Definitions containing the research որ : 10000 Results

Դժուարակռիւ

adj.

warlike, invincible.

NBHL (1)

δυσμάχητος vix expugnabilis Ընդ որում կռուիլն է դժուար. անպարտելի. անառիկ.


Դժուարահաճ

adj.

discontented, disgusted, weary;
disgusting, unpleasant, disagreeable, tiresome.

NBHL (1)

Եթէ թշնամի դէպ լիցի գոլ, զդժուարահաճելի զոգւոցն զախտ յառաջագոյն զեկուցանէ (աչք)։ Դժուարահաճոյ այնոցիկ՝ որ զյապահով հանդարտութիւնն սիրեցին, դրակցութիւնքն։ Վասն որոյ եւ ծառայքն նմա դժուարահաճոյք եւ խռովարարք էին. (Փիլ.։)


Դժուարահամութիւն, ութեան

s.

disgut, bitterness.

NBHL (1)

Տտպութիւն. դառնութիւն. համ անախորժ եւ խորշելի.


Դժուարահաս

adj.

obscure, difficult to understand.

NBHL (3)

δυσέφικτος difficilis ad perveniendum, vel captu Յոր դժուարին է հասանել կամ ժամանել.

Դժուարահաս եւ տաժանելի. որ. աշխարհ.։)

Ուսցիս եւ յայնմ մատենէ, զոր ժողովեալ է մեր յաստուածայնոց գրոց առատագոյնս, եւ ոչ դժուարահաս ինչ կարի. (Սարկ. հանգ.։)


Դժուարահաւան

adj.

incredulous, obstinate, stubborn.

NBHL (2)

Որ դժուարահաւանքն են (օրինաց), այնոցիկ պատուհասս հասուցանել։ Քաջահաւան լինիցի ... որ դժուարահաւանն է. (Պղատ. օրին. ՟Ա. ՟Թ։)

Երիվար դժուարահաւան. (Առ որս. ՟Դ։)


Դժուարահաւատ

adj.

incredible, unheard of.


Դժուարահաւաք

adj.

difficult to colloot.

NBHL (2)

Զոր դժուարաւ լինի հաւաքել, ժողովել, քաղել.

Դժուարահաւաք եւ տաժանելի է գիւտ ժամանակաց. որ. ՟Ա. 4։ եւ Սամ. երէց.։)


Դժուարաձեռն

adj.

impracticable, difficult, painful.

NBHL (1)

δυσχερής manibus aegre tractabilis. difficilis, arduus Յոր դժուար է ձեռնարկել. դժուարին.


Դժուարամահ

cf. Դժուարամեռ.


Դժուարամատոյց

adj.

inaccessible, steep, cragged.

NBHL (1)

ԴԺՈՒԱՐԱՄԱՏՈՅՑ ԴԺՈՒԱՐԱՄԱՏՉԵԼԻ. δυσπρόσιτος accessu difficilis Յոր կամ առ որ դժուարին է մատչել, մերձենալ. անմատոյց.


Դժուարամարտ

cf. Դժուարակռիւ.

NBHL (1)

Աղուէսք են փոքունք նենգաւորք, եւ դժուարամարտ՝ առ զօրութիւնդ հաւասարելով. (Նիւս. երգ.։)


Դժուարամեռ

adj.

that dies with difficulty

NBHL (1)

Սողուն ինչ դժուարամեռ եօթնագլխի. (Ոսկիփոր.։)


Դժուարամուտ

adj.

difficult to enter.

NBHL (1)

Դժուարամուտս ոմանս յօրինէ շինուածս. որ. ՟Ա. 15։)


Դժուարանամ, ացայ

vn.

to be difficult, to have trouble;
to be angry, perplexed.

NBHL (2)

Յորժամ ոք առ այն դժուարանայ, եւ դիւրաւ ոչ ընդունի։ Մի՛ դժուարանայք ընդ խրատն. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 16. եւ 31։)

Առաքեցի ընդ նմա եւ զեղբայրն, միթէ դժուարացա՞ւ ուրուք (ումեք) ի ձէնջ. (Ոսկ. ՟բ. կոր.։)


Դժուարաշարժ

adj.

slow, tardy;
cold;
heavy

NBHL (1)

Մակացութիւն՝ թուի ի յարատեւողացն գոլ եւ ի դժուարաշարժիցն. (Արիստ. որակ.։)


Դժուարաշնչութիւն, ութեան

s.

asthma;
suffocation.

