Definitions containing the research իւր : 8348 Results

Հայազն

cf. Հայկազն.

NBHL (1)

Զամենայն յաղթանդամ հայազունսն իւր. (Ղեւոնդ.։)


Հայաստան, ի

s.

Armenia.

NBHL (1)

Առեալ զիւր վիճակն հայաստան երկրին։ Խաղացեալ գայր ի վերայ հայաստան երկրին. (Ագաթ.։ Բուզ.։)


Հայեացք, եցից

s.

look, sight, view.

NBHL (2)

Հայեացք ուղիղ աչաց. (Կիւրղ. առ միայնակեացս.։)

Թիւր հայեացս. (Նար. երգ.։)


Հայելի, լւոյ, լեաց

s. fig. adj.

looking-glass, mirror, speculum;
—ք, eyes;
visible, observable;
— կիզիչ, burning glass.

NBHL (1)

Պշուցեալ հայիցի ընդ երեսս իւր՝ որ ծնանիցին ի հայելւոջ. (Յկ. ՟Ա. 23։)


Հայեցող

s.

contemplator.

NBHL (1)

Օձն պղնձի ոչ ունէր զհայեցողսն իւր զօրութեամբն բժշկել. (Լմբ. իմ.։)


Հայեցուած, ոց

s.

glance, look, peep;
sight, view;
aspect, appearance, presence;
spectacle, prospect;
անյողդողդ —, firm, steady, look;
ի խոնարհ ունել զ—ս, to cast down the eyes;
ակն տալ or դնել —ովք աչաց, to cast an amorous eye upon, to ogle;
to dote upon.

NBHL (1)

Ակն ետ նոցա հայեցուածովք աչաց իւրեանց. (Եզեկ. ՟Ի՟Գ. 16։)


Հայթայթամտեմ, եցի

vn.

to set one's wits to work, to tax one's ingenuity, to contrive.

NBHL (1)

Դարձեալ հայթայթամտեալ ասէր, եթէ հնար ինչ էր զնա հանել յանկիւն տաճարին. (Կիւրղ. ծն.։)


Հայթայթանք, նաց

s.

cf. Հայթհայթանք.

NBHL (2)

Եթէ աստուծոյ կամք էին, զի՞նչ պիտոյ էին հայթայթանքն (հնարից)։ Զի փոքր մի ինչ հայթայթանք լիցին ի ցաւոցն. (Կիւրղ. ծն. եւ Կիւրղ. թագ.։)

Որ ինչ գտանէր ի ձեռին ուրուք հայթայթանք, ընդ անձին իւրոյ ոչ լինէր բաւական գնոյ. (Ղեւոնդ.։)


Հայթհայթանք

s.

invention, expedients, means, shift, device, way;
provisions, food, victuals;
relief, solace;
pretext, subterfuge, pretence;
— կենաց, subsistence, means, necessities of life;
cf. Հնարք.

NBHL (2)

Եթէ աստուծոյ կամք էին, զի՞նչ պիտոյ էին հայթայթանքն (հնարից)։ Զի փոքր մի ինչ հայթայթանք լիցին ի ցաւոցն. (Կիւրղ. ծն. եւ Կիւրղ. թագ.։)

Որ ինչ գտանէր ի ձեռին ուրուք հայթայթանք, ընդ անձին իւրոյ ոչ լինէր բաւական գնոյ. (Ղեւոնդ.։)


Հայիմ, եցայ, եա՛ց, եա՛

vn.

to look, to give a look, to cast the eyes on, to see;
to look upon, to gaze on, to consider attentively, to look in the face, to observe, to contemplate, to speculate, to weigh well;
to take care;
to concern, to regard;
to have in view, to aspire to, to aim at;
to face, to front, to look on, to overlook;
գեղեցիկ հայելով, handsome, elegant, beautiful, charming;
— ի վեր, to look up;
— ընդ պատուհանն, to peep or look in at the window or through the window;
— գաղտագողի, to look stealthily at;
պշուցեալ — յոք անյագ, to gaze with greedy or devouring eyes at, to stare at;
— յայրատս or յայրատութեամբ, to look at impudently, lustfully, lewdly;
— յոք սիրով, գորովալից աչօք, to look at lovingly or tenderly, to look sweet upon, to cast sheep's eyes on, to ogle;
— խանդաղատանօք, to gaze on dotingly, with fondness, with glistening eyes;
ընդ ակամբ — յոք, to look scornfully at or with contempt;
— մտօք, to contemplate, to muse on;
ոչինչ հայեցեալ ի, in spite of, despite;
մինչդեռ նա այսր անդր հայէր, as he looked about or around.

