voluntary, spontaneous, free;
— եւ ակամայ, willingly or unwillingly, nolens-volens, willing or unwilling.
ἐκών, ἐκούσιος voluntarius, spontaneus. Կամաւոր. կամայական. կամակար. կամօք ու գիտնալով եղած. սանս. քամամ. որպէս եւ աքամա, է ակամայ.
Զամենայն յանցանս մեր զկամայ եւ զակամայ. (Ժմ.։ (եւ ՟Ա. Մակ. ՟Ժ՟Գ. 29. յօրինակս ինչ։))
Վասն կամային եւ ակամային. կամ Կամայից եւ ակամայից. (Ճ. ՟Գ.։ Ոսկ. կող.։)
Պատահման մահուն կամայի եւ ակամայի. (Մխ. դտ.։)
Կամայ կամօք ի կամս նորա՛ դառնայր. (Յհ. կթ.։)
Կամայքն յայտնի ամենեցուն են. (Կանոն.։)
Ընդ կամայցն եւ ընդ ակամայիցն յանցանաց պատասխանի տալոց եմք. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 6։)
ԿԱՄԱՑ. մ. Կամաւ. կամաւորութեամբ. կամելով.
Կամայ եւ ակամայ խոնջել, կամ մեղանչել. (Խոսր.։ Շ. բարձր.։ եւ Ժմ.։)
• , ի հլ. (նաև յգ. սեռ. -այց) «կա-մաւոր, կամաւ, ազատ կամքով» Ա. մակ. ժգ. 29. Ոսկ. մ. ա. 6 և Կող. որից կամայա-կան «կամաւոր» Ագաթ. կամայականք «կա-մաւոր նուէրներ» ՍԳր. կամայականութիւն (նոր բառ). հմմտ. նաև ակամայ, որ տե՛ս առանձին։
• -Պհլ. գւռ. *kāma «կամաւ» ձևից, ինչ-աէս ակամայ գալիս է պհլ. գւռ. *akama ձևից. հմմտ. պազենդ. akām «ակամայ». սանս. kāma akama «կամալ ակամայ»։ Գրական պահլաւերէնը գիտէ kāmak, akā-mak ձևերը, որոնցից սակայն չեն կարող յառաջանալ հյ. կամայ, ակամայ։ Տե՛ս նաև կամք։-Աճ.
• ՆՀԲ սանս. քամամ «կամաւ»։ Mül ler WZKM 10, 354 այ վերջաւորութիւ-նը համարում է սեռ.-բաց. հոլովի նը-շան, ինչպէս գտնում ենք շատ մակբաւ-ների վրայ։