mechanically.
engine-fitter.
cf. Մեքենաւոր.
machine-driver.
furnished with machines;
mechanical;
full of contrivances;
industrious, dexterous, handy, adroit;
artful, sharp, sly, intriguing.
ՄԵՔԵՆԱՒՈՐ կամ ՄԵՆՔԵՆԱՒՈՐ. μηχανικός, -κή, -κόν , μηχανατικός, μηχανόεις mechanicus, machinas fabricandi peritus, ingeniosus, solers, fraudulentus եւ այլն. որ եւ ՄԵՔԵՆԱՅԱՒՈՐ. Արուեստաւոր. եւ Չարարուեստ. հնարիմաց. չարահնար. պատիր. խորամանկ.
Հրամայեաց բերել անիւս մեքենաւորս. (Ճ. ՟Ա.։)
Մեքենաւոր գործ։ Տանջանարանք մեքենաւոր հնարից։ Մեքենաւոր հնարք սատանայի. (Եւս. քր. ՟Ա։ Ճ. ՟Գ.։ Ածազգ. ՟Ե։ Մաշտ.։)
Մեքենաւոր գործիք (որսորդութեան)։ Մեքենայաւոր (կամ մեքենաւոր) արհեստիւն իմաստութեան զնաւին ուղեգնացութիւն եւ զվաճառաշահութիւն գործէ։ Զոմանս առագաստիւք, եւ զոմանս արձակս ի մենքենաւոր կապոցն. (Պիտ.։)
Մենքենաւոր եւ խորամանկ է հակառակորդն մեր։ Մենքենաւոր եւ արուեստական է ախոյեանն մեր. (Մծբ. ՟Զ. ՟Է։)
Պատերազմօղն՝ այսպիսի մեքենաւոր է եւ պնդակազմ. (Սարգ. յկ. ՟Ե։)
Հազարապետ մի յոյժ չարահնար եւ մեքենաւոր բարուք. (Ուռպ.։)
Ձգէ զնետսն զմուխսն զմեքենաւորս. (Եփր. համաբ.։)
Ի բանսարկուին մեքենաւոր պատրանացն։ Մեքենաւոր նենգութիւն պատրողին։ Մեքենաւոր խորամանկութիւն. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Ը։ Ճ. ՟Գ.։ Լաստ. ՟Ի՟Բ։)
Մեքենաւոր կտտանք։ Բազմահնար մեքենաւոր չարչարանք. (Ճ. ՟Գ.։ Արծր. ՟Ա. 14։)
cf. Մեքենայեմ.
Նամակս այրն հանճարեղ եւ ճարատարբան յերկոցունց կողմանց մեքենաւորեաց. (Նար. խչ.։)
Որ եւ այնպիսի իրօք մենքենաւորել հմուտ են. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 9։)
contrivance, invention, machination, artifice, cunning, wile, piece of cunning.
μηχάνησις, μηχάνημα machinatio, machinamentum, molitio, stratagema. որ եւ ՄԵՔԵՆԱՅՈՒԹԻՒՆ. ՄԵՔԵՆԱՅԱՒՈՐՈՒԹԻՒՆ. Ճարտարութիւն. արուեստ. հնարք. պատրանք. վարպետութիւն.
Գաղտ ընդ գաղտնի դուռն ուրեն մեքենաւորութեամբ ի բերդն մտանէին։ Ոչ ոք կարէ զդէմ քաջութեան նորա ունել, բայց հնարիւք մեքենաւորութեամբ ինչ լինիցի հնար. (Բուզ. ՟Դ. 55։ ՟Ե. 35։)
Յայնչաբ մեքենաւորութիւն եկեալ, մինչեւ զոսկերս անգամ զերեխայիցն (կամ զմեռելոց) շարժելոյ չդանդաղել. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 12։)
cf. Մերօրէն.
Որ է ըստ կերպի մերում. նման մեզ.
Մեօքակերպ զաստուած քարոզեսցուք (զմարդացեալն) յօդապատ անդամօք. (Ագաթ.։)
Անկէզ պահեցար շնորհօք սուրբ հոգւոյն ի մեօքակերպ սաղմնանկար ի զուգամասնութենէ. (Թէոդոր. կուս.։)
emunctory.
cf. Միջերկրեայ.
μεσόγαιος mediterraneus. Եղեալն ի միջին վայրս երկրի կամ ցամաքի.
Ի մէջերկրայ տանէն յունաց՝ հայոց տուեալ պարգեւք փառաց. (Շար.) գրի եւ ՄԷՋԵՐԿՐԵԱՅ, ՄԻՋԵՐԿՐԵԱՅ։
ՄԷՋԵՐԿՐԱՅՔ րայց. գ. μεσογεοτικίς mediterranei μετογειότης mediterraneae regiones. գրի եւ ՄԷՋԵՐԿՐԵԱՅՔ. որ եւ ՄԻՋԵՐԿՐԱՅՔ, րայք. Բնակիչք միջին վայրաց երկրի՝ հեռի ի ծովէ. սահմանք ցամաքի. ցամաքակողմն.
Զհոգս մէջերկրայցն։ Հասեալ ի մէջերկրայս։ Զմէջերկրեայսն ամենայն։ Ասուի եւ կտաւ, զոր զգենուն մէջերկրայքս. (Խոր. ՟Բ. 13. 14։ Սարգ. ՟ա. պ. ՟Ա։ Լմբ. առակ.։)
midday.
midday, noon, noon-day;
of noon.
μεσημβρία, ἠμέρα μέση meridies, media dies. Միջին ժամանակ աւուր, այս տըւնջեան. օր հասարակ. միջօրէ, կէս օր, օր հարսակ. ինքն տըւնջեան. օր հասարակ.
Նստէր առ դուրս խորանի իւրոյ ի մէջօրէի։ Խարխափեսցես ի մէջօրէի։ Մտցէ արեգակն ի մէջօրէի։ Ծածկոյթ ի խորշակի, եւ վերարկու ի մէջօրէի. ((յն. ի մէջօրէէ). Ծն. ՟Ժ՟Ը. 1։ Օր. ՟Ի՟Ը. 29։ Ամովս. ՟Ը. 9։ Սիր. ՟Լ՟Ա. 19։)
Դաշտն ամենայն իբրեւ մէջօրէիւ լուսաւորեցաւ. (Լաստ. ՟Ժ՟Ը։)
Ի մէջօրեայն նսեմացաւ. (Շար.։)
ՄԷՋՕՐԵԱՅ ա. Որ ինչ հայի ի միջին ժամանակ տուընջեան. μεσημβρινός meridianus, meridialis. որ եւ ՀԱՐԱՒԱՅԻՆ, զի ի մէջօրէի արեգակն է ի կէտ հարաւային բեւեռի. կէսօրուան.
Եմուտ արեգակն ի մէջօրէի ժամանակի (տպ. ի մէջօրեայ ժամանակի). (Մծբ. ՟Ա։)
Ի մէջօրեայ ժամանակի. (Կոչ. ՟Ժ՟Գ. 27. եւ 28։)
Մինչեւ ի մէջօրեայ ժամու. իսկ ի մէջօրեայ ժամէ աւուրն մինչեւ ցինն ժամն. (Վրք. հց. ՟Բ։)
black, smutty;
blearedness;
filth, dirt.
Երկաթն որպիսի՞ ինչ էր՝ մինչ չեւ ի հուր մխեալ էր, մթար երեսօք, ցուրտ ի շօշափել. (Սեբեր. ՟Զ։)
Պարտի զպղտորութիւն աչացն, զաղտն եւ զբիժն ի բաց պարզել. զի մի՛ մթարքն՝ որ զբբօքն շողայցեն, արգել հայելոյ ի յստակութիւն լուսոյ լիցին. (Եզնիկ.։)
obscurity.
