Definitions containing the research իւր : 8348 Results

Մար, ու

s.

metretes or amphora (a liquid measure, the Roman about seven, the Attic about ten gallons).

NBHL (2)

Մուծանէիք ի հնձանս ձեր՝ հանել յիսուն մար, եւ լինէր քսան։ Գինի վեղ մար։ Մար մի գինւոյ։ Մարու միոջ գինւոյ։ Թակոյկք կճեայք, տանէին մի մի ի նոցանէ մարս երկուս կամ երիս։ Ծովն տանէր իբրու երկուս հազարս մարս։ Հարիւր մար ձիթոյ.եւ այլն։

μέδος, -δοι medus, -di. Անուն ազգի. մեգացի. քիւրտ, շիրվանի.


Մար, ի, աց

s. adj. s.

Mede;
Median;
lord.

NBHL (2)

Մուծանէիք ի հնձանս ձեր՝ հանել յիսուն մար, եւ լինէր քսան։ Գինի վեղ մար։ Մար մի գինւոյ։ Մարու միոջ գինւոյ։ Թակոյկք կճեայք, տանէին մի մի ի նոցանէ մարս երկուս կամ երիս։ Ծովն տանէր իբրու երկուս հազարս մարս։ Հարիւր մար ձիթոյ.եւ այլն։

μέδος, -δοι medus, -di. Անուն ազգի. մեգացի. քիւրտ, շիրվանի.


Մարաստան, ի

s.

Media.

NBHL (1)

Մարաց աշխարհ. քիւրտիստան.


Մարգ, ի, աց

cf. Մարգագետին.

NBHL (1)

Մարգք ըստ իւրաքանչիւր վայելչութեան ազգի ազգի խոտովք եւ պէսպէս ծաղկովք։ Քան զամենայն ծաղիկս՝ որ յամենայն մարգս։ Մեղու ի մարգսն թռչի։ Ի մարգս եւ յաղբիւրս եւ ի դրախտս զբօսնուցուն։ Լի մարգք եւ բուրաստանք. (Վեցօր. ՟Ե. ՟Է։ Ածաբ. նոր կիր.։ Ոսկ. մ. ՟Ա. 2։ Նիւս. կազմ.։)


Մարգագետին, տնոյ

s. geol.

mossy ground, turf, grass, pasture, herbage, meadow, mead;
marl.

NBHL (1)

ἔλος . Գետին մարգաց. մարգք ջրարբի. խաղ. եղտիւր. ճահիճ.


Մարգարէ, ից

s.

prophet, seer;
սուտ —, false -;
կին —, prophetess;
փոքր —ք, the Lesser prophets.

NBHL (1)

Ասաց ոմն ի նոցանէ՝ իւրեանց իսկ մարգարէ. (այն է գուշակ քերթողն եպիմենիդէս) (Տիտ. ՟Ա. 12։)


Մարգարէական, ի, աց

adj.

cf. Մարգարէակիր.

NBHL (1)

Մարգարէական հոգւով, կամ ակամբ, կամ գրովք։ Ի գրոց մարգարէականաց։ Ի մարգարէական ձայնիցդ։ Ի մարգարէական սաղմոսսն. (Կիւրղ. գանձ.։ Խոր. ՟Գ. 11։ Ագաթ.։ Եղիշ. ՟Գ։ Իսիւք.։)


Մարգարէութիւն, ութեան

s.

prophecy;
the book of the prophets.

NBHL (2)

Ի լսել զմարգարէութիւն ազարիայ մարգարէի։ Ահա գրեալ է ի մարգարէութիւնն եսայեայ։ Զմարգարէութիւնս մի՛ արհամարհէք։ Ամենայն մարգարէութիւն իւրոց գրոց լուծումն ոչ ունի։ Քանզի ոչ եթէ ըստ կամաց մարդկան տուաւ մարգարէութիւն երբէք, այլ ի հոգւոյն սրբոյ կրեալք՝ խօսեցան մարդիկ յաստուծոյ.եւ այլն։

Մարգարէութիւն իմն յոչ կամաց լեալ նմա առաջիկայ դիպուածն իւր. իբր չար գուշակութիւն. (Խոր. ՟Ա. 23։)


Մարգարէուհի, հւոյ, հեաց

s.

prophetess.

