Entries' title containing ո : 10000 results

Ոռոգանամ, ացայ

vn.

cf. Առոյգանամ.

· Calfa

NBHL (4)

Առուգանալ. ուռճանալ իբր ոռոգմամբ.

Ողջախոհութիւնն ի բաց խլեալ էր, եւ անարգելութիւն ոռոգանայր. (Ոսկ. պետր. եւ Ոսկ. եղ.։)

Սարմանեաց զօտարսիրութիւն այրին, եւ վաղվաղակի զհասկ բարեպաշտութեանն զոռոգացեալն հնձեաց. (անդ։)

Ոռոգացեալ իմաստութեամբ։ Ուսումնասիրութեանն վարժիւք ոռոգացեալ. (Արծր. ՟Գ. 19։ ՟Դ. 8։)


Ոռոգանեմ

va.

cf. Ոռոգեմ.

· Calfa

NBHL (9)

ՈՌՈԳԱՆԵՄ ՈՌՈԳԵՄ. Առոգանել. (ի Առու, կամ առոյգ. լծ. եւ լտ. ռի՛կօ. իռռի՛կօ ). δεύω, ἁρδεύω rigo, irrigo χέω fundo, -dis ἑποχετεύω per canalem deduco, derivo. Ջուր տալ. արբուցանել՝ իրօք կամ նմանութեամբ. ջըրել, ջուր տալ.

Ոռոգանէր զամենայն երեսս երկրի։ Ոռոգանել զդրախտն։ Ոռոգանեն ոտիւք (բանալով եւ փակելով զուրգս առուակաց)։ Ոռոգանէին լերինք իմ կաթամբ. (Ծն. ՟Բ. 6. 10։ Օր. ՟Ժ՟Ա. 10։ Յոբ. ՟Ի՟Թ. 6։)

Զբնաւ դաշտն ոռոգանիցեն։ Արիւնն իջեալ ոռոգանէր զերկիր. (ՃՃ.։ եւ Հ։)

Ոռոգանէ զնա արտասուօք։ Տունկք ոռոգեալք արտասուօք։ Ոռոգանեալք աճիցեն եւ պտղաբերք լինիցին. (Եփր. գալստ.։)

Մի՛ ոռոգեսցես այսօր զբանջար քո. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Ա։)

Նախագաղափար, ոռոգեմ. իսկ ածանցական, ոռոգանեմ. եւ պարտ է գիտել, թէ ըստ մերումս բարբառոյ նախագաղափարաւդ վարին կորճայքդ միայն (իբր ռամկօրէն). (Մագ. քեր.։)

Եթէ ոռոգանիցին ոգիք մեր աստուածային պատգամօքն, ոռոգանէ եւ զանդս մեր շայեկան անձրեւովք։ Այլ կարգ տնկելեացն է, այլ կարգ ոռոգանելեացն (այսինքն տնկողաց, ոռոգողաց). (Սեբեր. ՟Գ։)

Զշնչելեացս փողն բնաւորեալ եմք արտաքուստ ոռոգանել (այսինքն զովացուցանել շնչառութեամբ). (Փիլ. բագն.։)

Մնափառութեանն հողմ արբուցանէ զնա, եւ գովասանութեանն ջուր ոռոգէ զնա. (Կլիմաք.։)


Ոռոգեմ, եցի

va.

to water, to bathe, to bedew, to wet.

· Calfa

NBHL (9)

ՈՌՈԳԱՆԵՄ ՈՌՈԳԵՄ. Առոգանել. (ի Առու, կամ առոյգ. լծ. եւ լտ. ռի՛կօ. իռռի՛կօ ). δεύω, ἁρδεύω rigo, irrigo χέω fundo, -dis ἑποχετεύω per canalem deduco, derivo. Ջուր տալ. արբուցանել՝ իրօք կամ նմանութեամբ. ջըրել, ջուր տալ.

Ոռոգանէր զամենայն երեսս երկրի։ Ոռոգանել զդրախտն։ Ոռոգանեն ոտիւք (բանալով եւ փակելով զուրգս առուակաց)։ Ոռոգանէին լերինք իմ կաթամբ. (Ծն. ՟Բ. 6. 10։ Օր. ՟Ժ՟Ա. 10։ Յոբ. ՟Ի՟Թ. 6։)

Զբնաւ դաշտն ոռոգանիցեն։ Արիւնն իջեալ ոռոգանէր զերկիր. (ՃՃ.։ եւ Հ։)

Ոռոգանէ զնա արտասուօք։ Տունկք ոռոգեալք արտասուօք։ Ոռոգանեալք աճիցեն եւ պտղաբերք լինիցին. (Եփր. գալստ.։)

Մի՛ ոռոգեսցես այսօր զբանջար քո. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Ա։)

Նախագաղափար, ոռոգեմ. իսկ ածանցական, ոռոգանեմ. եւ պարտ է գիտել, թէ ըստ մերումս բարբառոյ նախագաղափարաւդ վարին կորճայքդ միայն (իբր ռամկօրէն). (Մագ. քեր.։)

Եթէ ոռոգանիցին ոգիք մեր աստուածային պատգամօքն, ոռոգանէ եւ զանդս մեր շայեկան անձրեւովք։ Այլ կարգ տնկելեացն է, այլ կարգ ոռոգանելեացն (այսինքն տնկողաց, ոռոգողաց). (Սեբեր. ՟Գ։)

Զշնչելեացս փողն բնաւորեալ եմք արտաքուստ ոռոգանել (այսինքն զովացուցանել շնչառութեամբ). (Փիլ. բագն.։)

Մնափառութեանն հողմ արբուցանէ զնա, եւ գովասանութեանն ջուր ոռոգէ զնա. (Կլիմաք.։)


Ոռոգումն, ման

s.

watering;
irrigation, sprinkling;
water-retting, steeping;
աւազան ոռոգման, retting-pool, retting-tank, retting-pit, retting-pond.

· Calfa

NBHL (5)

ὐδρεία aquatio ἅρδευσις irrigatio. Ոռոգանելն, իլն. արբուցումն. ջըրելն.

Որ յորովայնէն առ երակսն ոռոգմունքն են. (Պղատ. տիմ.։)

Զբարի բոյսն սնուցանեն ոռոգմամբ շնորհալից արտասուօք. (Յճխ. ՟Ժ՟Ը։)

Ոռոգմունք կարի պիտոյ են առ ամենայն բոյսս սերմանեալս։ Ի ցօղս եւ յանձրեւս եւ յոռոգմունս. (Ագաթ.։ Բուզ. ՟Դ. 12։)

Պատուիրանապահացն է լուսոյ ոռոգումն աստէն յաղօթիցս լուր. (Խոսր.։)


Ոսին

adj.

lean, emaciated, etiolated, lank, puny, dry, parched.

· Calfa

NBHL (2)

Սին. ազազուն. վտիտ. մանր.

Եօթն հասկք ոսինք. (Ծն. ՟Խ՟Ա. 6. 7. 27։ (ի մի ձ. գրի եւ Սինք։))


Ոսլայ

cf. Շոհ.

· Calfa


Ոսլայեմ

va.

cf. Շոհեմ.

· Calfa


Ոսկեակ, եկայ

s.

small quantity of gold;
gold mine.

· Calfa

NBHL (5)

χρυσίδιον, χρυσίον, χρυσηΐς , χρυσίτης, χρυσῖτις aureolus, -la, auri colorem referens. Ոսկի փոքրիկ կամ ազնիւ եւ սիրելի. եւ ոսկեղինիկ. ոսկեղէն կամ ոսկւոյ նման ինչ. որպէս եւ յատուկ անուն կնոջ, եւ տեղւոյ. ոսկիեկ.

Եւ Բովք ոսկւոյ. κατάχρυσον, -σείον auri fodinae. ալթուն մատէնի.