Մթութիւն. մթարք. (պ. է խաւար)
Լնու խաւարազգած մթարութեամբ զոգւոյս լուսաւորութիւն։ Ամպ խտացեալ մթարութեամբ անջրպետելով ի միմեանց զբանակեալսն. (Պիտ.։)
Լուսինն յոժամ ի մահիկեղջերն զնշան կարմրութեան, կամ մթարութիւն ունիցի. (Վեցօր. եւ Շիր.։)
Յայնոսիկ՝ որ զհին կտակարանսն թարգմանեցին, բազում մթարութիւն է տեսանել. (Կիւրղ. ծն.։)
mass, heap, pile, accumulation;
provision, store, hoard;
remainder;
filth, dirt;
— առ —, in a heap, like a heap, in quantity.
• , ի հլ. «դիզուած բան, համբարա-նոց» ՍԳր. Եփր. բ. կոր. 103. Ոսկ. մ. ա. 5. -որից մթեր առ մթեր «կոյտ կոյտ» Վեցօր. 165. մթերել Ա. մակ. զ. 53. Եսթ. թ. 25. Ագաթ. Եփր. թագ. մթերածոյ Մծբ. մթերա-նոց Խոր. մթերումն Պիտ. բազմամթեր Վեց-օր. Եղիշ. բ. էջ 36, առաք. 346. ռազմամը-թերք (նոր բառ)։
• Աւետերեան, Քերակ. 1815, էջ 311 մի թեր, իբր «մէկդի գրած, մի կողմ
• դրած, պահած բան»։ ՆՀԲ հանում է մութ բառից, իբր «մթին սենեակ, համ-բարանոց»։
• ՓՈԽ.-Kraelitz-Greifenhorst հայերէնից փոխառեալ է դնում Ատրպտ. թրք. [arabic word] me-քek «շտեմարան ցորենոյ. վաճառատուն», որից յետ է առնուած հյ. մարագ (ՀԱ 1911, 259)։-Անճիշտ է. որովհետև մթերք բառը հայ. գաւառականների մէջ գործածական ձև չէ. թրք. merek փոխառեալ է հյ. մարագ բա-ռից։
Որպէս Մթար. ռմկ. մութեր, մութ ու աղտոտ՝ պղտոր բաներ. կամ աղտ մթերեալ.
Զամենայն աշխարհական հոյլս մթերից պղտորութեան մաքրիցէ ի սրտէ։ Եթէ ոչ նախ զբիժ եւ զմթեր աչացն մաքրիցեն, ոչ կարեն զճառագայթս արեգականն նկատել. (Ճ. ՟Գ.։)
Սրբի ի մթերից մեղացն։ Հալէ զմթերս աղտեղութեան. (Յճխ. ՟Թ։)
Մթերք հոգոց եւ աղջամուղջք տրտմութեան դիզեալ ի վերայ իմ կուտին. (Մանդ. ՟Ժ։)
ՄԹԵՐ. գ. (որպէս արմատ Մթերելոյ) ἁποθήκη repositorium, reconditorium περισσεύων abundantia χρεία usus, utilitas λῆμμα sumtio, lucrum. Ամբարք իրաց հաւաքելո, որպէս մթին սենեակ. համբարանոց. շտեմարան. եւ Իրք համբարեալք. կոյտ եւ պահեստ ո՛ր եւ է իրաց.
Շտեմարանացն, եւ մթերից սրբութեանցն։ Ի մթերից ընչից։ Ի մթերից իւրեանց արկին յընծայսն աստուծոյ։ Զամենայն մթեր՝ զոր նոքա ոչ կարէին լնուլ, յարքունուստ լիցի։ Բազում մթերս ի վերայ դնէին։ Հասցեն ի մթերս մեղաց իւրեանց. (՟Ա. Մնաց. ՟Ի՟Ը. 12։ Ղկ. ՟Ժ՟Բ. 15։ ՟Ի՟Ա. 4։ ՟Ա. Մակ. ՟Ժ. 41։ ՟Բ. Մնաց. ՟Ի՟Դ. 26։ Իմ. ՟Դ. 20։)
Մթերս ոսկւոյ եւ արծաթոյ եւ քարանց պատուականաց, եւ զգեստուց բազմացոյց. (Խոր. ՟Ա. 29։)
Նաւաստին եթէ ոչ զգործւեացն եւ զմեքենայիցն ունիցի մթերս, խորասոյզ եղեալ կորնչի. (Պիտ.։)
Ուռուցեալ հերձար ընդ մէջ, եւ հեղաւ յերկիր մթերք որովայնի քո։ Յաւարի եհար զամենայն մթերս սատանայի. (Զքր. կթ.։)
Որովայն պարպատեալ՝ ոչ ասէ շատ ի մթերս իւր. (Վրք. հց. ՟Ե։)
Որ ինչ ձեր յայտնի մթերն է, լցցէ զնոցա զանցաւոր պակասութիւնն, եւ նոցա մթերն՝ որ առանց անցանելոյ է, զցցէ զծածուկ պակասութիւնդ ձեր. (Եփր. ՟բ. կոր.։)
Բազում աւուրցն մթերից. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 5։)
ՄԹԵՐ ԱՌ ՄԹԵՐ. իբր մ. Կոյտս կոյտս. շեղջս շեղջս. դէզ առ դէզ.
Յորժամ յաճախեալ բազմասցի մեղրն խաւ խաւ, եւ մթեր առ մթեր ժողովեալ կուտիցէ. (Վեցօր. ՟Ը։)
heap, mass.
ՄԹԵՐԱԾ ՄԹԵՐԱԾՈՅ. Մթերք, եւ մթերեալ.
Ժողովեաց զջուրս մթերածոյս ի ծովս ջրկայս։ Զկայանս ջուրցն մթերածոյ՝ կոչեաց ծովս։ Ի մթերածոյ անտի խօսին շրթունք. (Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)
heaped up, amassed, accumulated.
ՄԹԵՐԱԾ ՄԹԵՐԱԾՈՅ. Մթերք, եւ մթերեալ.
Ժողովեաց զջուրս մթերածոյս ի ծովս ջրկայս։ Զկայանս ջուրցն մթերածոյ՝ կոչեաց ծովս։ Ի մթերածոյ անտի խօսին շրթունք. (Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)
warehouse, store-house, magazine.
Տեղի մթերից. համբարանոց.
Մթերանոցս բազմապատիկս շինեաց. (Խոր. ՟Գ. 59։)
to hoard up, to amass, to accumulate, to heap together;
to warehouse, to house;
to provision, to victual;
— ոխս, ոխս —րեալս ունել, to bear a grudge, to have a spite against one;
զ—րեալ թոյնսն թափել ի բաց, to give vent to one's spite, to breathe out one's anger.
παρατίθημι appono եւ այլն. Ժողովել ի մթերս կամ մթերս. ամբարել, շտեմարանել. գանձել, դիզել կուտել. յաւելուլ. պահել.
Գաղթականք աշխարհին սպառեցին զհամբարս մթերեալս. (՟Ա. Մակ. ՟Զ. 53։)
Ագահութեամբ զոսկւոյ եւ զարծաթոյ մթերս փափաքիցի մթերել. (Կանոն.։)
Համբարս մթերել. (Ագաթ.։ Խոր. ՟Գ. 32։)
Ցաւս մթերել յանդամս։ Հատուսցի պարտիքն, որ մթերեցան. (Եփր. թագ.։)
Ոչ մթերել ոխս։ Ոխս մթերեալս ունէին. (Լմբ. ի տնտեսն.։ Ճ. ՟Ա.։)
Մաղձն իմ մթերեալ. (Նար. ՟Հ՟Է։)
Եկին մթերեցան զցան չարիք նորա. յն. ի վերայ եղեն (իբր զեղան)։
atmosphere.
cf. Մթնոլորտեան.
atomospherical.
solely, singularly.
ἐνικῶς unice. եզաբար. եւ Միապէս.