NBHL (1)

Դժուարաշնչութիւն օդոյն որ ի նմա. (Լմբ. յովն.։)


Դժուարապահ

adj.

difficult to keep or preserve.


Դժուարապատում

adj.

difficult to explain or narrate.

NBHL (1)

Վասն որոյ բազում են մեզ բանք, եւ դժուարապատում ի մեկնել. (Եբր. ՟Ե. 11։)


Դժուարաջինջ

adj.

difficult to strike out.


Դժուարաջնջելի

cf. Դժուարաջինջ.


Դժուարավայր

adj.

rough, rugged;
steep.

NBHL (2)

Լերինս փոքունս եւ դժուարավայրս. որ. աշխարհ.։)

Ճանապարհորդն տեսանէ հարթահատ դաշտս, եւ դժուարավայրս լերանց. (Ճ. ՟Թ.։)


Դժուարավաստակ

adj.

difficult to cultivate, rough, hard, uncultivated;
painful.

NBHL (1)

ἁνένδοτος non remissus, rigidus Ուր դժուարաւ լինի վաստակել. անտեղիտալի. կորդացեալ. կոշտ.


Դժուարավիճող

adj.

contentious.

NBHL (1)

Յոյժ դժուարավիճողք եւ անամօթք։ Ամենայն բան դժուարավիճող եւ պատուասէր. (Առ. որս. ՟Գ. եւ ՟Ժ՟Բ։)


Դժուարատես

adj.

that sees, comprehends with difficulty;
obscure.

NBHL (1)

Աչքս զոր զարթուցեր՝ նայել ի սքանչելիս օրինաց քո, մի՛ լիցի ապուշ, կամ դժուարատես. (Լմբ. սղ.։)


Դժուարատեսութիւն, ութեան

s.

difficulty or trouble of seeing, of understanding;
obscurity.

NBHL (1)

Դժուարատեսութեամբն ընդ գեր ի վերոյն քան զամենայն սքանչանայցեմք։ Որքան ինչ մեք հասու եղաք՝ փոքր չափով չափեալ զդժուարատեսութիւնն. (Ածաբ. աղք. եւ Ածաբ. առ որս. ՟Է։)


Դժուարարգել

adj.

difficult to impede or hinder.

NBHL (1)

ԴԺՈՒԱՐԱՐԳԵԼ եւ ԴԺՈՒԱՐԱՐԳԵԼԼԻ. δυσκάθεκτος non facile cohibendus, vix superabilis որ եւ Դժոխարգելլի. Զոր դժուարին է արգելուլ. անարգել. անխափան.


Դժուարարթուն

adj.

difficult to awake, profound (sleep).

NBHL (1)

Դժուարարթուն քուն. (Գէ. ես. ՟Ծ՟Զ։ ռմկ. խորունկ քուն։)


Դժուարարձակ

adj.

indissoluble, difficult to loose.

NBHL (3)

δυσαπόσπαστος Դժուարալոյծ. դժուարաքակ. զոր կամ յորմէ դժուար է արձակել, քակել, կորզել, լուծանել.

Բռնաձիգ եւ դժուարարձակ կորզօղ ունելով բնութիւն. (Փիլ. իմաստն.։)

Բանս հանգոյցս՝ դժուարարձակս եւ խորինս. (Վրդն. երգ.։)


Դժուարաւ

adv.

with difficulty, hardly, painfully.

NBHL (2)

(ի գործիականէ բառիս Դժուար) δυσκόλως, δυσχερῶς difficulter, aegre, morose, moleste, vix Դժուարութեամբ. ո՛չ դիւրաւ. բազում աշխատութեամբ. հազիւ. դուն ուրեք. եւ իբր Դժկամակութեամբ. բռնի. դժար.

Դժուարաւ կարասցէ ասել զվարս սուրբ առաքինութեան նորա. (Եղիշ. ՟Ը։)


Դժուարափոխ

adj.

that changes with difficulty, immutable.

NBHL (1)

Յորժամ ճաշակելիքն իցէ պատճառ դառնութեան, դժուարափոխելի է. (Մխ. երեմ.։)


Դժուարափոփոխ

cf. Դժուարափոխ.

NBHL (1)

Յորժամ ճաշակելիքն իցէ պատճառ դառնութեան, դժուարափոխելի է. (Մխ. երեմ.։)


Դժուարափուտ

adj.

rotting with difficulty.


