obligation, bounden duty, bound.
Պարտապանն գոլ. պարտիք. պարտականութիւն. եւ Յանցանք.
to grow tired, to be too much fatigued, to tire or weary oneself, to become weak, debilitated, exhausted.
ὁλιγοψυχέω, ἑκλείπω sum animo pusillo, deficio. Պարտիլ ոգւով, յոգիս ապաստան լինել. խոնջիլ. նուտղիլ. վաստակիլ. լքանիլ. վհատիլ. խիստ յոգնիլ, ուծէ կտրիլ, իլիկները կտրտիլ. թուլնալ.
cf. Պարտահատոյց.
Պարտավճար նմա միշտ ի ծառայութիւն բերէր։ Հաճէր հաւանեցուցանէր՝ պարտավճար լեալ բռնադատին. (Յհ. կթ.։)
creditor.
Տէրն փոխոյն, ընչից, որ եւ լինի իշխան առնլոյ պարտս ի պարտապանէ. ըստ յն. ասի, ᾦ ὁφείλει , cui debet, որում պարտի (ոք). առնելիքի տէր.
Աներկիւղ ի դատաւորէ եւ ի պարտատիրէ։ Ի վերայ ամենայն պարտատիրաց. (Մխ. դտ.։)
cf. Պարտաւորեցուցանեմ.
Քազէն զքեզ պարտաւորեցէր, եւ ես թաղում զպատիժսն. (Ոսկ. ապաշխ.։)
to worst, to overcome, to vanquish, to conquer, to subjugate, to subdue;
— զչարչարանս, to suffer with fortitude, to bear up against pain or torments.
καταγιγωνίζομαι, ἠττάω debello, vinco πταίω impingo, offendo τροπάω in fugam verto. կր. fortuna adversa utor եւ այլն. Որպէս թէ պարտաւոր կացուցանել զոսոխն. Մարտիւ ընկճել զթշնամիս. յաղթել. վանել. յաղթահարել. նկուն առնել. նուաճել. կործանել, եւ այլն. (լծ. պ. ֆէրէտ, բէրուզ. որ եւ պերոզ, յաղթող).
Դարձեալ ընդ նոյնս շաղեալք (կամ շաղախեալք՝) պարտիցին. (՟Բ. Պետ. ՟Բ. 20.) (ա՛յլ ձ. պատիցին, որ է սխալ)։
Պարտիսցես ախտի. (Վրք. հց. ՟Ժ. ըստ հին թարգ։)
Պարտիս յողորմութենէ, եւ ոչ պարսաւիս. (Նար. ՟Ծ՟Ը։ Մինչեւ պարտեսցաւ ձեռն նորա սրովն) (այլ ձձ. մատզեցաւ). ՟Բ. Թագ. ՟Ի՟Գ. 10։
Պարտեցաւ ամենայն ուախութիւն երկրի. (Ես. ՟Ի՟Դ. 11. յն. ի բան գնաց.) (որպէս թէ եւ հյ. պարտիլն, վարատիլ)։
Պարտիցուք, զի յաղթիցեմք . քանզի հասարակօրէն պիտէր՝ պարտեսցուք. այլ կամ թարգմանն հարկաւորեալ է դնել՝ պարտիցուք, ի նշանակ կրաւորականի, եւ կամ այլազգ իցէ գրելի։
overthrow, defeat, discomfit;
subjection;
ի — մատնել, դարձուցանել, արկանել, ընկղմել, to overcome, to conquer, to defeat, to rout, to overthrow, cf. Պարտեմ;
ի — մատնիլ, to be vanquished, conquered, defeated, routed, to lose the battle, to be discomfited;
— խոստովանել, to succumb, to yield, to give up, to cede, to surrender, to deliver up the arms, to submit;
to avow or know one's weakness.
ἤττημα, ἦττα, ἦσσα adversum praelium, clades. Պարտիլն. յաղթիլն. վանումն.
Պարտիլն ինքեան յինքենէ՝ յամենայն պարտութեանց յոռին է համանգամայն եւ չարագոյն. (Պղատ. օրին. ՟Ա։)
the act of conquering or of being conquered;
cf. Պարտութիւն.