Ոք զերծ առ (ի կռոց) զոսկեակն, կամ զհանդերձիկն. (Թղթ. բարուք.։)

Դեմետրիոս արար կին զոմն ի գերեաց, եւ անուն դնէր ոսկեակ։ Խօսեցան նմա կին զոսկեակն. եւ նա զորդիսն՝ որ եղեն յոսկեկայն, չսնուցանէր. (Եւս. քր. ՟Ա։)

Ի մէջ հանգրուանացն, եւ ոսկեկայ. (Օր. ՟Ա. 1։)


Ոսկեակն

cf. Ոսկեքար.

· Calfa

NBHL (2)

χρυσόλιθος chryolithus, gemma aurei coloris. Ոսկի ակն. իմա՛ ըստ յն. ոսկեքար. որ եւ ՈՍԿԵԲԻՒՐԵՂ. կարմիր յակինթ, ոսկեգոյն. եբր. թարշիշ.

Կարգն չորրորդ՝ ոսկեակն, եւ եղունգն, եւ բիւրեղ. (Ել. ՟Լ՟Թ. 13։)


Ոսկեբեր

adj.

auriferous, gold-bearing.

· Calfa


Ոսկեբերան, ի

adj.

golden-mouthed.

· Calfa

NBHL (1)

ՈՍԿԵԲԵՐԱՆ կամ ՈՍԿԷԲԵՐԱՆ, կամ ՈՍԿԻԲԵՐԱՆ. χρυσόστομος chrysostomus, aureumos habens. Ոյր բերանն է իբրեւ ոսկի, այսինքն ոսկեղէն կամ ոսկեբուղխ. բերանն ոսկի, սուրբ յովհան հայրապետ՝ տիեզերալոյս վարդապետ։ (Վրք. ոսկ.։ Պրոկղ. յոսկ.։ ՃՃ.։ Խոր. ՟Գ. 57. եւ այլն։)


Ոսկեբեւեռ

adj.

studded with gold.

· Calfa

NBHL (2)

Սանձք եւ գօտիք ամենայն արծաթեղէն ոսկեբեւեռք. (Բրս. ընչեղ.։)

χρυσόπαστος auro conspersus, auratus. Ոսկւովք բեւեռեալ. ոսկեզարդ. ոսկեզօծ.


Ոսկեբիւրեղ

s.

chrysoberyl.

· Calfa

NBHL (1)

Ակն սոցա ոսկեքարն է, զոր ոմանք ոսկեբիւրեղ կոչեն. (Տօնակ.։)


Ոսկեբլուր

s.

golden hill.

· Calfa

NBHL (2)

ՈՍԿԵԲԼՈՒՐ կամ ՈՍԿԷԲԼՈՒՐ. Որ է որպէս բլուր ոսկեղէն կամ նման ոսկւոյ.

Խաչն լուսոյ կանգնեալ բարձրացաւ ի վերայ ոսկէբլուրն գողգոթայի։ Ի վերայ գագաթան ոսկէբլուր գողգոթայի. (Կիւրղ. խչ.։)


Ոսկեբողբոջ

adj.

produced like gold.

· Calfa

NBHL (2)

Բողբոջեալ իբրեւ ոսկի ազնիւ (որ գտանի բուսեալ որպէս ծնեբեկ).

Վտակահոս արեամբ ներկեալ ոսկեբողբոջ դեռաբուսիկ. (Շար.։)


Ոսկեբոր

s. chem. bore, boron.

· Calfa


Ոսկեբորակ

s.

borax.

· Calfa


Ոսկեբուղխ

adj.

producing gold.

· Calfa

NBHL (2)

Որ բղխէ զոսկի.

Ունի հնդիկք զաւազն ոսկէբուխ. (Նոննոս.։)


Ոսկեգեղմն, ման

s.

Golden Fleece.

· Calfa


Ոսկեգիսակ

adj.

golden-haired, having golden tresses.

· Calfa

NBHL (2)

Պատանի անմորուս՝ ոսկէգիսակ. (Շիր.։)

որ եւ ՈՍԿԻԳԻՍԱԿ. Ոյր գիսակն է ոսկեգոյն. ոսկեվարս. եւ Ոսկիգեղմն. ոսկեկիզն. χρυσοκόμης, χρυσοκόμος cui aurea est coma եւ χρυσόμαλλος aureum vellus habens.


Ոսկեգիր

adj. s.

written in golden characters;
chrysograph.

· Calfa

NBHL (4)

ՈՍԿԵԳԻՐ կամ ՈՍԿԷԳԻՐ. Ոսկւով գրեալ դրոշմեալ՝ նկարեալ.

Ոսկէգիր գրով։ Ոսկէգիր կարգովն։ Յոսկէգիր կարգացն. (Փարպ.։ եւ Ճ. ՟Բ.։)

Տոմար մի ոսկէգիր. (Ոսկիփոր.։)

Առեալ բազում գրեանս, գործք (առաքելոց), եւ ոսկէգի՛րք աւետարանք. (Մաղաք. աբեղ.։)


Ոսկեգլուխ

adj.

gold-headed.

· Calfa


Ոսկեգոյն

adj.

gold-coloured, yellow.

· Calfa

NBHL (4)

χρυσοειδής auri speciem vel colorem referens. Ունօղ զգոյն կամ զտեսիլ ոսկւոյ. ոսկետեսակ.

Կահ պղնձոյ սուրբ եւ մաքուր ոսկեգոյն. (՟Ա. Եզր. ՟Ը. 58։)

Խնձորենիք էին ոսկեգոյնք։ Եւ իբրեւ գետ հոսէր ոսկէգոյն՝ ջուր ականակիտ երեւելով. (Պտմ. աղեքս.։)

Բուսանի ծառ ոսկէգոյն, ոսկէթել, եւ ոսկէտերեւ. (Ոսկիփոր.։)


Ոսկեգործ, աց

s. adj.

gold-smith;
jeweller;
golden, made of gold.

· Calfa

NBHL (8)

ՈՍԿԵԳՈՐԾ կամ ՈՍԿԷԳՈՐԾ. χρυσουργός, χρυσοτεκτών , χρυσοχόος aurifex, aurifaber, aurifusor. Գործօղ զոսկի, այսինքն ի վերայ ոսկւոյ, եւ ի հանքս ոսկւոյ, կամ սպասս ոսկիս եւ ականակապս. որ եւ ՈՍԿԵՐԻՉ.

Կոչեալ առ ինքն ոսկեգործ՝ հրամայեաց նմա առնել աղաւնի յոսկւոյ սրբոյ. (Ճ. ՟Բ.։)

Ամենայն ոսկեգործ մանրէ զհին անօթ, ապա ձուլէ հալոցօք։ Կաւագործք եւ ոսկէգործք զբեկեալ անօթ վերստին ստեղծանեն. (Լծ. ածաբ.։ Սկեւռ. ես.։)

Հրոյ զօրութիւն, է զի զանպիտան աղտն խառնեալ ընդ ոսկւոյ ... սրբել, եւ յառաջին պայծառութիւնն ածել ի ձեռն արուեստի ոսկէգործաց. (Իգն.։)

Ոսկէգործացն մանկունքն եւ դոյզն ինչ կոշտոյ խնդիր առնեն. (Ոսկ. հռ. ՟Լ՟Ա։)

Կոչեաց զնա ի ճաշ զուղէ ոսկէգործն։ Առեալ զակն՝ ել յերուսաղէմ. եւ եցոյց զնա ոսկէգործին. իսկ ոսկերիչն ասէ, եւ այլն. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Դ։)

ՈՍԿԵԳՈՐԾ. ա. Գործեալ յոսկւոյ. ոսկեզարդ. ոսկեղէն.

