Definitions containing the research կայ : 5175 Results

Հողմախառն

adj.

accompanied with wind.

NBHL (1)

Խառն ընդ հողմոյ. ուր կայ եւ հողմն.


Հողմավար, աց

adj.

weather-driven;
whirled about by the wind.

NBHL (1)

Իբրեւ հողմավար խոտոյ կայք ինձ հակառակ։ Հողմավար կորնչիմ. (Յոբ. ՟Ժ՟Գ. 25։ ՟Ժ՟Է. 1։)


Հոմանուն

adj.

equivocal;
cf. Համանուն;
cf. Երկդիմի.

NBHL (1)

Ա՛յլ ազգ կայր հոմանուն ամոնացւոցն. (Նչ. եզեկ.։)


Հոմիշխան

cf. Իշխանակից.

NBHL (1)

Գործք շմուէլի անարժան հոմիշխանին մեծին սահակայ. (Խոր. ՟Գ. 66։)


Ճաշակ, աց

s.

taste, flavour, savour;
foretaste, prelibation, proof, gustation;
drinking-vessel, cup, mug, glass, tumbler;
measure of gallons;
դուզնաքեայ —, weak or slight effort;
առնուլ զ—, to try, to taste, to relish;
առնուլ զ— քաջասրտութեան նորա, to prove his courage;
—աւ զծով չափել, to empty the sea with a tea-spoon.

NBHL (1)

Այդ դեռ եւս սակաւ ինչ ճաշակ է առաջիկայ տանջանացն։ Ուսոյց դժոխոցն զճաշակս ձայնի իւրոյ. (Ճ. ՟Բ.։ Բրսղ. մրկ.։)


Ճաշակումն, ման

s.

act of tasting or eating;
Holy Communion;
consumption.

NBHL (1)

Փութան հասանել ի բաղձալին եւ ի յոյժ ախորժելի ճաշակումն, որ կայ մնայ միշտ. (Յճխ. ՟Ժ։)


Ճապատիմ, եցայ

vn.

to glide or crawl like a serpent or worm, to twist about, to twine or coil round;
to writhe.

NBHL (1)

Նոյն ընդ Ճաղպատիլ. շաղապատիլ. եռալ զեռալ. գալարիլ. երկայնիլ եւ կարճիլ սողնոց եւ զեռնոց ծեքծեքմամբ. (յորմէ եւ ճապկըտիլ. եւ ճապուկ)


Ճառ, ից

s. adv.

discourse, harangue, oration, sermon, allocution;
dissertation;
history;
treatise;
narration, recital;
— բարոյական, homily;
— խրատական, parenesis;
առ —ն, ըստ —ին, literally, to the letter;
— արկանել, to deliver an oration or harangue, to make a speech, to preach a sermon;
ի — առնուլ, to discourse, to speak, to talk;
to write;
— արկեալ խօսել, to descant, to hold forth, to converse, to talk, to discourse, to spout, to speechify;
գրել զ—ս պատմութեանց ուրուք, to write a biography.

NBHL (2)

ῤῆσις, λόγος, μῦθος, ὀμιλία , ἰστορία oratio, eloquium, sermo, tractatus, historia διάλεξις dissertatio κεφαλίς capitulum եւ այլն. Բան ձայնաւոր կամ գրաւոր՝ ճոխ եւ ճոռոմ. կամ հռետորական առասացութիւն. ասացուած, վէպ. պատմութիւն. մեկնութիւն. քարոզ. վարդապետութիւն. երկայն զրոյցք. ներբող. եւ Գլուխ մի բանի. եւ Բառ. բարբառ. եւ այլն.

Ի միտ առցէ ... զճառս իմաստնոց, եւ զառակս նոցա։ Որդի՝ որ թողուցու պահել զխրատ հօր ... խորհի զճառս չարեաց։ Ծերք ի հրապարակս նստէին, ճառ արկեալ զբանից բարութեան։ Զճառս մատենին յառաջագոյն երկայնել։ Ահա գրեալք են ի ճառս ողբոց։ Ի ճառս (այսինքն ի գլուխս) գրոց գրեալ է վասն իմ։ Ճառ խաչին.եւ այլն։


Ճար

s.

remedy, means, expedient;
— or — եւ ճարակ գտանել, to find a means or a way, to contrive, to think of a device, to contrive;
չիք —, ոչ գոյ —, there is no way or means to, there is no help, it is done;
it is past all cure, it is irremediable;
cf. Ճարակ.

