Definitions containing the research ժ : 10000 Results

Միակ, աց

s. adj.

unity, first number, one;
only one, alone, singular.

NBHL (1)

Պատահէ ումեմն լինել միակ միայնակ առանց ազգատոհմի. (Լմբ. ժղ.։)


Միականի, նւոյ, նեաց

adj.

one-eyed, monocular.


Միակեաց, եցաց

adj.

living together;
cf. Միայնակեաց.

NBHL (2)

Միակեաց մի՛ շարժեսցի ըստ ինքեան։ Միակեաց՝ որ սիրէ զանփառութիւն. (Եւագր. ՟Ի՟Ը. ՟Լ՟Բ։)

Զարքայութիւնն յարդարէ. (յորում միակեաց վայելչութիւն ամենայն արժանաւոր բանաւորաց. Ագաթ.։)


Միակեցութիւն, ութեան

s.

cf. Միայնակեցութիւն.

NBHL (1)

Գործ միակեցութեան դժուարին է. (Հ. դեկտ. ՟Ե.։)


Միակողմանի

adj. adv.

paralytic, palsied, crippled;
one-sided;
from one part only.

NBHL (1)

Կաղս, կոյրս, համերս, միակողմանիս։ Միակողմանիքն բժշկէին. (Մտթ. ՟Ժ՟Ե. 30. 31։)


Միակողմն

s.

one side;
դնել, թողուլ ի —, to put aside, to leave.

NBHL (1)

Զբաժին մասինն, զոր դնէին քահանայք ի միակողմն անդ։ Թողցուք զայս ամենայն ի միակողմն. (Մծբ. ՟Ժ՟Գ. ՟Ժ՟Զ։)


Միակրօնութիւն, ութեան

s.

professing the same religion, conformity in religion;
unanimity;
conformity, uniformity.


Միակցորդ

adj.

conjoined, equal, partaking of.

NBHL (1)

Զուգակցորդ. հաւասարակից. անբաժան.


Միահաղոյն

adv.

all at once, together, altogether, quite, at once, entirely, collectively.

NBHL (1)

ἁθρόον, ἁθρόως confertim, universim, summatim, confestim, simul totus. Միանգամայն, եւ միահամուռ. բովանդակ ի միասին. խմբովին. եւ Անընդհատ. եւ Զոյգ ընդ. նոյն ժամայն. բոլորը մէկէն, միակտուր, մէկէնիմէն.


Միահամ

adj.

conjoined, inseparable.

NBHL (2)

Համակցորդ. միակցորդ. մի եւ անբաժան.

Զի՞ ջանաս բաժանել զմիահամդ. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 2։)


Միահամուռ

adv.

collectively, altogether, generally, all at once;
in all;
in a crowd, in a mass;
եւ զի — ասացից, to say briefly, in short.

NBHL (2)

Պատասխանի ետ ժողովուրդն միահամուռ, եւ ասեն։ Կոյրն, կաղն, յղին եւ ծնեալն միահամուռ ժողովուրդ մեծ։ Ձայն թագաւորաց եւ ազանց միահամուռ ժողովելոց. (Ել. ՟Ժ՟Թ. 8։ Երեմ. ՟Լ՟Ա. 8։ Ես. ՟Ժ՟Գ. 4։)

Միահամուռ ժողովեալք։ Միահամուռ լինին ամենեքեան ՟Ռ եւ ՟Լ՟Ղ։ Ամենեքեան միահամուռ զերկնային նախանձ բերելով. (Եղիշ. ՟Բ. ՟Զ. ՟Ը։)


Միահառաչ

adv.

with one voice;
in chorus.


Միահասակ

cf. Հասակակից.


Միահարթ

adj.

even, flat, smooth, equal, levelled.


Միահաւան

adj. adv.

unanimous, of the same opinion;
unanimously.


Միահաւատ, ից

adj.

of the same religion, faith or belief.


Միահաւաք առնեմ

va.

to gather together, to collect in one.

NBHL (1)

ՄԻԱՀԱՒԱՔ ԱՌՆԵԼ. Ի մի հաւաքել. ժողովել.


Միահոյլ

adv.

all together, in crowds, in troops.

NBHL (1)

Միահոյլ ի մի վայր ժողովել։ Միահոյլ ի չու անկեալ։ Ի միասին միահոյլ խաղան ելանեն յիւրաքանչիւր կայանից. (Վեցօր. ՟Դ. ՟Ը։)


Միաձայն

adv. adj. gr.

with one voice, unanimously;
one-voweled.


Միաձեռանի

cf. Միաձեռն.


Միաձեռն

adj.

one-handed.


Միաճաշակ

adj. adv. adv.

indiscriminately eatable;
feeding but once a day.

NBHL (1)

Եւ մ. Միագամ յաւուրն ճաշակելով. ծոմապահութեամբ. մէկ ժում ուտելով.


