Definitions containing the research մի : 10000 Results

Համբարակապետ, աց

s.

intendant, steward, furnisher, purveyor, provider, contractor.

NBHL (1)

cf. ԱՄԲԱՐԱՊԵՏ, եւ ԱՄԲԱՐԱԿԱՊԵՏ. ամպար կամ մութֆագ կամ զահրէ էմինի, նայիպի


Համբարու, աց

cf. Համբարի.

NBHL (1)

Զհամբարու այլք յուշկապարիկք թարգմանեցին. եւ համբաւ է վասն սորա՝ թէ ծովային կենդանի է, ի միջոյն ի վայր ձուկն, եւ ի վեր կնոջ կերպարան. եւ այնքան քաղցրաձայն, մինչ զի պակնուն լսօղքն. վասն որոյ եւ յն. սիրին, կարծի նշանակել իբր սիրայիւ կամ պարանաւ ձգօղ։


Համբարձումն, ման

s.

lifting up, elevation, ascension, rising, ascent;
Ascension-day.

NBHL (1)

Սոյն իւղ հեզութեան՝ միշտ համբարձման, եւ խոնարհութեան. (Նար.։)


Համբարտակ

s. adj.

cf. Ամբարտակ;
towering, puffing up.

NBHL (1)

Զոր առ համբարտակ (կարծեցեալ) բոլոր թշնամիսն ցուցին նահատակութիւն։ Որում համբարտակ փութացաւ (ընդդէմ) կանգնել զցանկութիւնս իւր։ Ընդ զրաւել համբարտակացն։ Զհամբարտակսն հերքեալ բարձցէ ի միջոյ։ (Պիտ.։)


Համբաւ, աց, ոց, ուց

s.

credit, honour, repute;
renown, fame, reputation, name, glory, celebrity;
news, intelligence, rumour, report, tidings;
արագաթեւ —, flying report, swift, speedy renown;
— բարեաց, good repute;
յեղակարծ, սուտ, չար —, strange, false, ill news;
— մեծ ստանալ, to win a great reputation;
վնասել անձին —ոյ, to damage one's reputation;
աղարտել զ— իւր, to tarnish one's renown;
կորուսանել զ—ն, to get an ill name;
չունել զ—, to be unknown, of no reputation or renown;
աղարտել զ— ուրուք, to blacken or ruin the reputation of;
—ի հարկանիլ, to become public, to divulge;
to become famous, renowned, celebrated, far-famed, to be in vogue, request or fashion;
ձախողակի — հանել or ընթացուցանել զումեքէ, to spread abroad an evil report about one;
— հանել, տարածել, to raise, sow or spread the news;
— ընթանայ, it is said that;
the story runs;
ելանէր, հնչէր, տարածէր, ի դուրս յաճախէր —, the report spread;
— քաջութեանն ընդ ամենայն կողմանս ընթանայր, the fame of his courage spread every where;
եւ ել — զնմանէ ընդ ամենայն կողմանս գաւառին, and there went out the fame of him through all the region round about;
—ի հարեալ է խաղս, this play is very popular;
cf. Շռինդ.

NBHL (2)

Համբաւ սուտ։ Համբաւոյն՝ զր լսէի։ Ի համբաւն՝ զոր լուայ։ Ի համբաւէ չարէ։ Համբաւով նեղութեան։ Մի՛ երկնչիք ի համբաւաց։ Համբաւ քաջութեանն ընդ ամենայն կողմանս ընթանայր։ Համբաւն ի դուրս յաճախէր։ Շռինդն իմն յանկարծուստ համբաւի հարկանէր։ Հնչեաց համբաւն։ Եւ ել համբաւս այս ի հրէից մինչեւ ցայսօր.եւ այլն։

Սպանանել զնոսա չեն իրաւունք համբաւաւ միայն առանց քննութեան. (Եւս. քր. ՟Բ։)


Համբաւակոծ առնեմ

sv.

cf. Համբաւեմ.

NBHL (1)

Եթէ ոք եկեսցէ յանապատէ, որ համբաւակօծ առնիցէ, մի՛ ելաներ. (Կոչ. ՟Ժ՟Ե։)


Համբերատար

adj.

patient, suffering, enduring.

NBHL (1)

Համբերութեամբ տարեալ. սիրով կրեալ կամ կրօղ. երկայնամիտ ոգւով տոկացեալ.


