Definitions containing the research ըն : 10000 Results

Շառագունիմ, եցայ

vn.

to blush, to redden with shame, to be ashamed, confounded;
—նեցան երեսք նորա ի ցասմանէ, his face flushed with anger.

NBHL (1)

Հարսն ընդ փեսային մտանելն (ի տուն՝) տհակաւին շառագունէ, եւ պատկառանօք տեսանէ. (Նիւս. կուս.։)


Շառաչիւն

cf. Շաչիւն;
cf. Թնդիւն.

NBHL (1)

Այսպիսի ամպ երկնաւոր անձրեւօք մօրտացեալ՝ եւ չսարանայ սակաւ շառաչուկ մերոյ լեզուոյս ընդունել. (Սեբեր. ՟Թ։)


Շառաչուկ

s.

cf. Շաչիւն;
cf. Թնդիւն;
tinsel.

NBHL (1)

Այսպիսի ամպ երկնաւոր անձրեւօք մօրտացեալ՝ եւ չսարանայ սակաւ շառաչուկ մերոյ լեզուոյս ընդունել. (Սեբեր. ՟Թ։)


Շառաչումն, ման

s.

cf. Շաչիւն;
cf. Թնդիւն.

NBHL (1)

Այսպիսի ամպ երկնաւոր անձրեւօք մօրտացեալ՝ եւ չսարանայ սակաւ շառաչուկ մերոյ լեզուոյս ընդունել. (Սեբեր. ՟Թ։)


Շառաւիղեմ, եցի

va.

to send forth shoots, to throw out suckers, to sprout, to shoot, to bud, to put forth buds, to germinate;
to generate, to procreate;
to emit rays, to beam.

NBHL (2)

ՇԱՌԱՒԻՂԱՑՈՒՑԱՆԵՄ ՇԱՌԱՒԻՂԵՄ, ՇԱՌԱՒԻՂԵՑՈՒՑԱՆԵՄ. Շառաւիղ եւ բարունակ բարեբեր արձակել. վերընձիւղել. բուսուցանել. արտադրել. ծնանել. կր. Բուսանիլ. ծագել. սերիլ.

Մնացեր յինէն խաղողոյ, եւ ես ընդ այնորիկ փուշ շառաւիղեցի. (Նար. ՟Ե։)


Շատախօս, աց

adj. s.

talkative, verbose, loquacious, garrulous;
prating, chattering, tattling, prattling;
cf. Շատխօս.

NBHL (1)

Ի բանս մի՛ շատախօս լինել. (Շ. ընդհանր.։)


Շատախօսութիւն, ութեան

s.

multitude of words, loquacity, garrulousness;
chit-chat, babble, tattle, prattle.

NBHL (1)

Ոչ ընդ վայր շատախօսութեամբ ցնդել. (Տօնակ.։)


Շատածախ

adj.

costly, dear, expensive.

NBHL (1)

Բազմածախ. ծախքը շատ, շատ ծախք ընելով.


Շատակեաց

adj.

long-lived, long-living.

NBHL (1)

Յորժամ վախճանին կեանքս, շատակեացն եւ սակաւակեացն ոչ ընդհատ են ի միմեանց. (Իսիւք.։)


Շատամարմին

adj.

corpulent, bulky.

NBHL (1)

Մարդն քան զարագընթացսն (ի կենդանեաց) հեդգագոյն է, եւ քան զշատամարմինսն փանաքի. (Նիւս. կազմ. ՟Է։)


Շատանամ, ացայ

vn.

to content oneself, to be content, to take up;
to suffice, to be sufficient or enough;
to multiply, to increase;
սակաւուք, փոքու, to be satisfied or content with a little, with any thing.

NBHL (1)

Հարկաւոր պիտոյիւք շատացեալ։ Բանջարովք շատանայր։ Սակաւուք շատացեալ. (Շ. ընդհ.։ Վրք. հց.։ ՃՃ. եւ այլն։)


Շատաշուրջ

cf. Շատաշրջող.

NBHL (1)

Պատասխանեն նոքա խրատտուաց իւրեանց, մի՛ լինել շատաշրջողս. (Շ. ընդհանր.։)


Շատաշրջիկ

cf. Շատաշրջող.

