Definitions containing the research իւր : 8348 Results

Ճենճերեմ, եցի

va.

to exhale an odour of cooking or burning flesh, a smell of roast meat;
to burn;
to sacrifice.

NBHL (1)

Ճենճերեաց զողջակէզս իւր եւ զզոհս։ Մինչչեւ ճարպն ճենճերեալ էր։ Ճենճերեսցի նախ ճարպն։ Ճենճերեսցի զոհ քո։ Ճենճերեաց զամենայն քուրմս բարձանց.եւ այլն։


Ճեպեմ, եցի

va.

cf. Ճեպեցուցանեմ.

NBHL (1)

Ճեպեալ էք յիւրաքանչիւր տուն իւր. (Անգ. ՟Ա. 9։)


Ճեպումն, ման

s.

alacrity, swiftness, quickness, eagerness, promptitude;
assiduity.

NBHL (1)

Տեսեալ զիւրաքանչիւր ճեպումն ըստ կրօնաւորութեանն. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)


Ճիկ

s.

cry;
warbling, chirping;
— հանել, to utter a feeble cry.

NBHL (1)

Բանայցէ զբերան իւր, եւ ճիկ հանիցէ. (Ես. ՟Ժ. 14։)


Ճիչեմ, եցի

vn.

cf. Ճչեմ;
ոչ այլ ինչ լսէր, բայց վայ զվայիւ —եալ, nothing was heard but shrieks and woe.

NBHL (1)

Ոչ այլ ինչ լսիւր, բայց վայ զվայիւ ճիչեալ. (Խոր. պտմ. հռիփս.։)


Ճիւաղ, աց

s.

monster;
phantom, spectre;
night-mare, incubus;
—ք դըժոխայինք, the Furies;
— շառաչեմ, to drone, to hum, to buzz, to whiz.

NBHL (1)

Ճիւաղ ինչ բիւրակերպ. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 1։)


Ճիւղ, ոց

s.

branch, bough;
stump, stock, stem;
finger;
— գետոց, arm of a river;
ի —ս բաժանիլ, to branch out, to ramify;
թուել ի —ս մատանց, to count on the fingers.

NBHL (1)

Զճիւղս ստեղնաձիգս նոճիաճահ ճոխն անտառաց։ Ոմն, եւ ճուղք իւր. ոմն, եւ ոստք իւր. (Նար. խչ. եւ ՟Զ։)


Ճճեկեր

adj.

worm-eaten, rotten.

NBHL (1)

Հաց պաշարի իւրեանց չորացեալ, եւ եղեւ ճըճեկեր. (Յես. ՟Թ. 5. 12։)


Ճճի, ճճուոյ, ճճոյ, ճճոյք, ճճեաց

s.

worm, vermin, small worm;
insect, animalcule;
reptile.

NBHL (1)

Դարմանեաց զնա ի բոյն իւր՝ բերելոյ նմա մանր ճճիս եւ օձ. (Պտմ. վր.։)


Ճշդութիւն, ութեան

s.

exactness, punctuality, accuracy, precision, regularity;
rigour, austerity;
thrift, economy, parsimony, stinginess;
հատուցանել բազում ճշդութեամբ, to pay exactly, strictly, rigorously, to a farthing, with rigorous exactness.

NBHL (2)

Որ մեծանայ ի պնդութենէ եւ ի ճշդութենէ իւրմէ. (Սիր. ՟Ժ՟Ա. 18։)

Զթերութիւնն, զթիւրութիւնն, զլուծութիւնն, զճշդութիւնն, զանկապ արձակումնն. (Նար. ՟Խ՟Ե։)


Ճշմարտապէս

adv.

cf. Ճշմարտիւ.

NBHL (1)

Որպէս եղեւ ճշմարտապէս տղայ, այսպէս եւե աճումն ընկալաւ. զի մի՛ առ աչօք զայն համարեսցին. (Կիւրղ. ղկ.։)


Ճշմարտասիրութիւն, ութեան

s.

love of truth, veracity, sincerity, equity.