Համբերեմ, բերի, բեր, բերեցի, բերեա

vn.

to have patience, to be patient, to endure, to suffer, to support, to bear, to undergo, to sustain;
to persevere, to remain firm and constant, to persist;
to wait;
— յամուսնութէնէ, to live single;
to live continently, chastely;
որ համբերեսցէ ի սպառ՝ նա կեցցէ, he that shall endure unto the end, the same shall be saved.

NBHL (1)

Համբերեա՛ մինեւ յաւուրս կատարեալ հասակի քո. (Ոսկիփոր.։)


Համբերութիւն, ութեան

s.

patience, suffering;
hope, expectation, confidence;
time, delay;
տանել համբերութեամբ, to be patient, to bear with patience;
կորուսանել զ—, to lose one's patience, to grow impatient;
տալ կորուսանել զ—, to put quite out of patience;
cf. Թոյլ.

NBHL (4)

Համբերութեամբ ընթասցուք ի պատերազմ։ Համբերութիւն տնանկաց մի՛ կորիցէ իսպառ։ Ի նմանէ է ինձ համբերութիւն։ Դու ես համբերութիւն իմ տէր։ Աստուած համբերութեան։ Ի համբերութիւնն քրիստոսի։ Հանդէս հաւատոցն ձերոց յօրինեալ գործ կատարեալ ունիցի։ Զհամբերութիւնն յովբայ լուարուք.եւ այլն։

Զոր օրինակ գլուխ կենդանւոյ, այնպէս եւ համբերութիւն՝ բարեգործութեանց։ Ամենայն առաքինութեանց համբերութիւնն է միջոց.. (Սարգ. յկ. ՟Բ։)

ՀԱՄԲԵՐՈՒԹԻՒՆ. ὐπομοσία dilatio. Խնդիր փոքր մի եւս համբերելոյ. յապաղումն. միջոց պարապոյ.

Յարձակել իրաւանցն, որ պարտաւորի՝ խնդրէ համբերութիւն։ Եթէ խնդրէ համբերութիւն ամիսս չորս, եւ այլն. (Մխ. դտ. ստէպ։)


Համբուրասէր

adj. s. fig.

fond of kissing;
kisser;
fond of peace, pacific.

NBHL (1)

Ազգասէրք եւս ի յարենիցն էին, եւ համբուրասէրք։ Քաղաքասէրք ելով միշտ, եւ համբուրասէրք. (Պիտ.։)


Համեղաբան

adj.

sweet-spoken.

NBHL (1)

Կորովամիտ եւ համեղաբան տէր ներսէս կլայեցի. (Երզն. մտթ.։)


Համեղութիւն, ութեան

s.

exquisite flavour, agreeable taste, relish.

NBHL (1)

χυμός sapor γλυκύτης, γλύκασμα dulcedo, dulcitudo. Համեղն գոլ. համ. քաղցրութիւն՝ իրաց ի քիմս, եւ բանից ի միտս, եւ այլն.


Համեմանք, նաց

s.

aromatics, spice;
sauce, seasoning, stew, ragout, high seasoned sauce;
dressing of meat, condiment.

NBHL (1)

Զազգի ազգի համեմանսն ընդ միմեանս խառնեալ. (Ոսկ. մ. ՟Գ. 17։ (Գուցէ լինի եւ Համեմունք։))


Համեմատական, ի, աց

adj.

proportional, analogical;
comparative.

NBHL (1)

Բաղդատական կոչէ զհամեմատականն ... մի առ մի. (Նչ. քեր.։)


Համեմատութիւն, ութեան

s. math. adv.

comparison, confront;
proportion;
analogy, relation, conformity, correspondence, harmony, eurythmy, symmetry;
ratio, proportion;
— գրոց, collation;
բառնալ զ—ն, to disproportion;
համեմատութեամբ, proportionably, in proportion, proportionally, symmetrically;
comparatively, in or by comparison, relatively, in reference.

NBHL (2)

Զմեծութիւն ոչինչ համարեցայ նորա համեմատութեամբ։ Ի գեղեցկութենէ արարծոցն ըստ նմին համեմատութեան եւ արարչագործն նոցա երեւի. (Իմ. ՟Է. 8։ ՟Ժ՟Գ. 5։)

Յամենեցունց ընդ միմեանս կշռեալ համեմատութենէն ճշմարիտ գիւտն հասանիցի. (Եւս. քր. ՟Ա։)


Համեմաւոր, աց

adj.

seasoned, flavoured;
aromatic, spicy, fragrant.