Դժուարաքակ

cf. Դժուարարձակ.

NBHL (2)

δυσκαθαίρετος qui aegre destrui vel vinci potest, δυσδιάλυτος vix dissolubilis Զոր դժուարին է քակել. որում դժուար է քակտիլ, տապալիլ. եւ Դժուարալոյծ օրինակաւ. անխզելի.

Ցանկութիւն, եւ հեշտ ցանկութիւն, դժուարք հակառակորդք, եւ դժուարաքակք են. (Փիլ. այլաբ.։)


Դժուարաքնին

adj.

difficult to examine, to scrutinize.

NBHL (2)

Դժուարին ի քննել, յորոշել.

Խորհուրդք դժուարաքնին ի սիրտ անկանիցին. (Եւագր. ՟Ժ։)


Դժուարընդել

adj.

difficult to tame, to domesticate.

NBHL (1)

ԴԺՈՒԱՐԸՆԴԵԼ կամ ԴԺՈՒԱՐԸՆՏԵԼ. Որում ընտելանալ չէ դիւրին. անսովոր. դժուարին.


Դժուարընտել

adj.

cf. Դժուարընդել.

NBHL (1)

ԴԺՈՒԱՐԸՆԴԵԼ կամ ԴԺՈՒԱՐԸՆՏԵԼ. Որում ընտելանալ չէ դիւրին. անսովոր. դժուարին.


Դժուարընկալ

adj.

that has trouble in conceiving or understanding;
difficult to understand, ohscure.

NBHL (2)

Դժուարընկալ լինէր բանն, եւ չախորժելի ամենայն լսողաց։ Յառ բազմութենէ՝ յիշատակացն դժուարընկալք լինիցին (բանքն). (Ոսկ. մ. ՟Ա. 16։ Ոսկ. յհ. ՟Ա. 3։)

Իբրեւ աւելորդ ինչ բնական եւ դժուարընկալ։ Յորժամ ամբոխի առ ինքն նիւթն (աշխարհի), եւ դժուարընկալ լինի, կրթի ի քակտումն. (Առ որս. ՟Գ։)


Դժուարիմ, եցայ

vn.

to be angry, enraged, vexed, offended;
to have trouble or difficulty.

NBHL (4)

δυσχεραίνομαι, χαλεπαίνω, δυσαρεστέω , σφαδάζω, ἅχθομαι moleste vel aegre fero, indignor, gravor եւ այլն. որ եւ ԴԺՈՒԱՐԱՆԱԼ. Դժկամակիլ. զայրանալ. նեղիլ. ծանր համարել. չախորժել. ընդդիմութիւն կրել.

Առ ամենայն բան նմանապէս դժուարին. որ. ՟Գ. 68։)

Յորոց ի վերայ յիրաւի աստուած դժուարեալ։ Յերեսաց նոցա դժուարեալք։ Ոչ դժուարելով ընդ թափառանսն։ Ո՞ ոք ոչ դժուարեալ լիցի յամենայն քաղաքէ վարիլ. (Փիլ.։)

Նա՝ որ ոչ հարկանի, ընդ վայրապար հարումն օդոյն դժուարի։ Զքրիստոս բժշկել մի՛ դժուարեսցուք. (Լմբ. ատ.։)


Դժուարիմաց

adj.

difficult to understand, ohscure, unintelligible.

NBHL (2)

Յորս գտանի ինչ ինչ դժուարիմաց. (՟Բ. Պետ. ՟Գ. 16։)

Այնմիկ՝ որ դժուարիմացն իցէ, բազում անգամ վերստին հասանելով գիտել. (Պղատ. ՟Ժ։)


Դժուարին

adj.

difficult, hard, impracticable, painful, laborious, fatiguing, grievous, unpleasant, vexatious, thorny, delicate, imposing;
heavy, weighty, onerous, rough, rugged.

NBHL (9)

ԴԺՈՒԱՐԻՆ որ եւ ԴԺՈՒԱՐ. δύσκολος, δυσχερής, χαλεπός եւ այլն. difficilis, operosus, molestus, gravis, durus, saevus Աշխատալի. տարժանելի. ծանր. խիստ. նեղիչ. սաստիկ. անհնարին. դժկամակելի. դժար, ծանտր.

