Definitions containing the research ժ : 10000 Results

Երկեցուցանեմ, ուցի

va.

to intimidate, to frighten, to terrify, to cast down;
to startle.


Երկեւան

s.

doubt, suspicion, fear.

NBHL (1)

Այժմ զիս առնէ իշխան մարմնոյ նորա (յոբայ), եւ յայտնեմ զերկեւանս մտաց նորա. (Վանակ. յոբ.։)


Երկեւանութիւն, ութեան

s.

cf. Երկեւան.


Երկիցս

adv.

twice;
— անգամ, two times.

NBHL (2)

Եւ փոխանակ գրելոյ՝ Երկիր, այսինքն երկրորդ. (Մագ. ՟Կ՟Բ։ եւ իբր Երկիցս. Պղատ. օրին. ՟ժբ։)

Երկիցս չորք։ Երկիցս ութուտասն. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)


Երկիւղ, ի, իւ

s.

fear, timidity;
terror, apprehension, fright, dread;
doubt, distrust;
առ —ի, for fear of;
յ— անհնարին վարանել, զերկիւղի հարկանիլ, to fear, to apprehend, to be much afraid;
— արկանել յոք, to frigthen, to startle, to strike with terror;
խօլական —, a panic;
— մահու անկաւ ի վերայ իմ, the terror of death is fallen upon me;
երկեան — մեծ, they were sore afraid.

NBHL (1)

Սկիզբն զգօնութեան կամ իմաստութեան երկիւղ տեառն. (Սղ. ՟ճժ. 9։ Առակ. ՟Ա. 7։)


Երկիւղագին

adj.

frightful, dreadful, terrible;
timid.

NBHL (1)

Ծանեաւ ադամ զնշան գալոյ տեառն ի դժոխս, ծանր ամօթով կայր հիացեալ երկիւղագին (կամ երկաղագին). (Շ. տաղ.։)


Երկիւղալից

cf. Երկիւղալիր.


Երկիւղախառն

adv.

mixed with fear, with fear.


Երկիւղած, աց

adj.

timorous, conscientious, scrupulous, pious, religions.

NBHL (1)

Երկիւղած էր ի տեառնէ յոյժ։ Երկիւղած ի տեառնէ կամ յաստուծոյ, կամ յերեսացն աստուծոյ. (գ. թգ. ՟Ժ՟Ը. 3։ ՟Դ. Թագ. ՟Դ. 1։ Նեեմ. ՟Է. 2։ Ժղ. ՟Ը. 13։)


Երկիւղածութիւն, ութեան

s.

fear of God, piety, religion, conscience;
երկիւղածութեամբ, religiously, conscientiously.


Երկխօս

adj.

cf. Երկբան.


Երկծով

adj.

enclosed or placed between two seas.

NBHL (1)

Եւ էր յայնժամ անձն հերովդի իբրեւ յերկծովու նաւ ըմբռնեալ. (բաղիշ. յհ. մկ։)


Երկկերպի

cf. Երկկերպ.

NBHL (1)

Իժն գայ ի հակառակութիւն՝ իբր երկբոյս, եւ երկկերպ եղեալ. ( կէս գնտաձեւ, կէս բարձրագլուխ ). (Փիլ. լիւս.։)


Երկճիղ

adj.

forked;
cleft;
separated in two, of two branches;
cf. Երկժանի.


Երկմատնի

cf. Երկմատենի.

NBHL (1)

ԵՐԿՄԱՏԵՆԻ ԵՐԿՄԱՏՆԻ. δικλήματος կամ δικλάμος duorum ramorum, palmorum Որոյ են երկու մատունք իբր ճիւղք, կամ ժանիք. երկճղի. երկժանի.


Երկմիտ, մտաց

adj.

irresolute, perplexed, wavering, distrustful, suspicions, doubtful;
— յերկմիտս լինել cf. Երկմտեմ.


Երկմտեմ, եցի

vn.

to be irresolute, to suspect, to distrust, to waver, to demur;
— ի հաւատոց, to be unbeliever.

NBHL (1)

Ոչ ուրուք երկմտեցելոյ, եւ ոչ յերկբայս եղելոյ ամենեւին. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)


Երկմտութիւն, ութեան

s.

irresolution, vacillation, doubt, distrust.

NBHL (1)

Եւ δίστασις, διαφωνία, μερισμός dissensio, divisio եւ այլն. Երկբանութիւն. անմիաբանութիւն. երկպառակութիւն. օցտումն. բաժանումն.


Երկնաբերձ

adj.

sky-high, much elevated.

NBHL (1)

οὑρανομήκης caelum altitudine tangens, altissimus Բարձր կամ ամբարձեալ յոյժ՝ իբրու յերկինս. բարձրաբերձ.


Երկնագոյն

adj.

blue, sky-blue, darkblue.

NBHL (1)

Ի միջոյ մերմէ ի վեր ընթացեալ, եւ յերկնագոյն բարձրութիւն փառացն վերացեալ». իմա՛ երկնաբերձ, ծայրագոյն. երկայնագոյն յոյժ։


Երկնագումար

adj.

composed of a celestial troop;
divine assembly.


