Definitions containing the research կար : 8188 Results

Կիտուած, ոյ, ով

s.

dotting, pointing;
embroidery;
enamel.

NBHL (1)

στίγμα punctuatio, distinctio, nota. Կէտ կէտ յօրինուած, անկուած նկար, գործած. պուտ պուտ՝ գունզգուն բանուածք.


Կիրակամուտ, մտից

s.

sunday eve, saturday night.

NBHL (1)

Ի կիրակամուտսն կարգեալ է այս սաղմոս. (Վրդն. սղ. ՟Ճ՟Լ՟Գ։)


Կիրք, կրից

s.

passions;
movement of the soul, emotion, sentiment, feeling;
animal passions, sensuality, vice;
suffering, pain, torment;
accident;
attributes, properties;
— լուսնի, phases of the moon;
յոյզ կրից, transports, fits of passion;
զաչացու՝ խօլական՝ նորածին՝ մոլեգին —, blind, extravagant, furious, outrageous passion;
յուզել զկիրս, to stir up, to provoke or excite the passions;
գգուել զկիրս, to flatter, to soothe one's passions;
անձնամատն լինել ի կիրս իւր, to give oneself up, to abandon oneself to one's passions, to indulge, to let loose, to gratify one's passions;
ի դժուարին կիրս գտանել, to find oneself in a painful, embarrassing or awkward position;
նուաճել զկիրս, to rule, to subjugate or control one's passions, to bring one's passions under subjection.

NBHL (2)

Կրիցս կարեաց։ Տաժանմամբ կրից։ Կիրս կսկծելիս։ Կենարարն կրիւք։ Ընդ խչի քո կրից։ Ընդ մերում կրիցս կարեկցելով։ Անբռնադատ կրիցն։ Դու ի վեր քան զկիրս երկրիս. (Նար.։)

Յիւրմէ աստուածութենէն եւ յաստուածավայելուչ կրիցն ոչ անկանէր։ Զիւրաքանչիւրոցն (անձանց) զառանձնաւորութիւն եւ զյատկական կիրսն։ Այն կիրք՝ որ անկաւոր աստուածութեանն է, հասարակաց է։ Առաջի դնէ նոցա զկիրս առաքինութեան՝ պանդուխտս զնոսա ասելով եւ նժդեհս. զի այս կիրք կարի իմն յանկաւորք են առաքինութեան. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Ը։ եւ ՟Ա. ՟Դ։)


Կլափն, փին

s.

jaw, jawbone.

NBHL (1)

Ներքին շրթունքն մինչ ի կլափն խօսել ոչ կարէին. (Ճ. ՟Ա.։ եւ Հ=Յ. նոյ. ՟Ի՟Գ.։)


Կծանեմ, կծի

va.

to prick;
to sting;
to nip, to bite;
to pique.

NBHL (1)

Թերեւս կարասցուք կծանել ինչ ի նոցանէ. յն. յաղթահարել մարտիւ. (՟Ա. Մակ. ՟Թ. 8։)


Կծատեմ, եցի

va.

cf. Կծանեմ.

NBHL (1)

Թերեւս կարասցուք կծանել ինչ ի նոցանէ. յն. յաղթահարել մարտիւ. (՟Ա. Մակ. ՟Թ. 8։)


Կծեմ, եցի

va.

cf. Կծանեմ.

NBHL (1)

Թերեւս կարասցուք կծանել ինչ ի նոցանէ. յն. յաղթահարել մարտիւ. (՟Ա. Մակ. ՟Թ. 8։)


Կծեցուցանեմ, ուցի

va.

cf. Կծանեմ.

NBHL (1)

Թերեւս կարասցուք կծանել ինչ ի նոցանէ. յն. յաղթահարել մարտիւ. (՟Ա. Մակ. ՟Թ. 8։)


Կծկեմ, եցի

va.

to wind, to coil up, to make into a clew or coil;
to bind, to narrow, to contract, to straiten.

NBHL (3)

συσφίγγω constringo, contraho, cogo κάμπτω, διακάμπτω flecto, inflecto ἕχω teneo καταστέλλω reprimo. առնել որպէս զկծիկ, կամ որպէս զկուզ (ըստ յն) ամփոփել. յինքն ժողովել. պինդ ունել. կաշկանդել. կր. կարկամիլ, կորանալ. եւ այլն. կծկել, սխմել, կծկտիլ, ետ քաշել, քաշուիլ.