NBHL (1)

Զհամեմաւոր անոյշ արմատ ոք ծամեսցէ, եւ զհամ անուշութեան բուրեսցէ. (Ոսկ. խչ.) (յն. միւռոն, կամ իւղ անուշութեան։)


Համեմեմ, եցի

va.

to season, to flavour;
to scent, to aromatize, to spice, to powder;
— աղիւ, to sprinkle with salt, to salt.

NBHL (2)

ἁρτύω condio, apparo. Համ տալ. ախորժահամ առնել. համեմիւք անուշել, իրօք կամ նմանութեամբ.

Կերակուրք աղիւ համեմին։ Կամք մտաց եւ մարմնոյ կատարեալ պահովք համեմին ի շնորհաց հոգւոյն. (Յճխ. ՟Թ։)


Համեստացուցանեմ, ուցի

va.

to make modest or moderate.

NBHL (1)

Որոյ զսպումն համեստացուցանէ եւ զմարմինն. (Երզն. մտթ.։)


Համերասանակ ընթանամ

vn. fig.

to run together;
to compete;
to concur, to coincide.

NBHL (1)

Արժանի ըստ շնորհացն ցուցանիցէք զոճն (զընթացս վարուց). զի որպէս նա ընդհանուր քարոզիցէ, նոյնպէս եւ դա ընդ նմին համերասանակ ընթանայցէ. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 15։ (որպէս թ. ... ))


Համէութիւն, ութեան

s.

cf. Համաբնութիւն.

NBHL (1)

Համէութիւն են տարերք։ Օծ զօրութեամբ զհամէութիւն մարմնոյն քրիստոսի՝ մարմին քրիստոսի. (Լմբ. ատ. եւ Լմբ. պտրգ.։)


Համոզակեր, աց

adj.

persuading;
persuasive;
— լինել, to persuade, to convince;
cf. Թափիչ.


Համոզեմ, եցի

va.

to persuade, to induce, to gain or bring over;
to impel, to urge;
to calm, to appease, to reconcile.

NBHL (2)

Մարտեան ընդ միմեանս երկոքեան յանդի, եւ ոչ ոք էր՝ որ համոզէր ի մէջ նոցա. (՟Բ. Թագ. ՟Ժ՟Դ. 6.) յն. կորզէր, կամ ընտրէր. ἑξαιρέω

եւ փիլիմ։ Ի Հին բռ. որպէս փաղանուն դնին, Համոզել, ամոքել, ողոքել, միջնորդել։


Համր, մերց

adj.

dumb;
speechless, mute, tongue-tied;
— ի ծնէ, born dumb, dumb from one's birth;
— բնութիւնք, babies;
— լինել, or համրանամ, համրիմ, cf. Համրանամ, cf. Համրիմ.

NBHL (2)

ἅμαλος, κωφός mutus, tacens. Անխօս. անբարբառ. կապեալ լեզուաւ. պապանձեալ. որ եւ միանգամայն խուլ. (զի խլութիւն է պատճառ համրութեան) լծ. ընդ Յամր. որպէս յամրալեզու.

Դեւ մի համր։ Զոր ունի այս համր։ Համրդ եւ խուլ այս. իմա՛ զդեւն համրացուցիչ։


Համրանամ, ացայ

vn.

cf. Համրիմ.

NBHL (1)

Եղիցի ձեզ համրանալ։ Խօսեսցիս, եւ մի՛ եւս համրասցիս. (Յոբ. ՟Ժ՟Գ. 5։ Եզեկ. ՟Ի՟Դ. 27։)


Համրացուցանեմ, ուցի

vn.

to make or strike dumb.

NBHL (1)

Դիւահար մի, զոր համրացոյց դեւն. (Իգն.։)


Համօրէն

adj. adv.

whole, total, entire, universal;
all, entirely, totally, wholly;
ընդ — աշխարհ, throughout the world;
— կալ ի վերայ, understand perfectly, to know to the bottom, to penetrate deeply, to pierce to the inmost parts.

