locomotive.
locomotion.
very solid, stable.
Հիմն լայնամիջոց՝ սերտաշէն՝ աստիճանաձեւ ելանելօք. (Վրդն. ծն.։)
blackish, obscure, gloomy.
Սեւագոյն գորշ. թխագոյն. մոխրագոյն.
Ըստ առակի՝ ծայրիցն ի սպիտակ եւ ի սեւագորշն. (Երզն. քեր.։)
full of black clods.
Սեւաւ կոշտիւք հողոյ լցեալ.
Վարս վարեալս, ակոսաձիգս, պատառեալ զերկիրն, սեւակոշտեալս. (Ագաթ.։)
undulating, curling or rippling gently.
ՍԻԳԱՇԱՐԺ կամ ՍԻՔԱՇԱՐԺ. Ծածանեալ յորժամ սիք շնչէ. հողմաշարժ.
Քստմնածածան կորովակի սիգաշարժ թանձրութեամբ ջուրց ոսկիանոսին. (Երզն. լս.։)
abounding in peacocks.
Աշխարհն (ճենաց) քրքմաւետ, եւ սիրամարգաշատ. (Խոր. ՟Բ. 78։)
inciting to love;
incited by love.
Կամ է Ի սիրոյ շարժեալ, կամ Ամնձրեւաբեր (ի բառէդ Սիր).
Սէր ի յամպոյ յամպ սիրաշարժ օդոյն ծօղեալ՝ ի նոյն գեղման վայր իջուցեալ կաթս անձրեւաց. (Նար. տաղ ծն.։)
wooden mortar.
side, loin, flank.
ψοά lumbus. (որք թարգմանին եւ Զիստ). Սին եւ անոսկր մասն կշտի. ստորին մասն միջաց կամ կողից, որ միանայ ընդ ոսկերս զստին առ երիկամամբք.
եհար զնա աբեններ նիզակաւն ընդ սնակուշտն, եւ ել նիզակն ընդ զիստ նորա (յն. յետս կոյս (։ Եհար (սրով զաբեններ) ընդ սնակուշտն, եւ մեռաւ ՟Բ. (Թագ. ՟Բ. 23։ ՟Գ. 27։ ՟Ի. 10։)
Հարզսնակուշտն ասայէլի ի տէդ նիզակի. (Եփր. թագ.։)
Կամէր սրով հարկանել զսնակուշտ եղջերուին. (Ճ. ՟Բ.։)
superstitious.
superstitious.
superstition.
hydrostatical.
hydrostatic balance.
cf. Ջրակշռորդ.
hydrostatics.
cf. Ջրշեղջ.
Հաւուրց՝ օդ. եւ ձկանց՝ ջրաշեղջք եւ գետք եւ ծով։ Ի գետս եւ ի ջրաշիղջս եւ ի ծովս. Հատածք ջրոյ, ծով եւ գետք եւ ջրաշեղջք. (Փիլ.։)
Գետոց եւ աղբերականց եւ մօրաց եւ ջրաշեղջաց։ Ո՛չ մօտք եւ ոչ ջրաշեղջք. (Վեցօր. ՟Բ. եւ ՟Է։)
Զաղբիւր չարեացն թողեալ՝ եւ զջրաշիղջսն սրբել կամիմք. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 14։)
Գետք եւ ջրաշեղջ յարիւն ներկաւ. (Լաստ. ՟Ի՟Ա։)
hydragogue.
hydragogy.
pap, gruel.
cistern, tank;
pond;
broad pool, lake.
ՋՐՇԵՂՋ կամ ՋՐՇԻՂՋ. cf. Ջրաշեղջ.
Արբցեն եգիպտացիքն զջրշեղջսն ծովափնեայս. (Ես. ՟Ժ՟Թ. 5. յն. զջուր առ ծովու։)
Ջրշեղջք բազումք ի ձորս եւ ի հովիտս։ Ճահիճք ջրշեղջք. (Վեցօր. ՟Գ. ՟Դ։)
Հալածեաց զսառնն կռապաշտութեան, եւ ազազեաց զջրշեղջսն ուրացութեան. (Ճ. ՟Բ.։)
Ի ջրշիղջսն ծովափնեայս ջանան հասանել. (Արծր. ՟Գ. 7։)
Ոչ ամբարձ զնա ի վերայ ջրշեղջաց եւ ջրժողովից. (Եփր. ել.։)
cf. Ջրշեղջ.
cf. Շնջրի.
niggardly, penurious, sordid, parsimonious, mean.
