posterior, ulterior;
last, extreme, final;
չորք —ք մարդոյ, the four last things, (death, judgment, heaven and hell).
ἕσχατος ultimus, extremus, summus ὔστερος posterior. (հակադրեալն բառիս Առաջի). Յետին ըստ կարգի ժամանակին. ի վերջէ դասեալն. ապագայ. հետագայ. վերջի, ետքի.
to go backwards, to fall back, to recede, to retreat, to give way.
ՎԵՐՋՈՏՆԻԼ (գրի եւ ՎԵՐՋՈՏԻԼ, ՎԵՐՋՆՈՏԻԼ). Ի վերջ կամ յետս ընկրկիլ ոտիւք կամ ոտից. կարի յետին լինել. յետնիլ, վերջանալ. կասիլ. յետս մնալ.
impetuosity, violence.
to be resolved, to be reducible to its elements.
to reintegrate, to reduce to elements.
Տեսանեմք զքեզ ի հոմերական տաղսն վերտառեալ չափաբերական, եւ ոտանաւորս հագներգական կարկատեալ։ Մակտառեցեալ ի հնգիցն անկեանց. որ եւ վեցից վերտառեցեալ անկեանցն ի տեառնէ կոչեցեալ. (Մագ. ՟Ի՟Ա. ՟Լ։)
Որո՞վ գովասանական ձայնիւ կարասցուք վերտառել զերանաւէտ խաչիս զօրութիւն. (Կիւրղ. խչ.։)
in six ways or manners.
Այսպիսի կարեւոր՝ վեցաբար ասի գոլ. կամ որպէս նիւթ, կամ եւ այլն. (Անյաղթ պորփ.։)
six-branched.
Նկարէ զայս եւ աշտանակն վեցոստեան. (Սեբեր. ՟Է. (յն. եօթն ճրագաց. զի եւ բունն միջին ի թիւ արկանի)։)
haughtiness, stiff-neckedness.
Ոչ ամենեցուն օգուտ է արձակն եւ ազատն լինել. քանզի վարին նովաւ բազումք առ ի վզանութիւն՝ խայտացեալքն աքացելով եւ ընդ ոտն հարկանելով զիրաւն եւ զօգտակարն։ Այս մեծ բարի է անզգամին՝ ոչ բառնալ թողուլ զնա ազատ. քանզի վզանութիւն այսպիսումն մեծ վնաս է։ Զյարձակմունսն եւ զըմբհկելն եւ զվզանումն լծելոց ձիոցն. (Փիլ. լին.։)
cf. Վզան.
Զի յանկարծակի ըմբահկելով դժոխախառ յոխորտանօք, եւ այն հանգոյն մոլեկանացն ի վզանուտն անցեալ ստամբակութիւն. (Պիտ.։)
to make amends, to pay damages, to make compensation.
Որ դառնայ ի դաշանացն, վզենիկ, որպէս հրամայէ օրէնքն զվզենակ ստոցն։ Թէ բամբասէ մարդ զմարդ, եւ ոչ կարէ հաստատել, վզենկի։ Որք լուսով գողանան, վզենկին միայն։ Վզենկի երեսուն լիտր ոսկի. (եւ այլն. Մխ. դտ. ստէպ։)
cf. Ընդվզիմ.
Եթէ ոք վզեալ լուծցէ զսահման կարգին, դատաստան լիցի. (Մխ. դտ.։)
scratch, incision, cut;
rippling, gentle motion;
— մետաղական, moire metallic, crystallized tin-plate;
rippling, waving gently, flowing, undulating;
—ս —ս, curling, rippling gently, playfully;
— —, — ի — խաղալ, to ripple, to undulate, to rise in small waves, to swell with a gentle breeze;
ալիք կուտակին —ք —ք, the surging waves accumulate.
Հատանէին վէտս ծակուց արատքուստ ի քաղաքն, այլ ոչինչ կարացին սանանել. (Ղեւոնդ.։)
cf. Վիկն.