NBHL (1)

Վասն ճշմարտասիրութեան եւ արդար իրաւանց գալ եւ մարմին զգենուլ, եւ զսոյն արդար երեւեցուցանել, եւ մահուամբն իւր փրկել. (Լմբ. սղ.։)


Ճշմարտատես

adj.

seeing the truth;
having no respect for persons, severe, perspicacious.

NBHL (1)

Բացան գերեզմանք մարգարէիցն, եւ համբարձին զգլուխս իւրեանց ճշմարտատեսքն. (Ճ. ՟Ժ.։)


Ճոխ, աց, ից

adj. s.

wealthy, opulent, rich;
copious, rich, abundant, great, ample;
powerful, mighty, potent, grand, high;
master, lord, grand seigneur;
—ք քաղաքին, the first or most distinguished citizens of a town, the magnates, grandees, noblemen, nobility;
—ս ճեմել, to walk haughtily.

NBHL (1)

Այն որ մեծատուն է եւ ճոխ՝ բնութեամբ աստուածութեան իւրոյ. (Սարգ. յկ. ՟Զ։)


Ճոխութիւն, ութեան

s.

power, authority, influence, sway, empire;
pride, haughtiness;
riches, opulence;
abundance, diffusion;
ճոխութեամբ, nobly, magnificently, authoritatively, imperiously, arrogantly, haughtily, ostentatiously, pompously;
քո —դ, Your Lordship.

NBHL (3)

Զճոխութիւն նախապետութեան թերեւս իւր յափշտակէր նա. (Եփր. ծն.։)

Իշխանական ճոխութեամբ։ Ճոխութեամբ հրամայել։ Հրաման քո ճոխութեանդ։ Կայսերական ճոխութիւնդ։ Ճոխութիւն հրամանին։ Ճոխութեամբ խօսել, կամ գործել։ Նստաւ ճոխութեամբ յաթոռն իւրական. (Յճխ.։ Սեբեր.։ Արծր.։ Ոսկ.։ Նար. ՟Լ՟Դ։)

Զօրաւոր հաւատովք, եւ ճոխութեամբ մարմնականաւ։ Երկրաւոր ճոխութիւնք։ Ոչ յապականացու ընչից, այլ յիւրոյ հոգւոյն ճոխութենէ։ Յանեզրական կենացն յանբաւ ճոխութիւնսն. (Խոր. ՟Գ. 67։ Շ. մտթ.։ Նիւս. կուս.։ Անան. եկեղ։)


Ճողեմ, եցի

va.

to take off the hair, to depilate;
to arrange or play with the beard.

NBHL (2)

Զհերս քո ճողես։ Ճողեն զհերս գլխոյ իւրեանց. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 16։ Ճ. ՟Գ.։)

Ճողէր զմօրուսն։ Ճողեն զմորուսս իւրեանց. (Վրդն. պտմ.։ Պտմ. աղեքս.։)


Հեծանելիք, լեաց

s.

beast, nag;
vehicle.

NBHL (1)

Ոչ ունի զարդարեալ հեծանելիս ի ներքոյ իւր. զձիս եւ զջորիս ոչ ունի, եւ թագաւոր է. (Եփր. ի ծն.։)


Հեծանիմ, հեծայ

vn.

to mount, to ride;
— ի կառս, ի ձի, to mount or enter a carriage or vehicle;
to ride, to mount on horseback;
— ի նաւ, to go on shipboard, to embark;
անհամետ —, to ride bare-back;
յորս —, to go a hunting or shooting;
զհետ —, to chase, to give chase to, to persecute, to set off in pursuit of, to pursue;
յաւար —, to plunder, to pillage, to sack;
ապրեցաւ հեծեալ ձիով, he fled on horseback;
cf. Կառք.

