Definitions containing the research չ : 10000 Results

Գազանամարտ

adj. s.

that fights with wild beasts;
combat and place to combat with wild beasts;
— ի լնել, to combat with wild beasts.

NBHL (3)

θηριομάχος qui cum feris pugnat Որ մարտնչի ընդ գազանս. գազանակռիւ.

ԳԱԶԱՆԱՄԱՐՏ ԼԻՆԵԼ. Մարտնչել ընդ գազանս.

Ո՞չ դու այն ես՝ որ գազանամարտ եղեր յանտիոք. (Ճ. ՟Ա.։)


Գազանամարտիկ

adj.

cf. Գազանամարտ.

NBHL (2)

Բազումք ի մարդկանէ ի պահս իբրեւ ի գազանամարտիկ ինչ կազմեալ են. (Ոսկ. ապաշխ.։)

Ոչ ձիընթացիւքն մեծամեծս պարծիմք, եւ ոչ ասպարիսօք, եւ գազանամարտկօք. (Առ որս. ՟Ը։)


Գազանամարտութիւն, ութեան

s.

combat with wild beasts.

NBHL (1)

Թագաւորն թրակացւոց առ գազանամարտութեան նահատակութիւն կոչեաց զնա. (Ոսկիփոր.։)


Գազանամիտ, մտաց

adj.

brutal, beastly, fierce, savage, inhuman, cruel.

NBHL (1)

Եթե չարաբարոյ իցէ, առիւծ գազանամիտ է. եթէ յափշտակօղ իցէ, գայլ է։ Զգազանամիտ բարս մարդկան կոչէ գայլս, եւ զգօնամիտս կոչէ գառինս. (Ոսկ. ղկ. եւ Ոսկ. ես.։)


Գազանամտութիւն, ութեան

s.

cf. Գազանաբարոյութիւն.

NBHL (2)

Յորպիսի գազանամտութիւն գրգռեցաւ ազգ մարդկան։ Առիւծ աստ զներոն կոչէ վասն գազանամտութեան. (Ոսկ. մ. ՟Գ. 8։ եւ Ոսկ. ՟բ. տիմ.։)

Եւ արդ այս սակա՞ւ ինչ գազանամտութեան նշանակ իցէ. (Ոսկ. ես.։)


Գազանային

cf. Գազանական.

NBHL (1)

Գազանային չարութիւն, անմտութիւն, կիրք, անձն, դէմք, խումբ. (Փիլ.։ Լմբ.։ Տօնակ.։ Ոսկ. յհ.։ Մագ.։ ՟Ծ՟Է։ Նար. մծբ.։)


Գազանանամ, ացայ

vn.

become cruel, savage, to be fierce.

NBHL (1)

Որոց (նոյի եւ դանիէլի) ոչ գազանացան. (Վրդն. սղ.։)


Գազանասիրտ

adj.

ferocious heart.

NBHL (1)

Այնժամ գազանասիրտք եղեն, զի ոչ մնացին ժամանակին. (Վանակ. յոբ.։)


Գազանութիւն, ութեան

s.

brutality, bestiality;
fierceness, ferocity, inhumanity, barbarity, cruelty, rage, madness.

NBHL (2)

Գազանութիւնք չարաց. (Շ. մտթ. յռջբ։)

Մռնչեալ առիւծաբար գազանութեամբ անտոնինոս. (Խոր. ՟Բ. 22։ (Իսկ Սարգ. յկ. ՟Դ. ըստ ձ. երկիցս գրի Գազութիւն. որպէս թէ գազանն իցէ իբր փուշ գազ՝ գզօղ եւ պատառօղ)։)


Գազանուտ

adj.

abounding in wild beasts.

NBHL (1)

Ունի եւ տեղիս ինչ նորակերպ գազանուտս. (Խոր. աշխարհ.։)


Գազերբուակ

s.

sort of aromatic gum.

NBHL (1)

Խունկ ինչ ի հնդիկս։ (Խոր. աշխարհ.։)


Գերակայութիւն, ութեան

s.

eminence, height, pre-eminence, superiority.

