Your research : 1 Results for թագադիր

Թագադիր, դրաց exact entry

See full entry →

adj.

placing the crown on the kings head;
having the hereditary office of crowning the king at his coronation;
— լինել, to crown.

NBHL (2)

Դորոթէոս թագադիրն. (Հ=Յ. դեկտ. ՟Ի՟Ը.։ եւ Հ=Յ. մայ. ՟Լ.։)

Տալով նմա իշխանութիւն ազգաւ թագադիր լինել Արշակունեաց։ Իշխել նմա թագ ի գլուխ դնել թագաւորին, եւ կոչիլ թագադիր, այլ եւ ասպետ. (Խոր. ՟Բ. 3. եւ 7։)


Definitions containing the research թագադիր : 5 Results

Թագակապ

See full entry →

cf. Թագադիր.

NBHL (1)

Որ թագ կապէ այլում. թագադիր.


Ասպետ, աց

See full entry →

s.

equerry, knight, squire, cavalier.

NBHL (2)

ἰππεύς eques իտ. cavalliere Ձիաւոր ազնուական. իշխանաւոր հեծեալ. որ եւ ՍՊԱՅ .... եւ առանձին առմամբ՝ Կոմս. աւագ իշխան. ազատ. բարեկամ կամ թագադիր արքայի.

Կոչիլ նմա թագադիր եւ ասպետ։ Բագարատաւ ասպետիւ։ Ինձ ասպետիս պարտ է զքեզ պսակել. (Խոր. ՟Բ 7։ ՟Գ 9. 37։)


Թագընկալութիւն, ութեան

See full entry →

s.

coronation.

NBHL (1)

Ճոխաբար պսակի թագընկալութեամբ (պարոյր)։ Վաղարշակ զԲագրատ՝ թագադիր թագընկալութեան իւրոյ գոլ հաստատէր. (Յհ. կթ.։)


Պսակակապ, աց

See full entry →

adj.

crowned;
crowning.

NBHL (1)

Պսակակապ. որ կապէ այլում զպսակ. թագադիր.


Պերճանք, նաց

See full entry →
NBHL (1)

Զորս կոչէ յաստիճանս նոցա անուն պերճանաց՝ զթագադիրսն. (Վրդն. պտմ.։)