Definitions containing the research անդ : 9179 Results

Այտի

adv.

thence, from that place.

NBHL (1)

Եւ եւս իբր այդր. անդր. հոտ տեղը, հոն. օնտա. ἑκεῖ. illic, ibi


Այրաձեւ

adj.

manlike, manly.

NBHL (1)

ԱՅՐԱՁԵՒ որ եւ ԱՅՐԱՊԱՏԿԵՐ. անդրի. ἁνδριάς. statua մարդու արձան.


Այրեմ, եցի

va.

to burn, to enflame, to fire;
to torrefy, to scorch, to parch, to dry.

NBHL (1)

Գինին իսկ անդէն զնոսին այրէ. (Ես. ՟Ե. 11։)


Այրի, րւոյ, րեաց

s. adj.

widow;
widower.

NBHL (1)

Նի՛ստ այրի ի տան հօր։ Եղիցի կին նորա այրի։ Եղիցին կանայք ձեր այրիք։ Կին մի այրի եմ ես, մեռաւ այր իմ։ Որդի կնոջ այրւոյ։ Որբոց եւ այրեաց։ Աւանդք այրեաց։ Զայրիս պատուեա՛, որ ստոյգ այրիքն իցեն (նուիրեալք Աստուծոյ յետ մեռանելոյ առն). այլ ի մանկամարդաց այրեացն հրաժարեա՛. եւ այլն։


Այրութիւն, ութեան

s.

virile age, age of manhood, virility, manhood;
widow-hood.

NBHL (2)

Եհան զհանդերձս այրութեան իւրոյ։ Զգեցաւ զհանդերձն այրութեան իւրոյ։ Էր արկեալ զիւրեւ հանդերձ այրութեան, եւ պահէր նա զամենայն աւուրս այրութեանն իւրոյ։ Այրութիւն եւ անզաւակութիւն։ Նախատինք այրութեան։ Նստաւ այրութեամբ. (Ծն.։ Յուդթ.։ Ես. ՟Բ. Թագ. ԺԳ. 20։)

Այրութիւնք եւ որբութիւնք եւ անզաւակութիւնք. անդ. ԻԳ։)


Այց

s.

visit;
search;
inspection;
— առնել, յայց ելանել, to visit, to go to see, to make a visit;
— եւ խնդիր առնել, յայց եւ ի խնդիր ելանել, to search, to examine, to observe.

NBHL (1)

Ա՛յց արա եւ տե՛ս ի տունս պահպանութեանց գրոց յիշատակարանաց։ Այց արար՝ խնդրեաց եւ եգիտ ի տունս թագաւորաց։ Կային ի վերայ գործոյն, եւ վերակացուքն նոցա ղեւտացիք՝ այց առնել։ Ես ինքնին խնդրեցից զխաշինս իմ, եւ այց արարից դոցա։ Եւ անդ այց արարից ընծայից ձերոց. եւ այլն։


Այցելութիւն, ութեան

s.

visit;
visitation;
search;
inspection;
examine.

NBHL (2)

ἑπισκοπή, ἑπίσκεψις. inspectio, visitatio Այց. այց առնելն. յայց ելանելն. որպէս դիտողութիւն. տեսութիւն. զննութիւն. քննութիւն. հանդէս. մտադրութիւն. հետազօտութիւն. պագըշ, կէօրիւշ, նազար. թէֆթիշ.

Զոր արարէք ձեզ ինքեանց պէսպէս զարդս, եւ պղծեսցեն զնոսա, եւ պղծեսցեն զայցելութիւնս իմ, եւ մտցեն ի նոսա անխտիր. (Եզեկ. ՟Է. 22.) իմա՛ զտաճարն՝ ուր գային յայցելութիւն, եւ զընծայս՝ զոր տային յայցելութեանդ։


Անագանեղ

adj.

produced, done, born, created too late.

