Definitions containing the research օն : 3183 Results

Անաչառ

adj. adv.

impartial, showing no respect of persons, upright, disinterested, just, fair, righteous, exact;
strict, austere, severe, rigid, rigorous;
cf. Անաչառաբար.

NBHL (1)

ἁπροσωπολήπτης, ἁδέκαστος, non accipiens personam vel munus, ἁπότομος, severus. Որ ոչն աչառէ. անակնառու. որ չառնու ակն. անկաշառ. արդարակորով. անխտիր. անխնայ. հատու. կտրուկ. խադըր կէօնիւլ պագմազ.


Անաչառաբար

adv.

impartially, without respect of persons, justly;
rigorously, strictly, austerely.

NBHL (1)

ԱՆԱՉԱՌ ԱՆԱՉԱՌԱԲԱՐ. Առանց աչառանաց. առանց ակնառութեան. անխտիր. անխնայ. սաստիկ. որ եւ ԱՆԱՉԱՌՈՒԹԵԱՄԲ. խադր կեօնիւլ պագմայարագ.


Անապատական, ի, աց

adj. s.

solitary, eremitical;
hermit, anchorite.

NBHL (1)

Անապատական կրօնք, վարք, լռութիւն. (Փարպ.։ Վրք. հց.։ եւ Լմբ.։ Ոսկ. լուս.։)


Անապատանամ, ացայ

vn.

to become a desert, to be deserted;
to fall, to decay.

NBHL (1)

Որք անապատացեալ են ի ծնողաց։ Անապատացեալ ի գործոց բարեաց. (Բրս. հց. եւ Բրս. կրօն.։)


Անապատասէր

adj.

loving solitude, or retired situations, retired, solitary.

NBHL (1)

Անապատասէր եւ կրօնաւորասէր. (Մագ. ԾԴ։)


Անառակութիւն, ութեան

s.

debauchery, dissoluteness, libertinism, excess, disorderly life, wantonness, lasciviousness, lust;
unchastity, prostitution.

NBHL (1)

Կեայր անառակութեամբ։ Եւ ոչ յամբաստանութիւն անառակութեան։ Մի՛ անառակութեամբք, արբեցութեամբք։ Արբեցութիւնք, անառակութիւնք։ Գինեհարութեամբք, անառակութեամբ։ Զմոլեգին յայլոց կրօնից անառակութիւնս բերեալ։ Ամուսնութեանց անառակութիւն (յն. անկարգութիւն). (Ղկ.։ Տիտ.։ Հռ.։ Գաղ.։ ՟Ա. Պետ.։ Իմ. ԺԴ. 23. 26։)


Անասելի, լւոյ, լեաց

adj.

unspeakable, ineffable.

NBHL (1)

Ընկալան անասելի սիրով։ Զանճառ եւ զանասելի շնորհս Մարիամու։ Անասելի է սիրոյն հանգամանք. օնական.։)


Անասնամիտ

adj.

having the understanding of a brute, stupid, dull.

NBHL (1)

Գրաստամիտ. թանձրամիտ. անմիտ. պէօն, հայվան.


Անասնային

cf. Անասնական.

NBHL (1)

Հաւասարեաց անասնային անմտութեան. օնական.։)


Անասնանամ, ացայ

vn.

to become quite a brute, to lead the life of a brute;
to be clownish or churlish, to be besotted.

NBHL (1)

Մի՛ անասնանալ ախտիւք։ Ծովահեղձ արար զանասնացեալ եւ զգազանացեալ ազգս մարդական։ Խաչիւ եւ եկեղեցեաւ փրկեաց զանասնացեալ եւ զգազանամիտ ազգս մարդկան. օնական.։)


Անասնիկ

s.

a small beast;
animalcule;
a lean beast.

NBHL (2)

Զիա՛րդ այնպէս դիւրաւ թոյլ ետուն լուծանել զիւրեանց անասնիկն. օնական.։)

Զգօնացոյց եւ զանասնիկն՝ մեղմաբար սպասաւորել նմա. (Երզն. մտթ.։)


Անաստուած, ից

adj.

atheistic, atheist;
ungodly, irreligious.

NBHL (1)

ἅθεος, atheus. Որ չընդունի Աստուած զոք. եւ ուրացօղ ճշմարտին Աստուծոյ. պաշտօնեայ սուտ աստուածոց եւ աղանդոց. անպարիշտ. նախիւտա, տինսիզ, միւհլիտ, մէզհեպսիզ, փութփերեսթ.


