cf. Քակտելի.
Ոչ պահանջեաց հաւատս (յանգամալուծէն), զի շինուած էր նորա քակուտ. (Եփր. համաբ.։)
priesthood;
hierarchy.
Ուխտին, եւ քահանայութեանն (այսինքն դասուց քահանայից)։ Ամենեցուն իշխանութիւն է միաբանել ի բաղմոսն, եւ զաւարտումն՝ քահանայութեանցն հաւատալ։ տայ ապա եւ եպիսկոպոսն զխաղաղութիւն, զի նա է գլուխ քահանայութեան. (Ագաթ.։ Խոսր.։)
priestess.
Եւ ոչ մի ոք առ սա բաւականաբար ըստ առաւելութեան եւ կամ նուազ զօրութեան կալաւ հաւասարութիւն։ Որով եւ յամենայնի առնուլ զխնդրելին՝ բաւականաբար զօրանայր. (Պիտ.։)
Զառաջին հաւատսն իւրեանց զճշմարիտս բոշխնել ինչ ոչ կարացին. (Եփր. ՟ա. տիմ.։)
Ահաւասիկ տեսանեմք քան զբազում մանկտի՝ եւս չար զծերս գարգաշեալս. (Ոսկ. եբր. ՟Է.) (յն. լոկ, զծերս։)
Զիւր հաւատացեալսն փրկեաց ի զազրալից կերակրոցն. (Հ=Յ. փետր. ՟Ժ՟Է.։)
ἱσήμερος aequinoctialis Որոյ օրն է զոյգ, այսինքն հաւասար ընդ տիւ եւ ընդ գիշեր. այն է հասարակածն.
Որ անփակ գրով հաստատեալ քարտէզ՝ կնքի մատանեաւ, անկորուստ պահելով զմեզ հաւատով երրորդութեանդ. այսինքն Էնն Աստուած կնքի Էիւ. (որպէս եւ Երզն. մտթ. գրէ. )
Որ անփակ գրով հաստատեալ քարտէզ՝ կնքի մատանեաւ, անկորուստ պահելով զմեզ հաւատով երրորդութեանդ. այսինքն Էնն Աստուած կնքի Էիւ. (որպէս եւ Երզն. մտթ. գրէ. )
Բազումք ի հրէից հաւատացելոցն ընչաթափք եղեն յընչիցն. (Ոսկ. գաղ.։)
Ամենայնիւ շահաւոր, շահեկան. կարի օգտակար. փէք ֆաիտէլի՝ հասիյեթլի.
Կարգէր զնա սենեկապետ, եւ ամենապետ հաւատարիմ ի վերայ ամենայն կենաց թագաւորին. (Մեսր. եր.։)
Ամենայնիւ վստահելի. անկասկած. հաւատարիմ. եւ համարձակ. բացարձակ.
Այլագունակ ունել զհաւատսն. (Նանայ.։)
Անդատաստան է իշխանաց հարկել (այնպէս) զհաւատացեալս։ Անդատաստան է փոխել (զլաւն). (Մխ. դտ.։)
Որ ոչն կայ հակառակ. անդիմադարձ. հաւան. դէմ չկեցօղ. ույար.
Անլսօղ. անհնազանդ. անհաւան. համայն խուլ կամաւոր.
Անհլութեամբ պատուիրանին հաւասարեաց անասնային անմտութեան. (Տօնակ.։)
Այլ ոք անձնիշխանակաւն առ այս խորհուրդ թերահաւատէ. (Լմբ. առակ.։)
Սովոր եմ հաւանել դատաստանի, եւ ոչ ապականելի եւ անօգուտ բանից. (Վանակ. յոբ.։)
Կուրին՝ ըստհաւատոց իւրոց աշտիճանեցաւ (կամ աստիճանեցաւ) բժշկութիւն նորա. (Եփր.։ եւ Շ. մտթ.։)
Համբուրելն զսեղանն՝ զաստուածարելոցն տայ զտարացոյց, որք վստահութեամբ հաւատտոց եւ սրբութեամբ հաղորդին նմա. (Մեկն. ընթերց.։)
Մի՛ երկարութիւն համարելով ձանձրասցիս ի շահաւէտ բանցս արդիւնականութենէ. (Երզն. քեր.։)
Որպէս հատն ցորենոյ ոչ ի սիրտ երկրի թաղելով՝ չունի ինչ արդիւնաւորել առ ի պտղաբերութիւն. իսկ թաղելովն եւ մեռանելով՝ պտուղս եւ շահաւորութիւնս օգտակարս սերմանողին արդիւնաւորէ. (Նանայ.։)
Արք սիրելիք, որպէս բնիկք, եւ իմոյ արեան առուք, եւ հաւաստի հարազատք. (Խոր. ՟Ա 21։)
Ոչ օտար յիմմէ սերէ, այլ մի առուք արեան գոլ։ Ոչ վարկանիմ զայս պարտ, այլ հաւաստի միմեանց առուք արեանց. (Մագ. ՟Ի՟Ը. լ։)
Եթէ չար է շնութիւն, հաւասար (չար) առնէ եւ բամբասողութիւնն. (Մանդ. ՟Թ։)
Հետեւելով արիստոտէլեան խորհիցն, եւ ոչ ձկնորսական խնդրոյն՝ որ ասէ, տէր յաւել ի մեզ հաւատս. (Ոսկիփոր.։)
ԽՕՍՕՂ. Խօսնակ. աքաղաղ. խօրօզ. եւ այլ հաւ երգօղ.