NBHL (1)

ՀԱՄՕՐԷՆ. մ. ἄμα, ἅρδην simul, omnino եւ այլն. Առ հասարակ. միանգամայն. միահաղոյն. համայն. ընդհանրապէս. ըստ ամենայնի. բոլորովիմբ. բովանդակապէս. իսպառ.


Հայազն

cf. Հայկազն.

NBHL (1)

Րամիցն հայազանց (կամ հայկազանց) երբեմն տէրն եւ թագաւորն. (Տաղ.։)


Հայեացք, եցից

s.

look, sight, view.

NBHL (1)

Հայեացք ուղիղ աչաց. (Կիւրղ. առ միայնակեացս.։)


Հայերէն

adj. adv.

Armenian;
in Armenian;
— գիր, Armenian writing;
— տառիւք, in Armenian letters or characters;
— լեզու, դպրութիւն, the Armenian language, literature;
ուսնանել զ—, to learn, to study -;
— թարգմանել, to translate into -;
— գիտ՞էք, խօսի՞ք, do you know Armenian ? do you speak Armenian ?.

NBHL (1)

Նա՛ թէ եւ հայերէն ոք մանր միտ դնիցէ, նոյնպէս գտանի. (Եզնիկ.։)


Հայեցի

adj.

Armenian.

NBHL (1)

Անգոսնեացն եւ անգուշեաց մի բառ է. շայն ասորի, եւ սէ հայեցի. (Երզն. քեր.։)


Հայեցուած, ոց

s.

glance, look, peep;
sight, view;
aspect, appearance, presence;
spectacle, prospect;
անյողդողդ —, firm, steady, look;
ի խոնարհ ունել զ—ս, to cast down the eyes;
ակն տալ or դնել —ովք աչաց, to cast an amorous eye upon, to ogle;
to dote upon.

NBHL (1)

Հայեցուածն միայն ի զարմացումն ածէ։ Ի բարձրավանդակ թագաւորանիստն զհայեցուածսն ունի. (Խոր. ՟Ա. 15։ ՟Բ. 39։)


Հայեցուցանեմ, ուցի

va.

to cause to see, to view;
to incline, to dispose to wards;
to apply;
յինքն — զոք, to attract, to draw another's eye on oneself.

NBHL (3)

Տալ հայել. նայեցուցանել. յօժարեցուցանել զսիրտ, շրջել զմիտս, ձկտեցուցանել զաչս հոգւոյ կամ մարմնոյ.

Ընդ ո՛ր կոյս կամի հայեցուցանել՝ դարձուսցէ զնա. (Առակ. ՟Ի՟Ա։) որ եւ ակնարկել։ Ի վեր հայեցուցելով զմիտս նորա։ Հայեցոյց զնա ի կարծիս սնոտիս. (Եղիշ. ՟Բ։)

Հայեցուցանել յինքն զկոչօղսն, կամ զմիտ մեր յերկինս, կամ ի մարմնոյն հանգիստ, կամ ի բարձրութիւն եւ այլն. (Խոսր.։ Վեցօր. ՟Թ։ Սարգ. ՟ա. պետր. ՟Ժ՟Ա։ Նար. ՟Հ՟Դ։)


Հայթայթանք, նաց

s.

cf. Հայթհայթանք.

NBHL (1)

Եթէ աստուծոյ կամք էին, զի՞նչ պիտոյ էին հայթայթանքն (հնարից)։ Զի փոքր մի ինչ հայթայթանք լիցին ի ցաւոցն. (Կիւրղ. ծն. եւ Կիւրղ. թագ.։)


Հայթհայթանք

s.

invention, expedients, means, shift, device, way;
provisions, food, victuals;
relief, solace;
pretext, subterfuge, pretence;
— կենաց, subsistence, means, necessities of life;
cf. Հնարք.

NBHL (1)

Եթէ աստուծոյ կամք էին, զի՞նչ պիտոյ էին հայթայթանքն (հնարից)։ Զի փոքր մի ինչ հայթայթանք լիցին ի ցաւոցն. (Կիւրղ. ծն. եւ Կիւրղ. թագ.։)


Հայթայթեմ, եցի

vn. va.

to invent, to find the means or a way to do any thing, to contrive, to devise;
to provide, to provision, to procure;
to solace, to assuage;
to pretend.

