Your research : 1 result for արագաթռիչ

Արագաթռիչ exact entry

cf. Արագաթեւ.

· Calfa

NBHL (1)

Զազգն աղեքսանդրացւոց՝ զարագաթռիչսն ի խօսս եւ ի պատմութիւնս բանիցն. (Աթ. ի ստեփ.։)


Definitions containing the research արագաթռիչ : 10 results

Երագաթռիչ

cf. Արագաթռիչ.

· Calfa

NBHL (1)

cf. արագաթռիչ.


Արագաթեւ

adj.

that flies fast, winged, swift, rapid, nimble, prompt.

· Calfa

NBHL (1)

ταχύπτερος. celeriter volans, velox. Արագ թեւօք. արագաթռիչ.


Թեթեւաթեւ

adj.

swift-winged, swift flying, active, nimble.

· Calfa

NBHL (1)

ԹԵԹԵՒԱԹԵՒ ԹԵԹԵՒԱԹՌԻՉ. Թեթեւ թեւօք, կամ ի թռիչս. արագաթռիչ.


Թեթեւաթռիչ

cf. Թեթեւաթեւ.

· Calfa

NBHL (1)

ԹԵԹԵՒԱԹԵՒ . Թեթեւ թեւօք, կամ ի թռիչս. արագաթռիչ.


Ծիծառն, առան, առունք, ռանց

s. ornith. swallow;
վայրի —, marten, martlet;
ձագ —ռան, young -;
ճչէ —, the — twitters;
cf. Ծաղիկ;
մի — ոչ բերէ գարուն, one — does not make spring;
one bee makes no swarm.

· Calfa

NBHL (1)

ԾԻԾԱՌՆ եւս եւ ԾԻԾԵՌՆ. χελιδών hirundo. Թռչուն փոքր՝ համակ սեաւ, արագաթռիչ, բազմաճիչ, որ գարնանի եկեալ դնէ բոյն յառաստաղս. Ծիծառնիկ, ծիծեռնիկ.


Սրաթռիչ

adj.

flying swiftly.

· Calfa

NBHL (1)

Սո՛ւր ի թռիչս. որ սրանայ ի թռչելն. արագաթռիչ. սրաթեւ. սրընթաց.


Ընթաց, ի

s.

course, race, gait, step, pace, way, means;
progress, succession, train, trace, thread;
method;
—ս առնուլ, to run;
—ից գործի, the feet;
— մի, walking distance;
հետի —, foot-race;
— մտաց, flight of thought;
— կենաց, life's career;
յրնթացս կենաց, in the course of life;
յընթացից ճանաչել զոք, to know one by hisg ait;
բարւոք լնուլ գընթացս իւր, to fulfil the duties of one's station, to discharge one's functions honourably;
արգելուլ զ—ս բանին, to say concisely, to shorten discourse;
—ք հողմոյ, direction Of the wind;
—ք արեգական, լուսանի, եղանակաց, course of the sun, moon, seasons;
—ք սակարանի, վաճառանոցի, հրապարակի, course Of Exchange, of the market.

· Calfa


Փայլակն, կան

s.

lightning, flash of lightning;
սրավար, արագաթռիչ, իբրեւ զ—, quick, swift as lightning.

· Calfa


Քաջաթռիչ

adj.

soaring very high.

· Calfa

NBHL (1)

Քաջ ի թռիչս. արագաթռիչ. սրաթռիչ.


Օդագնաց

adj.

traversing, moving, flying in the air.

· Calfa

NBHL (1)

ἁερόπορος aerius. Որ գնայ ընդ օդս. օդախաղաց. օդաթռիչ. օդապարիկ. օդային. արագաթռիչ.