Մի՛ կծկիցես զձեռն քո յեղբօրէ քումմէ կարոտելոյ. (Օր. ՟Ժ՟Ե. 7։)

Կապեալ աւասիկ կծկեալք, զի եւ շարժել անգամ ոչ կարեմք ի տեղւոջէս. (Բուզ. ՟Գ. 3։)


Կծկութիւն, ութեան

s.

shrinking, contraction, shortening, shrivelling;
squatting;
cramp.

NBHL (1)

Կծկիլն. կարկամութիւն. կաշկանդումն.


Կկոցիմ, եցայ

vn.

to grow hollow, to sink in;
կկոցեալ աչք, hollow, sunken eyes;
ի դուրս կկոցեալ աչք, startingeyes.

NBHL (1)

ԿԿՈՑԻԼ. σκαφελίζω . Կկոցաձեւ լինել, կամ ըստ յն. մակուկաձեւ լինել տկար աչաց՝ փոս գործելով.


Կղերիկոսութիւն, ութեան

s.

clerkship;
holy orders.

NBHL (1)

κλήρωσις clericatus, sortitioin officium Ecclesiae. Վիճակաւորութիւն կամ ժառանգաւորութիւն եկեղեցւոյ. եկեղեցական կարգ եւ պաշտօն վերին կամ ստորին.


Կղթեմ, եցի

va.

to knot, to tie in a knot, to make a knot, to tie up.

NBHL (1)

Կղթեաց զճոպանն, մինչ զի եւ չկարաց բնաւ շարժել զձեռն. (Զենոբ.։)


Կղկաթեմ, եցի

vn.

to be enamoured of, smitten with, to burn for, to be ardently attached to, very fond of;
to long for, to pant after, to sigh or die for.

NBHL (1)

Որպէս թէ Կուղ կուղ կաթել. կաթոգնիլ. կարօտիւ նայիլ զկնի ուրուք.


Կղկղաթ լինիմ

sv.

cf. Կղկաթեմ.

NBHL (1)

(եւ ընդ բայի) Կղկաթեալ. կաթոգին. կարօտեալ.


Կղմինդր, տրի, տրոց

s.

til, pantile;
— քառանկիւն, brick.

NBHL (1)

Յանկարծակի անկաւ կղմինտր (կամ կղմիտր) մի ի գլուխն. (Ոսկիփոր.։)


Կղմուխ

s. bot.

elecampane, star-wort.

NBHL (1)

անուն խոտոյ. որ ասի լինել դեղ ձիոց, եւ մեկնի ռամկօրէն, ռասէն ..., ըստ յն. ἐλένιον helenium, inula. որպէս թէ արտօսր հեղինեայ։ (Գաղիան.։ Բժշկարան.։)


Կճիճ, կճճոյ

s.

pot, earthen-pot, pipkin.

NBHL (1)

ա՛ռ դալար մանիշակ ի կոթէն ընտրած ... ի կճուճ ա՛րկ, եւ ի կրակն դի՛ր եւ մեղմ եփէ՛. (Բժշկարան.։)


Կճղականամ, ացայ

vn.

to grow horny or callous.


Կճղանամ

vn.

cf. Կճղականամ.

NBHL (1)

ԿՃՂԱՆԱԼ. Կճղականալ. կարծրանալ մորթոյ հանդերձ ոսկերօք.


Կմախք, խաց

cf. Կմախիք.

NBHL (1)

Կմախք։ ոսկերք, կամ կոտորածք։ Կմախել. կարթահարել, կամ ջղատել։ (Ուստի Կամախ անուն քաղաքի, ուր էր դամբարան թագաւորացն հայոց, այն է հինն Անի։)


Կնատ, աց

adj.

cf. Կնամարդ;
fainthearted, poor-spirited, cowardly, base.

NBHL (1)

ըստ յն. Այրատ. ἅνανδρος այսինկն անարի. parum virilis, ignavus, effeminatus, mollis. Կնամարդի. իգացեալ. մեղկ. թոյլ եւ տկար. անզօր. փանաքի. չնչին. վատթար.


Կնատաձորձ

s.

a sorry garment;
rag, tatter.

NBHL (1)

Տկար եւ անպիտան ձորձոյ նման.


Կնատեաց, տեցից, աց

adj.

mysogynous, woman-hating.

NBHL (1)

Երգիծանէ զայրն, բամբասէ, կնատեաց եւ վատթարազգի կարդայ. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Է։)


Կնատութիւն, ութեան

s.

effeminacy, cowardice, softness, faint-heartedness, pusillanimity.

