cf. Սաղմոսերգու.
Յորոց մի գրակարդաց էր նորա, եւ միւսն սաղմոսերգող։ Սարկաւագաց եւ պաշտօնէից եւ կարդացողաց եւ սաղմոսերգողաց. (Ճ. ՟Գ. եւ Ճ. ՟Զ.։)
to sin psalms, to praise.
Եւ դաւիթ մարգարէութեամբն սաղմոսերգէր. (Իսիւք.։)
Samaritan.
Ընդ սամարիա (անցանէր), որպէս զի աշակերտեսցէ զսամարուհին։ Սամարուհւոյ անունն, յորմէ քրիստոս ջուր խնդրեաց, փոտինա։ Շնորհել սամարուհւոյ կենդանի ջուր. (Երզն. մտթ.։ Վանակ. հց.։ Ոսկիփոր.։)
yoke, wooden collar for draught oxen;
whip-staff, tiller-shaft, tiller ropes.
Եթէ սամիքն են արծաթի, լուծն էր ոսկի. (Նար. երգ.։)
Կապիցես սամետիւք լուծ նմա. լուծ զաստուածընկալ խաչն կենարարին ասէ. սամիք աստուածութիւնն եւ մարդկութիւն անորոշելի միութեամբ միացեալ ... քանզի էր աստուածութիւնն ի մարմնի առանց բաժանելոյ. (Նար. յովէդ.։)
sable;
— or սամուրենի, cf. Սամուրենի.
Սամոյր զինքեամբ արկեալ։ Զսամոյրսն զթիկամբքն արկեալ։ Թագաւորն զիւր սամոյրսն զգլխովն ածեալ՝ զիւր դէմս երեսացն ծածկէր. (արծր. ՟Գ. 8։ Եղիշ. ՟Ը։ Բուզ. ՟Դ. 15։)
sable-skin.
Զամուրենիս եւ զկենդմենիս եւ զլենիս ադանէր. (Բուզ. ՟Զ. 2։)
to slip, to stumble, to trip, to take a false step, to fall;
to falter, to waver, to be unsettled, to go astray, to err.
cf. Սայթաքեցուցանեմ.
Կանգնեա՛ եւ զիս տէր ընդ նմին՝ ի գլորմանէ սայթաքողին. (Շար.։)
Զմիտս լսողաց առ վայր մի սայթաքեցուցանէր այսր անդր, զի զճշմարտութիւն աճեցուցանել հաստատեսցէ. (Փարպ.։)
to cause to slip or stumble, to trip up;
to lead astray, into error, to delude;
to lead astray, into error, to delude.
Կանգնեա՛ եւ զիս տէր ընդ նմին՝ ի գլորմանէ սայթաքողին. (Շար.։)
Զմիտս լսողաց առ վայր մի սայթաքեցուցանէր այսր անդր, զի զճշմարտութիւն աճեցուցանել հաստատեսցէ. (Փարպ.։)
waggon, chariot, cart;
arcturus;
bootes.
Տացես առնելու յերկրէս եգիպտացւոց սայլս մանկանց եւ կանանց ձերոց։ Լծեցէ՛ք զերինջսն ի սայլին, եւ դիք զնա ի վերայ սայլին։ Ետու զեղինսդ յողջակէզս, եւ զփայտ սայլիցդ եւ զցորենադ ի զոհս։ Զոր օրինակ հոլովի սայլ լի օրանաւ, եւ այլն։ Տե՛ս եւ կամնասայլ։ Բերին սայլօք նոցին աւանի ... հաւաքեալ ի սայլսն։ Յառաւել տանջանացն ոչ եւս զօրէր գնալ, այլ ի ճանապարհին սայլով բերէին. (Խոր. ՟Գ. 32։ Ճ. ՟Բ.։)
Ի յառեղէն առեալ շարժումն կուրծն սայլին. եւ այն չորս կուրծն սայլին՝ աւետարանն էր քրիստոսին. (Նար. տաղ սայլի.։)
wheel-barrow.
