Definitions containing the research իմ : 10000 Results

Փայլունակ

See full entry →

adj.

resplendent.

NBHL (1)

Փայլուն՝ իբր նուազական. փայլունիկ, փալփլունիկ. կամ Ունօղ զփայլ իմն.


Փայտակերտ

See full entry →

adj. s.

built of wood, wooden;
wooden building, scaffolding, plank.

NBHL (1)

Ջարդեցէ՛ք զփայտակերտս նորա։ Հրձիգ արար զամենայն փայտակերտ զապարանից նորա։ Հրձիգ արարին զամենայն փայտակերտն։ Զամենայն փայտակերտ քաղաքին հրձիգ առնէին։ Զփայտակերտն հրով դատել։ Փայտակերտ ազնիւ դէմ յանդիման կամարին. (՟Ա. ՟Բ. ՟Գ. Մակ.։ Եզեկ. ՟Խ՟Ա. 25։)


Փայտակիր

See full entry →

s.

wood-carrier.

NBHL (1)

Փայտակիրք եւ ջրբերք։ Փայտակիրք մնացեալ նոցա. (Մծբ. իմ.։)


Փայտահատ

See full entry →

cf. Փայտահար.

NBHL (1)

Իցէ մարդ՝ որ հարկանէ զփայտահատ (իմա՛ փայտատ) բազում անգամ, եւ ոչ կարէ հատանել զծառ. եւ է այլ՝ որ ունիցի զփորձ գործոյն, եւ սակաւ հարկանելով հատանէ զայն. իսկ փայտահատ (իմա՛ փայտակոտոր) ասէր զիմաստուն եւ զմտաւոր դատաւորս։


Փայտամած

See full entry →

adj. mar.

planked, covered with wood, wainscotted.

NBHL (1)

Ունելով փոխանակ փայտամած տախտակացն զհիմն ուղղափառ հաւատոյ. (Փարպ.։)


Փայտեայ

See full entry →

adj.

cf. Փայտեղէն.

NBHL (1)

Խաչ արասցէ փայտեայ, եւ կամ յինչ եւ իցէ նիւթոյ։ Քարինս արձակեցեր պարսիւս այս փայտեայ ընդդէմ գողիագու. (Յհ. իմ. ատ.։ Նար. ՟Ղ՟Բ։)


Փանաքապէս

See full entry →

adv.

meanly, poorly.

NBHL (1)

Այսքան իմանամք փանաքապէս յաղագս Աստուծոյ. (Լմբ. պտրգ.։)


Փանաքի, քւոյ, քեաց

See full entry →

adj.

weak;
mean, wile, worthless, contemptible, poor, miserable.

NBHL (2)

Փանաքի այրն։ Ծառայն փանաքի ապտակեաց։ Հարկ արքունի ի յոլովից փանաքեաց եւ փարթամաց ի միոյ մեծութեան պատիւ հաւաքի։ Ի յոմանց ազգաց փանաքին մտախոյզ ախտարակայ խտրադիմայ հմայից. (ՃՃ.։ Սկեւռ. լմբ.։ Նար. մծբ.։)

Ոչ կամեցայ սեւադեղով դրոշմել, որ կարի իմն փանաքի է եւ դիւրաջնջելի. (Սարգ. ՟բ. յհ.։)


Փանաքութիւն, ութեան

See full entry →

s.

weakness, slenderness, smallness, meanness.

NBHL (1)

Առ հրեշտակս՝ Աստուծոյ հեղմամբն, եւ նոքօք ի մեր փանաքութիւն։ Հոգի՝ որ ի փոքր մի իրաց՝ զերծելի ի փանաքութենէ մարմնոյն։ Զփանաքութիւն մարդկան անասունքն սնեալք խոստովքն պաշտեսցեն. (Լմբ. իմ. եւ Լմբ. սղ.։)


Փապ

See full entry →

cf. Փապար.