NBHL (3)

Հայեցաւ ի նա։ Ամենեքեան հայէին ի նա։ Աչք ամենեցուն ի նա հայէին։ Բնաւ հայէի իսկ ի քեզ։ Հայեցաւ նա ի բարձանց ի սրբութենէ իւրմէ։ Մարդ հայի յերեսս, եւ աստուած ի սիրտս։ Հայեսցո՛ւք ի զօրագլուխն հաւատոց։ Հայեա՛ց յաղքատութիւն իմ, կամ յօգնել ինձ։ Հայեցեալ յերեսս ձեր։ Ոչ հայեցան յիս մերձաւորք իմ։ Ոչ հայեսցի յիս ակն տեսողի։ Հայեցան առ նա ի խոնարհ։ Հայեցար յերկիր։ Հայել ընդ պատուհանն, ընդ վանդակապատն, ընդ նա, ընդ իս, ընդ երեսս սոդոմացւոց. այր ընդ ընկեր իւր, եւ այլն։

Հայեցաւ շուրջ զիւրեւ յաշակերտսն։ Հայեցաւ շուրջ զամենեքումբք։ Հայեցեալ յիսուսի զնոքօք լի ցասմամբ.եւ այլն։

Որ ի սնափառութիւնս հայի՝ եթէ պահէ կամ աղօթէ կամ ողորմութիւնս առնէ, կորուսանէ զամենայն վարձս իւր. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 25։)


Հայկազնեայ, եայց

cf. Հայկազուն.

NBHL (2)

Տիգրան հայկազնի՝ աջակից կիւրոսի։ Զսենեքերիմ արքայն հայկազնի։ Հայկակն հայկազնի. (Սամ. երէց.։ Վրդն. պտմ.։ Ճ. ՟Բ.։)

Բարձ չորեքհարիւրեքինս հայկազնեօք (կամ հայկազնիւք). (Մեսր. երէց.։)


Հայկազնեան

cf. Հայկազուն.

NBHL (2)

Տիգրան հայկազնի՝ աջակից կիւրոսի։ Զսենեքերիմ արքայն հայկազնի։ Հայկակն հայկազնի. (Սամ. երէց.։ Վրդն. պտմ.։ Ճ. ՟Բ.։)

Բարձ չորեքհարիւրեքինս հայկազնեօք (կամ հայկազնիւք). (Մեսր. երէց.։)


Հայհոյական, ի, աց

adj.

blasphemous;
— բան, blasphemy.

NBHL (1)

Ի բիւրապատիկ հայհոյական կոհակաց ալեաց իբր զիմաստութեանն տուն. (Սկեւռ. ի լմբ.։)


Հայրաբարոյ, ից

adj.

like or resembling his father, following in the steps of his father;
like a father.

NBHL (1)

ՀԱՅՐԱԲԱՐՈՅ կամ ՀԱՅՐԱԲԱՐՈՒ. Ունօղ զբարոյս հօր իւրոյ. հօրամոյն. հօրը նման, հօրը ելած.


Հայրազեղծ

cf. Հայրախեղդ.

NBHL (1)

πατραλοίας, πατραλώας patris percussor, parricida. Որ զեղծուցանէ զհայր իւր. հարկանօղ կամ սպանօղ հօր իւրոյ, հայրատանջ. հայրատեաց.


Հայրախեղդ

adj.

parricidal.

NBHL (1)

Խեղդօղ հօր իւրոյ. յն. հայրասպան. πατροκτόνος parricida.


Հայրակեր, աց

adj.

parricidal.

NBHL (2)

Կերօղ այսինքն սպանօղ զհայր իւր.

