s.

Աւելորդաբանութիւն. յաւելուած կամ բարդութիւն բանից. բանը մենծցնելը՝ աւելի խօսքերով.

Պատմեաց եւս առաւելաբանութեամբ (կամ աւելաբանութեամբ) զոր ինչ ոչ էր գործեալ հայոց. (Եղիշ. ՟Դ։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif առաւելաբանութիւն առաւելաբանութիւնք
accusatif առաւելաբանութիւն առաւելաբանութիւնս
génitif առաւելաբանութեան առաւելաբանութեանց
locatif առաւելաբանութեան առաւելաբանութիւնս
datif առաւելաբանութեան առաւելաբանութեանց
ablatif առաւելաբանութենէ առաւելաբանութեանց
instrumental առաւելաբանութեամբ առաւելաբանութեամբք

Étymologie