NBHL (2)

Յետինքն ո՛չ են հաղորդ նոցա գերակայութեան. (Դիոն.։)

Գեղեցկապէս ի նմանէ գահընկեալ, վայելչապէս գերակայութեամբ. (Յհ. կթ.։)


Գերակատար

adj. s. gr.

supreme, highest, greatest;
preterpluperfect.

NBHL (2)

Գերակատար է եւ կատարողապետ որդի, որպէս պետ ամենայն կատարելութեան։ ԶՅիսուս զմեր աստուած եւ փրկիչ, զմիշտն կատարեալ եւ գերակատար. (Մաքս.։)

ԳԵՐԱԿԱՏԱՐ Ժամանակ բայից ըստ քերականաց՝ է Անցեալ կատարեալն արդէն իբրեւ ի վաղուց. զոր օրինակ, գործեալ էր իմ. որ ըստ յն. ὐπερσυντελικός praeteritum plusquam perfectum բայց մեկնիչք հյ. ոճով վերածին ի պարզ կատարեալ, գործեցի, կոփեցի, կամ ի նորահնար ձեւ անպէտ, է գործեցի, էկոփեցի։ (Թր. քեր.) եւ մեկնիչք նորա։


Գերահրաշ, ի, ից

adj.

astonishing, surprising, marvellous, very admirable, miraculous.

NBHL (2)

Յոյժ հրաշալի. սքանչելի. հրաշափառագոյն.

Սքանչելեաց մակաւասար, զարմանաց գերահրաշ. (Մագ. ՟Ի՟Է.) իբր գերագոյն եւ ի վեր քար զհրաշս։


Գերաճումն, ման

s.

increase, advantage.

NBHL (1)

Զի՞նչ է գերաճումն կրօնաւորի. ասէ ծերն. յաւելումն մարդոյ ի բարիս՝ խոնարհութիւն է. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Զ։)


Գերամաքուր

adj.

very clean, very pure, spotless;
very holy.

NBHL (1)

Օրհնեալն ի կանայս Մարիամ այց արար նոցա՝ կոչելով ի գերամաքուր շնորհս կուսութեան. (Ճ. ՟Ժ.։)


Գերամբարձ

adj.

very elevated, lofty, high.

NBHL (1)

Գերամբարձ կոչարան. (Անան. եկեղ։)


Գերանալից

adj.

full of beams.

NBHL (2)

ԳԵՐԱՆԱԼԻՑ կամ ԳԵՐԱՆԱԼԻՐ. Գերանաւ լցեալ (աչք կեղծաւորի).

Գերանալից (կամ գերանալիր) աչօք եղեալ. (Շ. ընդհանր.։)


Գերանակիր

adj.

that bears, supports a beam.

NBHL (1)

Որ կրէ յինքեան զգերան (աչք կեղծաւորի).


Գերանաձեւ

adj.

in the shape of a beam.

NBHL (2)

ԳԵՐԱՆԱՁԵՒ ԳԵՐԱՆԱՑԵԱԼ. Ունօղ զձեւ կամ զչափ գերանի. մեծացեալ իբրեւ զգերան.

Նկատեա՛ ճշդիւ զգերանաձեւ մեղսդ ի քում ականդ։ Զանձին գերանացեալ մեղս ոչ տայ տեսանել. (Խոսր. ժմ. եւ Խոսր. պտրգ.։)


Գերանանամ, ացայ

vn.

to become a beam, to make one's self a beam.

NBHL (2)

ԳԵՐԱՆԱՁԵՒ ԳԵՐԱՆԱՑԵԱԼ. Ունօղ զձեւ կամ զչափ գերանի. մեծացեալ իբրեւ զգերան.

Նկատեա՛ ճշդիւ զգերանաձեւ մեղսդ ի քում ականդ։ Զանձին գերանացեալ մեղս ոչ տայ տեսանել. (Խոսր. ժմ. եւ Խոսր. պտրգ.։)


Գերանդազէն

adj.

armed with scythes.