NBHL (3)

Ահա դնեմ զքեզ ի փապ վիմիդ։ Ցուցեր զյետոյս քո խորհրդին՝ թաքուցելոյն ի փապ վիմին։ Զարհուրեալ Մովսէսի (ի նշողից՝) ի փապն ապաստանէր։ Պահեալ կան ի փապ վիմին. (Ագաթ.։ Յիսուս որդի.։ Գանձ.։ Երզն. լս.։)

Այն մարգարէն Մովսէս, որ ի փապ վիմին նուաղէր թաքչէր. (Շ. տաղ.։)

Խո՛ր գբոյն նմանեցուցանէ, զոր ակիւղաս հատոր գբող անուանէ. սիմաքոս, փապ. թէոդիտովն, ծակ՞ (Ոսկ. ես.։)


Փառաբանեմ, եցի

See full entry →

va.

to laud, to praise, to glorify.

NBHL (1)

Զոր փառաբանեն ի բարձունս իմանալի զօրութիւնքն։ Որով յաւէտ փառաբանի երրորդութիւնն անճառելի։ Մշտամռունչ փառաբանեալ՝ զերրորդութիւնն ամենօրհնեալ. (Շար.։ Ժմ.։ Շ. վիպ.։)


Փառազարդութիւն, ութեան

See full entry →

s.

glorious ornament, glory, honour.

NBHL (1)

Ի հրաշակերտ փառազարդութեանց Աստուծոյ (յարարչութեան) զամենայն գոլ բարիոք տեսանեմք. (Յհ. իմ. եկեղ.։)


Փառակից, կցի, կցաց

See full entry →

adj.

equally glorious, having the same glory as another, sharing another's glory.

NBHL (3)

Նախայաւիտեան որդին՝ փառակից հօր եւ սուրբ հոգւոյն։ Հոգիդ ճշմարիտ՝ փառակից հօր եւ որդւոյ։ Որ բանիւ բանդ հօր գոյացուցեր զիմանալիսդ՝ ի պաշտօն փառաց քոց, եւ էակից փառակցացդ. (Շար.։)

Ապա ուրեմն էութեան նորա ես որդի, յայտ է թէ եւ փառակից նորուն։ Նոյն տէրութեան փառակից եւ պատուակից է. (Յհ. իմ. երեւ.։ Խոսր.։)

Զհոգին սուրբ՝ որ էջ ի վերայ փառակցին իւրոյ։ Ո՛վ փառակից իմ հոգի. (Սարգ. ՟ա. պետ. 4։ Լմբ. ստիպ.։)


Փառակցութիւն, ութեան

See full entry →

s.

identity of glory.

NBHL (1)

Ի ձեռն քաղդէացւոցն կործանման, եւ երից մանկանցն փառակցութեան որդւոյն աստուծոյ. (Ի գիրս խոսր. յասել Ստեփ. սիւն.) իմա՛ զերեւումն հրեշտակին ի հնոցին, որում մանկունքն երեւեցան փառակից եւ փառաբանակից։


Փառասէր

See full entry →

adj.

fond of glory, full of vanity, ambitious, vain.

NBHL (2)

Ստացուածասէրքն եւ փառասէրքն։ Ինչասիրաց, եւ փառասիրաց. (Փիլ. իմաստն. եւ Փիլ. լին.։)

Որպէս եղեւ սկիզբն կռապաշտութեան ի փառասէր բռնութենէ։ Թմրեալ ի փառասէր ախտիցն։ Փառասէր եւ պայծառասէր կամացն անյագութիւն եգիտ զայսոսիկ. (Նախ. իմ.։ Իգն.։ Լմբ. սղ.։)


Փառասիրեմ, եցի

See full entry →

vn. va.

to be fond of glory, to aspire but to glory.

NBHL (1)

Խոնարհն ոչ փառասիրէ. (Կլիմաք.։)


Փառասիրութիւն, ութեան

See full entry →

s.

love of glory, ambition, vanity.

