Entries' title containing ա : 10000 Results

Երկնահաս

adj.

reaching heaven, very high, very elevated.

NBHL (2)

Մինչեւ յերկինս հասեալ. երկնաբերձ. երկնակատար.

Երկնահաս սանդուխք, կամ տունկ, ճեղ. կամ գիտութիւն, կամ լեառնն. (Անան. եկեղ.։ Երզն. լուս.։ ՃՃ.։ Նչ. խնդ.։)


Երկնահար

adj.

struck by heaven.

NBHL (2)

κεραυνωθείς, κεκεραυνώμενος fulminatus, fulmine percussus Յերկնից հարեալ շանթիւ. ըստ յն. շանթահարեալ. կայծակնահար եղեալ. որպէս ասկղեպիոս, հերակլէս, եւ այլն.

Երկնահարացն երկիր պագանեն։ Զերկնահարսն՝ որ յաստուծոյ ատեցեալ են, զնոսա պաշտել եւ երկիր պագանել ոչ ամաչեն. (Կոչ. ՟Ժ՟Գ։)


Երկնահոյլ, հուլից

s.

celestial assembly;
cf. Երկնագումար.

NBHL (3)

Երկնագումար. երկնախումբ. հրեշտակք.

Երկնահոյլ բանակք, կամ խմբաւորութիւն. (Անան. եկեղ.։ Մաշտ.։)

Երկնահուլիցն ճանապարհ առնելով՝ ի քեզ էջք եւ ելք առնէին. անձ.։)


Երկնահոս

adj.

flowed or come from heaven, celestial.

NBHL (3)

Յերկնից հոսեալ.

Ե՛կ շանթ երկնահոս, եւ կայծակնաբուղխ վարդապետութեամբ քո վառեա՛. (Ոսկ. լուս.։)

Զհեղեղածուփ անդնդաձիգ սահմանացն երկնահոս զուգաճանապարհորդութեանն. (Արծր. ՟Դ. 11։)


Երկնաձեւ

cf. Երկնահանգոյն.

NBHL (3)

Երկնանման. երկնակերպ.

Հրակերպ երկնաձեւ ... շքով պաճուճեաց. ար. խչ.։)

Զերկնաձեւն երկնաձեւ արար. (Վրդն. ծն.։)


Երկնաձիր

adj.

given by heaven, celestial, divine.

NBHL (3)

Յերկնից շնորհեալ որպէս ձիրք. երկնապարգեւ.

Երկնաձիր պարգեւացն. ար.։ Ճ. ՟Ա.։)

Երկնաձիր եւ աստուածատուր փառացն ժառանգութեան. ար. խչ.։)


Երկնաճեմ

adj.

that walks in heaven;
celestial.

NBHL (6)

(արմատն է ճեմել, եւ ճամուկ) Որ ինչ հայի ի ճեմարան կամ ի զարդս երկնից. երկնային.

Երկնաճեմ սանչուղք. ար. ՟Լ՟Բ։)

Երկնաճեմ առագաստ. ար.։ Յհ. իմ. եկեղ.։)

Սըլացեալ թեւօք հոգւոյն երկնաճեմ գոլով. (Շ. տաղ.։)

Յորժամ մարմինն հոգիասցի, երկնաճեմ լիցի. (Վրդն. ծն.։)

Հասու եղեալ ամենայնի՝ գեր ի վերոյ երկնաճեմք երեւեցան. (Շիր.։)


Երկնամիջոց

s.

sky, firmament.

NBHL (2)

Միջոց երկնից. ընդարձակութիւն հաստատութեան եւ եթերաց.

Յերկնամիջոցսն հրճուեսցին. (Միսայէլ խչ.։)


Երկնային

adj.

celestial;
ethereal;
— մարմինք, celestial bodies, planets, etc.;
— բարկութիւն, the wrath of heaven.

NBHL (10)

οὑρανικός, οὑράνιος , ὅλυμπιος caelestis Որ ինչ յերկինս է, եւ սեպհական երկնից, երկնաւոր. երկնական. ( ի սուրբ գիրս ասի Երկնից, կամ Երկնաւոր).