Պարտումն լիկիանոսի։ Պարտումն շապհոյ ի տիգրանակերտէ. (Խոր. ՟Բ. 85։ ՟Գ. 26։)
to envelop, to enclose, to encircle, to surround, to shut in;
to circumscribe, to comprehend;
— թագաւ, to crown, to gird the brows with a crown.
Պատելով չսկիւթք եւ զսկիլեացիք՝ պարփակէ զտիեզերս։ Ոչ սակաւ շուրջ զբրետականօքն եւ զվրօք (այս ինքն զիբերիացւովք) պարփակեալ լինին կղզիք. (Արիստ. աշխ.։)
Զասացեալսն ի քէն ի մտածութեան մերում պարփակեալ ունիմք. (Պղատ. տիմ.։)
Եւ ոչ զուշ իմաստիցն ի նոյն պարփակեմք. (Լմբ. պտրգ.։)
arum, colocasia.
Առմտիք ինչ՝ կամ պտուղ վայրի, որ լինի ճարակ խոզից. cf. Եղջիւր.
Որպէս պեհիտրոնն եւ մտուկքն եւ տիդանքն՝ խոզի կերակուր են՝ փոքր ինչ անգիտացն. նոյնպէս եւ դառն եւ տախտուկ եւ թքանելի քան զմեզ ոչ ոք գտանիցէ. (Համամ առակ.։)
pelagus, the ocean, the sea, the mighty deep, the depths of the sea, the world of waters.
Իտալիա սահմանի՝ ըստ հարաւոյ տիւռենական պեղագոսիւն։ Ելլադա է առ երի կալով մակեդոնիայ ի մէջ պեղագոսացն. (Խոր. աշխարհ.)
cf. Պենտեկոստէ.
ՊԵՆՏԱԿՈՍՏԷ ՊԵՆՏԵԿՈՍՏԷ. որ գրի եւ ՊԵՆՏԱԿՈՍ, ՊԵՆԴԱԿՈՍՏԵԱՅ, ՊԵՆԴԱԿՈՍՏԷ. Բառ յն. բէնդագօստի՛. πεντηκοστή (ἠμέρα ) pentecoste, quinquagesima (dies). Յիսներորդ (օր). այն է Տօնն յիսուն աւուրբք զկնի զատկի, երբեմն հաշուեալ յելիցն յեգիպտոսէ, եւ ի նոր օրէնս՝ ի յարութենէն քրիստոսի. այն է Հոգեգալուստն.
Զատիկն, պենտակոսն, տաղաւարահարքն. (Նախ. ղեւտ.։)
to be chief or head, commander, to command, to reign over, to bear sway over.
Պետ լինել. տիրապետել. իշխել տիրել.
command, rule, reign, sway, domination, dominion, authority, power;
government, state, kingdom, empire;
—ք, powers ( hierarchy of angels);
հոգեւոր —ք, ecclesiastical principalities, bishops, etc.
ՊԵՏՈՒԹԻՒՆ, թիւնք. Անուն միոյ յիննեակ դասուց հրեշտակաց, այն է եօթներորդ ի վերուստ ի վայր, եւ երրորդ ի ստորէ ի վեր. (որպէս յն. ἁρχή principatus. կամ ἑξουσία potestas. որ ի սուրբ գիրս անխտիր դնին որպէս Պետութիւնք կամ իշխանութիւնք)
eloquent.
(Մեծն տիգրան) մեցիմաստ եւ պերճաբան. (Խոր. ՟Ա. 23։)
to render illustrious, to exalt, to raise, to glorify.
Զստորնային ծնունդս մահկանացուաց տիրական եւ աստուածական պաշտելի անուամբդ պերճացուցեր. (Նար. ՟Լ՟Է։)
pine;
lighted pine-branch, fire-stick, firebrand.
Ուղղելով պեւկեաւ զձին, եւ ցուցանելով զճանապարհն. քանզի գիշեր էր խոր։ Ունէր ի ջեռին զառաջնորդն զպեւկէն. (Պտմ. աղեքս.։) (Ուստի առեալ՝ բոց, հուր, ջահ, պեւկէ. ի Հին բռ. դնին որպէս փաղանուն, որ չէ ի դէպ)։
diverse, varied, different;
of divers colours, variegated;
precious, excellent.
