Entries' title containing բան : 739 Results

Տասնբանեան պատգամք

See full entry →

sn.

the Decalogue.

NBHL (2)

Ո՛չ տասնբանեան՝ մատամբ դրոշմեցեալ աստուծոյ։ Տասնբանեան պատուիրանօք։ Քան զտասնբանեան օրէնսն. (Անյաղթ բարձր.։ Շ. անդ։ Լմբ. ժղ.։)

Զտասնբանեան հաւատս մեկնութեամբ պատմէ ըստ տասն պատուիրանին աստուծոյ. (Լծ. կոչ.։)


Տարաբան

See full entry →

adj.

irrational, incongruous.

NBHL (3)

ἅλογος a ratione alienus, absurdus, incommodus ἁλογώς sine ratione, absurde. Օտար ի բանաւոր կարգէ. անդէպ. տարադէպ. անտեղի.

Վեստին արծարծել զսա ի տարաբան եւ ի յօտարաձայն բայից եւ բառից եւ բառից առաջին թարգմանութեանն. (Գր. վկ. յիշ. վարուց ոսկ.։)

Ո՛չ տարաբան խօսէր. (Վրք. ոսկ.։)


Տարացուցաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

speaking metaphorically, parable, allegory, metaphor.

NBHL (2)

Տարացոյց բանիւ. օրինակաւ բացատրութիւն.

Նաեւ ծոցն տարացուցաբանութեամբ զառագաստի ինչ ունի նշանակ։ Որպէս արեան ասաց (ասեն) տարացուցաբանութեամբ քիրտն. (Նանայ.։ Թէոդոր. մայրագ.։)


Տարմաբանք

See full entry →

s.

a multitude of talkers.

NBHL (2)

Միաբան խօսօղք բազմութեամբ.

Իսկապատում տարմաբանիցն (սրբոց հարց) գործադրութիւնք. (Թէոդոր. խչ.։ (կամ թէ գրելի էր՝ Տրամաբանից։))


Տարրաբան

See full entry →

s.

chemist.


Տարրաբանական, ի, աց

See full entry →

adj.

chemical.


Տարրաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

chemistry.


Տգեղաբան

See full entry →

cf. Տգեղաբարբառ.

NBHL (2)

Որ խօսի բանս տգեղս. զազրախօս. αἱσχρολόγος turpiloquus.

Յոլովք են տգեղաբանք ի չարս. (Ոսկ. եփես.։)


Տեսաբան, ի

See full entry →

s.

optician.


Տեսաբանական, ի, աց

See full entry →

adj.

optical.


Տեսաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

optics.


Սիրաբան

See full entry →

cf. Բանասէր.

NBHL (1)

Ի համբաւուց արանց իմաստնոց, եւ հնախօս սիրաբանից ստուգապէս տեղեկացեալ. (Խոր. ՟Բ. 72։)


Սկզբնաբան լինիմ

See full entry →

sv.

cf. Սկզբնաբանեմ.

NBHL (1)

Սկզբնաբան լինել սովորութիւն ունէին, եւ զհին լուրն յիշատակաւ արծարծէին։ Յիշատակարան գոլ կենաց վարուց հնոցն, սկզբնաբանեզով զգործս եւ զբան՝ սրովք վարեցանն. (Փիլ. լիւս. եւ Փիլ. իմաստն.։)


Սկզբնաբանեմ, եցի

See full entry →

va.

to describe or treat of antiquities, or of ancient times.

NBHL (1)

Սկզբնաբան լինել սովորութիւն ունէին, եւ զհին լուրն յիշատակաւ արծարծէին։ Յիշատակարան գոլ կենաց վարուց հնոցն, սկզբնաբանեզով զգործս եւ զբան՝ սրովք վարեցանն. (Փիլ. լիւս. եւ Փիլ. իմաստն.։)


Սնաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

cf. Ընդունայնաբանութիւն.

NBHL (2)

κενολογία vaniloquentia. Սին եւ սնոտի բան. ունայնաբանութիւն. Փճախօսութիւն.

Այլոց եւս վնասէին սնաբանութեամբք։ Որք սնաբանութեամբ բանիւք խոտորին ի կարգադրութեանց։ Զամենայն չարիս հատանէ զմտածութեանց մերոց, եւ զսնաբանութեանց. (Ոսկ. գղ.։ Ճ. ՟Գ.։ Շ. յկ. ՟Ծ՟Բ։)


Սողնաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

erpetology.


Ռոշնաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

plain-dealing, artless saying.


Սակաւաբան

See full entry →

adj.

curt, dry, brief, concise in speaking, pauciloquent.

NBHL (2)

Ոյր սակաւ է բան. սակաւախօս. քիչ խօսօղ.

Բեղմնաւոր է, եւ սակաւաբան. (Վրդն. ծն.։)


Սակաւաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

concise discourse, brevity of speech, pauciloquy.