NBHL (1)

Զկաւոյն կնատութիւնն յարգիւ իմն ամոքեն, եւ այնպէս առնեն կարծրագոյն. (Սեբեր. ՟Դ։)


Կնաւոր, աց

cf. Կանամբի.

NBHL (1)

ՈՒնօղ զկին. կանամբի. կնիկ ունեցօղ, կարգուած մարդ.


Կնգուղ, գղի, գղոյ

s.

cowl, hood;
monk's gown or frock.

NBHL (1)

Կնգուղ՝ կրօնաւորական կարգին։ Պարտ էր՝ զի եւ կնգղիդ մի՛ լիցի կարօտ։ Նովին կնգղովն. եւ այլն։ Զկնգուղն՝ կրօնաւորացն ասաց ունել, եւ ո՛չ թէ երիցանց. (Լմբ. պտրգ.։)


Կնճիթն, ճթան

s.

sesame, sesamum.

NBHL (2)

ԿՆՃԻԹՆ կամ կնճիթ, կնջիթ, կնջիւթ, կնճութ, ի. σήσαμον, -ος sesamum. Շուշմայ. ունդ իբրեւ զկորեակ, եւ իւղ նորա ձիթանման՝ ծանրահոտ. եւ բոյս նորա. կունճի, կնջութ, կնջիթք. սուսամ, յորմէ սուսամ եաղը ... (իսկ յն. սիսա՛մի. լտ. սէ՛սամա. σησάμη sesama, կարծի յոմանց ցորեան ինչ ի հնդիկս)

կիճութ, որ է շուշման, որ թուրքն սուսամ ասէ. (Բժշկարան.։)


Կշռեմ, եցի

va. fig.

to weigh, to measure;
to weigh, to calculate, to examine, to ponder on, to take into, consideration;
to compare, to confront;
to shoot, to dart, to take good aim at, to hit the mark;
քաջ —, to weigh well, to ponder, to reflect with mature consideration, to pause;
— զխօսս իւր, to be cautious in one's words;
— զփոխարէն, to return like for like, to recompense, to reward, to renumerate;
— զհարուածն, to strike, to adjust one's blow;
— զամենայն աշխարհս, to be worth the whole world;
ըստ կշռելոյ ական, judged by eyesight;
եւ ոչ կշռեսցի արծաթ ընդ գնոց նորա, neither shall silver be weighed for the price therof.

NBHL (1)

Կշռեա՛ ինձ արժանն բաւականութեամբ. կարգաւորեա՛. (Առակ. լ. 8։)


Կշռուած, ոց

s.

weighing.

NBHL (1)

Որպէս եւ այլ կշռուածք կարգեալ են անսխալ. (Ճ. ՟Գ.։)


Կշտամբեմ, եցի

va.

to reproach, to reprove, to scold, to reprimand, to admonish, to chide, to reprehend, to rebuke, to censure;
to correct, to punish;
to raise an outcry against, to cry out, to inveigh against;
to adjure, to exorcise.

NBHL (1)

Մերթ՝ կարծի նշանակել որպէս յն. κακοπαθέω . որպէս Վշտամբեր լինել. չարակրիլ.


Կշտամբիչ

adj.

scolding, grumbling;
exorcising.

NBHL (1)

կարգեսցեն եւ արասցեն դրակադրացս, եւ կէսսարկաւագաց, (եւ) կշտամբիչս. (Կանոն.։)


Կոթող, աց

s.

obelisk.

NBHL (1)

Ի ստուարակարկատ կոթողս կարծր արձանաց. (Նար. յիշ.։)


Կոխան

s. adj.

cf. Կոխ. — առնել, դնել, to tread, to tread upon, to trample or tread under foot;
— լինել, կալ, to be trodden, trampled under foot;
— տալ, cf. Տալ ի կոխ.

NBHL (1)

Եբարձ քրիստոս զզօրութիւն նորա, եւ տկարացոյց, եւ կոխոն ետ հաւատացելոց իւրոց. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Ժ՟Բ։)


Կոխեմ, եցի

va. fig.

to tread under foot, to trample on;
to rack, to grind;
to press, to crush, to squeeze;
to trample upon, to grind down, to ride roughshod over, to set at nought;
to invade, to make an invasion;
առ ոտն —, to trample under foot, to stamp upon;
— մարդկան զմիմեանս, to crowd or crush one another;
— զբանակս, to surprise, to make oneself master of, to take possession of the enemy's camp;
— զտուն ուրուք, to make a descent on, to invade;
յիշխանութեան —, to attain to dignity or honour, to be invested with power.