Որով (կամ յորում) ամենայն միաբարժողովի, եւ գերագոյն միանայ. (Դիոն. ածայ.։)
Որ ինչ էութեանն են եւ բնութեան, զոյգ եւ միաբար կրիցն են եւ ասին. (Վահր. երրդ.։)
having one language or speech;
unanimous;
with one voice.
Ուր իցէ մի բարբառ եւ մի լեզու.
Զմիաբարբառ լեզու մարդկութեան շփոթեաց. (Արծր. ՟Ա. 2։)
Ընթեռնուն առանց միջնորդի եւ միաբարբառ խօսիւք. (Գր. տղ. թղթ.։)
Կամ մ. Իբրեւ ի միոջէ բարբառոյ. ի մի բերան.
Միաբարբառ աղաղակել, կամ աղաղակ բառնալ. (՟Ա. Մակ. ՟Գ. 50։ Ճ. ՟Գ.։ Արծր. ՟Գ. 10։)
to remove or take away every thing together.
Միաբարձ արարեալ տունս նոցա, բազում գանձս եւ դիպակս ... առեալ գնաց. (Ուռհ.։)
of the same character or disposition.
Համաբարոյ. ունօղ զնոյն բարս, զբնաւորութիւն. զհանճար, եւ այլն.
Եթէ ամենեքին միաբարոյք էաք, դատարկ եւ անգործ լինէր աշխարհ. (Պտմ. աղեքս.։)
with one voice.
Ընդ մի բերան. իբրեւ ի միոջէ բերանոյ.
Գոչեցին առ հասարակ միաբերան. (Մեծոբ.։)
tresses, head of hair.
Բոլորն ի միասին առեալ. բոլորական. համագումար. ի մի ամփոփեալ.
Որ եօթն փունջ միաբոլոր վարսին ունէր ի վերայ գլխոյն իւրոյ. յն. եօթն խոպոպիս ունէր. (Ոսկ. ի հերոդ.։)
formed of a single vowel.
Ի միոյ գրոյ բաղկացեալ. միատառ. (վանկ կամ հեգ պիտակ)
Ի պիտակսն ասացեալ հեգսն միագիրս. (Երզն. քեր.։)
fellow-labourer, cooperator, coadjutor;
working or acting together, cooperatively.
Համագործ. միով ոգւով գործօղ. գործակից. միաբան.
Կարծէր եւս համախորհ եւ միագործ զնիզակակիցսն իւր. (Արծր. ՟Գ. 2։)
Պարք մեղուացն միագործ ճեպեալ վաստակեն համօրէն. յն. գործ ամենեցուն է մի. (Վեցօր. ՟Ը։)
Ո՞վ կարիցէ հակառակ զիս հայել (կամ համարել) տեսանելով ի միագործ միակամ նմանութեան (կամ նմանութենէ). յն. զնոյնս կարացօղ ընդ հօր. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 10։)
cf. Համագումար.
Ի մի գումարեալ. ի միասին առեալ.
Եւ ժողովեալ միագումար՝ զոչ ըսկսեալն եւ դադարեալ. (Շ. խոստ.։)
cf. Համազօր.
Համազօր. համագոյ եւ ամենազօր.
Որդի աստուծոյ միածին, այսինքն է ի զօրութենէ հօր ծնեալ, ոչ եղեալ, միազօր հօր. (որպէս թէ յն. ուսի՛ա, իցէ լծ. ընդ հյ. ոյժ) (Եւագր. ՟Ժ՟Ը։)
Որպէս մին աստուած միազօր՝ համակ քաղցր, ի մէնջ հարկեալ՝ եւ տանջէ եւս. (Վրդն. պտմ.։)
monopetalous.
monochord.
of the same opinion or way of thinking, unanimous;
unanimously.
Ասէին վասն երկուց եղբարց միախորհրդոց. (Վրք. հց. ձ։)
ՄԻԱԽՈՀ ՄԻԱԽՈՐՀ եւ ՄԻԱԽՈՐՀՈՒՐԴ. ὀμόνους, ὀμόφρων, συμβαίνων ejusdem mentis, sententiae;
concors. Զմի եւ զնոյն խորհուրդ ունօղ, եւ ունելով. համաշունչ. համամիտ. միակամ. միաբան.
Միախոհ լեալ ընդ նախարարացն։ Զմիախոհս միասնականին հալածէր։ Ոչ հակառակողի են այնպիսի բանք եւ գործք, այլ միաբան եւ միախոհ բնութեան. (Յհ. կթ.։ Տէր Իսրայէլ. յնվր. ՟Ժ՟Ը.։ Նանայ.։)
Քարկոծեցաւ, վասն զի էր միախորհ ժողովոյն նիկիոյ. (Հ=Յ. նոյ. ՟Թ.։)
Միախորհ խորհողացն կամք։ Միախորհ եւ միասիրտ ժողովք։ Միախորհ նոցա ուսուցանեն։ Բանիւք եւ գործովք ի քրիստոս հաւատոցն միախորհք. (Լաստ. ՟Ժ։ Ճ. ՟Ե.։ Սիսիան.։)
Միախորհ եւ միակրօն միաբան նստէին։ Միաբան եւ միախորհք՝ կան եւ կեան առ միմեանս. (Շար.։ Արծր. ՟Գ. 9։)
Ընդդէմ ժողովոյն միախորհ եդին ընդդիմակս. (Ուռհ.։)
Յորժամ միախորհ առնեն զկապակցութիւնն երկուց դիմացն ծնօղքն իւրեանց. (Մխ. դտ.։)
Զնոյն սէր յանձին ունիջիք, համաշունչք՝ միախորհուրդք. (Փիլիպ. ՟Բ. 2։)
Ոչ աստուած ոք հակառակ աստուծոյ է, այլ միաբան եւ միախորհուրդ հօր. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 22։)
Համաշունչ եւ միախորհուրդս զամենեսեան առնելով ի մի յոյս կոչմանն քրիստոսի. (Յհ. իմ. եկեղ.։)
Այլ միաբան եւ հաւասար, միախորհուրդք ամենեքին. (Շ. եդես.։)
Վայելչաբար սիրով ի միասին միախորհուրդք զմիտս կառավարեալք։ Միաբանք եւ միախորհուրդք եւ հաւասարք առ միմեանս բնակէին իշխանք հայոց. (Յհ. կթ.։ Արծր. ՟Գ. 1։)
Ճշմարտապէս միախորհուրդ է խուժադուժ ազգացն անզգայութիւնն. (Պտմ. աղեքս.։)
uniform;
monotonous.
μονόμορφος uniformis μονοειδής unius speciei, modi. Որ ունի զմի եւեթ կերպ. միօրինակ. միատեսակ.
Ոչ կարէ տալ միակերպ ստուերս ամենեցուն։ Միակերպ տալ ստուերս ամենեցուն. (Շիր.։)
Հրեշտակք հուր են միաձեւ եւ միակերպ. (Ոսկիփոր.։)
Այն իսկ որ կայր, միակերպ էր, հող էր միայն. բայց այնք՝ որ ի նմանէ եղեն, զանազանք եւ ազգի ազգի են. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 24։)
uniformity;
monotony, sameness.
of the same religion, coreligionary;
of similar habits;
uniform, conformable.
μονότροπος unius modi, unius sensus συμπολιτευόμενος simul vivens, conversans, contubernalis. Որոց մի է կրօն՝ պաշտօն՝ կարգ՝ քաղաքավարութիւն. համակրօն, եւ կրօնակից. համաշունչ. միաբան. եւ Միօրինակ. համանման.