Կոչէ յերկնային քաղաքն. արպ.։)

Երկնային զօրք, կամ զինուորութիւնք, կամ դասք. (որ եւ Երկնայինք, այսինքն հրեշտակք). ար.։)

Սուրբ, երկնային, աստուած, եւ հայր ամենակալ. (Ժմ.։)

Հովուին կամ ադամայ երկնայնոյ։ Հացիւդ կամ իւղովդ երկնայնով։ Երկնային արքայութիւն, փառք, ուղի, եւ այլն. ար.։)

Յառագաստիս երկնայնում ընդ անմահ փեսային իցեմք. (Խոսր. պտրգ.։)

Ոչինչ է երկրածին՝ երկնայնոցն պատուականագոյն». յն. ողիմպեայց. (Պղատ. օրին. ՟Ե։)

Հրաման տուեալ երկնային ծովուն հեղուլ ի վերայ ցամաքի». իմա՛ ամպոց, կամ ջուրց վերնոց։

Անմարմնոց երկնայինցն վասքն. անձ.։)

Երկնայինց եւ աստուածայինց. (Փիլ. լին. ՟Դ. 215։)


Երկնաշնորհ

cf. Երկնաձիր.

NBHL (2)

cf. Երկնաձիգ.

Զօրհնութիւն երկնաշնորհ եւ տիրապարգեւ. ար. խչ.։)


Երկնաչափ

adj.

reaching heaven.

NBHL (3)

Երկնիւք չափ. երկնաբերձ.

Երկնաչափ ցուցաւ սանդուղք. ար.։)

Առաքինութիւն երկնաչափ. (Ոսկիփոր.։)


Երկնաչափութիւն, ութեան

s.

uranometry.


Երկնաչու

adj.

that goes, that leads to heaven, celestial.

NBHL (6)

Որ չուէ, կամ ընդ որ լինի չուեալ յերկինս.

Սրբահետ սանդուղ երկնաչու. ար. ՟Ղ՟Բ։)

Յամենայն ժամու զմեզ երկնաչու ճանապարհին յարգարեսցո՛ւք. արգ. յկ. ՟Ժ։)

Աստեղք զերկնաչուսն՝ առաքինութեամբ պայծառս նշանակէ. (Վրդն. ծն.։)

Մերթ՝ որպէս Օդապարիկ.

Ի կռոնէ կարկատեալ այծահեծուկն այն եւ երկնաչուն։ Ընդ ինքեան առեալ զքաջավազիկն երկնաչու. ագ. ՟Լ. ՟Լ՟Դ։)


Երկնապատիկ

adj.

that makes a circuit or a course in heaven.

NBHL (2)

Որ պատի զերկնաւ. երկնաշրջան.

Եւ եւս առաւել զուարթանային պայծառութեամբ քան զերկնապատիկն զամբարս. (Պիտ.։)


Երկնապարգեւ

cf. Երկնաձիր.

NBHL (2)

cf. Երկնաձիր.

Երկնապարգեւ շնորհացն. (Անան. եկեղ։)


Երկնապիշ

cf. Երկնահայեաց.

NBHL (3)

Որ պշուցեալ հայի ընդ երկինս. եւ որ ինչ տայ այնպէս պշնուլ.

Բարձրահայեաց եւ երկնապիշ լինելով երդնուն. (Յհ. իմ. պաւլ.։)

Զբերդն ամիւկ՝ զզարմանալին զամրոցն, զոր երկնապիշ եւ պարանոցատանջ՝ իմս գիտէ անուանել բան. (Արծր. ՟Ե. 3։)


Երկնառատ

adj.

that flows, that falls from heaven abundantly.

NBHL (3)

Յերկնից առատացեալ. յորդեալ ընդ երկինս.

Տեսեալ զայսպիսի երկնառատ պարգեւս առ նա եղեալ. (Կաղանկտ.։)

Քրիստոսաձիր երկնառատ ճառագայթիւք տապանայր ծովն. ար.։)


Երկնառաք

adj.

sent from heaven.

NBHL (3)

Յերկնից առաքեալ.

Ջանային ապրեցուցանել զնոսա յերկնառաք բարկութենէն. (Ոսկ. ես.։)

Երկնառաք հրով. (Վրդն.։ եւ Միխ. աս.։)


Երկնասլաց

adj.

that rushes to heaven, ejaculatory.


Երկնաստեղծ

adj.

that has created heaven.