Երկնաթռիչ

adj.

that flies, rushes to heaven.


Երկնախումբ

cf. Երկնագումար.

NBHL (1)

Երկնախումբ քահանայապետական սուրբ ժողով. (Լմբ. ատ.։)


Երկնահար

adj.

struck by heaven.


Երկնաձիր

adj.

given by heaven, celestial, divine.

NBHL (1)

Երկնաձիր եւ աստուածատուր փառացն ժառանգութեան. (Նար. խչ.։)


Երկնաճեմ

adj.

that walks in heaven;
celestial.

NBHL (1)

Յորժամ մարմինն հոգիասցի, երկնաճեմ լիցի. (Վրդն. ծն.։)


Երկնային

adj.

celestial;
ethereal;
— մարմինք, celestial bodies, planets, etc.;
— բարկութիւն, the wrath of heaven.


Երկնաչու

adj.

that goes, that leads to heaven, celestial.

NBHL (1)

Յամենայն ժամու զմեզ երկնաչու ճանապարհին յարգարեսցո՛ւք. (Սարգ. յկ. ՟Ժ։)


Երկնացոյց տախտակք

s.

astronomical chart.

NBHL (1)

Որ ինչ ցուցանէ զերկինս կամ զչափ շարժման երկնից.


Երկնեմ, եցի

va.

to be in labour, to bring forth a child;
to suffer;
to be pained or grieved;
to think, to contemplate, to ponder over;
to elaborate.

NBHL (2)

Ամենայն արարածք հեծեն եւ երկնեն մինչեւ ցայժմ. (Հռ. ՟Ը. 22։)

Յամենայն ժամ երկնէին զմահաբեր չարիսն. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 18։)


Երկնչոտ

cf. Երկչոտ.

NBHL (1)

Զարին երկնչոտ ցուցանէ։ Վա՛յ սրտի երկնչոտի եւ ծանրաշարժի. (Բրս. արբեց. եւ Բրս. ապաշխ.։)


Երկոտասան, ից

adj.

twelve;
— յիւնիսի, the 12th of June, the twelfth instant.


Երկոտասանամեայ

adj.

cf. Երկոտասանամեան.


Երկոտասանամեան, մենից

adj.

of twelve years, twelve years old.

NBHL (1)

Առ երկոտասանամենիւք ուրեմն սկսանի շարժիլ յարբունս հասակին. (Անյաղթ հց. իմ.։)


Երկոտասանեքեան

adj.

all the twelve.


Երկոտասանեքին, եցունց

adj.

cf. Երկոտասանեքեան.


Երկուանամ, ացայ

vn.

cf. Յերկուանամ.

NBHL (1)

Մերթ Բաժանիլ.


Երկուորեակ, եկաց

adj. s.

that brings forth, that has twins;
couple, pair;
twin;
—ք, testicles.

NBHL (1)

Եւ երկուորեակք բազում անգամ դէպ եղեւ զի ծնան. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)


Երկուցանեմ, ուցի

va.

cf. Երկեցուցանեմ.

NBHL (1)

Այժմ խորտակի գաւազանն՝ որ երկուցանէ զձեզ. (Լմբ. նաւում.։)


Երկոքեան

adj. s.

both.


Երկոքին, կոցունց

cf. Երկոքեան.


Երկչոտ, աց

adj.

timid, fearful, pusill-animous, cowardly.


Երկպառակ

adj.

divided, discordant.

NBHL (2)

Իբր Յերկուս պառակս կամ ի դասս բաժանեալ, անմիաբան. հակառակ.

Սխալ եւ երկպառակ է գարւոյն կերակուր». իբր ոչ այնչափ զանգելի. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)


Երկպառակիմ, եցայ

vn.

to be divided, disunited, discordant.

NBHL (1)

Երկփեղկիլ. բաժանիլ. ի բաց որոշիլ.


Երկպառակութիւն, ութեան

s.

disagreement, variance, discord, dissension, division, disunion, quarrel.

NBHL (1)

Բաժանումն իբր յերկուս պառակս. անմիաբանութիւն. ապստամբութիւն.


Երկպառակտեմ, եցի

va.

cf. Երկպառակեմ.

NBHL (1)

Յերկուս պառակտել, բաժանել,


Երկպատիկ, աց

adj. adv.

double;
doubly.

NBHL (1)

Երկպատիկ ժամանակ քան զայս ժուժալ։ Երկպատկի արժանի լինել կենաց. (Փիլ. ՟ժ. բան. եւ Փիլ. լին.։)


Երկրաբուղխ

adj.

that is produced, that springs from the earth.

NBHL (1)

Զոր եւ ոռոգանել ասէ երկրաբուղխ աղբերն չորիւք բաժանմամբք գետահետեւեալ. (Տօնակ.։)


Երկրագնաց, ից

adj.

that walks on the earth.


Երկրագործ, աց

adj. s.

agriculturist;
planter, husbandman, labourer.

NBHL (2)

Երկրագործ եզն ակօս պատառելով ի ժամանակի սերմանահանութեան. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)

Եհաս ժամանակ իմաստուն երկրագործացդ յատելոյ զայգի եկեղեցւոյ. (Լմբ. ատ.։)