NBHL (4)

Սակաւութիւն կամ համառօտութիւն բանից. բան սուղ՝ հակիրճ եւ համառօտ.

Մեզ սակաւաբանութիւն սիրելի է, կամ փութալի է. (Փիլ. ել.։ Մխ. երեմ.։ Սարգ.։ Տօնակ.։)

Մերթ ըստ հոմաձայնութեան յունին, μικρολογία . Ունելն զբան սակաւուց իսկ՝ այսինքն զհաշիւ դուղնաքեայ իրաց. ագահութիւն. ռշդութիւն. ժլատութիւն.

Գօսացեալ էր քո ձեռնդ սակաւաբանութեամբ. (Ածաբ. մկրտ.։)


Սաղմոսաբանեմ, եցի

See full entry →

va.

to repeat the psalms;
to compose psalms.

NBHL (1)

Եւ մեք սաղմոսաբանեսցուք, եւ յոլովս գրեսցուք եւ չափեսցուք. (Առ որս. ՟Թ։)


Տիրաբանեմ, եցի

See full entry →

vn. va.

to speak imperiously, lordly;
seriously, sensibly.

NBHL (1)

Արդ ահա ընդ միտ ածեալ, առ աստուած տիրաբանէ։ Մի՛ ոք կարծեսցէ ի վերայ աստուծոյ զստուերս իսկապէս տիրաբանիլ։ Իսկ աստ բարբառք տիրաբանեալք. (Փիլ. լին. ՟Բ. 54. եւ իմաստն։ Ոսկ. ղկ.։ Տիրաբանեն՝ զբավանդակ զերկին նմա առանձինն ստանալ. Եփր. աւետար.։)


Տնկաբան, ից

See full entry →

s.

botanist.


Տնկաբանական, ի, աց

See full entry →

adj.

botanical.


Տնկաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

botany.


Տողաբան, ից

See full entry →

adj.

loquacious, garrulous, chattering, talkative.

NBHL (2)

Որ տողէ զբանս. Ճոռոմ. շատախօս.

Սոքա են խրատատեացք, եւ տողաբանք. (Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)


Վկայաբան

See full entry →

s.

martyrologist.


Վկայաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

martyrology.

NBHL (4)

Բերումն վկայութեան ի կարգի բանից.

Բարեդրուատելին գրիգոր (լուս) վկայաբանութեամբ ճառագրեաց, թէ անօրէն իշխանն իբրեւ աստուածակալն կամեցաւ՝ ասէ մաքուր առաքեալն եւ այլն. (Թէոդոր. մայրագ.։)

Վկայաբանութիւն եղիազարու, եւ եօթն որդւոցն շամունի. (Նախ. ՟բ. մակ.։)

Վկայաբանութիւն սրբոյն, կամ վկայաբանութիւն սրբոց վկայիցն. (եւ այլն. ՃՃ. Հ. ստէպ։)


Վնասաբանեմ, եցի

See full entry →

va.

to accuse, to find fault with, to blame, to lay the fault on.

NBHL (1)

Ոչ զսոսա ամբաստանելով եւ սրամտութեամբ յիշէ, եւ ոչ վնասաբանէ ինչ։ Պարզաբար յափշտակել ամաչէին՝ ոչինչ ունելով վնասաբանել։ Ասէին՝ թէ ի մովսէս վնասաբանէ (կամ վնասաբան է)։ Սովորական բարուքն իւրեանց՝ յիրսն որ յաղագս կայսեր էին, զնա վնասաբանէին։ Այս իսկ վայել էր պօղոսիս մաքրութեան, ոչ ունելով դատաւորին՝ թէ զի՛նչ վնասաբանեսցէ վասն նորա. (Ոսկ. գծ.։)


Վսեմաբան

See full entry →

adj.

most eloquent, sublime in speech.


Վսեմաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

sublime language;
praise, encomium.

NBHL (2)

ՎՍԵՄԱԲԱՆՈՒԹԻՒՆ կամ ՎՍԱՄԱԲԱՆՈՒԹԻՒՆ. Բարձր եւ պանծալի բան, գովեստ.

Վսեմաբանութեամբ փառաւորել մաքուր սպասաւորաց՝ զօրութիւն անուանեաց. (Թէոդոր. մայրագ.։)


Տիեզերաբանական, ի, աց

See full entry →

adj.

cosmological.


Տիեզերաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

cosmology.


Վայելչաբան

See full entry →

adj.

eloquent.

NBHL (2)

Պերճաբան. կարգաբան.

Եւ վայելչաբանն Սարգսի յաշխարհէ աղուանից. (Ասող. ՟Գ. 9։)


Վայելչաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s. rhet.

eloquence, fluency of speech;
elocution.


