Your research : 1 Results for համագոյակից

Համագոյակից exact entry

See full entry →

adj.

consubstantial;
—գոյք, creation, all creatures, the universe, nature.

NBHL (5)

Հօր եւ հոգւոյ համագոյակից։ Զհամագոյակիցն հօր եւ որդւոյ. (Շար.։)

Ո՛վ համագոյակից իմ հոգի. (Լմբ. ստիպ.։)

Զհամագոյակից զհաւասար տէրութիւնն. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 5։)

Մարմին (էառ) համագոյակից մեզ՝ թանձր, մահկանացու. (Շ. թղթ.։)

Ըստ մարդկութեանն համագոյակից մեզ. (անդ։)


Definitions containing the research համագոյակից : 8 Results

Համագոյ, ից

See full entry →

cf. Համագոյակից.

NBHL (1)

ὀμοούσιος consubstantialis, ejusdem essentiae Ունօղ զմի եւ զնոյն գոյացութիւն եւ զգոյութիւն. էակից. իսկակից. համաբուն. համաբնութիւն. համէութիւն. միասնական. համագոյակից. եւ համագոյական.


Համագոյական, ի, աց

See full entry →

cf. Համագոյակից.

NBHL (1)

Որ ի վերդ ես քան զմիտս եւ զխորհուրդս, համագոյական եղելոցս արարօղ. իմա՛ կա՛մ համօրէն գոյիցս, կամ ո՛վ համագոյակիցդ՝ արարիչ եղելոցս։


Բնակից, կցի, կցաց

See full entry →

adj.

of the same nature or essence, consubstantial;
that dwells together, cohabitant.

NBHL (1)

ὀμοφυής ejusdem naturae, ὀμοούσιος consubstantialis Բնութենակից. համաբնակից. յաստուածայինս նաեւ՝ Էակից, համագոյակից.


Էակ, աց

See full entry →

s.

being, existence, that exists;
creator, that causes to exist, that extracts from nothing.

NBHL (1)

Մերթ՝ գ.ա. որպէս Էակից, արարչակից. համագոյակից. ὀμοούσιος consubstantialis եւ այլն.


Համաբնակից

See full entry →

cf. Բնակից.


Նոյն, նորին, նովին, նովիմբ

See full entry →

pron. adj. adv.

himself, herself, itself;
he, she, it;
even, equal, identical;
ditto, do, idem or id;
the same, of the same kind, after the same manner, equally, conformably, identically;
մի եւ —, the same;
ի —, ի նմին, together, all at once;
ի —, — ընդ —, ընդ —ս իսկ, ի մի եւ ի —, ի նմին ժամանակի, -ժամայն, —հետայն, soon, very soon, quickly, in the same moment, immediately, directly;
— գործել, to identify.

NBHL (1)

Նոյն ինքն ի բնութենէ հօր. (Հանգ.) այսինքն ի նմին իսկ ի բնութենէ. որ է բնութենակից, համագոյակից։


Նոյնագոյ

See full entry →

cf. Համագոյ.

NBHL (1)

ὀμοούσιος consubstantialis, ejusdem substantiae եւ idem semper. Համագոյ. համագոյակից. եւ Միշտ նոյն.