NBHL (2)

Փառասիրութիւն զարծաթսիրութիւն ծնանի, եւ նա զագահութիւն. եւ սա զզրկողութիւն. (Անյաղթ հց. իմ.։)

Ախտիւք փառասիրութեամբ զանձինս պատրաստէին իշխել ի վերայ միմեանց. (Մխ. առակ.։)


Փառատրեմ, եցի

See full entry →

va.

to praise, to laud, to glorify.

NBHL (1)

Զի ոչ իմովս ինչ սնոտիապատուաստ փառատրիս երգով։ Երրորդութեանն փառատրելի անուամբն։ Էութիւն փառատրելի։ Աւետարանեցաւ, ուստի փառատրեցաւ։ Միշտ փառատրեսցիս դու սովին օրհնութեամբ. (Նար.։)


Փառատրութիւն, ութեան

See full entry →

s.

laud, exaltation, glorification.

NBHL (1)

Ինձ պահպանութիւն, քո փառատրութիւն։ Քո պաշտօն, եւ իմ գոհութիւն. (Նար. ՟Ղ՟Բ։)


Փառաւոր, աց

See full entry →

adj.

glorious, illustrious;
— առնել, to pay honours to, to glorify, to praise, to celebrate, to extol;
— լինել, to be glorious, glorified, honoured, extolled.

NBHL (1)

Փառաւոր եւ ի դասուց համազարմ նմանացեղիցս ցանկալի երգօք ներբողականս տաւղօք. (Նար. կուս.) իմա՛ փառաւորեալ։


Փառաւորեմ, եցի

See full entry →

va.

cf. Փառաւորեցուցանեմ.

NBHL (1)

Զի՞նչ անուն է քեզ, զի յորժամ եկեսցէ բանն քո, փառաւորեսցուք զձեզ։ Թորի՞ց զպարտութիւն իմ, զոր փառաւորեաց զիս աստուած։ Փառաւորեցեր զորդիսն քո քան զիս։ Միթէ փառաւորե՞լ ինչ զհայր քո առաջի, քո՝ առաքեաց առ քեզ Դաւիթ մխիթարիչս։ Փառաւորեաց զմաւաբէ (իբր պատուով ընկալաւ)։ Յաչս հզօրաց փառաւորեցայց (այսինքն սքանչելի եղէց)։ Ոչ գիտէր Մովսէս, եթէ փառաւորեալ իցէ տեսիլ գունոյ երեսաց նորա (այսինքն փայլեալ)։ Քա՛ջ լերուք ի վերայ օրինացն, զի ի նմին փառաւորեսջիք (յաստուծոյ եւ ի մարդկանէ). եւ այլն։ Ո՞չ որումն բժշկեցաւն ի լեգէոնեն՝ ասացի, թէ փառաւորէ՛ (րեա՛) զաստուած. (Ոսկ. ես.։)


Փառաւորիչ, չի, չաց

See full entry →

adj.

glorifying.

NBHL (1)

Զփառաւորիսչս իմ փառաւորեցից Աստուծոյ. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 21։)


Փառաւորութիւն, ութեան

See full entry →

s.

glorification;
glory, magnificence, pomp, splendour;
փառաւորութեամբ, cf. Փառաւորապէս.

NBHL (2)

Ետու ի Սիոն զփրկութիւն Իսրայէլի ի փառաւորութիւն։ Զփառաւորութիւնս իմ, զոր ածի ի վերայ քո։ Ամենայն փառաւորութիւն մեր կործանեցաւ։ Ո՞յր ի ձէնջ տեսեալ իցէ զտունս զայս ի փառաւորութեան իւրում զառաջինն։ Զհրէիցն թշուառութիւն՝ իւրեանց փառաւորութիւն համարէին։ Ամենայն ժողովուրդն ուրախ լինէր ի վերայ ամենայն փառաւորութեանցն՝ որ գործէին ի նմանէ.եւ այլն։

Տեսանէր զծերութիւն փառաւորութեան (փառացի անձինն) սքանչելի եւ կարի վայելուչ իմն. (՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Ե. 13։)


Փառք, ռաց

See full entry →

s.

glory;
honour, praise, fame, renown, celebrity;
majesty, splendour, magnificence.