NBHL (2)

Յերկնաստեղծ քո ձեռացդ ձեռնադրելոց։ Պաշտպանեա՛ երկնաստեղծ ձեռամբդ. ար. ՟Ձ՟Բ. ՟Ձ՟Դ։)

Երկնաստեղծ ձեռօքն ձեռնադրեաց զառաքեալսն. (Տօնակ.։)


Երկնավտակ

cf. Երկնահոս.

NBHL (2)

Յերկնից վտակօրէն հոսեալ. ի բարձանց գետահետեալ. (եթէ չիցէ գրելի Կրկնավտակ)

Խառնարան անոյշ երկնավտակ աղբերն. (Շ. տաղ խչ.։)


Երկնատեղաց

adj.

that has flowed or fallen from heaven, celestial.


Երկնատուր

cf. Երկնաձիր.

NBHL (2)

Յերկնից տուեալ.

Կրկին օրէնք մեզ երկնատուրք գրեալ մատամբն աստուծոյ այլ ոչ առաքին. անդ. ՟Ի՟Զ։)


Երկնացոյց տախտակք

s.

astronomical chart.

NBHL (2)

Որ ինչ ցուցանէ զերկինս կամ զչափ շարժման երկնից.

Արուեստիւ երկնացոյց ունէր նոյ ի տապանին, եւ այնու իմանայր զտիւն եւ զգիշերն. (Լծ. փիլ.։)


Երկնաւոր, աց

adj.

celestial, divine;
հայրն մեր —, our heavenly father.

NBHL (5)

οὑράνιος, ἑπουράνιος caelestis Երկնային. որ, կամ որ ինչ յերկինս է. եւ Սեպհական երկնից. աստուածային. հոգեւոր. իմանալի, անապական, գերահրաշ.

Հայրն ձեր երկնաւոր։ Բազմութիւն զօրաց երկնաւորաց։ Որպէս երկնաւորն, նոյնպէս եւ երկնաւորք։ Երկնաւոր տեսիլ, կոչումն, պարգեւ, եւ այլն։ Վկայեն մեզ երկինք երկնաւորօքն. (Եղիշ. ՟Գ։)

Երկնաւոր յուսոյն, կամ վայելից, խորհրդոյն, փրկութեան. (եւ այլն. Փարպ.։)

Գրեցի ձեզ բանս աստուածային լի իմաստութեամբ երկնաւորաւ. արգ. ՟ա. յհ. ՟Թ։)

Թէպէտեւ յերկրէ էր մարմինն, այլ ընդ երկնաւորին միաւորեալ՝ կոչեցաւ երկնաւոր. (Աթան. ի Ճ. ՟Գ.։ եւ Սեբեր. ՟Գ. յորմէ եւ Շար.։)


Երկնաքաղաքացի, ցւոյ, ցեաց

adj. s.

inhabitant of heaven.

NBHL (8)

Քաղաքացի երկնից. եւ Որոյ կենցաղավարութիւնն է յերկինս.

Երկնաքաղաքացի նմանիւր (երեւեալն). (Փիլ. սամփս.։)

Երկնաքաղաքացին յովհաննէս. ար.։)

Երկնաքաղաքացի արամբն պօղոսիւ. արպ.։)

Ըստ հոգեւոր առաքինութեանն ամենեքեան երկնաքաղաքացիք. (Եղիշ. ՟Ը։)

Արս երկնաքաղաքացիս խրատտուս քեզ ունելով. (Արշ.։)

Ասի եւ զիրաց՝ որ անկ են երկնաւոր քաղաքին.

Արտաքս մնալ երկնաքաղաքացի ճոխութեան. (Ճ. ՟Ա.։)


Երկնաքար

s.

aerolite, bolid, falling stone.


Երկնթաց

cf. Երկնաչու.


Երկշաբաթի, թւոյ

s.

monday.

NBHL (5)

ԵՐԿՇԱԲԱԹ ԵՐԿՇԱԲԱԹԻ. ἠμέρα δεύτερα, σελινιακή feriae ii. dies lunae որ եւ ԵՐԿՈՒՇԱԲԱԹ, ԵՐԿՈՒՇԱԲԱԹԻ. Երկրորդ օր եօթնեկի զկնի միաշաբաթու. երկուշաբթի.