NBHL (1)

Կազմեա՛ ինձ էշ, եւ հեծայց ի նա։ Հեծաւ յէու, եւ գնաց։ Հեծան իւրաքանչիւր ի ջորւոջ իւրում։ Զերիվարն՝ յորում արքայ հեծանէր։ Հեծեալք յերիվարս։ Հեծանէին յերեսուն եւ երկու յովանակս։ Զփարաւոն՝ որ զհետ հեծանէր ժողովրդեան քո բազում զօրօք՝ կառօք եւ երիվարօք. յն. զհետ մտանէր կամ պնդէր. (եւ այլն։)


Հեծանոց, աց

s.

winnowing-fan;
hay rake.

NBHL (1)

Որոյ հեծանոցն ի ձեռին իւրում, եւ սրբեսցէ զկալ իւր. (Մտթ. ՟Գ. 12։ Ղկ. ՟Գ. 17։)


Հեծութիւն, ութեան

s.

groaning, lamentation, complaint, woes.

NBHL (1)

Տրտմութեամբ եւ հեծութեամբ եւ յոգւոց հանելով միշտ ի վշտի մաշեն զանձինս իւրեանց. (Խոսր.։)


Հեծուկ

s.

the fork, the seat of a horseman.

NBHL (1)

Արձակեաց զնետ իւր, եւ հարկանէր զնա ի հեծուկն ի խոց մահու. (Ուռհ.։)


Հեծուցանեմ, ուցի

va.

to make mount, to put on.

NBHL (1)

Հեծուցեալ ի վերայ իւրոյ նժուգի՝ ապրեցուցանէր. (Փարպ.։)


Հեղինակ, աց

cf. Առաջնորդ;
cf. Գտակ;
cf. Մատենագիր.

NBHL (1)

Վարկանի արժանաւորս իւրում առնել մերձաւորութեան զհեղինակսն ի բարեպաշտութիւն. (Պիտ.։)


Հեղձամահ

adj.

choked;
strangled;
drowned;
— լինել, to be -;
— առնել, to choke, to stifle, to suffocate, to drown.

NBHL (1)

Հեղձամահ եղեալ յիւրոց սենեկապետաց. (Խոր. ՟Գ. 22։)


Հեղձիմ, ձայ

vn.

cf. Հեղձանիմ.

NBHL (3)

Զոր եւ ի վերայ բոցոյ է տեսանել. յընտանի իւրմէ ծխոյն հեղձանի. (Բրս. գոհ.։)

Արկ խեղդ անձին իւրում, եւ հեղձաւ։ Դպիրք հեղձեալ են նախանձու. (Եփր. համաբ.։)

Զայսոսիկ յիշեալ՝ հեղձի ի մտի։ Եղբայր ոմն հեղձիւր ի չար եւ ի զազիր խորհրդոց. (Վրք. հց. ՟Ը. եւ ՟Ժ՟Զ։)


Հեղձնում, ձայ

vn.

cf. Հեղձանիմ.

NBHL (3)

Զոր եւ ի վերայ բոցոյ է տեսանել. (յընտանի իւրմէ ծխոյն հեղձանի. Բրս. գոհ.։)

Արկ խեղդ անձին իւրում, եւ հեղձաւ։ Դպիրք հեղձեալ են նախանձու. (Եփր. համաբ.։)

Զայսոսիկ յիշեալ՝ հեղձի ի մտի։ Եղբայր ոմն հեղձիւր ի չար եւ ի զազիր խորհրդոց. (Վրք. հց. ՟Ը. եւ ՟Ժ՟Զ։)


Հեղձում, ձայ

vn.

cf. Հեղձանիմ.

NBHL (3)

Զոր եւ ի վերայ բոցոյ է տեսանել. (յընտանի իւրմէ ծխոյն հեղձանի. Բրս. գոհ.։)

Արկ խեղդ անձին իւրում, եւ հեղձաւ։ Դպիրք հեղձեալ են նախանձու. (Եփր. համաբ.։)

Զայսոսիկ յիշեալ՝ հեղձի ի մտի։ Եղբայր ոմն հեղձիւր ի չար եւ ի զազիր խորհրդոց. (Վրք. հց. ՟Ը. եւ ՟Ժ՟Զ։)


Հեղձանիմ, ձայ

vn.

to choke, to be suffocated, stifled, drowned.