ՎԻԳՆ կամ ՎԻԿՆ. ὅροβος ervum. ռմկ. վիգ, վիկը. իտ. վէ՛ճճիօլօ . իբր յն. լտ. βικία cicia. որ ի բառս Գաղիանոսի գրի՝ Բիկոս, վիկ, կամ վիգն։ Ոլոռն վայրի՝ կեր գրաստուց պարարիչ. ... (Բժշկարան.։)
colossal, gigantic, of great stature, of enormous magnitude;
— արձան, colossus;
— այր, giant.
Ծովական ալիք յետս նահանջի, անկարացեալ զվիթխարեաւն զանցանել լերամբ. (Սկեւռ. ի լմբ. յորմէ եւ Տօնակ.։)
cf. Վիժեմ;
cf. Վիժեցուցանեմ.
Սաստիկ կայր յաղօթս, զի մի՛ կեղծիք ինչ իրքն կարծիցին, եւ քրտունք վիժուին դարձեալ վասն նորին պատճառանաց. (Ոսկ. մ. ՟Գ. 30։)
contentious, quarrelsome, disputatious, wrangling;
litigant, controvertist.
Պատասխանի տու՛ր ինձ օ՛ վիճաբան դու։ Զի մի՛ վիճաբանիցն շատխօսութիւն կարծիցի. (Առ որս. ՟Բ։ Պրպմ. ՟Խ։)
cf. Վիճեմ.
Ոչինչ ի մէնջ արուեստախօսեալ՝ մերոցն կարծեօք վիճաբանելով։ Վիճաբանելով մարանչին ընդ այլազգ քրիստոնեայս։ Որ ոք ունիցի ագարակ իւր, եւ ցանկայ զդրացւոյն ի նոյն յաւելուլ՝ վիճաբանելով. (Կորիւն.։ Խոսր.։ Շ. յկ. ՟Խ՟Ը։)
cf. Վիճեմ.
Ոչինչ ի մէնջ արուեստախօսեալ՝ մերոցն կարծեօք վիճաբանելով։ Վիճաբանելով մարանչին ընդ այլազգ քրիստոնեայս։ Որ ոք ունիցի ագարակ իւր, եւ ցանկայ զդրացւոյն ի նոյն յաւելուլ՝ վիճաբանելով. (Կորիւն.։ Խոսր.։ Շ. յկ. ՟Խ՟Ը։)
dispute, debate, contest, strife, controversy, question, discussion.
Յաւելորդ կամ յընդունայն վիճաբանութիւնս. (Ածաբ. կարկտ.։ Ասող. ՟Գ. 23։)
Հրաժարեցուցանէ յանօգուտ եւ ի վնասակար վիճաբանութենէ. (Շ. թղթ.։)
having the same lot or fate;
copartner, sharer, fellow.
Աշխարհիս խնդութեան՝ տրտմութիւն է վիճակակից։ Այն է կարգ հոգեւոր իրաց՝ ամենայն ուրեք փորձութիւնս վիճակակիցս ունել. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 6. 8։)
share, inheritance, portion;
chance;
benefice, ecclesiastical dignity or state.
Աստանօր կենացս փոխարէն առցէ զվիճակաւորութիւն իւրաքանչիւր ոք (ի հանդերձեալն)։ Ժամ է մեզ արտադրել զքահանայական կարգս եւ վիճակաւորութիւն. (Դիոն. եկեղ.։)
Վիճակաւորութիւնս զայսոսիկ կոչէ ըստ իւրաքանչիւր կարգի քահանայականի որոշաբար ունել զքահանայականին սպասաւորութիւն, որպէս վիճակել զնա. զորովք զանց առնել ոչ կարէ. (Մաքս. ի դիոն.։)
stony;
stone;
living in a stone.
Սեպհական վիմի. վիմեղէն. կարծր. խիստ.
Գոյութիւն լերդիս վիմական։ Մի՛ անցցուք ասէ ընդ կարկառս եւ ընդ բլուրս վիմական չարութեամբ. (Նար. ՟Ծ՟Զ։ Վրդն. ծն.։)
interval among rocks, cavern, cave.