NBHL (1)

Մարգարէուհի իմն վասն մանկանն կինն գտանիւր. (Յհ. կթ.։)


Մարգարիտ, րտոյ, րտի, րտաց

s. bot. chem.

margaret, pearl;
daisy;
margarine;
շարք —րտաց, string of pearls;
pearl necklace;
ծածկեալ —րտօք, pied with daisies;
մի՛ արկանէք զ—ս առաջի խոզաց, don't cast pearls to swine;
cf. Ընդելուզանեմ.

NBHL (1)

μαργαρίτης (λιθοσ), μάργαρον margarita, unio, bacca gemmea. իտ. perla. (գտանի հոլովեալ եւ մարգրտոյ կամ տի. ի ռմկ. մարգրիտ) Ուլն ծովային խեցեմորթի, կամ սերմն սատափի. դոհար բոլորշի կաթնորակ փայլուն. պ. միւրվաիյտ. թ. ինճիւ. ար. չիւյիլիւյիւ, տիւրրա.


Մարդագող, ոց

s.

man-stealer.

NBHL (1)

Եթէ ըմբռնեսցի այր ոք մարդագող (այսինքն գողացող զմարդ ոք) յեղբարց իւրոց յորդւոցն իսրայէլի. (Օր. ՟Ի՟Դ. 7։)


Մարդադաւանութիւն, ութեան

s.

nestorianism.

NBHL (1)

Զնոցա անհանճար բանիցն զթերակատար խոստովանութիւնն, մանաւանդ եթէ զմարդադաւանութիւն. (Կիւրղ. ղկ.։)


Մարդաթիւ

s.

enumeration or numbering of men;
ըստ —թուի, to each person, a-man, a-head.

NBHL (2)

Թիւ եւ համար մարդոյ ըստ իւրաքանչիւր գլխոյ. որ եւ ՄԱՐԴԱԳԼՈՒԽ. մարդ գլուխ .... յն. ըստ թուոյ անձանց կամ ոգւոց. κατὰ ἁριθμόν ψυχῶν secundum numerum animarum.

Ըստ մարդաթուի իւրաքանչիւր ըստ բաւականի իւրում. (Ել. ՟Ժ՟Բ. 4։)


Մարդալից

adj.

full of man, peopled, very populous.

NBHL (1)

Ետես նա զերկիրն, զի էր մարդալից բնակչօք իւրովք. (Եփր. ծն.։)


Մարդախողխող

cf. Մարդախոշոշ.

NBHL (1)

Փախուցեալ ի հայրասպան մարդախողխող հօրեղբարց իւրոց։ Մարդախողխող տեսանելով զհայր առ որդի. (Եղիշ. ՟Գ. եւ Եղիշ. դտ.։)


Մարդախոշոշ

adj. s.

slaughtering or massacring man, murderous, killing, bloody, sanguinary, cruel;
cut-throat, homicide.

NBHL (1)

Փախուցեալ ի հայրասպան մարդախողխող հօրեղբարց իւրոց։ Մարդախողխող տեսանելով զհայր առ որդի. (Եղիշ. ՟Գ. եւ Եղիշ. դտ.։)


Մարդածախ

adj.

man consuming, causing the destruction of men.

NBHL (1)

Երկիր մարդածախ է բնակչաց իւրոց. (Թուոց. ՟Ժ՟Գ. 33։)


Մարդակերպ, ից

adj. s. zool.

human, having a human form or figure;
after the men's manner;
anthropomorphite.

NBHL (2)

Արարին իւրեանց ձեռագործս մարդակերպս՝ կուռս կարկատունս. (Կոչ. ՟Ժ՟Բ։)

Ածցէ զիւր հայրն ծնօղ ի հաշտութիւն թնդ արարածս իւր՝ մարդակերպ պատկերաւն. (Բուզ. ՟Դ. 5։)


Մարդակոտոր

adj.

murderous, exterminating;
— առնել, to kill, to put to the sword.

NBHL (1)

Վասն մարդակոտոր սովոյն արձակեաց զընտանեակսն իւր. (Եփր. թագ.։)


Մարդահաճոյ, ից

adj.

insinuating, fawning, flattering, striving for favour, servile.