NBHL (1)

Պատասխանեն նոքա խրատտուաց իւրեանց, մի՛ լինել շատաշրջողս. (Շ. ընդհանր.։)


Շատաշրջող

adj. s.

roving, rambling, wandering;
vagabond, vagrant, roamer, stroller, idler, lounger, loiterer;
— լինել, to stroll, to roam, to rove, to ramble, to wander.

NBHL (1)

Պատասխանեն նոքա խրատտուաց իւրեանց, մի՛ լինել շատաշրջողս. (Շ. ընդհանր.։)


Շատացուցանեմ, ուցի

va.

to content, to satisfy;
to augment, to multiply.

NBHL (2)

Որպէս Բազմացուցանել. շատցընել.

Շատացոյց զհացն՝ զոր ունէր ընդ ինքեան. (Հ. մայ. ՟Ժ՟Ա.։)


Շատերդումն, ման

adj. s.

swearing much;
great swearer, blasphemer.

NBHL (1)

πολύορκος multum vel leviter jurans. Որ շատ կամ ստէպ երդնու. շատ երդուօղ, երդում շատ ընօղ


Շատիմ, տեայ

vn.

cf. Շատանամ.


Շատխօս, աց

s. adj.

great talker, babbler, tattler;
braggart;
cf. Շատախօս.

NBHL (2)

Կալ հարկաւոր է ընդդէմ շատխօսացն։ Սաբէլ եւ արիոս այնքան ի միմեանց որոշեալք, որքան լեզու շատխօս յանխօսէն. (Առ որս. ՟Զ. ՟Ժ՟Ե։)

Ընդ որովայնամոլս եւ ընդ շատխօսս. (Փիլ. ել.։)


Շատխօսութիւն, ութեան

s.

cf. Շատախօսութիւն.

NBHL (1)

Գինարբուքն այսքանիւ լի է շատխօսութեամբ ընդ վայրաբանութեամբ. (Փիլ. տեսական.։)


Շատկերութիւն, ութեան

s.

gormandizing, gluttony, voracity, greediness, ravenousness.

NBHL (1)

Հեթանոսութիւն՝ շատկերութեանզ գործակից, անընչութեան խափանիչ. (Ճ. ՟Բ.։)


Շատութիւն, ութեան

s.

great number of, great quantity, great deal, multitude, abundance, plenty.

NBHL (1)

πλῆθος, ἁφθονία multitudo, abundantia, copia, ubertas եւ այլն. Շատ գոլն ո՛ր եւ է իրաց. առատութիւն. յորդութիւն. յոլովութիւն. յաճախութիւն. բազմութիւն. հոծութիւն. բազմամարդութիւն. ընդարրձակութիւն.


Շատուսումնութիւն, ութեան

s.

cf. Շատահմտութիւն.

NBHL (1)

Զարմանամ ընդ քո շատուսումնութիւնդ. (Ճ. ՟Գ.։)


Շարաբ, ոյ, ի

cf. Շարապ.


Շարաբանութիւն, ութեան

s.

syllogism, sequence, chain of arguments.

NBHL (1)

Առնել ընդդիմակ շարաբանութիւնս. (Անյաղթ պերիարմ.։)


Շարագոյր, գուրի

s.

cover;
veil;
— գրոց, cover or binding of a book, book-cover.

NBHL (1)

Դաստակով եւ շարագուրով պահել զգիրս ընթերցուածոց. (Յիշատ.։)


Շարադասեմ, եցի

va.

to range, to arrange in order, to set to rights, to dispose, to put in order, to lay out.

NBHL (4)

Եւ զինքն ընդ նոսա շարադասել ոչ դանդաղի, վասն զի կոչի անդրանիկ. (Կիւրղ. գանձ.։)

Փոխանակ սրբոյ երրորդութեանն չորրորդութիւն խորհեցան. ստացական դէմ ընդ անստացականացն դիմաց շարադասեն. (Աթ. ՟Բ։)

Անձայնն շարադասեալ ընդ ձայնաւորին՝ ձայն գրաւորական կատարէ։ Իմաստուն նախախնամութիւն շարադասեաց. (Փիլ. լին. եւ Փիլ. նխ. ՟ա.։)

Շարադասեսցէ զօդիսն ընդ աջմէ իւրմէ, եւ զայծիսն ընդ ձախմէ. (Զքր. կթ.։)


Շարադրեմ, եցի

va.

to put together, in order, to arrange, to re-unite, to connect, to join, to combine;
to construct, to make, to form;
cf. Շարագրեմ.