• (ի, ի-ա հլ. ըստ ՆՀԲ, բայց առանց վկայութեան. յետնաբար կայ սեռ. ռշտի Սարգ. ա. պետր. ա. էջ 185 ա (բ տպ.) «ժլատ, կծծի» (գրուած նաև ռիշդ, ըռիշտ, ռիժտ, ռիժդ, ըռըշտ) Ոսկ. մ. գ. 3, 8. Պիտ. Նիւս. կուս. Ասող. որից ռշտութիւն (գրուած նաև ռշդութիւն, ռժդութիւն, ըռժդութիւն) «ժլատութիւն» Բ. մկ. դ. 50. Բուզ. զ. 10. ռշտանալ Երզն. մտթ. 502. բազմռիշտ Խոսր. էջ 252։
• ՆՀԲ ճիշտ, ճշտող հոմանիշի՞ց։ Հիւնք պրս. rašt «ցամաք»։ Իրանեանների մէջ ունինք պհլ. ❇ ružd=մանիք. պհլ, [hebrew word] ruzd, պրս. ❇ ružd, ❇ razd «ագահ, շատակեր» (ИАН 1912, էջ 48) բայց սրանք ո՛չ միայն ձևով չեն ծած-կում մեր ռիշտ բառը, այլ և իմաստով էլ հակառակ են։
ՌԻՇՏ μικρολόγος, μικρολογούμενος parcus, sordidus, tenax. որ եւ ՌԻՇԴ, ԸՌԻՇՏ, ՌԻԺԴ. Ճիշդ. ճշդօղ. ժլատ.
Եւ ոչ ի հարկաւորս ռիժդ (կամ ժլատ) իցէ։ Ոչ միշտ առ ի հատուցումն ցուրտ պարտուց ռիշտ լետլ. (Նիւս. կուս.։)
Առատաձեռն ի տուրս, եւ ոչ ռիշտ. (Ասող. ՟Գ. 5։)
Ռիշտ ես ամենեւին եւ տմարտի։ Բարեկարգք միշտ բամբասին յարբշռից իբրեւ ռիշտք. (Մխ. առակ.։)
Եթէ ռիշդ (կամ ռիժդ) հանդիպին եւ ժլատ, օտարք զնորին ժառանգեն. (Լմբ. առակ.։)
Ընչեղ կամ աղքատ, առատ կամ ռիշտ. (Երզն. քեր.։)
Ըռիշտ բարք։ Սակս ռիշդ (կամ ըռիշտ) բարուցն. (Պիտ.։ Լծ. ածաբ.։ Բրսղ. մրկ.։)
to become griping, sordid.
ՌՇՏԱՆԱԼ. Ռիշտ լինել՝ գտանիլ. ագահել.
Վասն փափկութեան անձանց ռշտանան. (Երզն. մտթ.։)
penuriousness, niggardness, stinginess, avariciousness.
ՌՇՏՈՒԹԻՒՆ ՌՇԴՈՒԹԻՒՆ, կամ ՌԺԴՈՒԹԻՒՆ. μικρολογία, πλεονεξία tenacitas, avaritia. Ռիշտ կամ ռիշդն լինել. ճշդութիւն. ժլատութիւն, ագահութիւն.
Վասն իշխանացն ռժգութեան. (՟Բ. Մակ. ՟Դ. 50։)
Կարի ըռշտութեամբ (կամ ռժդութեամբ) վարի. (Պիտ.։)
Ըռըշդութեամբ զինչսն։ Մի ռըշդութեամբ ի նմանէ վրիպել։ Բամբասեցան ի յռշտութէանն։ Այսպիսի ռժդութիւն ժողովրդեան. (Լմբ.։)
Մերկանամ զռըշտութիւնն։ Յռշտութէան բազում այսպիսի պատահի վնաս. (Մխ. առակ.։)
plain-dealing, artless saying.
salsola, kali.
artless, ingenuous.
Պարկեշտութեան եւ ռոշնական վարուց անսուտ օրինակ (յհ. մկ). (Ժմ. յն.։)
artlessness, ingenuousness, simplicity, candour, sincerity.
Ի պրս. ռուշէն. ուստի թ. ռուշանլըգ. Լուսաւորութիւն. պայծառութիւն. յոտակութիւն սրտի. պարզութիւն. պարզմտութիւն.
Անգործութեանն (ընդդէմ բերել) զգործասիրութիւնն, մեղմեխութեան՝ ըզռոշնութիւն, յարատութեան՝ զհամեստութիւնն. (Յճխ. ՟Ի՟Գ։)
marcasite, iron-pyrites;
matricaria, feverfew, cardiaca, mother-wort.
• «լուսաքար, mar-cassita» Բժշ.։
• = Պրս. [arabic word] rōšanā «լուսաքար», ծա-գում է ❇ rōšan «լուսաւոր, պայծառ» բառից, որից և նախորդ ռօշան «պայծառ» բառը։ Սրա ընկերներն են ռոշնական, ռո-ճիկ։ Բուն ծագման, հնդևրոպական ցեղա-կիցների և հայերէն համապատասխան բը-նիկ ձևերի վրայ տե՛ս լոյս բառի տակ։-Հիւբշ. 275։
• ՆՀԲ պրս. ռուշէն «լուսաւոր, պայ-ծառ» բառից։ Ուղիղ մեկնեցին Lag. Arm. St. § 1920 և Նորայր, Բառ. ֆր. էջ 782 ա։
ի պրս. ռուշէն, այսինքն լուսաւոր. պայծառ). πυρίτις marcassita, marchesita. Քար հրահան որպէս գայլախազ. է եւ անուն խոտոյ.
Լուսոյ քար, մարզաշիշայ, մարգաշիդա թաշը. ռօշնա կամ ռուշինա. (Բժշկարան.։)
goose's foot;
triangular.
