Definitions containing the research ժ : 10000 Results

Անաճ

adj.

that does not grow, decreasing.

NBHL (2)

Ելով աճական մարմինն՝ այժմ անաճիցն հաւանի ստորակայիլ։ Որպէս անաճ մարմին, քար եւ երկաթ ... Եղեալ անուանակոչութիւն անմարմնոց եւ մարմնոց, աճականաց եւ անաճից. (Մագ. ՟Ժ՟Ա. եւ Մագ. քեր.։)

Գուբն ոչ բղխէ զջուր, այլ միայն զժողովեալն պահէ անաճ. (Գէ. ես.։)


Անաճական, ի, աց

adj.

cf. Անաճ.


Անաճելի, լւոյ, լեաց

adj.

cf. Անաճ.


Անամուսնութիւն, ութեան

s.

celibacy.


Անամպ

adj.

cloudless, clear, serene.


Անամօթ, ից

adj.

shameless, unblushing, impudent;
audacious, insolent.

NBHL (1)

Յանամօթս ժպրհելով. (Նեղոս.։)


Անամօթաբար

adv.

without shame, impudently;
audaciously.

NBHL (1)

Անամօթաբար հրաժարեալք ի փրկական խորհրդազգածութենէ. (Դիոն.։)


Անամօթիմ, եցայ

vn.

cf. Անամօթանամ.

NBHL (1)

Անամօթել յայնպիսի իրս։ Յէ՞ր վերայ այնչափ անամօթեալ ժխտիցիս. (Ոսկ. մտթ. եւ Եբր.։)


Անամօթութիւն, ութեան

s.

impudence, audacity, effrontery.

NBHL (2)

Սատանայ յայնժամ եմուտ ի նա յանամօթութենէն. (Ոսկ. յհ.։)

Եւ ժտութիւն. համարձակ թախանձանք.


Անայլայլաբար

adv.

invariably, immutably, constantly.

NBHL (1)

ἁναλλοίωτος. sine immutatione Առանց այլայլութեան. անփոփոխապէս. եւ անշարժ.


Անայլայլելի, լւոյ, լեաց

adj.

cf. Անայլայլակ.

NBHL (1)

ἁναλλοίωτος, ἁνετερείωτος, immutabilis, alterationis expers. Որ ոչն այլայլի. անփոփոխելի. անյեղլի. անշարժ. անվրէպ. անփոփոխ. տէյիշիլմէզ, թէղայիւրսիւզ.


Անայլայլութիւն, ութեան

s.

invariability, immutability.


Անայր

adj.

unmarried (woman).

NBHL (1)

Չունօղ զայր. ամուրի. չեւ ամուսնացեալ, կամ բաժանեալ յառնէ. առանց էրկան. էրսիզ. ἠ ἅγαμος, innupta.


Անայցելու

adj.

abandoned, forlorn, helpless.

NBHL (1)

Որում ոչ լինի այցելութիւն վրէժխնդրութեան. ըստ կամի գործօղ՝ անողորմ.


Անանձն

adj.

inanimate, lifeless;
impersonal.

NBHL (2)

Մարմին եթէ արտաքուստ շարժի, անանձն է. իսկ եթէ ի ներքուստ, անձնաւոր. (Նիւս. բն.։)

Մարմին անանձն եւ անմիտ ոչ ընդունի յինքն տրտմութիւն։ Յորժամ եղեւ մարդ միածինն, ո՛չ անանձն եւ անմիտ մարմին առեալ, այլ շնչաւոր յաւէտ։ Ընդ անձնաւոր մարմնոյ, եւ ո՛չ անանձին զինքն անճառաբար միացուցեալ։ Որք Ապողինարի կարծեօքն պատրեալք, ասելով անանձն եւ անմիտ գոլ զմիաւորեալն ընդ բանին մարմինն. (Պրպմ. ստէպ։)


Անանձուկ

adj.

unconfined, wide, large;
disagreeable.

NBHL (1)

Յիշատակէ զանանձուկ եւ զանսէր ժամանակն գեհենին. (Ոսկ. յանդամալոյծն.։)


Անանուն

adj.

anonymous;
ignoble.

NBHL (1)

Անուն եւ ծածուկ տանջանք (դժոխոց). (Վրք. հց. ՟Դ։)


Անանջատ

adj.

inseparable, indivisible.

NBHL (2)

ἁχώριστος, inseparabilis, inseparatus Որ չունի զատանիլ անջատիլ. անբաժանելի. անբաժան. անմեկնելի. այրըչմազ, նամէֆրուգ.

ԱՆԱՆՋԱՏ ըստ փիլիսոփայից ասի այն ինչ, որում անհնար է բաժանիլ յէութենէ իրին կամ ենթակային. որպէս բանականութիւնն ի մարդոյ, կամ սեւութիւնն յեթովպացւոց.


