Definitions containing the research փ : 10000 Results

Անցուկ

adj.

open to the public, frequented by passengers;
փողոց, great thoroughfare.


Անքակ

adj. adv.

indestructible, indissoluble;
insoluble;
inherent;
indissolubly.

NBHL (1)

Ի փառաց անքակ. (Նար. խչ.։)


Անքակութիւն, ութեան

s.

indissolubility.

NBHL (1)

Անքակութեամբ եւ միով բնութեամբ փառաւորեալ. (Նար. ՟Խ՟Դ։)


Անքաղաք

adj.

without a city or country.


Անքայլ

adj.

that does not walk.

NBHL (2)

Ուր չիք քայլ կամ ոտնփոխ. ատըմսըզ.

Յառաջել անքայլ գնացիւք. (Շ. գանձ վերափոխմ.։)


Անքանակ

adj.

without measure or quantity.

NBHL (3)

ԱՆՔԱՆ եւ ԱՆՔԱՆԱԿ Ոյր չիք քանակ. եւ Անչափ. անսահման. որ չիչափուիր, չափի տակ չինկնար. եւ չափէ դուրս.

Անքանակ եւ առանց մասանց է. Եզնիկ.։ Շօշափեցար անքանակ. (Նար. ՟Լ՟Դ։)

Անքանակ եմ, եւ չափից անչափական. (Շ. իմ. եղակ.։)


Անքասքնելի, լւոյ, լեաց

adj.

intrepid, fearless, bold.

NBHL (1)

Անքասքնելի բարուք առընկեցեալ զամենայն, արբոյց փոխանակ կենսականի զմահաշունչն դեղ. (Պիտ.։)


Անքատանամ, ացայ

vn.

to be indigent, to be poor.


Անքատիմ, եցայ

vn.

cf. Անքատանամ.


Անքատութիւն, ութեան

s.

indigence, poverty.


Անքէն

adj.

void of malice, not vindictive.


Անքթթելի, լւոյ, լեաց

adj. adv.

that does not wink the eye;
without winking, with fixed eyes.

NBHL (1)

ԱՆՔԹԹԵԼԻ ԱՆՔԹԻԹ Որ ոչ քթթէ. ուր չիցէ թօթափումն կամ թարթափ աչաց. անշարժ հայեցիւք. դէպուղիղ նկատօղ.


Անքթիթ

cf. Անքթթելի.

NBHL (1)

ԱՆՔԹԹԵԼԻ ԱՆՔԹԻԹ Որ ոչ քթթէ. ուր չիցէ թօթափումն կամ թարթափ աչաց. անշարժ հայեցիւք. դէպուղիղ նկատօղ.


Անքնին

adj.

inscrutable, impenetrable, hidden, secret.

NBHL (3)

Աւետարանել զանքնին մերծութիւնն քրիստոսի. փես. ՟Գ. 8։)

Որ ստեղծեր զանչափ զանքնին զերկինս ամենայն. (՟Գ. Մակ. ՟Բ. 5։)

Որ զընտրութիւնն այսպիսի իրաց ինչ ուսանել փութային, չքաւորեցան, եւ յանքնինս անկան. (Կիւրղ. ղեւտ.։)


Անքննելի, լւոյ, լեաց

cf. Անքնին.

NBHL (1)

Ոչ ումեք թողցին իբրու զփոքունս ոմանս՝ անքննելիք. (Պիտ.։)


Անքննութիւն, ութեան

s.

inscrutability;
want of examination.

NBHL (1)

Իսկութիւն անքննութեան։ Ամպոբ անքննութեան ծածկեցաւ։ Որ փառաւորեալն է անքննութեամբ։ Պաշտեցեալ ի յանքննութենէ. (Նար.։)


Անքուն

adj.

awake, wakeful, sleepless, watchful, — լինել, կալ to be awake;
to be wakeful, sleepless.

NBHL (2)

Նմանեալք վերնոցն՝ անքունք եղեն. (փարպ։)

Երեք նոցա՝ որ խնդրէինն՝ աւուրքն անցին, եւ գիշերք անքունք. (Փիլ. սամփս. (որ հայի եւ ի յաջորդ նշ։))


Անօգուտ

adj. adv.

useless, fruitless, vain, unprofitable;
յ—ս, unprofitably, vainly.


Անօսրագոյն

adj.

more or very thin, very subtile.