Երթայ առ կախարդս, եւ հաւատայ ծննդոց եւ աստղաբաշխութեանց. (Կանոն.։)
Յորժամ ծեր այր ի կապեղանոցս եւ ի կրպակս մտանիցէ։ Յաշխարհաւանդ կապեղանոցսնեւ ի կրպակս անխտիր մատնիցեն։ Չիք կալ ի վաճառի, ոչ ի կապելանոցս, եւ ոչ ի հանութս։ (Ոսկ.եբր. եւ Ոսկ. ՟բ. տիմ. եւ Ոսկ. ես.։)
Հայեսցո՛ւք ի զօրագլուխն հաւատոց, եւ ի կատարիչն յիսուս. (Եբր. ՟Ժ՟Բ. 2։)
Միջին կլիմն ունի բարեխառնութիւն եւ հաւասարութիւն. (Ոսկիփոր.։)
Նմանաւոր. հաւասար.
Սկսաւ ահն եւ հոյն (յն. մի բառ, այսինքն երկիւղ, կամ ահաւորութիւն) երթալ առաջի յուդայ եւ եղբարցն. (՟Ա. Մակ. ՟Գ. 13։)
Պետրոս հաւատովն մեծատուն էր զայսպիսիս հրաշագործել. (Սարգ. յկ. ՟Զ։)
Զի՞նչ հաւասարութիւն է ձերայնոց ընդ նոցայնոց. (Կոչ. ՟Զ։)
Ի ձեռն երանգաց եւ դեղոցն արուեստագործեալ հաւաստի ճարտարասանեաց զվկային նահատակութիւն. (Նիւս. ի թէոդոր.։)
Սովորութիւն է դիւաց ճռղել՝ զհաւու ձայնս արձակել. (Ոսկ. ես.։)
Սովորութիւն է դիւաց ճռղել՝ զհաւու ձայնս արձակել. (Ոսկ. ես.։)
Չարահաւ կերակուրս, եւ դեղս մակարդեցեալս (կամ մակարդացեալս). (Սահմ. ՟Թ։)
Կամ ըստ հաւաքողի (Մեկն. ղկ.)
Միջակտուր յայնպիսի ահաւոր բազկէ լեալ։ Միջակտուր լեալ։ Ծառայն՝ որ վասն ընդ արբեցողսն ուտելոյ եւ ըմպելոյ միջակտուր եղեւ. (Խոր. ՟Բ. 82։ Մխ. առակ. ՟Ղ՟Ե։ Ճ. ՟Ե.։)
Քանզի յոյժ հաւատացեալ էր այրն, չէր ինչ պիտոյ տեսիլ երեսաց յայտյանդիմանակաց. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 4. ըստ Ճ. ՟Գ.։ Իսկ ի բուն օրինակն, յանդիմանակաց։)
Մահկանացուն յանմահիցն որոշեաց. իսկ միտքն եւ հանճարն ի հաւերժահարսանցն հեռացոյց. (Սիւն. բն.։)
Զոր նայն առնէ։ Որ ի նմայն ծնեալ է, եւ այլն։ Որ զնայն սիրեցին, եւ որ ի նայն հաւատացին. (Կոչ. ՟Ժ՟Ե։)
Նա՛ ուրեմն զնախնականն զայն եւ զպատուականն արհամարհեալ հաւատ, եւ այլն. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 31։)
Մեծ հաւատով խնդրէր յաստուծոյ՝ որպէս որդի, որ խնդրեսցէ ի հօրէ սիրով եւ նազելով. (Ճ. ՟Ժ.։)
Զհանդերձեալն նախաձայնէ ի մի զհաւաքումնն։ Ոչ փոքր ինչ տանջանս եւ աստուստ նախաձայնէ նոցա. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 14. 31։)