Ածեալ են ածեալ զսայլիկն ... եւ ահա չշարժէր սայլիկն այն. (Նար. տաղ.։)
cf. Տիրապէս.
κυρίως ut dominus et auctor եւ proprie. Իբրեւ տէր. արձակաբար. իշխանաբար. ճոխաբար.
Բռնութեամբ տիրաբար ի վերայ արքունի իրացն հասեալ՝ շրջէր յաշխարհին. (՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Գ. 23։)
cf. Բուն.
Տիրագոյնանդամոցն գլուխ։ Իշխեցողագոյնք քան զաւետարանիչսն, եւ կամ տիրագոյնք քան զտէրն. (Պիտ.։ Աթ. ՟Դ։)
cf. Տիրադրուժ.
Որ դաւէ զտէր իւր. դաւաճանօղ տեառն իւրոյ, կամ տրաբար նենգօղ.
dominical;
divine;
feudal;
lordly, predominant, prevailing, despotic, absolute, sovereign, supreme;
own, proper;
— պատկեր, God's image or likeness;
— իշխանութիւն, absolute power.
κυριακός, κύριος dominicus. Սեպհական տեառն աստուծոյ, կամ տեառն մերոյ յիսուսի քրիստոսի. տէրունի. տէրունական. րապպանի.
ՏԻՐԱԿԱՆ. Տիրօղ. տէր. գլխաւոր.
ՏԻՐԱԿԱՆՆ գ. δεσποτεία dominium. Տէրութիւն, կամ երկիր տէրութեան. սեպհական կալուած.
mistress, matron.
Թէ տէրն իւր, կամ տիրակինն, կամ որդիքն աղաչեսցեն. (Մխ. դտ.։)
carrying, bearing or containing the Lord.
Կրօղ յինքեան զտէր. տիրաբնակ.
knowing one's master or lord.
Ճանաչօղ եւ սիրօղ զտէր իւր. կամ Տիրուկ, սիրուն տէր. (որպէս ռմկ. աղաճան, վարդապետճան) կամ տիրօղ (որպէս դաւաճանն է դաւիչ).
Ի տիրութենէ տիրաճան՝ ի խրախճանութենէ ճանաչելով խրախճանն։ Յառաքինութենէ առաքինի, եւ ի խրախճանութենէ խրախճան, եւ ի տէր ծանօթութենէն տիրաճան. (Նչ. եւ Երզն. քեր.։)
Mother of God, the Holy Virgin, mother of our Lord;
a priest's mother.
Տիրամայրն իմ ասէր ամենահեզ ձայնիւն, արար զօրութիւն բազկաւ իւրով. (Լմբ. սղ.։)
to make oneself master of, to become master, to rule, to dominate, to govern, to have dominion over, to sway;
to pass under the dominion.
κυριεύω, δεσποτεύω, -ομαι dominor, potior. Տէր լինել. տիրել. տիրապետել.
Տէրն անուն զտիրանալն եւ զտիրելն յայտնէ ծառայիցն։ Եւ է՝ զորս տիրացեալս ինքեանց եւ հակառակորդս գիտեն. (Խոսր.։)
Ի ծառայէն ոչ տիրացեալ լինէր։ Ըմբռնեալ եւ տիրացեալ յայնցանէ. (Փիլ.։)
to domineer, to rule, to lord over.
Տիրել որպէս պետ. տիրաբար իշխել. ունել զտէրութիւն. տիրել.
domination;
despotism, absolute authority.
Զի՞նչ նշանս արարեալ, կամ զի՞նչ գործէ. գործ տիրապետութեան, որ լիապէս ցուցանէր զմեծ իշխանութիւն. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 22։)
lordly, imperiously, authoritatively, sovereignly, absolutely;
in effect, properly, truly, verily;
proper, own, real, true, genuine, veritable;
— ազատ, really free;
— հաւատք, true faith;
— բարի, real good;
— խօսելով, properly speaking;
եթէ — կամիս գիտել, if you will to know thoroughly.