Երկշաբաթ օր արար աստուած զհաստատութիւնն։ Սկսանի ի յերկշաբաթի. (Տօնակ.։)

Մինչեւ ցառաւօտ երկշաբաթւոյն։ Երկշաբաթին՝ կարգեալ է, եւ այլն. (Յհ. իմ. ատ. եւ Յհ. իմ. եկեղ.։)

Յերկրորդ շաբաթուն երկշաբաթոյն։ Յառաջին երկուշաբաթոյն. (Արշ.։) ՟Բշի. ՟Գշի. այսինքն երկուշաբթի, եւ այլն. (Տօնաց.։)

Կանովն մեծի երկուշաբթին։ Մեծի ՟Բշի գիշերն. ար.։ Տօնաց.։)


Երկոտանի, անւոյ, անեաց

adj. s.

two-footed, biped.

NBHL (2)

Որպէս մարդումն գոլ երկոտանի. (Պորփ.։)

Զչորքոտանիս կամ զերկոտանիս. (Վրդն. ծն.։)


Երկոտասան, ից

adj.

twelve;
— յիւնիսի, the 12th of June, the twelfth instant.

NBHL (8)

δώδεκα, δεκαδύω duodecim Երկու թուով աւելի քան զտասն. երկիցս վեց. տասուերկու.

Զերկոտասան ամ ի ծառայութեան կացեալ էին։ Երկոտասան ազգ ծնցի։ Երկոտասան իշխանք նոցա։ Եւ էին որդիք յակոբայ երկոտասան։ Ըստ ազգացն երկոտասանից։ Ամաց իբրեւ երկոտասանից։ Յամաց երկոտասանից (հետէ).եւ այլն։

Երկոտասանից վտակաց. (Խոր. ՟Գ. 62։)

Ժամուք երկոտասանօք (կամ երկոտասանիւք). (Ճ. ՟Բ.։)

Երկոտասանին (այսինքն ՟Ժ՟Բ թուոյն) մասունքն շարադրեալ՝ զտասն եւ զվեց թիւ բացակատարեն (զի 6, 4, 3, 2, եւ 1, առնեն 16.). ահմ. ՟Ե։)

Մերթ որպէս Երկոտասաներորդ.

Ի սկզբան երկոտասան ամի թագաւորութեան իւրոյ. (Եղիշ. ՟Բ։)

Որ օր երկոտասան էր ամսոյն առաջնոյ. (՟Բ. Եզր. ՟Ը. 31. յն. երկոտասաներորդ։)


Երկոտասանածալ

adj. s.

duodecimo, 12 mo.


Երկոտասանամեայ

adj.

cf. Երկոտասանամեան.

NBHL (5)

ԵՐԿՈՏԱՍԱՆԱՄԵԱՅ եւ ԵՐԿՈՏԱՍԱՆԱՄԵԱՆ. δωδεκαετής duodecim annorum Երկոտասան ամաց՝ հասակի, կամ միջոցի. տասուերկու տարուան՝ տարեկան.

Կին մի տեռատես երկոտասանամեայ». այսինքն ի ՟Ժ՟Բ ամաց հետէ. (Մտթ. ՟Թ. 20։)

Սաղոմոն երկոտասանամեայ թագաւորեալ. (Խոր. ՟Գ. 3։)

Ընդ երկոտասանամեայ չարեօք չարչարեալ վշտագին կնոջն տանջեցելոյ. ար. ՟Ժ՟Ը։)

Յերկոտասանամենից եւ ի վեր. Ա. Եզր. ՟Ե. 41։ եւ Բուզ.։)


Երկոտասանամեան, մենից

adj.

of twelve years, twelve years old.

NBHL (6)

ԵՐԿՈՏԱՍԱՆԱՄԵԱՅ եւ ԵՐԿՈՏԱՍԱՆԱՄԵԱՆ. δωδεκαετής duodecim annorum Երկոտասան ամաց՝ հասակի, կամ միջոցի. տասուերկու տարուան՝ տարեկան.

Կին մի տեռատես երկոտասանամեայ». այսինքն ի ՟Ժ՟Բ ամաց հետէ. (Մտթ. ՟Թ. 20։)

Սաղոմոն երկոտասանամեայ թագաւորեալ. (Խոր. ՟Գ. 3։)

Ընդ երկոտասանամեայ չարեօք չարչարեալ վշտագին կնոջն տանջեցելոյ. ար. ՟Ժ՟Ը։)

Յերկոտասանամենից եւ ի վեր. Ա. Եզր. ՟Ե. 41։ եւ Բուզ.։)

Առ երկոտասանամենիւք ուրեմն սկսանի շարժիլ յարբունս հասակին. (Անյաղթ հց. իմ.։)


Երկոտասանանիստ

s. geom.

dodecahedral.