NBHL (1)

Որ չկայր (այսինքն զի մի՛ լիցի) գողանալոյ ճար. (Տաղ յար.։)


Ճարակեմ, եցի

va. fig. vn.

to lead the flocks out to pasture, to feed, to pasture;
to remedy, to cure;
to attack, to corrupt, to waste, to devour, to consume;
to pasture, to graze, to browse, to feed, to bait, to feed or live upon, to eat;
to expand, to extend, to dilate, to propagate, to diffuse, to spread;
to take root, to get rooted;
to be cured;
— զանձն, to fatten oneself;
բոցն հողմավար ծաւալեաւ —կէր, the flames, driven by the wind, continued to spread;
յանհնարինս —կէր ի սիրտս նոցա, a deep wound rankled in their hearts;
ցաւն որ յոսկերս նորա —կէր, a pain which penetrated to the very marrow of his bones.

NBHL (1)

Ոչ զմօտակայն ճարակի, եւ ոչ ամենեւին շիջանի. (Նիւս. կազմ.։)


Ճարտարապետեմ, եցի

va.

to be the architect of, to build or construct with art.

NBHL (1)

Եւ որպէս զմարդ՝ զմարդկայինսն ներգործեալ ճարտարապետէր. (Զքր. կթ.։)


Ճգնազգեաց

adj.

cf. Ճգնազգեցիկ.

NBHL (1)

Ճգնազգեաց սրբոց (վկայից) դասք. (Շար.։)


Ճգնազգեցիկ

adj.

hermitical, leading an ascetic or austere life, mortified, virtuous;
— կեանք, penitent life.

NBHL (1)

Վկայարանացն ճգնազգեցիկ երանելի կուսանացն. (Փարպ.։)


Ճգնակից, կցի, կցաց

s.

fellow-sufferer;
fellow-labourer, fellow-workman;
brother or companion in arms.

NBHL (1)

Վկայք՝ առաքելոցն ճգնակիցք. (Բուզ. ՟Գ. 14։)


Ճգնաւոր, աց

s. adj.

hermit, anchorite, solitary, recluse;
martyr;
combatant, warrior, champion, athlete;
cf. Ճգնազգեաց.

NBHL (2)

Ճգնաւորք ճշմարիտք՝ վկայք քրիստոսի. (եւ այլն. Ժմ.։)

Ճգնաւորին քրիստոսի, եւ պատուական վկային (յակ. մծբ). (Շար.։)


Ճգնութիւն, ութեան

s.

austere or ascetic life, austerity;
penitence, mortification, maceration;
fatigue, labour, trouble, effort;
combat, resistance;
danger, risk;
— մահու, death-struggle, pangs, agony;
օր ճգնութեան դատաստանին, the momentous day of the Last Judgment;
ամենայն ճգնութեամբ, with the utmost care or diligence.

NBHL (2)

Որ ի հանդէս քո ճգնութեան։ Խարազնազգեաց ճգնութեամբ։ Ընդ ճգնութիւն սրբոց վկայից։ Ճգնութեամբ սրբոց մարտիրոսաց։ Նահատակեալք ճգնութեամբ ի փորձ զանազան տանջանաց։ Ճգնութիւնք սրբոց քոց քրիստոս. եւ այլն. (Շար.։)

Մարտիրոսական ճգնութեամբ վկայեցին։ Ճգնութիւն համբերութեան։ Պահոց եւ աղօթից ճգնութեան. (Արծր.։ Յճխ.։ Մաշտ.։ Վրք. հց. եւ այլն։)


Ճիգն, ճգունք, ճգանց

s. adv.

effort, endeavour, attempt, study;
labour, work, pains, suffering, hardship, toil, fatigue;
danger, hazard, jeopardy;
crisis;
conflict, contest, combat, fight;
cf. Ճգնութիւն;
— ի —, close or hard by, one after the other, without intervals;
ամենայն ճգամբք, with all one's strength or ability;
ճգունք մարտի, the toils of war;
տանել մեծամեծ ճգանց, to bear or sustain great hardships;
զամենայն յանձին ունել, թափել, ի մեջ առնուլ, բազում ճգունս առնել, to strive or struggle hard, to do one's best or utmost, to redouble one's endeavours, to make superhuman efforts;
— դնել, to make an effort, to strive, to endeavour;
— դնել զյետին —, յետին ճըգամբք գուն գործել, to make a last effort, or final efforts.

