s.

cf. Աղաչանք.

cf. ԱՂԱՉԱՆՔ.

Յղեաց դեսպանս՝ աղաչել ի խաղաղութիւն. եւ ոչ լուան աղաչելութեան նորա։ Դարձաւ ի դահիճն կոյս պատճառաւ աղաչելութեան. (Արծր. ՟Գ. 4. 7։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif աղաչելութիւն աղաչելութիւնք
accusatif աղաչելութիւն աղաչելութիւնս
génitif աղաչելութեան աղաչելութեանց
locatif աղաչելութեան աղաչելութիւնս
datif աղաչելութեան աղաչելութեանց
ablatif աղաչելութենէ աղաչելութեանց
instrumental աղաչելութեամբ աղաչելութեամբք

Étymologie