Կորիւնք (օձից) ծակեն զկողս մօրն իւրեանց եւ ելանեն. եւ այնպէս հայրակերք եւ մայրասպանք են. (Եպիփ. բարոյ.։)


Հայրակոչ լինիմ

vn.

to name after the father.

NBHL (1)

ՀԱՅՐԱԿՈՉ ԼԻՆԵԼ. Կոչել կամ ձայնել զհայր իւր.


Հայրանարգ

cf. Հայրանարգու.

NBHL (1)

ՀԱՅՐԱՆԱՐԳ ՀԱՅՐԱՆԱՐԳՈՒ. πατραλοίας parricida. Որ անարգէ զհայր իւր. հայրազեղծ. հայրատեաց. հայրասպան.


Հայրանարգու

adj.

despising, contemning one's father.

NBHL (1)

ՀԱՅՐԱՆԱՐԳ ՀԱՅՐԱՆԱՐԳՈՒ. πατραλοίας parricida. Որ անարգէ զհայր իւր. հայրազեղծ. հայրատեաց. հայրասպան.


Հայրանման

adj.

resembling one's father.

NBHL (1)

ὀμοιόπατηρ patri similis. Նման հօր իւրոյ. հայրաբարոյ. հօրամոյն.


Հայրանուն

adj.

bearing the father's name.

NBHL (1)

Ունօղ կամ կրօղ զանուն հօր իւրոյ. համանուն հօրն.


Հայրաշարժ

cf. Հայրաբուղխ.

NBHL (1)

ՀԱՅՐԱՇԱՐԺ որ եւ ՀԱՐԱՇԱՐԺ. Ի հօրէն երկնաւորէ շարժեալ, այսինքն յառաջագայեալ, ծագեալ, ծննդեամբ կամ բղխմամբ. ուստի որդին ասի ի հօրէ իբրեւ յականէ աղբիւր հայրաշարժ, եւ Հոգին վտակ կամ գետ կամ ծով եւ այլն.


Հայրապետանոց

cf. Հայրապետարան.

NBHL (1)

Հանել յեկեղեցին կաթողիկէ ի հայրապետանոցին։ Առեալ զեպիսկոպոս իւր՝ էջ ի հայրապետանոցէ անտի. (Ճ. ՟Բ.։ Վրք. ոսկ.։)


Հայրասէր

adj.

loving one's father.

NBHL (1)

Որ սիրէ եւ պատուէ զհայր իւր.


Հայրասպան, աց

adj. s.

parricidal;
a parricide.

NBHL (1)

πατροκτόνος parricida. Սպանօղ հօր իւրոյ. որ եւ հայրազեղծ. հայրախեղդ. հայրակեր. հայրատանջ. հայրանարգու.


Հայրասպանութիւն, ութեան

s.

parricide.

NBHL (1)

parricidium. Սպանութիւն հօր իւրոյ.


Հայրատեաց

adj.

hating one's father.

NBHL (1)

Ատեցօղ եւ թշնամի հօր իւրոյ.


Հայրենական, ի, աց

adj.

paternal;
patrimonial;
— ստացուացք, patrimony, inheritance.

NBHL (1)

Հայրենական խնամք, առաքինութիւնք, փառք, բարեպաշտութիւն, բարետոհմութիւն, գթութիւն, կրօնք, չաստուածք, կռապաշտութիւն. (Յճխ. ՟Ժ։ Դիոն. երկն.։ Խոր. ՟Ա. 3։ ՟Բ. 79։ Բրսղ. մրկ.։ Պրպմ.։ Կիւրղ. գանձ. եւ ղկ։ Ագաթ.։ Ճ. ՟Բ.։)


Հայրենասէր, սիրաց

adj. s.

fond of one' country, patriotic;
patriot;
ճշմարիտ, անձնանուէր —, a genuine, devoted patriot.

NBHL (1)

Որ ունի զսէր առ հայրենի աշխարհ եւ ազգ իւր.


Հայրենատուր

adj.

left by a father, transmitted from the ancients;
paternal, ancestral.