ՊԷՍՊԷՍ. ποικίλος varius, variegatus. բազմագունի. գոյնագոյն. գունզգուն, խատուտիկ.
discord or obstinacy.
Կամի՞ս զսնոտի պիղմ լուծանել, սիրով ի քեզ հանդո. (Շ. թղթ.։)
pinna, pinna-marina.
Ուստի՞ իցէ դարձեալ ասրն ոսկեղէն, զոր իպանիոս գազանք ( αἰ πίνναι ) սնուցանեն. (Վեցօր. ՟Է։)
cf. Պին.
Ուստի՞ իցէ դարձեալ ասրն ոսկեղէն, զոր իպանիոս գազանք ( αἰ πίνναι ) սնուցանեն. (Վեցօր. ՟Է։)
firm, steady;
hard, solid, strong, fast, compact, close, stiff;
constant, immovable, steadfast, firm, infrangible, unshaken;
— պնդով, strongly, steadily;
— կալ, to hold fast, to preserve, to persist;
— ունել, to hold firmly to, to retain.
ՊԻՆԴ. մ. ՊՆԴՈՎ. συντόνως acriter, vehementer, constrictius μετὰ ἁκριβείας diligenter. Պնդապէս. սերտիւ.
Այնպէս պնդով ադանին, ոցպէս թէ հանդերձսն ընդ մարմինն կարեալ. (Ոսկ. ՟ա. տիմ. ՟Ը։)
Պինդ ունիցին զտախտակն յօղոց նորա մինչեւ ցօղս վակասին. եւ մի զերծանիցի տաքտակն ի վակասէ անտի. (Ել. ՟Ի՟Ը. 28։)
Որ յոյժ պինդդ ունիս զմիդ ասել բնութիւն. եւ ասելոյդ խո խորհուրդ ի վաղենտինեայցն եւ ի մանիքեցւոցն հայի աղճատանս. (Յհ. իմ. երեւութ.։)
the nostrils.
ՊԻՆՋ. գրի եւ ՊԻՆՉ (լծ. ընդ ունչք. ուստի եւ պնջատ) Ծակ երկաքանչիւր ռընգանց. նա՛ի պիյնի.
cf. Բորոտ.
Աղքատաց տեղի, խոցաւոր ուրկի, եւ պիսակոտի. (Գանձ.։)
Neptune.
Ահագնութիւնք տիեզերապատ պտուտկացն պիսիդոնի. (Նար. խչ.։)
abusively, falsely, improperly;
catachrestically;
— վարիլ, to abuse, to use improperly.
καταχρηστικῶς, -κόν, ἑκ καταχρήσεως abusive, improprie. Իբրեւ պիտակ եւ օտար. յումպէտս. տիրապէս, այլ անյատկապէս եւ ըստ իմիք. անուամբ լոկով.
Ոչ իսկ տիրապէս սոքա օգնականք, այլ պիտակաբար ասին։ Չարչարելոյ անուն ասի եւ իսկապէս, ասի եւ պիտակաբար. իսկապէս՝ առ գորցսն չարութեան՝ որ է որդւոյն առանձինն. եւ պիտակաբարն՝ ի վերայ այլոցն, որոց ստածուածովք եւ մարմնովք լինին վնասք. (Փիլ. այլաբ. եւ Փիլ. ել. ՟Բ. 4։)
Ոչ տիրապէս՝ այլ պիտակաբար անուանադրութեան հացին հասանել զքարն ասեմք. եւ ամենայն ինչ ըստ նմին բանի, որ ոչ ընդ բոլոր է՝ որ ինչ ասին, պիտակաբար ունի զկոչումն. (Նիւս. կազմ.։)
Ոչ են սոքա տիրապէս սուրբ, այլ պիտակաբար ասին. (Ի գիրս խոսր.։)
Զիա՞րդ իցէ նոյն (ընդ) պիտակաբարին՝ տիրապէսն. (Կիւրղ. գանձ.։)
Մի ոք կարծեսցէ ի վերայ աստուածոյ զստուերս իսկապէս տիրաբանիլ, քանզի պիտակաբար իրք են այս (իբր զեղծումն չարաչար Վարումն). (Փիլ. իմաստն.։)
to degenerate, to fall away.