Կա՛մ է Քարաշէն (ի պրս. սէնք. որ եւ լտ. սա՛գսում, այն է քար). եւ կամ Տապանաձեւ՝ նաւակաձեւ ի նմանութիւն սագի.
Թագաւորն հայոց հեթում շինեաց սագաշէն տաճար սրբոյն սոփեայ ի սիս. (Պտմ. կիլիկ.։)
Շինէ պայծառ եկեղեցի երկու ... զմինն գմբեթայարկ յանուն սրբոյ կարապետին. եւ զմիւսն սագաշէն՝ հրաշալի յօրինուածովք. (Ուռպ.։)
Եւ էր ձեւ խորանին որպէս զսագաշէն եկեղեցի. (Վրդն. ել.։)
Ցուցեալ սագաշէն՝ ցանկ սահակաշէն, ցնծա նորաշէն. (Գանձ.։)
feeling God.
erecting, building a house;
cf. Տնարար.
Լինի տնաշէն եւ բախտաւոր կին. (Ախտարք.։)
Բարձից զճարտարապետն. եւ աստ ոչ զտնաշէն ինչ ճարտարապետաց ճառեաց. (Ոսկ. ես.։)
Զիմաստուն ճարտարապետս ո՛չ զտնաշէն արուեստաւորս ասէ. (Գէ. ես.։)
ՏՆԱՇԷՆ. οἱκουρός rem familiarem provide curans. Տնարար. շէն պահօղ զտուն.
house-building, construction;
cf. Տնարարութիւն.
Դիտաւորութեամբ՝ մտածօրէն իմն ըստ տնաշինութեան առակի (ի միտս ճարտարապետի). (Մագ. տէր։)
Արանց եւ կանանց՝ պարկեշտութիւն, տնաշինութեամբ եւ միամտութեամբ զինքեանս փրկել։ Հաւանեցուցանէ լինել արծաթասէր, ուսուցանելով թէ տնաշինութիւն է. (Փիլ. քհ. ՟Ծ՟Բ։ Ոսկ. ՟բ. կոր. եւ Լմբ. սղ.։)
to distinguish or separate according to family or tribe.
ՏՈՀՄՈՐՈՇ ԱՌՆԵԼ. Որոշումն առնել ըստ տոհմից.
Զիւրաքանչիւր ոք ի մտելոցն տոհմորոշ առնեն. (Նիւս. կազմ. ՟Ժ՟Ա.) (իբր յն. φυλοκρινέω genera dijudico. ուր այլք ընթեռնուն φιλοκρινέω studiose judico ).
lines, sheet of lines.
descendants of Astyages.
ՎԻՇԱՊԱԶՈՒՆՔ. Որք են յազգէ վիշապին, այսինքն աժդահակայ մարաց արքայի.
Յոր շարին բանք երգոց եւ զզարմիցն աժդահակայ՝ վիշապազունս զնոսա անուանելով. զի աժդահակդ ի մեր լեզուս է վիշապ։ իբր տռփանք սաթինկան ընդ վիշապազունսն առասպելաբար։ Վիշապազունք գողացան զմանուկն արտաւազդ. (Խոր. ՟Ա. 29։ ՟Բ. 46. 58։)
very robust, excessively strong;
dragoon.
Զօրաւոր ըստ վիշապի. բռնաւոր.
Սատակէր զմարդախոշոշ եւ վիշապազօր գազանն. (Ուռպ.։)
small or young dragon;
— թռուցիկ, cf. Փռռան.
δρακόντιον dracunculus. որ եւ ՎԻՇԱՊԻԿ. Վիշապ փոքր. ձագ վիշապի.
Վիշապի առ իժս եգիպտացւոց զկռիւն տեսեալ՝ ոչ սակաւ հիացեալ եղէ։ Ի վեր համբարձեալ կարի յոյժ զագին վիշապակն՝ ի վեր շարժէ զայն՝ պատրելով. (Փիլ. լիւս.։)
Վիշապակ՝ ասեն թէ լորտուն է. եւ կէսք զքարաթոթոշն ասեն, եւ այլք թէ քարթոշի նման կենդանի է. (Լծ. փիլ.։)
serpentarius.
Սեպհական վիշապաց, որպէս եւ աստեղատան հիդրոյի կամ օձակալի.
Իսկ որ յերկինսն՝ է անուանեալ՝ վիշապական, մերձ յարեգակըն հանդիպի՝ ըստ պատահման. (Երզն. ոտ. երկն.։)
dragonish, dragon-like.
draconarius, dragonhearer.
dragon-voiced.
Ունօղ կամ ունելով զձայն վիշապի. շչմամբ հանգոյն օձի.
Վիշապաձայն որոտալով, գազանաբար գոչելով. (Եղիշ. ՟Բ։)
Եւ գոչէին վիշապաձայն, եւ բեկանէին առիւծաբար։ Զվիշապաձայն գոչմունսն. (Արծր. ՟Գ. 4։ եւ ՟Դ. 2։)
dragon-shaped.
Որ իցէ ի ձեւ վիշապաց. նման վիշապ ձկան.
