Definitions containing the research ժ : 10000 Results

Դիակապուտ, պտաց, ից

adj.

that strips dead bodies.

NBHL (1)

Զդիակապուտսն զգերեզմանակրկիտս պատժէ. (Կոչ. ՟Ժ՟Զ։)


Դիակիր, կրաց

adj. s.

that carries, buries the dead.

NBHL (1)

Չէր արժան դիակիր լինել կենացն մայրն մարիամ կոյս. (Վրդն. աւետար.։)


Դիակն, կանց

s.

corpse, dead body;
պաճուճել գեղովք զ—, to embalm;
առնել — անթուելի, to make great carnage;
դիակունք կռոց, destruction of idols.


Դիահանութիւն, ութեան

s.

burial, funeral procession, obsequies.


Դիահանք, հանաց

s.

cf. Դիահանութիւն.


Դիանամ, ացայ

va. vn.

cf. Դիեմ


Դիապատեմ, եցի

va.

cf. Դիազարդեմ.

NBHL (1)

Դիապաշտեցաւ (տէրն), եւ զմեր վէրս բժշկեաց. (Խոսր.։)


Դիեցիկ

adj.

suckling, that sucks.


Դիեցուցանեմ, ուցի

va.

to suckle, to nourish with milk, to give suck.


Դիզադէզ

adj. adv.

much heaped up, in a heap.


Դիզանեմ, դիզի

va.

to amass, to gather, to heap up, to pile, to accumulate, to sheaf;
to pile up;
to raise, to make straight.


Դիզանիմ, դիզայ

vn.

cf. Դիզանամ.

NBHL (1)

Եւ ի դիզանել ի վերայ նորա ժողովրդոցն. (Ղկ. ՟Ժ՟Ա. 29։)


Դիմաբանեմ, եցի

va.

cf. Ընդդիմաբանեմ.


Դիմագրաւեմ, եցի

vn.

cf. Դիմագրաւ լինիմ.


Դիմագրաւիմ, եցայ

vn.

cf. Դիմագրաւ լինիմ.


Դիմադարձ, աց

adj.

that resists, opposes;
contumacious, disobedient, contrary.

NBHL (1)

Հովուացն դիմադարձ լինէր, եւ աղջկանցն զրկելոց վրէժխնդիր. (Կիւրղ. ել.։)


Դիմակ, աց

s.

facet;
face, visage, presence;
sort, manner, fashion;
mask;
—ս արկանել, to mask, to put a mask on the face;
բառնալ զ—, to unmask;
— —, several, in several ways or manners.

NBHL (1)

Քակտեցաւ տեսիլն, եւ յայտնեցան դիմակքն։ Հեռացեալ մերժիցի դիմակն կեղծաւորութեան. (Ոսկ. ղկ.։)


Դիմակալեմ, եցի

vn.

to oppose, to resist, to abide by.


Դիմամարտ

adj. s.

opponent, contrary, enemy, adversary.


Դիմամարտիկ

cf. Դիմամարտ.

NBHL (1)

Իբր զդժնդակ դեւս դիմամարտիկս։ Ախոյեանն դիմամարտիկ դիւաց ներհակաց. (Նար.։)


Դիմամարտիմ, եցայ

vn.

to oppose, to resist.


Դիմամարտութիւն, ութեան

s.

war, contrast, opposition, resistance, enmity, adversity.

NBHL (1)

Դիմամարտութիւն թիւնից վիշապին։ Դիմամարտութիւն տնկակից։ Դիմամարտութիւնք զինուորութեանց դժնեայ մատնչին. (Նար.։)


Դիմանամ, ացայ

vn.

cf. Ընդդիմանամ.

NBHL (1)

Դիմացողացն տալ հրաժեշտ. (Տօնակ.։)


Դիմառութիւն, ութեան

s.

metaphor, allegory.

NBHL (1)

Իբրեւ յաստուած հաւատացին, իբրեւ զբժիշկ ճարտար առ հիւանդս կոչէին. յղեաց առ նոսա բան միջնորդի. յերկուց կողմանց դիմառութիւն ցուցանէ. (Մամբր.։)


Դիմեմ, եցի

vn.

to run, to fall upon one, to run to, to rush, to dart;
to have recourse, to apply.

NBHL (1)

Ի կարգն երկրորդ դիմեցից։ Դիմելով ի յաղն բուժիչ։ Ի խնդիր իմաստից դիմեալ. (Նար.։)


Դիմեցումն, ման

s.

tendency, decline;
ejaculation;
recourse.

NBHL (1)

Տեսանէ զյօժարութիւնն եւ զդիմեցումն։ Զամենեցունց յօժարութեամբ դիմեցումն ի բարիսն. (Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Զ։)


Դիպակ, աց

s.

gold stuff, brocade.


Դիպակազգեստ

adj.

furnished or dressed in brocade.


Դիպան

adj.

suitable, proper, decent, fit;
— պատահեմ, ելանեմ, to brave, to attack, to touch.

NBHL (1)

Ի դիպան ժամանակի. (Բուզ.։)


Դիպաւոր

adj.

suitable, proper, fit.

NBHL (1)

Բազում այլովք ձեռնարկութեամբք վարին, մանաւանդ դիպաւորիւն մահու յոյժ բազումս ի դուն ժամանակի. (Փիլ. լին. ՟Ա։)


Դիպաւորութիւն, ութեան

s.

fitness, convenience.


Դիպեցուցանեմ, ուցի

va.

to cause to touch or strike.

