Definitions containing the research մի : 10000 Results

Հինգկնեմ, եցի

va.

to quintuple, to increase five fold.

NBHL (1)

Հնգիցս կամ հինգ անգամ կրկնել. հնգապատկել զմին.


Հինգկրկին

adj.

folded in five.

NBHL (1)

Եմիփորոն (պատրիարգի) հինգկրկին. (Լմբ. պտրգ.։)


Հինգհարիւր, ոց

adj.

five hundred.

NBHL (1)

Նոյ էր ամաց հինգհարիւրից։ Ոգի մի ի հինգհարիւրոց։ Հինգհարիւր սիկղ։ Արք կամ էշք հինգհարիւր։ Զուարակս հինգհարիւր։ Հինգ հարիւր առ հինգհարիւր։ Հինգհարիւր հազար արանց մարտկաց։ Ամս հինգհարիւր եւ վաթսուն եւ հինգ.եւ այլն։


Հինգհարիւրերորդ, աց

cf. Հինգհարիւրորդ.

NBHL (1)

Ի հինգհարիւրերորդի ամին. (Կոչ. ՟Բ։)


Հինգհարիւրորդ, աց

adj.

the five hundredth.

NBHL (1)

Ի հինգհարիւրերորդի ամին. (Կոչ. ՟Բ։)


Հինգպատիկ

adj. adv.

fivefold;
five times as much.

NBHL (1)

ՀԻՆԳՊԱՏԻԿ կամ ՀԻՆԳԱՊԱՏԻԿ, կամ ՀՆԳԱՊԱՏԻԿ. πενταπλάσιος, -σίως quintoplus,,-plo. Հնգիցս բազմապատկեալ. հինգ անգամ կրկնելով զմին. հինգ խաթ, հինգ հեղ աւելի.


Հինգօրեայ

adj. s.

of five days;
thursday, the fifth day;
— ջերմն, quintan, five-day fever.

NBHL (1)

Որ ինչ հայի ի միջոց հինգ աւուրց, կամ յօրն հինգերորդ.


Հինում, հինայ

vn.

cf. Հանում.

NBHL (1)

Զերկինս ձգեցեր որպէս խորան, եւ զերկիր տարածեցեր որպէս հանդերձ, եւ զորս ի միջի սորա՝ բազմադէմս հինար. (Ոսկ. ղկ.։)


Հիւանդակից լինիմ

vn.

to be or fall sick together;
to be struck with the same illness.

NBHL (2)

Այլ այլում զախտն տալով՝ հիւանդակիցք լինին միմեանց. (Բրս. սղ.։)

Հիւանդակից լինին, եւ ի միմեանց կորնչին. (Վրդն. սղ.։)


Հիւանդացուցանեմ, ուցի

va.

to cause to fall sick, to make ill or infirm.

NBHL (1)

Գիտէր զախտարար պատճառս պատերազմին, որ գիտէ հիւանդացուցանել զբնութիւնս. (Սարգ. յկ. ՟Թ։)


Հիւանդութիւն, ութեան

s.

indisposition, ailing, illness, sickness, infirmity, disease, complaint, disorder, malady, distemper;
passion;
թեթեւ, դժնդակ, վտանգաւոր, մահացու, ծանր —, slight, painful, dangerous, serious, fatal illness;
հիւանդանալ —, անկանել ի —, to catch, to contract a disease;
ախտանալ — անբուժելի, to be seized with an incurable malady;
զայրացուցանել կամ մեղմացուցանել զ—, to increase, to alleviate pain or sickness;
բժշկալ զ—, to cure;
անցուցանել զ—, բժշկիլ, կազդուրիլ ի —թէնէ, to get well, to be cured, recovered from illness;
կեղծել զ—, to feign sickness;
cf. Թօթափիմ, cf. Հինօրեայ.

NBHL (1)

Յորում ժամու հիւանդութիւն նախահօրն պատմի. (Յհ. իմ. եկեղ.։)


Հիւթականութիւն, ութեան

s.

materiality.

NBHL (1)

Նիւթականութիւն. նիւթ. մարմին.


Հիւպատ, ից

cf. Հիւպատոս.

NBHL (3)

Ի ՀԻՒՊԱՏՈՋՆ, կամ Ի ՀԻՊԱՏՒՈՋՆ. իբր Ի Հիւպատոսութեան. յամի իշխանութեան այս անուն կամ այն անուն հիւպատոսաց, եւ կայսերաց հիւպատեամբ ճոխացելոց. յն. իբադի՛ա. ὐπατεία consulatus, Cos. Coss. իբր consule, consulibus. այսինքն առ հիւպատոսաւ, առ հիւպատոսօք.