Որպէս ձուկն ոչ կարաց ապկանել զյովնան, այսպէս եւ վիշապաձեւն մահ զտէր մեր. (Երզն. մտթ.։)
otterpike, sea-dragon;
shark;
orc.
Վիշապ ձուկն. կէտ. լեւիաթան. եւ Դագոն չաստուածն ի ձեւ կիտի.
Որպէս կէտն վիշապաձուկն ի հեռաւոր եւ յանապատ ծովս բնակէ, եւ սատանայ յանպտուղ հոգիս. (Գէ. ես.։)
Գազան ինչ ի ծովու վիշապաձկան նման է. (Եպիփ. բարոյ.։)
Խորտակեսցի ի զօրութենէ սորա դասք դիւաց պղծոց, որպէս դագոյ վիշապաձուկն ի տիրատիպ տապանակէն. (Մաշտ.։)
Ի ծովէն կասբից ելանէ վիշապաձուկն մի անարի՝ նման լերին. (Կաղանկտ.։)
half-dragon-half-man.
ՎԻՇԱՊԱՄԱՐԴ կամ ՎԻՇԱՊԱՄԱՐՏ. Մարդ վիշապաձեւ, կամ Մարտնչօղ ընդ վիշապս.
Ի ներքին եթովպիա են ասեն վիշապամարտք եւ այծամարդք. (Վրդն. ծն.։)
Երեկորնականք եթոպացիք. (մերկք վիշապամարտք. Խոր.։)
fighting with a dragon.
ՎԻՇԱՊԱՄԱՐԴ կամ ՎԻՇԱՊԱՄԱՐՏ. Մարդ վիշապաձեւ, կամ Մարտնչօղ ընդ վիշապս.
Ի ներքին եթովպիա են ասեն վիշապամարտք եւ այծամարդք. (Վրդն. ծն.։)
Երեկորնականք եթոպացիք. (մերկք վիշապամարտք. Խոր.։)
tempered or imbrued in dragon's blood.
Մխեալն արեամբ վիշապաց եւ զեռնոց. օձու արունով ջուր տուած՝ երկաթ.
Նիզակօք վիշապամխօք. (Թղթ. դաշ.։)
bitterness, grief, trouble;
crime.
Որ զջաղացն շինէ, նա կարօղ է զաղունն պատրաստել. (Ոսկիփոր.։)
Զհեշտ ցանկութեանցն եւ զայլոց ախտիցն զանվճար զաղէտսն. որոց իւրաքանչիւր ոք ի սոցանէ աղունց գործակ է. (Փիլ. լին. ՟Բ. 69։)
Հաւակ այնքանեացն եղեալ աղունց։ Ոչ մասնաւոր ինչ գործելով աղունս։ Յիշեցէք զդորա աղունս, զվայրավատմունս ընչիցն, եւ այլն։ Զգործեցեալ ի դմանէ աղունս յանդիման կացուցանել։ Զանվայելուչն կատարելով աղունս՝ առակելով զծնողսն. (Պիտ.։)
Աղունք, չարիք։ Աղունք՝ աղետից եւ թշուառութեան անուն է։ (Հին բռ.)
sweetness, insinuation;
knavery, craft.
Աղու կամ աղալեզու գոլն. քաղցրաբանութիւն. շատախօսութիւն. շաղաւաշուրթն աղուաշութիւն.
Կամ ոք ի մտացն հաստատութիւն եւ յառաքինութիւն հայի, եւ ոչ ընդ վայրած լեզուին աղութիւն. (Մանդ. ՟Ժ՟Ե. (ա՛յլ ձ. լեզուին շաղաւաշրթունքն։))
slip, cutting (to plant), layer.
ԱՂՈՒՐԱՅ ԱՂՈՒՐԻ. Ուղէշ. շառաւիղ. բարունակ որթոյ. շահ, չըպուգ. տալտըրմա
Վասն աղուրայնոյ, որ զհին այգին նորես։ Քարշէ աղուրայ։ Տար զաղուրայնիդ։ Աղուրայ տար։ Զաղուրայդ գտաք եւ այլն. (Վստկ.։)
darkness, obscurity.
Միգապատեալ կաս ի հուր հնոցին, եւ աղջամղջիւ յաննշոյլ գեհենին. (Մանդ. ՟Ա. եւ Եփր. խոստով.։)
Զիմանալի նոցա աչս ի բաց մաքրել յանգիտութեան աղջամղջէն, որ շուրջ զնոքօքն կայ. (Դիոն. ածայ. ՟Դ։)
Յորժամ աճէ մի կողմն լուսնի, միւս կողմն զնշանակ աղջամղջի ցուցանէ. (Շիր.։)
Զանլոյս աղջամուղջ գիշերոյն. (Պիտ.։)
Աղջամուղջն մասն ինչ լուսոյ ունելով ընդ խաւարի (որպէս արշալուրշ). (Ի գիրս խոսր.։)
maid, girl, virgin;
chamber-maid, female servant;
nursery-maid, child's maid.
Նաժիշտ. աղախին. խալայըգ.