Աստուած բնակեցուցանէ զմիակրօնս ի տան. (Սղ. ՟Կ՟Է. 7։)
Ի հաղորդական ի կեանսն՝ իւրաքանչիւրոց առանձինն շնորհք՝ հասարակ միակրօնիցն լինիցին։ Միակրօն քրիստոնէիցն վարք՝ մի հանդէս ունին զփառսն աստուծոյ. (Բրս. հց.։)
Պահք միակրօնին. (Վրք. հց. ձ։)
Քահանայական ուխտք միակրօնից. (Յհ. կթ.։)
Սոցուն վկայից միակրօնից միաբանելով։ Սրբափայլ միակրօնիցն (իւղաբերից) հիացմամբ եւ զարմացմամբ. (Տաղ.։)
Ոչ միայն հարազատք, այլեւ միաշունչք միակրօնք. (Նար. յիշ.։)
Հոգւով միասնունդք միակրօնք ի կարգս աստուծոյ. (Ասող. ՟Գ. 17։)
Միախորհ եւ միակրօն՝ միաբան նստէին. (Շար.։)
(Փիլիսոփայք եւ բանք նոցա) ո՛չ միակրօնք եւ ոչ հանգիտապատում միմեանց երբէք գտանին. (Մագ. ՟Ե։)
professing the same religion, conformity in religion;
unanimity;
conformity, uniformity.
συνάσκηις, συνάθλησις exercitatio communis, concertatio. Միակրօնն գոլ (ըստ ամենայն առման). միաբան ճգնիլն. եւ Մի հաւատք.
Եթէ հաւասարք իցեն ի հոգեւոր շնորհսն, բարւոք է միակրօնութիւնն. (Բրս. հց.։)
Ժառանգորդ յետ քրիստոսի է միակրօնութիւնն. (Եւագր. ՟Լ՟Ա։)
Յայս զարմանալի միակրօնութիւնս ածեալ զամենեսեան փակեցին. (Լմբ. ատ.։)
conjoined, equal, partaking of.
Զուգակցորդ. հաւասարակից. անբաժան.
Զսուրբ երրորդութիւնն փառաւորելով ի նոյն տէրութին միակցորդ հաւասարութեան։ Ի յոտս տանողական կրողաց երկուց միակցորդ խորհրդականաց. (Նար. ՟Լ՟Դ. ՟Խ՟Զ։)
vote, suffrage;
even, equal, like;
summed up;
— դնել, to vote, to come to the vote;
չէ ընդ —, that is not the same thing.
ψῆφος suffragium, sententia. Միաբան համարումն՝ հաւանութիւն՝ քուարկութիւն՝ վճիռ.
Եպիսկոպոսունք ի մի միտս միաբանեցան, եւ եդին միահամար. (Եւս. պտմ. ՟Ե. 23։)
ՄԻԱՀԱՄԱՐ. ա. Միանգամայն համարեալ. ընդ ամենայն ի հաշիւ արկեալ.
Եկն ռստակէս՝ բերելով ընդ ինքեան զգիրն կանոնաց թուեալ միահամար կարգաւ տունս քսան. (Ոսկիփոր.։)
ԿՂԸՆԴ ՄԻԱՀԱՄԱՐ. մ. ἵσον aequale. Ընդ մի համար. հաւասար.
Չէ՛ ընդ միահամար՝ առնուլ զիշխանութիւնն եւ մատն լինել, եւ չառնուլ իսկ բնաւ զառաջինն. (Ոսկ. փիլիպ. ՟Է։)
cf. Համահայր.
Նորին եղբայր միահայր, եւ ոչ համահայր։ Երկուք էին եղբարք միահարք, այլ եւ ոչ ի մօրէ. (Եւս. քր. ՟Ա։ Սոկր.։)
cf. Մեկնահանդերձ.
Ունօղ կամ ունելով զմի եւեթ հանդերձ. միաձորձ. մէկ հագուստով.
Դանիէլ՝ միահանդերձ մաշկանափորտն։ Միահանդերձք՝ բոկագնացք. (Բուզ. ՟Դ. 14։ ՟Զ. 15։)
Միաձի միահանդերձ զինքն եւ զհասարակ գունդն վարատեալ փախստականութեամբ. (Յհ. կթ.։)
Ի ձմերայնի սառուցեալ՝ միահանդերձ եւ անվերարկու. (Տէր Իսրայէլ. փետր. ՟Ա.։)
Բնակէր մեծաւ ճգնութեամբ՝ միահանդերձ եւ բոկոտն. (Կիր. պտմ.։)
even, flat, smooth, equal, levelled.
իբր ὀμαλῆς, ἵσος aequalis, par. Հարթ եւ հաւասար. զուգահաւասար. միաչափ ... միօրինակ. նոյն եւ նման. եւ Համապատիւ.
Ի վերոյ տանիքն միահարթ միատարր յատակեալ. (Վեցօր. ՟Գ։)
Միահարթ նմանութիւն ունի. (անդ. ՟Բ։)
Ժամանակն հատուած, իսկ յաւիտեանն միահարթ զանսկզբնութիւնն եւ զանկատարածն յայտ առնէ. (Լծ. ածաբ.։)
Մի է սրբասացութիւն եւ փառաբանութիւն երից անձնաւորութեանց՝ ըստ միահեծան եւ միահարթ բնութեանն եւ զօրութեանն եւ իշխանութեանն։ Միահեծան եւ միահարթ ունէր զբնութիւնն եւ զիշխանութիւն առ հայր. (Նանայ.։)
cf. Մեկնահանդերձ.
Ունօղ զմի եւեթ ձորձ. միահանդերձ.
Ըստ լծորդին պակասութեան, որպէս միաձորձ. (Անյաղթ ստորոգ.։)
Միաձորձք եւ բոկք շրջէին. (Ոսկ. մ. ՟Գ. 37։)
cf. Միամօր.
Միամայրն մարիամ, արմատ տնկոյն անմահութեան. (Շար.։)
Երկինք եւ երկիր լացին զմահ միամօրն. (Եղիշ. դտ.։)
cf. Մենամարտ.
Պատրաստեաց զքեզ իբրու ճակատամարտիկ իմն միամարտ։ Ապողինար գայ հասանէ միամարտ ի վերայ աթենայ. (Մագ. ՟Ի՟Է. ՟Ծ՟Ա։)
Զօրական ոմն քաջամարտիկ ի թագաւորէ հարկաւորի ելանել նահատակ ընդ այլում թագաւորի միամարտի. (Մխ. առակ.։)
Կոստանդիանոս արքայ՝ մօնօմախն անուանեալ, այսինքն միամարտիկ. (Մագ. ՟Խ՟Ե։)
Յառաջամարտիկք, եւ միամարտք. (Կլիմաք.։)
Այր մի զօրաւոր, եւ հզօր միամարտիկ։ Ի տեղի ասպարիզին՝ յորում միամարտիկք մարտնչէին. (Հ=Յ. հոկտ. ՟Ի՟Զ.։)
Մինչ ընդ բազումս փորձի եւ ուսանի, յայնժամ կարասցէ միամարտիկ լինել եւ յաղթել. (Վրք. հց. ՟Գ։)
Կրկին անգամ միամարտիկն լինելոյ ընդ եփթաղեայ արքային։ Միամարտեալ (կամ մենամարտեալ) ընդ սպայակոյտ զօրուն. (Յհ. կթ.։)
Ե՛կ, միամարտեսցուք ես եւ դու. (Կաղանկտ.։)
sincerely, ingenuously, candidly, artlessly;
simply, sillily, foolishly;
unadvisedly.
one only, only, only begotten;
only child.
μονογενής unigenitus, unigena. որ եւ ՄԻԱՄԱՅՐ. ըստ յն. միածին. եւ Սիրելի որպէս զմիակ զաւակ. հօրը մօրը մէկ հատիկը.
Մի եմ ես՝ միամօր հօրն իմում։ Ողորմեցար երկոցունց միամօրուցս. (Տոբ. ՟Գ. 10։)
Զմիամօրն մատուցանէր. (Եբր. ՟Ժ՟Ա. 17։ Տե՛ս եւ Ղկ. ՟Ե. 12։ ՟Ը. 42։ ՟Թ. 38։)
Միամօր եւ աղքատ եմ ես. (Սղ. ՟Ի՟Դ. 17։)
Այրւոյն ի նային՝ մօր միամօրին. (Նար. ՟Ժ՟Ը։)
Վասն միոյ դստեր միամօրոյ։ Սուգ միամօրոյ։ Կոծեսցեն իբրեւ ի վերայ սիրելւոյ եւ միամօրոյ. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 27։ Լմբ. ամովս. եւ Լմբ. զքր.։)
state of an only child, or of a destitute person.