Վայրաբան

See full entry →

cf. Ընդունայնաբան.

NBHL (1)

Երանի՛ թէ իմաստուն էաք, եւ ոչ վայրաբանք (կամ ընդվայրաբանք). (Սարգ. յկ. ՟Ը։)


Ցոփաբան

See full entry →

adj.

silly-talking, nasty, indiscreet, unbridled;
debauched, licentious.

NBHL (3)

Ցփ բանիւք կամ ի բանս. շաղակրատ.

Ցոփաբանք եւ թանձրասիրաք են. (Շիր.։)

Լքան ցոփաբան շրթունք նոցա. (Համամ առակ.։)


Ցոփաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

coarse language, idle prating.

NBHL (1)

Ցոփ բան. շաղփաղփութիւն. մեծաբանութիւն. եւ Անարժան զրոյց. յն. ὀμιλία . զրոյց. ճառատանք.


Ցրտաբան, ից

See full entry →

adj.

talking insipidly, mawkish, dull, stupid, silly, witless.

NBHL (2)

Որ խօսի զցուրտ եւ զանալի բանս. ոյր բանքն են ցուրտ կամ հում.

Ոչ եթէ ըստ կարծեաց ոմանց ցրտաբանից՝ լծորդութիւն անուանի. (Շ. ՟ա. պ. ՟Ծ՟Ը։)


Ցրտաբանեմ, եցի

See full entry →

vn.

to jest or talk sillily or insipidly, to talk nonsense.

NBHL (2)

ՑՐՏԱԲԱՆԵԼ. Ցուրտ բանս բարբառել.

Մի՛ փանդռնահարաց նմանեսցուք՝ հրճուեցուցանօղս եւեթ (ձայնս) ցրտաբանելով, զի գովեստ շահեսցուք, այլ զի զլսօղսն շահեսցուք. (Ոսկ. գծ.։)


Ցրտաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

nauseous speech or conversation, insipid talk, silliness, nonsense.

NBHL (1)

Ասէ ցրտաբանութեամբ, ահա ասացից եւ աստուածածին. (Սոկր.։)


Ցրտաբանեկ

See full entry →

cf. Ցրտահար.


Փաղաքշաբան

See full entry →

adj.

smooth-tongued, flattering, bland.


Փառաբանական, ի, աց

See full entry →

adj.

laudable.

NBHL (2)

Որ ինչ կարգի ի փառաբանութիւն Աստուծոյ.

Փառաբանական ձայնիւ մատուցանեն զերգս։ Յասելն զփառաբանական եւ զբազմօրհնեան աղօթս. (Թէոդոր. խչ.։ Խոսր.։)


Փառաբանակից, կցի, կցաց

See full entry →

adj.

praising with another;
glorified together.

NBHL (5)

(իբր ներգ) συνδοξόλογος, συνδοξάζων conglorificans. Ի միասին փառաբանօղ. ձայնակից ի փառաբանել զԱստուած. երգակից. սինդօքսա՛զօն.

Մտանել եւ սրբոց հրեշտակաց, եւ լինել պաշտօնակից մեզ, եւ փառաբանակից քումդ բարերարութեան։ Փառաբանակից ինէր նոցա, եւ օրհնաբան Աստուծոյ։ Հրեշտակք Աստուծոյ՝ մխիթարիչք եւ փառաբանակիցք են ինձ։ (Պտրգ.։ Վրք. հց. ՟Ի՟Զ. ՟Ժ՟Դ։)

Եւ իբր կր. συνδοξασμένος, συνδοξολογουμένος conglorificatus. Ի միասին փառաբանեալ. փառաւորակից.

Զհոգին Աստուծոյ, զոր ամենայն գիր հին եւ նոր՝ ընդ հօր եւ ընդ որդւոյ թուակից եւ փառաբանակից ասէ զնա. (Աթ. ՟Ա։)

Փառաբանակից հօր՝ որդի։ Փառաբանակից հօր՝ որդի։ ՓԱռաբանակից հօր եւ սուրբ հոգւոյն. (Շար.։)


Փառաբանեմ, եցի

See full entry →

va.

to laud, to praise, to glorify.