NBHL (1)

Դուն ուրեք. փեք սեյրէկ. σπανιάκις, rarius.


Անօսրանամ, ացայ

vn.

to rarefy;
to become thin;
to be diminished;
to waste;
to become fine or subtile.


Անօսրեմ, եցի

va.

cf. Անօսրացուցանեմ.

NBHL (2)

Ժամանակաւ անօսրի ծով. (յոփ. ՟Ժ՟Դ. 11։)

(Ի գարնան) անօսրին մաղձք եւ արիւնք. (Ոսկիփոր.։)


Անօսրութիւն, ութեան

s.

subtilty, thinness.


Անօրինաբար

adv.

illegally, unjustly.


Անօրինեմ, եցի

vn.

to be iniquitous, to be unjust;
to sin, to transgress.

NBHL (1)

Ի նմին տեղւոջ, ուր զոնիայն անօրինեցին (յն. յոնիայն ամպաշտեցաւ), հրամայեաց զկառափն հարկանել զանօրէն մահապարտին. (՟Բ. Մակ. ՟Դ. 38։)


Աշակերտեմ, եցի

va.

to hare in tuition, to teach, to instruct.

NBHL (1)

Զկրօնից ուղղութիւն ի բաց խզեալ, զոր ի հարցն մերոց ուղղափառաց աշակերտեալ էին կողմանքն այնոքիկ. (Յհ. կթ.։)


Աշակերտութիւն, ութեան

s.

pupillage;
apprenticeship.

NBHL (2)

Յամօթ լիցի ժողովուրդն ուրացող յանկարծակի աշակերտութեամբն (զաքէի). զի երէկ մաքսաւոր, եւ այսօր աշակերտ. փր. համաբ.։)

Տե՛ս դու զխոնարհութիւն առաքելոյն, զի յաշակերտութենէ անտի իւրմէ խնդրէր աղօթս առնել նմա. փր. կողոս.։)


Աշխատաժիր

adj.

active, diligent.


Աշխատախոնջ

cf. Աշխատաժիր.


Աշխատասէր

cf. Աշխատաջան.

NBHL (1)

φιλόπονος. amans laborum, sedulus, studiosus. Սիրօղ աշխատանաց. փոյթ ի ջանս վաստակոց, մանաւանդ յուսումն. երկասէր. վաստակասէր.


Աշխատասիրաբար

adv.

diligently, carefully.

NBHL (1)

φιλόπονως. studiose, accurate, sedulo, diligenter. Իբր աշխատասէր. փութով պնդութեան. յօժարութեամբ. մտադիւր ջանիւ. անձանձիր.


Աշխատասիրութիւն, ութեան

s.

diligent labour, elaborate study, industry;
work, production.

NBHL (1)

φιλοπονία, τὸ ἑπίπονον. laborum amor, studium, tolerantia, ἑκπόνησις, elaboratio, elucubratio. Յօժարական աշխատութիւն. գործասիրութիւն. փոյթ ջանից. երկասիրութիւն. անխոնջ վաստակ. ջան. եւ գործ աշխատասիրեալ.


Աշխատեմ, եցի

va.

to fatigue, to trouble, to incommode, to disquiet, to disturb.


Աշխատիմ, եցայ, եաց

vn.

to work, to take trouble, to toil, to labour.

NBHL (2)

Եւ աղօթքն հաւատովք փրկեսցեն զաշխատեալն (ցաւօք). (Յկ. ՟Ե. 15։)

Խորհուրդս մարմնաւոր ջանիւ ոչ յայտնի, փորձով եւ առաջնորդութեամբ գրոց աշխատի. (Լմբ. պտրգ.։)


Աշխատութիւն, ութեան

s.

fatigue, trouble, labour, care, endeavour, effort;
work, business;
exeroise;
fabrication;
— մտաց, stretch of the mind, intense application;
աշխատութեամբ, with difficulty, with great trouble.

NBHL (1)

Մի՛ ունայնասցի վաստակն աշխատութեան փրկական կրից. (Նար. ՟Հ՟Ը։)


Աշխարեմ, եցի

va.

to complain of, to lament, to mourn, to deplore.


Աշխարհագոյժ առնեմ

sv.

to proclame every where or with a loud voice, to divulge, to noise abroad.


Աշխարհագոչ

adj.

published or that publishes throughout the world.