NBHL (3)

Զոր եւ ի վերայ բոցոյ է տեսանել. յընտանի իւրմէ ծխոյն հեղձանի. (Բրս. գոհ.։)

Արկ խեղդ անձին իւրում, եւ հեղձաւ։ Դպիրք հեղձեալ են նախանձու. (Եփր. համաբ.։)

Զայսոսիկ յիշեալ՝ հեղձի ի մտի։ Եղբայր ոմն հեղձիւր ի չար եւ ի զազիր խորհրդոց. (Վրք. հց. ՟Ը. եւ ՟Ժ՟Զ։)


Հեղձուցիկ

adj.

cf. Հեղձիկ.

NBHL (1)

Ի գետն հեղձուցիկ առնել. (Կիւրղ. ել.։)


Հեղձուցանեմ, ուցի

va.

to suffocate, to choke, to strangle, to drown;
to oppress.

NBHL (4)

Ինքնին խեղդեաց եւ հեղձոյց զանձն իւր. (Բրսղ. մրկ.։)

Մովսէս՝ զի կամեցան հեղձուցանել զտղայութիւն նորա ջուրբքն, ի մէջ ջուրց հեղձոյց զհեղձուցիչսն իւր. (Եփր. ծն.։)

Առիւծ որսացաւ, եւ հեղձոյց կորեանց իւրոց. (Նաւ. ՟Բ. 12։)

Ի գետն հեղձուցիկ առնել. (Կիւրղ. ել.։)


Հեղոյս, ուսից

s.

nail;
cf. Բեւեռ.

NBHL (1)

Որ ափով իւրով զջուրս ծովու չափէ, եւ զերկինս թզաւ, եւ զերկիր ամենայն քլաւ, հեղուսօք բեւեռեալ լինէր ի խաչի. (Մեկն. ղկ.։)


Հեղուկ, ի

cf. Հեղկի.

NBHL (1)

διαχυτικός profusus ὐγρός liquidus. Որ ինչ դիւրաւ հեղեալ լինի. լոյծ. խոնաւ. ծաւալական. հեղեղուկ.


Հեղում, հեղայ

vn.

to be poured out, to flow, to spread;
to be shed, scattered, diffused;
to rush, to fall;
to burst;
հեղաւ ամենայն փոր նորա, all his bowels gushed out;
անկաւ հեղաւ զկնի կռոցն, he followed idols;
հեղեալ ցասմամբ, very angrily, wrathfully.

NBHL (2)

Առ զսրուակն իւղոյ, եւ եհեղ ի գլուխ նորա։ Առէ՛ք սափորս ջրոյ, եւ հեղէ՛ք ի վերայ ողջակիզիդ։ Հե՛ղ զարգանակն։ Գինին հեղու (այսինքն հեղանի), եւ տիկքն կորնչին։ Զրիւնն հեղցէ առ յատակաւ սեղանոյն, կամ շուրջ զսեղանովն, կամ առաջի սեղանոյն, կամ յերկիր։ Որ հեղու զարիւն մարդոյ, փոխանակ արեան նորա հեղցի արիւն նորա։ Այդ է արիւն իմ, որ ի վերայ բազմաց հեղու (այսինքն հեղանի)։ Հեղի արտասուք (կամ զարտասուս) զերեսօք իւրեանց ի վերայ նորա.եւ այլն։

Զբարկութիւն իմ եւ զսրտմտութիւն իմ հեղից ի վերայ տեղւոյդ այդմիկ։ Հեղեալ ցասմամբ թագաւորեցից ի վերայ ձեր։ Հեղու անարգութիւն ի վերայ իշխանաց։ Հեղից ի վերայ նոցա զչարիս իւրեանց։ Հեղից յոգւոյ իմմէ (կամ իմոյ) ի վերայ ամենայն մարմնոյ։ Հեղից ի վերայ տանն դաւթի հոգի շորհաց։ Հոգւոյն սրբոյ, զոր եհեղ ի մեզ առատութեամբ.եւ այլն։


Հեղուսեմ, սի

va.

cf. Բեւեռեմ;
to write, to compose.