NBHL (6)

δοξολογέω laudibus celebro, glorifico. Փառաւորել բանիւ. բանս փառաւորութեան վերառաքել. փառատրել. օրհնել. գովել. բարեբանել. մեծացուցանել. (ասի զԱստուծոյ, եւս եւ յետ նորա զաստուածնէ. )

Զոր փառաբանեն ի բարձունս իմանալի զօրութիւնքն։ Որով յաւէտ փառաբանի երրորդութիւնն անճառելի։ Մշտամռունչ փառաբանեալ՝ զերրորդութիւնն ամենօրհնեալ. (Շար.։ Ժմ.։ Շ. վիպ.։)

Որ ի կուսական դասակցութեանց եւ ի սրբոց ճգնաւորաց փառաբանիս սրբուհի։ Որ ի վեցթեւեան սրովբէից եւ ի բազմաչեայ քրովբէից փառաբանիս երգով աստուածածին. (Շար.։)

Փառաբանողոց երկնագումար խմբից երգակցեալ. (Նար. ՟Ժ՟Ը։)

Ոչ ոք ի մարգարէից փառաբանեցաւ երբէք ձայնիւ հրեշտակաց. (Կիւրղ. ծն. քրիստոսի.։)

Եթէ ախորժեսցուք ուղղակի փառաբանել, կարեւոր է ասել, թէ ո՛չ յետոյ Աստուծոյ լինելն հայր, այլ էր միշտ հայր. (Կիւրղ. գանձ.։)


Փառաբանիչ, չի, չաց

See full entry →

adj.

praising, glorifying.

NBHL (3)

δοξολόγος concelebrans, laudator, glorificans. Որ փառաբանէ. փառաբանօղ. փառաբան. օրհնաբանիչ.

Փառաբանիչք նորա մեծութեանն։ Որ փառաբանիչք են մեծութեան նորա։ Զամենեսեան առնելով քեզ փառաբանիչս։ Փառաբանչօքն (դասուք) անմահից։ Հրափայլ եւ երագընթացն փառաբանչօք։ Փառաբանիչք Աստուծոյ։ Պտղտտանօք երկնաւորաց՝ փառաբանիչ քոց հրեշտակաց. (Յճխ.։ Ագաթ.։ Խոսր.։ Նար.։ Շար.։ Ժմ.։)

Մի՛ անտես առներ զերկրպագութիւն ժողովելոցս փառաբանչացս զքեզ. (Բրս. ի հին ճշ.։)


Փառաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

laud, praise, glory, honour.

NBHL (4)

δοξολογία collaudatio, glorificatio. Բան փառաւորութեան ուղղեալ առ Աստուած. օրհնաբանութիւն. գովաբանութիւն.

Փառաբանութիւն կոչի, զի բանիւ փառաւորեմք զանկարօտ բնութիւնն Աստուծոյ։ Պաշտօն՝ ոչ միայն փառաբանութիւն Աստուծոյ է, այլ եւ բովանդակ նորա ծառայոթիւն։ Զիւրեանց փառաբանութիւնն քահանայիւն աւարտեն. (Խոսր.։)

Յանճառ փառաբանութեան հրեշտակային օրհներգութեաբք. (Յճխ. ՟Ժ՟Ե։)

Պատճառ փառաբանութեան իսկութենա հաստչին զհաստուածոցս առնուն գոյութիւն։ Փառաբանութիւն առաքեմք քեզ հա՛յր երկնաւոր։ Ի փառաբանութիւն եւ ի պատիւ ամենասուրբ երրորդութեան. (Նար.։ Շար.։ Ժմ.։)


Փաստաբան, ից

See full entry →

s.

lawyer, attorney, advocate, barrister, counsel.


Փաստաբանական, ի, աց

See full entry →

adj.

argumental, argumentative, oratorical.

NBHL (3)

որ եւ ՓԱՍՏԲԱՆԱԿԱՆ. αἱτιολογικός rationalis, caussaticus, juridicalis. Պատճառաբանական. յառաջբերական պատճառաց կամ պատճառանաց իրաւացի դատելոց.

Որ ըստ իմաստասիրութեան խորշեցուցանէ զփաստաբանականն տեսակն. քանզի հա՛րկ է այն՝ որ ստոյգն գիտէ, եւ զպատճառս ընդ նմին կարծել. (Փիլ. լին. ՟Դ. 22։)

Նա պատճառս փաստաբանականս ի մէջ առնոյր. առ ահի սրտիս ասէ զայն գործեցի. (Յհ. կթ.։)


Փաստաբանեմ, եցի

See full entry →

va.

to reason, to seek or allege reasons, to adduce grounds or motives, to plead, to argue.

NBHL (3)

ἁιτιολογέω, -γοῦμαι rationem sive caussam reddo. Պատճառաբանել. իրաւաբանել. պատճառս կամ պատճառանս տալ.

Ոչ մանուկ կամ ծանրախօս զինքեանս գոլ փաստաբանէին (առաքեալք որպէս զմարգարէս). (Ոսկ. գծ.։)

Զտկարութիւնն փաստաբանէիր իրողութեանն մեծի յանձնառութեանն. (Սկեւռ. լմբ.։)


Definitions containing the research բան : 7153 Results

Արտաշիկանամ, ացայ

See full entry →

vn.

to become ardent or red, to catch fire, to inflame.