Գործեցաւ այս ի հիւպատւոջն դիոկղիտիանոսի եւմաքսիմիանոսի. (ՃՃ.։)

ՀԻՒՊԱՏԻՔ կամ ՀԻՊԱՏԻՔ. ՀԻՊԱՏՔ. որպէս Հիւպատոսութիւն. ուստի ՏԱԼ ՀԻՊԱՏԻՍ կամ ՀԻՊԱՏՍ՝ է Վարել զպաշտօն հիւպատոսութեան, կամ ունել կայսերաց զայն անուն պատուոյ ամս քանի մի.


Հիւսածոյ, ից

adj.

woven, plaited.


Հիւսակ, աց

s.

tress;
braid;
plait;
— վարսից, tresses, plait of hair.


Հիւսեմ, եցի

va. fig.

to weave;
to plait;
to braid;
to twist, to enlace, to entwine, to intertwine;
to knit;
to compose, to write;
— զնենգութիւն, to hatch wickedness, to frame or get up a plot, to machinate, to devise.

NBHL (1)

Ոչ միայն նշան, այլեւ մարգարէութիւն ի միասին հիւսել. (Ոսկ. ես.։)


Հիւսիսական, ի, աց

cf. Հիւսիսային.

NBHL (1)

Յայրեցեալ գօտւոյն մինչեւ ի հիւսիսական կողմն. (Շիր.։)


Հիւսկէն

adj. s.

woven, plaited;
twisted, knit;
open, in open-work;
lace, bone-lace;
գուրպայք —, open-worked stockings.

NBHL (1)

Մանուածոյս ծաղկեալս, գործ հիւսկէն։ Արասցես տախտակ մի՝ հիւսկէն վերջիւք։ Խառնեալ յերկոցունց կողմանց ընդ միմեանս հիւսկէն։ Օձնիք՝ հիւսկէն դրապանաւ. (Ել. ՟Ի՟Ը. եւ ՟Լ՟Թ։)


Հիւսնեմ, եցի

va.

to carpenter, to work in carpentry.

NBHL (2)

Ուսանիցի միայն զհիւսնութիւն, եւ երբէք ոչ հիւսնիցէ. (Բրս. հց.։)

Դարբնել եւ հիւսնել։ Խօսել, եւ հիւսնել, եւ թագաւորել։ Հիւսնելն մարդում միայն գոյ. (եւ այլն. Նիւս. կուս.։ Կոչ. ՟Ժ՟Բ։ Անյաղթ պորփ.։)


Հիւսնութիւն, ութեան

s.

carpentry.

NBHL (1)

Ուսանիցի միայն զհիւսնութիւն. (Բրս. հց.։)


Հիւսում, սի

va.

cf. Հիւսեմ.

NBHL (1)

Հիւսեալս ընդ միմեանս յանկուած վակասին. (Ել. ՟Լ՟Թ. 19։)


Հիւսումն, ման

s.

cf. Հիւսուած.

NBHL (1)

Աստուծոյ՝ հոգւոյ եւ մարմնոյ՝ ի մի էութիւն երիցն հիւսմամբ. (Նար. կուս.։)


Հիւրասիրութիւն, ութեան

s.

hospitality.

NBHL (1)

Այնչափ գտան հիւրասիրութեամբն հաճոյք աստուծոյ, մինչ զի զաստուած հանդերձ հրեշտակօք ընկալան եւ պատուսիրեցին. (Շ. ընդհ.։)


Հիւրատեցութիւն, ութեան

s.

inhospitality.

NBHL (1)

Յաղավս հիւրատեցութեան արտեմիդեայ. (Նոննոս.։)


Հիւրընկալ, աց

adj.

receiving or lodging strangers, hospitable.

NBHL (3)

Ոչ ասէ հիւրընկալ, այլ հիւրասէր։ Ոչ միայն հիւրընկալ, այլեւ հիւրասէր լինել. (Շ. ընդհ.։)

Զի մի՛ զհիւրընկալն տրտմեցուցանիցէք. (Երզն. մտթ.։)

Արար զնա դռնապան. յետ տաւոյ մի կարգեաց զնա հիւրընկալ. (Հ=Յ. մայ. ՟Ժ՟Ե.։)


Հիւրոյթք

s.

cf. Հիւրընկալութիւն.

NBHL (1)

Աղաչէր մի՛ զանց առնելայլ զհիւրոյսն ընդունել։ Իջականս առնուլ, եւ զհիւրոյս կրել՝ համբերին հրեշտակք առ մարդիկ. (Փիլ. իմաստն.։)


Հիւրոյք

s.

cf. Հիւրընկալութիւն.

