s.

nature, naturalness;
simplicity.

s.

Բնական հարազատութիւն.

Ոչինչ զգացուցի մարմնոյ եւ արեան, զառաքելոցն ակնարկէ, եւ բնականութեամբ անուամբ կոչէ զնոսա. (Ոսկ. գղ.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif բնականութիւն բնականութիւնք
accusatif բնականութիւն բնականութիւնս
génitif բնականութեան բնականութեանց
locatif բնականութեան բնականութիւնս
datif բնականութեան բնականութեանց
ablatif բնականութենէ բնականութեանց
instrumental բնականութեամբ բնականութեամբք

Étymologie