NBHL (1)

Ջերմեռանդն եւ արտաշիկացեալ կամօք օրինացն։ Արիւն ոգւոյ կոչէ զջերմն սորա եւ զարտաշիկացեալն առաքինութիւն՝ կանգնութիւն։ Ջեռեալք եւ արտաշիկացեալք ոմանք աստուածային բանք։ ջերմ բանիւք եւ արտաշիկացելովք պատրաստեալք. (Փիլ.։)


Արտասանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

pronunciation, articulation, recitation.

NBHL (2)

ὐποτύπωσις, διατύπωσις descriptio Ասացուած. բան. ճառ. պատմութիւն. եւ ըստ հռետորաց՝ Նկարագրութիւն, կամ ստորագրութիւն պատմական.

Արտասանութիւն է բան պատմական՝ ի դէմս ածելով երեւելապէս զյայտնեալն։ Արտասանութեանցս ոմանք են պարզք, եւ ոմանք շարալծեալք։ Արտասանութիւն աբրահամու, յորժամ զչորսն վանեաց զթագաւորս, եւ այլն. (Պիտ.։)


Արտաքին, աքնոց

See full entry →

adj.

exterior, external, extrinsic;
superficial;
profane.

NBHL (1)

Աւելորդ համարելով զարտաքնոցն երկրորդել յաղագս սկզբանն առասպելս. (Խոր. ՟Ա. 2։)


Արտաքոյ

See full entry →

prep. adv.

out, abroad;
outwardly, outward, externally;
— քաղաքին, out of town;
— ժամու, beyond the hour.

NBHL (1)

Արտաքոյ բանակին, կամ քաղաքին, սահմանացն, բնակութեան, շինին, տան, ապարանից, վարագուրին, մարմնոյ իւրոյ. եւ այլն։


Արտաքուստ

See full entry →

adv.

out, outwardly, externally;
սուգն — միայն է, mourning is merely outward shown.

NBHL (1)

Մի՛ խնդրեր դու զզօրութիւն բանից՝ որ կաղադոյն իցեն ճառք արտաքուստ արտաքս. (Եփր. համաբ.։)


Արտաքս

See full entry →

adv.

out, outwardly.

NBHL (1)

Չի՛ք արարած բանաւոր արտաքս քան զայս երիս ջոկս. (Եզնիկ.։)


Արտաքսեմ, եցի

See full entry →

va.

to put out, to drive out, to exclude.

NBHL (1)

Առ յովհաննէս աստուածաբան առաքեալ եւ աւետարանիչ արտաքսեալ ի պատմոս կղզի։ Որ անիրաւելն զմեղ եւ արտաքսել համարին. (Դիոն. թղթ.։)


Արտուղի

See full entry →

adj.

stray, misled;
— շաւիղ, by-way;
ըստ — անկանել՝ մոլորել, to go wrong way, to err.

NBHL (1)

Որ ընթանայ արտուղի մտօք, ոչ միաբանի չարչարանացն Քրիստոսի. (Ածազգ. ՟Զ։)


Արտօսր

See full entry →

s.

tear;
cf. Արտասուք.

NBHL (1)

Արտօսր ի վերայ բանիցն արկանել. (Մամբր.։)


Արօր, ոյ, իւ

See full entry →

s.

plough;
— առնեմ, to plough.

NBHL (1)

Ըղկորդացեալ երկիր բանական բնութեան արօրով բանի պատառեալ. (Սկեւռ. ի լմբ.։)


Աւազան, աց

See full entry →

s.

basin of a fountain;
bath, bathing tub;
pool, reservoir of water;
horsepond;
basin;
— մկրտութեան, font, baptistery.

NBHL (1)

Զի զնա սրբեսցէ սրբութեամբ աւազանին բանիւ. (Եփես. ՟Ե. 26։)


Աւանդագիտութիւն, ութեան

See full entry →

s.

knowledge of traditions.

NBHL (1)

Տեղեկութիւն աւանդութեանց, եւ տենչ դիտելոյ զխորհուրդ բանիցն աւանդելոց ի նախնեաց.


Աւանդեմ, եցի

See full entry →

va.

to consign, to deposit;
to leave, to commit, to deliver, to remit, to transmit;
to recommend;
to toach;
to give;
— զոգի, to give up the ghost, to die.

NBHL (1)

παρατίθημι, παραδίδωμι. depono, commendo, repono, trado եւ այլն. Տալ ինչ ումեք իբրեւ աւանդ. դնել յաւանդ. եւ Փոխանցել յայլս զբան ինչ պահելի հաւատարմութեամբ. յանձն առնել. յանձնել. էմանէթ վերմէթ վերմէք՝ գօմագ. թէսլիմ եթմէք.


Աւանդիչ, չի, չաց

See full entry →

adj.

that consigns, deposits;
that teaches;
that gives.