Անանջատելի, լւոյ, լեաց

cf. Անանջատ.

NBHL (1)

Անանջատելի պատահումն՝ խաժակնութիւն։ Ի տարբերութեանցն են ոմանք անջատականք, եւ ոմանք անանջատելիք. (Պորփ.։)


Անանջատաբար

adv.

indivisibly.

NBHL (1)

ἁδιαιρέτως, ἁμερίστως, sine divisione. Առանց անջատելոյ. անբաժանաբար.


Անանց

adj.

that passes not away, eternal;
impassable.

NBHL (1)

ԱՆԱՆՑ. Որ ինչ չանցանէ ժամանակաւ. անվախճան. յաւիտենական. յաւէժական. մշտնջենաւոր. ἅπειρος, infinitus. չանցնօղ, վերջ չունեցօղ. կէչմէզ, էպէտի.


Անանցական, ի, աց

cf. Անանց.

NBHL (2)

Հատուցանելոց ես զանանցական վրէժս տանջանաց. (Եղիշ. ՟Բ։)

Բաժանեցին զիս մեղք իմ յանանցական աշխարհէդ. (Վրք. հց. ձ։)


Անանցանելի, լւոյ

cf. Անանց.


Անաշխատ

adj. adv.

unfatigued, fresh;
easy, not difficult;
easily, without fatigue or trouble.

NBHL (1)

Անաշխատ ընկալաք զպատկերին արժանաւորութիւն. (Լծ. կոչ.։)


Անաշխարհիկ

adj.

banished or driven from his country;
captive, enslaved;
strange, foreign.

NBHL (3)

Որ չէ ի նոյն աշխարհէ կամ գաւառէ. տարաշխարհիկ. օտարական. նժդեհ. պանդուխտ. դրսեցի. տաշրալը, եճնեպի, զարիպ, եապանճը.

Գալ դնել զորդիսն իսրայէլացւոց յանաշխարհիկս իւրեանց. (՟Ա. Մակ. ՟Գ. 4.) այժմու յն. ի կորուստ. ἁπώλεια , այլ ըստ մեզ՝ ἁπολίτης, qui civis esse desiit.

Հրաժարեալն յաշխարհէ. միայնակեաց.


Անաչառ

adj. adv.

impartial, showing no respect of persons, upright, disinterested, just, fair, righteous, exact;
strict, austere, severe, rigid, rigorous;
cf. Անաչառաբար.


Անաչառապէս

adv.

cf. Անաչառաբար.


Անաչառութիւն, ութեան

s.

impartiality, disinterestedness, uprightness, justness, sincerity;
strictness, rigour, austerity, severity.

NBHL (2)

Վրէժ առնուլ անաչառութեամբ. (Եղիշ. ՟Ե։)

Շարժեն ի բարկութիւն, անաչառութիւն զնոյն ասելով. (Լմբ. սղ.։)


Անաչք

cf. Անաչեայ.


Անապակ, աւ

adj.

pure, unmixed, neat, unadulterated.

NBHL (2)

Բաժակ քո որպէս անապակ արբեցոյց զիս։ Բաժակ ի ձեռին Տեառն՝ գինի լի անապակ արկեալ։ Ա՛ռ զբաժակ գինւոյս անապակի այսորիկ։ Յանապակէ բարկութեան բաժակին։ Գաղտնացուցեալս անապակաւ. (Սղ. ԻԲ. 5։ ՀԴ. 9։ Երեմ. ԻԷ. 15։ Յայտ. ԺԴ. 10։ ՟Գ. Մակ. ՟Ե. 1։)

Նմանութեամբ՝ որպիսի եւ իցէ անխառն կամ անմասն ի հակառակէ իմեքէ. զուտ. սոսկ. լոկ. պարզ՝ (բարի կամ չար, յոյժ ազնիւ, կամ կարի յոռի)


Անապական, ի, աց

adj.

incorruptible;
pure, chaste, inviolate.

NBHL (3)

ԱՆԱՊԱԿԱՆ ՄԱՐՄԻՆ ասի Քրիստոսի՝ ի սուրբ խորհրդեան եւ յերկինս, զի է այժմ ի փառաւորեալ վիճակի. իսկ ըստ նախկին վիճակի յերկրի՝ որպէս անփուտ ի գերեզմանին, որպէս անախտ, կամ հեռի յանգոսնելի կամ ի հարկեցուցիչ կրից. զի զամենայն կամաւ կրեաց։

Իբր անապականութեամբ. եւ յաւէժաբար.