NBHL (2)

տարբերութիւն շարադրի ընդ այլում տարբերութեան (որպէս բանական եւ մահկանացու), բայց տեսակ ընդ տեսակի ոչ շարադրի. (Պորփ.։)

Շարադրէ ոք զ՝բար, եւ զ՝կու, եւ զ՝թիւն, եւ առնէ բառ զԲարկծութիւն. նոյնպէս եւ զբառսն շարադրելով՝ առնէ բան, կցելով ընդ միմեանս. շարադրեալն՝ լինի բան. (Երզն. քեր.։)


Շարադրութիւն, ութեան

s. gr.

combination, conjunction, connection;
arrangement, disposition;
construction;
syntax;
cf. Շարագրած.

NBHL (2)

Շարադրութեան խորհուրդ ընթերցուածոցն. (Լմբ. պտրգ.։)

Եթէ ոք ի շարադրութեանն խորհուրդ ընթերցուածոցն նայեսցի, միատեսակս եւ համաձայնս գտցէ իրերաց. (Լմբ. պտրգ.։)


Շարալծեմ, եցի

va.

to conjoin, to join with, to unite.

NBHL (2)

Շարալծեսցես ընդ բոլորից զոչ բոլորն. (Արիստ. աշխ.։)

Երկուս ճանապարհս հակառակս ընդ միմեանս շարալծեաց. (Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Դ։)


Շարախառն

adj.

compound, combined, united.

NBHL (1)

Որպէս զի նոցա եղեալ շարախառն ընդ հթրոյն՝ առաջնորդեսցէ առ որ ինչ կարողութիւն է տանել. (Մեկն. ղեւտ.։)


Շարախառնեմ, եցի

va.

to mix together, to compound, to intermix, to intermingle.

NBHL (1)

Զի մի՛ զարթնութիւնն ընդ կենցաղականաց իրիք թուիցի շարախառնել. (Յհ. իմ. ատ.։)


Շարախառնութիւն, ութեան

s.

cf. Շարախառնումն.

NBHL (1)

Ո՛չ ամենայնիւ հոգւոյ եւ մարմնոյ համեմատի շարախառնութեան՝ աստուծոյ ընդ մարմնոյ միաւորութիւնն. (Շ. թղթ.։)


Շարած, ից

cf. Շարագրած.

NBHL (1)

Եւ մեր ընթեռնուլն զառ ի նոցանէ շարածս բանից. (Խոր. ՟Ա. 2։)


Շարածնեալ

adj.

cognate, born together;
innate, inborn.

NBHL (1)

Ի միասին ծնեալ. համածին. ընդաբոյս.


Շարակարգեմ, եցի

va.

cf. Շարադասեմ.

NBHL (2)

Զաներեւելի արարած ընդ երեւելի արարածոյ շարակարգեալ. (Յհ. իմ. երեւութ.։)

Անդամքն վերստին յօդեալք շարակարգեսցին ընդ միմեանս. (Շ. թղթ.։)


Շարամանեմ, եցի

va.

to interlace, to interweave, to intertwine, to lace, to join, to unite.

NBHL (7)

συμπλέκω, περιπλέκω, συνάπτω complico, connecto, conjungo περιελίσσω revolvo. Յարամանել. ընդելուզանել. յեռուլ. ներհիւսել. ոլորել. փաթութել. շաղապատել. զուգել. միաւորել. նիւթել.

Շարամանեաց ընդ բնաւորականսն զանձնականսն ... ընդ անձնականին շարամանեցաւ անձնականն։ Շարամանի ընդ ճառեցելոյն անճառելին։ Շարամանեալ եւ խառնեալ էին բնութիւնքն աստուածութեանն եւ մարդկութեանն։ Շարամանեալ է յաննմանից բնութիւնս, ի հոգւոյ ասեմ եւ ի մարմնոյ։ Բանական մտացս երեք զօրութիւն ընդ միմեանս շարամանեալ (որոյ է օրինակ առասանն). (Նիւս.։ Զքր. կթ.։ Պրպմ.։ Լմբ. ժղ.։)