Եւ ոսկէգործ ականակապ կազմեալ՝ պատեաց ոսկւով զփրկագործ սուրբ խաչն. (Արծր. ՟Դ. 11։)


Ոսկեգօտի

adj.

girdled with gold.

· Calfa

NBHL (2)

χρυσόζωνος aurea zona cinctus. Որ ունի զգօտի ոսկի զմիջով.

Ծառայք հազարք ոսկէգօտիք եւ ոսկէհուռք. (Վրք. հց. ՟Ժ։)


Ոսկեզարդ

adj.

ornamented or embroidered with gold.

· Calfa

NBHL (4)

Ոսկւով զարդարեալ. ոսկեհուռ.

Հարսն լուսոյ ոսկեզարդ զգեստուք պաճուճեալ. (Նար. կուս.։)

Զարդս ոսկէզարդս եւ արծաթագործս. (Արծր. ՟Գ. 2։)

Մեծն այն եւ ոսկէզարդ լեզու՝ հայրն մեր (ոսկեբերանն). (Պրոկղ. յոսկեբ.։)


Ոսկեզգեաց

adj.

arrayed in gold.

· Calfa


Ոսկեզմրուխտ

s.

chrysoprase.

· Calfa


Ոսկեզօդ

adj.

fastened with gold;
chased in gold.

· Calfa

NBHL (2)

Ոսկւով զօդեալ, յեռեալ. ոսկեհուռ.

Մետաքս ոսկէզօդ, սպիտակ բեհեզ. (Ոսկիփոր.։)


Ոսկեզօծ

adj.

gilded, gilt;
golden.

· Calfa

NBHL (5)

χρυσωθείς, κεχρυσόμενος auratus, inauratus, deauratus, auro obductus. Ոսկւով օծեալ, պատեալ. ոսկեպատ. ոսկեզարդ. ոսկեթել. ոսկեգոյն. ոսկեջրած.

Կահ պղնձոյ սուրբ եւ մաքուր ոսկեզօծ։ Ագանէր կօշիկս ոսկեզօծս։ Բեհեզս եւ ծիրանիս եւ որգան՝ ոսկեզօծս. (՟Բ. Եզր. ՟Ը. 27։ Յուդթ. ՟Ժ. 14։ Յայտ. ՟Ի՟Ը. 16։)

Ոսկէզօծ յօրինեալ արկեղք։ Ոսկէզօծ եւ արծաթաձոյլ կառք։ Ձեղունս ոսկէզօծս. (Յհ. իմ. պաւլ.։ Ճ. ՟Գ.։ Վրք. հց. ՟Ժ՟Ա։)

Պղնձաձոյլ ոսկէզօծ պատկերս. (Խոր. ՟Բ. 11։)

Սպիտակամազ նժոյգ ոսկէզօծ. (Լաստ. ՟Գ։)


Ոսկեզօծեմ, եցի

va.

to gild.

· Calfa


Ոսկեզօծիչ

s.

gilder.

· Calfa


Ոսկեզօծութիւն, ութեան

s.

cf. Ոսկեզօծումն.

· Calfa


Ոսկեզօծումն, ման

s.

gilding, gilt.

· Calfa


Ոսկեթել, ի

adj. s.

interlaced or interwoven with gold;
embroidered with gold;
gold-thread, gold-wire;
— դիպակք, կերպասք, brocade.

· Calfa

NBHL (6)

Բեհեղոյ եւ ծիրանւոյ եւ ոսկեթելի. (Յայտ. ՟Ժ՟Ը. 12։)

Ոսկեթել պատմուճան, կամ հանդերձ, կամ դիպակք, կերպասք, վերարկու. (Խոր. ՟Բ. 57։ Վրք. հց. ՟Ժ՟Դ։ Ոսկ. յհ. ՟Ա. 39։ Լմբ. պտրգ.։ Նար. խչ.։)

Ծառ ոսկէգոյն, ոսկէթել, եւ ոսկէտերեւ. (Ոսկիփոր.։)

σηρικόν sericum. (որպէս լծ. ընդ սըրմա ). χρυσόπαστος auro conspersus. Որոյ թելքն են ոսկի կամ խառն ընդ ոսկւոյ. ոսկեհուռն կամ ոսկեկար մետաքսեայ. ոսկեզարդ. ոսկեվարս. փողփողեալ.

Նրբափայլ ոսկեթել տարփալի։ Ոսկեթել յօրինէին. (Շ. տաղ.։)

Ոսկեթեղան (կամ ոսկեթեղան) փարուաղաւ». ղ գրչութիւն անստոյգ։


Ոսկեթեւ

adj.

golden-winged.

· Calfa

NBHL (2)

χρυσοπτέρος aureis alis instructus. Որոյ թեւքն են ոսկեղէն.

Ո՛վ ոսկեթեւ տենչանացն, որ յերկինս ի վեր հանէր. (Ոսկ. ղկ.։)


Ոսկեթիւ

s.

golden number.

· Calfa


Ոսկեծաղիկ

s.

yellow flowered;
s. bot. chrysanthemum, cornmarygold.

· Calfa

NBHL (3)

որ եւ ոսկիծաղիկ. Բոյս՝ որոյ ծաղիկն է ոսկետեսիլ. եւ Անուն ծաղկի՝ որպէս մանեակ ոսկի. իբրու մանուշակ վայրի, եւ նարկիզ, եւ անթեմ. զէրին. χρυσάνθος.

Խռիւսանթոս. որ թարգմանի ոսկիծաղիկ. (Հ=Յ. հոկտ. ՟Ժ՟Է.։)

Եւ թարշամեսցի ոսկեծաղիկն, զոսկեճաճանչ արեգակն առակէ. (Կոչ. ՟Ժ՟Ե։)


Ոսկեծիր

adj.

gold-bound.

· Calfa


Ոսկեծիրանի

s.

golden purple.

· Calfa


Ոսկեծղի

adj.

golden-armed.

· Calfa

NBHL (2)

Ոյր ծղիքն կամ բազուկքն են նման ոսկւոյ.

Կոչէին զնա վարդամատն եւ ոսկէծղի. (Հ. օգոստ. ՟Զ.։)


Ոսկեկազմ

adj.

made of gold;
adorned with gold;
— երիվար, horse with gold accoutrements;
— գիրք, book bound in gold.

· Calfa

NBHL (2)

որ եւ ՈՍԿԻԿԱԶՄ, ՈՍԿԻԱԿԱԶՄ. Յոսկւոյ կազմեալ. եւ Ոսկի կազմածով. ոսկեզարդ.

Ոսկէկազմ աթոռ։ Ոսկեկազմ երիվար կամ երիվարօք. (Ճ. ՟Բ.։ Հ=Յ. յունիս. ՟Ը.։ Վրք. հց. ՟Ժ՟Դ։)


Ոսկեկապարճ

s.

golden quiver.

· Calfa


Ոսկեկար

adj.

sewed with gold thread.

· Calfa

NBHL (2)

cf. ՈՍԿԵԹԵՄ. ոսկի կարուածով, ոսկի թելով կարած.

Ոսկէկար եւ մարգարտահուռն կօշկաց։ Ոսկէկար եմիփորոնաւ. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Ա։ Հ. յնվր. ՟Ա.։)


Ոսկեկերտ

cf. Ոսկեկազմ.

· Calfa

NBHL (1)

Ոսկեկերտ խաչադրօշեալ՝ ընդելուզեալ մարգարտով. (Արծր. ՟Դ. 11։)


Ոսկեկիզն

adj.

golden-fleeced.

· Calfa

NBHL (2)

Ոսկեփայլ գիսովք կամ գեղմամբ. լուսակիզն. բուրդը ոսկիէ. տե՛ս եւ ՈՍԿԻԳԻՍԱԿ.