NBHL (1)

Միաբանել ընդ ուղղափառութեանն աւանդիչս. (Յհ. իմ. կանոն.։)


Աւանդութիւն, ութեան

See full entry →

s.

consignment, deposit;
tradition.

NBHL (3)

παράδοσις traditio, δόγμα decretum Աւանդելն, աւանդիլն, եւ աւանդեալն բան. որպէս վարդապետութիւն, ուսումն, օրէնք, պատուիրան, սովորուիւն եւ այն. եւ այն՝ աստուածային, առաքելական, կամ եկեղեցական, կամ մարդկային՝ գովելի կամ պարսաւելի. որ ինչ ի նախնեաց փոխանցեալ իցէ առ յետինս՝ որդւոց յորդիս.

Պինդ կալարուք զաւանդութիւնս՝ զոր ուսարուք եթէ բանիւ, եւ եթէ թղթով։ նախանձախնդիր էր իմոյ հայրենի աւանդութեանցն։ Ունիք զմարդկան աւանդութիւնս.եւ այլն։

Ո՜րքան աւանդութիւնս բանս մեզ ցուցանէ։ Մերձ են ի միմեանս աւանդուիքն՝ գրակից ըստ զօրութեան. (Նիւս. երգ. ստէպ։)


Աւարամասն

See full entry →

s.

portion of plunder.

NBHL (1)

Քրիստոսաժողով բանակին աւարմասն առեալ զողորմութեանցն Աստուծոյ բերումն. (Ճ. ՟Գ.։)


Աւարումն, ման

See full entry →

s.

pillage, sack;
devastation.

NBHL (1)

Աւարումն քաղաքաց. (Փիլ. ՟ժ. բան.) աւարումն.


Աւարտեմ, եցի

See full entry →

va.

to terminate, to finish, to end, to complete, to consummate, to close, to conclude, to make an end.

NBHL (2)

Աւարտեսցես զպէտսն դուզնաքեայ ի վերայ բանիւ (այսինքն վերջաբանութեամբ)։ Բազմազան հալածանօք (զկեանս) աւարտեալ. (Պիտ.։)

Բանաւոր իմացուածովք աւարտել զբանսն. (Խոսր.։)


Աւարտումն, ման

See full entry →

s.

termination, term, end, completion.

NBHL (1)

Պատուհաս իմոցս պարտուց առանց աւարտման ունի զսահման։ Ի նոյն գիր բերեալ զաւարտումունս տանցն։ Մինչեււ ի լրումն աւարտման բանիս։ Ի յաւարտումն եւրոպէի։ Աւարտումն ամանակի։ Ամբարձար ի կատար աւատման վերնայինն երկնի. (Նար.։)


Աւելագոյն

See full entry →

adj.

very abundant, much.

NBHL (2)

Զբանաւոր ազգն աւելագոյն պարգեւօք պատուեալ. (Փիլ. ել. ՟Բ. 51։)

Վասն այսորիկ եւ աւելագոյն պատուեալ է եօթներեակն. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)


Աւելորդ, աց

See full entry →

adj. s.

exceeding, redundant, superfluous, too much;
rest;
—ք որովայնի, excrement.

NBHL (3)

Փախեաք յաւելորդ եւ ի պաճուճեալ բանից։ Մի՛ յաւելորդսն զմեզ հարկաւորել. (Խոր. ՟Բ. 61։)

Աւելորդ եւ կատարեալն. իսկ դարն, եւ այլն։ Աւելորդքն ընդ դարսն համաբանեցին։ Մի ըստ միոջէ ի միակէն աւելորդք։ Ի դարէն եւ ի կոճատէն, կողմանաւորս ունելով դարին զնիւթական տեսակն, եւ աւելորդին զգործական տեսակն. (Փիլ. լին. ՟Բ. 5։ ՟Գ. 49. 61. եւ այլն։)

Աւելո՛րդ ընդդիմաբանէք ո՛վ հրէայք. (Վրք. սեղբ.։)


Աւելորդութիւն, ութեան

See full entry →

s.

redundance, superfluity.

NBHL (2)

Աւելորդութիւն (են) ամենայն բանք ձեր. (ՃՃ.։)

Բանաւորքս քան զդայականս են գերագոյն՝ առաւելեալ քան զնոսա աւելորդութեամբ բանի. (Դիոն. ՟Աստուածայ։)


Աւելուկ, լկի

See full entry →

s. bot.

dock;
—ք, sweepings.


Աւետաբեր

See full entry →

adj.

that brings good news, messenger.

NBHL (1)

Տե՛ս զստուգութիւն աւետաբերացս քարոզի. այսինքն աւետաբեր բանից քարոզողի. (Սկեւռ. ես.։)


Աւետարանագիր, գրաց

See full entry →

s.

evangelist.