NBHL (3)

Երկինք պատմեն զփառս Աստուծոյ։ Տեսջիք զփառսն տեառն։ Փառք տեառն երեւեցան ամպով։ Բազմութեամբ փառաց քոց մանրեցեր զհակառակորդս։ Ծագեսցէ Աստուած խորհրդովք՝ փառօք իւրովք յերկիր։ Լի է ամենայն երկիր փառօք նորա։ Փառք Աստուծոյ ծածկեն զբան։ Փառք թագաւորի պատուեն զհրամանս։ Ի հօր մերոյ ընչից արար իւր զայն ամենայն փառս։ Պատմեցէ՛ք հօր իմոյ զամենայն զփառս իմ։ Ետու քեզ զմեծութիւն եւ զփառս։ Պատմուճան սուրբ Ահարոնի ի պատիւ եւ ի փառս։ Հանդերձ կամ աթոռ փառաց։ Զփառս իմաստունք ժառանգեսցեն, իսկ անմիտք բարձրացուցին զանարգանս։ ՓԱռք են առն խոտորիլ ի հայհոյութեանց.եւ այլն։

Ոչ եթէ բարձրեալն բարձրանայ, այլ մարմինն բարձրելոյն. ո՛չ տէրն փառաց փառաւորի, այլ մարմինն փառաց՝ նա առնու զփառս՝ նովիմբ ելանելով յերկինս. եւ անփառութիւն նորա՝ մեզ փառք. (Աթ. ՟Ա։)

Առ Սողոմոն յաղագս իմաստութեանն փառացն ճեպեցաւ. (Նիւս. երգ.։)


Փաստաբանական, ի, աց

See full entry →

adj.

argumental, argumentative, oratorical.

NBHL (1)

Որ ըստ իմաստասիրութեան խորշեցուցանէ զփաստաբանականն տեսակն. քանզի հա՛րկ է այն՝ որ ստոյգն գիտէ, եւ զպատճառս ընդ նմին կարծել. (Փիլ. լին. ՟Դ. 22։)


Փաստաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

argumentation, reasoning, pleading;
advocacy, bar.

NBHL (1)

Խորհուրդ ընդ ամիրապետին դնէր հնարիմաց փաստաբանութեամբ. (Յհ. կթ.։)


Փաստաւոր

See full entry →

adj.

guilty, culpable, unworthy.

NBHL (1)

Գեր զասացեալսս վատթարագոյն եւս այս է՝ մեղադրանաց փաստաւոր. (Յհ. իմ. ատ.։)


Փարատեմ, եցի

See full entry →

va. vn.

to dissipate, to disperse, to scatter, to remove, to drive away, to destroy, to take away;
to be dissipated, dispelled, removed, to vanish;
— զհոգս, to charm away, to beguile care.

NBHL (2)

Բազումք վճարեալք փարատին (ի մոլութեանց). իմա՛ հեռացեալ ազատին։

Փարատեսցէ շանաճանճդ ի փարաւոնէ։ Ո՛չ փարատեսցեն ցաւք վիրաց իմոց. (Ել. ՟Ը. 29։ Յոբ. ՟Ժ՟Զ. 7։)


Փարատեցուցանեմ, ուցի

See full entry →

va.

cf. Փարատեմ;
— զցաւս, to soothe, to allay pain;
— զտրտմութիւն, to drive away melancholy.

NBHL (2)

Փարատեցոյց զցաւս անձինս իմոյ. (Ես. ՟Լ՟Ը. 14։)

Շամանդաղ, զոր պատառեալ եւ ցրուեալ եւ փարատեցուցեալ։ Զանձնական զխուճապ խնճոյի՝ Աստուծոյ յինէն ի բաց փարատեցուցեալ։ Փարատեցուցանելով զծմականիստ մէգս։ Զտրտմութիւն իւղաբերիցն փարատեցոյց. (Փիլ. իմաստն. եւ Փիլ. այլաբ.։ Պիտ.։ Շար.։)


Փարաւաթեմ, եցի

See full entry →

va.

cf. Փերեւետեմ.