Անարատ, ից

adj.

immaculate, without sin, innocent, irreproachable;
clear, refined;
intact, pure, whole, perfect.

NBHL (2)

Անարատ կրօնիւք։ Անարատ վարուք. (Պիտ.։ Շար.։ Ժմ. եւ այլն։)

ԱՆԱՐԱՏ. Որպէս թարգմանութիւն յն. ձայնիս ամիանդօն. ἁμίαντον (զոր տեսեր ի վերոյ իբր ա. ἁμίαντος ), Քար՝ ուստի ելանէ նիւթ նման բամբակի կամ վշոյ՝ անարատ կալով եւ ի մէջ հրոյ.


Անարար, աց

adj.

increate.

NBHL (1)

Անարար բնութիւնն Աստուծոյ։ Անարար բնութիւն էականին Աստուծոյ. (Սեբեր. ՟Է։ եւ Տօնակ.։) (Ագաթ.։)


Անարգեմ, եցի, եալ

va.

to offend, to shock;
to despise, to depreciate, to disparage;
to disapprove, to disallow, to refuse, to reject;
to blame, to find fault with.

NBHL (1)

Ոչ պատուել կարեն զպաշտօնեայս իւրեանց, եւ ոչ անարգել։ Անարգեցին զտէրութիւնն Պարթեւաց. (Ագաթ.։)


Անարծաթ, աց, ից

adj.

moneyless, poor;
gratuitous, gratis.

NBHL (1)

Անարծաթ բժշկացն Կոզմայի եւ Դամիանոսի. (ՃՃ.։ Հ.։ եւ Տօնաց.։)


Անբաղայ

adj. adv.

irreproachable, irreprehensible;
frank, sincere;
irreproachably;
frankly, openly.

NBHL (1)

Բացատրոհէ ի միմեանց զանբաղայսն եւ զբաղադրեալսն. օնակ.։)


Անբան, ից

adj. s.

irrational;
dumb;
animal;
blockhead.

NBHL (1)

Գոյ եւ անբան պաշտօն. որպէս եւ է սէրն, եւ ողորմութիւնն, հեզութիւնն. այս ամենայն եւ սոյնպիսիքն անբան պաշտօն կոչին. (Ի գիրս խոսր.։)


Անբասիր

adj.

innocent, irreproachable;
— առնել, to exculpate.

NBHL (1)

Անբասիր կրօնաւորութեամբք։ Արդար է Տէր ի բանս իւր, եւ անբասիր ի յաղթութեան իւրում. (Լմբ. պտրգ. եւ Լմբ. հանգ.։)


Անբաւազօր

adj.

whose power is infinite.

NBHL (1)

Չկարեմք ըստ արժանւոյն վճարել զանբաւազօր խնամսն Աստուծոյ. օնակ.։)


Անբռնադատ

adj.

voluntary;
inviolable

NBHL (1)

Անբռնադատք ի մեղաց եւ ի մահուանէ. օնակ.։)


Անգամագիւտ

adj.

unsuccessful, unsatisfied.

NBHL (1)

Անգամագիւտ էր Յոբ ի չարէն խնամօքն Աստուծոյ. օնակ.։)


Անգայտ, ից

adj.

thin, incompact, porous;
rare, subtile;
soft, liquid.

NBHL (1)

Անգայտն՝ ներկուց աղօտաց երկամանակ. հի՛պէս. Եօնոօք։ Զանգայտն եւ զմեծասարն գործիցէ երկայն. (Թր. քեր.։)


Անգարշ

adj.

that does not disgust;
— լինել, not to disgust.

NBHL (1)

Բանական անգարշ արեամբ՝ հանել ի սեղան, կամ շաղախեալ. օնակ.։ Վրդն. քրզ.։)


Անգիտակ

adj.

ignorant.

NBHL (1)

Յանդիպակաց ոմանց Աստուած կարծեցաւ. օնակ.։)


Անգիր

adj. adv.

without letters, — print;
unwritten, verbal, oral;
ignorant, uninstructed;
verbally, by word of mouth.

NBHL (1)

Գրով եւ անգիր քարոզել. օնակ.։)


Անգծելի, լւոյ, լեաց

adj.

that cannot be marked, hard.

NBHL (1)

Վէմ անգծելի. օնակ.։)


Անգոսնեմ, եցի

va.

to despise, to slight, to reprove, to blame;
to jeer, to ridicule, to mock.

