. mollities. Խեղութիւն անդամոց, թուլութիւն, անպիտանութիւն. չորս դին բռնըւիլը, թուլնալը.