NBHL (1)

Գերանդազէն կառքն՝ սուր ունէր ի նմանութիւն գերանդոյ, մի յայս կողմ կառացն, եւ մի յայն ... եւ յերկուս կողմանսն զզօրսն իբրեւ զորայն հնձէր. (Կեչառ. աղեքս.։)


Գերաշխարհ

adj.

celestial, divine, supernatural, extraordinary;
excellent, rare, peculiar.

NBHL (2)

ԳԵՐԱՇԽԱՐՀ ԳԵՐԱՇԽԱՐՀԱԳՈՅՆ ԳԵՐԱՇԽԱՐՀԱԿԱՆ ԳԵՐԱՇԽԱՐՀԱՅԻՆ. Որ ոք կամ որ ինչ գեր ի վերոյ է քան զկարգ աշխարհի եւ աշխարհականաց. եւ գերաշխարհիկ. չնաշխարհիկ. գերազարդ.

Զաշխարհայնոցն դիցուք օրէնս, եւ ո՛չ զգերաշխարհիցն (ճշմարիտ կրօնաւորաց). (Շ. ընդհանր.։)


Գերաշխարհիկ

cf. Գերաշխարհ.

NBHL (2)

Եւ թէ ի հոգեւոր գերաշխարհիկ մեծութիւնին ամբառնաս, ի չափու կալ զքեզ. (Համամ առակ.։)

Ի սոսա ոչ պատրին միտք գերաշխարհիկ ամբարձեալք. (Շ. ՟ա. յհ. ՟Ի՟Ե։)


Գերապայծառ

adj.

most illustious;
splendid, brilliant;
*—, — տէր, my Lord, your Lordship.

NBHL (1)

ὐπέρλαμπρος valde splendidus, praeclarus Առաւելեալ պայծառութեամբ. շքեղ. չքնաղ. երեւելի յոյժ.


Գերարտօսր

s.

torrent of tears, bitter tears.

NBHL (1)

Ոմանք զգերարտօսր արձակելով յաչացն իբրեւ յաղբերականց հոսէին. (Եղիշ. ՟Գ։)


Գերարտօսրալից

adj. adv.

very full of tears, melting into tears;
with tears in the eyes.

NBHL (1)

Գերարտօսրալից գոչմամբ. (՟Գ. Մակ. ՟Դ. 2։)


Գերարփի

adj.

very luminous, splendid, brilliant.

NBHL (1)

Վսեմական գովութեամբ, գերարփի շնորհիւ, վեհագոյն գոլով (եպիսկոպոսն). (Նար. խչ.։)


Գերափայլեմ, եցի

vn.

to shine, to sparkle.

NBHL (1)

Սքանչելիդ եւ գերափայլեալդ ի վկայս. յն. գերափայլ. (Նիւս. թէոդոր.։)


Գերբնաբար

adv.

supernaturally.

NBHL (1)

Գերբնաբար (կամ գերաբնաբար) ծառն ծանուցեալ։ Զսա (զոստայնանկութիւն) ո՛չ ի գծէ գերբնաբար, այլ միեղինութեամբ մակագրեն։ Գերբնաբար ի գոյէ բնաւորեալ. (Մագ. ՟Ի՟Թ. ՟Լ։)


Գերբնապէս

adv.

cf. Գերբնաբար.

NBHL (2)

Որպէս Ջնջան. սրբիչ. ջնջոց, քուրջ. քաչարվա.

Կատուն եղեւ գերբն, եւ անկաւ ի յալիւր տուն. գան մկունքն, եւ ասեն. ո՛վ դու չար, քո հաւատովդ, (ոչ հաւատամք, թէ) դու գերբն ես. (Վրդն. առակ.։)


Գերդաստական, ի, աց

s.

servants.

NBHL (2)

Յիշեցուցանէ նմա զիւր ազնուականութիւն, որպէս դստեր միում թագաւորաց, որ յիւրոց գերդաստականացն երկնչիցի. (Ոսկ. ես.։)

Աղախին է, եւ եւ՛ս չար քան զգերդաստանիկսն. (Ոսկ. եբր. ՟Ի՟Ը։)


Գերդաստան, նաց

s.

goods, possessions;
fireside, family, house.