NBHL (1)

Սուղ փաղփեալ փանաքիմաց փարաւարթեալ գոս. (Մագ. ՟Ժ՟Զ։)


Օդընկալ

See full entry →

adj.

containing air.

NBHL (1)

Ուստի՞ իմացար զփուքսն օդընկալս կազմել. (Սեբեր. ՟Ե։)


Օթագայանամ, ացայ

See full entry →

vn.

to lodge, to pass the night in, to sojourn, to dwell, to stay in a person's house.


Օթագանամ, ացայ

See full entry →

vn.

cf. Օթագայանամ.


Օթեգանամ, ացայ

See full entry →

vn.

cf. Օթագայանամ.

NBHL (1)

Զմորիս առիւծուցն յիշեցուցանէ, յորում օթեգանայրն։ Զերկուս ուլս այծեմանն իմանալ, որ մերձ ի սիրտ հարսինն օթեգանան (կամ օթեգանին). (Նիւս. երգ.։)


Օթեմ, եցի

See full entry →

vn.

cf. Օթեվանեմ.

NBHL (1)

Որ ամենայն արածոց է տէր, յայրի օթէ։ Օթեա՛ առ մեզ խաղաղարար։ Չգոյր տեղի. եւ նոքա յայր անդր գնացին օթել։ Ո՛չ է պարտ ի չարազանդ մծղնէիցն տեղիս օթել ումեք։ Հուպ առ հանգիստ սրբոյն օթեալ. (Նիւս. երան.։ Ժմ.։ Իգն.։ Յհ. իմ. ատ.։ Շ. վիպ.։)


Օթեվան

See full entry →

s.

inn, hostelry;
dwelling, lodging, habitation, convent;
a day's journey;
երանաւէտ — արդարոց, the happy abode of the just;
օթեւանս առնել՝ առնուլ՝ ունել, to lodge in, to dwell in, to reside in, to live in, to inhabit;
ո՞ւր են —ք քո, where do you live ? հեռի երեսուն —օք, thirty days journey distant.

NBHL (1)

Իբրեւ զպանդուխտ յերկրի, կամ իբրեւ զբնակ երկրի՝ որ դառնայցէ յօթեվանս։ Ո՞ տայր ինձ յանապատի դոյզն օթեվանս։ Ու՞ր են օթեւանք քո։ Ի տան հօր իմոյ օթեւանք բազում են.եւ այլն։


Օժանդակեմ, եցի

See full entry →

va.

to aid, to succour, to assist, to protect, to favour, to support, to sustain.

NBHL (4)

συναντιλαμβάνομαι, adjuvo, opitulor, χειραγωγέω, manuduco. Օգնել, ձեռնտու՝ առաջնորդ եւ սատար լինել. նպաստել. եարտըմ՝ իմտատ եթմէք. ձեռք տալ. ել վերմէք.

Ձեռն իմ ասէ օժանդակեսցէ նմա, եւ բազուկ իմ զօրացուսցէ զնա։ Զնոսա երդմնեցուցանելով՝ յամաքինութեանն կենցաղ օժանդակէ. (Նիւս. երգ. (ըստ յն. ներդ)։)

Օժանդակեսցէ՛ մեզ հոգին սուրբ։ Զրկելոցն օժանդակէր։ Հոգւոյս օժանդակես՝ ընդ հրեղէն փառաբանիչսն փառաբանել։ Օժանդակեա՛ թեւոցդ աղօթիւք՝ եւ ելիցն իմ յերկրէս հովտէ։ Պատսպարեալ օժանդակեսցես։ Ո՛չ թէ փրկեալ ինեւ հեթանոսք՝ ի փրկագործութեանն վաստակ օժանդակեցին. (Սարգ. յուդ. ՟Ա։ Սկեւռ. ի լմբ.։ Խոսր.։ Նար. ձ. ՟Ղ՟Գ։ Լմբ. համբ.։)

Օգնիլ. եւ Պաշտպանիլ. կամ զօրանալ. պատսպարիլ. ամրանալ. ապաւինիլ. իմտատ պումագ, վէ սըղենմագ.