NBHL (1)

(Աղանդաւորաց) յերկնից բերեալ, եւ յաստուածայնի բնութենէն հայթայթեալ քրիստոսի մարմին։ Յհ. (իմ. երեւ.։)


Հայհոյեմ, եցի

va.

to curse and swear, to blaspheme;
to talk scandal;
to revile, to abuse, to slander, to traduce, to defame, to speak ill of.

NBHL (1)

Կրին է հայհոյելն զքրիստոս. մին անհաւատութեամբ, եւ միւսն չար գործովք. (Բրսղ. մրկ.։)


Հայհոյութիւն, ութեան

s.

blasphemy, swearing;
abuse, slander, scandal, backbiting, defamation.


Հայութիւն, ութեան

s.

the Armenian nationality.

NBHL (1)

Թողու զհաւատն հայրենի հայութեանն։ Մի հաւատ եւ մի օրէնք ունէին հայութեան. (Ասող. ՟Գ. 30։ Զքր. ծործոր.։)


Հայրաբուն

adj.

paternal.


Հայրական, ի, աց

adj.

paternal, belonging to the father.

NBHL (1)

Հայրական փառք (միածնին). (Ագաթ.։ Շար.։ Խոսր. եւ այլն։)


Հայրանամ, ացայ

vn.

to be or become a father.

NBHL (1)

Որդի միշտ ծնունդ, ոչ երբէք հայրանայ։ Հոգին սուրբ միշտ բղխումն, ոչ երբէք հայրանայ, կամ որդիանայ. (Լծ. նար.։)


Հայրանարգ

cf. Հայրանարգու.

NBHL (1)

Որ տասն ամ պատուեաց զհայր, եւ մի հարուած ի վերջինս ի վերայ ած միայն, իբրեւ զհայրանարգու դատապարտի. (Բրս. սահմ. կրօն.։)


Հայրանարգու

adj.

despising, contemning one's father.

NBHL (1)

Որ տասն ամ պատուեաց զհայր, եւ մի հարուած ի վերջինս ի վերայ ած միայն, իբրեւ զհայրանարգու դատապարտի. (Բրս. սահմ. կրօն.։)


Հայրանման

adj.

resembling one's father.

NBHL (2)

Հայրանման որդիք նահատակին գրիգորի։ Հայրանման կամսարականն ներսէհ։ Հայրանման սեպուհն մամիկոնէից գրիգոր. (Փարպ.։)

Թագաւորեաց միհրդատ որդի նորա հայրանման առաքինութեամբ. (Պտմ. վր.։)


Հայրանուն

adj.

bearing the father's name.

NBHL (1)

Տայ զպատանին զհայրանունն (զմիհրդատ). (Յհ. կթ.։)


Հայրանունական, ի, աց

adj.

patronymic.

NBHL (1)

πατρονωμικός, -ον Յայտարար անուան հօրն կամ նախնեաց. որպիսի են բառք կամ յանգք բառից առ քերականս, եան, եանց, ունի, եւ այլն. (աբրահամեան, նաւեա, արշարունի, մամիկոնեանց. եւ այլն)


Հայրապետ, աց

s.

patriarch, pontiff.

NBHL (1)

Ցնծութեամբ տօնեսցուք զյիշատակ հայրապետին մերոյ (գրիգորի)։ Հայրապետ սուրբ եւ անբիծ (յակոբ մծբ)։ Այսօր սրբոց հայրապետացն ժողովեալք ի միասին։ Քարոզեցին սուրբ հայրապետք. եւ այլն. (Շար.։)


Հայրապետանամ, ացայ

vn.

to become patriarch, pontiff, bishop.

NBHL (1)

Ոչ կամիմք հայրապետանալ քեզ մեզ. (Հ=Յ. սեպտ. ՟Թ.։)


Հայրատեաց

adj.

hating one's father.

NBHL (1)

Ատեցօղ եւ թշնամի հօր իւրոյ.


Հայրենի, ենւոյ

adj.

paternal;
native, natal;
— ժառանգութիւն, patrimony;
— գաւառ, աշխարհ, երկիր, cf. Հայրենիք.

NBHL (1)

Ծանօթս տուեալ մովսիսի ի հայրենեաց անտի (ասելով, ես եմ աստուած աբրահամի. (Սհ. յկ). Ագաթ.։)