κυρίως velut dominus, cum auctoritate. Տիրաբար (ըստ ամենայն նշ). Որպէս տէր. իշխանաբար.
love, attachment, devotion to one's master, zeal, warmth, affection.
Տիրասէրն գոլ. սէր առ տէրն.
Աննենգ տիրասիրութեամբ ցուանել հնզանդութիւն։ Գովեաց զնա վասն տիրասիրութեան նորա։ Զտիրասիրութիւն իւր ընծայ մատուցանէր աստուծոյ (ծառայն աբրահամու). (Արծր. ՟Բ. 2։)
well-educated, well-brought up.
(եթէ չիցէ գրելի Սիրասուն) Սնեալ իբր տէր եւ ազատ, կամ բարւոք դաստիարակեալ.
slaying one's master.
Կամ κυριοκτόνος, χριστοκτόνος dominum Christum trucidans. Սպանօղ զքրիստոս տէրն մեր.
Ստեփաննոս քարկոծեալ լինէր ի տիրասպան հրէից. (Ածազգ. ՟Ժ՟Ա։)
Քահանայապետ ազգին տիրասպանաց։ Ընդ տիրասպան ազգի հրէից։ Ի մէջ հրէիցն տիրասպանից։ Ասէր առ տիրասպանիցն հանդէս։ Երուսաղէմ տիրասպան. (Ագաթ.։ Շիր. զատիկ.։ Սարգ. ՟ա. պ. ՟Ժ՟Բ։ Շ. տաղ.։ Ճ. ՟Բ.։)
cf. Տիրասպան.
Կայիափա թէպէտեւ տիրասպանու եւ անարժան էր, մարգարէացաւ։ Մի՛ լինիք տիրասպանուք։ Ի բերանոյ տիրադրուժն՝ տիրասպանուն՝ տիրամատնիչն փիսակայ. (Ոսկ. կողոս.։ Բուզ. ՟Ե. 37։ եւ ՟Ա. 20։)
selling one's master.
Վաճառօղն զտէր իւր. իր տէրը ծախօղ.
hating one's master.
Միշտ իշխանափոխք լեալ են, եւ տիրատեացք։ Տիրատեացք տիրասպանք։ Ապերախտ, տիրատեաց։ Տիրատեա՛ց պարսիկ, որովհետեւ այդպէս տիրատեացս ես, առնեմ զքեզ իբրեւ զտէրն քո. (Փարպ.։ Մեսր.։ Մագ. ՟Ծ՟Է։ Մամիկ.։)
Lord-like, divine.
Ուր կայցէ տիպ նմանութեան տիրական, կամ օրինակ տէրունի.
rendering master or lord, giving possession or power over.
Որ արարն զոք տէր եւ իշխան.
to render or make master, to cause to rule or govern;
to authorize, to empower;
to effectuate, to fulfil.
κυρίευειν ποιέω dominicari facio. Տալ տիրանալ. տէր եւ իշխան կացուցանել.
Եկեալ տիրացուցանէ զուխտն՝ որ առ աբրահամու, խորհրդաբար զնշան թլուատութեանն ընկալեալ։ Ուխտէր՝ տալով զնա նուէր. եւ գեր քան որ ուխտեաց՝ նուիրեալն զայն տիրացոյց. (Գր. սքանչ.։ Սկեւռ. լմբ.։)
to bear sway, to reign over, to rule;
to become master, to seize, to conquer, to occupy, to hold, to possess, to subject;
to predominate;
to become subject, to pass under the rule or dominion of;
տիրելդ ամենեցուն, your power over all;
կամ տիրելո՞վ տիրեցես մեզ, or shall we be subject to your rule?
տիրեսցեն երկրին, they shall possess the earth;
տիրեցին նոցա առիւծքն, they were caught by lions;
յորժամ ի նիւթ ինչ տիրէ հուր, when any thing is set on fire;
ոչ տիրէին նմա տանջանքն, torture had no power over him;
դու տիրես զօրութեանց ծովու, thou rulest the proud waves;
արքայութիւն նորա ամենեցուն տիրէ, (his kingdom embraces all), all shall be subject to his kingdom.