Սպիտակափայլ՝ ոսկէկիզն՝ նշուլազարդ գեղապաճոյճս փայլէին. (Վրդն. լուս.։)


Ոսկեկուռ

adj. s.

made or covered with massive gold, gold plated;
—ք, gold mine;
goldsmith's shop.

· Calfa

NBHL (5)

որ եւ ՈՍԿԻԱԿՈՒՌ. Կազմեալ ի կռածոյ ոսկւոյ. ոսկեձոյլ.

Զէնս ոսկէկուռս։ Ոսկէկուռ ձուլածոյ (խաչ). (Ճ. ՟Ա.։ Նար. խչ.։)

Ի կառս ոսկէկուռս նստեալ. (Կոչ. ՟Ժ՟Բ։)

ՈՍԿԵԿՈՒՌՔ Տեղի ձուլելոյ եւ կռելոյ զոսկի. քուրայ կամ բովք ոսկւոյ.

Ոչ եթէ ոսկեկուռք կամ արծաթահանք իցեն եկեղեցիս. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 23։)


Ոսկեհան, աց

s.

gold-digger;
— տեղի or —ք, gold mine;
gold-diggings.

· Calfa

NBHL (9)

Քան զոսկեհանս չարաչար տանջիմք ... զոսկեհանացն (զգործս) գործեսցես։ Ոսկեհանաց, եւ որք ի քրէական մետաղսն խոնջիցեն. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 13։ եւ Ոսկ. փիլիպ. ՟Է։)

Վաճառականք, ոսկէհանք եւ արծաթահանք բաժինս մեզ հանցեն. (Թղթ. դաշ.։)

Զոսկեհանացն բերելով զնմանութիւն. (Շ. թղթ.։)

Ըստ օրին ոսկեհանաց, որ յոլով տաժանմամբ կղկղեն ի հողոյ զզուտն եւ զմաքուրն. (Երզն. մտթ.։)

Պօղոս դադարք քրիստոսի. որ մեծացաւ ոսկեհան բանիւն յանմոլար պողոտայն աւետարանին քրիստոսի. (Համամ առակ.։)

Ոսկեհանս գտեալ յամենայն սահմանս իշխանաց՝ արքունի լիցի. իսկ արծաթ՝ թագուհեաց. (Մխ. դտ.։)

Ոսկեհանացն փարթամութիւնս. (Բրս. յուդիտ.։)

χρυσορύκτης auri fossor μέταλλα ἑργαζόμενος qui metalla fodit μεταλλικός metallicus. Որ հանէ զոսկի ի բովուց մետաղաց.

ՈՍԿԵՀԱՆՔ գ. ՈՍԿԵՀԱՆ ՏԵՂԻ. μέταλλα χρυσίου auri metalla, fodinae metallicae. Մետաղք կամ հանք եւ բովք ոսկւոյ.


Ոսկեհանդերձ

cf. Ոսկեզգեաց.

· Calfa

NBHL (4)

Ոյր զգեցեալ իցէ ոսկեհուռ հանդերձս.

Տեսի այր մի ոսկեհանդերձ. (Տէր Իսրայէլ. յուլ. ՟Ի՟Թ.։)

ոսկեհանդերձ. Ոսկւով հանդերձեալ կամ ընդելուզեալ. ըստ յն. ոսկեղէն.

Սուսեր մի ոսկեհանդերձ. (՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Ե. 15։)


Ոսկեհանութիւն, ութեան

s.

cf. Ոսկեհատ.

· Calfa

NBHL (2)

Հանելն զոսկի ի բովուց.

Յաւուրս սորա գտաւ արուեստ ոսկեհանութեան. (Վրդն. պտմ.։)


Definitions containing the research ո : 10000 results

Դժրեմ, եցի

va.

to defraud;
to deceive.

· Calfa

NBHL (3)

եւ չ. որ եւ Դրժել. Նենգել. դաւել. դաւաճանել. խարդախել. ստել. անիրաւել.

Որ դժրեն եւ նեղեն զաղքատս. (Վրք. ոսկ. ձ.)

Վասն առ միմեանս դժրելոյն (կամ դրժելոյն). (Լմբ. ատ.։)


Դժրիչ

adj. s. cheat, infidel, perfidious, disloyal, traitorous.

· Calfa

NBHL (5)

Օտարօտի, եւ դժրիչ մերոյն. (Իգն.։)

Առ հաւատսն գտանի դժրօղ. (Խոր. ՟Բ. 85։)

Անհաս մատուցման դժնեայ դժրողաց. (Նար. կուս.։)

Զանգործութիւն զչար դժրօղն. (Փիլ. լին.։)

Ճանապարհորդէին զդժրող ճանապարհն. (Վրք. ոսկ.։)


Դի, ոց

s.

dead body, corpse;
carcass.

· Calfa

NBHL (7)

πτῶμα cadaver որ եւ ԴԻԱԿՆ, կունք. Գէշ. շաղիղ. մեռելոտի. մարմին մեռեալ կամ մեռելոյն. մեռել. լէշ. լաշ։ Ա՛յլ է եւ ԴԻՔ, դից։

Ցածոյց զդին նորա ի թաղել զնա. (՟Գ. Թագ. ՟Ժ՟Գ. 30։)

Արկից զդիս ձեր զդիակամբք կռոց ձերոց. (Ղեւտ. ՟Ի՟Զ. 30։)

Եւ մինչդեռ զդրունսն կանգնեսցէ, զկրցեր որդին դի հանցէ. (Կիւրղ. յես.։)

Նեխեցաւ դի նորա։ Առ ի պատիւ դիոյն։ Դի ցուրտ յերկիր ընկենուին. (Խոր. ՟Ա. 14։ ՟Բ. 57։ ՟Գ. 37։)

Գօսացելոց դիոց մարդկան. (Փարպ.։)

Դի կենդանի, եւ խօսուն մեռեալ։ Անկեալ դնիմ դի անկենդան։ Քան զմեռելութիւն քառօրեայն դիոյ. (Նար.։)


Դիազարդ, աց

s.

that dresses a dead body.

· Calfa

NBHL (3)

ἑνταφιαστής sepultor որ եւ ԴԻԱՊԱՏԻԿ. Որ զմեռեալս զարդարէ, պատէ, զմռսէ.

Հրաման ետ յովսէփ ծառայից իւրոց դիազարդաց. (Ծն. ՟Ծ. 2։)

Դիազարդքն որ խնկեցին զմարմինն տէրունական. (Եղիշ. թաղ.։)


Դիազերծ առնեմ

sv.

to disinter, to strip dead bodies.

· Calfa

NBHL (2)

ԴԻԱԶԵՐԾ ԱՌՆԵԼ. ἑκδύω τὰ σκύλα exuo spolia Զերծուլ զհանդերձս դիոյ. առնուլ զկապուտ կողոպուտ դիականց.

Դիազերծ առնէին զվիրաւորս. (՟Բ. Մակ. ՟Ը. 27։)


Դիաթաղ, աց

s.

grave-digger.

· Calfa

NBHL (2)

Որ թաղէ զդիակունս. մեռել թաղօղ.

Աւազակապետ լեալ էր յառաջ, եւ դիաթաղ հեթանոսաց. (Վրք. հց. ՟Ի։)


Դիակիր, կրաց

adj. s. that carries, buries the dead.

· Calfa

NBHL (6)

Կրօղ կամ բարձօղ զդի. մեռելակիր. մանաւանդ նմանութեամբ.