Միամասնեայ

adj.

of one part;
simple.

NBHL (1)

μονομερής unius partis, simplex. Ունօղ զմի միայն մասն անբաժան. պարզ. միօրինակ.


Միամարտ

cf. Մենամարտ.

NBHL (1)

Մինչ ընդ բազումս փորձի եւ ուսանի, յայնժամ կարասցէ միամարտիկ լինել եւ յաղթել. (Վրք. հց. ՟Գ։)


Միամեայ

adj.

of one year, one year old.

NBHL (1)

Յորժամ եղեւ (մարիամ) միամեայ, արար յովակիմ ընդունելութիւն մեծ. (Հ=Յ. սեպտ. ՟Ը.։)


Միամիտ, մտաց

adj.

simple-minded, ingenuous, simple, artless, innocent;
good-natured, silly, simple, foolish;
faithful, attached, loyal, true, devoted.

NBHL (1)

(Եսաւ ժպիրհ) յակովբ միամիտ. (Լմբ. ովս.։)


Միամտեմ, եցի

vn.

cf. Միամտիմ.


Միամտիմ, եցայ

vn.

to be candid, open, sincere, to behave sincerely;
to conduct oneself loyally or faithfully, to ascertain, to verify, to become assured, persuaded, to believe, to acquiesce, to agree, to consent.


Միամօր, ոյ, ու

adj. s.

one only, only, only begotten;
only child.


Միայար

adj. adv.

united, joined, attached, chained together;
continuous, continual;
immediate;
at a single stroke, at one bout, in a moment, immediately, at the same time;
— տողել, to join together, to link, to chain.

NBHL (1)

Այժմ տեսանէք միայար եւ ըստ կարգի, զորս երեք եւ չորք կրկին էր եդեալ. (Երզն. քեր. այս ինքն ի մի ձեւ եւ ի յարմարութիւն եդեալ առանց կրկնութեան։)


Միայարութիւն, ութեան

s.

conjunction, concatenation, train, contiguousness, continuance, succession.


Միայն, ոյ, ով

adj. adv.

only, sole, singular;
alone, lovely;
simple, plain;
solely, singly, singularly, simply;
solitarily;
— թէ, — զի, it being well understood that, on condition that, provided that, unless;
մի —, one only;
ոչ —, not only.

NBHL (2)

Որոց՝ կա՛մ միայնից, կամ յառաջ քան այլոցն՝ հարկաւոր էր հոգ տանել։ Միայնից սոցա ներել հարկ է. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)

Միայն թէ արժանի աւետարանին գնայցէք։ Միայն թէ զհամարձակութիւն, եւ այլն. (Փիլիպ. ՟Ա. 27։ Եբր. ՟Գ. 6. եւ 14։)


Միայնաբար

adv.

only, simply;
singularly.

NBHL (1)

Ոչ միայնաբար ըստ յոնանու ի ձկանէն (ելանէր կամ յառնէր), այլ լրմամբ հոգւոցն մահակուլ՝ որ յադամայ ի դժոխս. (Կիր. պտմ.։)


Միայնակ

adj. adv.

only, sole;
quite alone.

NBHL (1)

Բազումք անուանեալք տիգրան, մի է եւ միայնակ ի հայկազանցս, որ զաժդահակ եսպան. (Խոր. ՟Ա. 30։)


Միայնակեաց, եցաց

s. adj.

cf. Միանձն;
monachal.

NBHL (1)

μονάζων (յորմէ Մոնոզոն). μοναχός , μοναστής monasticam vitam agens, degens;
solitarius, monachus. Որ միայն կեայ յանապատի. անապատաւոր. միայնաւոր. եւ Միանձն՝ հրաժարեալ յաշխարհէ, եւ առանձնացեալ ի սենեակ. կրօնաւոր. վանական. ճգնաւոր.


Միայնակեցութիւն, ութեան

s.

monastic or solitary life, monachism.

NBHL (1)

Ինքն քրիստոս միայնակեցութեան եղեւ մեզ ուսուցիչ, յորժամ զկնի մկրտութեան յանապատ ել։ Սոքա ամենեքեան միայնակեցութեան են օրէնք. (Վրք. հց. ՟Ա։)


Միայնանամ, ացայ

vn.

cf. Մենանամ.

NBHL (3)

μονάζω solitarius sum μονοῦμαι solus remaneo, solitarem dego vitam ἑρημόομαι desolor. Միայն լինել կամ մնալ. մենանալ. առանձնանալ միոյ կամ երկուց. անապատանալ, հեռանալ կամ զրկիլ յընկերաց. հրաժարել յաշխարհէ. միայնակեաց լինել.