Մինչեւ ցայժմ անապական նորայն պատմին մարգարէութիւնք. (Պիտ.։)


Անապականութիւն, ութեան

s.

incorruption;
purity, chastity.

NBHL (1)

Եւ ոչ ապականութիւն զանապականութիւն ժառանգէ. (՟Ա. Կոր. ՟Ժ՟Ե. 50=54։)


Անապաշխար, ի, ից

adj. adv.

cf. Անապաշաւ.

NBHL (1)

Տանջանքն անվախճան, եւ ժամանակն անապաշխար. (Վրք. հց. ԻԶ։)


Անապաշխարութիւն, ութեան

s.

impenitence, obduracy.


Անապատական, ի, աց

adj. s.

solitary, eremitical;
hermit, anchorite.


Անապատացուցանեմ, ուցի

va.

to cause to be deserted, to lay waste, to unpeople.


Անառակ, աց

adj.

dissolute, debauched, libertine, licentious, wanton, lewd;
prodigal, profuse.

NBHL (2)

Զանառակ որդին մերձեցոյց ի հայրենի ժառանգութիւնն. (Նար.։)

Զայս մի ըստ միոջէ թուել զանառակն կորուստ (պատուոյ, իշխանութեան, եւ ընտանեաց) ոչ է հարկաւոր. մարթ է իմանալ որպէս անօրինակ, մեծ յոյժ։


Անառակութիւն, ութեան

s.

debauchery, dissoluteness, libertinism, excess, disorderly life, wantonness, lasciviousness, lust;
unchastity, prostitution.


Անառաջնորդ

adj.

without a guide or chief, indirected.

NBHL (1)

Առաքէ յաշխարհս Հայոց՝ իբր անառաջնորդ զսա վարկուցեալ։ Դժուարին վարկուցեալ զանառաջնորդն լիներ. (Խոր. ՟Գ. 10. 48։)


Անառիկ

adj.

impregnable, inexpugnable

NBHL (1)

Շինեաց իւր շիրիմ յոյժ անառիկ. (Նոննոս.։)


Անասելի, լւոյ, լեաց

adj.

unspeakable, ineffable.

NBHL (1)

ԱՆԱՍԵԼԻ. Զոր չէ՛ օրէն ասել. անվայելուչ. անպատշաճ. անարժան. անըլմազ. աննըլմասը նա լայըգ.


Անասնաբար

adv.

brutally, coarsely.

NBHL (1)

Յորժամ ուտէ, մեղմութեամբ (կերիցէ,) եւ մի՛ անասնաբար. (Վրք. հց. ՟Բ.)


Անասնաբարոյ, ից

adj.

brutal, rude, ill-mannered.

NBHL (1)

Ի ձեռս բժշկացն (եւեթ) զյոյսն ունել, եւ ի նոցանէ զառողջութիւն՝ անասնաբարոյ է. (Բրս. հց.։)


Անասնագիտութիւն, ութեան

s.

unnatural knowledge of a beast, bestiality.

NBHL (1)

Յորժամ զառն զչար գիտասցէ զանասնագիտութեան. (Մխ. դտ.։)


Անասնական, ի, աց

cf. Անասնախառն.


Անասնամոլ

cf. Անասնագէտ.


Անասուն, սնոյ, սնոց

adj. s.

irrational;
animal, brute.

NBHL (2)

Զգազանս, եւ զանասունս։ Ամենայն անասնոց, եւ ամենայն թռչնոց երկնից, եւ ամենայն գազանաց վայրի։ Մեծատուն յոյժ՝ անասնով եւ արծաթով։ Արդարն ողորմի անասնոյ իւրում։ Որոց անասնոց մատչէր արիւնն։ Իբրեւ զանխօս անասունս. եւ այլն։

Իբրեւ զանբան անասունս ի գերութիւն վարէին։ Իբրեւ անբան անասուն՝ ժանեօք մանրեալ ուտէին. (Յհ. կթ.։)


Անաստուած, ից

adj.

atheistic, atheist;
ungodly, irreligious.

NBHL (1)

Զանաստուած բարս, կամ զխնդիրս։ Անաստուած ժամանակ (երիտասարդաց). (Սարգ.։)


Անաստուածութիւն, ութեան

s.

atheism;
ungodliness, irreligion.

NBHL (1)

Աղբիւր ամենայն անիրաւութեանց անաստուածութիւն է. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)


Անարատ, ից

adj.

immaculate, without sin, innocent, irreproachable;
clear, refined;
intact, pure, whole, perfect.

NBHL (1)

Յանեղծ եւ յանարատ եւ յանթառամ ժառանգութիւնն։ Պահեաց անարատ զսուրբ տեղի իւր. (՟Ա. Պետ. ՟Ա. 4։ ՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Ե. 34։)