τὸ μονογενές կամ ըստ հասարակ յն. ἠ μονογενής unica, unigena.եւ ըստ սիմաքոսի՝ μονότης solitudo. Միամօր կամ որպէս միամօր եւ անտերունչ գոլն. միակութիւն.
Փրկեա՛ ի ձեռաց շանց զմիամօրութիւն իմ։ Ի բա՛ց արա յառիւծուց զմիամօրութիւն իմ. (Սղ. ՟Ի՟Ա. 21։ ՟Լ՟Դ. 17։)
cf. Ծագեմ.
Ի մեր ձեռս է՝ վաղվաղակի կամ անգան ծագեցուցանել զփրկութիւն։ Ծագեցուցանէ տէր զարդարութիւն. (Ոսկ. ես.։)
to dawn, to shine, to begin to appear, to rise;
to be born;
to take rise;
to emanate, to proceed from;
to sprout, to germinate, to pullulate;
to blossom;
to ensue, to result, to derive;
ի— առաւօտուն, at the peep or break of day, at daybreak;
ի— արեգական, at sunrise;
ծագեցաւ արեգակն, the sun appeared;
արդարքն ծագեսցեն իբրեւ զարեգակն, the righteous shall shine forth as the sun.
to plait, to ruffle, to fold;
to turn in or up, to roll or wrap up.
εἱλέω, ἑντυλίττω, -σσω πλέκω volvo, involvo, plico. Կրկնել. կուղ կուղ անել. ոլորել. ծալլիլ, պլորել.
Առ եղիա զմաշկերակն իւր, ծալեաց, եւ եհար զջուրն. (՟Դ. Թագ. ՟Բ. 8։)
Վարշամակ ծալեալ։ Նափորտ ծալեալ. (Յհ. ՟Ի. 7։ Շ. խոստով.։ Փարպ.։)
Եհար դեղարդեամբ, եւ սլաքն որպէս զմոմ ծալեցաւ. (Հ=Յ. ապր. ՟Ի՟Գ.։)
folding;
— ծովու, rippling, undulation;
ծալմունք ամպոց, gathering cloudiness.
καμπή flexus. Ծալելն, իլն. Ծալք. եւ Թաղկումն կամ խտացումն իբր ծալմամբ.
Ի վերայ միմեանց ծալմամբ.
Ի վերայ միմեանց ծալմամբ. (Փիլ. տեսական.։)
Դարձեալ կոչեցաւ ծով, զի ծալմամբ եւ ծաւալմամբ այլայլի միշտ. (Վրդն. ծն.։)
Պատառեալ զշարունակ ծալմունս ամպոյն. (Արիստ. աշխ.։)
devouring;
consuming, wasting;
corrosive.
տէր աստուած քո հուր ծախիչ է. (Օր. ՟դ. 24. եւ այլն։)
Հուր ծախիչ զխռիւս մեղաց. (Նար. ՟Ժ՟Զ։)
երկու հակառակք իրերաց՝ միմանց ծախիչք են. (Եզնիկ.։)
Մարդկան ծախիչք, եւ մահապարտք. (Շ. բարձր.։)
Աստուած մեր հուր ծախիչ է զչարութիւ. (Սանահն.։)
wast, consumption;
corrosion.
Ի նիւթականաց գոյից ծախումն։ Ի ծախումն զօրութեան եւ կամաց միաւորեցելոցն. (Շ. թղթ.։)
հրոյ խոտոյ ո՛չ ամուսնութիւն լինի, այլ՝ ծախումն. (Եզնիկ.։)
Զծաքխումն նոցա ի սրոյ եւ ի սովոյ. (Նախ. եզեկ.։)
ուր ծախումն յաւիտենից. (Նար. ՟Հ՟Թ։)
Ոչ միայն մեղացն թողութիւն շնորհէ, այլ ամենեւին ջնջումն եւ ծախումն արասցէ։ Թողութիւն հոգւովն եւ ջրովն, եւ ծախումն հրովն իմանալեաւ. (Մեկն. ղկ.։)
to flow gently, to ripple;
to wave, to undulate
σαλεύομαι, κινοῦμαι moveor, agitor ἑπιφρίσσω inhorreo. (լծ. սասանիմ. տատանիմ) շարժլիլ. շարժիլ. ծփծփիլ (ջրոյ եւ խոտոյ). քստմնիլ. շարժիլ.
Հեզիկ ալեացն պայծառապէս քստմնեալ ծածանէր. (Նիւս. կազմ.։)
Մերթ խաղաղօրէն ձեւով քստմնեալ ծածանի, եւ մերթ լի ամբոխիւ զինէն յարուցանի ալիս. (Պիտ.։)
ծովն ի միջի իմ ծածանէր, քաղցրիկ օդովն ծիծաղէր. (Շ. եդես.։)
Դաշտք ծածանէին (ի սասանութենէ երկրի). (Ասող. ՟Գ. 36։)
rippling, undulation, waving motion;
— ճօճանակի, oscillation.
Ի խաղաղասիգ ալիսն վէտս վէտս քստմնել ծածանմամբ. (Վրդն. ծն.։)
that knows secrets.
Որ գիտէ զծածուկս, զգաղտնիս սրտի.
Ի ծածկագիտէն չկարեմք թաքուցանել. (Խոսր.։)
Նկատեցեր ծածկագէտ. (Նար. ՟Լ՟Դ. եւ ՟Խ՟Թ։)
Զոր ի միտս իւրեանց ունէին՝ իբրեւ զծածկագէտ յանդիմանէ. (Իգն.։)
the knowing secrets.
Գիտութիւն գաղտնեաց սրտի.
Յայտ առնէ զփրկչին ծածկագիտութիւն. (Նանայ.։)
close, dissembling, incomprehensible.
Ոյր ծածուկ են միտք, կամ խորհուրդքն. թաքուն.
Այր ծածկամիտ եւ խորհախորհուրդ, որ հարցն իւր ոչ յայտնեաց, պոռնիկին յայտնեաց. (Եփր. դտ.։)
hiding, secret.
Չկայ ինչ ի վերայ յայտնեօք եւ ծածկանօք զաստուածականն խոտել. (Կորիւն.։)
that sees secrets.
Զաստուծոյ ասի՝ որպէս Ծածկագէտ. տեսօղ գաղտնեաց.
Ցրուեա՛ ծածկատես։ Հզօր ծածկատես։ Ծածկատեսիդ զսոյն պաղատել. (Նար.։)
Եւ զմարդոյ՝ որպէս Ձեւացեալ գուշակ գաղտնեաց. եւ Իրագէտ անձին խղճի մտօք. եւ Հոգետես.
Խցցէ զաչս ձեր ... եւ զծածկատեսացն ձերոց. յն. տեսողաց զծածուկս. (Ես. ՟Ի՟Թ. 10։)
Ինքնագոր՝ դառն գորովիչ, եւ ծածկատես դատախազ. (Նար. կ.։)
Մտաւորաց եւ ծակատեսից. (Երզն. ՟ժ. խորան.։)
Նիկողոսն ընտրեալ, ծածկատես եղեալ, զգաղտնիս գիտացեալ. (Գանձ.։)
covering, cover, lid.
Ծածկելիս ի կապուտակ մորթոյ ի վերուստ. (Ել. ՟Ի՟Զ. 14։)
to cover;
to hide, to conceal;
to dissimulate, to mask, to cloak, to veil.
κρύπτω, ἑπικρύπτω occulto, abscondo, recondo. Դնել ի ծածուկ վայրի. պահել. թաքուցանել. անյայտ եւ անհատ առնել. թաղել. գանձել, եւ այլն. կր. թաքչել. աներեւոյթ լինել. ծածկել, թահել, պահուըտիլ.