NBHL (2)

ՀԱՅՐԵՆԱՏՈՒՐ πατρόδοτος, πατροπαράδοτος a patre vel patribus traditus. որ եւ ՀԱՅՐԱՏՈՒՐ. Ի հօրէ անտի իւրմէ, եւ ի հարց տուեալ. որդւոց յորդիս աւանդեալ ի նախնեացն հայրենեաց. հայրենական.

Տիրէ հայրենատուր վիճակեալ աշխարհի իւրոյ. (Յհ. կթ.։)


Հայրենի, ենւոյ

adj.

paternal;
native, natal;
— ժառանգութիւն, patrimony;
— գաւառ, աշխարհ, երկիր, cf. Հայրենիք.

NBHL (2)

πάτριος, πατρωός, πατρικός patrius, paternus. Սեպհական հօր, եւ հարց, եւ նախնեաց. հայրական. հայրենական. հայրենեան. եւ Իւրական. սեպհական. հօրենական, պապենական, հին, բուն, իւրը.

Ելանել նմա ի հայրենեաց իւրոց։ Արդ ելեալ աբրահամ ի հայրենեաց իւրոց. (Ագաթ.։)


Հայրութիւն, ութեան

s.

paternity.

NBHL (1)

Սուրբ եղիցի անուն քո. յիս ասէ սուրբ եղիցի քոյ հայրութեանդ անուն, առ ի վայելչական զիս լինել գործոց ըստ քում հրամանի հայրութեան. (Կիւրղ. ղկ.։)


Հայրօրէն

adv.

cf. Հայրաբար.

NBHL (1)

Առ խաչօղսն տեառն իւրոյ, եւ ծարաւիսն արեան իւրոյ հայրօրէն գթովք խօսեցեալ լինէր. (Ոսկ. գծ.։)


Հանածոյ, ից

adj.

mineral;
ore, mineral;
— բիւրեղական, երիկամնաձեւ, հատաձեւ, հողային, ձուաքարային, crystallized, kidney-shaped, globular or granular, earthy or earth-coloured, oolithic or lenticular ore.


Հանապազ

adv.

always, at all times, continually, constantly, ever;
assiduously.

NBHL (1)

Դաւիթ երգէր ձեռամբ իւրով, որպէս եւ հանապազն. (՟Ա. Թագ. ՟Ժ՟Ը. 10։)


Հանապազաբուղխ

adj.

flowing continually.

NBHL (1)

Որպէս աղբիւրն միշտ բղխէ, նոյնպէս եւ արդար ի հաւատս եւ ի գործս հանապազաբուղխ է. (Լմբ. առակ.։)


Հանապազատարած

adj.

always extended.

NBHL (1)

Համբարձեալ զբազուկսն կամ զձեռս իւր հանապազատարած յերկինս. (Ագաթ.։ Կորիւն.։ Վրք. հց. ՟Ժ՟Դ։ Մեսր. երէց.։)


Հանապազօր

adv.

every day, always.

NBHL (1)

Որ հանապազօր զօգնութիւն իւր ոչ առնէր պակաս ի նմանէ. (՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Ե. 7։)


Հանապազօրեայ

adj.

quotidian, daily.

NBHL (1)

Կարգեաց զհանապազօրեայս իւրաքանչիւր ուրուք. իմա՛ զօր ըստ օրէ զգործս, կամ զառնելիս։


Հանգանակ, աց

s.

assessment, rating;
club, clubbing, contribution, share, portion;
— հաւատոյ, symbol, creed;
—աւ, in clubbing together;
—աւ կոչունս առնել, to club for a dinner.

NBHL (1)

(ի համ, գալ. կամ համքանակ) գրի եւ ՀԱՆԿԱՆԱԿ. որ է ըստ յն. սի՛մվօլօն. իբր համարկանակ, միաբան արկեալն. σύμβολον symbolum, sors, signum եւ այլն. իսկ συμβουλή concilium. Որ ինչ ի միջի դնի միաբան խորհրդով ի մի վայր եկելոց, մանաւանդ ի պէտս խրախութեան. եւ բաժինն արկեալ յանցնիւրոց. վիճակ, գլուխ դրամոյ. գրաւ. դաշն. միաբանութիւն.


Հանգանակեմ, եցի

vn. va.

to rate, to club, to contribute, to club together, to subscribe;
to contribute, to have a share in, to be accessory to.

