s.

attraction, act of drawing to, dragging or drawing along.

Other definitions containing this entry

Քարշ

cf. Քարշումն;


Քարշանք

cf. Քարշումն.


Voir tout

s.

συρμός tractus ὀλκή attractus. որ գրի եւ որպէս ռմկ. Քաշումն. Քարշելն, իլն. ձգումն. բերումն. քարշանք.

Առցուք զվրէժս չարաչար քարշմամբ, մինչեւ մեռցի։ Զառ ի վայր քար քարշումն։ Զունայն քարշումն։ Առ Աստուած ձգէ ի բարւոք քարշումն։ Ընդ երկիր զքարշումնն առնէին։ Քարշումն քղանցից. (Ճ. ՟Ե.։ Փիլ.։ Նար. երգ.։ Արծր. յռջբ։ Մագ. ՟Ծ՟Դ։)

Եւ այն՝ որ սքանչելի են, յաղագս ելեքտռոնացն ձգմանցն, եւ հերակլեան քարանցն, մւցունց ամենեցուն քաշումն իսկ ո՛չ եւ միոյ գոյ երբէք. (Պղատ. տիմ.։)

Ամբովան է այսպէս, իբր վայր քաշումն եւ լափումն ջրոյն եղեալ. քանզի ջուրն քարշեալ լինի առ ծակս ոմանս դատարկս վիմացն. (Նոննոս.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif քարշումն քարշմունք
accusatif քարշումն քարշմունս
génitif քարշման քարշմանց
locatif քարշման քարշմունս
datif քարշման քարշմանց
ablatif քարշմանէ քարշմանց
instrumental քարշմամբ քարշմամբք

Étymologie