Դարան ի փոքր վիմամէջս ի կարկառս հովտաց։ Ի բարձրաւանդակ տեղի մի՝ ի վիմամէջս. (Արծր. ՟Ա. 10։ Ճ. ՟Բ.։)
cf. Վիմարդեան.
Իբրեւ զվիմարդեան կարծրութիւն երեւի. (Բենիկ.։)
cf. Վիմարդեան.
Իբրեւ զվիմարդեան կարծրութիւն երեւի. (Բենիկ.։)
resembling a stone, stone-like, stony, stone.
Իբրեւ զվիմարդեան կարծրութիւն երեւի. (Բենիկ.։)
to become or grow rich, to thrive.
Ապա կարես եւ դու փարթամանալ հոգւովդ առաքինութեամբք. (Ոսկիփոր.։)
riches, opulence, abundance, wealth.
Որ յաղքատութեանն է փարթամութիւն, ի տկարութեանն զօրութիւն. (Առ որս. ՟Ժ՟Գ։)
cf. Փափաքանք.
ՓԱՓԱԳ ՓԱՓԱՔ. πόθος, ἕρως desiderium, amor ἵαμα sanatio, remedium. Պապակ եւ պասքումն ոգւոյ. տենչ. բաղձանք. կարօտ. սէր. յօժարութիւն. ախորժ. հասրէթ, արզու, հավէս, իշտահ. եւս եւ Փարատումն, կամ դեղ եւ լրումն փափաքանաց. եւ ըստ այսմ ասի.
desirable, covetable.
Եւ ոչ՝ եւս որում կարօտանայ, զվերջին փափագելին ունիցի արդէն իսկ. (Առ որս. ՟Է։)
to desire, to wish, to long for, to want;
—է տեսանել զքեզ, he desires to see you.
Որում ցուցեր այսօր փափաքողին զվէրս մարմնոյդ։ Մայրն գոլով նորա, վայելչաբար յանձնէր զնա փափագողին։ Եւ ոչ շահավաճառ եղելոյ հանդիպել կարող է փափաքեցելումդ. (Շար.։ Ոսկ. յհ. ՟Բ. 39։ Ածաբ. մկրտ.։)
Փափագեայք՝ որ ի կարգիս է, գիտեմ, պատմութիւնս. (Ածաբ. կիպր.։)
cf. Փափաք;
կատարել, լցուցանել զ—, to content, to satisfy;
որով ի — ածէ զնոսա, with which he excited desire in their hearts.
Զփափաքումն կարօտութեան անձկոյն լցուցնէ։ Փափքումն առ սուրբս. (Յճխ. ՟Ժ՟Ա. ՟Ժ՟Բ։)
tender, delicate, living delicately, leading a dainty life, foppish, effeminate, voluptuous;
— լինել, cf. Փափկանամ.
ἀβρωδίαιτος, τρυφερός delicatus, mollis. Որ կեայ ի փակութեան. փափկասուն. գիրգ. տկար.
tender-voiced.
Ժողովեալ մանկունս փափկաձայնս եւ երկարոգիս. (Խոր. ՟Գ. 54։ եւ Շ. բարձր.։)
bringing up delicately.
առ ի գրգանօք եւ փափկասնոյց բարեկրութեամբք լցուցանել զվիճակեալսն։ Հալածական ի փափկասնոյցն եւ յանկարօտ բերեօք զուարճացեալ յամենալից տեղւոջէս. (Պիտ.։)
wanting delicate care.
τρυφών delicatus. Որ հարկի իւրիք փափուկ վարել զկեանս. որպէս փափկակեաց առ ծերութեան կամ առ տկարութեան.
to soften, to render tender;
to take the greatest care of, to pet, to render delicate, soft;
— զծոմական աւուրս, to banquet on fast days.
Որ աստ զմարմինն փափկացուցանէ, ի յաւիտենական հանգիստն ոչ կարէ մտանել. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)
delicate, soft, dainty, voluptuous;
delicious, tender, nice, exquisite;
charming, gentle, graceful;
holy, sacred;
—ս, delicately, tenderly, gently;
— ախորժակ, fine taste;
— խիղճ, tender or scrupulous conscience.
