Your research : 579 Results for ո

Entries' title containing ո : 10000 Results

Հպաւոր

adj.

cf. Հուպ.


Հպաւորիմ, եցայ

vn.

to approach, to go or come near to.


Հպաւորութիւն, ութեան

s.

proximity, vicinity, neighbourhood;
touch;
intimacy;
habit.


Հպեցուցանեմ, ուցի

va.

to approach.


Հպութիւն, ութեան

s.

cf. Հպաւորութիւն.


Հպումն, ման

s.

cf. Հպաւորութիւն.


Հռետոր, աց

s.

rhetor, rhetorician, orator.

• . ի-ա հլ. «ճարտասան, ճարտա-ոախօս» Եւս. քր. Փարպ. Խոր. որից հռետո-րաբան Կորիւն. հռետորութիւն Եւս. պտմ. հռետորական Փարպ. գրուած է նաև ռետոր Ժմ. յն. հեռետոր Պղատ. սոկր. 37, 38. յետին ձև է հռետուորիլ «ճարտասան դառնալ» Հին քեր. հմմտ. նաև հռիտորայ։

• = Յն. ῥήτωρ «ճարտասան» բառից, որ գալիս է ῥη-«խօսիլ» արմատից. սրա-նից փոխառեալ են նաև լտ. անգլ. rhetor, ֆրանս. rhéteur, ասոր. [other alphabet] ︎ rnītō. rā հոմանիշները։-Հիւբշ. 362։

Ուղիղ մեկնեցին նախ ՀՀԲ և ՆՀԲ. վերջինը միացնում է նաև լտ. orator-


Հռետորաբան, ից

adj. s.

eloquent;
rhetorician.


Հռետորաբար

adv.

rhetorically, eloquently.


Հռետորական, ի, աց

adj.

rhetorical, oratorial.


Հռետորայք, յից

s.

the rhetors, orators.


Հռետորանամ, ացայ

vn.

to be an orator, to harangue, to speak in public.


Հռետորութիւն, ութեան

s.

the rhetorical art, rhetoric, oratory.


Հռոգ, ի, իւ

s.

salary;
bursary.

• (ի հլ. ըստ ՆՀԲ, բայց առանց վկա-յութեան) «ռոճիկ, թոշակ» Սեբ. 89, 138, Անան. գիտ. 21. Յհ. կթ. 357. Ասող. 124. Լաստ. ժը. (տպ. 1844, էջ 80), Ղևոնդ ժ. էջ 33, ժե. էջ 99. Օրբել. հրտր. Էմ. էջ 322. գրուած նաև հռոք Տաթև ձմ. կդ. խռոկ Գիրք թղ. 518. Արծր. հրտր. Պատկ. էջ 90. լետ-նադարեան հայերէնի մէջ աւելի սովորական և ժողովրդին աւելի հասկանալի բառ էր քան թոշակ. այնպէս որ Մխ. Գօշի Դատաս-տանագրքում, հրտր. Բաստ. էջ 82, թոշակ բառի դէմ, իբրև բացատրութիւն, լուսանցքի վրայ գրուած է հռոգ։ Որից հռոգակեր Վրդն. դան. ե. էջ 256, հռոգել Ուռհ. էջ 21, հռոգ-վոր «ռոճիկով աշխատող անձ» Սմբ. դատ. էջ 28, 192։

• = Բիւզ. յն. ῥὸγα «ժողովրդին բաշ-խուած դրամ», որ փոխառեալ է լտ. eroqatio ձևից (Sophocles 971). սա էլ ծագում է ero-go «ծախսել, դրամ բաժանել՝ յատկապէս ժողովրդական ծախսերի համար» բայից. յոյն բառը նշանակում է նաև «զինւորներին տրւած թոշակ, տարեթոշակ» (Կոստ. պերփ. de admin. imp. էջ 185, 187). յունարէնից է փոխառեալ նաև վրաց. როკი րոքի, როღაი րողաի «ռոճիկ. 2. պարգև»։-Հիւբշ. 362։

• ՆՀԲ նոյն համարելով ռոնիկ բառի հետ՝ դնում է իբր պրս. րուզի, րըզգ ևն։ Պատկ. Изсльд. էջ 18 նոյն ընդ ռոճիկ։ Հիւնք. պրս. րուզ, րուզի, րունի։ Ուղիղ մեկնեց նախ Brockelmann, Ուս. փոխ. բառից, էջ 91։


Հռոգակեր

s.

stock-holder;
bursar scholar, exhibitioner.


Հռոգեմ, եցի

va.

to pay a salary.


Հռոմ

cf. Հռովմ.


Հռովմ

adj. s. s.

adj. s. roman, latin;
Rome;
—ք, the Romans.


Հռոմայական, ի, աց

adj.

roman.


Հռովմայերէն

adj. adv.

latin;
in latin.


Հռովմայեցի, ցւոյ

adj. s.

adj. s. roman.


Հռովմէական, ի, աց

adj.

roman.


Հռչականուն

adj.

cf. Հռչակաւոր.


Հռչակաւոր

adj.

famous, renowned, celebrated, far-famed.


Հռչակեցուցանեմ, ուցի

va.

to make famous, to trumpet, to sound the fame of, to praise, to exalt;
to publish, to divulge, to make public, to noise or rumour abroad;
to chant, to celebrate, to solemnize.


Հսկայազուն, զանց

cf. Հսկայազն.


Հսկայութիւն, ութեան

s.

giantship.


Հսկեցող

adj.

cf. Հսկող.


Հսկող

adj.

watchful, vigilant.


Հսկողութիւն, ութեան

s.

cf. Հսկութիւն.


Հսկութիւն, ութեան

s.

watching, wakefulness, sleeplessness;
vigilance.


Հսկումն, ման

s.

watch, vigil;
vigil, eve of a feast.


Հսկուն

adj.

awake.


Հրաբանութիւն, ութեան

s.

pyrology.


Հրաբորբ

cf. Հրաբորբոք.


Հրաբորբոք

adj.

all on fire, it flames, burning, glowing, blazing, flaming;
— սրտմտութիւն, gust of passion;
impetuous, fiery wrath.


Հրաբոց

s.

phlegethon.


Հրաբուղխ

adj. s.

ignivomous, fire-breathing;
burst of flame, eruption, volcano.


Հրաբուն

adj. fig.

fiery, igneous;
spiritual, celestial, divine.


Հրագղթորական, ի, աց

adj. chem.

adj. chem. pyrogallic.


Հրագունտ, գնտոյ

cf. Հրագնդակ.


Հրագոյն

adj.

flame-coloured, red, red as fire.


Հրազինութիւն, ութեան

s.

artillery.


Հրաթոյն

adj.

very poisonous.


Հրաժարեցուցանեմ, ուցի

va.

cf. Հրաժարեմ.


Հրաժարութիւն, ութեան

s.

cf. Հրաժարումն.


Հրաժարումն, ման

s.

renouncing, giving up, resignation, renunciation, abdication;
dismission;
departure from this life, decease, death;
monastic life;
ումն յանձնէ, ի կամաց անձին, resignation, self-denial, thorough self-forgetfulness, abnegation.


Հրալուսածնական, ի, աց

adj. chem.

adj. chem. pyrophosphoric.


Հրալուցիկ առնեմ

sv.

to consume with fire.


Հրախաղութիւն, ութեան

s.

cf. Հրախաղք.


Definitions containing the research ո : 3763 Results