Ի յաղջկանէ վիմին շարժեալ. (Շար.։)
brine;
the action of salting in brine.
salt;
saltness;
ծով աղտից, salt-marsh.
Ընկալեալ պարգեւս զերիր մասն գեղաքաղաքին Կողբայ, եւ զաղտս նորին բովանդակաբար. կամ է հանք աղի, եւ կամ հասք, կամ շրջակայ վայրք եւ գիւղք իբր ալէթ. կամ վիլայէթ։
Աղտ, ոյ, ոց. եւ ի, ից. ῤύπος sordes, σπίλος macula, ἱλύς limus, lutum, faex Անմաքուր ինչ շաղախիչ այլոց, եւ հետք նորա երեւեալ ի շաղախեալն. կեղտ. արատ. բիծ. քիր. փիսլիք. չիրք. չէքէ. եւ Գայռ. ցիխ. տիղմ. մրուր. ցեխ. թըն, չամուր. պալչըգ.
Թաթաւեալ եւ թաղեալ աղտովք. (Եղիշ.։)
Ծածկեալ փոշւով եւ աղտիւ. (Վրք. հց. ԺԴ։)
Արճիճի աղտ ա՛ծ ի տակքն. (Վստկ. ՄԽԸ։) (Բժշկարան.։)
χόριον կամ κόριον secundina, secundae Թաղանթ սաղմի կենդանեաց յարգանդի մօր, որպէս շապիկ կամ քօղք բնութեան. տղի ընկեր, տղայ. տուվագ. մէշիմէթ.
Ի ծնունդքն (քուռակի ձիոյ) զաղտքն մի՛ քարշեր. (Վստկ. յԺ։)
cf. Աղտաղտուկ.
ԱՂՏԱՂՏ ԱՂՏԱՂՏԻՆ. ἀλυκός salsus Ունօղ զաղտ՝ ըստ որում աղ. աղի. աղեհամ. աղի, լեղի. շօռ. դուզլու. աճը.
salt, saline, brackish.
cf. Աղտաղտ. ἀλμυρός salsus աղի. շօր. դուզլու.
Աղի եւ ծովային վայր. երկիր աղի եւ խոնաւ. շօռ տեղ. շօրիսթան. չօրագ եէր. չօրագլըգ. Wgrec salsugo, salsilago, marina vel salsa loca
Որ յաղտաղտուկ աշխարհի մխեալ ես. (Մաշկ.։)
to be stained or soiled, to grow greasy or dirty.
Ի գարշ ցանկութեանց ոչ աղտեղացան. (Սարգ. յկ. ՟Ե։)
that likes filth or dirt.
Սիրօղ աղտեղութեան. անմաքրասէր. գարշասէր. ցանկասէր. գարշելի.
Իշխանք աղտեղասէրք. (Խոր. ՟Գ. 68։)
Ի տեղի՝ ուր չիք իշխանութիւն աղտեղասիրաց. (Մծբ. ՟Ժ՟Է։)
to soil, to dirty, to stain, to besmear with filth or grease, to befoul, to bedaub, to sully, to tarnish, to grease.
Տալ աղտեղանալ. աղտեղի առնել. աղտեղել. զազրացուցանել. շաղախել. պղծել. աղտոտել, կեղտոտել, մնտռել. քիրլէթմէք. պերպատ եթմէք. μολύνω, ῤυπαίνω polluo, inquino, sordido, maculo, conspurco, contamino
Քակելով զճշմարտութիւնն, եւ աղտեղացուցանելով զաստուածաբանութիւնն. (Բրս. ծն.։)
cf. Աղտեղացուցանեմ.
Զգիրս հայհոյեցին, եւ զճշմարիտն ոչ իմացեալք՝ աղտեղեցին զգիրն. (Փիլ. սամփս.։)
soiled, dirtied, spotted, befouled, stained;
impure, filthy, obscene;
greasy, muddy, mucky, nasty, dirty.
Որ ի հրեշտակացն օրհնի, ի ձեռաց աղտեղեաց (այս ինքն յաղտեղի ձեռաց) ընկալեալ լինի. (Ոսկ. նոր կիր.։)
Որ ոչ ունի զաղտեղի շարժմունս. (Յճխ. ՟Զ։)
greasiness, dirtiness, foulness, stain, impurity;
turpitude, excess;
sweepings;
excrement;
տուն աղտեղութեան, privy, necessary;
անօթ աղտեղութեան, chamber-pot or utensil.
Տունս դաշտանաց եւ աղտեղութեան շինէք։ Անօթս աղտեղութեան կազմէք. (Փարպ.։)
Եւ որպէս գարշ ցանկութիւն. գարշութիւն. զազրագործութիւն.
Զսէր յեղաշրջեալ փոխէ ի յաղտեղութիւն։ Ցանկականիս բնական ներգործութիւնն՝ առ Աստուած սէրն է, եւ ո՛չ աղտեղութիւնն. (Լմբ. սղ.։)
miserable, wretched, sorrowful;
raging, violent.
Կամ ընդ հարկաւ անկեալ իւիք. անհրաժեշտ. մուգթեզի. զարուրէթի օլան.