Դժուարին է՝ որ զինչսդ ունին, մտանել յարքայութիւն աստուծոյ. (Մրկ. ՟Ժ. 23։)

Դժուարինս եւ ծանր համարէիք. (Ոսկիփոր.։)

Դժուարին կենդանի է մարդս առ ի սովորելն սննդեամբ ըստ հարկաւոր սահմանին. (Պղատ. օրին. ՟Զ։)

Մի՛ գուցէ դժուարին ինչ ի թագաւորէն դիպի արանց. (Փարպ.։)

Տեսանէր զոմանս այլակերպ երեսօք՝ դժուարինս եւ ահագնահայեացս. (Ոսկիփոր.։)

Ի տեղի ինչ դժուարին։ Ի խորխորատս դժուարինս. (Վրք. հց. ՟Բ. ՟Ժ՟Թ։)

Գործեցեալ չարն դժուարի՛ն ջնջին. (Մաշկ.։)

Ո՞վ է սա, որ այսպէս դժուարին անկեալ դնի. (Վրք. հց. ՟Թ։)


Դժուարութիւն, ութեան

s.

difficulty, trouble, fatigue, distress, perplexity, intrigue, inconvenience, contrariety;
difficult point, knot, hinderance, obstacle;
asperity, rigidity;
բայց ոչ առանց դժուարութեան, but not without fatigue;
բառնալ զ—, to smoothe difficulties;
— կրել, to meet with difficulties;
—ս հանել, to make difficulties;
յաղթել դժուարութեանց, to overcome difficulties.

NBHL (1)

Եթէ լինիցի ի միջի քո եւ այլում եղբօր բան դժուարութեան։ Մի՛ դժուարութեամբ ոք արասցէ ողորմութիւն. (Վրք. հց. ՟Բ. ՟Ժ՟Դ։)


Դժուարուտելի, լւոյ, լեաց

adj.

hard, raw, harsh.

NBHL (1)

Զոր դժուարին է ուտել՝ վասն թթուութեան, կամ պնդութեան, եւ այլն.


Դժպարտեցուցանեմ, ուցի

va.

to confound, to convince, to cover with shame.

NBHL (1)

Չարաչար պարտել կամ պարտաւորել.


Դժպհի

adj.

refractory, discordant, contrary, opponent, disagreeable, vexatious.

NBHL (1)

Ո՞ ոք ի կենցաղումս՝ որ ըստ աստուծոյ վարս (վարէ), ոչ լիցի դժպհի. (Մագ. ՟Ի՟Ե։)


Դժպհութիւն, ութեան

s.

dissension, resistance;
vexation, regret, displeasure.

NBHL (1)

Խոտորնակ դժպհութեանդ քում տաց քեզ եւ զայդ. (Մծբ. ՟Ժ՟Զ։)


Դժրանք

cf. Դրժանք.

NBHL (3)

ԴԺՐԱՆՔ ἑπιβουλή consilium adversus aliquem initum, insidiae, ἑπήρεια damna որ եւ ԴՐԺԱՆՔ. Նենգ. պատրանք, դաւ, դաւաճանութիւն. անիրաւութիւն.

Եւ ոչ նուազ ի դժրանաց, ի սուտանուն քրիստոնէաց. (Յիսուս որդի.։)

ԴԺՐԱՆՔ նաց. գ. ԴՐԺԱՆՔ որ եւ ԴԺՐԱՆՔ. Դաւ. նենգ. պատրանք. զրկանք. վնաս. վնասակարութիւն. խարդախանք. անիրաւութիւն.


Դժրեմ, եցի

va.

to defraud;
to deceive.

NBHL (1)

եւ չ. որ եւ Դրժել. Նենգել. դաւել. դաւաճանել. խարդախել. ստել. անիրաւել.


Դժրողութիւն, ութեան

s.

fraud, infidelity, perfidy, non-observance;
snare, contravention;
deceit.

NBHL (1)

Ոչ մեկնի ի դժրողութեան (կամ դրժողութեան) բարուցն. որ. ՟Բ. 23։)


Դժրութիւն, ութեան

s.

cf. Դժրողութիւն.

NBHL (1)

Ոչ մեկնի ի դժրողութեան (կամ դրժողութեան) բարուցն. որ. ՟Բ. 23։)


Դժրիչ

adj. s.

cheat, infidel, perfidious, disloyal, traitorous.

NBHL (3)

Առ հաւատսն գտանի դժրօղ. որ. ՟Բ. 85։)

Զանգործութիւն զչար դժրօղն. (Փիլ. լին.։)

Ճանապարհորդէին զդժրող ճանապարհն. (Վրք. ոսկ.։)