Երկոտասանանկիւն

s.

dodecagon.


Երկոտասանեակ, նեկի

s.

dozen.


Երկոտասաներորդ, աց

adj.

twelfth.

NBHL (2)

δωδέκατος duodecimus Վերջինն երկոտասան թուոյ. տասուերկուերորդ.

Յաւուրն, կամ յամսեանն, կամ յամին երկոտասաներորդի. (Թուոց. ՟Ե. 78։ ՟Դ. Թագ. ՟Ը. 25։ ՟Ի՟Ե. 27։)


Երկոտասանեքեան

adj.

all the twelve.

NBHL (4)

ԵՐԿՈՏԱՍԱՆԵՔԵԱՆ ԵՐԿՈՏԱՍԱՆԵՔԻՆ. Իւրաքանչիւրն յերկոտասանից. տասուերկուքնալ.

Ազգացն երկոտասանեցունց (կամ երկոտասանից). (Ել. ՟Լ՟Թ. 14։)

Ի ցլուցն պղնձեաց երկոտասանեցունց. (՟Դ. Թագ. ՟Ժ՟Զ. 17։)

Այս երկոտասանեսին աստուածք են. (Ճ. ՟Ժ.։)


Երկոտասանեքին, եցունց

adj.

cf. Երկոտասանեքեան.

NBHL (4)

ԵՐԿՈՏԱՍԵՆԵՔԵԱՆ ԵՐԿՈՏԱՍԱՆԵՔԻՆ. Իւրաքանչիւրն յերկոտասանից. տասուերկուքնալ.

Ազգացն երկոտասանեցունց (կամ երկոտասանից). (Ել. ՟Լ՟Թ. 14։)

Ի ցլուցն պղնձեաց երկոտասանեցունց. (՟Դ. Թագ. ՟Ժ՟Զ. 17։)

Այս երկոտասանեսին աստուածք են. (Ճ. ՟Ժ.։)


Երկոտասանիցս

adv.

twelve times.

NBHL (2)

Երկոտասան անգամ. տասուերկուկ հեղ.

Տասնիցս երկոտասան ... երկոտասանիցս տասն. (Փիլ. լին.։)


Երկոտնաչափ

adj.

bipedal.


Երկորեակ

s.

"mark of abbreviation or elision ("")."


Երկուանամ, ացայ

vn.

cf. Յերկուանամ.

NBHL (4)

Տ. Յերկուանալ.

Զերկուանալիդ եդ՝ գուցէ. (Մխ. երեմ.։)

Մերթ Բաժանիլ.

Երկուացեալ ի մարմնոյ». այսինքն ելեալ. (Ճ. ՟Գ.։)


Երկուշաբաթի, թւոյ

s.

monday;
դէր —, shrove -;
աւագ, մեծ —, — before Easter.

NBHL (2)

կամ ԵՐԿՈՒՇԱԲԱԹԻ. cf. Երկշաբթի։

կամ ԵՐԿՈՒՇԱԲԱԹԻ. cf. Երկշաբթի։


Երկուորածին

adj.

that brings forth

NBHL (3)

ԵՐԿՈՒՈՐԱԾԻՆ եւ ԵՐԿՈՒՈՐԱԿԱԾԻՆ. Որ երկուորեակս ծնանի. որպէս եւ որ յերկմիտ խորհուրդս լինի.

Երկուորածին հօրանցն հաւասար ցուցանէր։ Երկուորածինք են այսպիսի ատամունք. (Նիւս. երգ.։)

Վատթարին չարութիւն երկուորակածին լինի. զի երկմիտ է եւ երկբայ յերկուանօղ անզգամն. (Փիլ. լին. ՟Բ. 12։)


Երկուորական, ի, աց

adj.

dual;
double.

NBHL (6)

cf. Երկական.