NBHL (3)

οἷκος, οἱκία, θεραπεία, ἁνδραπόδα familia, famulatus, ministerium, comitatus Որպէս թէ կերտաստան, այսինքն բնակարան հանդերձ բնակչօք եւ ամենայն սպասուք. Տուն, ըստ որում Տան ծառայք. ընդոծինք. կարգ պաշտօնէից.

Կամ χρῆμα Ինչք. մալ մէլալ.

Տէր բերդից եւ գանձից եւ գերդաստանաց. (Կոչ. ՟Ե։)


Գերդաստանիկ

s.

domestic;
maid servant.

NBHL (2)

Յիշեցուցանէ նմա զիւր ազնուականութիւն, որպէս դստեր միում թագաւորաց, որ յիւրոց գերդաստականացն երկնչիցի. (Ոսկ. ես.։)

Աղախին է, եւ եւ՛ս չար քան զգերդաստանիկսն. (Ոսկ. եբր. ՟Ի՟Ը։)


Գերեդարձ, ի

s. adj.

repurchase, emanicipation of slaves, deliverance, redemption;
that delivers, frees, emancipates slaves.

NBHL (2)

Գերեաց գերեդարձ ոչ արար. (Ես. ՟Ժ՟Դ. 17։)

ԳԵՐԵԴԱՐՁ ՟Ա. Դարձուցիչ գերեաց կամ գերութեան.


Գերեզմանական, ի, աց

adj.

sepulchral, funeral;
— վայրք, cemetery, burial-ground;
—ք, the deads.

NBHL (3)

τάφιος, ταφήϊος sepulchralis, funebris, funeralis Որ ինչ անկ է գերեզմանի եւ թաղման կամ ասի ի վերայ գերեզմանի իբրեւ ճառ թաղման՝ ողբական եւ ներբողական. որ եւ ԱՐՁԱՆԱԿԱՆ.

Գերեզմանականն անշնչութիւն. այսինքն մեռելութիւն. (Մամբր.։)

Ոչ ընդ կենդանեացն ի լոյս՝ քան թէ ընդ գերեզմանականացն ի խաւար. (Նար. ՟Լ։)


Գերեզմանակից

adj.

buried together.

NBHL (2)

Արա՛ քեզ գերեզմանակից. (Կեչառ. աղեքս.։)

Չարչարակից լինել, խաչակից, գերեզմանակից. (Կամրջ.։)


Գերեզմանատեղի

s.

cemetery, church-yard.

NBHL (2)

Ի գերեզմանատեղւոյն յիրաւի կոչին մանկտին որդիք հռաքելայ. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 9։)

Կոչեցաւ վանքն այն գերեզմանատուն սուրբ վարդապետաց. (Ուռհ.։)


Գերեզմանատուն

cf. Գերեզմանատեղի.

NBHL (2)

Ի գերեզմանատեղւոյն յիրաւի կոչին մանկտին որդիք հռաքելայ. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 9։)

Կոչեցաւ վանքն այն գերեզմանատուն սուրբ վարդապետաց. (Ուռհ.։)


Գերեկից

adj. s.

enslaved with another, companion of a captive or slave.

NBHL (1)

συναιχμαλώτος concaptivus Ընկեր գերութեան, եւ վշտաց. չարչարակից.


Գերեթափ

adj. s.

redeemer, that delivers slaves.

NBHL (2)

ԳԵՐԵԹԱՓ ԼԻՆԵԼ. Թափել զգերիս ի ձեռաց գերչաց.

Թէպէտ գուն գործեալ բազումս ջանացին գերեթափ լինել, ոչ կարացին. (Ուռպ.։)


Գերեմ, եցի

va.

to make prisoner, to enslave;
to take captive, to take;
to seduce, to gain.