NBHL (1)

Որ նորայն էին պատմաբանքն՝ աւետարանագիրքն։ Ամենեցուն աւետարանգրացն, եւ այլն. (Սկեւռ. ես. եւ յար։ (Ուրեք ուրեք ի գիրս Ագաթ. կարծի նշանակել եւ Աւետարան)։)


Աւետարանական, ի, աց

See full entry →

cf. Աւետարանագործ.

NBHL (1)

Աւետարանականացն լո՛ւր բանից. (Բրս. ծն.։)


Աւետարանեմ, եցի

See full entry →

va.

to give good news, to announce;
to evangelize, to preach the Gospel.

NBHL (2)

Շրջէին աւետարանէին զբանն. (Գծ. ՟Ը. 4. եւ այլն։ Հելլենաբանութեամբ ասի.)

Անունդ իսկ մեծիդ զգթութիւն եւ զընտանութիւն աւետարանէ։ Ի մէջ դառնութեանս մահու՝ կեանս անտարակոյսս աւետարանեն։ Աւետարանեա՛ բանիւդ օրհնութեան զկենդանութիւն իմ մահացելոյս. (Նար. ՟Ժ՟Գ. ՟Լ՟Գ. ՟Խ՟Ը։)


Աւետարանիչ, չի, չաց

See full entry →

s.

evangelist.

NBHL (1)

Եւ Աւետաբեր. քարոզիչ բանից բարեաց.


Աւետարանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

notification of goodnews;
preaching the Gospel.

NBHL (1)

Եւ Պաշտօն եւ գործ աւետարանչի. քարոզութիւն կամ բան եւ վարդապետութիւն աւետարանի.


Աւետաւոր, աց

See full entry →

adj.

that has, firings good news.

NBHL (1)

Աւետաւոր համբաւ, կամ ժամանակ. ձայն. յիշատակ. բան. վարդապետութիւն (Քրիստոսի աւետարանական). (Փարպ.։ Պիտ.։ Նար. ՟Ծ՟Բ։ Սկեւռ. յար. Եւս. քր. ՟Բ։)


Աւետաւորեմ, եցի

See full entry →

va.

to give, to bring good news, to announce.

NBHL (1)

Զհեռաւորս՝ եւ զմերձաւորս զհրէայս զհթանոսս, ի մի պարգեւ բարեաց աւետաւորեսցես։ Զամենեսեան զնոսա միով բանիւս այսու աւետաւորէ. (Խոսր.։)


Աւետիք, ետեաց

See full entry →

s.

good news, notification of good news;
երկիր աւետեաց, land of promise;
աւետիս տալ, cf. Աւետեմ;
տօն աւետեաց, Lady-day.


Աւեր

See full entry →

adj. s.

ruined, destroyed, desolated;
ruin, destruction;
demolition, dismantling overthrow;
waste, damage;
havock, devastation, desolation;
յ— դառնալ՝ լինել՝ մատնիլ, to be ruined, to decay, to be desolate;
յ— դարձուցանել, յ— անմարդի դնել, to ruin, to destroy, to ravage, to desolate, to harass, to infest.

NBHL (2)

Որ եւ նոքին իսկ (բանքն) աւերի նշանակքն. (Ոսկ. ես.։)

Իբրեւ էր բանակն յաւերս քաղաքին զարեհաւանի. (Բուզ. ՟Դ. 58։)


Աւիւն

See full entry →

s.

fury, transport, enthusiasm.

NBHL (1)

Աւիւն մոլեգնութեան (յն. մի բառ), որ ըմբռնէ զոք, անհնար է կատարած առնուլ ի ձեռն միոյ ուրուք բաղձութեանց. (Փիլ. ՟ժ. բան.)


Աւսարդ

See full entry →

s.

old woman.

NBHL (1)

Եւ ոչ զաղջկունս միայն, այլեւ զաւսարդս, այլեւ զզուգահասակս. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)


Ափնի

See full entry →

s.

glean.

NBHL (1)

ԱՓՆԻ կամ ԱՓՆԻՔ. Յափունս անդոց անկեալ իրք, կամ հասկք մնացեալք ափով ժողովելիք յաղքատաց. նշխարք. ընկած մնացած բան, թափթփուք.


Ափսոսանք

See full entry →

s. pl.

regret, repentance, grief.

NBHL (1)

Զափսոսանաց բանս նուիրէ. (Գէ. ես.։)


Աքսորեմ, եցի

See full entry →

va.

to exile, to banish, to transport, to send away, to confine, to proscribe.

NBHL (1)

ԱՔՍՈՐԵԼ Ի ԲԱՆՏ. Ստէպ դրի ի Մխ. դտ. յօրէնս թգ. որպէս Ի բանտ արկանել. մանաւանդ ի տեղին աքսորանաց։


Բաբախումն, ման

See full entry →

s.

cf. Բաբախիւն.