NBHL (1)

Ի մեծի ճգան կայ արքայ. (Ճ. ՟Բ.։)


Ճիշդ, ճշդի

adj. adv.

just, exact, precise, correct, punctual, regular;
strict, rigorous;
sparing, scanty;
sordid, niggard;
cf. Ճշդիւ.

NBHL (1)

Ըստ կենցաղոյս ճշդէ վկայեալ առաւելուլ. (Բրս. ճգն.։)


Ճղճիմ

adj.

stingy, scurvy, niggard, sordid, covetous, miserly.

NBHL (1)

Մարդկան փոխ տալ՝ յանխնայ առատանաս, եւ յորժամ զքո տէրն իցէ կերակրել, աստ ճղճիմ եւ տմարդի գտանիս։ Ընչասէր եւ ճղճիմ լինի այնպիսին։ Որ յայնպիսի իրս հարեալ իցէ, եւ ճղճիմ լինի։ Ընդէ՞ր աղքատ կայցես, ընդէ՞ր տնանկ, հի՞մ ճղճիմ։ Ճղճիմ եւ կցիր ոք իցէ։ Ճղճիմք եւ կցիրք. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 20. 24. եւ այլն։)


Ճնճղուկ, ղկաց

s.

sparrow;
— ճճուէ, ճռուողէ, the sparrow chirps, chirrups, pips.

NBHL (1)

Ճնճղուկն ստուգաբանի ի ձայնէն. արդ որպէս նորա ճճուելն։ Ճնճղուկն միշտ ի ճռուողել կայ, յորմէ եւ զանուն ստացաւ. (Լմբ. առակ. եւ Լմբ. սղ.։)


Ճնշութիւն, ութեան

s.

cf. Ճնշումն.

NBHL (1)

Զանգայտ ամպոց զճնշումն։ Ի ճնշմանէն սաստիկ փայլեալ նիւթ կայծական. (Առ որս. ՟Է։ Երզն. ոտ. երկն.։)


Ճնշումն, ման

s.

compression, straining, pressing, squeezing;
— մարմնոյ, mortification, maceration.

NBHL (1)

Զանգայտ ամպոց զճնշումն։ Ի ճնշմանէն սաստիկ փայլեալ նիւթ կայծական. (Առ որս. ՟Է։ Երզն. ոտ. երկն.։)


Ճշդեմ, եցի

va.

to spare, to be saving, to economize, to be parsimonious, stingy;
to settle, to adjust;
cf. Ճշգրտեմ.

NBHL (1)

Ապա թէ ճշդէք ի վերայ մեր զտեսիլն սրբոյն սահակայ. իմա՛, ճգնիք ստուգել իսպառ, կամ խստիւ մեկնէք։


Ճշմարտահաւատ, ից

adj.

orthodox, having a true belief, believing, faithful;
of sound mind.

NBHL (1)

Գտեալ զայր թարգման՝ գրագէտ եւ ճշմարտահաւատ։ Ազգ առնէին ճշմարտահաւատ փառաւորչացն սահակայ եւ մաշթոցի. (Կորիւն.։)


Ճշմարտաքարոզ

adj.

preaching truth.

NBHL (1)

Ճշմարտաքարոզ վկայն քրիստոսի (գր. (լուս). Թէոդոր. մայրագ.։)


Ճոխ, աց, ից

adj. s.

wealthy, opulent, rich;
copious, rich, abundant, great, ample;
powerful, mighty, potent, grand, high;
master, lord, grand seigneur;
—ք քաղաքին, the first or most distinguished citizens of a town, the magnates, grandees, noblemen, nobility;
—ս ճեմել, to walk haughtily.