NBHL (1)

Զի՞նչ է մարդահաճոյն. մարդահաճոյ՝ որ առ կամս ուրուք մարդոյ զհաճոյս նորա արասցէ, թէպէտեւ անարգանաց արժանի լեալն։ Որ ի՛ւր հաճոյ է, մարդահաճոյ է. քանզի եւ ինքն մարդ՝ իւրաքանչիւր ոք. (Բրս. հց.։)


Մարդահաճութիւն, ութեան

s.

fawning, adulation, flattery;
respect for persons.

NBHL (1)

Որ այլում հաճոյ եւ կամ ըստ իւր հաճոյիցն ինչ առնիցէ, յաստուածպաշտութենէն կործանի, եւ ի մարդահաճութիւն անկանի. (Բրս. հց.։)


Մարդամահ, ու

s.

plague pestilence.

NBHL (1)

Չէր գիտակ մարդամահին։ Խնդրեաց իւր, զի մարդամահիւն անկցի ի ձեռս աստուծոյ. (Եփր. թագ.։)


Մարդապուր

cf. Մազապուր.

NBHL (1)

Թողին զվրանս իւրեանց եւ զձիս իւրեանց, եւ փախեան մարդապուր. (՟Դ. Թագ. ՟Է. 7. (յն. ըստ անձանց։))


Մարդասէր

adj.

philanthropic, humane, benevolent;
kind, obliging courteous, civil, gracious;
tender, compassionate, charitable.

NBHL (1)

φιλάνθρωπος amans vel amicus hominum, humans, benignus. Սիրօղ զմարդիկ. բարեսէր. բարերար. հիւրասէր. գթած. ներող. եւ Մարդասիրական.


Մարդասիրական, ի, աց

adj.

philanthropical.

NBHL (1)

Արտասուելովն՝ զմարդասիրականն եւ զնախախնամականն յայտ առնէր զգութսն. (Կիւրղ. ղկ.։)


Մարդասպան, աց

adj. s.

murderous, homicidal;
murderer, homicide, man-slayer.

NBHL (2)

Նա մարդասպան էր ի սկզբանէ։ Ամենայն՝ որ ատեայ զեղբայր իւր, մարդասպան է։ Մարդասպանաց, պոռնկաց.եւ այլն։

Տեսանէին զդիս իւրեանց ի մարդասպանս եւ յորդեսպանս պատուեալս. իմա՛ ըստ յն. ի մարդասպանութիւնս։


Մարդասպանութիւն, ութեան

s.

homicide, murder;
— կամաւոր, wilful murder;
— ակամայ, manslaughter;
— յանզգոյշս, homicide by misadventure.

NBHL (1)

Ոչ ապաշխարեցին ի մարդասպանութենէ իւրեանց. (Յայտ. ՟Թ. 21։ Առ որս. եւ այլն։)


Մարդավայելուչ

adj.

meet for or worthy of man.

NBHL (1)

Կաթն (մեզ՝) մարդավայելուչքն տեառն ... կերակուր՝ աստուածավայելուչքն. (Կիւրղ. գանձ.։)


Մարդավար, աց

adj.

cf. Մարդածախ;
civil, polite, urbane, courteous, complaisant, obliging, genteel, kind, affable.

NBHL (1)

Ոչ տրտնջեաց նա որպէս եւ այլքն, թէ երկիր մարդավար է բնակչաց իւրոց. (Եփր. յես.։)


Մարդատեաց, եցաց, ցից

adj. s.

hating mankind, misanthropic;
misanthrope, man-hater.

NBHL (1)

Մարդատեացքն (յն. հիւրատեացք), որ փակեն զդուրս ընդդէմ օտարաց. (Վեցօր. ՟Ը։)


Մարդատեսակ

adj.

cf. Մարդակերպ.

NBHL (1)

Յերեւելն իւրում արդարոցն՝ զահ իւր յինքն ամփոփէր, եւ մարդատեսիլ եւ հրեշտականման երեւէր։ Նովիմբ մարմնով բարձրացեալ ի խոնարհութեանց, իբրեւ զմարդատեսիլ կերպարանացն՝ զոր առ՝ բարձրացուցանէր. (Ագաթ.։)


Մարդատեսիլ

adj.

cf. Մարդակերպ.