Աղցաւոր ծանրութիւնք հարկահանաց. (Եղիշ. ՟Ե։)
Որոշեալ յանշնչից եւ յաղցաւոր տարերց. (Անան. եկեղ։)
wretchedness, misery.
evil, misery, grief, pain.
Աղցից եւ հարկի տեղի է ոգին՝ ի հակառակացն միշտ լցեալ։ Գաղտուկ շոպեսցեն գողանալով՝ յաղցիցն բռնադատեալք. (Փիլ. լին. եւ Փիլ. քհ.։)
beggar, mendicant, pauper;
poor, indigent, needy, necessitous, miserable, beggarly.
Մեծատանց տալ պատիւ, եւ զաղքատօքն զանց առնել։ Գարշեցա՞ր յաղքատէն, գարշեսցի ի քէն՝ որ յաղագս աղքատին աղքատացաւ. (Սարգ. յկ. ՟Զ։)
Որ ողորմի աղքատոյն՝ այս ինքն փոխ տայ. (Բրս. վաշխ.։)
Թէպէտ եւ յանօթոց աշխարհիս աղքատ իցէ։ Ճոխ բոլորովին ընդ լաւագունին, եւ աղքատ ի հակառակէն. (Գր. հր.։)
Ոչ քահանայութեան աղքատ այն որ յամենայն իսկ քահանայութենէ առնոյր զպաշտօն. (Սեբեր. ՟Բ։)
Այլ միշտ փարթամ կամ ի նոսին, աղքատ բարեաց ամենեւին. (Յիսուս որդի.։)
act of spoiling the poor, extortion of the poor.
Ուտելն զինչս աղքատաց. հարստահարութիւն. յափշտակութիւն. աղքըտի բաներն ուտելը.
to grow, to get poor, to render one's self poor, to become impoverished.
Անսովոր է ասելն (Մաքս. նշ. եկեղ.)
poor-house, almshouse, hospital for the poor.
Այրին զոր ինչ ունէր՝ զայն էարկ ի յաղքատանոցն, եւ ժառանգեաց զարքայութիւնն. (Ոսկ. ապաշխ.։)
poverty.
Աղքատանաց եւ տառապանաց եւ անշքութեան էր կենցաղն Յիսուսի. (Սկեւռ. յեսայ.։)
Կերակրեսցիս յիմում բարին՝ յաղքատանաց եւ ի չնչին։ Ընկալարուք վեհք ի տնանկաց՝ զընծայս բանի աղքատանաց. (Շ. յիսուս որդի. եւ Շ. հրեշտ.։)
that loves the poor, charitable.
Աղքատասէր պաշտպան. (Նար. ՟Գ։)
love of the poor, charity
Առ յոյժ աղքատասիրութեանն։ Աղքատասիրութեամբ եւ առատաձիր բաշխմամբ. (Բուզ. ՟Գ. 4։ Մագ. ՟Ի՟Զ։)
hatred aversion to the poor.
Յափշտակութեան, աղքատատեցութեան. (Բուզ. ՟Գ. 12։)
cf. Աղքատիմաց.
Աղքատիմաստ իմոց խոհարանաց շարժումն։ Իմով աղքատիմաստ բանգիտութեամբ. (Արծր.։)
Փոքր ի շատէ օրինակեալ աղքատիմաստ եւ աղօտ գիտութեամբ. (Զքր. կթ.։)
Տուաւ փոքր ի շատէ յաղքատիմաց եւ ի տկար իմաստից մերոց։ Աղքատիմաց մերով բանիւ. (Շ. թղթ.։)
Աղքատիմաց բայիւք զբանս յիշատակիս գրեցի. (Ասող. վերջ։)
poor in understanding, shallow, empty, witless.
Աղքատիմաստ իմոց խոհարանաց շարժումն։ Իմով աղքատիմաստ բանգիտութեամբ. (Արծր.։)
Փոքր ի շատէ օրինակեալ աղքատիմաստ եւ աղօտ գիտութեամբ. (Զքր. կթ.։)
Տուաւ փոքր ի շատէ յաղքատիմաց եւ ի տկար իմաստից մերոց։ Աղքատիմաց մերով բանիւ. (Շ. թղթ.։)
Աղքատիմաց բայիւք զբանս յիշատակիս գրեցի. (Ասող. վերջ։)
poverty, indigence, beggary, want, necessity, penury;
meanness.
Ոչ աղքատութեամբ կերիցես զհաց քո։ Ես ըստ աղքատութեան իմում պատրաստեցի։ Զաղքատութիւն եւ զնեղութիւնս մեր։ Աղքատութիւն զայր խոնարհ առնէ (կամ տնանկութիւն խոնարհեցուցանէ)։ Բեկումն ամբարշտաց, աղքատութիւն։ Զաղքատութիւն եւ զանարգանս ի բաց բառնայ խրատ. եւ այլն։
Աղքատութիւնք կարօտութեանց. (Եղիշ.։)
Կամաւոր աղքատութեամբ արքայութեանդ երկնից ընդ նմին լիցուք արժանի։ Աղքատութիւնն ուսուցանէ ամենայն մարդոյ զճշմարտութիւնն. (Շար.։ Վրք. հց.։)
cf. Աղքատասիրութիւն.