Խառնուած բաղկացեալ յոգւոյ եւ ի մարմնոյ՝ դիակիր է (հոգին՝ մարմնոյ)։ Գինեզինութեամբք եւ խոհակերութեամբք՝ դիակիր եմք մարմնովս (որ ուտէ զկենդանիս). (Փիլ. լին.։)

Հոգի մեռեալ ի մեղաց անտի՝ ի մարմինն եդեալ կայ իբրեւ ի շիրմի, եւ նա դիակիր շիջի զօրէն անասնոց։ Մեղաւորքն իբրեւ դիակիրս շրջին. (Սարգ. յկ. ՟Գ։ եւ Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Թ։)

(Ծերն) դիակիր ինքեան, եւ կենդանւոյն մեռեալ. (Լմբ. սղ.։)

Ցորչափ չէ շնչաբերեալ սաղմն, դիակիր է մայրն. (Տօնակ.։)

Չէր արժան դիակիր լինել կենացն մայրն մարիամ կոյս. (Վրդն. աւետար.։)


Դիակնանամ, ացայ

vn.

to become a corpse, to die.

· Calfa

NBHL (3)

Լինել կամ անկանիլ որպէս զդիակն.

Որ յոգի եւ ի մարմին առ հասարակ դիակնանայ. (Եղիշ. ՟Դ։)

Եւ անդ դիակնացեալք շուրջ զքաղաքաւն. (Լմբ.։)


Դիանամ, ացայ

va. vn. cf. Դիեմ

· Calfa

NBHL (4)

Ի կուսական ստեանցն որպէս տղայ դիանայ ... դիանայր. (Ճ. ՟Գ.։)

Դիանայր, եւ ստնդիեցաց աղբիւրս կաթին բղխէր. (Պրոկղ. ի ստեփ.։)

Ի գիրկ մօր զգուեալ, եւ ի ստեանց դիացեալ. (Գանձ.։)

Դիանայր ի ստեանց նորա ընդ մանկունս նորա. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Գ։)


Դիապատեմ, եցի

va.

cf. Դիազարդեմ.

· Calfa

NBHL (2)

Զկոյսն դիապատեալ. (Վրդն. յանթառամն.։)

Դիապաշտեցաւ (տէրն), եւ զմեր վէրս բժշկեաց. (Խոսր.։)


Դիապատիկ

cf. Դիազարդ.

· Calfa

NBHL (1)

Առ դիապատիկ մարմին առն աստուծոյ մտեալ. (Յհ. կթ.։)


Դիացիկ

adj.

cf. Դիեցիկ.

· Calfa

NBHL (1)

Դիացիկ մանկունք. (Յհ. կթ.։)


Դիեմ, եցի

va.

to suck, to suck milk from the breast.

· Calfa

NBHL (10)

Ընդէ՞ր դիեցի ես զստինս մօր իմոյ. (Յոբ. ՟Գ. 12։ Երգ. ՟Ը. 1։)

Դիեսցես զկաթն հեթանոսաց։ Դիիցէք եւ յագիցիք ի ստեանց մխիթարութեան նորա. (Ես. ՟Կ. 16. ՟Կ՟Զ. 11։)

Դիեսցո՛ւք սիրով զկաթն բանի. (Խոսր.։)

Դան դիէ զբարութիւն. (Եփր. օրին.։)

Տղայք զկոտորեալ մարամբքն փարէին, եւ դիէին զարիւն ստեանց նոցա որպէս զկաթն. (Կաղանկտ.։)

Մերթ որպէս Դիեցուցանել.

Դիել զմանկունս առաքինութեան. (Սկեւռ. աղ.։)

Երանելի ես դու ի կանայս զորոյ զստինդ դիեցաւ՝ որ կերակրէ զամենայն. (Եպիփ. ի կոյսն.։)

Ծնաւ ի կուսէ, եւ խնամածութեամբ պահպանեալ՝ դիեցաւ կաթամբ ի նմանէ. (Մխ. ապար.։)

θηλάζω lacteo, sugo Ծծել զկաթն ի ստեանց մօր կամ դայեկի. դիանալ, իրօք կամ նմանութեամբ. ծիծ ուտել.


Դիեցիկ

adj.

suckling, that sucks.

· Calfa

NBHL (3)

Լեզուք դիեցիկ մանկանց. (Ողբ. ՟Դ. 4։)

Գառն մի դիեցիկ։ Որթս դիեցիկս. (՟Ա. Թագ. ՟Է. 9։ ՟Բ. Թագ. ՟Ժ՟Է. 29։ Ամովս. ՟Զ. 4։)

θηλάζων lactens, lac sugens որ եւ ԴԻԱՑԻԿ. Ստնդիաց. ծծօղ զկաթն ի ստեանց մօր կամ դայեկի իւրոյ. կաթնկեր. մակդիր տղայոյ, եւ ձագու անասնոց. կաթ ուտօղ, ծիծ ուտօղ.


Դիզադէզ

adj. adv. much heaped up, in a heap.

· Calfa

NBHL (2)

Դիզադեզ յեղյեղուկ փրփրացեալ. (Ագաթ.։)

Որոտմունք ստիպաւ դիզադէզ. (Մծբ. ՟Ժ՟Բ։)


Դիզան

adj.

piled, raised.

· Calfa

NBHL (2)

Անստոյգ բառ, իբր Դիզացեալ, բարձրացեալ. կամ բայ, որպէս Դիզեցան, դիզացան.

Պատառիչ ջուրցըն մածեալ, դիզան ալեացըն թանձրութեան. (Մագ. ոտ. խչ.։)


Դիզանամ, ացայ

vn.

to gather;
to rise;
— հերաց, to bristle up, to stand.

· Calfa

NBHL (3)

διαδίδωμι, διαχύω diffundor որ եւ ԴԻԶԱՆԻԼ. Դէզ լինել ի վեր կոյս. բարձրանալ, ծառանալ, վերելս առնել զմիմեամբք. բարդիլ. կուտակիլ. ծաւալիլ.

Ելանէր դիզանայր բոցն ի վերոյ քան զհնոցն ի քառասուն եւ յինն կանդուն. (Դան. ՟Գ. 47։)

Խորք կոչէ զյաճախումն խորհրդոցն՝ որք դիզանան ի վերայ մտացն. (Լմբ. սղ.։)


Դիզանեմ, դիզի

va.

to amass, to gather, to heap up, to pile, to accumulate, to sheaf;
to pile up;
to raise, to make straight.

· Calfa

NBHL (3)

ԴԻԶԱՆԵՄ որ եւ ԴԻԶԵԼ. Կուտել. բարդել. դնել ի վերայ միմեանց. շեղջել. դիզել.

Եդէզ զշերտսն ի վերայ սեղանոյն. (՟Գ. Թագ. ՟Ժ՟Ը. 33։)

Փուշս վարուց դիզի։ Դիզի, բարդեցի. (Նար. ՟Ի՟Է. եւ Նար. յիշ.։)


Դիզանիմ, դիզայ

vn.

cf. Դիզանամ.

· Calfa

NBHL (6)

Դիզել, եւ դիզանալ. կուտակիլ. բարձրանալ. եւ Բազմանալ ի վերայ միմեանց. խռնիլ.

Ծուխ խնկոյն ելանէր դիզանէր իբրեւ զամպ։ Ծուխն՝ որ դիզանէր, նշան լինէր գործոյն. (Եզեկ. ՟Ը. 11։ ՟Ա. Մակ. ՟Դ. 20։)

Եւ ի դիզանել ի վերայ նորա ժողովրդոցն. (Ղկ. ՟Ժ՟Ա. 29։)

Զմիմեամբք դիզանէր ի միմեանց վերայ (ամբոխն). (Ագաթ.։)

Ամպք ի վերայ ամպոց դիզանին. (Շիր.։)

Մեղք նոցա մեծամեծք ի կշիռս դիզան։ Դիզան մեղք ի մեղաց վերայ. (Ոսկ. ծն. եւ Ոսկ. հռ.։)


Դիզեմ, եցի

va.

cf. Դիզանեմ.