Եզական, կոփեմ. (երկուորական, կոփոմ. Թր. քեր.։)

Որ ոչ զարուն մեկնէ, եւ ոչ զէգ, եւ ո՛չ զերկուորականն ... եւ որք թարգմանեցինն՝ փոխանակ երկուորականին զբազմաբարն ասացին. (Կիւրղ. թագ.։)

Չունիմք երկուորական անուն յատուկ, այլ յոքնականաւն կոչեմք։ Երկուորական խօսս ոչ ունելով ի բառս մեր. (Վրդն. սղ. եւ Վրդն. օրին.։)

Մերթ որպէս Կրկին. կրկնեալ.

Երկուորական մաշկից. ագ. ՟Լ՟Գ։)


Երկուորեակ, եկաց

adj. s.

that brings forth, that has twins;
couple, pair;
twin;
—ք, testicles.

NBHL (13)

δίδυμος geminus, gemellus Երկաւոր. զոյգ ընդ այլում ծնեալ.

Թովմաս՝ անուանեալն երկուորեակ. (Յհ. ՟Ժ՟Ա. ՟Ի. ՟Ի՟Ա։)

Եւ երկուորեակք բազում անգամ դէպ եղեւ զի ծնան. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)

Նմանութեամբ ասի.

Կաշառեալք ի չարէն երկուորեակ ամբարհաւաճութեամբ, եւ ի սնոտի կարծեաց խաբեալ. (Փիլ. նխ. ՟բ.։)

ԵՐԿՈՒՈՐԵԱԿ. իբր Կրկնակ. կրկին. զոյգ. եւ Ամոլք. ջուխտ.

Երկուորեակ բարի միաբանութեամբ օգտակարութեան հաստատի. (Փիլ. նխ. ՟բ.։)

Երկուորեակ աչքն երկնից՝ արեգակն եւ լուսին. (Տօնակ.։)

Երկուորեակ աչօք արեգակամբ եւ լուսնիւ. (Վրդն. ծն.։)

Եւ ո՛չ երկուորեակք լծոցն ի ճահ ճեմեսցին առանց եղողի. ար. ՟Ծ՟Դ։)

Եւ Երկուորիք. ամորձիք.

Զերկուորեակս, զոտսն, զծունկսն ջախջախեցին. (Հ=Յ. յունիս. ՟Գ.։)

Կապեցին զնա յերկուորեակս վայրի ձիոյ. (անդ. Հ=Յ. յուլ. ՟Ժ՟Գ.։)


Երկուցանեմ, ուցի

va.

cf. Երկեցուցանեմ.

NBHL (6)

cf. Երկեցուցանել.

Երկուցեր փոքր այս խթանաւ զապարասանին զվիթխարութիւն. ար. ՟Ղ՟Բ։)

Աստ եւ անդ երկուցանէ զանիրաւս. (Լմբ. իմ.։)

Այժմ խորտակի գաւազանն՝ որ երկուցանէ զձեզ. (Լմբ. նաւում.։)

Միայն բանիւք երկուցանես. (Հ=Յ. մարտ. ՟Ա.։)

Ե՛կ երկուսուք զնա . . . մի՛ երկուսցուք զդա. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Գ.) ձ. (տպ. երկեցուսցուք)։


Երկոքեան

adj. s.

both.

NBHL (6)

ԵՐԿՈՔԵԱՆ ԵՐԿՈՔԻՆ. δύο, ἁμφότερος duo, ambo, uterque Երկու անձինք կամ իրք միանգամայն. երկաքանչիւր. երկուքնալ

Եւ էին երկոքեան մերկ։ Բացան աչք երկոցունց։ Եդին ի վերայ թիկանց երկոցուն։ Երկոքին դստերք նորա ընդ նմա.եւ այլն։

Երկոքումբք փեսայասցիս դու ինձ այսօր». այսինքն երկու դստերօքս. Ա. Թագ. ՟Ժ՟Ը. 21։)

Երկոքեան կողմանքն։ Յերկոցունց կողմանց։ Ի վերայ ձեր երկոցուն։ Առ երկոքեան կողմանսն արդարութեամբ կեցեալ են. (Եղիշ. ՟Զ. ՟Ը։)

Երկոքին թեւովքն զերեսացն տեսութիւնն ծածկեն. երկուքն զոտս, եւ երկուքն ի բարձունս թռչին մեծս. (Պիսիդ.։)

Որ երկոքումբք ընտրելովք. ար.։) (Գրիչք գրեն նաեւ Երկոքումք, Երկոքումբ։)