Բարեգործ ողորմածութեամբ եւ աղքատսիրութեամբ. (Մաշկ.։)
cf. Աղքատաբար.
Աղքատօրէն ձեւով շրջելն. (Երզն. մտթ.։)
of or belonging to prayers;
that prays to God.
Աղօթականքն անդադար լինէին յաղօթս իւրեանց. (Եղիշ. ՟Գ։)
Դրդուեաց զաղօթականն զԻսահակ առ ի օրհնել զԵսաւ ո՛չ ողորմ, այլ՝ կարծիք ապաշխարութեան առ լաւն. քանզի ետես զնա՝ զի լայր. (Փիլ. լին.։)
cf. Աղօթկեր.
Աղօթակերս արձակել ի հաշտութիւն խաղաղութեան. (Բուզ. ՟Գ. 21։)
cf. Աղօթկեր.
Աղօթակերս արձակել ի հաշտութիւն խաղաղութեան. (Բուզ. ՟Գ. 21։)
that prays to God, that addresses his prayers to God;
prayer-book.
Աղօթամատոյց գիրս. (Յիշատ.։)
that offers up his prayers to God;
suppliant.
Եւ եմ պատգամաւոր աղօթանուէր ամենայն աշխարհի։ Ի սմին աղօթանուէր լուսարան կենաց. (Նար. ՟Ի՟Ը. ՟Հ՟Ե։)
small chapel, chapel.
Յաղօթարանն վայրի ընդ պատաղմունս այսր կենցաղոյս շրջանակեցայ. (Նար. ՟Ի։)
that prays to God;
that addresses God in prayer.
to pray, to address one's self to God in prayer;
to supplicate;
to intercede.
Աղօթէիր ի վերայ քո քարաձիգ ժողովոյն։ Անսահման ժամանակաւ աղօթել միշտ առ Աստուած հոգւով եւ մտօք։ Աղօթելով զայս ասէր, Հայր անցո՛ յինէն զբաժակս. (Շար.։)
Աղօթելով միշտ Աստուծոյ, եւ արտասուելով. (Սարգ. յկ. ՟Գ։)
Թէ թշնամւոյն չաղօթես՝ որպէս քեզ, ապա լա՛ւ է չաղօթել. (Եզնիկ խր.։)
Այլոց աղօթելով՝ զայլոց աղօթս մեզ շահեսցուք. (Խոսր.։)
Փրկութեանն մեր աղօթեն (հրեշտակք)։ Հանապազորդեան հացին աղօթեմ։ Եւ ոչ սատակման ինքեան աղօթեաց։ Որում սպասեմք, եւ յոր աղօթեմք. (Նար.։)
Զոր եւ այլքն ամենեքեան ողորմագին ձայնիւ աղօթէին. (Արշ. ՟Ի՟Ը։)
Փրկութիւն ի թշուառութեանց բազմաց աղօթեաց. (Նար. մծբ.։)
Աղօթել զփրկութիւն, կամ զլուսաւորութիւն. (Արշ. ՟Ի՟Ը։ Նար. մծբ.։)
Աղօթէ Աստուծոյ զկործանումն, կամ զպատկառանս թշնամեացն. (Լմբ. սղ. եւ Լմբ. թղթ.։)
prayer, orison, supplication;
աղօթս առնել, յաղօթս կանխել, յաղօթս կալ, cf. Աղօթեմ.
Դու Աստուած լուար աղօթից իմոց։ Տաց քեզ զաղօթս իմ օր ըստ օրէ։ Ուղիղ եղիցին աղօթք իմ։ Աղօթիւք եւ պահօք։ Յարուցեալ յաղօթիցն՝ եկն առ աշակերտսն։ Էին հանապազորդեալ միաբան յաղօթս։ Իմ կամք սրտի, եւ աղօթք առ Աստուած՝ վասն նոցա են ի փրկութիւն. եւ այլն։
ԱՂՕԹՍ ԱՌՆԵԼ, ՅԱՂՕԹՍ ԿԱԼ, ԿԱՆԽԵԼ ՅԱՂՕԹՍ. Այսպէս դնի միշտ ի սուրբ գիրս ՝ փոխանակ բայիդ ԱՂՕԹԵԼ. εὕχομαι, προσεύχομαι oro
Եզականս ԱՂՕԹ, է անսովոր. բայց նշմարի ուրեք ի բանս Ոսկ. եւ Յհ. իմ. եւ Սարկ. եւ ի Գանձ. ստէպ։
obscurely, darkly, indistinctly, dimly.
Ընդ աղօտ. աղօտս. նսեմաբար. մեղմով. նուազաբար. թերապէս. դոյզն ինչ. մթնշաղ կերպով, քիչ մը. λανθανόντως, ἁμυδρῶς obscure, subobscure
Աղօտաբար սուղ ինչ առ աչս մատուցանէ զտեսաւորութիւնն։ Աղօտաբար զլոյսն ձգէ. (Եղիշ. մկրտ.։ Լմբ. պտրգ.։)
more obscure or dim;
very small or feeble.