NBHL (2)

Հեղուսէ քրիստոս զբազուկս իւր ի վերայ կենսաբեր խաչին. (Նանայ.։)

Խաչի քո երկիրպագանեմք, յորոյ վերայ որպէս անմեղ գառն հեղուսար։ Որ վասն իւրոյ բարեգթութեանն ի խաչին հեղուսաւ, եւ կենաց վտակս բղխեաց աշխարհի. (Ժմ. յն.։)


Հեճուկք

s.

spite, despite;
—կս առնել, to do any thing out of spite or through spite, to despite, to spite, to vex;
իբրեւ ումեք —կս առնելոյ, in spite of one, to vex one.

NBHL (1)

Առ վայրենի բարուցն ... իբրեւ նմա հեճուկս առնելոյ, ութ հարիւր այր ի ծով անդր հոսել։ Զայն չար ինչ կամացն, հեճուկս ներսիսի առնիցէ վասն թշնամութեանն. (Բուզ. ՟Գ. 10։ ՟Ե. 31։)


Հեշտաբար

adv.

easily, commodiously, with pleasure, willingly.

NBHL (2)

ἠδέως suaviter, libenter. Հաճութեամբ. ախորժելով. կամակար. մտադիւր. քաղցրութեամբ. եւ Հեշտեաւ. դիւրաւ.

Դիւրաւ եւ հեշտաբար ի միտ առցեն ռամիկք եւ տգէտք։ Մի՛ ընդունել հեշտաբար յամենեցունց պատիւ. (Ճ. ՟Ա. եւ Ճ. ՟Բ.։)


Հեշտալիր

cf. Հեշտալից.

NBHL (1)

Որպէս Լի հեշտիւ. եւ Հեշտալի. կարի ախորժական. դիւրիչ. եւ Դիւրին.


Հեշտալից

adj.

delectable, agreeable, sweet, relishing, amusing;
delicious;
voluptuous.

NBHL (1)

Տէր յիսուս ընկա՛լ զոգի իմ, եւ իսկ եւ իսկ հատուցեալ որպէս հեշտալից աւանդեաց զոգի իւր. (Գր. սքանչ. ի ստեփ.։)


Հեշտալուր

adj.

tractable, docile;
mild, complaisant, condescending.

NBHL (3)

(ն) Հեշտիւ լսօղ. ախորժելով ունկն դնօղ. դիւրալուր. քաղցրալուր.

(կ) ՀԵՇՏԱԼՈՒՐ. ա. (կ) Հեշտիւ լսելի. ախորժ լսելեաց. ախորժալուր. եւ Դիւրիմաց.

Քննել զգիրս. քանզի յոլովն նոցա թէպէտեւ թուի թէ դիւրին է եւ հեշտալուր, եւ սակայն բազում խորհուրդս խորինս ունի ծածկեալ. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 12։)


Հեշտածին

adj.

easily produced.

NBHL (2)

Որ հեշտեաւ ծնանի կամ գոյաւորի. դիւրածին.

Հեշտածինք են, եւ ... դիւրամեռք. (Նար. ՟Է։)


Հեշտական, ի, աց

adj. s.

easy;
delicious, delightful, pleasing;
—ք, pleasures, delights.

NBHL (1)

Զդիւրինն եւ զհեշտականն. (Նար. ՟Հ՟Ը։)


Հեշտականութիւն, ութեան

s.

convenience, ease, leisure;
pleasure, amusement, sport;
voluptuousness.

NBHL (1)

ἠδονή voluptas. Դիւրութիւն. անդորրութիւն. զուարճութիւն. փափկութիւն. հեշտութիւն.