Ծածկել ընդ աւազով, յագարակի, ի ներքոյ բեւեկնոյն։ Զպատուիրանս իմ ծածկեա՛ յանձին քում։ Ծածկել զբան, զխորհուրդ։ Ծածկելով ծածկեալ իցէ յառնէն։ Ոչ աչաց իմոց։ Հեծութիւն իմ ի քէն ոչ ծածկեցաւ.եւ այլն։
Յիւրաքանչիւր շիրիմս առ հարսն իւրանց ծածկեցին. (՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Բ. 39։)
Զպատանի հրաշատեսիլ եւ զգօն ծածկել (ընդ հողով), յորմէ ակն ունէի ծածկիլ. (Մագ. ՟Կ՟Գ։)
ԾԱԾԿԵԼ. καλύπτω, ἑπικαλύπτω operio, tego σκεπάζω, ἑπισκιάζω obumbro. Պատել. վերարկել, ընդ իւրեւ առնուլ. պատրուակել. ղօղել. քօղարկել. պարտըկել, գոցել.
Ջուրն ծածկէր զամենայն լերինս բարձունս։ Խորք ծածկեցին զնոսա։ Ծածկեաց ամպն զլեառն. կամ զխորանն։ Ծածկեաց բորոտութիւնն զամենայն մորթ մարմնոյն։ Ծածկեաց զնա հանդերձիւ։ ծածկել զառականս, զմեղս, զգլուխ, զմարմինս, զարիւն, զերեսս։ Ծածկեսցէ հողով։ Մինչ նաւին ծածկել յալեաց անտի։ Ծածկել ընդ հովանեաւ ձեռին, կամ ի հովանի թեւոց. եւ այլն։
to be covered, hidden, concealed;
to remain unknown;
— զմեղս ուրուք, to hide, to overlook or pardon anothers faults;
— զոք իւիք, to surpass, to excel.
that which conceals or hides;
cover, lid.
καλύπτηρ operimentum. Որ ծածկէ. ծածկոց. նուարտան. եւ Խուփ.
Արար փեղկս մազեղէնս՝ ծածկիչս խորանին. (Ել. ՟Լ՟Զ. 14։)
veil, muffler;
roof, cover, refuge, shelter.
Ծածկոյթ. ծածկարան. քօղ. եւ Հովանի.
ձորձովն՝ զոր արկին զերեսօք նորա, զծածկոց սրտից մերոց վերացոյց։ Փառաւորեցար իբրեւ զմովսէս, ընկալ ծածկոց իբրեւ զնա. (Բրսղ. մրկ.։)
Ետուն ի նա այծենի ծածկոց։ Նա զայծենի ծածկոցն ծալեաց, եւ ձգեաց ի վերայ վիշապին. (Հ=Յ. յունիս. ՟Ժ՟Գ.։)
Բարեկամ հաւատարիմ՝ ծածկոց զօրաւոր եւ ամրացեալ թագաւորութիւն. (Ոսկ. ՟ա. թես.։)
ԾԱԾԿՈՑ. Որպէս ռմկ. ծածք. այսինքն Յարկք տանն.
Ծխեսցի հուր բազում ի տանն, եւ ելանիցէ հասանիցէ ծուխն մինչեւ ի նա ի ծածկոց առաստաղացն. (Եփր. աւետար. ըստ Լմբ.։) (կամ ըստ այլ ձ. ի ծակուց։)
ԾԱԾԿՈՑ իբր Առագաստ. վարագոյր.
Դիւրաւ առնոյր զծածկոց երեսաց կտակարանացն աստուծոյ. (Ուռհ.։)
act of hiding;
occultness, secrecy, mystery;
cover, covering.
ἁποκρυφή, -φόν absconsio, absconditum, latibulum σκέπη tegmen. Թաքնութիւն. գաղտնութիւն. եւ Ծածկոյթ՝ ի վերացեալն եւ ի թանձրացեալն.
Ամպ ծածկութիւն նորա։ Եդ զխաւար ծածկութիւն իւր։ Յարկ ծածկութեան անձրեւոյ։ Ծածկութեամբ նորոց գեղարդեանց. (Յոբ. ՟Ի՟Բ. 14։ ՟Բ. Թագ. ՟Ի՟Բ. 12։ Ես. ՟Դ. 6։ Դատ. ՟Ե. 8։)
Ի վերայ խորանաձեւ ծածկութեանն. (Փարպ.։)
ոչ ինչ մնաց ի ծածկութեան՝ զոր ոչ եդին առաջի նորա. (Ղեւոնդ.։)
Առագաստ հրէական ծածկութեան. (Խոսր.։)
Քննողի ծածկութեան խորոց խորհրդոց։ Ծածկութիւնք գործոցս պհրապարակին։ Սոփերք հոգեմատեանք ծածկութեան ի վերայ քան զտարրական նմանութիւնս. (Ագաթ.։)
Հայր ծնաւ ծածկութեամբ (զորդի) յառաջ քան զյաւիտեանս. (Եփր. ծն.։)
to creep into a hole or cavern, to burrow;
to shut oneself up, to isolate;
to seclude oneself.
ԾԱԿԱԽԻԹ ԼԻՆԵԼ. Խթիլ՝ մխիլ ի ծակ. մտանել բնակել ի ծերպս, ի փապարս.
Սորամուտ ծակախիթ եղեալ. (Ագաթ.։ Կորիւն.։)
burrowing;
— առնել, to drive into a hole;
to cause to dwell in caverns;
— լինել, to enter a hole.
Որ մտանէ ի ծակս, ի ծերպս.
լրբութիւն սրտի քոյ արար զքեզ ծակումուտ վիմաց. այսինքն մտանել ի ծակս վիմաց. (Երեմ. ՟Խ՟Թ. 16։)
Ծակումուտ լեռնակեցիկ ելեալ. (Խոր. ՟Բ. 89։)
Իբրեւ ծակումուտ մկունս այսր անդր թաքչէին. (Լաստ. ՟Ժ՟Է։)
ԾԱԿԱՄՈՒՏՔ ասին Փռիւգացիք, կամփռիգեան աղանդաւորք. (որպէս թէ ըստ յն. ասղնեգործք)
Սաբելիանոսաց. նեստորականացն, փոտինոսացն, ծակամտից. (Կիւրղ. կուս.։)
to bore, to pierce, to perforate, to make a hole;
— զբանակ, to break out of camp.
τρυπάω, τιτράω terebro, perforo. Ծակ բանալ. փորել. ճեղքել. հատանել անցանել.
Ծակեսցէ զունկն նորա հերամբ. (Ել. ՟Ի՟Ա. 6։ Օր. ՟Ժ՟Ե. 17։)
Ծակեսցես զռնգունս նորա. (Յոբ. ՟Խ. 19։)
Առ տապանակ, եւ ծակեա՛ ծակ ի բերան նորա. (՟Դ. Թագ. 9։)
Ծակեա՛ դու քեզ որմն, եւ ելցե՛ս ընդ այն. (Եզեկ. ՟Ժ՟Բ. 5։)
Տատասկն՝ ուստի եւ ունիցի, ծակէ եւ կտրէ. (Ոսկ. եբր.։)
Ծակեցին զբանակն այլազգեաց, եւ բերին ջուր դաւթի. (Եփր. թագ.։)
to be bored or pierced;
ծակեցաւ պալարն, the abscess has broken.
pierced, bored, perforated;
porous.
Փորեցին իւրեանց գուբս ծակոտս. (Երեմ. ՟Բ. 13։)
Փոր մորոսի իբրեւ զաման ծնկոտ, եւ զամենայն գիտութիւն ոչ կալցի. (Սիր. ՟Ի՟Ա. 17։)
Յամանէն լցին ի սպունգն ծակոտ. (Բրսղ. մրկ.։)
to fill with holes, to bore, to pierce.