NBHL (1)

Առցեն իւրաքանչիւր ոչխար ըստ տունս. ապա թէ ոչ՝ ըստ տանց տոհմից յաղագս աղքատութեանն հանկանակեալ. (Շիր. զատիկ.։)


Հանգիստ, գստեան

s. fig. adj. adv.

repose;
refreshment, relaxation, recreation;
ease, tranquillity;
convenience, wellbeing, leisure;
pause, rest, intermission, truce, cessation;
station, abode;
tomb;
repose, sleep, death;
quiet, tranquil, peaceful;
—գստեամբ, conveniently, comfortably;
at one's ease or leisure, leisurely;
—գստեան ժամ, compline;
—գստեան շարական եւ աւետարան, hymns and gospel in burial service;
—գստեան պաշտօն, requiem;
— առնուլ, to take rest, to be at rest, to repose;
— տալ, to rest, to repose;
թողուլ ի —գստեան, to leave or let alone;
— առնել բանի, to end a discourse.

NBHL (4)

Որպէս սաղովմոն զաւակն դաւթի զկնի հանգստեան հօրն իւրոյ վեհի։ Զկնի տիահրաւէր հանգստեան նորա. (Նար. խչ.։)

Զքէն գոհանամք. եւ զՀանգիստն նորին, Նայեա տէր։ Զաղօթս զայսոսիկ հանգստիւքն իւրեանց։ Ի գիշերի եւ ի տուընջեան. Հանգիստ, Հովիւ քաջ. (Յհ. իմ. ատ.։)

ՀԱՆԳԻՍՏ. որպէս Կատարումն հաճոյիցն աստուծոյ. եւ Լրումն բաղձանաց մարդոյն, կամ երանութիւն երկնից. եւ Ամենայն ինչ ախորժելի, դիւրիչ, զուարթարար, եւ հանգուցիչ սրտի.

Մի՛ խստութեամբ, այլ դիւրաւ հանգստեամբ մերձեսցին առ նոսա. (Եւս. պտմ. ՟Թ։)


Հանգիտանամ, ացայ

vn.

to be equal, like, to resemble.

NBHL (1)

Թէպէտ եւ յայլսն հանգիտացաւ սմա իւրն լծակից, սակայն նուազանալ յայսմ երեւել քան զզուգակիցս. (Պիտ.։)


Հանգիտապատիւ, տուաց

adj.

having the same honour, equally honoured or honourable.

NBHL (1)

Զիւր հանգիտապատիւ զուգականութիւն ընդ հօր ցուցանիցէ. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 15։)


Հանգոյն

adv. adj.

as, like, after the manner of;
almost, nearly;
cf. Հանգունակ.

NBHL (3)

Բովանդակի առ կիւրոսի՝ հանգոյն երեմիայի բարբառոյն. (Եւս. քր.։)

Յիւրաքանչիւր աւետարանի ի տեղիս զհանգոյնս ասացեալս նոցա. (Եւս. նախ. աւետ.։)

Հանգոյն գտանէ տէրունական հրամանքն իւր զժողովողիս բանս. (Լմբ. ժղ.։)


Հանգունակ

cf. Հանգունակատիպ.

NBHL (1)

Ծնաւ անծինն զծնունդն՝ իւր հանգունակ. (Սեբեր. ՟Ա։)


Հանգունական

cf. Հանգունակատիպ.

NBHL (1)

Ծնաւ անծինն զծնունդն՝ իւր հանգունակ. (Սեբեր. ՟Ա։)


Հանգունակից, կցի, կցաց

cf. Հանգունակատիպ.

NBHL (1)

Հայր որդի ծնաւ իւր հանգունակից. (Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Ա։)


Հանգուշն

adj. fig. adv.

turned or tucked up, close;
modest, reserved;
cautions, wary;
gathering up, picking up, closely;
modestly, decently;
cautiously.

NBHL (1)

Զարդ խոնարհութեան զո՞ր կոչից. յորժամ ի քնքշելոյ ի յօցտելոյ հանգուշն զիւրեաւն ամփոփիցէ. (անդ։)