NBHL (1)

Գոչէին միախումբ աշխարհագոչ փողովք. (Խոր. վրդվռ.։)


Աշխարհագործ

s.

Creator of the world.

NBHL (1)

Զաշխարհագործն, զայսչափ աշխարհ տեսանելով, ոչ իմացաք. (Փիլ. յովն.։)


Աշխարհագրութիւն, ութեան

s.

geography;
— բնական, physical -;
— քաղաքական, political -.

NBHL (1)

Վասն աշխարհագրութեանց, եւ բաժանմանց ազգաց բան ճառիւր։ Զաշխարհագրութիւն յարմարեցին ի ճանապարհորդութենէ, եւ ի նաւարկութենէ, եւ ստուգեցին յերկրաչափութենէ. (Խոր. ՟Ա. 5. եւ ՞՞։)


Աշխարհաժողով

adj.

cf. Աշխարհախումբ.

NBHL (1)

Մարզէր զնահատակն մեծ ի հանդէս կուսութեան յաշխարհաժողով մարտսն. (Խոսր. հռիփս.։)


Աշխարհակալ, աց

s.

conqueror;
monarch, emperor, prince.

NBHL (3)

Ընդ աշխարհակալս խաւարիս այսորիկ՝ ընդ այսս չարութեան. փես. ՟Զ. 12։)

τοπάρχης. loci praefectus, toparcha. Կուսակալ, կողմնապետ. իշխան մասնաւոր աշխարհի. փաշա.

Համապարփակ մթութեան աշխարհակալն միգի. (Նար. ՟Հ՟Ե։)


Աշխարհական, ի, աց

adj. s.

worldly, temporal;
secular, lay;
universal, general;
lay or secular man;
— առնել, to secularize;
— վիճակ՝ կարգ, a secular life.

NBHL (2)

Յաշխարհականիս աւուր, յետ որոյ ոչ է ի ձեռն մահու փրկութիւն. (Մեկն. ղեւտ.։)

Հաւատն՝ յանդիմանութիւն անյայտ իրաց. յանդիմանութիւն այն է, որ աշխարհական բառով դէմընդդէմ ասեն. որպէս հայելի աչաց, նոյնօրինակ հաւատ մտաց. (Ոսկիփոր.։)


Աշխարհակեր

adj.

that consumes the universe.

NBHL (1)

Կերօղ աշխարհի. ապականիչ. գիշատիչ. արեանարբու. աշխարք չափօղ.


Աշխարհակեցոյց

adj.

that saves, redeems the world.

NBHL (3)

Սոփերս աշխարհակեցոյց. (Նար. մծբ.։)

Կեցուցիչ աշխարհի. փրկարար. կենարար. աշխարքս ապրեցնօղ, փրկօղ, խալըսօղ.

Աշխարհակեցոյց գալուստ քրիստոսի, կամ արիւն աստուածորդւոյն, կամ չարչարանք, կամ փայտ սուրբ. (Զքր. կթ.։)


Աշխարհակոյտ

cf. Աշխարհախումբ.

NBHL (1)

Ասպատակ սփռէռ ի վերայ աշխարհակոյտ շինիցն աբասայ. (Յհ. կթ.։)


Աշխարհակորոյս

cf. Աշխարհակործան.


Աշխարհամած

adj.

that surrounds all the world.

NBHL (1)

Որ զաշխարհամած խաւարն ի սկզբանն ի լոյս փոխեցեր. (Շար.։)


Աշխարհամուտ

adj.

open to public entrance, frequented, resorted to;
— Դուռն, Court.

NBHL (1)

Յոր աշխարհ ամենայն կամ բազմութիւն մարդկան մտանէ. (այն է աքունի դուռն, արքունիք). պապի հիւմայիւն, գափու, տէրի տէվլէթ.


Աշխարհային

adj.

worldly, profane;
secular, lay, temporal.

NBHL (1)

Զհեռաւոր աշխարհայինն (այսինքն զօտարականն) ի փառս բարձրութեան կարգէին. (Նար. խչ.։)


Աշխարհաշէն

adj.

that causes a country to nourish;
blooming, in bloom.

NBHL (1)

Կայր նըկանակ մի գեղապանծ (լուսինն), աշխարհաշէն փռան (յարեգակնէ) եփած. ի յեփողէն իւրմէ խոռած, եւ ի նմանէ դարձեալ լըցած. (Շ. յառակս.։)