NBHL (2)

Աւար առին զքաղաքն, եւ զկանայս նոցա գերեցին։ Ո՛չ սպանին զայր եւ զկին, այլ գերեցին։ Եւ երկոքին կանայքն Դաւթի գերեցան։ Գերեցաւ Յուդայ յերկրէ իւրմէ.եւ այլն։

Լսելեօք մարդիկ գերին ի լկտի երգս ձայնից. (Եղիշ. խաչել.։)


Գերեվար, աց

adj. s.

that makes prisoner, that leads into slavery, captivity, that takes captive.

NBHL (2)

Վարօղ ի գերութիւն. (գերիչ. գերօղ.)

Տեսեալ զանամօթ եւ զլրբենի բարս մատնչին գերեվար եղեալ ի սէր ընդ արծաթոյն. (Զքր. կթ.։)


Գերծանեմ, ծի

va.

to shave;
to make bald.

NBHL (1)

Մազ գլխոյ ոչ կարէ կալ առաջի սրբչի (այսինքն ածելւոյ), այլ վաղվաղակի գերծու (կր), եւ անկանի. (Ոսկ. ես.։)


Գերծեմ, եցի

va.

cf. Գերծանեմ.

NBHL (1)

Մազ գլխոյ ոչ կարէ կալ առաջի սրբչի (այսինքն ածելւոյ), այլ վաղվաղակի գերծու (կր), եւ անկանի. (Ոսկ. ես.։)


Գերծում, ծի

va.

cf. Գերծանեմ.

NBHL (1)

Մազ գլխոյ ոչ կարէ կալ առաջի սրբչի (այսինքն ածելւոյ), այլ վաղվաղակի գերծու (կր), եւ անկանի. (Ոսկ. ես.։)


Գերմակ, աց

adj.

fine, thin, subtile, delicate;
white;
— ալիւր, fine flour;
— հաց, finest bread.

NBHL (1)

Յաւետարանի անդ գրեալ է, եւ աշակերտքն՝ զորս դուք (իսմայէլացիքդ) գերմակն կոչէք, նոքա վկայեն. (Պիտառ.։)


Գերութիւն, ութեան

s.

captivity, slavery, servitude, yoke;
tie;
transmigration;
ի — վարեմ, վարիմ, ի գերութեան վարեմ, cf. Գերեմ, cf. Գերիմ.

NBHL (2)

Ա՛ռ զհամար աւարի գերութեանդ ի մարդոյ մինչեւ յանասուն։ Մինչեւ ցօր գերութեան երկրին։ Դարձուցէ՛ք անդրէն զգերութիւնսդ, զոր գերեցէք դուք յեղբարց ձերոց։ Խնամակալութիւն արարին գերութեան.եւ այլն։

Ոչ վարին ի գերութիւն բնակիչք. (Փարպ.։)


Գերունակ

adj.

sublime, eminent, excellent;
գերունակ լինիմ, cf. Գերազանցեմ.

NBHL (1)

Ամենայն շնորհաց գերունակ է՝ սուրբ երրորդութեանն երկրպագուս եւ փառաբանիչս լինել. (Խոսր.։)


Գերունակութիւն, ութեան

s.

sublimity, preeminence, excellence.

NBHL (4)

Ոչինչ է յիմացականացն՝ ամենայն իմացականացն ըստ գերունակութեան պատճառ։ Այս է գերունակութիւն ըստ արձակ եւ գերակարգեալ անպարունակ մեծութեան։ Ըստ ամենայն գերագոյ գերունականութեան. (Դիոն.։)

Զիա՞րդ ոչ յաղթեսցէ Քրիստոս (Մկրտչին) անհամեմատիւք գերունակութեամբք։ Յանուանց եւ ի կատարմանցն գերունակութենէ առնէ զհամեմատութիւն. (Կիւրղ. գանձ.։)

Ըստ սրովբէականն գերունակութեան. (Մագ. խչ.։)

Ամբարձեալ գովեալ գերունակութեամբ ի ստորեւ վերինն վարագուրի. (Նար. խչ.։)