NBHL (1)

Աղաչէր մի՛ զանց առնելայլ զհիւրոյսն ընդունել։ Իջականս առնուլ, եւ զհիւրոյս կրել՝ համբերին հրեշտակք առ մարդիկ. (Փիլ. իմաստն.։)


Հիւրութիւն, ութեան

s.

quality of a guest or stranger;
pilgrimage.

NBHL (1)

Որք քրիստոսի եղաք դաշնակիցք հիւրութեան նորա, հարսնազգեստեալ զմիտս մեր պահեսցուք. կա՛մ է մարդասիրութիւն հրաւիրելոյ նորա զմեզ ի հարսանիս, եւ կամ անարատութիւն հրաւիրելոցս իբրեւ օրիորդաց. (զի լծորդ է օրիորդ ընդ հիւրի, իբր յաւերժահարսն։)


Հծծանք, նաց

s.

whispering, whisper;
murmur, rumour, bum.

NBHL (1)

Զհծծանս եւս զնոցա ընդ միմեանս յայտնէ. (Արշ.։)


Հծծեմ, եցի

vn.

to whisper;
to murmur;
— ումեք յունկանէ or յունկն, to whisper in a person's ear.

NBHL (2)

συζητέω conquiro. Շշնջել ընդ միմեանս՝ հարցանելով եւ խնդրելով. փսփսալ, քսփսալ, հարցընել, վիճիլ.

Զարմացան ամենեքին, մինչեւ հծծել ընդ միմեանս, եւ ասել. զի՞նչ է այս նոր վարդապետութիւնս. (Մրկ. ՟Ա. 27։)


Հմակեր, աց

adj.

eating raw flesh, crudivorous, omophagous;
ferocious.

NBHL (2)

ὡμοφάγος, ὡμοβόρος crudis cibis vescens, crudivorus. Կերօղ կամ ուտօղ զմիս հում. շաղղակեր. հում հում ուտօղ.

Երանի՛ թէ իբր զհմակեր գազան զմիմեանց միս ոչ ծամէաք. (Խոսր. պտրգ.։)


Հմակերութիւն, ութեան

s.

omophagy;
ferocity.

NBHL (1)

ὡμοφαγία esus crudarum carnium. Ուտելն զհում միս. հմակերն գոլ. գազանութիւն.


Հմայեմ, եցի

vn.

to divine, to augur, to prognosticate, to bewitch, to conjure, to charm, to enchant;
հմայեալ հայելիք, magic glass;
cf. Թուղթ.

NBHL (1)

Հմայեցի, զի օրհնեաց զիս աստուած յոտին քում։ Հմայելով հմայէ այր որ իբրեւ զիս է։ Արքն հմայեցին, եւ նուիրեցին, եւ քաղեցին զբանսն ի բերանոյ նորա։ Դիւթեցին դիւթութիւնս, եւ հմայեցին հմայս։ Հմայս հմայել, գաւազանս ընկենուլ։ Մի՛ հմայիցէք, եւ մի՛ հաւահարց եւ մի՛ հաւադէտք լինիցիք։ Հմայիցէ, եւ հաւահարց լինիցի.եւ այլն։


Հմտանամ, ացայ

vn.

to be well instructed, informed, versed, experienced.

NBHL (1)

Հմուտ լինել. խելամուտ գտանիլ. քաջ տեղեկանալ. փորձ եւ կիրթ լինել. ուսանել եւ ի միտ առնուլ հասողութեամբ.


Հնաբուն

adj.

old, ancient, antiquated;
cf. Հնագիտակ.

NBHL (1)

հին եւ բուն. նախնի վաղեմի. կամ Բանիբուն տեղեակ հնութեանց.


Հնազանդութիւն, ութեան

s.

obedience, submission, subjection;
homage, vassalage;
կրաւորական, կոյր —, passive or blind obedience;
non-resistance;
լաւ է — քան զզոհ ընտիր, obedience is better than sacrifice;
ի — ածել, to reduce to obedience;
գալ ի —, to return to obedience;
ունել ի հնազանդութեան, to maintain or hold in obedience.

NBHL (1)

Լաւ է հնազանդութիւն քան զճարպ խոյոց։ Իբրեւ զորդիս հնազանդութեան։ Ի հնազանդութիւն հաւատոց, կամ արդարութեան, կամ խոստովանութեան։ Որ ի հնազանդութեան կայցեն, կամ իցեն։ Ամենեքեան հնազանդութեամբ լսէին միում։ Որոց եւ ոչ առ ժամանակ մի անսացաք հնազանդութեանն եւ յն. ստորակարգութեան) եւ այլն։


Հնակաղ

adj.

lame long since.