· Calfa

NBHL (6)

Բարդեա՛ եւ դիզեա՛ անձինդ մեղապարտի բամբասանս յոքունս. (Նար. ՟Խ՟Ե։)

Կոհակս լեռնաձեւս յարուցանէ՝ դիզելով ի վերայ միմեանց. (Սարգ. յկ. ՟Բ։)

Ի վերայ անձանց ձերոց զայդչափ բազում մահապարտութիւնն դիզեալ կուտեցէք. (Փարպ.։)

Խոտ ի վերայ խոտոյ դիզու. (Իսիւք.։ եւ Վանակ. յոբ.։)

Զցանկութիւնսն բորբոքեալ դիզու. (Փիլ. լին.։)

Ինքն ամպն բրդի, դնի, դիզու ի բարձրաւանդակ վայրսն. զոր եւ ձիւն անուանեմք. ( Շիր.։)


Դիթաւալ

adj.

cf. Դիաթաւալ.

· Calfa

NBHL (1)

Զօրութեամբն քրիստոսի զնա եւս դիթաւալ յերկիր ընկենոյր. (Պտմ. վր.։)


Դիմաբանեմ, եցի

va.

cf. Ընդդիմաբանեմ.

· Calfa

NBHL (4)

Երբեմն նզովես, երբեմն դիմաբանես. (Նեղոս.։)

Իսկ նա դիմաբանէր, եթէ ոչ արարեալ է իմ զայդ։ Ոչ դիմաբանել աւագացն. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Ա. ՟Ժ՟Զ։)

Խրատեսցէ առաջնորդն զայնոսիկ, որք առաջի մարդկան դիմաբանեն կամ վիճին ընդ նմա. (Կլիմաք.։)

Դիմաբանող։ Դիմաբանելով. (Վանակ. յոբ.։)


Դիմաբար

adv.

on the contrary.

· Calfa

NBHL (2)

Ո՛չ հուր արկանի եւ բորբոքի, այլ դիմաբար՝ յառաջագոյն ծախիմք եւ հատանիմք. (Առ որս. ՟Բ։)

ἑναντίως contrarie որ եւ Ընդդիմաբար. ասոր դէմ, ներհակը.


Դիմագրաւ, ից

adj. adv.

that exposes himself, that ventures, adventurous, hazardous;
adventurer;
hold, insolent;
boldly;
— լինել, to expose one's self, to venture

· Calfa

NBHL (8)

Որ ընդդէմ ոսոխին նախագրաւ բերի. իբր յառաջամարտիկ. ախոյեան. նահատակ. աձնամատոյց. ձեռներէց. յանդուգն. դիմակաց. հակառակորդ. առաջ նետուօղ.

Ինքնակամ դիմագրաւ կամակար ի վիշտս մահուն եւ տանջանացն դիմէր. (՟Բ. Մակ. ՟Զ. 28։)

Զղօղանջիւն դիմագրաւին. (Յիսուս որդի.։)

Տեսանէր զկամս սրտից նոցա դիմագրաւս. (Աթ. ի ստեփ.։)

Դիմագրաւ է ջուր (հանգոյն այծի). (Փիլ. լին.։)

Ուր ինքնակամ դիմագրաւ նահատակն եղեւ. (Խոր. ՟Գ. 9։)

Դիմագրաւ ընդդէմ նորա գտանէին չարութեամբ. (Յհ. կթ.։)

Մի՛ դիմագրաւ լինիր մահկանացու ազգիդ կենդանութեան. (Սարգ. ՟բ. պ. ՟Բ։)


Դիմագրաւեմ, եցի

vn.

cf. Դիմագրաւ լինիմ.

· Calfa

NBHL (7)

ԴԻՄԱԳՐԱՒԵՄ ԴԻՄԱԳՐԱՒԻՄ. Դիմագրաւ լինել. միջամուխ բերիլ. համարձակ դիմել. զդէմ ունել. յանդգնիլ. իշխել. առաջ նետուիլ.

Կին ոմն խոշորագեղ, զոր ոչ ոք դիմագրաւեաց առնուլ կնութեան. (Խոր. ՟Բ. 34։)

Դիմագրաւեալք ընդ խռովութիւն ահագին ծովուն. (Ագաթ.։)

Ի չարէն հալածեալք, եւ առ աստուած դիմագրաւեալք. (Յճխ. ՟Ժ։)

Զամենայն զարդելեալսն անխէթ եւ անկասկած դիմագրաւեալ գործեն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 17։)

Պաշարիլ. գումարիլ յանձն. յանհնարս մտանել.

Եւ նոքա դիմագրաւեալք առ այն ոչինչ կարէին տալ պատասխանի. (Համամ առակ.։)


Դիմագրաւիմ, եցայ

vn.

cf. Դիմագրաւ լինիմ.

· Calfa

NBHL (7)

ԴԻՄԱԳՐԱՒԵՄ ԴԻՄԱԳՐԱՒԻՄ. Դիմագրաւ լինել. միջամուխ բերիլ. համարձակ դիմել. զդէմ ունել. յանդգնիլ. իշխել. առաջ նետուիլ.

Կին ոմն խոշորագեղ, զոր ոչ ոք դիմագրաւեաց առնուլ կնութեան. (Խոր. ՟Բ. 34։)

Դիմագրաւեալք ընդ խռովութիւն ահագին ծովուն. (Ագաթ.։)

Ի չարէն հալածեալք, եւ առ աստուած դիմագրաւեալք. (Յճխ. ՟Ժ։)

Զամենայն զարդելեալսն անխէթ եւ անկասկած դիմագրաւեալ գործեն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 17։)

Պաշարիլ. գումարիլ յանձն. յանհնարս մտանել.

Եւ նոքա դիմագրաւեալք առ այն ոչինչ կարէին տալ պատասխանի. (Համամ առակ.։)


Դիմադարձ, աց

adj.

that resists, opposes;
contumacious, disobedient, contrary.

· Calfa

NBHL (8)

ἁντικείμενος, ἁντιστάς, προσκεκουκότως oppositus, adversarius, resistens որ եւ Ընդդիմադարձ. Դիմակաց. որ ի դիմի հարկանի կամ բախի. հակառակորդ. դէմ դարձօղ, դէմ կայնօղ.

Սատակէր զամենայն դիմադարձս իւր. (Յուդթ. ՟Բ. 15։)

Յերկոսին (առ երկոսին) կողմանս շահիցն դեղոց գտանէին դիմադարձք. (Ոսկ. ես.։)

Ամենայն դիմադարձաց. (Ագաթ.։ Մովս. քերթ. կարգ.։ Մաշկ.։)

Ճշմարիտ ծառայից աստուծոյ ոչ է օրէն դիմադարձ լինել երկրաւոր իշխանաց. (Եղիշ. ՟Ը։)

Հովուացն դիմադարձ լինէր, եւ աղջկանցն զրկելոց վրէժխնդիր. (Կիւրղ. ել.։)

Նա ո՛չ առ այն ինչ դիմադարձ լինէր. (Երզն. մտթ.։)

Աստուծոյ դիմադարձ լինիս։ Ընդ բարեգործսն նայեա՛ց, եւ մի ընդ դիմադարձսն։ Որ քեզ դիմադարձիդ ետ, ո՞չ ապաքէն եւս առաւել պօղոսի տայր. (Ոսկ. մտթ. եւ Ոսկ. փիլիպ.։)


Դիմադարձեմ, եցի

vn.

to oppose, resist.

· Calfa

NBHL (2)

Ոչ դիմադարձեաց, եւ ոչ իրաւունս ինչ կամեցաւ ցուցանել. (Ոսկ. ես.։)

Որում դիմադարձեալք քահանայապետքն. (Արշ.։)


Դիմադարձիմ, եցայ

vn.

cf. Դիմադարձեմ.