Տեսանե՞ս զսէրն աստուծոյ շաղկապեալ ընդ մերումս, եւ իբր զգէսս ինչ շարամանեալ։ առնուլ զոսկետեսակն տպազիովն, եւ շարամանել ի թագի նորա։ Երկուս ձարս շարամանեալս ի խոտոյ։ Շարամանէ ընդ միմեանս զբարեգործութիւնն եւ զուրախութիւնն։ Եւ այսոքիկ բազում անգամ շարամանեալք (յանհունս)։ Պա՛րտ է ասացուածին դաշնաւոր գոլ եւ ծաղկեալ եւ շարամանեալ ամենայն ձեւովք. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 31։ Արծր. ՟Ե. 11։ Ճ. ՟Ա.։ Լմբ. ժղ.։ Պերիարմ.։ Պիտ.։)

Գործել զնա, եւ պահել. առաջինն զաշխատութիւն, եւ երկրորդն զհոգեալն շարամանեալ ունի։ զուարխութիւնն՝ որ չարութեամբն է շարամանեալ առ սուգ եւ տրտմութիւն՝ ի բաց հալածել։ Մէջն՝ ի միմեանց ընկալեալ, եւ շարամանեալ ընդ միմեանս. (Յհ. իմ. երեւ.։)

Մի՛ շարամանեսցիս ընդ կենցաղոյս իրս, որպէս զի զօրավարին հաճոյասցիս. (Բրս. հայեաց.։)

Սիրոյն գնտակօք շարամանեալ ընդ աստուածային եւ ընդ անարատ կեանսն. (Նիւս. երգ.։)

Զուգաւորեալ շարամանին նորպատուիրանք ընդ հնոյն. (Վրթ. քերթ.։)


Շարամանութիւն, ութեան

s.

entwining, interweaving.

NBHL (3)

συμπλοκή complexio, connexus, nexus συνέλιξις inflexio, revolutio. Մանուած ընդ իրեարս. հիւսուած. բաղհիւսութիւն. կապակցութիւն. ոլորք. բաղկացութիւն. միաւարութիւն, յօրինուած. շարագրութիւն.

Է ինչ՝ որ ըստ շարամանութեան ասի, եւ է ինչ՝ որ առանց շարամանութեան. արդ ըստ շարամանութեանքն, ո՛րզան, մարդ ընթանայ, մարդ յաղթէ. իսկ առանց շարամանութեանքն, ո՛րզան, մարդ, արջառ. ընթանայ, յաղթէ. (Արիստ. ստորոգ.։)

Անխառն յամենայն նիւթոյ շարամանութենէ (հոգեղէնն)։ Ձեռնկալութիւն ձիթոյ՝ շարամանութեամբ նիւթոյ պատրուկի ընդ նոյն զանգլոյ։ Հնոյ կտակին ընդ նորոյս շարամանութիւն։ Շարամանութիւն ոսկերաց (ի մարմնի)։ Չարչարելի ի տկարութենէ, այսինքն ի մարմնոյ շարամանութենէ. (Նիւս. բն.։ Նար. ղգ։ Յհ. իմ. եկեղ.։ Լմբ. ժղ.։ Աթ. ՟Ա։)


Շարամերձութիւն, ութեան

s.

adherence.

NBHL (1)

συνάφεια conjunctio. Միաւորութիւն. հպումն. ընտանութիւն. զուգաւորութիւն.


Շարայարեմ, եցի

va.

to reunite, to join together;
to continue, to join, to add.

NBHL (2)

συνάπτω conjungo, connecto. Յարակցել. յարել ընդ իրեարս. կցել. բարոյապէս միաւորել.

Զանդամսն ժողովելով, զիա՛րդ եւ հնար իցէ՝ շարայարել։ Ի գիւտ թղթոցն ընթացեալ կղէմ, եւ որպէս եդիտ՝ շարայարեաց։ Շարայարեալ եւ հիւսեալ առ միմեանս գեղեցիկ յարմարութեամբ. (Նիւս. մկ. բեթղ.։ Ոսկ. հռ.։ Գր. տղ.։)


Շարեմ, եցի

va.

to range, to arrange, to set or put in order, to dispose;
to marshal;
— զմարգարիտս, to string pearls;
— զնշանագիրս, to compose.