NBHL (1)

Եւ ոչ նաւ կարէ կոխել զնա. այսինքն անցանել ըն ովկիանոսն. (Վրդն. ծն.։)


Կոծեմ, եցի

va.

to beat, to strike, to reiterate blows.


Կոծոխուր

cf. Ծոր.

NBHL (1)

cf. Ծոր. (ի լս. որ է կոծոխուր) որ օգտէ տաքութեան խարտէշ մաղձի, սափրայի եւ արենի։ Ա՛ռ զկոծոխուրն, ու զքիթն եւ զկոթն ընտրէ՛. (Բժշկարան.։)


Կոկանենի

s.

sloe-bush;
bullace-tree.

NBHL (1)

կոկանենւոյ պտուղն մաքրէ զորովայն. (Բժշկարան.։)


Հինգտերեւեան

adj. bot. s.

pentapetalous;
cinque-foil, potentilla.

NBHL (1)

πεντάφυλλον . Բոյս՝ որոյ են հինգ տերեւք, նման անանխոյ՝ թզաչափ եկայն. լինի ի խոնաւ տեղիս, եւ ունի ծաղիկ շիկագոյն. հինգտերեւ, (Բժշկարան.։)


Հիւանդաբար

adv.

like a sick person.

NBHL (1)

Եղիա գիտաց զտկարութիւն օրինացն. եւ վասն այսորիկ հիւանդաբար ընդ օրէնսն ոչ վարեցաւ. (Եփր. համաբ.։)


Հիւանդագին

adj. adv.

sickly;
very ill;
cf. Հիւանդաբար.


Հիւանդակցութիւն, ութեան

s. fig.

the falling sick together;
compassion, fellow feeling.

NBHL (1)

Իբր Ախտակցութիւն. կարեկցութիւն.


Հիւանդամիտ, մտաց

adj.

slow-witted;
slothful.

NBHL (1)

Տկարագոյն եւ հիւանդամիտ յարդարեն զնա առ ամենեսեան. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 28։)


Հիւանդանամ, ացայ

vn.

to fall sick, to be ill.

NBHL (1)

ἁσθενέω, ἁρρωστέω, μαλακίζομαι aegroto, adversa valetudine laboro, male habeo, infirmus sum. Հիւանդ լինել. խօթանալ. տկարանալ. հիւընտնալ.


Հիւանդանոց, աց

cf. Հիւանդարան.

NBHL (2)

νοσοκομεῖον nosocomium, valetudinarium. Բնակարան հիւանդաց. տեղի դարմանոյ հիւանդաց.

Հիւանդանոցս եւ աղքատանոցս։ Հիւանդանոցս կարգէր եւ հիւրանոցս. (Նոննոս.։ Մեսր. երէց.։)


Հիւանդացուցանեմ, ուցի

va.

to cause to fall sick, to make ill or infirm.

NBHL (1)

μαλακύνω languescere facio. Տալ հիւանդանալ. խօթացուցանել. տկարացուցանել.


Հիւանդաքայլ

adj.

tottering, vacillating or walking slowly or feebly like a sick person.

NBHL (1)

Որպէս զհիւանդ քայլօղ. տկար ի քայլափոխս.


Հիւանդոտ

adj.

weakly, sickly, of unsound constitution, infirm, valetudinary.

NBHL (1)

Կամ Տկար եւ անզօր.


Հիւանդութիւն, ութեան

s.

indisposition, ailing, illness, sickness, infirmity, disease, complaint, disorder, malady, distemper;
passion;
թեթեւ, դժնդակ, վտանգաւոր, մահացու, ծանր —, slight, painful, dangerous, serious, fatal illness;
հիւանդանալ —, անկանել ի —, to catch, to contract a disease;
ախտանալ — անբուժելի, to be seized with an incurable malady;
զայրացուցանել կամ մեղմացուցանել զ—, to increase, to alleviate pain or sickness;
բժշկալ զ—, to cure;
անցուցանել զ—, բժշկիլ, կազդուրիլ ի —թէնէ, to get well, to be cured, recovered from illness;
կեղծել զ—, to feign sickness;
cf. Թօթափիմ, cf. Հինօրեայ.

NBHL (1)

ἁσθένεια, ἁρρωστία, μαλακία, νόσος aegritudo, infirmitas, morbus, languor. Վիճակ հիւանդի. խօթութիւն. ախտ. ցաւ. տկարութիւն.


Հիւթաբեր

adj.

producing humour or matter.

NBHL (1)

Որ բերէ կամ մատակարարէ զհիւթ.