Օժանդակութիւն, ութեան

See full entry →

s.

aid, succour, assistance, support, protection.

NBHL (2)

Օժանդակութեմբն աստուծոյ՝ մատչելի է ի սկիզբն աստուածաւանդն գործոյ։ Քոյով օժանդակութեամբ թեթեւ թռուցեալ վերաբերեր։ Լքելոյս օժանդակութիւն։ Ո՛չ է աւազան կատարեալ առանց օծման օժանդակութեան։ Ունիս այլովք լնուլ զպէտս այնոցիկ՝ օժանդակութեամբ այնմ, որ ունի բանալ եւ լնուլ զպէտս հայցողին. (Յհ. իմ. եկեղ.։ Շ. բարձր.։ Նար. ՟Ձ՟Գ. ՟Ղ՟Գ։ Իգն.։)

Եւ ոչարտաքուստ ուստեք այսոցիկ ի ներքս ածել խորհեցան օժանդակութիւնս իմաստից։ Գարնանային ուխքն գետացեալ՝ գան յուժընդակութիւն գետոյն մեծի՝ որ կոչի տիգրիս. (Խոր. ՟Ա. 1. եւ Խոր. առ արծր.։)


Օժընդակ

See full entry →

s.

cf. Օժանդակ;
courier, runner.

NBHL (1)

Զկարող բարեխօսութիւննմարիամայ օժընդակ եւ ջատագով առնումք սրբասացութեանն. (Յհ. իմ. եկեղ.։)


Օժտեմ, եցի

See full entry →

va.

to portion, to assign a dower, to endow with a fortune;
to offer, to make a present.

NBHL (1)

Նուէրս եւ պարգեւս օժտեմք (կամ ուժտեմք) միմեանց. (Հ. յնվր. ՟Ա.։)


Օծանեմ, օծի, օծ

See full entry →

va.

to anoint;
to consecrate;
— ոսկւով, to gild;
— արծաթով, to silver;
— զանձն իւղով անուշիւ, to pomatum, to perfume one's person.

NBHL (2)

Օծեր իւղով զգլուխ իմ։ Ուր օծեր ինձ զաձանն։ Օծ զերեսս իւր յանոյշ իւղոց։ Լուասցիս, եւ օծցիս։

Եթէ քահանայապետն օծեալ՝ մեղանչիցէ։ Որ է ինքն յազգէ քահանայիցն յօծելոց սակի։ Առնել ողորմութիւն ընդ օծելոյ նորա ընդ դաւթի։ Յօծեալս իմ մի՛ մեղանչէք։ Օծեալն տեառն։ Փրկել զօծեալս քո։ Այսպէս ասէ տէր աստուած զօծեալն իւր զկիւրոս.եւ այլն։


Օծումն, ման

See full entry →

s.

cf. Օծութիւն.

NBHL (3)

Քահանայական խորհրդածութեամբք՝ օծմամբ եւ հոգւով ի քրիստոս։ Մզելով զձէթ ի լուսաւորութիւն իմանալեաց եւ յօծումն։ (Յճխ. ՟Բ. ՟Ժ՟Ա։)

Չարն ի ներքոյ՝ դառն ապաժոյժ ղեղւոյ, իսկ ի վերոյ բարեկերպ գունեալ իբր քաղցր օծմամբ. (Անյ. հց. իմ։)

Զանօթս այրեցուցանողս, եւ զօծմունս խոցոյ խարանաց... կիզիչ անօթ. (Կլիմաք։)


Օձ, ից

See full entry →

s.

serpent, adder, snake;
— or — աւազակ, the devil;
— խարամանի, dipsas or dipsade;
— շչէ, the serpent hisses;
cf. Քաղցրութիւն.