Հեշտանամ, ացայ

vn.

to delight, to rejoice, to amuse, enjoy or divert oneself, to take pleasure or delight in, to lead a voluptuous life, to live in the midst of luxury, to give oneself up to amusement.

NBHL (2)

Իսկ զի յաղագս չարչարանաց տեառն իւրեանց չարչարեցան ընտրեալքն աստուծոյ, տանջանացն պատմութեամբք հեշտանամք. (Սարկ. պատկ.։)

դիմազ. ՀԵՇՏԱՆԱՅ դիմազ. Հեշտ եւ դիւրին լինի. դիւրանայ.


Հեշտապաշտօնեայ, էի, ից

adj.

devoted, trusty, faithful.

NBHL (2)

Որ ծառայէ սիրով ըստ հեշտ պաշտաման. մտադիւր պաշտօնատար. հաւատարիմ կարծեցեալ ծառայ.

Մատնեցաւ յիւրոց հեշտապաշտօնէից. (Եւս. քր. ՟Ա։)


Հեշտասէր

adj.

voluptuous, libidinous, sensual, lewd.

NBHL (2)

φιλήδονος voluptatum amans, voluptarius. Սիրօղ հեշտութեան, կամ հեշտախտութեան, փափկութեան, հաճոյից մարմնոյ, անձնդիւրութեան.

Ի հեշտասիրաց րախաբ, եւ կինն պոռնիկ։ Հեշտ եւ դիւրին է հեշտասիրացն զախտսն արհամարհել՝ քան ընչասիրաց զինչսն. (Բրսղ. մրկ.։)


Հեշտեաւ

adv.

easily, with ease, naturally;
conveniently, comfortably.

NBHL (2)

(ի Հեշտի բառէն) Հեշտիւ. հեշտաւ. հեշտաբար. դիւրաւ. դիւրութեամբ.

Դիւրաբար հերձի, հեշտեաւ խորտակի. (Նար. ՟Ղ՟Գ։)


Հեշտընկալ

adj.

easy to comprehend, obvious, plain, intelligible, clear, evident;
pleasant, commodious.

NBHL (3)

Հեշտեաւ ընկալեալ կամ ընդունելի. դիւրալուր. դիւրիմաց. եւ Հեշտացուցիչ. ախորժելի. հեշտալի.

Հեշտընկալ եւ դիւրահաս տխմարագունիցն, կամ հեշտընկալք եւ դիւրահասոյցք տխմարագունիցն լինիցին. (Ագաթ.։ եւ Կորիւն.։)

Հեշտընկալ եւ խաղաղասէր մատուցմամբ իւրոց շահից. (Պիտ.։)


Հեշտի

adj. adv.

easy, commodious, agreeable;
easily.

NBHL (2)

Հեշտ. հեշտին. դիւրին. հեշտալի. անդորր. եւ Յանդորրու. զուարճութեամբ. հեշտեաւ.

Լաւագոյն եւ հեշտի անցուսցեն։ Դիւրաւ եւ հեշտի ի կիր առեալ վարեցան առաջինքն. (Փիլ. լին. եւ Փիլ. իմաստն.։)


Հեշտին

adj.

easy;
—ւ, cf. Հեշտեաւ.

NBHL (2)

Դիւրին. ռմկ. հեշտ.

Յորժամ մտցուք ի մարան, ամենեքեան (կամ ամենայնքն) դիւրինք եւ հեշտինք լինին. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 39։)


Հեշտութիւն, ութեան

s.

ease, convenience, facility, commodity, comfort;
delights, joys, pleasure, voluptuousness;
հեշտութեամբ, cf. Հեշտաբար.

NBHL (2)

ՀԵՇՏՈՒԹԵԱՄԲ իբր մ. Դիւրութեամբ, եւ յօժարութեամբ.

ἠδονή voluptas, suavitas, jucunditas. Դիւրութիւն բնութեան սրտի, ոգւոյ. փափկութիւն եւ զուարճութիւն. ախորժ. հաճութիւն. բարեկրութիւն. բերկրութիւն.