NBHL (1)

Յերեւելն իւրում արդարոցն՝ զահ իւր յինքն ամփոփէր, եւ մարդատեսիլ եւ հրեշտականման երեւէր։ Նովիմբ մարմնով բարձրացեալ ի խոնարհութեանց, իբրեւ զմարդատեսիլ կերպարանացն՝ զոր առ՝ բարձրացուցանէր. (Ագաթ.։)


Մարդատունկ, տնկոց

s. adj.

human race, human creature, man;
human, rational;
— բուրաստան, garden planted by man.

NBHL (1)

Մարդատունկքն կարող են զիւրաքանչիւր կամս գունակ գունակ կերպարանացն շրջել. (Ագաթ.։)


Մարդաքաղաքացի

cf. Մարդացի.

NBHL (1)

ἁνθρωποπολίτος, ἁνθρωπαῖος . որ եւ ՄԱՐԴԱՑԻ. Հեգնական ձայնք կիւրղի ընդդէմ նեստորի, որ լոկ բնակիչ առդնէր զաստուած ի մարդում, որպէս նազովրեցի ասի վասն բնակելոյն ի նազարէթ. ուրեմն՝ ասէ կիւրեղ, ըստ քեզ,


Մարդելոյզ, լուզաց

adj. s.

flattering, fawning, seductive;
adulator, flatterer, sycophant, seducer.

NBHL (1)

ἁνδραποδίστης (զոր ոմանք թարգմանեն մարդագող. կամ ծառայական) plagiarius, liberum hominem in servitudinem abripiens. Շողոքորթ՝ համոզակեր, հրապուրօղ. որ ելուզանէ՝ այսինքն հանէ յելուզակաբար զմարդ ի վիճակէ անտի իւրմէ. մարդագող.


Մարդելուզութիւն, ութեան

s.

adulation, flattery.

NBHL (1)

ἁνδραπόδισις, ἁνδραποδισμός plagium. Գործ մարդելուզաց. հրապուրանօք որսալն, կամ հանելն զծառայ ի տանէ տեառն իւրոյ.


Մարդկային

adj.

human;
belonging to man, manlike.

NBHL (2)

Զմարդկայինսն բանս աղքատութեան քրիստոսի։ Ո՛չ է մարդկայնոյս բնութեան բարին գոլ, այլ աստուծոյ միայն։ Առ զմարդկային աթոռն դաւթի զըստ մարմնոյ հօրն իւրոյ։ Երկուս կամս աստանօր ցուցանէ, է ին՝ որ մարդկային, որ է մարմնոյ, եւ է ինչ՝ որ աստուածային. քանզի մարդկայինն վասն տկարութեան մարմնոյն հրաժարէ ի չարչարանաց, իսկ աստուածայինն նորա յօժար է. (Աթ. ՟Ա։)

Ինքն բանն աստուած զմարդկայինն իւր մտաց ուղղէ զկամս, եւ ինքեան ազդմամբն զմարմնոյն իւրոյ շարժէր ներգործութիւնս եւ կիրս. (Խոսրովիկ.։)


Մարդկապէս

adv.

cf. Մարդկօրէն.

NBHL (1)

Մարդկապէս մկրտիւր՝ ի ձեռն զոր զգեցաւ մարմնոյն. (Աթ. ՟Ժ՟Բ։)


Մարդկօրէն, րինաց

adj. adv.

human;
humanly, as a man, according to human nature.

NBHL (1)

Մարդկօրէն ասել, ձեւացուցանել զբան, նկարել, ի ծնունդ գալ. (եւ այլն. Հռ. ՟Զ. 19։ Ոսկ. յհ. ՟Բ. 24։ Կիւրղ. գանձ.։ Խոսր.։ Եւս. պտմ. ՟Ա. 2։ Իգն.։)


Մարդպետութիւն, ութեան

s.

dignity, office or post of kislar-agasi.

