s.

cf. Դդըչիւն.

ԴԴԸՉՈՒՄՆ կամ ԴԸԴԸՆՉՈՒՄՆ. որ եւ ԴԸՆԴԸՆՉՈՒՄՆ.

Ձայն հոսանաց ջուրց, խոխոջիւն. ... եւ Շչիւն անհեթեթ ձայնից եւ բանից. ... եւ Ծածանումն. կամ շարժլումն աչաց.

Ընդ որ անցանէ ահագին դըդընչմամբ գետն որոտան. (Ուռպ.։)

Խրախոյս տային խաւարային դդըչմամբ. (Յհ. կթ.։)

Հեշտալի եւ գողտրիկ աչացն դդչումն ժպտելոյ. (Փիլ. սամփս.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif դըդընչումն դըդընչմունք
accusatif դըդընչումն դըդընչմունս
génitif դըդընչման դըդընչմանց
locatif դըդընչման դըդընչմունս
datif դըդընչման դըդընչմանց
ablatif դըդընչմանէ դըդընչմանց
instrumental դըդընչմամբ դըդընչմամբք

Étymologie