adj.

implacable, irreconcilable.

adj.

ἁκατάλλακτος, ἅσπονδος, ἁσύμβατος. implacabilis, pacificatione alienus, irreconciliabilis. Որ ոչ հաշտի. անհաշտելի. անողոքելի. եւ ուր չիք նշան հաշտութեան. պարըշմազ. պարըշըգսըզ. իսլահ օլունմազ.

Ի մէջ երկուց անհաշտ թշնամեացն. (Եղիշ. ՟Գ։)

Զօրէն անհաշտ հակառակորդաց. (Պիտ.։)

Անհաշտ եւ անհամբոյր թշնամութիւնք. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)

Անհաշտ պատերազմ գոռայր ընդ հրէայսն. (Ոսկ. գղ.։)

Ընդ որում անհաշտ թշնամութիւն պարտ էր ունել. (Եզնիկ.։)

Անհաշտ խռովութեամբ. (Յհ. կթ.։)

Գուցէ հաշտիցի որդին ընդ հօր իւրում, եւ նմա անհաշտ (այս ինքն անաջող) լիցի մեքենայքն. (Կիւրղ. թագ.։)

Étymologie

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Անհաշտական

Անհաշտելի

Voir tout