NBHL (1)

Առ երկայնմտութիւն ճոխ։ Ճոխ անտառաց. (Նար. ՟Խ՟Դ. եւ Նար. խչ.։)


Ճոխութիւն, ութեան

s.

power, authority, influence, sway, empire;
pride, haughtiness;
riches, opulence;
abundance, diffusion;
ճոխութեամբ, nobly, magnificently, authoritatively, imperiously, arrogantly, haughtily, ostentatiously, pompously;
քո —դ, Your Lordship.


Ճուճ

cf. Կայռին.


*Ճուճուլ

cf. Կայռին.


Հեծեծութիւն, ութեան

s.

cf. Հեծեծանք.

NBHL (1)

Ոչ եթէ ղամեք սպան զկային, այլ հեծեծութեամբ եւ երերանօք մեռաւ. (Եփր. աւետար.։)


Հեկեկամ, ացի

vn.

to sob, to sigh, to groan.

NBHL (1)

Յարտասուս եղեալ հեկեկայր. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Դ։)


Հեղում, ղի

va.

to pour, to pour out, to empty, to pour forth, to shed;
to diffuse, to scatter, to disperse, to spread;
— զանձն առաջին տեառն, to pour out one's soul before the Lord;
— զսիրտ իւր առաջի ուրուք, to open one's heart, to unbosom oneself to;
— զբարկութիւն, զսրտմտութիւն իւր ի վերայ ուրուք, to give vent to anger, to discharge one's wrath upon;
— կռոց նուէրս, to pour out libations to idols;
— արիւն բազում, արեան ճապաղիս —, to cause immense bloodshed, to shed torrents of blood;
արտօսր —, to shed tears;
— զարիւն իւր, to shed one's blood.

NBHL (1)

Ի տեղի մի սուրբ, ուր զմոխիրն հեղուցուն։ Հեղեալ կայ իբրեւ զհող փոշի.եւ այլն։


Հեղում, հեղայ

vn.

to be poured out, to flow, to spread;
to be shed, scattered, diffused;
to rush, to fall;
to burst;
հեղաւ ամենայն փոր նորա, all his bowels gushed out;
անկաւ հեղաւ զկնի կռոցն, he followed idols;
հեղեալ ցասմամբ, very angrily, wrathfully.

NBHL (1)

Ի տեղի մի սուրբ, ուր զմոխիրն հեղուցուն։ Հեղեալ կայ իբրեւ զհող փոշի.եւ այլն։


Հեղուսեմ, սի

va.

cf. Բեւեռեմ;
to write, to compose.

NBHL (1)

Յորժամ կայր հեղուսեալ տ խաչին, զերկինս շարժեաց, եւ զերկիրս դողացոյց. (Պիտառ.։)


Հեշտալուր

adj.

tractable, docile;
mild, complaisant, condescending.

NBHL (1)

Քննել զգիրս. քանզի յոլովն նոցա թէպէտեւ թուի թէ դիւրին է եւ հեշտալուր, եւ սակայն բազում խորհուրդս խորինս ունի ծածկեալ. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 12։)


Հեշտականութիւն, ութեան

s.

convenience, ease, leisure;
pleasure, amusement, sport;
voluptuousness.

NBHL (1)

Հեշտականութիւն մեծութեան։ Ժամանակեան հեշտականութիւնք։ Յառաջ իսկ քան զհատուցմունսն կայ հեշտականութիւն եւ օգուտ ի հրամանսն. (անդ. 15. 15։)


Հեշտութիւն, ութեան

s.

ease, convenience, facility, commodity, comfort;
delights, joys, pleasure, voluptuousness;
հեշտութեամբ, cf. Հեշտաբար.

NBHL (1)

Ստեփաննոս ժողովէր հեշտութեամբ զկոծումն քարանց վասն վկայութեանն քրիստոսի. (Լմբ. ժղ.։)


Հեջուպ

s.

Chamberlain.

NBHL (1)

ՀԵՋՈՒՊ որ եւ ՀԵՃՈՒՊ. Բառ ար. հաճիպ. որ է Գլխաւորն յընթերակայս արքայի կամ իշխանի. որպէս սենեկապան, եւ մուծիչ եկելոցն առ նա.


Հեռագնաց

adj.

far, distant;
removed far away.

NBHL (1)

Հեռի կամ երկայն ի գնալ. երկար.


Հեռագոյն

adj. adv.

very far, farther;
far, from afar, afar off.