NBHL (2)

τάσσω, συντάσσω in seriem reduco, insero, necto, intexo, coordino. Ի մի շար դնել. տողել. շարադասել. շարակարգել. շարադրել. յարել. շարայարել. մէկ շարք անցընել, կցել.

նախ զառաքեալս, երկրորդ զմարգարէս, երրորդ զվարդապետս, եւ որ զկնի շարէ ընդ իրեարս. (Նար. երգ.։)


Շարժակից լինիմ

vn.

to be moved together.

NBHL (1)

ՇԱՐԺԱԿԻՑ ԼԻՆԵԼ. Շարժիլ զոյգ ընդ այլում.


Շարժահիմն

adj.

shaken from the foundations.

NBHL (1)

Երկիր անիծեալ, շարժահիմն յողդողդեալ ընդ ժամանակս ժամանակս. (Ագաթ.։)


Շարժողական, ի, աց

adj.

moveable.


Շարժողութիւն, ութեան

s.

mobility.

NBHL (2)

Ուր շարժողութիւն է, անդ եւ զգայութիւն. այլ ո՛չ ուր զգայութիւն է, անդ եւ շարժողութիւն. վասն զի որպէս տրպաոյն ինչ զգայութիւն ստորադասեալ է ընդ շարժողութեամբ. (Անյաղթ պորփ.։)

Առանց որոյ ո՛չ է շարժողութիւն կամ ընթացութիւն։ Եթէ զփականս շարժողութեան շրթանցս բացից. (եւ այլն։ Նար. ՟Ժ՟Բ. ՟Խ՟Է. ՟Հ՟Ը. ՟Հ՟Թ։)


Շարժուած, ոց

s.

movement;
gesture, action;
սաստիկ or տարապայման —, gesticulation;
—ս առնել ի խօսելն, to gesticulate while speaking;
սաստիկ —ս առնել ի խօսելն, to gesticulate, to be too full of action.


Շարժութիւն, ութեան

s.

mobility;
motion.

NBHL (1)

Շարժութիւն սմա բաշխեաց՝ զայն, որ ընտանի է մարմնոյ, այսինքն զեօթնեակն. (Պղատ. տիմ.։)


Շարիատ, ի, իւ

s.

usury, illegal interest.

NBHL (2)

πλεονασμός abundantia. Բառ եբր. իբր Յեւլուած. այսինքն վաշխ յաւելեալ ի վերայ փոխոյ քան զգլուխ դրամոյն, եւ այլոց ընչից.

զարծաթ քո մի՛ տացես նմա ընդ տոկոսեօք, եւ զկերակուր քո մի՛ տացես նմա ընդ շարիատիւ։ Մի՛ տացես եղբօր քում արծաթ վաշխիւ, եւ մի՛ զկերակուր շարիատիւ, եւ մի՛ տոկոսեօք զամենայն ինչ. (Ղեւտ. ՟Ի՟Ե. 37։ Օր. ՟Ի՟Գ. 20։)


Շարունակ

adj.

continuous, continual, non-intermittent.

NBHL (2)

συνεχής, -ές continuus, -um. Անընդհատ շարիւք, եւ շարք անընդհատ հետզհետէ անդադար յարեալ՝ ունելով զիրերաց. միացեալ՝ միապաղաղ. մարմին միայար.

Շարունակք եւ անընդհատք են։ Ի նոյն շարունակ բարդեալ։ Տարր ժամանակաց, եւ շարունակ հետեւման աւուրցն. (Փիլ. իմաստն.։ Նար. ՟Ի՟Բ. ՟Խ՟Զ։)


Շարունակաբար

adv.

continually.

NBHL (1)

συνεχῶς continuo, continenter, adsidue. Շարունակելով. անընդհատ. եւ Պարունակելով. շրջանակելով.


Շարունակեմ, եցի

va.

to contain, to enclose, to conserve;
to continue, to last.

NBHL (1)

Իջանելով ի յատկագոյնսն՝ հա՛րկ է բաժանելով զնոսա միշտ ընդ բազումսն գնալ, եւ ելանելով ի տեսականագոյնսն՝ հարկ է շարունակել զբազմութիւն (այսինքն հաւաքաբար առնուլ) (Պորփ.։)