κυριεύω, κατακυριεύω, δεσπόζω , ἅρχω, ἑξάρχω, κατάρχω, κρατέω, κατακρατεύω, δυναστεύω dominor, potior, impero, principatum gero, praevaleo, subigo. Տէր լինել. տիրանալ. տիրապետել. իշխել. ընդ ձեռամբ արկանել կամ ունել տիրաբար. նուաճել.
Առ այր քո դարձ քո, եւ նա տիրեսցէ քեզ։ Միթէ թագաւորելով թագաւորեսցե՞ս ի վերայ մեր, կամ տիրելով սիրեսցես մեզ։ Տիրէ՛ր յարոէրայ մինչեւ ցձորն առնովնայ։ Տիրեցին նոցա ատելիք իւրեանց։ Տիրեսցէ նոցա ձեռն իմ։ Նա տիրէ ի վերայ ամենայն հեթանոսաց։ Արքայութիւն նորա՝ ամենեցուն տիրէ։ Դու տիրես զօրութեանց ծովու։ Տիրեն ի վերայ ձեր կանայք ձեր, եւ այլն։ Տիրեցելոց (այսինքն տիրողաց) մերոյ աշխարհի. (Արծր. ՟Ա. 1։)
Յայնժամ տիրէ նոցա սաստիկ կսկծումն։ Տիրէր մոռացումն բարեաց. (Լմբ. իմ.։)
Անկանիլ ընդ տէրութեամբ այլոյ. լինել ընդ ձեռամբ.
domination, authority, power.
κυριότης dominatio κυρία dominatus. Տէրութիւն. տէր գոլն. տիրելն. տիրապետութիւն. իշխանութիւն.
talisman;
cf. Թիլ.
Տլսմէրք պղինձք. (Միխ. ասոր.։)
to macerate, to mortify.
Ընդէ՞ր ասէ պօղոս, թէ փորձեսցէ մարդ զանձն իւր, եւ ապա ի հացէ անտի կերիցէ. ասել պիտէր, թէ տլոմեսցէ մարդ զմարմին, եւ ապա կերիցէ. (Ոսկիփոր.։)
to grieve, to fret, to be afflicted, sorry, to deplore, to bewail;
to be in mourning for.
Ի վերայ թագաւորի թշուառութեանցն տխատէր տրտմեալ. (Պտմ. աղեքս.։)
young, in infancy;
deformed, disfigured, ugly, sorry, bad.
Ի թմբրական գինւոյն հրաժարեցուցէ՛ք զտխեղծսն եւ զհիւանդացեալսն ոգւով զընկերսն։ Մարմնոյն արգասեօք տխեղծ։ Ի բա՛ց մերժեցէ՛ք զբան տգեղ եւ տխեղծ։ Ցանկալի էր մանուկն, ոչ տխեղծ ինչ, ոչ տգոյն. (Փարպ.։ Պիտ.։ Ճշ.։ Ոսկ. եբր.։)
cf. Տխրալից.
Գձուձ եւ տխրալից կարօտանօք զկենցաղս անցուցանեն։ Խաւար խոր եւ գիշեր տխրալից էր ի վերայ բնութեանս մերոյ մեծուցեալ. (Պիտ.։ Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Զ։)
full of sadness or affliction, greatly dejected, oppressed with sorrow.
Գձուձ եւ տխրալից կարօտանօք զկենցաղս անցուցանեն։ Խաւար խոր եւ գիշեր տխրալից էր ի վերայ բնութեանս մերոյ մեծուցեալ. (Պիտ.։ Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Զ։)
feeble, weak, debilitated;
powerless, impotent, infirm, languid, faint;
small, slight, slender, trifling;
fragile, frail.