NBHL (1)

Ոմանք (որպէս կերինթեանք եւ արիանոսք) անագանեղ զմշտնջենաւորակիցն հօր հաւատացին։ Անագանեղ դանդաչեն զնա, որ անդրն է քան յամենայն յաւիտեանս եւ ժամանակս։ Թէեւ է անագանեղ՝ ըստ որում մարդ է, այլ էր նախ քան զյաւիտեանս որպէս Աստուած. (Պրպմ. ՟Լ՟Է. ՟Լ՟Թ։)


Անագանի

adv.

late, late in the evening, at a late hour.

NBHL (1)

Անագանի ածել առ նա զհիւանդս իւրեանց. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 2։)


Անագանիմ, եցայ

vn.

to delay, to linger, to loiter, to tarry, to stay;
to arrive late, to be late.

NBHL (1)

ԱՆԱԳԱՆԻՄ որ եւ ԱՆԱԳԱՆԵՄ, եցի. չ. χρονίζω tardo, moror Յամենալ. յապաղել. դանդաղիլ. լան զժամանակն յետոյ մնալ՝ ժամավաճառ լինելով. ուշանալ. կէճիքմէք.


Անագորոյն

adj.

perfidious, disloyal, traitorous, treacherous, treasonable, faithless;
cruel, ferocious, inhuman, barbarous.

NBHL (1)

Անագորոն է վաշխն, սոյն եւ անողորմ առնէ. անդ.։)


Անագորոյնութիւն, ութեան

s.

perfidy, treachery, disloyalty;
cruelty, inhumanity, ferocity, barbarity.

NBHL (1)

Ձեւն՝ մարդոյ, եւ անագորոնութիւնն որպէս չար դիւի. անդ.։)


Անազատութիւն, ութեան

s.

want of nobility;
niggardliness, lowness.

NBHL (1)

Եւ գռեհկութիւն. գործ սինլքոր մարդկան. յանդուգն ձեռներիցութիւն. ինքնագլխութիւն. խօրեաթլըգ. (որպէս թէ գրեալ լինէր ըստ յն. ապազատութիւն). ἁπελευθέρωσις.


Անախորժելի, լւոյ, լեաց

adj.

cf. Անախորժ.

NBHL (1)

Անախորժելի յանդիմանութիւն. (Յհ. իմ. եկեղ.։)


Անախտ

adj.

not subject to diseases or passions;
innocent, pure.

NBHL (1)

Յօրինօղն անախտ սրբութեան։ Յարգանդ մաքուր, եւ ի ծնունդս անախտս. (Նար.։)


Անակնկալ

adj.

hopeless, despondent, desperate;
unexpected, unforeseen, unlooked-for, sudden.

NBHL (3)

Զանակնկալն բարի՝ չարիս ի յուսահատութեանն աւուր շնորհեսցես։ Արուեստիւ սիրոյ զանակնկալն գիւտ մեղաւորաց նշանակեցեր։ Յանակնկալն գոյէ ստեղն խնկոյ։ Յանակնկալն հանդիպութեան. (Նար.։)

Անակնկալ աղիտից հանդիպեցաւ անձն իմ. (Պիտ.։)

Հեռի է ի թողութենէ մեղաց, անակնկալ յարութեան, եւ անյոյս փրկութեան. անդ. ԻԲ։)


Անաղարտելի, լւոյ, լեաց

adj.

incorruptible, unalterable;
incontestable.

NBHL (1)

Հաւաստեա՛ զճշմարիտն եւ անաղարտելի վասն Քրիստոսի բան։ Սրբազանից աւանդութեանց անաղարտելի գիտութիւն. (Պրպմ. ԼԷ։)


Անաղտ

adj.

unspotted, unstained, unsullied, pure.

NBHL (1)

Ընդ անաղտ մաքրութեանդ եւ անբիծ բարի։ Զատեալ ի խղճէ անաղտ ամբծութեամբ. (Նար. Ձ. ՂԱ։)


Անամանակ

cf. Անժամանակ.