NBHL (1)

Բ. Անուն գրոյս Բեն, ուր նմանաձայնն առ այլս ասի բէ, կամ բի, կամ փէ. իսկ երկրորդ տառ այլոց է պէ, պէթ, վիթա։ Եւ են միջակքն, բենն ի մէջ մենի, պէի, եւ փիւրի. Թր. քեր.։ Բենն, բնութիւն բանի ի քեզ բղխէ, զկաթն իմասից արբուցանէ. ձեւովն իւրով վարդապետէ, ըզխոնարհիլն որդւոյ պատմէ։ Բենըն՝ բանից, ասէ, չարաց, սանձեա զլեզուդ վասն ընկերաց. նաեւ ի բան բամբասանաց դիր պահապան քոյոց շրթանց. Շ. այբուբ.։


Բազկատարածութիւն, ութեան

See full entry →

s.

stretching of the arms.

NBHL (1)

Տարածումն բազկաց ի խաչի, կամ յաղօթս. թեւերը բանալը.


Բազկեմ, եցի

See full entry →

va.

to divide into several branches;
to out, to cut off;
to abridge, to resume in a few words.

NBHL (2)

Կամ Համառօտել զբան. բովանդակել.

Զեղչելն եւ զբազկելն եւ զկարճառօտ բանն ի համառօտն կացուցանել՝ զայն մեք ոչ դանդաղեցաք. (՟Բ. Մակ. ՟Բ. 29։)


Բազմաբեղ

See full entry →

adj.

very fertile, very abundant, fruitful.


Բազմաբուղխ

See full entry →

adj.

that flows abundantly.


Աղաղակ, ի, աւ

See full entry →

s.

cry, scream, clamour, uproar, alarm, racket, noise, shout;
scolding;
voice;
exclamation;
— առնել՝ բառնալ՝ դնել՝ հարկանել՝ տալ, to cry, to make a noise, to alarm, cf. Աղաղակեմ.

NBHL (1)

Լուիցէ գոյժ ընդ առաւօտս, եւ աղաղակ ի միջօրեայ ժամանակի։ Աղաղակ խոյոցն մաքեաց։ Աղաղակեաց ամենայն ժողովուրդն առ հասարակ մեծ եւ ուժգին աղաղակաւ։ Ամբոխ յոյժ եւ լալականս, եւ աղաղակ յոյժ։ Աղաղակ սոդոմացւոց եւ գոմորացւոց յաճախեաց։ Եւ եղեւ աղաղակ մեծ։ Սրտմտութիւն, եւ աղաղակ, եւ հայհոյութիւն։ Ոչ սուգ, եւ ոչ աղաղակ։ Տէր լո՛ւր աղօթից իմոց, եւ աղաղակ իմ առ քեզ եկեսցէ։ Լուաւ աղաղակի իմում։ Ել ել աղաղակ նոցա առաջի Աստուծոյ ի գործոյ անտի։ Զի՞նչ է ձայն աղաղակին այնորիկ։ Աղաղակ ի բանակին այլազգեաց։ Լցցին տունք նոցա աղաղակաւ. եւ այլն։


Աղամասուկ ածեմ

See full entry →

sv.

to destroy, to throw down, to overthrow, to ruin.

NBHL (1)

Ապա եթէ զամօթն ի սկզբանն իբրեւ զգլխադիր գլխոյն մերկանայցէ, զբնաւն եղծանէ, յամենայնի վերայ աղամասուկ ածիցէ. (Ոսկ. եփես. ՟Ի։)


Աղամողիմ, եցայ

See full entry →

vn.

to stray, to dissipate.

NBHL (1)

Աղամողիս ի բանս քո, եւ յայլմէ առ այլ վազեալ անցանես տարապարտ մտածութիւնս. անխտիր հայի ի կրկին նշանակութիւնս, իբր տատանիլ։ (Յհ. իմ. երեւ.)


Աղանդահնար

See full entry →

adj.

cf. Աղանդագործ.

NBHL (1)

Այս տրտմութիւն՝ աղանդահնար բանսարկուին էր գործ. (Լմբ. սղ.։)


Աղանդաւոր, ի, աց

See full entry →

s.

sectary;
magician, enchanter, sorcerer.

NBHL (1)

Զբանսարկուէն ասի որպէս չարահնար. աղանդահնար. աղանդագործ.


Աղաչանք, նաց

See full entry →

s. pl.

supplication, prayer, orison, entreaty, humble request;
— or նամակ աղաչանաց, petition.


Աղաւաղ, աց

See full entry →

adj.

spoiled, vitiated, corrupted, adulterated, tainted, impaired;
disordered, discomposed.

NBHL (1)

Բնութեամբ ամենայն բան աղաւա՛ղ եւ դիւրաշարժ. (Առ որս. ՟Ժ՟Բ։)