Նեղեցին զտկարն եւ զանզօրն։ Զտնանկն եւ զտկարն։ Մարդ տկար եւ սակաւ եւ ստրկաւ ժամանակեան։ Զձեռս տկարմխիթարեցեր։ Տէր տկար առնէ զհակառակորդս իւր։ Հոգիս յօժար է, բայց մարմինս տկար։ Պատսպարա՛ն լերուք տկարաց։ Իբրեւ տկար անօթոյ առնիցեն պատիւ կանանց։ Տկար յոտից։ Առին դրաստուք զամենայն տկարս. եւ այլն։ Որք առողջ են մարմնով՝ ձեռնատու լինել տկարաց։ Տկարի եւ զրկելոյ է պէտք օգնութեան. (Շ. թղթ.։ Խոսր.։)
weakness, debility, imbecility, infirmity;
languor, extenuation;
impotency;
indisposition, sickness;
fragility;
cf. Տկարամտութիւն;
— ածել or արկանել զաստուծով, to accuse God of weakness.
Որ խոնարհեցար ի տկարութիւնս մեր մարդասէր տէր. (Շար.։)
Ի հրէական տկարութենէ ըմբռնեալ էր. վասն որոյ եւ ի գիշերի եկն առ նա։ Ի լսողաց տկարութիւնս խորհրդական եւ անհաս երեւէր. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 23. 26։)
unripe, immature;
very young, ignorant, unpracticed, inexpert, raw, crude.
Զանդ տհաս որ ոչ իւրեանց էր, հնձեցին. (Յոբ. ՟Ի՟Դ. 6։)
like a child, childishly, girlishly.
Մի՛ տղայաբար շատախօսք լինիջիք։ Տղայաբար խաբեալ։ Իբրեւ զբաղասէր մանկունք տղայաբար լսեն՝ զոր լսեն. (Եղիշ. հայր մեր.։ Ճ. ՟Ե.։ Ոսկ. յհ. ՟Ա. 1։)
childish, puerile, infantine;
boyish, girlish.
Աճէր տղայական մարմինն. (Իգն.։)
Լնոյր զտղայական հնազանդութիւն մօրն իւրում։ Տղայական անօսր եւ կակուղ ձայնիւ ձայնէր զնա մայր. (Տօնակ.։)
Զորդիս նորա առնէր պատրկունս՝ տղայականս. այսինքն տղայահասակս. (Կաղանկտ.։)
cf. Տղեմ.
Իսկ թագաւորն սալացեալ՝ ոչինչ լսէր. ծածկեալ կայր ի գահոյսն. զի եւ շարժել անգամ ոչ տղէր. (Բուզ. ՟Դ. 15։)
tun-bellied or big-bellied.
Տղընտէր, փորեղ կամ փողեր։
dirt-like.
Հոտ նորա անմաքուր է, եւ ինքն տղմասէր եւ տղմակերպ. (Լմբ. յայտն.։)
to get dirty, to be dabbled or covered with mire, to draggle in the mud.
Անկազմ եւ աներեւոյթ էր՝ ջրովք տղմացեալ. (Ոսկ. ես.։)
Երկիր տղմացեալ՝ լինի ջուր։ Երկիր ի ջուրցն՝ որ կային ի վերայ նորա՝ տղմացեալ կաւացեալ էր։ Ջրով տղմացեալ սկացեալ. (Նիւս. բն.։ Վեցօր. ՟Դ։ Գէ. ես.։)
Իսկ եւ իսկ յետ ջուրցն մեկնելոյ յամենայն կողմանց տղմացեալ բղխէր. (Կիւրղ. ծն.։)
cf. Տղմալից;
—ք, bog, quagmire, marshy land.
impoliteness, incivility, ungraciousness, rudeness, grossness, rusticity, brutality, barbarity, inhumanity;
տմարդութեամբ, disobligingly, uncivilly, roughly, rudely, churlishly, boorishly, brutally, cruelly, barbarously, inhumanly.
Մարդասէր է աստուած, եւ տմարդութեան թշնամի. (Կլիմաք.։)
Զորբսն զրկել, զայրիսն լացուցանել, եւ բիւր այսպիսիս տմարդութիւնս գործել։ Վատթարազգի զամենայն ինչ գործեցին. որպէս՝ ատելութիւն զսէրն, եւ տմարդութիւն զողորմածութիւն. (Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Դ։ եւ Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Գ։)