NBHL (1)

Բոլորովին ազատ յամենայն անկոսնելի կրից մերոց. օնակ.։)


Անգործ

adj.

idle, inactive, indolent, lazy;
ineffectual, inefficacious, ineffective;
unexecuted, incomplete;
uncultivated;
երկիր —, waste land.

NBHL (3)

ἁργός (յորմէ՝ արգոյ օր) ἁργώτερος, ἅπρακτος, otiosus, inefficax. Որ ոչն գործէ կամ ներգործէ. գործատեաց. դատարկապորտ. պղերգ. անգործօնեայ. ծոյլ, չիբանօղ. իշսիզ կիւճսիւզ, ավարա.

Կամ աններգործելի. անգործօնեայ. ἅπρακτος, inefficax.

Իբր զմանկունս՝ յորս անգործ է ամբարտաւանութիւն. օնակ.։)


Անդադար

adj. adv.

incessant, continual;
restless, agitated;
incessantly, continually.

NBHL (1)

Տօնեալ անդադար յանվախճան փառաբանողաց. (Նար. ՁԷ։)


Անդառնալի, լւոյ, լեաց

adj.

irrevocable;
cf. Անդարձ.

NBHL (3)

Անդարձ. որ ոք կամ որ ինչ ոչ դառնայ յետս. անզեղջ. եւ անխոտոր. հաստատուն եւ անհրաժեշտ. տէօնմէզ.

Ուստի ոչ լինի դառնալ յետս. կէրի տէօնիւլմէզ.

Առանց յետս դառնալոյ. անդարձաբար. ասլա տէօնմէյէրէք.


Անդաստան, աց

s.

cultivated land, fields;
village.

NBHL (1)

Օրհնութիւն անդաստանաց կամ արտորէից, որ երբեմն լինէր ի բացի, իսկ այժմ առաւել յեկեղեցւոջ։ օնաց.։)


Անդարձ, ից

adj. adv.

irrevocable, irreclaimable;
impenitent;
held in mortmain;
Անդարձաբար.

NBHL (3)

Ուստի չիք դառնալ. եւ առանց յետս դառնալոյ. կէրի տէօնիւլմէզ, տէօնմէյէրէք.

ἁμετανόητος. animum mutare nescius, impoenitens. որ եւ ԱՆԴԱՌՆԱԼԻ. Անզեղջ. յամառ. անփոփոխ ի չարեաց. դարձի չեկօղ. տէօնմէզ, տէօնմէյէն, թէօվպեսիզ.

Անդարձ խաչօղքն եւ Յուդա. օնակ.։)


Անդնդապտոյտ

adj.

making a deep vortex;
turning itself in the abyss.

NBHL (1)

Ի մէջ անդնդապտոյտ ջրեղէն լերանց։ Անդնդապտոյտ խորոցն հերձիչ. օնակ.։)


Անդորրութիւն, ութեան

s.

tranquillity, calm, repose;
ease, comfort.

NBHL (1)

ԱՆԴՈՐՐՈՒԹԻՒՆ որ եւ ԱՆԴՈՐՐ, գ. (լծ. հյ. համայն դիւր. կամ թ. տարսըզ, տարլըգսըզ.). εὑρυχωρία dilatatio եւ εὑδία. tranquillitas. Ընդարձակութիւն տեղւոյ, եւ ոգւոյ. դիւրութիւն սրտի. հանդարտութիւն. խաղաղութիւն. կենիշլիք, ասուտելիք, կեօնիւլ խօշլուզու, րահաթլըգ.


Անդուստ

adv.

thence;
—ի վերուստ, from above.

NBHL (2)

որ եւ ԱՆՏՈՒՍՏ. ἑκεῖθεν. indew Անտի. յայնմ տեղւոջէ, վայրէ, կողմանէ. անկէց, անդիէն. օրատան, օնտան, օպիր դարաֆտան.

Կամ անդստին. ի սկզբանէ անտի. յայնմ հետէ. օնտան պէրի.


Անդրագոյն

adj.

further.

NBHL (2)

ԱՆԴ որ եւ ԱՆԴԱՆՕՐ. որպէս թ. անտէ, օնտա, օրատա պրս. անճէ, անճա. ἑκεῖ, αὑτοῦ, αὑτόθι, ibi, ibidem, illic. Յայնմ տեղւոջ. ի նմին վայրի. հոն, հոն տեղը, ան տեղը.