NBHL (1)

Տան զնա ի ձեռս իշխանին մարդպետութեան, որում անուն իւր՝ հայր կոչէր։ Որ ունէր զպատիւն մեծի մարդպետութեանն՝ այր ներքինի։ Եւ էր մարդպետն հայր՝ այր չար, ելանէր շրջէր ընդ մարդպետութիւնն իւր. ապա եկն էջ հայր մարդպետ ի գաւառն տարոնոյ ընդ իւր գեօղսն տեսանել։ Այս գործակալութիւն եւ մարդպետութիւն, որում հայրն կոչէին, ներքինեաց գործ լեալ էր ի բնէ ժամանակաց ի թագաւորութեանն արշակունւոյ. (Բուզ. ՟Գ. 17. 18։ ՟Դ. 13։ ՟Ե. 7։)


Մարզ, ից

s.

confine or frontier of a state, march, border;
province, district;
— դնել, to reduce to a province.

NBHL (2)

Յայնմ մարզէ, եւ յիւրեանց բուն աշխարհէն. (Ագաթ.։)

Ի դաշտավայր մարզէն։ Համարձակեաց եւ զդրունս մարզից՝ հանել զվաճառականսն ի վաճառս իւրեանց, եւ լնուլ զպէտս կարօտելոց. (Ղեւոնդ.։)


Մարզեմ, եցի

va.

to instruct in athletic exercises;
to inure to war;
to exercise, to instruct, to initiate, to teach, to discipline, to form, to train, to civilize, to soften manners.

NBHL (2)

Եւ այսպէս զժամանակս արգելանին իւրեանց՝ մարզէին զմիմեանս՝ ասելով, բաւականապէս վայելեցաք ի փառս անցաւորիս ո՛վ եղբարք. (Ղեւոնդ.։)

Ձեռնածութիւն առնեն մանկանց տղայոց, այլեւ թքով բերանոյ իւրեանց ձեռամբ մարձեն զայնոսիկ, որպէս թէ առ ի պահել ի նախանձաւորութենէ. (Կանոն.։)


Մարզիկ

adj.

exercised, inured;
trained to war.

NBHL (1)

Արձակեաց զմարզիկսն (կամ զմարտիկսն, կամ զմարձիկսն) յիւրաքանչիւր տեղիս. (Եղիշ. ՟Ա։)


Մարզիչ, չի, չաց

s.

instructor, teacher, one who disciplines, inures or trains to war.

NBHL (1)

Տային զանձինս իւրեանց ի մարզիչս (կամ մարձիչս) եւ ի բռնամարտիկս. (յն. ըստ իմաստից) (՟Բ. Մակ. ՟Դ. 14։)


Մարզումն, ման

s.

teaching, training;
instruction, exercise.

NBHL (1)

Ձիթենին իւրով շահաւէտագոյն բերովք ի մէջ ըմբշական մրցմանցն մատչելով ի մարզումն. (Պիտ.։)


Մարզպանութիւն, ութեան

s.

government of a march, governorship of a province.

NBHL (1)

Որում կիւրոս զկրմանից աշխարհին զմարզպանութիւնն շնորհէր. (Եւս. քր. ՟Ա։)


Մարթեմ, եցի

va.

to find means, to invent, to contrive, to find out.

NBHL (2)

Այնպէս հնարս մարթաց գտանել խօսելոյ. (Կիւրղ. թագ.։)

Դիւրաւ ճանաչել մարթիցեմք. (Եւս. քր. ՟Ա։)


Մարմաջեմ, եցի

vn. fig.

to itch, to feel an itching, titillation or pruriency, to have a tickling sensation;
to feel a desire to scratch oneself;
to be excited, incited, provoked, tickled or pleased.

NBHL (1)

Ըստ մարմանջելոյ լսելեաց իւրեանց. (՟Բ. Տիմ. ՟Դ. 3։)


Մարմաջիւն

cf. Մարմաջումն.

NBHL (1)

Զմարնմաջմունս դիւրըմբռնողականս. (Նար. ՟Խ՟Ը։)


Մարմաջումն, ման

s.

itching, pruriency;
incitement, tickling, titillation;
smart, burning, puncture.

NBHL (1)

Զմարնմաջմունս դիւրըմբռնողականս. (Նար. ՟Խ՟Ը։)