Զի պատիւքն մի՛ պիտակասցին եւ օտարասցին, այլ կացցեն մնասցեն ի քահանայակսն կարգի հաստատուն պահեալք. (Փիլ. քհ.։)
Որով պիտակացեալ արտաքսեսցուք տարապականութեամբ գործովք փայտին։ Թէոդոր. (խչ.։)
to want, to be in want of;
to be necessary, useful.
ՊԻՏԱՆԱՄ δέομαι, χρῄζω egeo, opus habeo. որ եւ ՊԻՏԱՄ. Պէտս ունել. կարօտիլ.
ՊԻՏԱՆԱԼ. δεῖ, χρή opus est. Պիտոյ լինել. պիտի. վարի ի պէտս. պէտք ըլլալ՝ բանի գալ.
Որ ինչ ընդ երկ նաւս պատկանաբար պիտանան՝ հաճոյ աստուածոյ եւ ընտիր մարդկան. (Արծր. ՟Ա. 3։)
Ես զիմ աման ձիթոյն ո բացեալ էի, այլ մախաթով ծակեալ էի ըզծեփ նորա. քանզի փոքր ինչ պիտացաւ ի նմանէ. (Վրք. հց. ՟Ե. ձ.) (տպ. տիպոյացաւ)։
cf. Պիտանամ ;
to use, to employ, to make use of.
Զգալի սրտի՝ լուսոյ ազդումն ոչ պիտանանայ. (Պիտառ.։)
to render useful, to make profitable.
Պիտանացու առնել. ընտիր ընծայեցուցանել. կամ պիտանի ցուցանել.
useful, profitable, advantageous, necessary;
good, excellent.
χρήσιμος, εὕχρηστος, εὗ (լծ. թ. էյի ). utilis, commodus, bonus, bene. Որ ինչ լինի ի պետս. որում կարեմք պէտս ունել. պիտանացու. կարեւոր. օգտակար. դիւրիչ. լաւ. ընտիր. ընտրեալ. պէտք էղած կամ ըլլալու, աղէկ, բանի էկող.
word, oracle, prediction;
testimony, witness;
use, employ;
want, necessity;
work;
writing, useful treatise.
χρησμός, χρηματισμός oraculum, monitum, testimonium եւ ἕργον , ἑργίδιον opus, opusculum. Պատգամ. վկայութիւն. բան վաւերական. ճառ պիտանի. հաւաքումն բանից՝ որ վարին ի պէտս. (վրիպակաւ գրի առ յետինս եւ Պիտառնութիւն).
Սուրբ հարցն պիտառութիւն համապատիւ կարգեցին զեպիսկոպոսս արքեպիսկոպոսաց. (Կանոն.։)
to want, to be wanting.
δέομαι, χράομαι, ἁποχράομαι egeo, opus habeo, utor. Պէտս ունել. կարօտիլ.
want, indigence;
necessity;
witness, testimony.
Լուր որ ի սուրբսն հօր մերում կիւրղի աղեք. սանդրացւոյ՝ յեփեսոս հակառակ նեստորի ամպարշտի՝ ասելով ի ձեռն պիտաւորութեան որ ի սուրբսն ամբրոսեայ մետիղոցւոյն. (Ոսկիփոր.։)
cf. Պիտանամ.
δεῖ, χρή opus est. Պիտոյ լինել. պիտի. պէտք եղեն. տե՛ս եւ ՊԻՏԱՆԱՆԱԼ. պէտք ըլլալ.
Վասն որոյ եւ տիրական գալստեան պիտոյանամբք ի փրկութիւն. (Ճ. ՟Բ.։)
cf. Պիւրամիտ.
ՊԻՒՐԱՄԻԴ որ գրի եւ ՊԻՐԱՄԻԴ, ՊԻՒՌԱՄԻԴ, ՊԻՒՐԱՄԻՏ . Բառ յն. πυραμίς, -ίδος, pyramis, -idis. Բուրգն. հուրան. ցուրան. այն է մարմին հաստատուն բազմանկիւնի՝ սրածայր յանդեալ, որպիսի եղեն բրդունք կամ կոթողք եգիպտոսի. տիքիլի թաշ, հերեմ.
