adj.

Որ խօսի որպէս բարեկամ, կամ Որ ինչ է ի բարեկամէ խօսեալ.

Յետ զկծեցուցանօղ բանիս՝ իբրու խրատականս յաւելու բարեկամախօս. (Վանակ. յոբ.։)