· Calfa

NBHL (2)

Ոչ դիմադարձեաց, եւ ոչ իրաւունս ինչ կամեցաւ ցուցանել. (Ոսկ. ես.։)

Որում դիմադարձեալք քահանայապետքն. (Արշ.։)


Դիմադրական, ի, աց

adj.

opponent, contrary.

· Calfa

NBHL (2)

Բան դիմադրական. (Գր. տղ. առ տուտ.։)

Յայլոց դիմադրական գրողացն. (Վրք. ոսկ.։)


Դիմադրեմ, եցի

va.

cf. Դիմադարձեմ.

· Calfa

NBHL (3)

Դիմադրէին (նոցա), թէ չէ՛ եւ չէ՛ այդպէս. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 13։)

Որում եւ դիմադրէ ձիթենի զդիւրանցութիւն պտղոյ նորա. (Մխ. առակ.։)

Զիմաստութեան խորսն դիմադրէ. (Համամ առակ.։)


Դիմախօսեմ, եցի

vn.

cf. Ընդդիմաբանեմ.

· Calfa

NBHL (1)

Դիմախօսել նմա կամիցի։ Ոչ կարէին դիմախօսել։ Ո՛չ եղեւ անհաւատ ասացելոցն, եւ ոչ դիմախօսեցաւ. (Ոսկ. յհ.։)


Դիմակալեմ, եցի

vn.

to oppose, to resist, to abide by.

· Calfa

NBHL (4)

ԴԻՄԱԿԱԼ կամ ԴԻՄԱԿԱՅ ԼԻՆԵԼ. ԴԻՄԱԿԱՅԻԼ. ἁνθίστημι, ὐπόστημι resisto, adversor, sustineo Զդէմ ունել. ընդդէմ կալ. տոկալ. որ եւ ԴԻՄԱԿԱՑ ԼԻՆԵԼ. դէմ դնել, կայնիլ.

Մեք ոչ կարեմք լինել դիմակալ նմա։ Դիմակալ եղեւ թշնամեաց ազգի նոցա. (՟Ա. Մակ. ՟Ե. 40։ ՟Ժ՟Դ. 29։)

Դիմակայ բազմութեանն լինել. (Յհ. կթ.։)

Աննահանջ արութեամբ դիմակայեալ. (Մագ. ՟Ի՟Է։)


Դիմակաց

cf. Դիմադարձ.

· Calfa

NBHL (4)

Մի՛ ոք գտցի դիմակաց այնց հրամանաց. (Եսթ. ՟Ը. 8։)

Սատակեսցի ամենայն մարդ դիմակացք (կամ դիմադարձք) թագաւորի. (Յուդթ. ՟Բ. 4։)

Ըմբերանեալ զդիմակաց կողմնն. (Եզնիկ.։)

Ո՞ է որ կարէ դոցա դիմակաց լինել. (Եղիշ. ՟Գ։)


Դիմակցիմ, եցայ

vn.

cf. Դիմադարձիմ.

· Calfa

NBHL (2)

ԴԻՄԱԿՑԵՄ կամ ԴԻՄԱԿՑԻՄ. Հակառակ կալ հակառակողին.

Հակառակաբանութիւն, կամ գրգռութիւն առ ի հատուցմունս դիմակցողին. (Նեղոս.։)


Դիմահար

adj.

opaque;
cf. Ընդդիմահար.

· Calfa

NBHL (5)

Ոչ կողոպտէ միւսանգամ դիմահարն. (Ճ. ՟Գ.։)

Զի եւ աշտարակն ոչ եղեւ խափան եւ դիմահար. (Լաստ. ՟Ի՟Դ։)

Դիմահար արկեալ զմեօք զմաշկեղէն պատմուճանն. (Վրդն. երգ.։)

Թափ անցանելով, ընդ ամենայն բնակութիւնս եւ դիմահարս. (Շ. բարձր.։)

Ի դիմահարէ անբաւութեանն արգելեալ՝ ոչ կարաց անցանել, եւ անսկիզբն անուանեաց. (Լծ. ածաբ.։)


Դիմամարտ

adj. s. opponent, contrary, enemy, adversary.

· Calfa

NBHL (4)

Զնիւթն գոյացոյց ի հակառակացն եւ ի դիմամարտացն. (Զքր. կթ.։)

Մի՛ իբր զքո դիմամարտ։ Իբր զլեառն դիմամարտ։ Անհարուածելի ի դիմամարտից։ Պահպանութիւն ի դիմամարտից։ Յարձակմունք դիմամարտին. (Նար.։)

Դիմամարտ գոլով սրբոցն ընդ կռապարիշտ պաշտամունս. (Շար.։)

Դիմամա՛րտ են բանք գրոց ամենայն խարդախութեանց դիւացն. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Ա։)


Դիմամարտիկ

cf. Դիմամարտ.

· Calfa

NBHL (1)

Իբր զդժնդակ դեւս դիմամարտիկս։ Ախոյեանն դիմամարտիկ դիւաց ներհակաց. (Նար.։)


Դիմամարտիմ, եցայ

vn.

to oppose, to resist.

· Calfa

NBHL (2)

Դիմամարտեսցուք եւ մեք ընդ աստուածամարտ հրէայսն. (Ճ. ՟Դ.։)

Սրեա՛ զսուր աղօթից քոց դիմամարտել ընդ նմա. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Գ։)


Դիմանամ, ացայ

vn.

cf. Ընդդիմանամ.

· Calfa

NBHL (9)

Ընդդիմանալ. եւ Տոկալ. դէմ կայնիլ, ու դիմանալ.

Բայց ոչ դատեաց ըստ օրինին, ո՛չ դիմացաւ չար ոսոխին. (Յիսուս որդի.։)

Եօթն անգամ նեղեալ ի խորհրդոյն՝ կամէր գնալ եւ ննջել. եւ դիմացաւ, եւ ոչ գնաց. (Վրք. հց. ձ։)

Ոչ ոք կարէր դիմանալ նմա, կամ աստուծոյ, կամ պատկերին աստուծոյ։ Դիմացաւ, եւ փշրեցաւ. (Վրդն. դան. եւ Վրդն. ել.։)

Ոչ ոք դիմասցի չարեաց նոցա. (Ուռհ.։)

Դիմացողացն տալ հրաժեշտ. (Տօնակ.։)

ԴԻՄԱՑԵԱԼ. իբր Դիմաւոր, անձնաւոր.

Երրեակ դիմացեալ, անձամբ որոշեալ. (Գանձրն.։)

Գտեալ օգնութիւն ի կայսերէ՝ դիմացաւ պարսից. (Պտմ. վր.։)


Դիմառական, ի, աց

adj.

of prosopopoeia, that partakes of prosopopoeia;
allegorical, metaphorical.

· Calfa

NBHL (2)

որ եւ Դիմառնական. Ուր իցէ զդէմս առնուլ ուրուք ի խօսել.

Զբան եւ ըզգործ համանգամայն առ իս փոխեալ դիմառական. (Յիսուս որդի.։)


Դիմեմ, եցի

vn.

to run, to fall upon one, to run to, to rush, to dart;
to have recourse, to apply.