NBHL (1)

Զի մի՛ գողօնն իցէ, եւ մի՛ հնակաղ, եւ մի՛ հնահազ։ Փորձ ի հերկ, ի սայլ, եւ ի կալ իցէ, եւ մի հնակաղ, եւ հնահազ, եւ գիշերակոյր, եւ հարկանօղ իցէ. (Մխ. դտ.։)


Հնահազ

adj.

affected with inveterate cough, broken winded;
asthmatical.

NBHL (1)

Զի մի՛ գողօնն իցէ, եւ մի՛ հնակաղ, եւ մի՛ հնահազ։ Փորձ ի հերկ, ի սայլ, եւ ի կալ իցէ, եւ մի հնակաղ, եւ հնահազ, եւ գիշերակոյր, եւ հարկանօղ իցէ. (Մխ. դտ.։)


Հնանամ, ացայ

vn.

to grow old;
to wear out, to waste;
— լուսնի, to wane;
— ախտից, to grow inveterate, to get rooted, to take root, to become chronic, inveterate, rooted;
— սովորութեան, to become obsolete, disused;
— ուրեք, to make a lengthened sojourn, to pass many years in a place;
հնացեալ մոլորութիւն, inveterate or rooted error;
հնացեալ աւուրբք or ծերութեամբ, հնացեալ եւ մաշեալ ալեւոր, wasted, worn out with old age, aged, very old, in years, decrepit;
հնացեալ աւուրբք չարութեան, aged in guilt.

NBHL (1)

Եւ էր ալեւոր ըստ մարմնոյ, եւ հնացեալ արտաքին մարմինն. (Արծր. ՟Գ. 2։)


Հնարագիւտ

s. adj.

inventor, contriver;
inventive, ingenious, clever;
— լինել, to invent, to contrive, to find out.


Հնարացոյց

adj.

teaching, informing, instructing, suggesting.

NBHL (1)

Զաստուած հնարացոյց ի միջի ունիմ, եւ հարցանես, թէ ուստի՞ ուսար. (Սեբեր. ՟Է։)


Հնարաւոր, աց

adj.

possible, feasible, that can be made or done;
powerful, potent;
cf. Հնարագէտ.


Հնարաւորեմ, եցի

va. vn.

cf. Հնարաւորիմ.

NBHL (1)

Հնարաւորէ գործել։ Մի՛ հնարաւորիր ամենեւին, թէ կարասցես պատրել (այսինքն մի՛ ի զուր ջանար)։ Միոյ աղջկան ոչ հնարաւորէր (այսինքն չկարէր) յաղթել. (ՃՃ.։)


Հնարաւորիմ, եցայ

vn.

to invent, to find means or expedients, to contrive, to excogitate.

NBHL (1)

Հնարաւորէ գործել։ Մի՛ հնարաւորիր ամենեւին, թէ կարասցես պատրել (այսինքն մի՛ ի զուր ջանար)։ Միոյ աղջկան ոչ հնարաւորէր (այսինքն չկարէր) յաղթել. (ՃՃ.։)


Հնարեմ, եցի

va.

cf. Հնարիմ.

NBHL (1)

Որպէս ռմկ. այսինքն Հնարս խորհել, գտանել. ճարտարեք. որ առ նախնիս առաւել ասի ՀՆԱՐԱՒՈՐԵՄ։ Յայս միտ լինի արդեօք առնուլ զքանի մի վկայութիւնսդ. Փենեհէզ զայս գիւտս նախանձու հնարեաց գտանել վասն պսակելոյ անձին իւրոյ. (Եփր. թուոց.։)


Հնարիմ, եցայ

vn.

to invent, to find out, to imagine a device, to conceive a project, to contrive;
to strive, to endeavour, to exert oneself;
to bend or apply one's mind to, to study;
to counterfeit, to feign;
cf. Հնար.


Հնարիմացութիւն, ութեան

s.

artifice, cunning, trickery, wile, shift, craft.


Հնացուցանեմ, ուցի

va.

to make old;
to wear out, to use up, to waste, to consume.

NBHL (1)

Հնացոյց զսիմէոն ի մարմնի, մինչեւ եցոյց նմա զբաղձալին. (Տօնակ.։)


Հնգաշարժ

adj.

having five movements.

NBHL (1)

Ըստ հինգ զգայութեանցն, որով հնգաշարժ ազդացութեամբն միտք ներգործեն. (Պիտառ.։)


Հնգաքաղաքք, քաց

s.

Pentapolis.

NBHL (1)

Ի մի հնգաքաղաքացն փոխեալ բնակեցեալ. (այլ ձ. ի մի հինգ քաղաքացն). (Փիլ. իմաստն.։) cf. ՀԻՆԳՔԱՂԱՔԵԱՆ։