τρυάω, κατατράω perforo, pertundo πλήσσω, -ττω percutio, ferio. Բանալ ծակս բազումս. ծակ ծակ առնել. ծակել, ճեղքել. փորել. խոցել. խոցոտել.
Ի ծրարս ծակոտեալս ժողովէր. (Անգ. ՟Ա. 6։)
Խթան զոտս աքացողացն ծակոտէ. (արիւնոտէ. Ոսկ. ես.։)
Հանապազ խոցեսք եւ ծակոտեմք զանձինս։ Խռովէին դեւքն, խոցեալք ծակոտեալք ի ծածուկ. (Ոսկ. եբր. ՟Ի՟Դ։ Ոսկ. մ. ՟Բ. 3։)
Փորէ եւ ծակոտէ ախտս այս (քաղցկեղն) մարմին. (Եփր. ՟բ. տիմ.։)
Ատամացի ծակոտէր զմարմին նորա. (Ճ. ՟Ա.։)
Ծակոտեալ լինէին մարմինք նորա. (Ագաթ.։)
Զորմս ծակոտէր. (Եղիշ. ի չարչարանս.։ Զտունս մեծամեծաց ծակոտէր. Ոսկիփոր.)
Ծակոտէր զբազմամթեր աման խորհրդոյն. (Եղիշ. ՟Բ։)
Բջիջքն ծակոտեալ իբրեւ զմշտիկ. յն. իբրեւ սպունգ. (Պղատ. տիմ.։)
Կարծրութիւն գետնոյս ծակոտեալ. (Սարգ. ՟բ. պ. ՟Ե։)
Բազմացուցին ծակոտեալ մատրունս սեղանովք։ Մատուցաք յանձուկ եւ յանպատիւ ծակոտեալ խորանսն. (Լմբ. պտրգ.։)
porous, spun-gy;
open, in open-work;
pholas, pholades.
Գուբս ծակոտկեանս. (Սեբեր. ՟Գ։ Լծ. կոչ. ձ։)
Ջրհորս ծակոտկէնս. (Ոսկ. հռ.։ Լծ. նար.։)
Մի՛ ծակոտկէն, եւ մի՛ քչքչեալ ունիցիմք զառագաստն. (Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Դ։)
Եւ արարեալ ծակոտկէն՝ արկանէ ջուր ի ներքս. (Վրդն. սղ.։)
cf. Ծակոտկեան.
Գուբս ծակոտկեանս. (Սեբեր. ՟Գ։ Լծ. կոչ. ձ։)
Ջրհորս ծակոտկէնս. (Ոսկ. հռ.։ Լծ. նար.։)
Մի՛ ծակոտկէն, եւ մի՛ քչքչեալ ունիցիմք զառագաստն. (Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Դ։)
Եւ արարեալ ծակոտկէն՝ արկանէ ջուր ի ներքս. (Վրդն. սղ.։)
ԾԱԿՈՏԿԷՆ. գ. Ազգ հալուէի, որ կարծի լինել խեցեմորթ անուշահոտ, իբր Եղունգն, կամ Կնդրուկ երեւելի (այսինքն թափանցիկ) ասացեալ ի սուրբ գիրս.
Գոհարք հալուէից, ժեռածոր, ծակոտկէն. (Խորեն. աշխարհ։ Վրդն. ծն.։)
Զդրունս յաւանս վանեայս, ակիւղաս ասէ, յականս ծակոտկէնս ... (կամ) ի տախտակս վանեալս. (Ոսկ. ես.։)
mark of a bite, cicatrix, scar.
Խածանօղն, եւ ծակոտուածք իւր. (Նար. ՟Զ։)
pore
Իբր Ծակք, կամ կակոտկէն.
Երկու ճարմանդ առ օղ մի, աստի եւ անտի առ եզերբ փեղկիցն ծակտի կապուտակաւ կատարեալ. (Վրդն. ել.։)
covered or loaded with flowers.
ԾԱՂԿԱԶԳԵԱՑ ԾԱՂԿԱԶԳԵՍՏ. ἁνθοφόρος . Ըմտ յն. ոճոյ, իբր Ծաղկաբեր. ունօղ կամ բերօղ յինքեան զծաղիկս. ծաղկաւէտ.
(Գարունն) ծաղկազգեստ պատմուճանաւ զարդարէ զմայրս ամենեցուն զերկիր. (Պիտ.։)
Զփշազգեստ սիրտս առ ի ծաղկազգեստ մաքրութիւն փոխեցին. (Բրս. ապաշխ.։)
cf. Ծաղկազգեաց.
ԾԱՂԿԱԶԳԵԱՑ ԾԱՂԿԱԶԳԵՍՏ. ἁνθοφόρος . Ըմտ յն. ոճոյ, իբր Ծաղկաբեր. ունօղ կամ բերօղ յինքեան զծաղիկս. ծաղկաւէտ.
(Գարունն) ծաղկազգեստ պատմուճանաւ զարդարէ զմայրս ամենեցուն զերկիր. (Պիտ.։)
Զփշազգեստ սիրտս առ ի ծաղկազգեստ մաքրութիւն փոխեցին. (Բրս. ապաշխ.։)
flower-gathering;
— առնել, to gather flowers, to cull.
ἁνθολόγος colligens flores. Որ ժողովէ զծաղկունս. եւ Ուր իցէ ժողով կամ ժողովումն կամ բազմութիւն ծաղկանց.
Ծաղկաժողով եւ մրգաբեր հովտաց գրոց. (Ոսկիփոր.։)
Ի բաց բարձեալ լինին ամենայն իրօք ծաղկաժողովք. (Նիւս. երգ.։)
ԾԱՂԿԱԺՈՂՈՎ ԱՌՆԵԼ. ἁνθολογέω colligo flores. Ժողովել, հաւաքել, քաղել ծաղիկս, կամ որպէս զծաղկունս.
Ի նմա ճարակելով, եւ մաքուր խորհուրդս ի նմանէ ծաղկաժողով առնելով՝ պարարին. (Նիւս. երգ.։)
cf. Ծաղկալի.
Ուր իցեն ծաղիկք խիտ առ խիտ.
Զուարթացան ծաղկախիտ պայծառութեամբ. (Իսիւք.։)
producing flowers, floriferous.
Որ ծնանիկամ բուսուցանէ զծաղիկս. ծաղկաբեր.
Ծաղկածին ցամաք, կամ վայրք, երկիր, դաշտ, գարուն. (Արշ.։ Նար. կ. եւ Խչ։ Վրդն. ծն.։ Շար.։ Գանձ.։)
flower-stand.
Որ բարձեալ ունի կամ կրէ յինքեան զծաղիկս.
Ծաղկակալ սկտեղբն իբր զինու վարեցաւ. (Խոր. ՟Բ. 66։)
fragrant, perfumed with flowers;
—հոտ ըմպելի, perfumed drinks;
— գինի, fragrant wine.
Արհամարհեսցուք զըմպելիս ծաղկահամս. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Ե։)
cf. Ծաղկահամ.
Ւոնակ անուշահոտութեան ծաղկանց. որ եւ ԾԱՂԿԱՀԱՄ.
Ծաղկահոտ գինի. (Ածաբ. ծն.։ Յհ. իմ. ատ.։ Գր. սարկ. լուս.։ Վրք. հց. ՟Բ։)
interwoven with flowers;
— պսակ, garland.
Ծաղկահիւս բրաբիոնս։ Ծաղկահիւս պսակաւ. (Թէոփիլ. ՟խ. մկ.։)
floriform, flower-shaped;
ընդ — ալիս ընդխառնիլ, to sail on placid waters.
որ ունի զձեւ եւ զնմանութիւն ծաղկանց. Ծաղկի նման.