NBHL (1)

Անամանակն արգանդի ծանուցող ծննդեան. (Նար. կուս.։)


Անամօթ, ից

adj.

shameless, unblushing, impudent;
audacious, insolent.

NBHL (4)

Համբերութիւն զհանդէս, եւ նա զանամօթ յոյսն։ Յոյսն անամօթ մնայ, եւ սիրովն զովանայ ի Քրիստոս. (Լմբ. առակ. եւ Իմաստ։)

Անամօթ փառօքն զգեցեալ իբրեւ հանդերձիւ ի դրախտին. (Ագաթ.։)

Մանաւանդ՝ համարձակ. աչալրջութեամբ. առանց խպնելու՝ քաշուելու. սէրպէսթ. չէքինմէյէրէք. ἁνεπαισχύντως, sine verecundia.

Քարոզեա՛ անամօթ զխաչելեալն Քրիստոս։ Անամօթ ճգնին։ Անամօթ կոչեսցէ զնոսա եղբարս իւր։ Անամօթ յանդիմանել. (Լմբ.։)


Անամօթանամ, ացայ

vn.

to lose all shame, to be shameless.

NBHL (1)

Մոլար ախտիւն (վաշխառուք) անամօթացեալք. անդ. ՟Զ։)


Անամօթիմ, եցայ

vn.

cf. Անամօթանամ.

NBHL (3)

ԱՆԱՄՕԹԻՄ որ եւ ԱՆԱՄՕԹԱՆԱԼ. ἁναισχυντέω, ἁπαναισχυντέω, impudenter vel inverecunde ago. Անամօթ լինել. անամօթի գործ գործել. եւ լրբիլ. յանդգնիլ. աներեսութիւն ընել. էտէպսիզլիք եթմէք. առսըզլանմագ.

Անամօթիս եւս ասել, եթէ տամ մին, եւ երկուս առնում. անդ. ՟Զ։)

Առ նոյն ինքն վեհագոյն բնութիւնն անամօթեցար զհայհոյութեանդ քո ձգել բան։ Պախարակել զմեզ անամօթին. (Յհ. իմ. երեւ. եւ պաւլ։)


Անամօթութիւն, ութեան

s.

impudence, audacity, effrontery.

NBHL (3)

ἁναισχυντία, impudentia, inverecundia Չամաչելն. բարձումն ամօթոյ. անպատկառութիւն. լրբութիւն. լպրշութիւն. յանդգնութիւն. աներեսութիւն. առսըզլըգ. էտէպսիզլիք.

Ընդ վայր ծաղր, անամօթութիւն. անդ.։)

Խստութեան բանքն եւ յանդիմանութեանն բազում անգամ ի լրբութիւն ածէ զմեղուցեալն եւ յանամօթութիւն. (Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Ը։)


Անայլայլութիւն, ութեան

s.

invariability, immutability.

NBHL (1)

Հանդերձ անփոփոխութեամբ եւ անայլայլութեամբ. (Պրպմ. ԺԳ։)


Անայր

adj.

unmarried (woman).

NBHL (1)

Յղացեալ Կուսին յանարանց յանապական արգանդին զՈրդին Աստուծոյ. (Ագաթ.։)


Անանձն

adj.

inanimate, lifeless;
impersonal.

NBHL (1)

Անանձանց եւ անձնաւորաց, անասնոցս եւ ասնոց ... այսպէս եւ յոգւոջն՝ եւ անանձունքն եւ անկատարքն եւ հիւանդոտքն. (Փիլ. այլաբ.։)


Անանձուկ

adj.

unconfined, wide, large;
disagreeable.

NBHL (1)

Յիշատակէ զանանձուկ եւ զանսէր ժամանակն գեհենին. (Ոսկ. յանդամալոյծն.։)


Անանձրեւ

adj.

without rain, arid, dry.


Անաշխարհիկ

adj.

banished or driven from his country;
captive, enslaved;
strange, foreign.