NBHL (1)

μακρότερος longinquior τὸ μακράν longum, longinquum. Հեռի յոյժ. կարի հեռաւոր. երկայնագոյն միջոցաւ. խելմը հեռու.


Հեռաձիգ

cf. Հեռաւոր.

NBHL (1)

Հեռի ձգեալ. եւ Հեռի. հեռաւոր. երկայնաձիգ. յերկարաձիգ.


Հեռաստանեայք

s.

who are remote or distant.

NBHL (1)

Որ կան ի հեռաստան. բացակայք. հեռաւորք.


Հեռաւոր, աց

adj.

remote, removed, distant, far off;
absent.

NBHL (1)

μακρός, μακράν longinquus, longus, qui est procul. Որ է հառի. բացակայ. տարաշխարհիկ. օտարական. օտար. եւ Երկար. հեռու, երկան.


Հեռաւորութիւն, ութեան

s. mar.

remoteness, distance;
absence, length, space, interval;
— ի ցամաքէ, sea-room.

NBHL (1)

μακρότης longinquitas, longitudo διάστημα, ἁπόστασις distantia, absentia. Հեռաւոր գոլն. հեռացումն. բացակայութիւն. եւ Միջոց. անջրպետ. չափ հեռի գոլոյ. երկարութիւն. եւ Հեռաստան.


Հեռի

adj. adv.

remote, distant;
far;
— առնել, տանել, to remove far off;
to scatter;
to turn aside or away, to avert, to ward off;
— ունել, to keep away, or at a distance;
— ունել զանձն յիմեքէ, to keep off, to avert;
to abstain, to refrain;
— առնիմ, լինիմ, cf. Հեռանամ;
աստուած իմ, միʼ — առնիր յինէն, remove not Thyself, o God, from me!.

NBHL (1)

μακρός longinquus եւ այլն. Հեռաւոր. բացակայ. տարակաց. տարօտար. երկար. եւ Անագան, կամ վաղ, հին. հեռու, երկան.


Հեռութիւն, ութեան

s.

cf. Հեռաւորութիւն.

NBHL (2)

Է երբէք՝ զի արգելու, եւ ոչ չի կամաց, զմեզ՝ ի միջի հեռութեանս երկայնութիւն. (Պրպմ. ձ։)

Ծեր ոմն ձանձրացեալ ի հեռութենէ ջրոյն, զի մղոնաւ հեռի էր, խորհեցաւ մերձ ջրոյն առնել զկայս իւր. (Վրք. հց. ձ։)


Հեռուստ, ի հեռուստ

adj. adv.

afar, distant;
far, from afar.

NBHL (1)

Մինչեւ ի հեռուստ տեղիս։ Ի հեռուստ բացակայութենէ։ Ի հեռուստ ժամանակաց կամ դարուց. (՟Բ. Եզր. ՟Գ. 13։ Անան. եկեղ.։ Շ. բարձր.։ Երզն. լս.։)


Հեստեմ, եցի

vn.

cf. Հեստիմ.

NBHL (2)

Ոչ լսել, այլ հեստել հրամանաց։ Հետեւել բանին տեառն, կամ տեառն, կամ բերանոյ տեառն։ Հեստեալ կային ի տեառնակողմանն։ Դարձաք յետս յաստուծոյ, եւ հեստեցաք։ Զհեստեալ յամառութիւնն շիջուցանել.եւ այլն։

Հեստէին (կամ հեստ էին) ասէ սահակայ եւ հռեբեկայ կանայքն եսաւայ. իսկ ասորին չասէ՝ թէ հեստէին, այլ թէ չէին հաճոյ. (Կիւրղ. ծն.։)


Հետագայ, ից

adj.

following, next, subsequent.

NBHL (1)

ἁκόλουθος sequens ἑφἐξῆς quod deinceps. Որ ոք կամ որ ինչ զհետ գայ. յետագայ. հետակայ. հետագոյ. յաջորդ. հետեւորդ.


Հետամտեմ, եցի

vn.

to pursue, to run after;
to accompany, to go with, to attend, to compete.

NBHL (1)

Զորոց զկն հետամուտեալ։ Բէլ զկնի հետամուտեալ հայկայ։ Երթային գային ընդ հետամտելոց թշնամեացն զկնի նոցա. (Փարպ.։ Յհ. կթ.։)