Ջուր՝ յորժամ ի հրոյ անջատի, եւ յօդոյ միայնանայ, հանդարտագոյն լինիցի. (Պղատ. տիմ.։)

Օրհնեալ ես փայտ սուրբ, միայնացելոց պարիսպ, ճգնաւորաց ժուժկալութիւն. (Անյաղթ բարձր.։)


Միայնանոց

s.

cf. Միայնարան.

NBHL (1)

μοναστήριον monasterium. որ եւ ՄԻԱՅՆԱՐԱՆ. ՄԻԱՅՆԱՍՏԱՆ. ՄԵՆԱՍՏԱՆ. Տեղի առանձնութեան հրաժարելոցն յաշխարհէ. վանք եւ խրճիթ միանձանց.


Միայնարան, աց

s.

solitude, hermitage, monastery.


Միայնաւոր

adj. s.

solitary, hermit.


Միայնաւորական, ի, աց

adj.

only, indivisible;
monastic.

NBHL (1)

որպէս Միայնակ. միակ. անբաժանելի.


Միայնեակ, եկի

cf. Միակ.


Միայնիկ

cf. Միայնուկ.


Միայնուկ

adv.

alone, all alone, quite alone, by oneself.


Միայօդ

adj.

conjoined, connected, united, linked.

NBHL (1)

Տաղաբանութիւնք արաբացւոց վարժաբանութեամբ մրցեալք միայօդ աւարտեալ վծի, զոր դուք կաձայ (գաֆիյէ) անուանէք. (Մագ. յիշ. ոտ.։)


Միանամ, ացայ

vn.

to be united, joined, incorporated, identified.

NBHL (2)

Յորժամ եկեղեցի հարսնացեալ միանայ ընդ փեսային։ Որ միացար սրբութեամբ ի լոյսն մաքուր որպէս զանմարմին. (Շար.։)

Կապեալ ընդ շնորհիդ ի քեզ միանալ անբաժանելի։ Ընդ հաստողիդ միանալ՝ տէրունի մարմնոյդ ճաշակմամբ։ Միասցի կնիքդ լուսոյ ի գեղ տեսակիս։ Ընդ քեզ միասցուք առմամբ քո շնորհիդ. (Նար. ՟Ի՟Դ. ՟Ծ՟Բ. ՟Կ՟Ե. ՟Ղ՟Գ։)


Միանգամ

adv.

at once, only once, at one blow;
որ —, whatever, whoever, whosoever;
որպէս —ն եւ միւսանգամն, as usual, as at other times;
հարից զսա գեղարդեամբս եւ ոչ կրկնեցից, I will transfix him with a single blow and he will have no need of a second.

NBHL (1)

Զայն միանգամն (մեղաւ) ադամ աստուծոյ, եւ զայլ ամենայն ժամանակս անմեղ յապաշխարութեան եկաց. որպէս սողոմոն վկայէ. (Մխ. այրիվ.։) cf. ԱՆԳԱՄ. եւ cf. ՈՐ ՄԻԱՆԳԱՄ։


Միանգամայն

adv.

all at once, together, unitedly, all at the same time, altogether;
jointly, in concurrence, at the same time;
all, quite;
totally, entirely;
— եւ, yet, even, also;
— ասել, եւ — իսկ ասել, եւ զի — ասացից, upon the whole, after all, in a word, in short;
ոչ — առնել, to repeat several times, over and over again.


Միանձնանամ, ացայ

vn.

to retire, to live in solitude;
to embrace a monastic life, to turn monk.

NBHL (1)

Միոյն վա՛յ տայ ի գլորելն. եւ զայս մի՛ մարմնով միանձնացեալ իմանաս, այլ յինքնահաճուծեան աշտարակն ելեալ. (Լմբ. ժղ.։)


Միանձնութիւն, ութեան

s.

monachism, monastic life;
solitude.

NBHL (3)

Թէ միանձն ոք իցէ, եւ ագահիցէ. քան զորոյ միանձնութիւնն լաւ ասէ զմիաբանութիւն ընկերաց. (Նախ. ժող.։)

Արժան է լռեցուցանել զմիանձնութիւն ստուգութեանդ քո ի յորդ ողորմութեանց աստի քոց. (Եփր. համաբ.։)

Երեք կարգք եղեն տեառն մերոյ. մի՝ աստուածութեան նորա՝ միայնութեամբ (առանց մարդկութեան ի յաւիտենից). եւ երկուս՝ աստուածութեանն եւ մարդկութեան նորա խառնութեամբ (ի մարդեղութեան), եւ երեք (այսինքն երրորդ) միանձնութեամբ մտածելով (այսինքն լոկ ըստ մարդկութեան), կամ ի բաժանիլ հոգւոյն ի մարմնոյ ... խնդրէք սպանանել զիս՝ զայր մի. այս մարդկութեանն. (Եփր. համաբ.։)