NBHL (3)

Որ չէ այս աշխարհ, այլ՝ վերին հանդերձեալն. ախրէթ.

Որ չէ ի նոյն աշխարհէ կամ գաւառէ. տարաշխարհիկ. օտարական. նժդեհ. պանդուխտ. դրսեցի. տաշրալը, եճնեպի, զարիպ, եապանճը.

Հանեալն ի քաղաքակցութենէ. գերի վարեալ յօտար աշխարհ. վտարանդի, ստրուկ. ἁνδράποδον, mancipium.


Անապական, ի, աց

adj.

incorruptible;
pure, chaste, inviolate.

NBHL (1)

Յանապականութեանն տեղւոջ հանդերձեալ էր մնալ անապական. (Շ. թղթ.։)


Անապաշաւ

adj. adv.

impenitent, hardened, obdurated.

NBHL (1)

Անապաշաւ եւ գորովագոյն խանդաղատանօք ի տածելն պատրաստականք. (Պիտ.։)


Անապաշխար, ի, ից

adj. adv.

cf. Անապաշաւ.

NBHL (1)

Չապաշխարօղ. անզեղջ. անապաշաւ. անդարձ. ծրդեալ մեղօք. թէօպէսիզ.


Անապաշխարութիւն, ութեան

s.

impenitence, obduracy.

NBHL (1)

Ոչ կամի Աստուած զոք յանապաշխարութիւն. անդ. ԺԵ։)


Անապաւէն

adj.

without refuge, destitute, unprotected.

NBHL (1)

Փախնու արշաւէ յանապաւէն սահման, եւ անդէն նահանջի. (Նար. մծբ.։)


Անառակ, աց

adj.

dissolute, debauched, libertine, licentious, wanton, lewd;
prodigal, profuse.

NBHL (1)

Ոմանք շամբուշք եւ փառամոլեալք յանառակ շրջագնացութենէն. (Պիտ.։ Իսկ յասել անդ.)


Անառակաբար

adv.

dissolutely, lewdly, wantonly;
prodigally, lavishly.

NBHL (1)

Եւ յանդգնաբար.


Անասնագէտ

adj.

guilty of an unnatural crime with a beast, bestial.

NBHL (1)

Հաւասար անասնագիտաց. անդ. Ի։)


Անասնագոյն

adj.

more brutal or coarse.

NBHL (1)

Զմարդ՝ որ անասնագոյն հանդիպի քան զէշն. (Խոսր.։)


Անասնական, ի, աց

cf. Անասնախառն.

NBHL (1)

Յանասնական կենդանեաց։ Անասնական սպանդ. (Նար. մծբ. եւ ԺԳ։)


Անասնամոլ

cf. Անասնագէտ.

NBHL (1)

Վասն անասնամոլաց։ Անասնամոլացն պղծութիւնք։ Զայնպիսի մոլեգնութիւնսն՝ զոր (այս ինքն որով) անասնամոլքն պղծին. անդ. ԺԹ։)


Անաստառ

adj.

without lining.

NBHL (1)

Նկանն լինէր այսպէս. սալ ջեռուցանէին, յորոյ վերայ զճարպն թացեալ անաստառ անդ դնէին, եւ ապա մաղմաղ ի վերայ արկանէին. (Կիւրղ. թագ.։)


Անաստուած, ից

adj.

atheistic, atheist;
ungodly, irreligious.

NBHL (1)

ἅθεος, atheus. Որ չընդունի Աստուած զոք. եւ ուրացօղ ճշմարտին Աստուծոյ. պաշտօնեայ սուտ աստուածոց եւ աղանդոց. անպարիշտ. նախիւտա, տինսիզ, միւհլիտ, մէզհեպսիզ, փութփերեսթ.


Անաստուածութիւն, ութեան

s.

atheism;
ungodliness, irreligion.