Աղօտագոյն ունի զբաշխողականն երեւումն։ Լուսափայլութիւնք՝ ոմանց յայտնագոյն, եւ ոմանց աղօտագոյն բաշխին. (Դիոն.։ Մաքս.։)
Աղօտագոյն նրբից շարժմանց ոչ հմտանան. (Շ. իմ. եղակ.։)
to grow dim, to become obscure, to grow dark;
to grow tarnished, to lose its lustre or polish;
to grow feeble, to be diminished.
ἁμαυρόομαι, ἁμυδρόομαι obscuror, obfuscor, obliteror, hebetor Նսեմանալ. մթագնիլ. մեղմանալ. նուազիլ. տկարանալ. մթնշաղ ըլլալ, մթննալ, գուլնալ, պակսիլ.
Ոգիքն ճնշին (ի գինւոյ), զգայութեանց աղօտացելոց, եւ մարմին ծանրանայ. (Փիլ. քհ.։)
Փոքր ինչ չարին աղօտացեալ, հայոց ոգի եւ շունչ առեալ. (Շ. վիպ.։)
to obscure, to cloud, to diminish the splendour of any thing or person, to eclipse, to extinguish;
to tarnish, to sully, to take away the polish from any thing;
to slander;
to enfeeble, to debilitate, to diminish.
Զմի մի տօն երկոքումբք հանդերձ կատարէ, եւ զմինն ի միւսումն աղօտացուցանէ. (Արշ. ՟Ը։)
mill;
the teeth called grinders;
— ձերաց, hand-mill.
Յաղօրիս համակեալ (Սամփսոն՝) յայպն եւ խաղ եղեւ նոցա. (Եղիշ. դտ.։)
Եւ աղօն. աղացօղ՝ այր եւ կին. որպէս եւ երկանաքարն. եւ նմանութեամբ՝ ատամունք, որք փշրեն զուտելիս. ἁληθοῦσα molitrix, moles
(ռմկ. ակռա, աղռա. լծ. ընդ աղօրի։) ազ տիշլերի.
Որ տաս պատանեկաց աղօրիս ըմբոշխնելիս. (Նար. ՟Կ՟Գ։)
Զաղացօղն երեւի ցուցանել ասելն Եփր. երաշտ. վասն Յովսեփայ.
growth;
cf. Աճումն.
Վարս անախտական, աճ հրեշտակական, ոչ ցաւ ախտական. (Գանձրն.։)
Թէ ակներն արձակ լինի որթոյն, տե՛ս զբնաորթն եւ զուժովն, եւ անտի թող զաճն, մի աճ, եւ երկու։ Մի՛ թողուր՝ որ ծառն շատ բարձրանայ. զայլ աճն ի լայնքն տո՛ւր. (Վստկ. ՟Կ՟Զ. ՟Մ՟Ղ՟Բ։)
Եթէ անասուն բերեալ իցէ, զգլուխն տացէ. եւ զաճն յերկուս բաժանեսցեն՝ յաղագս աշխատելոյ ի պահելն. (Մխ. դտ.։)
cf. Աճելական.
Էառ ճշմարտապէս զաճականն, զգայականն, եւ զբանականն. (Մխ. ապար.։)
to make haste, to use diligence;
to forward, to hasten, to press or push forward;
to prevent, to anticipate, to get the start.
(ի բառէն ճեպ. շտապ. ջափուգ, աճէլէ) ταχύνω, φθάνω , προφθάνω, προκαταλαμβάνω, σπεύδω accelero, anteverto, praevenio, festino, propero Ճեպիլ. փութալ. յառաջել. կանխել. վաղվաղել. երագել. նախաժամանել. արտորալ. էվէթլէմէք. թէզ տավրանմագ.
Աճապարեաց Դաւիթ, եւ ընթացաւ ի ճակատն։ Աճապարեաց սեմէի, էջ ընդառաջ արքայի։ Աճապարեաց ելանել ի կառս իւր, եւ փախչել։ Աճապարեցի փախչել ի թարշիշ։ Աճապարեաց Աբդիու, անկաւ ի վերայ երեսաց։ Եթէ ոչ վաղ աճապարեսջիք, եւս մեծամեծ ինչ քան զայս գործիցեն։ Աճապարեսցուք գնել ընդ նմա ուխտ. եւ այլն։
cartilaginous.
Մօտ ի մօտ շառաւիղս իմն աճառապատս խառնեալ ունի. (Նիւս. կազմ. ՟Ժ՟Գ.)
ὐμενοειδής mebranaceus այս ինքն թաղանթի նման. մաշկային.
Նմանեցուցանէ իմն զի ձեռն փողոցն եղեալ ձայնն՝ աճառապատ արտուղութեանն զանցիւք շուրջ զիւրեաւ հնչեցեալ. (անդ. ՟Ժ.)
Յաճառապատ փողսն՝ որ պարանոցաւն՝ ընդ խոշորութիւն շնչափողին երիւրեցելոյ հագագին ձեւանայ. (Երզն. քեր.։)
cf. Աճառապատ.
Աճառապինդ գործեացն բռնութեամբ։ Աճառապինդ շղթայիւք կապումն. (Պիտ.։)