ὀ, ἠ, τὸ ἑκεῖθεν. quod est ibi. Որ անդ է. հանդերձեալ, վերին. անդանօր. ան տեղինը. օնտաքի, օրատաքի.


Անդրադարձութիւն, ութեան

s.

retrogression;
reverberation, repercussion;
reflection;
rebound.

NBHL (2)

Յետս դարձումն. ետ դառնալն. կերի տէօնիւշ, ավտէթ.

Մարդն՝ անդրադարձութեամբ՝ դրամ է. օնակ.։)


Անդրանկացուցանեմ, ուցի

va.

to make eldest, to give the right of primogeniture.

NBHL (1)

Ընդ ինքեան եւ զմեզ անդրանկացուցեալ, եւ Աստուծոյ Հօր ընծայ նուիրեալ. օնակ.։)


Անդրավարտիք, տեաց

s. pl.

breeches, hose, trousers.

NBHL (1)

τὸ περισκελές. foemorale, vestis crura ambiens. Վարտիք ներքին կամ արտաքին. ( ի անդր. կամ պրս. ներքին). ծածկոյթ մարմնոյ ի միջոյ եւ ի վայր. իչ տօնու, տօնլուգ, տիզլիք, շալվար, չաշգըր.


Անդրի, րւոյ, րեաց

s.

statue;
bust;
— վիթխարի, colossus.

NBHL (1)

Թէատրոնն Յերակլիա. որ է տեսարան շինեալ ի վերայ անդրոյ միոյ, այս ինքն պատկերի, որ ընդունի յինքն արս քսան հազարս. օնակ.։)


Աներկմիտ

adj.

without hesitation, resolute, certain.

NBHL (1)

Աներկմիտ պաշտօն առ Աստուած։ Աներկմիտ խնդրողացն զամենայն հայցուածսն կատարէ Աստուած. (Փարպ.։)


Անզարդիմ, եցայ

vn.

cf. Անզարդանամ.

NBHL (1)

Զարդարեն զեկեղեցի, որ ի սգոյ անզարդեցաւ, հանդերձիւ. օնակ.։)


Անզարդութիւն, ութեան

s.

state of any thing without ornament, disfiguration, despoliation.

NBHL (1)

Անզարդութիւն եւ անկարգութիւն՝ աստուածայնոյն կրօնից եւ սահմանաց է լուծումն. (Դիոն. թղթ.։)


Անզբաղութիւն, ութեան

s.

leisure, tranquillity.

NBHL (1)

Կրօնաւորի բերդ ամուր է անզբաղութիւն. (Նեղոս.։)


Ամպաչու

adj.

that travels in the clouds, reaching the clouds.

NBHL (1)

Ամպաչու ճանապարհին (Քրիստոսի ընդ երկինս). օնակ.։)


Ամսագլուխ

s.

first day of the month, calends.

NBHL (2)

Զամսագլուխս ձեր եւ զտօնս ձեր ատեաց անձն իմ։ Զտօնս քո եւ զամսագլուխս քո դարձուցից ի քէն. (Ես. ՟Ա. 14։ Եզեկ. ԻԳ. 34։)

Ազատեաց զմեզ ի շաբաթապահն կրօնից, յամսագլուխն լուսնաց". այլ յն. է մի բառ՝ որպէս նորամսութիւն, կամ նորալուսին։ (Կոչ. ՟Ժ՟Ե. իբր ածակ. ասի ի հյ.)


Ամսամուտ, մտի, ից

s.

beginning of the month, calends.

NBHL (1)

Յամսամտի ամսոյն։ Զողջակէզսն ամսամտից։ Մասամբք տօնից կամ ամսամտիւք. (Ել. ՟Ե. 2։ Թուոց. ԻԹ. 6։ Կող. ՟Բ. 16։)


Ամսաւոր, ի, աց

adj.

cf. Ամսօրեայ.

NBHL (1)

Ածէին ստէպ ստէպ տագնապաւ յամսաւոր յօր տօնի ծննդեան թագաւորին. (՟Բ. Մակ. ՟Զ. 7. յն. ՛յըստ ամսոյ թագաւորին ծննդեան յօր։)


Ամրապահ, աց

adj.

that guards well;
strongly guarded.

NBHL (1)

Յանձնէ զանուշահոտ հոգին իւր յամրապահ ձեռն Տեառն. օնակ.։)