Զպիւռամիդն ի սկալինեացն եռանկիւնեացն հաստատիլ. (Նիւս. բն. Ե։)
cf. Բիւրեղ.
Պաշտօնեայքն հուր հանցեն ի պլօրէ եւ կամ ի քարէ, եւ անտի վառեսցի մոմեղէն մի. (Մաշտ. ջահկ։)
platane, plane-tree.
Բառ յն. ազգ մայր փայտի. πλάτανος. platanus.
Platonic;
— սէր, platonic love;
Platonist.
Ատտիկոս պղատոնիկեան ճանաչէր. (Եւս. քր. Բ։)
idle, lazy, supine, negligent.
Զպատճառն հատից զպղերգից. (Մխ. առակ.։)
to be idle, to neglect.
Յիմաստիցն բազում անգամ պղերգացեալք գտանին. (Պիտ.։)
cf. Պղերգումն.
Բասրելով յիւրոց զօրացն վասն առաւել պղերգութեան եւ սաստիկ որկորամոլութեան. (խոսր ՟Բ. 21։ Ոչ եւս զհեղգ պղերգութեանցն բարձեալ ի ձեզ բերիցէք յինքեանս ախտ. Պիտ.։)
turpiloquent, foulmouthed, nasty, ribald, filthy, obscene, blaspheming, cursing.
Այլ ի պղծաբան եւ ի զազրական խօսից ամենայն աղանդոց ի բաց մերժեսջիր զքեզ. (Եփր. ՟բ. տիմ.։)
full of filth, sunk in nastiness, dirty, impure, lewd.
Մի տեսցեն աչք մեր կոխան ոտիցպղծալից լեալ զսրբարանս մեր. (Ղեւոնդ.։)
to soil, to contaminate, to stain, to spot;
to profane, to pollute, to abuse;
to abhor, to detest, to execrate;
— զկոյս, to violate, to dishonour.
βεβηλόω polluo, profano ἁλισγέω contamino եւ այլն. Պիծ առնել. անպատիւ եւ անսուրբ առնել զսրբեալն աստուծոյ. աղտեղել.
գիրք ի մեռելոտի մերձենալ՝ պղծեն (այսինքն պղծեալ համարին). (Կիւրղ. ղեւտ.։)
contamination, stain, filth, obscenity, lewdness, impurity, debauchery;
profanation, pollution;
abomination, execration;
— կուսի, violation, rape;
ի — մատնել զանձն, to prostitute oneself.
Զի պղծութիւն է այն։ Անձն որ մերձեսցի յիրս պղծութեան։ Եհան պղծութիւնս արտաքս յերուսաղէմէ։ Զի մի՛ կերիցեն ի պղծութենէ անտի։ Զի արարէք պղծութիւնս։ Պղծութիւն աւերածոյն։ Փախուցեալք ի պղծութեանց աշխարհի.եւ այլն։
coppersmith, brass-founder;
brazier, tinker;
copper, bronze.
Պղնձագործ եւ երկաթագործ ի խնամենալն՝ արուեստիւ ճոխաբանէին. (Մխ. առակ.։)
Յարծաթագործ եւ ի պղնձագործ պատկերաց այտի. (Ագաթ.։)
Հրամայեցեր գարծել զվրանն խորան ժամու՝ ոսկւով պատուականով եւ արծաթով սրբութեամբ, պղնձագործ հնչողութեամբ յանփուտ փայտից. (Մաշտ.։)
made of copper.
Կատարէ զհրաշալին ամրագունիւք պարսպօք՝ հանդերձ դրամբք պղնձակերտիւք. (Խոր. ՟Ա. 15։)
Հանդերձ դրօքն պղնձակերտիւք . յն. պղնձագուռն գոլով. (Եւս. քր. ՟Ա։)
copper, made of copper;
—ձիք, copper utensils, cauldron, copper kettle.
եթէ պղնձի մարմին ունէին նոքա, արդ լուծեալ էր ի դէջ խոնաւոյ աստի. (Եղիշ. ՟Ը։)
pepper;
— լոսեալ, ground or pounded -;
համեմել —աւ, to -.
Հնդկային աշխարհն, ուստի գային պղպեղ եւ մետաքս. (Ճ. ՟Ա.։)