NBHL (2)

Մի՛ դարձեալ զբարեմտութիւնս մեր՝ անաստուածութեանդ առնիցես սկիզբն. (Առ որս. ՟Է։)

Կարճել կամելով զնոցա անաստուածութեանն յանդգնութիւն. (Սարգ. ՟բ. պետ. ՟Գ։)


Անարատ, ից

adj.

immaculate, without sin, innocent, irreproachable;
clear, refined;
intact, pure, whole, perfect.

NBHL (2)

Կամ անթերի. անպակաս. ամբողջ ըստ մարմնոյ կամ ըստ հոգւոյ. ողջանդամ, եւ ողջամիտ. զայրի միւլէմմէս, թէմամ. ἁνεπίληπτος.

ԱՆԱՐԱՏ. Որպէս թարգմանութիւն յն. ձայնիս ամիանդօն. ἁμίαντον (զոր տեսեր ի վերոյ իբր ա. ἁμίαντος ), Քար՝ ուստի ելանէ նիւթ նման բամբակի կամ վշոյ՝ անարատ կալով եւ ի մէջ հրոյ.


Անարար, աց

adj.

increate.

NBHL (1)

Զերկիր ... զանդունդս համատարածս ... անկազմս, անարարս. (Ագաթ.։)


Անարգ, աց

adj.

worthless, contemptible, vile, abject, despicable, ignoble.

NBHL (1)

Ի փոքուէ տարրէ անարգէ։ Անարգ ձայն, կամ մոխիր։ Քարինս անարգս։ Յանդամոցս անարգացս. (Նար.։)


Անարգաբար

adv.

unworthily, basely, dishonourably, vilely, meanly.

NBHL (1)

Ընդ ամենայնսն անարգաբար անցանելով՝ ընդ կերակուրս, ընդ հանդերձս, ընդ տունս. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 38։)


Անարգել

adj. adv.

free, unembarrassed;
without obstacle, freely.

NBHL (2)

Չի՛ք ինչ յերկրաւորացս՝ որ ձերում անարգել տէրութեանդ ընդդէմ դառնայցէ. (Եղիշ.։)

Զհիւանդագործ նիւթն, զոր չար կերակրովք յինքեանս անարգելք մթերեցին. (Բրս. սղ.։)


Անարգելութիւն, ութեան

s.

freedom, state of any thing free from obstacle or hinderance.

NBHL (1)

Ժպտումն հանդարտագոյն, զանարգելութիւն ծաղու ողջախոհացուցանելով. (Առ որս. ԺԳ։)


Անարգեմ, եցի, եալ

va.

to offend, to shock;
to despise, to depreciate, to disparage;
to disapprove, to disallow, to refuse, to reject;
to blame, to find fault with.

NBHL (1)

Որ անարգէ զտնանկն, մեղանչէ։ Անարգէ զհայր, եւ մերժէ զմայր։ Որ կամակորի ի ճանապարհս իւր, անարգեսցի։ Խոնարհեսցի մարդ, եւ անարգեսցի այր։ Անարգեսցին փառքն Մովաբու։ Գան հարին, անարգեցին։ Պատուեմ զհայր իմ, եւ դուք անարգէք զիս։ Որ արհամարհէն զիս, անարգեսցի։ Էին արքն անարգեալք յոյժ։ Եւ ես անարգեցի զնա՝ չթագաւորել։ Անարգեսցէ զչարն, եւ ընտրեսցէ զբարին։ Անարգէ Տէր զխորհուրդս ժողովրդոց։ Զպատկերս նոցա անարգեսցես։ Եւ դուք այսօր անարգեցէք զԱստուած։ Անարգեն զհրաման թագաւորի։ Անարգեաց զերդումն, եւ անց զուխտիւն։ Զվէմն՝ զոր անարգեցին շինօղքն։ Զբան Տեառն անարգեցին։ Անարգեաց Եսաւ զանդրանկութիւնն։ Անարգել զմարմինս իւրեանց յանձինս իւրեանց եւ այլն։