Ոչ կարեն ելանել ջուրք փափուկք ի ցամաք վիմէն. (Եփր. թուոց.։)
to cleave, to rend, to tear, to divide, to open, to break, to burst.
Զկարմիրն փեռեկեաց ծով. (Սարկ. լս.։)
Ի բաց փեռեկէ զդուրս, եւ հեղեալ զեղու զողորմութիւնն։ Փակեցին զգիտութիւնն յուսոյ եւ սիրոյ, զորս նոքա փեռեկին։ Զոր կարգաւոր համարեցայ ըստ կարի խուզողութեամբ եւս փեռեկել. (Լմբ. պտրգ.։)
soft feather, down.
Յիւրաքանչիւր ամի յեզափոխեալ զփետրիկս իւրեանց՝ նոր եւ չքնաղ ըստ կարգի շարամանեալ նորոգեն. (Մագ. ՟Ծ՟Է։)
purslain, portulaca sativa.
ՓԵՐՓԵՐ ՔԱՐԻ. Ըստ Բժշկարանի, զայաղօրուղի։
ἁνδεάχνη portacula. Խոտ ինչ, որ բառնայ զընդարմացումն ատամանց։ (Գաղիան.։ Բժշկարան.։)
miserable.
to put or shoot forth, to cause to blow or blossom, to deck with flowers.
Վարդ կարմրերփեան փթթեա՛ ինձ զսէր։ Փթթեալ վարդից նման թերթից։ Նշին կանխագոյն զբողբոջս ծաղկին փթթէ. (Վրք. հց. ՟Է՟Զ։ Շ. եդես.։ Լմբ. ժղ.։)
phylax.
Զխաւարումն արեգական, եւ զշիջումն փիլաքին.. . զկարգաւորութիւն Հայկին. (Վրք. դիոնես. ի Ճ. ՟Ա.։)
philosopher;
chorister, singer.
Զգենուն միաբան քահանայքն եւ սարկաւագունք, եւ փիլիսոփայք, եւ այլն. Ի հին տօնաց։ Այսօր տօն է մեծի սուրբ կարապետին. եւ փիլիսոփայ չունիմք՝ որ կատարեմք զտօնս. (Ոսկիփոր.։)
chief of the philosophers.
Էր մարտ մեծ ընդ Մովսէս, եւ ընդ Թէոդորոս կարնոյ եպիսկոպոս, զոր փիլիսոփապետն կոչէին. (Կաղանկտ.։)
elephant;
— մատակ, she —, female -;
գոչիւն փղի, trumpeting of the —, cf. Ժանիք.
cf. Փլուցանեմ.
Կտրեալ զաշտարակն՝ վերուստ ի վայր փլուզեալ հոսեաց։ Առ հասարակ ի վայր փլուզեալ զպատուար պարսպացն եւ զապարանս։ Ոչ կարացին զերկնաւոր շինուածսն փլուզանել. (Ագաթ.։ Յհ. կթ.։ Սարգ. ՟ա. պ. ՟Ա։)
to beat down, to cause to fall, to destroy, to demolish, to ruin;
to rout, to defeat, to disperse.
Զոր ոչ հողմք սատանայականք եւ ոչ անձրեւք յորդախաղաց ուղխից բռնութեան կարացին փլուցանել։ Սկսան փլուցանել (կամ փլուզանել) զպարիսպ ամրոցին։ Ի հիմանց փլուսցեն։ Փլուցանել զթումբս շրթանց ջուրցն. (Յհ. իմ. եկեղ.։ Լաստ. ՟Թ։ Մխ. երեմ.։ Ոսկ. յհ. ՟Ա. 21։)
piece, bit, particle;
cf. Փխրելի.
Պատուելով փխրան դուզնաքեայ ինչ հող ի պատկեր աննկարագրելի բնութեանդ. (Ճ. ՟Բ.։)