NBHL (2)

Ոչ դիպեցոյց զռուբէն անդ ի ժամանակի՝ իբրեւ վաճառէին զյովսէփ. (Եփր. օրին.։)

Դիպեցոյց զանձն իւր կուրի միոյ, որ յորովայնէ մօր իւրոյ կոյր էր։ Ի ժամ մահուան ղազարու ոչ դիպեցոյց տէր մեր զանձն իւր ի գեօղ անդր. (Եփր. համաբ.։)


Դիպիմ, եցայ, այ

vn.

to happen, to arrive by chance;
to match, to suit.

NBHL (3)

Դիպեսցիս պարու մարգարէից։ Ոգւոյ բարւոյ դիպեցայ։ Դիպեսցի մեզ պատերազմ։ Գուժկան գուժկանի դիպեսցի։ Կին ատելի եթէ դիպեսցի առն բարւոյ։ Փորձութեամբք՝ որ դիպեցան ինձ ի նենգութեանց հրէից։ Դիպեսցին նմա սնոտիք։ Լոյսն քո քեզ խաւար դիպեցաւ։ Դիպեսցին պերճութիւնքդ ձեր հանգոյն մոխրոյ։ Եւ այն դիպեսցի ինձ ի փրկութիւն.եւ այլն։

Ողորմութեան դիպիմք բազումքս։ Խոնարհեալ դիպէաք առ միմեանս։ Դիպել երեւելի փառաց։ Դժուար ինչ ի թագաւորէն դիպի արանց։ Դիպեալ գիւտի։ Դիպեսցի մեզ թողուլ զաշխարհ. (Փարպ.։)

Որ դիպի ի գլուխ ելեալ յերկրորդ ամին դարեհի։ Պինդարոս ընդ այն ժամանակս դիպէր։ Եւ այն այնպէս նոցա դիպէր ի կանանց գերեաց. (Եւս. քր.։)


Դիպող

cf. Դիպան.

NBHL (2)

καίριος, εὕθετος opportunus, aptus, idoneus Դիպան. դէպ. պատշաճ. յարմար տեղւոյն եւ ժամանակին.

Անսան դիպող ժամանակի. (Հ=Յ. սեպտ. ՟Ժ՟Գ.։)


Դիպուած, ոց

s.

chance, accession, accident, adventure, event, incident, luck, hazard, lot;
contingency.


Դիպումն, ման

s.

accident, occurrence, chance;
meeting, rencounter;
collision.

NBHL (1)

Իբրեւ զվէմ անշարժելի, որ յարակոծ ալեացն դիպմանց միշտ հարկանիցի. (Սկեւռ. լմբ.։)


Դիտաւորութիւն, ութեան

s.

intention, design, counsel;
destination, end, regard, look.


Դիտողութիւն, ութեան

s.

observation;
remark;
speculation;
episcopacy;
— առնել, to observe.

NBHL (1)

Ի նմանութիւն աղեղնաւորի յամենայն ժամ յայնմիկ դիտողութիւն արասցէ. (Պղատ. օրին. ՟Դ։)


Դիր, դրից

s.

position, situation, posture;
state, place, figure, seat;
system;
theme;
application;
tomb, sepulchre;
— օճառի, bar, stick of soap;
— գրոց;
size of a book;
— եւ տար առնեմ, to scatter, to disperse.

NBHL (1)

Ճանաչէ զքաշս եւ զոյժ, զզարկ, եւ զդիր, զստոր եւ զկիսաստոր. (Արիստակ. գրչ.)


Դիւաբնակ

adj.

where demons dwell.

NBHL (1)

Դիւաբնակ բանտն դժոխոց. (Ոսկ. գծ.։)


Դիւալլուկ

adj.

possessed, demoniac.


Դիւական, ի, աց

adj.

diabolic;
enraged.


Դիւահարութիւն, ութեան

s.

being possessed by the devil, possession.

NBHL (1)

Զդիւահարութիւն եւ զպոռնկութիւն պահքն եւ աղօթքն բժշկեն. (Բրսղ. մրկ.։)


Դիւամոլ

adj.

devoted to the worship of the devil.

NBHL (1)

Հրաժարեցեր ի զոհիցն ճենճերաց դիւամոլ հեթանոսաց. (Գիւտ թղթ. առ վաչէ։)


Դիւային

cf. Դիւական.

NBHL (1)

Սարսուռ դիւային ջերման։ Մերժեա՛ զդիւային չարահնարութեանս շշուկ. (Նար. ՟Գ։ Նար. խ.։)


Դիւթական, ի, աց

adj.

magical, enchanted.


Դիւթեմ, եցի

va.

to charm, to enchant, to conjure, to fascinate.


Դիւթութիւն, ութեան

s.

charm, incantation, enchantment, witchcraft, sorcery, magic, theurgy.

NBHL (1)

Դիւթութեամբք եւ բժժանօք. (Ոսկ. ՟ա. թես. ՟Գ։)


Դիւրաբեկ

adj.

easy to break, brittle, fragile, frail;
refrangible;
tender.

NBHL (1)

Աման խեցեղէն՝ վասն դիւրաբեկն լինելոյ. (Փիլ. ՟ժ. բան.։ եւ Ոսկ. ՟բ. տիմ.։ Երզն. մտթ.։)


Դիւրագին

adj.

very cheap, of little value, vile, common;
— վաճառել, to sell at a very low price.

NBHL (1)

Սակաւ գնոյ կամ գնով. աժան.