Ծաղկաձեւ վարդագոյն արիւն, կամ ցօղ արեան. (Խոր. հռիփս.։ եւ Տօնակ.։)
Ծաղկաձեւ քանդուածս. (Երզն. ՟ժ. խորան.։)
Ծաղկաձեւ ալիք ծովու. (Ագաթ.։ Արծր. ՟Ե. 6։)
Ծով մանրագոյն ալեօք ծաղկաձեւ զդէմս իւր անցաւորացն ցուցանէ. (որ եւ զկնի Ծիծաղական ասի. Սարգ. յկ. ՟Բ։)
Ծաղկաձեւ պսակեալ սուրբ զեկեղեցի. (Ճ. ՟Բ.։)
cf. Ծաղկոց.
որ եւ ԾԱՂԿՈՑ. Պարտէզ ծաղկանց. բուրաստան.
Զգարնանաբեր ծաղկանոցացն բերել զնմանութիւն։ Ըստ նմանութեան գարնանաբեր ծաղկանոցաց. (Լաստ. ՟Ժ. ՟Ժ՟Ե։)
to blossom, to bloom, to flower, to flourish;
to exfoliate.
Ծաղկաւէտ լինել, ծաղկազարդիլ.
Բովանդակ ծաղկաւետանայր երկիր. (Մամբր.։)
cf. Ծաղկաւետանամ.
Ծաղկավէտ առնել. ծաղկեցուցանել. Կր. ծաղկիլ, ծաղկաւետանալ.
Ամենայն աստուածապաշտութեամբ, եւ մեծաւ ուրախութեամբ ծաղկաւետել ձեզ զկէտ հանդիսի աստուածավայելուչ հանգստեան ձերոյ. (Յհ. կթ)
Լերինք ծաղկաւետեալ ծիրաներփնին. (Խոր. վրդվռ.։)
Դրախտ ամենապատիկ ծառօք ծաղկաւետեալ. (Մագ. ՟Ե։)
abounding in flowers, flowery;
blooming, florid, flourishing;
efflorescent.
ἁνθηρός, ἁνθινός floridus, plenus floribus. Յաւէտ ծաղկեալ, կամ ծաղկուտ. ծաղկալից. ծաղկազարդ.
Ծաղկաւէտ դաշտ, կամ մարգք, բուրաստան, վայրք բուրաստանաց, թուփք սոստոց. (Խոր. ՟Ա. 15։ Պիտ.։ Վրք. հց. իզ։ Ճ. ՟Ա.։ Զքր. կթ.։ Ծաղկաւէտ եղեալ պտղածնի. Նար. ՟Ղ՟Գ։)
Ծաղկաւէտ լցեալ հրաշագեղ տնկօք. (Շար.։)
Անդ հօտք արօտականք ծաղկաւէտք խայտացեալք. աստ խամրեալ, եւ յոյժ պակասեալ. իմա՛, ի մէջ ծաղկանց, կամ յարօտս ծաղկաւէտս։
flowery, blossoming, blooming.
Փթթեալ, այս ինքն այն ինչ բացեալ ծաղկօք. Ծաղիկ բացօղ, կամ բանալով. (զի փթիթ եւ բացումն են լծորդ. որպէս եբր. փաձահ, ֆաթահ. եփփաթա).
Զծաղկափթիթ տնկոցն զկանաչասաղարթ ոստոցն զտարածումն. (Անան. եկեղ։)
Հրճուալից ծաղկափթիթ զուարճանան կենդանիք եւ տունկք. (Պիտ.։)
flowered;
party-eoloured;
figured, embroidered.
ԾԱՂԿԵԱՅ ԾԱՂԿԵՂԷՆ. ἁνθινός floridus, e floribus factus. Կազմեալ ի ծաղկանց, կամ ծաղկաձեւ զարդուք. ծաղկէ.
Ծաղկեայն եւ նռնաձեւքն առ վերջինն վայրօք. (Փիլ. քհ. ՟Զ։)
Ծաղկեայ պսակ (կամ ծաղկէ պսակ) Եդաւ ի գլուխ նորա. (Հ=Յ. փետր. ՟Ա.)
Պատկեցից ծաղկեղէն պսակօք զսուրբ գլուխդ. (Ճ. ՟Ա.։)
Իբր զծաղկեղէն զգեստուց հանդերձանս. (Նար. խչ.։)
cf. Ծաղկեայ.
ԾԱՂԿԵԱՅ ԾԱՂԿԵՂԷՆ. ἁνθινός floridus, e floribus factus. Կազմեալ ի ծաղկանց, կամ ծաղկաձեւ զարդուք. ծաղկէ.
Ծաղկեայն եւ նռնաձեւքն առ վերջինն վայրօք. (Փիլ. քհ. ՟Զ։)
Ծաղկեայ պսակ (կամ ծաղկէ պսակ) Եդաւ ի գլուխ նորա. (Հ=Յ. փետր. ՟Ա.)
Պատկեցից ծաղկեղէն պսակօք զսուրբ գլուխդ. (Ճ. ՟Ա.։)
Իբր զծաղկեղէն զգեստուց հանդերձանս. (Նար. խչ.։)
to cause to flower or flourish;
to adorn with flowers.
ԾԱՂԿԵՑՈՒՑԱՆԵՄ որ եւ ԾԱՂԿԵՄ. ն. Տալ ծաղկիլ. յուռթի եւ բարգաւաճ առնել. ծաղկաձեւ փայլեցուցանել. պայծառացուցանել.
Զչորացեալս ծաղկեցուցանես ի բարի կրօնս վայելչութեան. (Նար. ՟Ժ՟Ը։)
Օրհնութիւնք բարեխնամ ծնողին (ծերոյ) զնա ծաղկեցուցին. (Կաղանկտ.։)
Ի նշուլից շնորհացն ծաղկեցուցանէ զզգայութիւնսն. (Յճխ. ՟Ժ՟Ա։)
Զայսպիսի անուանադրութեանս շնորհ օրըստօրէ պայծառացուցեալ ծաղկեցո՛. (Պտրգ.։)
Այս արիւն զպատկերն թագաւորական ծաղկեցուցանէ ի մեզ. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 45։)
Ձրի մեզ զկենդանութիւն ծաղկեցուցանելով. (Անյաղթ բարձր.։)
Յիշատակարանս առանձին մատնանշան ծաղկեցուցանել. այսինքն ի լոյս ընծայել շարագրութեամբ. (Կորիւն.։)
Զգէեզի ծաղկեցուցեալ բորոտութեամբ. (Սարկ. քհ.) (որպէս եւ Ղեւտ. ՟Ժ՟Գ. ըստ յն. ծաղկիլ. եւ ըստ հյ, սփռիլ. բորբոքիլ։)
that has shed its flowers, withered, faded;
— լինել, to lose the flowers, to fade, to wither.
Որ դիւրաւ ընկենու զծաղիկս իւր. ծաղկաթափ. ծաղկազերծ.
Ծաղկընկէց փառք, կամ մեծութիւն. (Բրս. ՟խ. մկ.։ Սարգ. յկ. ՟Բ։ Մխ. առակ.։ Սկեւռ. աղ.։)
cf. Ծաղկեմ;
սրտի բերկրեցելոյ երեսք ծաղկին, a merry heart makes a cheerful countenance;
ծաղկին ամենայն ազգք արուեստից, all the arts flourish.
flower-garden.
κῆπος hortus. որ եւ ԾԱՂԿԱՆՈՑ. Բուրաստան. պարտէզ ծաղկաց.
Եմուտ ի ծաղկոցն արքունի։ Դարձաւ թագաւորն ի ծաղկոցէ անտի. (Եսթ. ՟Է. 7. 8։)
Յարբուցմունս բուրաստանաց եւ ծաղկոցաց. (Խոր. ՟Ա. 15։)
Միտ դիր ծաղկոցացն, եւ լսիցես զգեղեցիկ երգս ճպռանցն. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 12։)
Ծաղիկ ծաղկոցաց բանին. (Նիւս. երգ.։)
Ծառանց ծաղկոցին. (Խոսր. պտրգ.։)
Աստուածապաշտութեանն ծաղկոցովք. (Նար. երգ.։)