NBHL (3)

Եւ օձն էր իմաստնագոյն քան զամենայն գազանս։ Եւ եղիցի գան՝ օձ դարանակալ ի ճանապարհի։ Առաքեաց օձս կոտորիչս։ Հարուածովք կամակոր օձիցն։ Ի վերայ վիշապ օձին կամակորի (այսինքն գալարելոյ)։ Սպանցէ զնա լեզու օձի.եւ այլն։

Չերկնչիմք այժմ ի յօձէն, զի իմաստուն կոյսն երեւի. (Տաղ.։)

Զսկզբնաչար զդրախտին օձն իբրեւ զաւազակապետ ժանդատեսիլ կալեալ, եւ ձաղածանակ արարեալ ... ուր թագաւորն փառաց պսակեալ ի խաչին՝ յանդիման առնելով զնա ի հայհոյութենէն ի խոստովանութիւն արքայութեանիւրոյ՝ լուծանէ զանէծս, ընդ իւր տանելով ի դրախտն. (Արշ.։)


Օձաբնակ

See full entry →

adj.

inhabited by serpents.

NBHL (1)

Ընդ օձաբնակ խաւար դըբին, ուր լուսատուն էր իմ անձին։ Զեկեղեցիսն՝ որ իւրեանց օձաբնակ տեղիս ի վաղնջուց շինեալ էին. (Յիսուս որդի.։ Լաստ. ՟Ի՟Գ։)


Օձակերպ

See full entry →

adj.

serpent-like.

NBHL (1)

Կլանէ զառ աչօք օձակերպ գաւազանս։ Գաւազանն մովսէսի օձակերպ եղեւ։ Չար դեւքն օձակերպք։ Յարեւան ի վերայ իմ օձակերպ դեւքն. (Նախ. ել.։ ՃՃ.։ Մեսր. երէց.։ Մարաթ.։)


Օձապաշտ, աց

See full entry →

adj.

worshipping serpents, ophialatrous.

NBHL (1)

Եթէ հեթանոս իցէ ... յանդիմանեսցի յիւրոց արուեստակցացն օձապաշտացն. (Եզնիկ.։)


Օձապատիր

See full entry →

adj.

deceived by the serpent.

NBHL (2)

Զնոյն եւ յոհան իմաստասէր ասէր, ո՛չ օձապատիր մերկացելոյն ի փառաց տերեւապատն ադամայ համեմատի երկրորդ ադամ, այլ աստուածածին. (Պիտառ.։)

Օձապատիր քաբմանց նախնոյն իմոյ։ Վրիպմամբ օձապատիր խաբէութեանն։ Ճաշակեաց նախահայրն զօձապատիր պտուղն։


Օձաջամբ

See full entry →

adj.

given by the serpent to eat.

NBHL (1)

Օձաջամբ պաղովն դղրդեաց (զտիեզերս). (Յհ. իմ. եկեղ.։)


Օձտեմ, եցի

See full entry →

va. vn.

to divide, to disunite, to separate, to detach, to sever, to part, to distract, to divert from;
to dissipate, to disperse, to scatter;
to sow discord or strife;
to tear, to lacerate;
to be divided, dissipated, to dissent.

NBHL (3)

Գայլն օցտեաց զիմ դարմանաւորն. (Ոսկ. յաւետիս.։)

Զգլուխ առաքելոցն ըմբռնեցին, որով աւելի իմն կարծէին զայլսն զարհուրեցուցանել եւ օցտել (կամ ոցտել) ի միմեանց. (Ոսկ. գծ.։)

Զի մի՛ օցտեսցի վարպետութիւն սեռին եւ տեսակին ի միմեանց. (Անյաղթ պորփ.։)


Օձտումն, ման

See full entry →

s.

separation, disunion, dissension;
dispersion;
tearing to pieces.

NBHL (1)

Ըզվիրաւոր ոչխար հօտին քրիստոսի տեսանեմ օշեալ յանխնայ. եւ առաջի գիշակեր գազանաց ընկեցեալ յօցտումն կորստական ամպարշտութեանց՝ հաւաքեցաք վերստին ի սմա. (Փարպ.։ Յհ. իմ. եկեղ.։)