· Calfa

NBHL (9)

Անց ընդ գետն, եւ դիմեաց ի լեառն։ Դիմեաց ջուրն ի տեղի իւր։ Դիմեսցեն ի հեռաստանէ։ Դիմեցին ի վերայ գորգեայ։ Դիմեցին առ հասարակ ի վերայ նոցա։ Իբրեւ զարծուի դիմեսցէ։ Դիմեաց ջորեակ։ Դիմեաց ամենայն երամակն ի դարէ անտի ի ծով.եւ այլն։

Դիմեաց յօգնականութիւն արտաւանայ։ Անցեալ ընդ փիւնիկէ՝ ի սամոս դիմէ. (Խոր. ՟Բ. 68։ ՟Գ. 53։)

Ի կարգն երկրորդ դիմեցից։ Դիմելով ի յաղն բուժիչ։ Ի խնդիր իմաստից դիմեալ. (Նար.։)

Զբազմականօքն դիմելով. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)

Առ քեզ դիմեցից, կամ դիմելոյս առ քեզ։ Յոտս քո դիմեցեալ։ Ի տէրունի ոտսն դիմելոց։ Առ մարգարէիցն գունդ ոչ էր դիմել. (Նար.։)

Առ քեզ դիմեն յուսով։ Դիմեալ առ զօրութիւն քո։ Հաւատով դիմեցելոցն. (Շ. բարձր.։)

Թէ իրաւամբք չկարեմք ապրիլ, յողորմութիւն դիմեմք. (Վրդն. սղ.։)

Բա՛ց է դուռն արքայութեան նորա. եթէ ոք կամի դիմել, դիմեսցի՛. (Եղիշ. ՟Ը։)

Ոմանք առ այդոսիկ դիմեցան ոչ հեռագոյն յեկեղեցական աւանդէ. (Բրս. թղթ.։)


Դինար

cf. Դենար.

· Calfa

NBHL (1)

Ցրուեաց զտասն զայն դինար. (Վրք. հց. ՟Է։)


Դիպակազգեստ

adj.

furnished or dressed in brocade.

· Calfa

NBHL (1)

Որոյ զգեստն է ի դիպակէ. եւ Գործեալ ի դիպակէ.


Դիպաղեղն, ղանց

adj.

that shoots very well with a bow.

· Calfa

NBHL (3)

Քաջաղեղն. դիպեցուցօղ ի նպատակն.

Առ հասարակ դիպաղեղունք. (Խոր. ՟Ա. 13։)

Կորովազէնք եւ դիպաղեղունք. (Արծր. ՟Ա. 11։)


Դիպան

adj.

suitable, proper, decent, fit;
— պատահեմ, ելանեմ, to brave, to attack, to touch.

· Calfa

NBHL (3)

Ի դիպան տեղւոջ։ Ի դիպան վայր ի նշանաւոր տեղւոջ. (՟Ա. Մակ. ՟Դ. 46։ ՟Ժ՟Ա. 37։)

Ի դիպան ժամանակի. (Բուզ.։)

Յառաջ խաղալ, առ դիպան պատահել զօրացն պարսից։ Պատեհ է դիպան ելանել զօրացն յունաց. (Բուզ. ՟Դ. 22։ ՟Ե. 4։)


Դիպիմ, եցայ, այ

vn.

to happen, to arrive by chance;
to match, to suit.

· Calfa

NBHL (14)

ἁναβαίνω, συμβαίνω, ἁκμάζω evenio, accido, contingo Դէպ լինել. ի դէպ գալ. դիպուածով ընդ առաջ ելանել. հանդիպել. պատահել. անցանել անցից. յաջողել. վիճակիլ. հասանել. գտանիլ. լինել. հանդըպիլ.

Դիպեսցիս պարու մարգարէից։ Ոգւոյ բարւոյ դիպեցայ։ Դիպեսցի մեզ պատերազմ։ Գուժկան գուժկանի դիպեսցի։ Կին ատելի եթէ դիպեսցի առն բարւոյ։ Փորձութեամբք՝ որ դիպեցան ինձ ի նենգութեանց հրէից։ Դիպեսցին նմա սնոտիք։ Լոյսն քո քեզ խաւար դիպեցաւ։ Դիպեսցին պերճութիւնքդ ձեր հանգոյն մոխրոյ։ Եւ այն դիպեսցի ինձ ի փրկութիւն.եւ այլն։

Այսպիսի ինչ անանիայ եւ կնոջ իւրում սափիրայ դիպեցաւ. (Ոսկ. ես.։)

Ողորմութեան դիպիմք բազումքս։ Խոնարհեալ դիպէաք առ միմեանս։ Դիպել երեւելի փառաց։ Դժուար ինչ ի թագաւորէն դիպի արանց։ Դիպեալ գիւտի։ Դիպեսցի մեզ թողուլ զաշխարհ. (Փարպ.։)

Ոչ համագունդ ի միոջ վայրի դիպեցան։ Ի տեղւոջն անդր պատրաստական դիպեցաւ. (Եղիշ. ՟Բ. ՟Գ։)

Եւ ոչ ի կոտորման նոցա դիպաւ (կամ դիպեցաւ). (Խոր. ՟Գ. 33։)

Որ դիպի ի գլուխ ելեալ յերկրորդ ամին դարեհի։ Պինդարոս ընդ այն ժամանակս դիպէր։ Եւ այն այնպէս նոցա դիպէր ի կանանց գերեաց. (Եւս. քր.։)

Իբրեւ ելին, դիպեցան՝ զի կային անդ իշխանքն նորա. (Եւս. պտմ. ՟Ա 12։)

Եթէ դիպեսցիմ ումեք. (Վրք. հց. ՟Ե. այսինքն դիպիցիմ, դիպեցայց։)

ԴԻՊԻԼ. որպէս ռմկ. դպչիլ, այսինքն Ընդհարկանիլ.

Նետի ուրուք դիպեալ փորոտեացն. (Խոր. ՟Բ. 33։)

Ի նոսա դիպին սլաքքն աստուծոյ. (Մաշկ.։)

Հրամայեաց գաւազանօք հարկանել զնա, եւ իբրեւ զպրտու կակղագոյն դիպէր ի նա. (Հ. կիլիկ.։)

Իբրեւ մերձեցայ ի դուռն այրին, դիպեցաւ ինձ հոտ չար. (Վրք. հց. ՟Զ։)


Դիտակ, աց

s.

watch-tower;
scuttle of a mast;
mark at which one aims in shooting;
summit or top of plants, flowers;
observer, guard;
aspect, sight, face;
writing;
telescope;
binocle, double opera-glass;
— տեղիք, box (at a theatre).

· Calfa

NBHL (6)

σκοπός scopus եւ այլն. Երեւելի նպատակ աչաց ի բարձր վայրին՝ դիտեալ կամ դիտելի. որպէս ծառ՝ մանաւանդ պտուղ նորա. եւ լեառն, աշտարակ, դիտանոց. եւ Դէմք. եւ Աչք, կամ կերպարանք. պ. տիյտար, տիյտէ։

Իբրեւ զդիտակ ի թզենւոջ վաղահասուկ։ Իբրեւ զդիտակ թզոյ. (Ովս. ՟Թ. 10։ Նաւ. ՟Գ. 12։)

Ի դիտակ ոստոցն։ Ծառք ամբարձուղէշք, երկնընթաց դիտակք ընտրութեան։ Արփիական լուսոյն դիտակք։ Ծագմանն դիտակ։ Տեսարան գլխոյն դիտակի։ Ի տիպ դիտակի։ Դիմաց դիտակի սրբութեան սեղանոյ. (Նար.։)

Մերթ՝ որպէս Դէտ.

Դիտակս թողոյր ի վերայ բլրոց բարձրաւանդակաց. (Արծր. ՟Բ. 5։)

Իսկ Վրք. հց. ՟Ը. Դիտակ գրի, որպէս Պիտակ, նամակ.


Դիտակավաճառ, աց

cf. Դիտակագործ.

· Calfa


Դիտապաստ անկանիմ

sv.

to be killed on the spot;
— արկանել or առնել, to kill one on the spot.

· Calfa

NBHL (1)

Վիրաւորք նոցա դիտապաստ անկցին. յն. վիրաւորք նոցա ընկեսցին մեռեալք. (Ես. ՟Լ՟Դ. 3։)